Adhyaya 65

Verse 1

एति श्रीब्रह्माण्डे महापुराणे वायुप्रोक्ते मध्यमभागे तृतीये उपोद्धातपादे निमिवंशानुकीर्तनं नाम चतुःषष्टितमो ऽध्यायः // ६४// सूत उवाच पिता सोमस्य वै विप्रा जज्ञे ऽत्रिर्भगवानृषिः / तत्रात्रिः सर्वलोकानां तस्थौ स्वेनौजसा वृतः

ഇങ്ങനെ ശ്രീബ്രഹ്മാണ്ഡ മഹാപുരാണത്തിലെ വായുപ്രോക്ത മധ്യമഭാഗത്തിന്റെ തൃതീയ ഉപോദ്ധാതപാദത്തിൽ ‘നിമിവംശാനുകീർത്തനം’ എന്ന ചതുഷ്ഷഷ്ടിതമ അധ്യായം. സൂതൻ പറഞ്ഞു—ഹേ വിപ്രന്മാരേ, ഇവിടെ ഭഗവാൻ ഋഷി അത്രി, സോമന്റെ പിതാവായി ജനിച്ചു; സ്വതേജസ്സാൽ ആവൃതനായി സർവ്വലോകങ്ങളുടെ മദ്ധ്യേ നിലകൊണ്ടു.

Verse 2

कर्मणा मनसा वाचा शुभान्येव समाचरन् / काष्ठकुड्यशिलाभूत ऊर्द्ध्वबाहुर्महाद्युतिः

അവൻ കർമ്മത്താലും മനസ്സാലും വാക്കാലും ശുഭമായതേ ആചരിച്ചു; മരം, മതിൽ, ശിലപോലെ അചലനായി, കൈകൾ ഉയർത്തി മഹാതേജസ്സോടെ നിലകൊണ്ടു.

Verse 3

सुदुश्चरं नाम तपो येन तप्तं महात्पुरा / त्रीणि वर्षसहस्राणि दिव्यानीति हि नः श्रुतम्

ആ മഹാത്മാവ് പണ്ടുകാലത്ത് ‘സുദുശ്ചര’ എന്ന അത്യന്തം ദുഷ്കരമായ തപസ് ചെയ്തു; അത് മൂവായിരം ദിവ്യവർഷങ്ങൾ നീണ്ടുവെന്ന് ഞങ്ങൾ കേട്ടിരിക്കുന്നു.

Verse 4

तस्योर्द्ध्वरेतसस्तत्र स्थितस्यानिमिषस्य ह / सोमत्वं तनुरापेदे महाबुद्धिः स वै द्विजः

അവിടെ നിലകൊണ്ടിരുന്ന ആ ഊർദ്ധ്വരേതസ്, അനിമിഷ തപസ്വിയായ ദ്വിജന്റെ ദേഹം സോമത്വം പ്രാപിച്ചു; അവൻ മഹാബുദ്ധിയുള്ളവനായിരുന്നു.

Verse 5

ऊर्द्ध्वमाचक्रमे तस्य सोमत्वं भावितात्मनः / नेत्राभ्या मस्रवत्सोमो दशधा द्योतयन् दिशः

ഭാവിതാത്മാവായ അവന്റെ സോമത്വം മേലോട്ടുയർന്നു; അവന്റെ കണ്ണുകളിൽ നിന്ന് സോമം പത്ത് ധാരകളായി സ്രവിച്ച് ദിക്കുകളെ പ്രകാശിപ്പിച്ചു.

Verse 6

तं गर्भं विधिना हृष्टा दश देव्यो दधुस्तदा / समेत्य धारयामासुर्न च ताः समशक्नुवन्

അപ്പോൾ വിധിപ്രകാരം ഹർഷിതയായ പത്ത് ദേവിമാർ ആ ഗർഭം ധരിച്ചു; ഒരുമിച്ച് താങ്ങാൻ ശ്രമിച്ചെങ്കിലും അവർക്ക് അത് ധരിക്കാൻ കഴിഞ്ഞില്ല।

Verse 7

स ताभ्यः सहसैवाथ दिग्भ्यो गर्भः प्रसाधितः / पपात भासयंल्लोकाञ्छीतांशुः सर्वभावनः

അപ്പോൾ ആ ഗർഭം പെട്ടെന്ന് അവരിൽ നിന്ന് വേർപെട്ട് ദിക്കുകളിലേക്ക് വ്യാപിച്ചു വീണു; ശീതാംശു (ചന്ദ്രൻ) സർവ്വലോകങ്ങളെയും പ്രകാശിപ്പിച്ച്, സർവ്വപോഷകനായി പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു।

Verse 8

यदा न धारणे शक्तास्तस्य गर्भस्य ताः स्त्रियः / ततः सहाभिः शीतांशुर्निपपात वसुंधराम्

ആ സ്ത്രീകൾക്ക് ആ ഗർഭം ധരിക്കാൻ ശക്തിയില്ലാതായപ്പോൾ, ശീതാംശു (ചന്ദ്രൻ) അവരോടൊപ്പം വസുന്ധരയിൽ (ഭൂമിയിൽ) വീണു।

Verse 9

पतन्तं सोममालोक्य ब्रह्मा लोकपितामहः / रथमारोपयामास लोकानां हितकाम्यया

വീഴുന്ന സോമനെ (ചന്ദ്രനെ) കണ്ട ലോകപിതാമഹനായ ബ്രഹ്മാവ്, ലോകങ്ങളുടെ ഹിതം ആഗ്രഹിച്ച് അവനെ രഥത്തിൽ കയറ്റി ഇരുത്തി।

Verse 10

स हि वेदमयो विप्रा धर्मात्मा सत्यसंगरः / युक्ते वाजिसहस्रेण रथे ऽध्यास्तेति नःश्रुतम्

ഹേ വിപ്രന്മാരേ! അവൻ വേദമയൻ, ധർമ്മാത്മാവ്, സത്യത്തിൽ അചഞ്ചലൻ; ആയിരം കുതിരകൾ ചേർത്ത രഥത്തിൽ അവൻ അധിഷ്ഠിതനായി ഇരിക്കുന്നതായി ഞങ്ങൾ കേട്ടിരിക്കുന്നു।

Verse 11

तस्मिन्निपतिते देवाः पुत्रे ऽत्रेः परमात्मनः / तुष्टुवुर्ब्रह्मणः पुत्रा मानसाः सप्त विश्रुताः

അവിടെ പരമാത്മാവായ അത്രിയുടെ പുത്രൻ പതിച്ചപ്പോൾ, ബ്രഹ്മാവിന്റെ മാനസപുത്രന്മാരായ പ്രസിദ്ധ ഏഴ് ദേവന്മാർ അവനെ സ്തുതിച്ചു।

Verse 12

तत्रैवाङ्गिरसास्तस्य भृगोश्चैवात्मजास्तथा / ऋग्भिर्यजुर्भिर्बहुभिरथर्वाङ्गिरसैरपि

അവിടെയേ തന്നെ അവന്റെ ആംഗിരസ വംശജരും ഭൃഗുവിന്റെ പുത്രന്മാരും, അനവധി ഋക്, യജുർ, അതർവാംഗിരസ മന്ത്രങ്ങളാൽ സ്തുതിച്ചു।

Verse 13

ततः संस्तूयमानस्य तेजः सोमस्य भास्वतः / आप्यायमानं लोकांस्त्रीन्भावयामास सर्वशः

അപ്പോൾ സ്തുതിക്കപ്പെടുന്ന ദീപ്തനായ സോമന്റെ തേജസ് വർധിച്ച്, മൂന്നു ലോകങ്ങളെയും എല്ലാടവും പ്രകാശിപ്പിച്ച് പോഷിപ്പിച്ചു।

Verse 14

स तेन रथमुख्येन सागरान्तां वसुंधराम् / त्रिःसप्तकृत्वो ऽतियशाश्चकाराभिप्रदक्षिणम्

അത്യന്തം യശസ്സുള്ള അവൻ ആ ശ്രേഷ്ഠ രഥത്തിൽ കയറി, സമുദ്രാന്തമായ ഭൂമിയെ ഇരുപത്തൊന്ന് പ്രാവശ്യം പ്രദക്ഷിണം ചെയ്തു।

Verse 15

तस्य यद्वर्द्धितं तेजः पृथिवीमन्वपद्यत / ओषध्यस्ताः समुद्भूतास्तेजसा खं ज्वलत्युत

അവന്റെ വർധിച്ച തേജസ് ഭൂമിയിലുടനീളം വ്യാപിച്ചു; ആ തേജസ്സാൽ ഔഷധികൾ ഉദ്ഭവിച്ചു, ആകാശവും ജ്വലിക്കുന്നതുപോലെ ആയി।

Verse 16

ताभिः पुण्यात्ययं लोकान्प्रजाश्चापि चतुर्विधाः / पोष्टा हि भगवान्सोमो जगतो हि द्विजोत्तमाः

ആ പുണ്യദായിനി ശക്തികളാൽ ലോകങ്ങളും ചതുര്വിധ പ്രജകളും പോഷിക്കപ്പെടുന്നു; ഹേ ദ്വിജോത്തമരേ, ഭഗവാൻ സോമൻ തന്നെയാണ് ജഗത്തിന്റെ പോഷകൻ।

Verse 17

स लब्धतेजास्तपसा संस्तवैस्तैः स्वकर्मभिः / तवस्तेपे महाभागः समानां नवतीर्दश

തപസ്സിലൂടെ അവൻ തേജസ് നേടി; ആ സ്തുതികളും സ്വകർമ്മങ്ങളും കൊണ്ടു; മഹാഭാഗൻ അവൻ തൊണ്ണൂറും പത്തും—ആകെ നൂറു വർഷം തപസ്സു ചെയ്തു।

Verse 18

इरण्यवर्णा या देव्यो धारयन्त्यात्मना जगत् / विभुस्तासां मुदा सोमः प्रख्यातःस्वेन कर्मणा

സ്വർണ്ണവർണ്ണയായ ദേവിമാർ ആത്മശക്തിയാൽ ജഗത്തെ ധരിക്കുന്നു; അവരുടെ ഇടയിൽ വിഭുവായ സോമൻ തന്റെ കര്‍മ്മത്താൽ ആനന്ദത്തോടെ പ്രസിദ്ധനായി।

Verse 19

ततस्तस्मै ददौ राज्यं ब्रह्मा ब्रह्मविदां वरः / बीजौषधीनां विप्राणामपां च द्विजसत्तमाः

അപ്പോൾ ബ്രഹ്മവിദ്യയിൽ ശ്രേഷ്ഠനായ ബ്രഹ്മാവ് അവനു വിത്തുകൾ, ഔഷധികൾ, ബ്രാഹ്മണർ, ജലം എന്നിവയുടെ മേൽ രാജ്യം നൽകി; ഹേ ദ്വിജസത്തമരേ।

Verse 20

सो ऽभिषिक्तो महातेजा महाराज्येन राजराट् / लोकान्वै भावयामास तेजस्वी तपतां वरः

മഹാതേജസ്സുള്ള ആ രാജരാട് മഹാരാജ്യത്തോടെ അഭിഷിക്തനായി, തപസ്സികളുടെ ഇടയിൽ ശ്രേഷ്ഠനായ തേജസ്വിയായി, ലോകങ്ങളെ സമൃദ്ധിപ്പെടുത്തി പോഷിപ്പിച്ചു।

Verse 21

सप्तविंशतिरिन्दोस्तु दाक्षायण्यो महाव्रताः / ददौ प्राचेतसो दक्षो नक्षत्राणीति या विदुः

ചന്ദ്രനുവേണ്ടി പ്രാചേതസനായ ദക്ഷൻ മഹാവ്രതധാരിണികളായ ദാക്ഷായണീ ഇരുപത്തേഴു പുത്രിമാരെ ദാനം ചെയ്തു; അവരെയാണ് ‘നക്ഷത്രങ്ങൾ’ എന്നു അറിയുന്നത്।

Verse 22

स तत्प्राप्य महाद्राज्यं सोमः सोमवतां प्रभुः / समारेभे राजसूयं सहस्रशतदक्षिणम्

ആ മഹാരാജ്യം പ്രാപിച്ച ശേഷം, സോമൻ—സോമവതരുടെ പ്രഭു—സഹസ്രശത ദക്ഷിണയുള്ള രാജസൂയ യാഗം ആരംഭിച്ചു।

Verse 23

हिरण्यगर्भश्चोद्गाता ब्रह्मा ब्रह्मत्वमीयिवान् / सदस्यस्तत्र भगवान्हरिर्नारायणः प्रभुः

അവിടെ ഉദ്ഗാതാവായി ഹിരണ്യഗർഭൻ, ബ്രഹ്മത്വം പ്രാപിച്ച ബ്രഹ്മാവും; സഭാസദസ്സായി ഭഗവാൻ ഹരി നാരായണപ്രഭുവും ഉണ്ടായിരുന്നു।

Verse 24

सनत्कुमारप्रमुखैराद्यैर्ब्रह्मर्षिभिर्वृतः

അവൻ സനത്കുമാരൻ മുതലായ ആദി ബ്രഹ്മർഷിമാരാൽ ചുറ്റപ്പെട്ടിരുന്നു।

Verse 25

दक्षिणामददात्सोमस्त्रींल्लोकानिति नः श्रुतम् / तेभ्यो ब्रह्मर्षिमुख्येभ्यः सदस्येभ्यश्च वै द्विजाः

ഞങ്ങൾ കേട്ടതുപോലെ, സോമൻ ദക്ഷിണയായി മൂന്നു ലോകങ്ങളെയും ദാനം ചെയ്തു; അത് ബ്രഹ്മർഷിമുഖ്യരായ സദസ്സ്യർക്കും ദ്വിജർക്കും അർപ്പിതമായി।

Verse 26

तं सिनी च कुहूश्चैव वपुः पुष्टिः प्रभा वसुः / कीर्त्तिर्धृतिश्च लक्ष्मीश्च नव देव्यः सिषेविरे

സിനീ, കുഹൂ, വപു, പുഷ്ടി, പ്രഭ, വസു, കീർത്തി, ധൃതി, ലക്ഷ്മി—ഈ ഒൻപത് ദേവിമാർ അവനെ സേവിച്ചു.

Verse 27

प्राप्यावभृथमव्यग्रः सर्वदेवर्षिपूजितः / अतिरेजे हि राजेन्द्रो दशधा भासयन्दिशः

അവഭൃഥസ്നാനം പ്രാപിച്ച് അവൻ നിർവ്യഗ്രനായി; സർവ്വ ദേവന്മാരും ദേവർഷിമാരും പൂജിച്ച ആ രാജേന്ദ്രൻ പത്തു ദിക്കുകളെയും പത്തിരട്ടിയായി പ്രകാശിപ്പിച്ച് അതിവിശേഷം ദീപ്തനായി.

Verse 28

तस्य तत्प्राप्य दुष्प्रापमैश्वर्यमृषिसंस्तुतम् / विबभ्राम मतिर्विप्रा विनयादनयावृता

അവന് ആ ദുഷ്പ്രാപ്യവും ഋഷിമാർ സ്തുതിച്ചതുമായ ഐശ്വര്യം ലഭിച്ചിട്ടും, വിനയം ഇല്ലാതെ അനയത്താൽ മൂടപ്പെട്ട അവന്റെ ബുദ്ധി വഴിതെറ്റി ഭ്രമിച്ചു.

Verse 29

बृहस्पतेः सवै भार्यां तारां नाम यशस्विनीम् / जहार सहसा सर्वानवमत्याङ्गिरःसुतान्

ആംഗിരസസുതന്മാരെ (ബൃഹസ്പതിയുടെ പുത്രന്മാരെ) എല്ലാം അവഗണിച്ച്, അവൻ ബൃഹസ്പതിയുടെ യശസ്വിനിയായ ഭാര്യ ‘താര’യെ പെട്ടെന്ന് അപഹരിച്ചു.

Verse 30

स याच्यमानो देवैश्च तथा देवर्षिभिश्च ह / नैव व्यसर्जयत्तारां तस्मा अङ्गिरसे तदा

ദേവന്മാരും ദേവർഷിമാരും അപേക്ഷിച്ചിട്ടും, അന്ന് അവൻ ആംഗിരസനായ (ബൃഹസ്പതിയായ) അദ്ദേഹത്തിന് താരയെ വിട്ടുകൊടുത്തില്ല.

Verse 31

उशनास्तस्य जग्राह पार्ष्णिमङ्गिरसो भवः / स हि शिष्यो महातेजाः पितुः पूर्वं बृहस्पतेः

ഉശനാസ് അവന്റെ കുതികാൽ പിടിച്ചു; അങ്ഗിരസവംശജനായ ഭവനും പിടിച്ചു. അവൻ മഹാതേജസ്വി; മുമ്പേ തന്നെ പിതാവായ ബൃഹസ്പതിയുടെ ശിഷ്യനായിരുന്നു.

Verse 32

तेन स्नेहेन भगवान्रुद्रस्तस्य बृहस्पतेः / पार्ष्मिग्राहो ऽभवद्देवः प्रगृह्याजगवं धनुः

ആ സ്നേഹത്താൽ ഭഗവാൻ രുദ്രൻ ബൃഹസ്പതിക്കായി കുതികാൽ പിടിക്കുന്നവനായി; ദേവൻ ‘ആജഗവ’ ധനുസ്സ് ഉയർത്തി പിടിച്ചു.

Verse 33

तेन ब्रह्मशिरो नाम परमास्त्रं महात्मना / उद्दिश्य देवानुत्सृष्टं येनैषां नाशितं यशः

ആ മഹാത്മാവ് ‘ബ്രഹ്മശിര’ എന്ന പരമാസ്ത്രം ദേവന്മാരെ ലക്ഷ്യമാക്കി പ്രയോഗിച്ചു; അതിനാൽ അവരുടെ യശസ് നശിച്ചു.

Verse 34

तत्र तद्युद्धमभवत्प्रख्यातं तारकामयम् / देवानां दानवानां च लोकक्षयकरं महत्

അവിടെ ‘താരകാമയം’ എന്നു പ്രസിദ്ധമായ മഹായുദ്ധം ഉണ്ടായി—ദേവന്മാരുടെയും ദാനവന്മാരുടെയും—ലോകക്ഷയം വരുത്തുന്നതായ മഹത്തായ യുദ്ധം.

Verse 35

तत्र शिष्टास्तु ये देवास्तुषिताश्चैव ते स्मृताः / ब्रह्माणं शरणं जग्मुरादिदेवं पितामहम्

അവിടെ ശിഷ്ടദേവന്മാരെന്നും ‘തുഷിതർ’ എന്നും സ്മരിക്കപ്പെടുന്നവർ ആദിദേവനായ പിതാമഹൻ ബ്രഹ്മാവിന്റെ ശരണം പ്രാപിച്ചു.

Verse 36

ततो निवार्योशनसं रुद्रं ज्येष्ठं च शङ्करम् / ददावाङ्गिरसे तारां स्वयमेत्य पितामहः

അതിനുശേഷം പിതാമഹനായ ബ്രഹ്മാവ് ഉശനസ്സിനെയും (ശുക്രൻ) ജ്യേഷ്ഠനായ രുദ്രശങ്കരനെയും തടഞ്ഞുനിർത്തി, സ്വയം വന്ന് താരയെ ബൃഹസ്പതിക്ക് നൽകി.

Verse 37

अन्तर्वत्नीं च तां दृष्ट्वा तारां ताराधिपाननाम् / गर्भमुत्सृज सद्यस्त्वं विप्रः प्राह बृहस्पतिः

ചന്ദ്രനെപ്പോലെ മുഖമുള്ള താര ഗർഭിണിയാണെന്ന് കണ്ട്, ബ്രാഹ്മണനായ ബൃഹസ്പതി പറഞ്ഞു: 'നീ ഉടനെ ഗർഭം ഉപേക്ഷിക്കുക.'

Verse 38

मदीयायां न ते योनौ गर्भो धार्यः कथञ्चन / अथो तारासृजद्गर्भं ज्वलन्तमिव पावकम्

'എന്റെ പത്നിയിൽ നിനക്ക് ഗർഭം ധരിക്കാൻ കഴിയില്ല.' അപ്പോൾ താര ജ്വലിക്കുന്ന അഗ്നിപോലെയുള്ള ആ ഗർഭത്തെ ഉപേക്ഷിച്ചു.

Verse 39

जातमात्रो ऽथ भगवान्देवानामाक्षिपद्वपुः / ततः संशयमापन्नस्तारामकथयन्सुराः

ജനിച്ച ഉടനെ തന്നെ ആ ദിവ്യബാലൻ ദേവന്മാരുടെ തേജസ്സിനെ അതിശയിച്ചു. അപ്പോൾ സംശയത്തിലായ ദേവന്മാർ താരയോട് ചോദിച്ചു.

Verse 40

सत्यं ब्रूहि सुतः कस्य सोमस्याथ बृहस्पतेः / ह्रीयमाणा यदा देवान्नाह सा साध्वसाधु वा

'സത്യം പറയൂ, ഇവൻ ആരുടെ മകനാണ്? സോമന്റെയോ അതോ ബൃഹസ്പതിയുടെയോ?' ലജ്ജിച്ച അവൾ ദേവന്മാരോട് നല്ലതോ ചീത്തയോ ആയ ഒന്നും പറഞ്ഞില്ല.

Verse 41

तदा तां शप्तुमारब्धः कुमारो दस्युहन्तमः / तं निवार्य तदाब्रह्मा तारां पप्रच्छ संशयम्

അപ്പോൾ ദസ്യുഹന്തമനായ കുമാരൻ അവളെ ശപിക്കുവാൻ തുടങ്ങി. അവനെ തടഞ്ഞ് ബ്രഹ്മാവ് താരയോട് സംശയത്തോടെ ചോദിച്ചു.

Verse 42

यदत्र तथ्यं तद्ब्रूहि तारे कस्य सुतस्त्वयम् / सा प्राञ्जलिरुवाचेदं ब्रह्माणं वरदं प्रभुम्

താരേ, ഇവിടെ സത്യം എന്തോ അതു പറയുക—ഇവൻ ആരുടെ പുത്രൻ? അപ്പോൾ താര കൈകൂപ്പി വരദാതാവായ പ്രഭു ബ്രഹ്മാവിനോട് പറഞ്ഞു.

Verse 43

सोमस्यति महात्मानं कुमारं दस्युहन्तमम् / ततः सुतमुपाघ्राय सोमो राजा प्रजापतिः

ഈ മഹാത്മാവായ ദസ്യുഹന്തമ കുമാരൻ സോമന്റെ പുത്രനാണ്. തുടർന്ന് പ്രജാപതിയായ രാജാവ് സോമൻ പുത്രനെ സ്നേഹത്തോടെ മണംകണ്ട് സ്വീകരിച്ചു.

Verse 44

बुध इत्यकरोन्नाम तस्य पुत्रस्य धीमतः / प्रतिघस्रं च गगने समभ्युत्तिष्ठते बुधः

ആ ബുദ്ധിമാനായ പുത്രന് ‘ബുധൻ’ എന്നു പേരിട്ടു. ബുധൻ പ്രതിദിനം ആകാശത്തിൽ ഉദിക്കുന്നു.

Verse 45

उत्पादयामास तदा पुत्रं वे राजपुत्रिका / तस्य पुत्रो महातेजा बभूवैलः पुरूरवाः

അപ്പോൾ രാജകുമാരി ഒരു പുത്രനെ പ്രസവിച്ചു. അവന്റെ പുത്രനായി മഹാതേജസ്സുള്ള ഐലൻ പുരൂരവൻ ജനിച്ചു.

Verse 46

उर्वश्यां जज्ञिरे तस्य पत्राः षट् सुमहौजसः / प्रसह्य धर्षितस्तत्र विवशो राजयक्ष्मणा

ഉർവശിയിൽ അവന് ആറു മഹാതേജസ്സുള്ള പുത്രന്മാർ ജനിച്ചു. അവിടെ രാജയക്ഷ്മയാൽ ബലമായി പീഡിതനായി അവൻ വിവശനായി.

Verse 47

ततो यक्ष्माभिभूतस्तु सोमः प्रक्षिणमण्डलः / जगाम शरणायाथ पितरं सो ऽत्रिमेव तु

പിന്നീട് യക്ഷ്മയാൽ ബാധിതനായി പ്രകാശമണ്ഡലം ക്ഷീണിച്ച സോമൻ ശരണത്തിനായി തന്റെ പിതാവായ അത്രിയിലേക്കു ചെന്നു.

Verse 48

तस्य तत्पापशमनं चकारात्रिर्महायशाः / स राजयक्ष्मणा मुक्तः श्रीया जजवाल सर्वशः

മഹായശസ്സുള്ള അത്രി അവന്റെ പാപശമനം ചെയ്തു. അവൻ രാജയക്ഷ്മയിൽ നിന്ന് മോചിതനായി സർവ്വത്ര ശ്രീയാൽ ദീപ്തനായി.

Verse 49

एतत्सोमस्य वै जन्म कीर्त्तितं द्विजसत्तमाः / वंशं तस्य द्विजश्रेष्ठा कीर्त्यमानं निबोधत

ഹേ ദ്വിജസത്തമന്മാരേ! ഇങ്ങനെ സോമന്റെ ജനനം പ്രസ്താവിക്കപ്പെട്ടു. ഹേ ദ്വിജശ്രേഷ്ഠന്മാരേ! ഇനി അവന്റെ വംശകഥ ശ്രദ്ധിച്ചു കേൾക്കുക.

Verse 50

धन्यमारोग्यमायुष्यं पुण्यं कल्मषशोधनम् / सौम्यस्य चन्म श्रुत्वैवं सर्वपापैः प्रमुच्यते

ഇത് മംഗളകരം, ആരോഗ്യദായകം, ആയുസ്സ് വർധിപ്പിക്കുന്നതും പുണ്യവും മലിനത ശുദ്ധീകരിക്കുന്നതുമാണ്. സോമന്റെ ഈ ജന്മകഥ കേട്ടാൽ സർവ്വപാപങ്ങളിൽ നിന്നു മോചനം ലഭിക്കും.