Adhyaya 182: Installation of a Stone Image (Ritual Procedure for Consecration)

Verse 1

अथ शैलार्चास्थापनम् ॥ श्रीवराह उवाच ॥ पुनरन्यत्प्रवक्ष्यामि तच्छृणुष्व वसुन्धरे ॥ यथा तिष्ठामि शैलेषु प्रतिमायामितस्ततः ॥

ພຣະສີວະຣາຫະກ່າວວ່າ: “ບັດນີ້ເຮົາຈະອະທິບາຍພິທີອື່ນອີກ; ໂອ ວະສຸນທະຣາ ຈົ່ງຟັງ—ເຮົາຖືກສະຖາປະນາເທິງພູເຂົາທັງຫຼາຍ ທີ່ນີ້ທີ່ນັ້ນ ໃນຮູບປະຕິມາອັນສັກສິດແນວໃດ”

Verse 2

सुरूपां च शिलां दृष्ट्वा निःशल्यां सुपरिक्षिताम् ॥ तत्र दक्षं रूपकारं शीघ्रं च विनियोजयेत् ॥

ເມື່ອເຫັນຫີນທີ່ຮູບງາມ ບໍ່ມີຕຳນິ ແລະໄດ້ກວດສອບຢ່າງດີແລ້ວ ຄວນໃຫ້ແຕ່ງຕັ້ງຊ່າງແກະສະຫຼັກຜູ້ຊຳນານໃນທັນທີ ຢູ່ທີ່ນັ້ນ

Verse 3

शीघ्रमालिख्य तं तत्र श्वेतवर्तिकया नरः ॥ प्रदक्षिणां ततः कृत्वा पूजयेदक्षतादिभिः ॥

ຢູ່ທີ່ນັ້ນ ຄົນພຶງໃຊ້ແທ່ງຊອກສີຂາວຂີດຮ່າງ/ໝາຍໄວ້ໃຫ້ໄວ; ແລ້ວເຮັດປະທັກສິນາ ແລະບູຊາດ້ວຍອັກຊະຕະ (ເຂົ້າສານບໍ່ແຕກ) ແລະເຄື່ອງບູຊາອື່ນໆ

Verse 4

दीपकं च ततो दद्याद्बलिं दध्योदनेन च ॥ नमो नारायणायेति उक्त्वा मन्त्रमुदीरयेत् ॥

ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ພຶງຖວາຍປະທີບ (ໂຄມໄຟ) ແລະຖວາຍບະລິດ້ວຍເຂົ້າຄົວນົມສົ້ມ; ເມື່ອກ່າວ “ນະໂມ ນາຣາຍະນາຍະ” ແລ້ວ ຈຶ່ງສວດມົນຕຣາ

Verse 5

मन्त्रः— योऽसौ भवान्सर्वजनप्रवीरः सोमाग्नितेजाः सुमतिप्रधानः ॥ एतेन मन्त्रेण तु वासुदेव प्रतिष्ठितो वर्धय कीर्तिराशिम् ॥

ມົນຕຣາ: “ໂອ ພຣະອົງ ຜູ້ເປັນວີຣະຊົນຍອດໃນຫມູ່ຊົນທັງປວງ ສ່ອງສະຫວ່າງດ້ວຍເຕຊະແຫ່ງໂສມະແລະອັກນິ ເປັນປະທານໃນປັນຍາອັນດີ; ດ້ວຍມົນຕຣານີ້ ໂອ ວາສຸເທວະ ເມື່ອຖືກສະຖາປະນາແລ້ວ ຂໍໃຫ້ເພີ່ມພູນກອງແຫ່ງກຽດຕິຍົດ”

Verse 6

प्रवर अयुतवराह जय जय वर्धस्व ॥ अनेनैव तु मन्त्रेण कर्तव्यं यस्य यादृशम् ॥ एवंरूपं ततः कृत्वा देवं नारायणं प्रभुम् ॥

ໂອ ຜູ້ປະເສີດ, ໂອ ອະຍຸຕ-ວະຣາຫະ—ໄຊຊະນະ ໄຊຊະນະ; ຂໍໃຫ້ຈະເລີນຮຸ່ງເຮືອງ. ດ້ວຍມັນຕຣານີ້ເທົ່ານັ້ນ ພຶງປະກອບພິທີໃຫ້ເໝາະກັບຮູບທີ່ປາດຖະນາ; ເມື່ອສ້າງໃຫ້ເປັນຮູບນັ້ນແລ້ວ ຈຶ່ງດຳເນີນການບູຊາພຣະນາຣາຍະນະ ຜູ້ເປັນເຈົ້າແຫ່ງເທວະ।

Verse 7

ततो वै स्थापयेत् तत्र पूर्वाभिमुखमेव तु ॥ अहोरात्रमुषित्वैवं शुक्लवस्त्रेण भूषितः ॥

ຈາກນັ້ນ ພຶງປະດິດສະຖານໄວ້ທີ່ນັ້ນ ໃຫ້ຫັນໜ້າໄປທາງທິດຕາເວັນອອກ. ຢູ່ປະພຶດດັ່ງນີ້ຕະຫຼອດໜຶ່ງວັນໜຶ່ງຄືນ ແລ້ວນຸ່ງຜ້າຂາວອັນງາມ (ພິທີຈຶ່ງດຳເນີນຕໍ່)

Verse 8

शुक्लयज्ञोपवीती च कृत्वा वै दन्तधावनम् ॥ सर्वगन्धोदकं गृह्य इमं मन्त्रमुदाहरेत् ॥

ນຸ່ງຫົ່ມຍັຊໂຍປະວີຕະສີຂາວ ແລະ ກະທຳການຊຳລະຟັນແລ້ວ ຈຶ່ງນຳນ້ຳທີ່ຫອມດ້ວຍກິ່ນຫອມຫຼາຍຢ່າງມາ ແລ້ວພຶງກ່າວມັນຕຣານີ້

Verse 9

मन्त्रः— योऽसौ भवांस्तिष्ठति सर्वरूपं मायाबलं सर्वजगत्स्वरूपम् ॥ एतेन मन्त्रेण जगत्स्वरूप सम्पूजितस्तिष्ठसि लोकनाथ ॥

ມັນຕຣາ: “ພຣະອົງຜູ້ສະຖິດເປັນທຸກຮູບ, ພະລັງຂອງພຣະອົງແມ່ນພະລັງມາຍາ, ສະພາວະຂອງພຣະອົງແມ່ນຮູບແຫ່ງສັບພະໂລກ. ດ້ວຍມັນຕຣານີ້, ໂອ ຜູ້ເປັນຮູບແຫ່ງໂລກ, ເມື່ອໄດ້ຮັບການບູຊາຢ່າງຄົບຖ້ວນ ພຣະອົງຍັງສະຖິດຢູ່, ໂອ ໂລກນາຖ”

Verse 10

यो मां संस्थापयेद्भूमे मम कर्मपरायणः ॥ स याति वैष्णवं लोकं नात्र कार्या विचारणा ॥

ຜູ້ໃດກໍຕາມທີ່ປະດິດສະຖານເຮົາໄວ້ເທິງແຜ່ນດິນ ໂດຍອຸທິດໃຈໃນກິດພິທີຂອງເຮົາ ຜູ້ນັ້ນຍ່ອມໄປຮອດໂລກໄວສະນະວະ; ໃນເລື່ອງນີ້ບໍ່ຈຳເປັນຕ້ອງພິຈາລະນາອື່ນໃດອີກ

Verse 11

यावकं पायसं भुक्त्वा अहोरात्रं समापयेत् ॥ ततः पश्चिमसन्ध्यायां दद्याच्चत्वारि दीपकान् ॥

ເມື່ອຮັບປະທານຂ້າວຕົ້ມຂ້າວບາເລ ແລະ ເຂົ້ານົມ (ປາຍະສະ) ແລ້ວ ພຶງສຳເລັດພິທີພຣະຕະໃຫ້ຄົບໜຶ່ງວັນໜຶ່ງຄືນ। ຈາກນັ້ນໃນຍາມສັນທະຍາແລງ ພຶງຖວາຍໂຄມໄຟສີ່ດວງ।

Verse 12

पञ्चगव्यं च गन्धं च वारिणा सह मिश्रयेत् ॥ चतुरः कलशांश्चैव स्थापयेत्पादमूलतः ॥

ພຶງນຳປັນຈະຄະວະຍະ (pañcagavya) ແລະ ຂອງຫອມ ມາປົນກັບນ້ຳ। ແລ້ວພຶງວາງຄະລະສະ (ໝໍ້ນ້ຳ) ສີ່ໃບໄວ້ທີ່ໂຄນພຣະບາດ (ຂອງເທວະຮູບ)។

Verse 13

गीतवादित्रघोषेण उत्सवं तत्र कारयेत् ॥ ब्राह्मणैः सामगैस्तत्र वेदघोषं तु कारयेत् ॥

ທີ່ນັ້ນພຶງຈັດງານອຸດສະວະດ້ວຍສຽງບົດເພງ ແລະ ສຽງດົນຕີ। ແລ້ວພຶງໃຫ້ພຣາຫມັນຜູ້ຂັບສາມັນ ສວດປະກາດພຣະເວດ।

Verse 14

ब्रह्माक्षरसहस्राणि पठतां ब्रह्मवादिनाम् ॥ येषां पठितशब्देन शुभगीतस्वरेण च ॥

ສຳລັບຜູ້ປະກາດພຣະພຣະມະວິຊາ (brahmavādin) ຜູ້ສວດອັກສອນແຫ່ງພຣະພຣະມະນັບພັນໆ ໂດຍສຽງສວດຂອງເຂົາ ແລະ ໂດຍທຳນອງບົດຂັບອັນເປັນມົງຄຸນ…

Verse 15

पुनरावाहनं कुर्यान्मन्त्रेणानेन सुव्रतः ॥ आगच्छ हे देव सुमन्त्रयुक्तः पञ्चेन्द्रियैः षट्सु तथा प्रधानः ॥

ຜູ້ຖືພຣະຕະຢ່າງເຂັ້ມງວດ ພຶງເຮັດການອາວາຫະນະອີກຄັ້ງດ້ວຍມັນຕຣານີ້ວ່າ: “ຂໍເຊີນສະເດັດມາ ໂອ ເທວະ! ຜູ້ປະກອບດ້ວຍມັນຕຣາອັນດີ; ສະຖິດພ້ອມດ້ວຍອິນທຣີຍະທັງຫ້າ ພ້ອມດ້ວຍຫົກ (ໝວດ/ຕັດຕະ) ແລະ ດັ່ງນັ້ນເປັນປຣະທານ (Pradhāna) ອັນເປັນຫຼັກກຳເນີດເດີມ.”

Verse 16

एतेषु भूतेषु च संविधाता आवासितस्तिष्ठति लोकनाथ ॥

ໃນບັນດາພູຕະ/ທາດເຫຼົ່ານີ້ເອງ ວິທາຕາ—ຜູ້ຖືກສະຖາປະນາໄວ້ທີ່ນີ້—ສະຖິດເປັນໂລກນາຖ ພຣະເຈົ້າແຫ່ງໂລກ

Verse 17

अनेनैव तु मन्त्रेण समित्तिलघृतेन च ॥ मधुना चैव होतव्यमष्टोत्तरशताहुतिः ॥

ດ້ວຍມັນຕຣານີ້ເທົ່ານັ້ນ ພຶງຖວາຍອາຫຸຕິດ້ວຍສະມິທາ (ໄມ້ເຊື້ອໄຟ), ງາ, ກີ (ghee) ແລະດ້ວຍນ້ຳເຜິ້ງດ້ວຍ—ໃຫ້ຄົບ ໑໐໘ ອາຫຸຕິ

Verse 18

पञ्चगव्यं ततः प्राश्य मन्त्रेण विधिपूर्वकम् ॥ सर्वगन्धैश्च लाजैश्च पञ्चगव्यजलं तथा ॥

ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ດື່ມປັນຈະກັວຍະ (pañcagavya) ຕາມພິທີດ້ວຍມັນຕຣາ ແລ້ວດໍາເນີນດ້ວຍເຄື່ອງຫອມທັງປວງ ແລະລາຈາ (ເຂົ້າຄົ້ວ) ພ້ອມທັງນ້ຳປັນຈະກັວຍະ

Verse 19

ततः प्रासादे स्थाप्योऽहं गीतवादित्रमङ्गलैः ॥ सर्वगन्धान्स्ततो गृहीत्वा इमं मन्त्रं उदाहरेत् ॥

ຕໍ່ມາ ຈະຕ້ອງສະຖາປະນາຂ້າພະເຈົ້າໃນປຣາສາດ (ວິຫານ) ທ່າມກາງບົດຂັບຮ້ອງ ແລະດົນຕີມົງຄຸນ; ຈາກນັ້ນ ເມື່ອນໍາເຄື່ອງຫອມທັງປວງມາແລ້ວ ພຶງເປົ່າມັນຕຣານີ້

Verse 20

मन्त्रश्च — योऽसौ भवान्लक्षणलक्षितश्च लक्ष्म्या च युक्तः सततं पुराणः ॥ अत्र प्रासादे सुसमिद्धतेजाः प्रवेशमायाहि नमो नमस्ते ॥

ມັນຕຣາຄື: “ຂ້າແຕ່ພຣະອົງ ຜູ້ຖືກໝາຍໄວ້ດ້ວຍລັກສະນະມົງຄຸນ ຜູ້ສະຫມັກສົມກັບພຣະລັກສະມີເປັນນິດ ຜູ້ເປັນປູຣານະອັນນິລັນດອນ; ໃນປຣາສາດນີ້ ໂອ້ຜູ້ມີຮັດສະມີສວ່າງໄສດັ່ງໄຟທີ່ລຸກໂຊນ ຈົ່ງມາແລະເຂົ້າສູ່ທີ່ນີ້; ນະໂມ ນະມັສເຕ”

Verse 21

तत एतेन मन्त्रेण प्रासादं संप्रवेशयेत् ॥ प्रतिमा स्थापितव्या मे मध्ये न तु विपार्श्वतः ॥

ແລ້ວດ້ວຍມົນຕຣານີ້ ພຶງເຂົ້າສູ່ປຣາສາດ (ວິຫານ)។ ຮູບປະຕິມາຂອງເຮົາພຶງປະດິດຕັ້ງໄວ້ກາງ ບໍ່ໃຫ້ຢູ່ຂ້າງໃດໆ।

Verse 22

एवं संस्थापनं कृत्वा दद्यादुद्वर्तनं विभोः ॥ चन्दनं कुङ्कुमं चैव मिश्रं कालेयकेन च ॥

ເມື່ອທຳການປະດິດຕັ້ງແລ້ວ ພຶງຖວາຍການຖູຊໍາລະ (ອຸດວັຣຕນ) ແດ່ພຣະອົງ—ຈັນທນ໌ ແລະ ກຸງກຸມ ຜະສົມກັບ ກາເລຍກະ ດ້ວຍ।

Verse 23

एवं चोद्वर्तनं कृत्वा इमं मन्त्रमुदाहरेत् ॥ योऽसौ भवान्सर्वजगत्प्रधानः सम्पूजितो ब्रह्मबृहस्पतिभ्याम् ॥ प्रवन्दितः कारणं मन्त्रयुक्तः सुस्वागतं तिष्ठ सुलोकनाथ ॥

ເມື່ອໄດ້ທຳອຸດວັຣຕນແລ້ວ ພຶງກ່າວມົນຕຣານີ້ວ່າ: “ຂ້າແຕ່ພຣະອົງ ພຣະອົງແມ່ນຜູ້ປະເສີດເຫນືອສັບພະໂລກ; ພຣະພຣົມາ ແລະ ພຣະພຶຫັສປະຕິ ບູຊາພຣະອົງ. ພຣະອົງຖືກນົບນ້ອມເປັນເຫດປັດໃຈມູນ, ພ້ອມດ້ວຍມົນຕຣາ. ຂໍຕ້ອນຮັບ; ຂໍປະທັບຢູ່ນີ້ ໂອ ນາຖາແຫ່ງໂລກອັນດີງາມ”

Verse 24

एवं संस्थापनं कृत्वा गन्धमाल्यैश्च पूजयेत् ॥ शुक्लवस्त्राणि मे दद्यादिमं मन्त्रमुदाहरेत् ॥

ເມື່ອທຳການປະດິດຕັ້ງແລ້ວ ພຶງບູຊາດ້ວຍເຄື່ອງຫອມ ແລະ ພວງມາລາ. ພຶງຖວາຍຜ້າຂາວແກ່ເຮົາ ແລ້ວກ່າວມົນຕຣານີ້

Verse 25

मन्त्रः— वस्त्राणि देवेश गृहाण तानि मया सुभक्त्या रचितानि यानि ॥ इमानि सन्धारय विश्वमूर्त्ते प्रसीद मह्यं च नमो नमस्ते ॥

ມົນຕຣາ: “ໂອ ເທວເວຊະ ຂໍພຣະອົງຮັບເອົາຜ້າເຫຼົ່ານີ້ ທີ່ເຮົາຈັດທຳດ້ວຍພັກຕິອັນດີ. ໂອ ຜູ້ມີຮູບເປັນສາກົນ ຂໍພຣະອົງນຸ່ງຫົ່ມສິ່ງນີ້; ຂໍພຣະອົງໂປດເມດຕາແກ່ເຮົາ—ນະໂມ, ນະໂມ ແດ່ພຣະອົງ”

Verse 26

एवं वस्त्राणि मे दद्याद्विधिदृष्टेन कर्मणा ॥ धूपनं मे ततो दद्यात्कुङ्कुमागुरुमिश्रितम् ॥ एवं च धूपनं दद्यादिमं मन्त्रमुदीरयेत् ॥

ດັ່ງນັ້ນ ພຶງຖວາຍເຄື່ອງນຸ່ງຫົ່ມແກ່ຂ້າພະເຈົ້າ ດ້ວຍການປະຕິບັດຕາມພິທີທີ່ກຳນົດ. ຕໍ່ມາພຶງຖວາຍທູບທີ່ປົນກັບຫຍ້າຝຣັ່ງ (ຄຸງຄຸມ) ແລະ ໄມ້ອາກະຣູ. ເມື່ອຖວາຍທູບ ພຶງກ່າວມັນຕຣານີ້.

Verse 27

एवं पूजां ततः कृत्वा प्रापणं च निवेदयेत् ॥ पूर्वोक्तेन विधानेन प्रापणं चोपकल्प्य च ॥

ເມື່ອປະກອບພິທີບູຊາແລ້ວດັ່ງນີ້ ພຶງນຳເຄື່ອງນິເວດ “ປຣາປະນະ” ໄປຖວາຍ. ແລະເມື່ອຈັດກຽມປຣາປະນະຕາມວິທີທີ່ກ່າວໄວ້ກ່ອນແລ້ວ ພຶງຖວາຍມັນ.

Verse 28

पूर्वोक्तेनैव मन्त्रेण दद्यत्प्रापणकं बुधः ॥ प्रापणान्ते चाचमनं दद्याद्देहविशुद्धये ॥

ໃຊ້ມັນຕຣາດຽວກັນທີ່ໄດ້ກ່າວໄວ້ກ່ອນ ຜູ້ຮູ້ພຶງຖວາຍປຣາປະນະ. ແລະເມື່ອສິ້ນສຸດປຣາປະນະ ພຶງເຮັດອາຈະມະນະ (ຈິບນ້ຳບໍລິສຸດ) ເພື່ອຊຳລະກາຍ.

Verse 29

शान्तिजापस्ततः कार्यः सर्वकार्यर्थसिद्धिदः ॥ मन्त्रः— त्वं वै सुशान्तिं कुरु लोकनाथ राज्ञः सराष्ट्रस्य च ब्राह्मणानाम् ॥ बालेषु वृद्धेषु गवाङ्गणेषु कन्यासु शान्तिं च पतिव्रतासु ॥

ຕໍ່ຈາກນັ້ນພຶງເຮັດ ຊານຕິ-ຈະປະ (ການສວດພາວະນາເພື່ອສັນຕິ) ເພາະກ່າວກັນວ່າໃຫ້ຄວາມສຳເລັດແກ່ເປົ້າໝາຍຂອງກິດທັງປວງ. ມັນຕຣາ: “ຂ້າແຕ່ ໂລກນາຖ, ຂໍພຣະອົງຈົ່ງບັນດານສຸສັນຕິ ແກ່ພະຣາຊາ ແລະອານາຈັກຂອງພຣະອົງ ພ້ອມທັງພຣາຫມະນະທັງຫຼາຍ; ຂໍໃຫ້ມີສັນຕິໃນໝູ່ເດັກນ້ອຍແລະຜູ້ເຖົ້າ, ໃນໝູ່ງົວແລະເຮືອນຊານ, ໃນໝູ່ກຸມາຣີ, ແລະໃນໝູ່ພັນລະຍາຜູ້ສັດຊື່ຕໍ່ສາມີ (ປະຕິວຣະຕາ) ດ້ວຍ”

Verse 30

रोगा विनश्यन्तु च सर्वतश्च कृषीवलानां च कृषिः सदा स्यात् ॥ सुभिक्षयुक्ताश्च सदा हि लोकाः काले सुवृष्टिर्भविता च शान्तिः ॥

ຂໍໃຫ້ໂລກພະຍາດທັງຫຼາຍພິນາດໄປທຸກທິດ; ແລະຂໍໃຫ້ການກະສິກຳຂອງຊາວນາເຈຣິນຮຸ່ງເຮືອງເສມອ. ຂໍໃຫ້ປະຊາຊົນມີສະບຽງອາຫານດີອຸດົມສົມບູນເປັນນິດ; ຂໍໃຫ້ຝົນດີຕົກຕ້ອງຕາມການ—ແລະຂໍໃຫ້ມີສັນຕິ.

Verse 31

आगमिष्याम्यहं देवि मन्त्रपाठो मम प्रियः ॥ निःशब्दं च ततः कृत्वा स्थाप्यो भागवतैः सह

ໂອ ເທວີ, ຂ້າພະເຈົ້າຈະມາ; ການສວດມົນຕຣາເປັນທີ່ຮັກຂອງຂ້າພະເຈົ້າ. ຫຼັງນັ້ນໃຫ້ຕັ້ງຄວາມສງົບນິ່ງ ແລະປະກອບພິທີປະຕິສະຖາປະນາ (ພະຮູບ) ພ້ອມກັບບັນດາພັກຕະຂອງພະພະຄະວານ.

Verse 32

एवं विधिं ततः कृत्वा विधिदृष्टेन कर्मणा ॥ सम्पूज्य तत्र देवेशं ब्राह्मणान्भोजयेद्व्रती

ດັ່ງນັ້ນ ເມື່ອໄດ້ປະກອບພິທີຕາມວິທີການແລ້ວ ດ້ວຍການກະທຳທີ່ຖືກຮັບຮອງຕາມກົດລະບຽບ ຜູ້ຖືພຣະວຣະຕະພຶງບູຊາພຣະເຈົ້າແຫ່ງເທວະທັງປວງຢູ່ທີ່ນັ້ນ ແລະເລີ້ຍງອາຫານແກ່ພຣາຫມະນທັງຫຼາຍ.

Verse 33

दीनानाथान्प्रतर्प्याथ यथाविभवशक्तितः ॥ य एतेन विधानेन कुर्यात्संस्थापनं मम

ຈາກນັ້ນ ໃຫ້ອຸປະຖຳບຳລຸງຜູ້ທຸກຍາກ ແລະຜູ້ບໍ່ມີທີ່ພຶ່ງ ຕາມກຳລັງຊັບແລະຄວາມສາມາດຂອງຕົນ—ຜູ້ໃດກໍຕາມທີ່ປະກອບພິທີປະຕິສະຖາປະນາຂອງຂ້າພະເຈົ້າຕາມວິທີນີ້…

Verse 34

यावन्तो मम गात्रेषु जायन्ते जलबिन्दवः ॥ तावद्वर्षसहस्राणि मम लोकेषु तिष्ठति

ຈຳນວນຫຍອດນ້ຳທີ່ເກີດຂຶ້ນເທິງອະວະຂອງຂ້າພະເຈົ້າມີເທົ່າໃດ ຜູ້ນັ້ນຈະຢູ່ໃນໂລກຂອງຂ້າພະເຈົ້າເທົ່ານັ້ນເປັນພັນປີ.

Verse 35

यो मां संस्थापयेद्भूमे सर्वाहङ्कारवर्जितः ॥ तारितं च कुलं तेन सप्त सप्त च सप्ततिः

ຜູ້ໃດປະຕິສະຖາປະນາຂ້າພະເຈົ້າໄວ້ເທິງແຜ່ນດິນ ໂດຍປາດຈາກອະຫັງການທັງປວງ—ໂດຍຜູ້ນັ້ນ ຕະກູນຂອງເຂົາຈະຖືກນຳຂ້າມພົ້ນໄປສູ່ຄວາມປອດໄພ ເຈັດ ເຈັດ ແລະ ເຈັດສິບ (ຊົ່ວຄົນ).

Verse 36

एतत्ते कथितं भद्रे शैलिकास्थापनं मम ॥ धर्मसन्धारणार्थाय मम भक्तसुखाय च

ໂອ ຜູ້ເປັນມົງຄຸນ ນີ້ແມ່ນສິ່ງທີ່ເຮົາໄດ້ອະທິບາຍແກ່ເຈົ້າ: ການປະດິດສະຖານຂອງເຮົາເທິງຫີນ ເພື່ອຄ້ຳຈຸນທຳມະ ແລະເພື່ອຄວາມສຸກສະຫງົບຂອງຜູ້ພັກຕິຂອງເຮົາ।

Verse 37

करणधारणप्रवध्यं उदाहरणम् अपराजितम् अजारामर । सम्पूज्य स्नापयात्मानम् अनेन मन्त्रेण ॐ नमो वासुदेवाय ॥ एवं तु स्थापनं कृत्वा शिलायां मम सुन्दरि ॥ ततोऽधिवासनं कार्यं पूर्वप्रोष्ठपदासु च

ເມື່ອບູຊາຕາມພິທີແລ້ວ ພຶງອາບນ້ຳຊຳລະຕົນດ້ວຍມົນຕຣານີ້: “ໂອມ ນະໂມ ວາສຸເທວາຍ”। ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ນາງຜູ້ງາມ ເມື່ອກະທຳການປະດິດສະຖານເຮົາເທິງຫີນແລ້ວ ຕໍ່ຈາກນັ້ນພຶງເຮັດພິທີອະທິວາສະນະ (adhivāsana) ໃນວັນ Pūrvaproṣṭhapadā ດ້ວຍ।

Verse 38

एवं कृते विधाने भवामि सन्निहितः स्वयम् ॥ व्यतीतायां तु शर्वर्यां प्रभाते विमले ततः

ເມື່ອປະຕິບັດຕາມວິທີນີ້ແລ້ວ ເຮົາຈະສະຖິດຢູ່ດ້ວຍຕົນເອງ। ແລະເມື່ອຄືນຜ່ານໄປ ຕໍ່ມາໃນຍາມເຊົ້າອັນໃສສະອາດ…

Verse 39

मन्त्रः — असावनादिः पुरुषः पुराणो नारायणः सर्वजगत्प्रधानः ॥ गन्धं च माल्यानि च धूपदीपौ गृहाण देवेश नमो नमस्ते

ມົນຕຣາ: “ບຸຣຸສະດັ່ງເດີມນັ້ນ ບໍ່ມີຕົ້ນກຳເນີດ ເປັນຜູ້ເກົ່າແກ່—ນາຣາຍະນະ ເປັນຫຼັກປະທານແຫ່ງສັບພະໂລກ. ໂອ ພຣະເຈົ້າແຫ່ງເທວະ ຂໍໃຫ້ຮັບກິ່ນຫອມ ພວງມາລາ ທູບ ແລະປະທີບ; ນະໂມ ນະມັສເຕ”