Adhyaya 6

Verse 1

अगस्त्य उवाच । तस्मात्संगमतो विप्र पश्चिमे दिक्तटे स्थितम् । सीताकुण्डमितिख्यातं सर्वकामफलप्रदम्

ອະກັດສະຕະຍະ ກ່າວວ່າ: ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ວິປຣະ, ຈາກຈຸດສົມພົບນັ້ນ ທາງຝັ່ງຕາເວັນຕົກມີສະຖານທີ່ຕັ້ງຢູ່ ມີນາມລືຊາວ່າ “ສີຕາກຸນດະ” ເປັນຜູ້ປະທານຜົນແຫ່ງຄວາມປາຖະໜາອັນຊອບທັງປວງ.

Verse 2

यत्र स्नात्वा नरो विप्र सर्वपापैः प्रमुच्यते । सीतया किल तत्कुण्डं स्वयमेव विनिर्मितम् । रामेण वरदानाच्च महाफलनिधीकृतम्

ທີ່ນັ້ນ ໂອ ວິປຣະ, ຜູ້ໃດອາບນ້ຳ ຈະພົ້ນຈາກບາບທັງປວງ. ເຂົາເວົ້າກັນວ່າ ສະລະນ້ຳນັ້ນ ນາງສີຕາໄດ້ສ້າງຂຶ້ນໂດຍຕົນເອງ; ແລະໂດຍພຣະຣາມະປະທານພອນ ມັນຈຶ່ງກາຍເປັນຄັງແຫ່ງຜົນອັນຍິ່ງໃຫຍ່.

Verse 3

श्रीराम उवाच । शृणु सीते प्रवक्ष्यामि माहात्म्यं भुवि यादृशम् । त्वत्कुण्डस्यास्य सुभगे त्वत्प्रीत्या कथयाम्यहम्

ພຣະສີຣາມະ ກ່າວວ່າ: ຟັງເຖີດ ສີຕາ, ຂ້າຈະກ່າວມະຫາຕະມະ (ຄວາມຍິ່ງໃຫຍ່) ຂອງສະລະນ້ຳນີ້ອັນເປັນຂອງເຈົ້າ ດັ່ງທີ່ມີຢູ່ໃນໂລກ. ໂອ ຜູ້ເປັນມົງຄຸນ, ເພື່ອໃຫ້ເຈົ້າປິຕິ ຂ້າຈະເລົ່າໃຫ້ຟັງ.

Verse 4

अत्र स्नानं च दानं च जपो होमस्तपोऽथवा । सर्वमक्षयतां याति विधानेन शुचिस्मिते

ໃນບ່ອນນີ້ ການອາບນ້ຳ ແລະ ການໃຫ້ທານ, ການສວດມົນ, ການບູຊາໄຟ (ໂຮມ) ຫຼື ຕະປະ—ທຸກຢ່າງ ເມື່ອເຮັດຕາມພິທີທີ່ຖືກຕ້ອງ ຈະເປັນບຸນອັນບໍ່ເສື່ອມ, ໂອ ຜູ້ຍິ້ມບໍລິສຸດ.

Verse 5

मार्गकृष्णचतुर्दश्यां तत्र स्नानं विशेषतः । सर्वपापहरं देवि सर्वदा स्नायिनां नृणाम्

ໃນວັນຈັນທຣະທີ 14 (ຈະຕຸຣະດະສີ) ຂອງຂ້າງແຮມ ໃນເດືອນມາຣະກະສີຣະສະ ການອາບນ້ຳຢູ່ນັ້ນມີອານຸພາບເປັນພິເສດ. ໂອ ເທວີ, ສຳລັບຜູ້ອາບນ້ຳ ມັນລ້າງບາບທັງປວງໄດ້ເສມອ.

Verse 6

इति रामो वरं प्रादात्सीतायै च प्रजाप्रियः । तदाप्रभृति सर्वत्र तत्तीर्थं भुवि वर्त्तते

ດັ່ງນັ້ນ ພຣະຣາມ ຜູ້ເປັນທີ່ຮັກຂອງປະຊາ ໄດ້ປະທານພອນແກ່ ພຣະສີຕາ. ນັບແຕ່ນັ້ນມາ ຕີຣຖະ (tīrtha) ນັ້ນໄດ້ຕັ້ງຢູ່ໃນໂລກ ແລະ ລືຊາໄປທົ່ວທຸກທີ່.

Verse 7

सीताकुण्डमिति ख्यातं जनानां परमाद्भुतम् । तस्मिंस्तीर्थे नरः स्नात्वा नूनं राममवाप्नुयात्

ມັນມີນາມວ່າ “ສີຕາກຸນດະ” ເປັນຄວາມອັດສະຈັນສູງສຸດສຳລັບປວງຊົນ. ຜູ້ໃດອາບນ້ຳໃນຕີຣຖະນັ້ນ ຍ່ອມໄດ້ບັນລຸພຣະຣາມແນ່ນອນ.

Verse 8

तत्र स्नानेन दानेन तपसा च विशेषतः । गन्धैर्माल्यैर्धूपदीपैर्न्नानाविभवविस्तरैः । रामं संपूज्य सीतां च मुक्तः स्यान्नात्र संशयः

ທີ່ນັ້ນ ດ້ວຍການອາບນ້ຳອັນສັກສິດ, ດ້ວຍການໃຫ້ທານ, ແລະ ໂດຍພິເສດດ້ວຍຕະປະ—ພ້ອມທັງບູຊາພຣະຣາມ ແລະ ພຣະສີຕາ ດ້ວຍນ້ຳຫອມ, ພວງມາລາ, ທູບ, ໂຄມໄຟ, ແລະ ເຄື່ອງບູຊານານາ—ຜູ້ນັ້ນຈະໄດ້ຫຼຸດພົ້ນ (ມຸກຕິ) ແນ່ນອນ, ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສ.

Verse 9

मार्गे मासि च स्नातव्यं गर्भवासो न जायते । अन्यदापि नरः स्नात्वा विष्णुलोकं स गच्छति

ຄວນອາບນ້ໍາ (ທີ່ນີ້) ໃນເດືອນມາຣກະຊີຣສະ; ແລ້ວການເກີດໃໝ່ໃນຄັນມານດາຈະບໍ່ເກີດຂຶ້ນ. ແມ່ນແຕ່ໃນເວລາອື່ນໆ ຜູ້ຊາຍທີ່ອາບນ້ໍາ (ທີ່ນີ້) ກໍໄປສູ່ໂລກຂອງພຣະວິດສະນຸ.

Verse 10

विभोर्विष्णुहरेर्विप्र रम्ये पश्चिमदिक्तटे । देवश्चक्रहरिर्नाम सर्वाभीष्टफलप्रदः

ໂອ ພຣາຫມະນ, ຢູ່ຝັ່ງຕາເວັນຕົກອັນງາມ (ໃນເຂດສັກສິດນີ້) ມີເທວະຮູບຂອງພຣະວິດສະນຸ-ຮະຣິ ນາມວ່າ «ຈັກຣະຮະຣິ» ຜູ້ປະທານຜົນແຫ່ງຄວາມປາດຖະໜາທັງປວງ.

Verse 11

तस्य चक्रहरेर्विप्र महिमा न हि मानवैः । शक्यो वर्णयितुं धीरैरपि बुद्धिमतां वरैः

ໂອ ພຣາຫມະນ, ມະຫິມາຂອງຈັກຣະຮະຣິນັ້ນ ມະນຸດບໍ່ອາດພັນລະນາໃຫ້ຄົບຖ້ວນໄດ້—ແມ່ນແຕ່ຜູ້ໝັ້ນຄົງ ແລະຜູ້ຮູ້ປັນຍາອັນຍອດຢ່າງຍິ່ງກໍຕາມ.

Verse 12

ततः पश्चिमदिग्भागे नाम्ना पुण्यं हरिस्मृति । विष्णोरायतनं ख्यातं परमार्थफलप्रदम् । यस्य दर्शनमात्रेण सर्वपापैः प्रमुच्यते

ຈາກນັ້ນ ໃນທິດຕາເວັນຕົກ ມີສະຖານທີ່ບຸນຊື່ «ຮະຣິສະມຣິຕິ» ມີຊື່ສຽງວ່າເປັນສະຖານສັກສິດຂອງພຣະວິດສະນຸ ຜູ້ປະທານຜົນແຫ່ງຄວາມດີສູງສຸດ; ເພີຍແຕ່ເຫັນກໍພົ້ນຈາກບາບທັງປວງ.

Verse 13

तयोर्दर्शनतो यांति तेषां पापानि देहिनाम् । तानि पापानि यावंति कुर्वते भुवि ये नराः

ດ້ວຍການເຫັນດ້ວຍດາຣະຊະນະ (darśana) ຂອງອົງສັກສິດທັງສອງນັ້ນ ບາບຂອງສັດຜູ້ມີກາຍຈະຈາກໄປ—ບາບໃດໆທີ່ມະນຸດເຮັດໃນແຜ່ນດິນນີ້ກໍຈາກໄປເຊັ່ນກັນ।

Verse 14

पुरा देवासुरे जाते संग्रामे भृशदारुणे । दैत्यैर्वरमदोत्सिक्तैर्देवा युधि पराजिताः

ໃນການເກົ່າກ່ອນ ເມື່ອສົງຄາມອັນດຸຮ້າຍຢ່າງຫນັກໜ່ວງເກີດຂຶ້ນລະຫວ່າງເທວະ ແລະ ອະສຸຣະ, ເທວະທັງຫຼາຍຖືກໄດຕະຍະຜູ້ເມົາມານດ້ວຍພອນ ຊະນະໃນສະໜາມຮົບ।

Verse 15

तेषां पलायमानानां देवानामग्रणीर्हरः । संस्तभ्य चैव तान्सर्वान्पुरस्कृत्यांबुजासनम्

ເມື່ອເທວະເຫຼົ່ານັ້ນກຳລັງຫນີຖອຍ, ຮະຣິ ຜູ້ນຳຂອງພວກເຂົາ ໄດ້ປະຄອງໃຈໃຫ້ທຸກອົງໝັ້ນຄົງ, ແລະອັນເຊີນຜູ້ນັ່ງເທິງດອກບົວ (ພຣະພຣະຫມາ) ໄວ້ນຳໜ້າ ແລ້ວດຳເນີນຕໍ່ໄປ।

Verse 16

क्षीरोदशायिनं विष्णुं शेषपर्य्यंकशायिनम् । लक्ष्म्योपविष्टं पार्श्वे च चरणांबुजहस्तया

ພວກເຂົາໄດ້ເຫັນພຣະວິສນຸ ບັນທົມຢູ່ເທິງມະຫາສະໝຸດນ້ຳນົມ, ພັກຢູ່ເທິງຕຽງຂອງເສສະ; ແລະພຣະລັກສະມີນັ່ງຂ້າງກາຍ ວາງມືໄວ້ເທິງພຣະບາດດອກບົວຂອງພຣະອົງ।

Verse 17

नारदाद्यैर्मुनिवरैरुद्गीतगुगौरवम् । गरुडेन पुरःस्थेनानिशमंजलिना स्तुतम्

ພຣະອົງຖືກສັນລະເສີນດ້ວຍບົດສັນລະເສີນຍົກຍ້ອງພຣະກຽດ ໂດຍມຸນີຜູ້ປະເສີດເລີ່ມຈາກນາຣະດະ; ແລະກະຣຸດະຜູ້ຢືນຢູ່ຂ້າງໜ້າ ປະນົມມື ບູຊາສັນລະເສີນບໍ່ຂາດສາຍ।

Verse 18

क्षीराब्धिजलकल्लोलमदबिन्द्वंकिताम्बरम् । तारकोत्करविस्फारतारहारविराजितम्

ພວກເຂົາເຫັນພຣະອົງຜູ້ມີອາພອນປະດັບເປັນຈຸດໆ ດັ່ງຖືກລະອອງນ້ຳທີ່ຫຼິ້ນຊົນຈາກຄື້ນນ້ຳໃນມະຫາສະໝຸດນ້ຳນົມ; ແລະສ່ອງສະຫວ່າງດ້ວຍສາຍຄໍດຸດດາວ ກວ້າງໄພສານດັ່ງກຸ່ມດາວໃນຟ້າ।

Verse 19

पीतांबरमतिस्मेरविकाशद्भावभावितम् । बिभ्रतं कुण्डलं स्थूलं कर्णाभ्यां मौक्तिकोज्ज्वलम्

ເຂົາໄດ້ເຫັນພຣະອົງນຸ່ງຜ້າສີເຫຼືອງ ອາບດ້ວຍລັດສະມີອ່ອນໂຍນພ້ອມຮອຍຍິ້ມສຸພາບ; ພຣະອົງສວມຕຸ້ມຫູໃຫຍ່ທີ່ຫູທັງສອງ ສະຫວ່າງໄສດ້ວຍໄຂ່ມຸກ.

Verse 20

रत्नवल्लीमिव स्वच्छां श्वेतद्वीपनिवासिनीम् । किरीटं पद्मरागाणां वलयं दधतं परम्

ພຣະອົງບໍລິສຸດແລະສະຫວ່າງໄສ ດຸດດັ່ງເຄືອລັດຕະນະອັນປະກາຍ—ດຸດດັ່ງເທວີຜູ້ພຳນັກໃນ Śvetadvīpa; ພຣະອົງສວມມົກກຸດອັນສູງສຸດ ແລະວົງມົນທຳດ້ວຍພັດມະຣາກ (ທັບທິມ).

Verse 21

मित्रस्य राहुवित्रासनिवर्त्तनमिवापरम् । सकौस्तुभप्रभाचक्रं बिभ्राणं प्रवलारुणम्

ດຸດດັ່ງອຳນາດແຫ່ງຕາເວັນທີ່ຂັບໄລ່ຄວາມຫວາດກົວຂອງ Rāhu, ພຣະອົງຊົງຖືວົງລັດສະມີແຫ່ງຄວາມສະຫວ່າງຂອງ Kaustubha ອັນປະກາຍ, ມີສີແດງດຸດປະກາລັງ.

Verse 22

परां चतुर्मुखोत्पत्तिकल्पसंकल्पनामिव । शरणं स जगामाशु विनीतात्मा स्तुवन्निति

ແລ້ວ ດ້ວຍໃຈອ່ອນນ້ອມ ເຂົາໄດ້ຮີບໄປຂໍພຶ່ງພາ—ສູງສົ່ງດຸດດັ່ງສັງກັບແຫ່ງການສ້າງທີ່ກໍ່ໃຫ້ເກີດພຣະພຣະຫມາສີ່ໜ້າ—ແລະເລີ່ມສັນລະເສີນພຣະອົງດັ່ງນີ້.

Verse 23

तस्मिन्नवसरे शंभुः सर्वदेवगणैः सह । तुष्टाव प्रयतो भूत्वा विष्णुं जिष्णुं सुरद्विषाम्

ໃນຂະນະນັ້ນ Śambhu (ພຣະສິວະ) ພ້ອມດ້ວຍຫມູ່ເທວະທັງປວງ ໄດ້ຕັ້ງໃຈດ້ວຍສັດທາ ແລະສັນລະເສີນພຣະວິສນຸ, ຜູ້ບໍ່ອາດຖືກພິຊິດ ແລະເປັນຜູ້ພິຊິດສັດຕູຂອງເທວະທັງຫຼາຍ.

Verse 24

ईश्वर उवाच । संसारार्णवसंतारसुपर्णसुखदायिने । मोह तीव्रतमो हारि चन्द्राय हरये नमः

ພຣະອີສະວະຣະກ່າວວ່າ: ຂໍນະມັດສະການແດ່ພຣະຫຣິ—ຜູ້ເຢັນສະຫງົບດັ່ງຈັນທຣາ—ຜູ້ປະທານ “ປີກ” ແຫ່ງຄວາມສຸກ ເພື່ອຂ້າມທະເລແຫ່ງສັງສານ ແລະກຳຈັດໂມຫະ ອັນເປັນຄວາມມືດທີ່ໜາທີ່ສຸດ.

Verse 25

स्फुरत्संविन्मणिशिखां चित्तसंगतिचंद्रिकाम् । प्रपद्ये भगवद्भक्तिमानसोद्यानवाहिनीम्

ຂ້າພະເຈົ້າຂໍພຶ່ງພາ ແລະຂໍຫລົງໄພໃນພະພັກຕິຕໍ່ພຣະພະຄະວານ: ຍອດຂອງນາງເປັນໄຟມະນີສ່ອງວາບແຫ່ງສະຕິຮູ້ຕື່ນ; ແສງຈັນຂອງນາງເປັນການສົມາຄົມອັນບໍລິສຸດຂອງໃຈ; ໄຫຼດັ່ງສາຍນ້ຳຊີວິດຜ່ານສວນແຫ່ງຫົວໃຈ.

Verse 26

हेलोल्लसत्समुत्साहशक्तिं व्याप्तजगत्त्रयाम् । या पूर्वकोटिर्भावानां सत्त्वानां वैष्णवीति वा

ພະລັງນັ້ນ—ສ່ອງສະຫວ່າງຢ່າງຫຼິ້ນໆ ດ້ວຍຄວາມຮືບຮື້ຕື່ນຕົວທີ່ພຸ່ງຂຶ້ນ—ແຜ່ຊຶມຄອບຄຸມທັງສາມໂລກ; ນາງເປັນແຫຼ່ງດັ້ງເດີມອັນບູຮານຂອງສັດທັງຫຼາຍ ແລະອາການໃຈຂອງເຂົາເຈົ້າ, ແລະເອີ້ນວ່າ «ໄວສະນະວີ» ພະລັງຂອງພຣະວິດສະນຸ.

Verse 27

पवनांदोलितांभोजदलपर्वांतवर्त्तिनाम् । पततामिव जन्तूनां स्थैर्यमेका हरिस्मृतिः

ສຳລັບສັດທັງຫຼາຍທີ່ຢືນຢູ່ເທິງປາຍກີບບົວອັນບອບບາງ ຖືກລົມໂຍກໄຫວ—ດັ່ງຈະຕົກລົງ—ຄວາມໝັ້ນຄົງມີຢູ່ຢ່າງດຽວ: ການລະລຶກພຣະຫຣິ.

Verse 28

नमः सूर्य्यात्मने तुभ्यं संवित्किरणमालिने । हृत्कुशेशयकोषश्रीसमुन्मेषविधायिने

ຂໍນະມັດສະການແດ່ພຣະອົງ ຜູ້ມີພຣະອາດິດເປັນອາຕະມະ; ຜູ້ປະດັບດ້ວຍພວງມາລາແຫ່ງລຳແສງສະຕິຮູ້ບໍລິສຸດ; ຜູ້ເຮັດໃຫ້ດອກບົວຕູມໃນຫົວໃຈ ແຍ້ມບານເປັນສະຫງ່າງາມຢ່າງເຕັມທີ່.

Verse 29

नमस्तस्मै यमवते योगिनां गतये सदा । परमेशाय वै पारे महसां तमसां तथा

ຂໍນະມັດສະການແດ່ພຣະອົງນັ້ນ ຜູ້ຄວບຄຸມແລະພິພາກສາດຸດດັ່ງພຣະຍະມະ ເປັນທີ່ພຶ່ງສຸດທ້າຍຂອງຜູ້ປະພຶດໂຍຄະເສມອ. ຂໍນະມັດສະການແດ່ພຣະປຣະເມດສະວະຣະ ຜູ້ຢູ່ເຫນືອທັງແສງແລະຄວາມມືດ.

Verse 30

यज्ञाय भुक्तहविष ऋग्यजुःसामरूपिणे । नमः सरस्वतीगीतदिव्यसद्गणशालिने

ຂໍນະມັດສະການແດ່ພຣະອົງ ຜູ້ເປັນຍັດຍາເອງ ແລະຊົມຮັບຮະວິດທີ່ຖວາຍ; ຜູ້ປາກົດເປັນຮູບແຫ່ງ ຣິກ ຢະຊຸ ແລະສາມັນ. ຂໍນະມັດສະການແດ່ພຣະອົງ ຜູ້ສະຖິດໃນສະພາດິວະຂອງຜູ້ດີ ອັນຖືກສັນລະເສີນໂດຍບົດຂັບຮ້ອງຂອງສະຣັສວະຕີ.

Verse 31

शांताय धर्मनिधये क्षेत्रज्ञायामृतात्मने । शिष्ययोगप्रतिष्ठाय नमो जीवैकहेतवे । घोराय मायाविधये सहस्रशिरसे नमः

ຂໍນະມັດສະການແດ່ພຣະອົງຜູ້ສະງົບ ເປັນຄັງແຫ່ງທັມມະ; ແດ່ພຣະອົງຜູ້ຮູ້ແຈ້ງເຂດກາຍ (ເກສຕຣະຍະ) ຜູ້ມີອາດຕະອັນອະມະຕະ. ຂໍນະມັດສະການແດ່ພຣະອົງຜູ້ສະຖາປະນາໂຍຄະໃຫ້ແກ່ສິດ; ແດ່ເຫດປັດໃຈດຽວອັນເປັນມູນຂອງສັດມີຊີວິດທັງປວງ. ຂໍນະມັດສະການແດ່ພຣະອົງຜູ້ນ່າຢ້ານ ຜູ້ບັນຊາມາຍາ ແລະຜູ້ມີພັນສີສະ.

Verse 32

योगनिद्रात्मने नाभिपद्मोद्भूतजगत्सृजे । नमः सलिलरूपाय कारणाय जगत्स्थितेः

ຂໍນະມັດສະການແດ່ພຣະອົງ ຜູ້ມີສະພາບເປັນໂຍຄະນິດຣາ; ຜູ້ສ້າງໂລກທັງປວງທີ່ເກີດຈາກດອກບົວແຫ່ງສະດື. ຂໍນະມັດສະການແດ່ພຣະອົງຜູ້ປາກົດເປັນນ້ຳສາກົນ ເປັນເຫດແຫ່ງການດຳລົງຢູ່ຂອງໂລກ.

Verse 33

कार्यमेयाय बलिने जीवाय परमात्मने । गोप्त्रे प्राणाय भूतानां नमो विश्वाय वेधसे

ຂໍນະມັດສະການແດ່ພຣະອົງຜູ້ມີພະລັງ ຜູ້ຖືກຮູ້ໄດ້ດ້ວຍຜົນງານຂອງພຣະອົງ; ແດ່ພຣະຊີວິດຜູ້ເປັນພຣະປຣະມາດຕະມາ. ຂໍນະມັດສະການແດ່ຜູ້ປົກປ້ອງ ແລະເປັນລົມຫາຍໃຈແຫ່ງສັດທັງປວງ; ຂໍນະມັດສະການແດ່ຜູ້ສ້າງອັນແຜ່ຊາຍທົ່ວສາກົນ (ວິສະວະ-ເວທະສະ).

Verse 34

दृप्ताय सिंहवपुषे दैत्यसंहारकारिणे । वीर्यायानंतमनसे जगद्भावभृते नमः

ນະໂມຕໍ່ພຣະອົງຜູ້ອົງອາດ ມີຮູບດັ່ງສິງ ຜູ້ທຳລາຍພວກໄດຕະ; ນະໂມຕໍ່ພຣະວິລະພາບອັນອະນັນຕະ ແລະຈິດອັນອະນັນຕະ ຜູ້ທົດທອງແລະຄ້ຳຈຸນການເກີດເປັນຂອງໂລກ।

Verse 35

संसारकारणाज्ञानमहासंतमसच्छिदे । अचिन्त्यधाम्ने गुह्याय रुद्रायात्युद्विजे नमः

ນະໂມຕໍ່ພຣະອົງຜູ້ຕັດຂາດຄວາມມືດອັນໃຫຍ່ແຫ່ງອະວິຊາ ອັນເປັນເຫດໃຫ້ເກີດສັງສານ; ນະໂມຕໍ່ພຣະອົງຜູ້ມີທີ່ສະຖິດອັນບໍ່ອາດຄິດຄາດ ຜູ້ເປັນຄວາມລັບ; ນະໂມຕໍ່ພຣະຣຸດຣະ ຜູ້ທີ່ທຸກຜູ້ສັ່ນຫວາດຢູ່ເບື້ອງໜ້າ।

Verse 36

शान्ताय शान्तकल्लोलकैवल्यपददायिने । सर्वभावातिरिक्ताय नमः सर्वमयात्मने

ນະໂມຕໍ່ພຣະອົງຜູ້ສະງົບ ຜູ້ປະທານບົດພົ້ນແຫ່ງໄກວັນຍະ (kaivalya) ຜູ້ມີຄື້ນຄືນແຫ່ງຄວາມສະງົບ; ນະໂມຕໍ່ພຣະອົງຜູ້ເຫນືອກວ່າສະພາວະທັງປວງ ແຕ່ອາດຕະພາບຂອງພຣະອົງແຜ່ຊຶມໃນທຸກສິ່ງ ເປັນທຸກຢ່າງ।

Verse 37

इन्दीवरदलश्यामं स्फूर्जत्किंजल्कविभ्रमम् । बिभ्राणं कौस्तुभं विष्णुं नौमि नेत्ररसायनम्

ຂ້າພະເຈົ້ານ້ອມກົດກາບພຣະວິສນຸ ຜູ້ດຳດັ່ງກີບດອກບົວສີຟ້າ ສ່ອງປະກາຍດ້ວຍການຫຼິ້ນຂອງເສັ້ນໃຍທີ່ສະຫວ່າງ; ຜູ້ທົງມະນີເກົາສະຕຸພະ (Kaustubha) ເປັນນ້ຳອະມິດແຫ່ງດວງຕາ।

Verse 38

अगस्त्य उवाच । इति स्तुतः प्रसन्नात्मा वरदो गरुडध्वजः । ववर्ष दृष्टिसुधया सर्वान्देवान्कृपान्वितः । उवाच मधुरं वाक्यं प्रश्रयावनतान्सुरान्

ອະກັດສະຕະຍະ ກ່າວວ່າ: ເມື່ອຖືກສັນລະເສີນດັ່ງນີ້ ພຣະອົງຜູ້ປະທານພອນ ຜູ້ມີທຸງຄຣຸດ (Garuḍa) ກໍເກີດຄວາມປິຕິສະງົບ. ດ້ວຍຄວາມເມດຕາກະລຸນາ ພຣະອົງໄດ້ໂປຣຍນ້ຳອະມິດແຫ່ງສາຍຕາໃຫ້ແກ່ເທວະທັງປວງ ແລ້ວຈຶ່ງກ່າວຖ້ອຍຄຳອັນຫວານ ແກ່ພວກສຸຣະຜູ້ນ້ອມກົດກາບດ້ວຍຄວາມຄາລະວະ।

Verse 39

श्रीभगवानुवाच । जानामि विबुधाः सर्वमभिप्रायं समाधितः । दैतेयैर्विक्रमाक्रान्तं पदं समरदर्पितैः

ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຕັດວ່າ: ໂອ ທ່ານເທວະທັງຫຼາຍ, ດ້ວຍຈິດຕັ້ງມັ່ນໃນສະມາທິ ຂ້າພະເຈົ້າຮູ້ຄວາມປາດຖະໜາທັງໝົດຂອງທ່ານ. ຖານທີ່ຂອງທ່ານຖືກພວກໄດຕະຍະຜູ້ຫຍິ່ງຍະໂສໃນສົງຄາມ ບຸກລຸກຄອບຄອງແລ້ວ.

Verse 40

सबलैर्बलहीनानां प्रतापो विजितः परैः । सांप्रतं तु विधास्यामि तपो युष्मद्बलाय वै

ເມື່ອຜູ້ແຂງແຮງປະຈັນໜ້າຜູ້ອ່ອນແອ, ລັດສະໝີຂອງຜູ້ບໍ່ມີກຳລັງຍ່ອມຖືກຜູ້ອື່ນຊະນະ. ດັ່ງນັ້ນ ບັດນີ້ຂ້າພະເຈົ້າຈະປະຕິບັດຕະປະ ເພື່ອເສີມພະລັງຂອງທ່ານແທ້ໆ.

Verse 41

अयोध्यानगरे गत्वा करिष्ये तप उत्तमम् । गुप्तो भूत्वा भवत्तेजोविवृद्ध्यै दैत्यशान्तये

ຂ້າພະເຈົ້າຈະໄປຍັງນະຄອນອະໂຍທະຍາ ແລະປະຕິບັດຕະປະອັນສູງສຸດ. ຢູ່ຢ່າງປິດບັງ ຂ້າພະເຈົ້າຈະເຮັດເພື່ອເພີ່ມພຣະຣັດສະໝີຂອງທ່ານ ແລະເພື່ອໃຫ້ພວກໄດຕະຍະສົງົບ (ຖືກປະຫານອຳນາດ).

Verse 42

भवन्तोऽपि तपस्तीव्रं कुर्वंत्वमलमानसाः । अयोध्यां प्राप्यतां देवा दैत्यनाशाय सत्वरम्

ພວກທ່ານເອງກໍຈົ່ງປະຕິບັດຕະປະຢ່າງເຂັ້ມຂັ້ນ ດ້ວຍໃຈບໍລິສຸດປາສະຈາກມົນທິນ. ຂໍໃຫ້ເທວະທັງຫຼາຍໄປຮອດອະໂຍທະຍາໂດຍໄວ ເພື່ອທຳລາຍພວກໄດຕະຍະ.

Verse 43

अगस्त्य उवाच । इत्युक्त्वांतर्दधे देवान्देवो गरुडवाहनः । अयोध्यामागतः क्षिप्रं चकार तप उत्तमम्

ອະກັດສະຕະຍະກ່າວວ່າ: ເມື່ອຕັດດັ່ງນັ້ນແລ້ວ, ພຣະເຈົ້າຜູ້ຊົງຂີ່ຄຣຸດາ (ກະຣຸດ) ກໍຫາຍໄປຈາກສາຍຕາຂອງເທວະທັງຫຼາຍ. ພຣະອົງໄປຮອດອະໂຍທະຍາໂດຍໄວ ແລະປະຕິບັດຕະປະອັນສູງສຸດ.

Verse 44

गुप्तो भूत्वा यदा विद्वन्सुरतेजोभिवृद्धये । तेन गुप्तहरिर्नाम देवो विख्यातिमागतः

ໂອ ຜູ້ຮູ້ທັນ, ເພາະພຣະຫຣິໄດ້ຊ່ອນພຣະອົງເພື່ອເພີ່ມພຣະສະຫວ່າງຂອງເທວະ, ພຣະອົງຈຶ່ງໂດງດັງນາມ «ກຸບຕະ-ຫຣິ» (ຫຣິຜູ້ຊ່ອນ).

Verse 45

आगतस्य हरेः पूर्वं यत्र हस्ततलाच्च्युतम् । सुदर्शनाख्यं तच्चक्रं तेन चक्रहरिः स्मृतः

ທີ່ສະຖານທີ່ທີ່ກ່ອນພຣະຫຣິຈະມາປະທັບ, ຈັກຣານາມ «ສຸດັຣຊະນະ» ຕົກຈາກຝາມືຂອງພຣະອົງ; ດ້ວຍເຫດນັ້ນ ພຣະອົງຖືກລະລຶກນາມ «ຈັກຣະ-ຫຣິ» (ຫຣິແຫ່ງຈັກຣາ).

Verse 46

तयोर्दर्शनमात्रेण सर्वपापैः प्रमुच्यते । हरस्तेन प्रभावेण देवाः प्रबलतेजसः

ເພີຍແຕ່ໄດ້ເຫັນພຣະຮູບສອງປະການນັ້ນ ກໍພົ້ນຈາກບາບທັງປວງ. ດ້ວຍອຳນາດນັ້ນເອງ ເທວະທັງຫຼາຍຈຶ່ງມີຕະເຈະສະຫວ່າງແຮງກ້າ.

Verse 47

जित्वा दैत्यान्रणैः सर्वान्संप्राप्य स्वपदान्यथ । रेजिरे विपुलानंदैरसुरानार्दयंस्ततः

ເທວະທັງຫຼາຍໄດ້ຊະນະໄດຕະຍະທັງປວງໃນສົງຄາມ ແລະໄດ້ກັບຄືນສູ່ຖິ່ນພຳນັກຂອງຕົນ. ຈາກນັ້ນພວກເຂົາສ່ອງສະຫວ່າງດ້ວຍຄວາມປິຕິອັນໃຫຍ່ ແລະບີບບັງຄັບອະສຸຣະຕໍ່ໄປ.

Verse 48

ततः सर्वे समेत्याशु बृहस्पतिपुरस्सराः । देवाः सर्वेऽनमन्मौलिमालार्च्चित पदाम्बुजम् । हरिं द्रष्टुमथागच्छन्नयोध्यायां समुत्सुकाः

ຕໍ່ມາ ເທວະທັງປວງໄດ້ຮວມຕົວກັນໂດຍໄວ ມີພຣະບຣິຫັດສະປະຕິເປັນຜູ້ນຳ. ພວກເຂົາກ້ົມກາບພຣະຫຣິ ຜູ້ມີພຣະບາດດັ່ງດອກບົວ ທີ່ຖືກບູຊາດ້ວຍພວງມາລາວາງເທິງມົງກຸດ; ແລ້ວດ້ວຍຄວາມກະຕືລືລົ້ນຈະໄດ້ເຫັນພຣະອົງ ພວກເຂົາໄດ້ໄປຍັງອະໂຍທະຍາ.

Verse 49

आगत्य च ततः श्रुत्वा नानाविधगुणादरम् । भावैः पुण्यैः समभ्यर्च्य नत्वा प्रांजलयस्तदा । हरिमेकाग्रमनसा ध्यायन्तो ध्याननिष्ठिताः

ເມື່ອພວກເຂົາມາຮອດ ແລ້ວໄດ້ຍິນເຖິງການນັບຖືຄຸນງາມຄວາມດີຫຼາຍປະການ ກໍໄດ້ບູຊາດ້ວຍໃຈບໍລິສຸດອັນເປັນກຸສົນ; ພວກເຂົາພະນົມມືກົ້ມກາບ ແລະພາວະນາພຣະຫຣິດ້ວຍໃຈຈຸດດຽວ ມັ່ນຄົງໃນທຽນ.

Verse 50

तानागतान्समालोक्य पदभक्त्या कृतानतीन् । प्रसन्नः प्राह विश्वात्मा पीतवासा जनार्दनः

ເມື່ອພຣະອົງເຫັນພວກເຂົາມາຮອດ ແລະກົ້ມກາບດ້ວຍພັກດີທີ່ພຣະບາດ, ພຣະວິສະວາຕະມາ—ພຣະຈະນາຣະດະນະ ຜູ້ນຸ່ງຜ້າສີເຫຼືອງ—ກໍໄດ້ກ່າວດ້ວຍຄວາມປິຕິເມດຕາ.

Verse 51

श्रीभगवानुवाच । भोभो देवा भवन्तश्च चिराद्दिष्टयाद्यसंगताः । अधुना भवतामिच्छां कां करोमि सुरा अहम् । तद्ब्रूत त्वरिता मह्यं किं विलंबेन निर्भयाः

ພຣະຜູ້ມີພຣະພາກຕັດວ່າ: “ໂອ ເທວະທັງຫຼາຍ! ຫຼັງຈາກເວລາດົນ ໂດຍບຸນວາສະນາ ມື້ນີ້ພວກເຈົ້າໄດ້ພົບຂ້າ. ບັດນີ້ ຄວາມປາຖະໜາໃດຂອງພວກເຈົ້າ ໃຫ້ຂ້າຈັດໃຫ້? ຈົ່ງບອກຂ້າໃຫ້ໄວ—ຈະຊ້າໄປເຮັດໄມ ເມື່ອບໍ່ມີຄວາມຢ້ານ?”

Verse 52

देवा ऊचुः । भगवन्देवदेवेश त्वया संप्रति सर्वशः । सर्वं समभवत्कार्यं निष्पन्नं वै जगत्पते

ເທວະທັງຫຼາຍກ່າວວ່າ: “ຂ້າແຕ່ພຣະອົງ ເທວະເທວະເອສ! ໂດຍພຣະອົງ ບັດນີ້ທຸກຢ່າງໄດ້ເກີດຂຶ້ນຄົບຖ້ວນ; ວຽກທີ່ຄວນເຮັດທັງໝົດກໍສຳເລັດແລ້ວ, ຂ້າແຕ່ຈອມໂລກ.”

Verse 53

तथापि सर्वदा भाव्यं नित्यं देव त्वया विभो । अस्मद्रक्षार्थमत्रैव विजितेन्द्रियवर्त्मना

“ແຕ່ກໍຕາມ, ຂ້າແຕ່ພຣະອົງຜູ້ມີລິດທິ໌! ຂໍໃຫ້ພຣະອົງປະທັບຢູ່ນີ້ເປັນນິດ ເພື່ອຄຸ້ມຄອງພວກເຮົາ—ໂດຍດຳເນີນຕາມທາງແຫ່ງການຊະນະເຫນືອອິນຊີ.”

Verse 54

एवमेव सदा कार्यं शत्रुपक्षविनाशनम्

ດັ່ງນັ້ນແທ້ ຄວນເຮັດເປັນນິດ ການທໍາລາຍຝ່າຍພວກສັດຕູ।

Verse 55

श्रीभगवानुवाच । एवमेतत्करिष्यामि भवतामरिसंजयम् । श्रीमतां तेजसो वृद्धिं करिष्यामि सदासुराः । कथेयं च सदा ख्यातिं लोके यास्यति चोत्तमाम्

ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຕັດວ່າ: «ເປັນດັ່ງນັ້ນແທ້; ເຮົາຈະກະທໍາໃຫ້ສໍາເລັດ ຊັຍຊະນະເໜືອສັດຕູຂອງພວກເຈົ້າ. ເຮົາຈະເພີ່ມພູນຣັດສະຫມີແລະຕະເຈົາຂອງຜູ້ມີສິຣີເປັນນິດ; ແລະເລື່ອງອັນສັກສິດນີ້ກໍຈະໄດ້ຮັບກຽດຊື່ສູງສຸດໃນໂລກຕະຫຼອດໄປ»។

Verse 56

अयं नाम्ना गुप्तहरिर्देवो भुवनविश्रुतः । मदीयं परमं गुह्यं स्थानं ख्यातिं समेष्यति

ເທວະອົງນີ້ ມີນາມວ່າ «ກຸບຕະ-ຮະຣິ» ແລະໂດງດັງທົ່ວທຸກໂລກ; ຈະເປັນທີ່ຮູ້ຈັກວ່າເປັນສະຖານທີ່ລັບສູງສຸດຂອງເຮົາ.

Verse 57

अत्र यः प्राणिनां श्रेष्ठः पूजायज्ञजपादिकम् । करोति परया भक्त्या स याति परमां गतिम्

ໃນບ່ອນນີ້ ຜູ້ໃດໃນຫມູ່ສັດມີຊີວິດ ກະທໍາການບູຊາ, ຍັດ, ຈະປະ (ສວດມົນ) ແລະອື່ນໆ ດ້ວຍພັກດີສູງສຸດ ຜູ້ນັ້ນຈະໄດ້ຮອດຄະຕິອັນສູງສຸດ.

Verse 58

अत्र यः कुरुते दानं यथाशक्त्या जितेन्द्रियः । स स्वर्गमतुलं प्राप्य न शोचति कदाचन

ໃນສະຖານທີ່ສັກສິດນີ້ ຜູ້ໃດເຮັດທານຕາມກໍາລັງ ແລະຄວບຄຸມອິນທຣີຍໄດ້ ຜູ້ນັ້ນໄດ້ຮັບສະຫວັນອັນຫາທຽບບໍ່ໄດ້ ແລະບໍ່ເສົ້າໂສກໃນການໃດໆ.

Verse 59

अत्र मत्प्रीतये देवाः प्राणिभिर्धर्मकांक्षिभिः । दातव्या गौः प्रयत्नेन सवत्सा विधिपूर्वकम्

ໃນບ່ອນນີ້ ໂອ ເທວະທັງຫຼາຍ ເພື່ອໃຫ້ເຮົາພໍໃຈ ຜູ້ມີຊີວິດທີ່ປາຖະໜາທຳມະ ຄວນພາກພຽນຖວາຍທານໂຄແມ່ພ້ອມລູກ ຕາມພິທີອັນຖືກຕ້ອງ।

Verse 60

स्वर्णशृंगी रौप्यखुरी वस्त्रद्वयसमावृता । कांस्योपदोहना ताम्रपृष्ठी बहुगुणान्विता

ມີເຂົາປະດັບດ້ວຍຄຳ ມີກີບສີເງິນ ຫຸ້ມດ້ວຍຜ້າສອງຜືນ; ມີພາຊະນະຮອງນົມເປັນທອງສຳລິດ ແລະຫຼັງປະດັບດ້ວຍທອງແດງ ພ້ອມດ້ວຍຄຸນຄ່າອັນດີຫຼາຍປະການ।

Verse 61

रत्नपुच्छा दुग्धवती घंटाभरणभूषिता । अर्चिता गंधपुष्पाद्यैः सुप्रसन्नाऽमृतप्रजा

ຫາງປະດັບດ້ວຍແກ້ວມະນີ ມີນົມອຸດົມ ປະດັບດ້ວຍກະດິ່ງແລະເຄື່ອງປະດັບ; ໄດ້ຮັບການບູຊາດ້ວຍຂອງຫອມ ດອກໄມ້ ແລະອື່ນໆ—ສະຫງົບຜ່ອງໃສຢ່າງຍິ່ງ ແລະມີລູກຫຼານດີເລີດ।

Verse 62

द्विजाय वेदविज्ञाय गुणिने निर्मलात्मने । विष्णुभक्ताय विदुषे आनृशंस्यरताय च

ຄວນຖວາຍແກ່ດວິຊະຜູ້ຮູ້ເວທ ຜູ້ມີຄຸນທຳ ແລະຈິດໃສບໍລິສຸດ; ແກ່ຜູ້ຮູ້ທັນ ຜູ້ເປັນພັກຕິຂອງພຣະວິສນຸ ແລະແກ່ຜູ້ຍິນດີໃນຄວາມເມດຕາກະລຸນາ (ຈຶ່ງຄວນໃຫ້).

Verse 63

ब्राह्मणाय च गौर्देया सर्वत्रसुखमश्नुते । न देया द्विजमात्राय दातारं सोऽवपातयेत्

ໂຄຄວນໃຫ້ແກ່ພຣາຫມະນທີ່ແທ້ຈິງ; ຜູ້ໃຫ້ຈະໄດ້ຮັບຄວາມສຸກທົ່ວທຸກບ່ອນ. ແຕ່ບໍ່ຄວນໃຫ້ແກ່ຜູ້ທີ່ເປັນດວິຊະແຕ່ຊື່ສຽງເທົ່ານັ້ນ; ຜູ້ຮັບແບບນັ້ນຈະນຳຜູ້ໃຫ້ໄປສູ່ຄວາມຕົກຕ່ຳ।

Verse 64

मत्प्रीतयेऽत्र दातव्या निर्मलेनांतरात्मना

ໃນບ່ອນນີ້ ຄວນໃຫ້ທານເພື່ອໃຫ້ພຣະອົງພໍໃຈ ໂດຍຈິດໃນທີ່ບໍລິສຸດຜ່ອງໃສ।

Verse 65

स्नातं यैश्च विशुद्ध्यर्थमत्र मद्भक्तितत्परैः । तेषां स्वर्गतयो नित्यं मुक्तिः करतले स्थिता

ຜູ້ໃດອາບນ້ຳຢູ່ນີ້ເພື່ອຄວາມບໍລິສຸດ ແລະມຸ່ງໝັ້ນໃນພັກຕິຕໍ່ຂ້າ—ການໄປສະຫວັນຂອງເຂົາແນ່ນອນ ແລະມຸກຕິຢູ່ໃນຝາມືຂອງເຂົາເສມອ।

Verse 66

तथा चक्रहरेः पीठे मत्प्रीत्यै दानमुत्तमम् । जपहोमादिकं चापि कर्त्तव्यं यत्नतो नरैः

ດັ່ງນັ້ນ ທີ່ພິທີສະຖານຂອງຈັກຣະຫຣິ ທານທີ່ຖວາຍເພື່ອໃຫ້ພຣະອົງພໍໃຈແມ່ນຍອດຢ່າງ; ແລະມະນຸດຄວນເຮັດຈະປະ, ໂຮມະ ແລະພິທີອື່ນໆ ດ້ວຍຄວາມພາກພຽນ।

Verse 67

भवन्तोऽपि विधानेन यात्रां कुर्वंतु सत्तमाः । अस्माद्गुप्तहरेः स्थानान्निकटे संगमे शुभे

ພວກເຈົ້າດ້ວຍ ໂອ ຜູ້ດີຍິ່ງ ຄວນເຮັດຍາຕຣາຕາມພິທີທີ່ກຳນົດ—ໃກ້ຈຸດບັນຈົບນ້ຳອັນເປັນມົງຄຸນ ບໍ່ໄກຈາກສະຖານສັກສິດຂອງຮຣິຜູ້ຖືກປິດບັງນີ້।

Verse 68

प्रत्यग्भागे गोप्रताराद्योजनत्रयसंमिते । घर्घरांबुतरंगिण्या सरयूः संगता यतः

ທາງຕາເວັນຕົກ ຫ່າງຈາກໂກປຣະຕາຣະ ປະມານສາມໂຢຊະນະ ແມ່ນບ່ອນທີ່ແມ່ນ້ຳສະຣະຍູ ມາພົບກັບແມ່ນ້ຳຄັກຄະຣາ ຜູ້ມີຄື້ນນ້ຳກະເພື່ອນໄຫວເປັນລະລອກ।

Verse 69

अत्र स्नात्वा विधानेन द्रष्टव्योऽत्र प्रयत्नतः । देवो गुप्तहरिर्नाम सर्वकामार्थसिद्धिदः

ຢູ່ບ່ອນນີ້ ເມື່ອອາບນ້ຳຕາມພິທີອັນຖືກຕ້ອງແລ້ວ ຄວນພາກພຽນເພື່ອໄດ້ເຫັນພຣະເທວະນາມ «ກຸບຕະຫຣິ» ຜູ້ປະທານຄວາມສຳເລັດແກ່ຄວາມປາຖະໜາທຸກປະການ।

Verse 70

अगस्त्य उवाच । इत्युक्त्वांतर्दधे देवः पीताम्बरधरोऽच्युतः । देवा अपि विधानेन कृत्वा यात्रां प्रयत्नतः । अयोध्यायां स्थिता नित्यं हरेर्गुणविमोहिताः

ອະກັດສະຕະກ່າວວ່າ: ເມື່ອພຣະອະຈຸຕະ ຜູ້ນຸ່ງຜ້າສີເຫຼືອງ ກ່າວດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ກໍອັນຕະທານໄປ. ບັນດາເທວະທັງຫຼາຍກໍເຮັດຍາຕຣາຕາມພິທີ ດ້ວຍຄວາມພາກພຽນ ແລະຢູ່ອະໂຍທະຍາເປັນນິດ ໂດຍຖືກຄຸນຄວາມດີຂອງຫຣິດຶງໃຈໄວ້.

Verse 71

तदाप्रभृति विप्रेंद्र तत्स्थानं भुवि पप्रथे । कार्तिक्यां तु विशेषेण यात्रा सांवत्सरी भवेत्

ນັບແຕ່ເວລານັ້ນເປັນຕົ້ນມາ ໂອ ຜູ້ເປັນເລີດໃນບັນດາພຣາຫມັນ ສະຖານທີ່ສັກສິດນັ້ນໄດ້ໂດ່ງດັງໄປທົ່ວແຜ່ນດິນ. ໃນເດືອນກາຣຕິກາ ໂດຍພິເສດ ການຍາຕຣາທີ່ນັ້ນເປັນພິທີປະຈຳປີ.

Verse 72

विभोर्गुप्तहरेस्तत्र संगमस्नानपूर्विका । गोप्रतारे च तीर्थेऽस्मिन्सरयूघर्घराश्रिते । स्नात्वा देवोऽर्चनीयोऽयं सर्वकामफलप्रदः

ທີ່ນັ້ນ ສຳລັບພຣະຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່ນາມ «ກຸບຕະຫຣິ» ພິທີເລີ່ມດ້ວຍການອາບນ້ຳທີ່ສັງຄົມ (ຈຸດບັນຈົບນ້ຳ). ທີ່ຕີຣຖະ «ໂກປຣະຕາຣະ» ນີ້ ອັນຕັ້ງຢູ່ຂ້າງແມ່ນ້ຳສະຣະຍູ ແລະ ຄະຣຄະຣາ ເມື່ອອາບນ້ຳແລ້ວ ຄວນບູຊາພຣະເທວະນີ້ ເພາະພຣະອົງປະທານຜົນແຫ່ງຄວາມປາຖະໜາທຸກປະການ.

Verse 73

तथा चक्रहरेर्यात्रा कर्त्तव्या सुप्रयत्नतः । मार्गशार्षस्य विशदे पक्षे हरितिथौ नरैः

ດັ່ງນັ້ນເຊັ່ນກັນ ການຍາຕຣາຂອງ «ຈັກຣະຫຣິ» ຄວນເຮັດດ້ວຍຄວາມພາກພຽນຢ່າງຍິ່ງ ໂດຍມະນຸດທັງຫຼາຍ ໃນປັກຂາຂາວອັນຜ່ອງໃສຂອງເດືອນມາຣກະສີຣສະ ໃນວັນຕິຖິອັນສັກສິດແດ່ຫຣິ.

Verse 74

एवं यः कुरुते यात्रां विष्णुलोके स मोदते

ຜູ້ໃດປະຕິບັດການຈາລິກທາງທຳມະແບບນີ້ ຈະຊື່ນບານໃນໂລກຂອງພຣະວິສນຸ।

Verse 75

श्रीसूत उवाच । एवमुक्त्वा तु विरते मुनौ कलशजन्मनि । कृष्णद्वैपायनो व्यासः पुनराह सविस्मयः

ພຣະສູຕະກ່າວວ່າ: ເມື່ອມຸນີຜູ້ເກີດຈາກໝໍ້ໄດ້ກ່າວດັ່ງນັ້ນແລ້ວແລະນິ່ງສງົບ ກຣິສນະ-ທວຍປາຍນະ ວຽາສະ ກໍໄດ້ກ່າວອີກຄັ້ງ ດ້ວຍໃຈອັນພິສົດອັດສະຈັນ।

Verse 76

व्यास उवाच । अत्याश्चर्य्यमयीं ब्रह्मन्कथामेतां तपोधन । उक्तवानसि येनैतत्साश्चर्य्यं मम मानसम्

ວຽາສະກ່າວວ່າ: ໂອ ພຣາຫມັນ, ໂອ ຂຸມຊັບແຫ່ງຕະປະ, ເຈົ້າໄດ້ເວົ້າເລື່ອງລາວອັນອັດສະຈັນຢ່າງຫາທີ່ສຸດນີ້ ເຮັດໃຫ້ໃຈຂ້າພະເຈົ້າເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມພິສົດພິສັນ।

Verse 77

विस्तरेण मम ब्रूहि माहात्म्यं परमाद्भुतम्

ຂໍໃຫ້ເຈົ້າເລົ່າໃຫ້ຂ້າພະເຈົ້າຟັງໂດຍລະອຽດ ມະຫາຕະມະຍະອັນອັດສະຈັນສູງສຸດນີ້।

Verse 78

शृणु संगममाहात्म्यं विप्रेंद्र परमाद्भुतम् । स्कन्ददेवाच्छ्रुतं सम्यक्कथयामि तथा तव

ໂອ ຜູ້ປະເສີດໃນບັນດາພຣາຫມັນ, ຈົ່ງຟັງມະຫາຕະມະຍະອັນອັດສະຈັນສູງສຸດຂອງສັງຄົມອັນສັກສິດ. ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ຍິນມາຈາກພຣະສະກັນດະເທວະ ແລະຈະເລົ່າໃຫ້ເຈົ້າຟັງຢ່າງຖືກຕ້ອງບັດນີ້।

Verse 79

दशकोटिसहस्राणि दशकोटिशतानि च । तीर्थानि सरयूनद्या घर्घरोदकसंगमे । निवसंति सदा विप्र स्कन्दादवगतं मया

ໂອ ພຣາຫມະນະ, ທີ່ທ່ານ້ຳສັກສິດນັບເປັນສິບໂກດິພັນ ແລະ ສິບໂກດິຮ້ອຍ ດຳລົງຢູ່ເປັນນິດທີ່ສັງຄົມນ້ຳ ບ່ອນແມ່ນ້ຳສະຣະຍູພົບນ້ຳຂອງຄາຣຄາຣາ—ນີ້ແມ່ນທີ່ຂ້າໄດ້ຮັບຮູ້ຈາກສະກັນດະ.

Verse 80

देवतानां सुराणां च सिद्धानां योगिनां तथा । ब्रह्मविष्णुशिवानां च सान्निध्यं सर्वदा स्थितम्

ທີ່ນັ້ນ ການສະຖິດຢູ່ຢ່າງສະເໝີຂອງເທວະດາ ແລະ ສຸຣະ, ຂອງສິດທະ ແລະ ໂຍຄີ, ທັງຂອງພຣະພຣະຫມາ, ພຣະວິສນຸ, ແລະ ພຣະສິວະ ກໍຕັ້ງຢູ່ເປັນນິດ.

Verse 81

तस्मिन्संगमसलिले नरः स्नात्वा समाहितः । संतर्प्य पितृदेवांश्च दत्त्वा दानं स्वशक्तितः

ໃນນ້ຳສັງຄົມນັ້ນ ບຸກຄົນຄວນອາບນ້ຳດ້ວຍໃຈທີ່ສະຫງົບຮວບຮວມ, ແລ້ວບຳລຸງພິຕຣະ ແລະ ເທວະດາໃຫ້ອິ່ມໃຈ, ພ້ອມທັງໃຫ້ທານຕາມກຳລັງຂອງຕົນ.

Verse 82

हुत्वा वैष्णवमंत्रेण शुचिर्यत्फलमाप्नुयात् । तदिहैकमना विप्र शृणु यत्कथयामि ते

ຜົນໃດທີ່ຜູ້ບໍລິສຸດຈະໄດ້ຮັບໂດຍການຖວາຍເຄື່ອງບູຊາໄຟດ້ວຍມັນຕຣາໄວສນະ—ໂອ ພຣາຫມະນະ, ຈົ່ງຟັງດ້ວຍໃຈດຽວ ຜົນນັ້ນເອງທີ່ຂ້າຈະກ່າວໃຫ້ເຈົ້າຮູ້ໃນທີ່ນີ້.

Verse 83

अश्वमेधसहस्रस्य वाजपेयशतस्य च । कुरुक्षेत्रे महाक्षेत्रे राहुग्रस्ते दिवाकरे

ບຸນກຸສົນທີ່ກ່າວໄວ້ນີ້ ເທົ່າກັບການບູຊາອັສວເມທະພັນຄັ້ງ ແລະ ວາຊະເປຍະຮ້ອຍຄັ້ງ—ແມ່ນແຕ່ທີ່ກຸຣຸເກສຕຣະ ທົ່ງສັກສິດອັນຍິ່ງໃຫຍ່ ໃນຍາມທີ່ຣາຫຸກືນກິນດວງອາທິດ.

Verse 84

सुवर्णदाने यत्पुण्यमहन्यहनि तद्भवेत्

ບຸນທີ່ເກີດຂຶ້ນທຸກມື້ໆ ຈາກການບໍລິຈາກຄຳ—ບຸນນັ້ນແທ້ໆ ຍ່ອມໄດ້ຮັບຢູ່ທີ່ນັ້ນ.

Verse 85

अमावास्यां पौर्णमास्यां द्वादश्योरुभयोरपि । अयने च व्यतीपाते स्नानं वैष्णवलोकदम्

ການອາບນ້ຳຢູ່ທີ່ນັ້ນ ໃນວັນອະມາວັດສະຍາ, ວັນເພັງ, ໃນວັນທະວາດະສີທັງສອງ, ແລະໃນເວລາອະຍະນະກັບວະຍະຕີປາຕະ—ຍ່ອມໃຫ້ໄດ້ບັນລຸໂລກຂອງພຣະວິສນຸ.

Verse 86

तिष्ठेद्युगसहस्रं तु पादेनैकेन यः पुमान् । विधिवत्संगमे स्नायात्पौष्यां तदविशेषतः

ແມ່ນແຕ່ຊາຍຄົນໜຶ່ງຈະຢືນດ້ວຍຂາຂ້າງດຽວເຖິງພັນຍຸກ ຜົນກໍບໍ່ແຕກຕ່າງຈາກການອາບນ້ຳຕາມພິທີ ທີ່ຈຸດບັນຈົບນ້ຳ ໃນວັນປຸສຍາ.

Verse 87

लंबतेऽवाक्छिरा यस्तु युगानामयुतं पुमान् । स्नातानां शुचिभिस्तोयैः संगमे प्रयतात्मनाम्

ແມ່ນແຕ່ຊາຍຄົນໜຶ່ງຈະຫ້ອຍຕົວກັບຫົວລົງ ເຖິງໝື່ນຍຸກ ກໍບໍ່ອາດເກີນບຸນທີ່ເນື່ອງກັບນ້ຳອັນບໍລິສຸດ ຂອງຜູ້ຝຶກຝົນຕົນ ຜູ້ໄດ້ອາບນ້ຳທີ່ຈຸດບັນຈົບນ້ຳ.

Verse 88

व्युष्टिर्भवति या पुंसां न सा क्रतुशतैरपि

ການຕື່ນຮູ້ອັນດຸດດັ່ງອະຮຸນອັນສັກສິດ ແລະການຍົກຈິດຂຶ້ນຂອງມະນຸດ—ບໍ່ອາດໄດ້ມາ ແມ່ນແຕ່ຈະປະກອບພິທີບູຊາແບບເວດະຮ້ອຍຄັ້ງກໍຕາມ.

Verse 89

पौषे मासि विशेषेण स्नानं बहुफलप्रदम्

ການອາບນ້ຳ—ໂດຍສະເພາະໃນເດືອນເປົາສະ (Pauṣa)—ໃຫ້ຜົນບຸນທາງທຳອັນຫຼາຍຫຼວງ।

Verse 90

पौषे मासि विशेषेण यः कुर्यात्स्नानमादृतः । ब्राह्मणः क्षत्रियो वैश्यः शूद्रो वा वर्णसंकरः । स याति ब्रह्मणः स्थानं पुनरावृत्तिवर्जितम्

ຜູ້ໃດກໍຕາມທີ່ອາບນ້ຳຕາມພິທີດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ ໂດຍສະເພາະໃນເດືອນເປົາສະ—ຈະເປັນພຣາຫມັນ, ກະສັດຕຣິຍະ, ໄວສະຍະ, ຊູດຣະ ຫຼືຜູ້ກຳເນີດປົນກໍຕາມ—ຍ່ອມໄປຮອດສະຖານຂອງພຣະພຣະຫມາ ອັນປາດຈາກການຫວນກັບ (ພົ້ນການເກີດໃໝ່)។

Verse 91

पौषे मासे तु यो दद्याद्घृताढ्यं दीपमुत्तमम् । विधिवच्छ्रद्धया विप्र शृणु तस्यापि यत्फलम्

ແຕ່ໃນເດືອນເປົາສະ ຜູ້ໃດກໍຕາມທີ່ຖວາຍປະທີບອັນປະເສີດ ອຸດົມດ້ວຍນ້ຳມັນເນີຍ (ghee) ຕາມພິທີ ແລະດ້ວຍສັດທາ—ໂອ ພຣາຫມັນ, ຈົ່ງຟັງຜົນຂອງນັ້ນດ້ວຍ।

Verse 92

नानाजन्मार्जितं पापं स्वल्पं बह्वपि वा भवेत् । तत्सर्वं नश्यति क्षिप्रं तोयस्थं लवणं यथा

ບາບທີ່ສະສົມມາຈາກຫຼາຍຊາດ—ນ້ອຍຫຼືຫຼາຍກໍຕາມ—ຍ່ອມສູນຫາຍໄປໂດຍໄວທັງໝົດ ເຫມືອນເກືອລະລາຍໃນນ້ຳ।

Verse 93

आयुरारोग्यमैश्वर्यं संततीः सौख्यमुत्तमम् । प्राप्नोति फलदं नित्यं दीपदः पुण्यभाङ्नरः

ຜູ້ຖວາຍປະທີບ—ຜູ້ມີສ່ວນໃນບຸນ—ຍ່ອມໄດ້ຮັບພອນອັນເກີດຜົນເປັນນິດ: ອາຍຸຍືນ, ສຸຂະພາບດີ, ອຳນາດສິລິ, ລູກຫຼານ, ແລະຄວາມສຸກອັນປະເສີດ।

Verse 94

यस्तु शुक्लत्रयोदश्यां पौषेऽत्र प्रयतो व्रती । जागरं कुरुते धीरः स गच्छेद्भवनं हरेः

ຜູ້ຖືສິນຜູ້ໝັ້ນຄົງ ໃນເດືອນເປົາສະ (Pauṣa) ວັນທີ 13 ຂອງຂ້າງຂຶ້ນ ຕັ້ງໃຈຖືພຣະວິນັຍ ແລະຢູ່ນອນຕື່ນຕະຫຼອດຄືນ ຜູ້ນັ້ນຈະໄປຮອດພຣະສະຖານຂອງພຣະຫຣິ।

Verse 95

जागरं विदधद्रात्रौ दीपं दत्त्वा तु सर्वशः । होमं च कारयेद्विप्रो नियतात्मा शुचिव्रतः

ໃນຄືນນັ້ນ ຈົ່ງຢູ່ນອນຕື່ນ ແລະຖວາຍປະທີບໄຟໃຫ້ສະຫວ່າງທົ່ວທິດ; ພຣາຫມັນຜູ້ຄວບຄຸມຈິດ ຖືສິນບໍລິສຸດ ຄວນໃຫ້ປະກອບພິທີໂຮມະດ້ວຍ।

Verse 96

वैष्णवो विष्णुपूजां च कुर्वञ्छृण्वन्हरेः कथाम् । गीतवादित्रनृत्यैश्च विष्णुतोषणकारकैः । कथाभिः पुण्ययुक्ताभिर्जागृयाच्छर्वरीं नरः

ໄວສະນະວະຄວນຕື່ນຢູ່ຕະຫຼອດຄືນ ໃນຂະນະບູຊາພຣະວິສນຸ ຟັງກະຖາອັນສັກສິດຂອງພຣະຫຣິ ແລະປະກອບດ້ວຍການຮ້ອງເພງ ດົນຕີ ຟ້ອນລຳ ອັນເປັນເຫດໃຫ້ພຣະວິສນຸພໍໃຈ; ດ້ວຍກະຖາບຸນອັນປະເສີດ ຈົ່ງຮັກສາການຕື່ນຢູ່ໃນຄືນນັ້ນ।

Verse 97

ततः प्रभाते विमले स्नात्वा विधिवदादरात् । विष्णुं संपूज्य विप्रांश्च देयं स्वर्णादि शक्तितः

ຕໍ່ມາໃນຕອນເຊົ້າອັນບໍລິສຸດ ຈົ່ງອາບນ້ຳຕາມພິທີດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ; ແລ້ວບູຊາພຣະວິສນຸໃຫ້ຄົບຖ້ວນ ແລະຖວາຍທານແກ່ພຣາຫມັນ—ຄຳ ແລະຂອງອື່ນໆ—ຕາມກຳລັງຂອງຕົນ।

Verse 98

स्वर्णं चान्नं च वासांसि यो दद्याच्छ्रद्धयाऽन्वितः । संगमे विधिवद्विद्वान्स याति परमां गतिम्

ຜູ້ໃດມີສັດທາ ແລະຖວາຍທານເປັນຄຳ ອາຫານ ແລະເຄື່ອງນຸ່ງຫົ່ມ ທີ່ສັງຄົມ (ຈຸດບັນຈົບນ້ຳ) ຕາມພິທີດ້ວຍປັນຍາ ຜູ້ນັ້ນຈະໄດ້ຮອດຄວາມເປັນໄປອັນສູງສຸດ।

Verse 99

वर्षेवर्षे तु कर्तव्यो जागरः पुण्यतत्परैः

ທຸກໆປີ ຜູ້ມຸ່ງຫາບຸນຄຸນ ຄວນປະຕິບັດການເຝົ້າຕື່ນຕະຫຼອດຄືນ (ຊາກະຣະ) ດ້ວຍສັດທາ।

Verse 100

हरिः पूज्यो द्विजाः सम्यक्संतोष्याः शक्तितो नरैः । तेन विष्णोः परा तुष्टिः पापानि विफलानि च । भवंति निर्विषाः सर्पा यथा तार्क्ष्यस्य दर्शनात्

ຄວນບູຊາພຣະຫະຣິ ແລະຄວນເຮັດໃຫ້ພວກດວິຊະ (ພຣາຫມັນ) ພໍໃຈຢ່າງຖືກຕ້ອງ ຕາມກຳລັງຂອງຕົນ. ໂດຍນັ້ນ ພຣະວິສນຸຈະພໍໃຈສູງສຸດ ແລະບາບທັງຫຼາຍກໍເປັນໄຮ້ຜົນ. ເຫມືອນງູກາຍເປັນໄຮ້ພິດເມື່ອເຫັນຕາຣກສະຍະ (ກະຣຸດ) ສັນນັ້ນ ບາບກໍສູນອຳນາດ.

Verse 101

तत्र स्नातो दिवं याति अत्र स्नातः सुखी भवेत

ອາບນ້ຳຢູ່ທີ່ນັ້ນ ຍ່ອມໄປສູ່ສະຫວັນ; ອາບນ້ຳຢູ່ທີ່ນີ້ ຍ່ອມເປັນຜູ້ມີຄວາມສຸກ (ໃນຊີວິດນີ້).

Verse 102

त्रिषु लोकेषु ये केचित्प्राणिनः सर्व एव ते । तर्प्यमाणाः परां तृप्तिं यांति संगमजैर्जलैः

ສັດມີຊີວິດທັງປວງໃນສາມໂລກ ເມື່ອໄດ້ຮັບການທຳຕັຣປະນະ (ການໃຫ້ຄວາມພໍໃຈ) ຍ່ອມໄດ້ຮັບຄວາມອິ່ມໃຈສູງສຸດ ດ້ວຍນ້ຳທີ່ເກີດຈາກສັງຄະມະ (ຈຸດບັນຈົບອັນສັກສິດ).

Verse 103

भूतानामिह सर्वेषां दुःखोपहतचेतसाम् । गतिमन्वेषमाणानां न संगमसमा गतिः

ສຳລັບສັດທັງປວງຢູ່ນີ້ ຜູ້ທີ່ໃຈຖືກທຸກຂ໌ກະທົບ ແລະກຳລັງສະແຫວງຫາທາງພຶ່ງພາ—ບໍ່ມີຈຸດໝາຍໃດເທົ່າກັບສັງຄະມະ (Saṅgama).

Verse 104

सप्तावरान्सप्तपरान्पुरुषश्चात्मनासह । पुंसस्तारयते सर्वान्संगमे स्नानमाचरन्

ຜູ້ຊາຍຜູ້ໃດປະພຶດການອາບນ້ຳທີ່ສັງກະມະ ຜູ້ນັ້ນຍ່ອມຊ່ວຍຂ້າມພົ້ນທັງໝົດ—ບັນພະບຸລຸດ 7 ຊົ່ວໂຄດ ແລະ ລູກຫຼານ 7 ຊົ່ວໂຄດ—ພ້ອມທັງຕົນເອງ।

Verse 105

जात्यंधैरिह ते तुल्यास्तथा पंगुभिरेव च । समेत्यात्र च न स्नान्ति सरयूघर्घरसंगमे

ໃນທີ່ນີ້ ຜູ້ທີ່ມາແລ້ວແຕ່ບໍ່ອາບນ້ຳທີ່ຈຸດບັນຈົບຂອງແມ່ນ້ຳສະຣະຍູ ແລະ ກະຣະກະຣາ ຖືກນັບເປັນເຫມືອນຄົນຕາບອດແຕ່ເກີດ ແລະເຫມືອນຄົນງ່ອຍ.

Verse 106

वर्णानां ब्राह्मणो यद्वत्तथा तीर्थेषु संगमः । सरयूघर्घरायोगे वैष्णवस्थो नरः सदा

ດັ່ງທີ່ພຣາຫມັນເປັນຜູ້ສູງສຸດໃນວັນນະທັງຫຼາຍ ສັງກະມະກໍເປັນຜູ້ສູງສຸດໃນທີ່ຂ້າມອັນສັກສິດທັງຫຼາຍ. ທີ່ການພົບກັນຂອງສະຣະຍູ ແລະ ກະຣະກະຣາ ມະນຸດຍ່ອມດຳລົງຢູ່ເສມອໃນສະພາວະໄວສະນະວະ (ຈິດອຸທິດແດ່ພຣະວິສນຸ).

Verse 107

अत्र स्नानेन दानेन यथा शक्त्या जितेंद्रियः । होमेन विधिपुक्तेन नरः स्वर्गमवाप्नुयात्

ໃນທີ່ນີ້ ດ້ວຍການອາບນ້ຳ ແລະ ການໃຫ້ທານຕາມກຳລັງ ພ້ອມກັບການຂົ່ມອິນທຣີຍະ ແລະ ການບູຊາໄຟ (ໂຮມ) ຕາມພິທີ ມະນຸດຍ່ອມໄດ້ບັນລຸສະຫວັນ.

Verse 108

नरो वा यदि वा नारी विधिवत्स्नानमाचरेत् । स्वर्गलोकनिवासो हि भवेत्तस्य न संशयः

ຈະເປັນຜູ້ຊາຍຫຼືຜູ້ຍິງກໍຕາມ ຖ້າອາບນ້ຳຕາມພິທີອັນຖືກຕ້ອງ ຜູ້ນັ້ນຍ່ອມໄດ້ພຳນັກໃນໂລກສະຫວັນແນ່ນອນ—ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສ.

Verse 109

यथा वह्निर्दहेत्सर्वं शुष्कमार्द्रमथापि वा । भस्मीभवंति पापानि तत्समागममज्जनात्

ດັ່ງໄຟເຜົາທຸກສິ່ງ ທັງແຫ້ງແລະຊຸ່ມ ສັນໃດ ບາບທັງຫຼາຍກໍກາຍເປັນຂີ້ເຖົ່າ ໂດຍການອາບນ້ຳທີ່ສັງຄົມອັນສັກສິດນັ້ນສັນນັ້ນ.

Verse 110

एकतः सर्वतीर्थानि नानाविधिफलानि वै । सरयूघर्घरोत्पन्नसंगमस्त्वधिको भवेत्

ຝ່າຍໜຶ່ງມີຕີຣຖະທັງປວງ ພ້ອມຜົນບຸນຫຼາຍຢ່າງຕາມພິທີ; ແຕ່ສັງຄົມທີ່ເກີດຈາກສາຣະຍູ ແລະ ຄະຣະຄະຣາ ນັ້ນຍິ່ງກວ່າ.

Verse 111

सर्वतीर्थावगाहस्य फलं यादृक्स्मृतं श्रुतौ । तादृक्फलं नृणां सम्यग्भवेत्संगममज्जनात्

ຜົນບຸນໃດທີ່ຖືກຈື່ຈຳໃນສະມຣິຕິ ແລະ ສຣຸຕິ ວ່າໄດ້ຈາກການອາບນ້ຳໃນຕີຣຖະທັງປວງ ຜົນນັ້ນເອງມະນຸດຈະໄດ້ຢ່າງຄົບຖ້ວນ ໂດຍການຈົມອາບທີ່ສັງຄົມນີ້.

Verse 112

गोप्रताराभिधं तीर्थमपरं वर्ततेऽनघ । सन्निधौ संगमस्यैव महापातकनाशनम्

ໂອ ຜູ້ບໍ່ມີມົນທິນ, ຍັງມີຕີຣຖະອື່ນໜຶ່ງຊື່ «ໂຄປຣະຕາຣາ»; ຢູ່ໃກ້ສັງຄົມນີ້ເອງ ແລະທຳລາຍໄດ້ແມ່ນແຕ່ບາບໃຫຍ່ຫຼວງ.

Verse 113

यत्र स्नानेन दानेन न शोचति नरः क्वचित् । गोप्रतारसमं तीर्थं न भूतं न भविष्यति

ທີ່ນັ້ນ ໂດຍການອາບນ້ຳ ແລະ ການໃຫ້ທານ ມະນຸດບໍ່ເຄີຍເສົ້າໂສກໃນທີ່ໃດເລີຍ; ບໍ່ເຄີຍມີ ແລະຈະບໍ່ມີອີກ ຕີຣຖະໃດທຽບເທົ່າ «ໂຄປຣະຕາຣາ».

Verse 114

वाराणस्यां यथा विद्वन्वर्त्तते मणिकर्णिका । उज्जयिन्यां यथा विप्र महाकालनिकेतनम्

ດັ່ງທີ່ ມະນິກັນນິກາ ໂດດເດັ່ນຢູ່ ວາຣານະສີ ໂອ ຜູ້ຮູ້; ແລະດັ່ງທີ່ ໂອ ພຣາຫມັນ ທີ່ປະທັບຂອງ ມະຫາກາລ ໂດດເດັ່ນຢູ່ ອຸຈະຍິນີ—

Verse 115

नैमिषे चक्रवापी तु यथा तीर्थतमा स्मृता । अयोध्यायां तथा विप्र गोप्रताराभिधं महत्

ດັ່ງທີ່ ຈັກກະວາປີ ທີ່ ໄນມິສະ ຖືກຈື່ຈຳວ່າ ເປັນຕີຣຖະອັນຍອດຢ່າງ, ດັ່ງນັ້ນໃນ ອະໂຍທະຍາ ໂອ ພຣາຫມັນ ມີຕີຣຖະໃຫຍ່ ຊື່ ໂກປຣະຕາຣາ ອັນໂດດເດັ່ນ.

Verse 116

यत्र रामाज्ञया विद्वन्साकेतनगरीजनाः । अवापुः स्वर्गमतुलं निमज्ज्य परमांभसि

ທີ່ນັ້ນ ໂອ ຜູ້ຮູ້, ໂດຍພຣະບັນຊາຂອງ ຣາມະ, ຊາວເມືອງສາເກຕະ ໄດ້ບັນລຸສະຫວັນອັນຫາທຽບບໍ່ໄດ້ ຫຼັງຈາກຈົມລົງໃນນ້ຳອັນສູງສຸດນັ້ນ.

Verse 117

व्यास उवाच । अवापुस्ते कथं स्वर्गं साकेतनगरीजनाः । कथं च राघवो विद्वन्नेतत्कथय सुव्रत

ວຽາສະ ກ່າວວ່າ: “ຊາວເມືອງສາເກຕະ ໄດ້ບັນລຸສະຫວັນແນວໃດ? ແລະ ຣາຄະວະ ໄດ້ເຮັດໃຫ້ເກີດຂຶ້ນແນວໃດ? ໂອ ຜູ້ຮູ້ຜູ້ຖືພຣະວິນັຍ, ຈົ່ງເລົ່າໃຫ້ຂ້ອຍຟັງ.”

Verse 118

अगस्त्य उवाच । सावधानः शृणु मुने कथामेतां सुविस्तरात् । यथाजगाम रामोऽसौ स्वर्गं स च पुरीजनः

ອະກັດສະຕະ ກ່າວວ່າ: “ໂອ ມຸນີ, ຈົ່ງຟັງດ້ວຍຄວາມລະມັດລະວັງ ເລື່ອງນີ້ຢ່າງລະອຽດ—ວ່າ ຣາມະ ໄດ້ໄປສູ່ສະຫວັນແນວໃດ, ແລະ ຊາວເມືອງກໍໄດ້ໄປກັບພຣະອົງແນວໃດ.”

Verse 119

पुरा रामो विधायैव देवकार्य्यमतंद्रितः । स्वर्गं गंतुं मनश्चक्रे भ्रातृभ्यां सह वीरधीः

ໃນການກ່ອນ ພຣະຣາມ ຜູ້ບໍ່ເມື່ອຍລ້າໃນການສຳເລັດພະລະກິດຂອງເທວະດາ; ເມື່ອສຳເລັດແລ້ວ ພຣະອົງຕັ້ງໃຈຈະໄປສູ່ສະຫວັນ ພ້ອມກັບພີ່ນ້ອງທັງສອງ ຜູ້ກ້າຫານແລະໝັ້ນຄົງນັ້ນ।

Verse 120

ततो निशम्य चारेण वानराः कामरूपिणः । ऋक्षगोपुच्छरक्षांसि समुत्पेतुरनेकशः

ແລ້ວເມື່ອໄດ້ຍິນຜ່ານຜູ້ສອດແນມ ຝູງວານະຣາຜູ້ປ່ຽນຮູບໄດ້—ພ້ອມທັງຫມີ ແລະ ຣັກສະສາ «ໂກປຸດສະ»—ກໍລຸກຂຶ້ນ ແລະອອກເດີນທາງເປັນຈຳນວນຫຼາຍ।

Verse 121

देवगंधर्वपुत्राश्च ऋषिपुत्राश्च वानराः । रामक्षयं विदित्वा तु सर्व एव समागताः

ແລະວານະຣາທັງຫຼາຍ—ເປັນບຸດຂອງເທວະດາ ແລະ ຄັນທະວະ, ທັງເປັນບຸດຂອງລິສີ—ເມື່ອຮູ້ວ່າເວລາຈາກໄປຂອງພຣະຣາມມາຮອດ ກໍພາກັນມາຊຸມນຸມພ້ອມໜ້າທັງໝົດ।

Verse 122

ते राममनुगत्योचुः सर्वे वानरयूथपाः । तवानुगमने राजन्संप्राप्ताः स्म इहानघ

ເຂົາເຈົ້າຕິດຕາມພຣະຣາມ ແລະຫົວໜ້າຝູງວານະຣາທັງໝົດກ່າວວ່າ: «ຂໍພຣະອົງກະສັດ, ພວກເຮົາມາຮອດນີ້ເພື່ອຕິດຕາມພຣະອົງ; ຂໍພຣະອົງຜູ້ບໍ່ມີມົນທິນ».

Verse 123

यदि राम विनास्माभिर्गच्छेस्त्वं पुरुषर्षभ । सर्वे खलु हताः स्याम दण्डेन महता नृप

«ຖ້າພຣະຣາມ ຜູ້ເປັນຍອດແຫ່ງບຸລຸດ ຈະໄປໂດຍບໍ່ມີພວກເຮົາ, ຂໍພຣະອົງກະສັດ, ພວກເຮົາທັງໝົດຈະເປັນເຫມືອນຖືກປະຫານໂດຍທັນທີ ດ້ວຍທັນທະກຳອັນໃຫຍ່».

Verse 125

यावत्प्रजा धरिष्यंति तावदेव विभीषण । कारयस्व महद्राज्यं लंकां त्वं पालयिष्यसि

ຕາມທີ່ປະຊາຊົນຍັງອົດທົນຢູ່ ນານເທົ່ານັ້ນ ໂອ ວິພີຊະນະ—ຈົ່ງບໍລິຫານອານາຈັກອັນໃຫຍ່; ເຈົ້າຈະປົກຄອງ ແລະປົກປ້ອງລັງກາ।

Verse 126

शाधि राज्यं च खल्वेतन्नान्यथा मे वचः कुरु । प्रजास्त्वं रक्ष धर्मेण नोत्तरं वक्तुमर्हसि

ຈົ່ງປົກຄອງອານາຈັກນີ້ແທ້ໆ—ຢ່າເຮັດຜິດຈາກຄໍາຂ້າ. ຈົ່ງຄຸ້ມຄອງປະຊາຊົນຕາມທຳມະ; ເຈົ້າບໍ່ຄວນເວົ້າຄັດຄ້ານອີກ।

Verse 127

एवमुक्त्वा तु काकुत्स्थो हनुमंतमथाब्रवीत् । वायुपुत्र चिरं जीव मा प्रतिज्ञां वृथा कृथाः

ເມື່ອກາກຸດສະຖະ (ຣາມະ) ເວົ້າດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ຈຶ່ງກ່າວກັບຮະນຸມານວ່າ: “ໂອ ບຸດແຫ່ງວາຍຸ, ຈົ່ງມີອາຍຸຍືນ—ຢ່າໃຫ້ຄໍາປະຕິຍານຂອງເຈົ້າເປັນໄປໂດຍປ່າວ.”

Verse 128

यावल्लोका वदिष्यंति मत्कथां वानरर्षभ । तावत्त्वं धारय प्राणान्प्रतिज्ञां प्रतिपालयन्

ຕາມທີ່ໂລກທັງຫຼາຍຍັງກ່າວເລື່ອງຂອງຂ້າ, ໂອ ຈອມແຫ່ງວານອນ, ນານເທົ່ານັ້ນເຈົ້າຈົ່ງຄ້ຳຈຸນຊີວິດ ໂດຍຮັກສາຄໍາປະຕິຍານຢ່າງສັດຊື່।

Verse 129

मैन्दश्च द्विविदश्चैव अमृतप्राशनावुभौ । यावल्लोका धरिष्यंति तावदेतौ धरिष्यतः

ໄມນດະ ແລະ ດວິວິດະ—ທັງສອງເປັນຜູ້ດື່ມອະມຣິຕະ—ຈະດໍາລົງຢູ່ຕາມທີ່ໂລກທັງຫຼາຍຍັງດໍາລົງ; ນານເທົ່ານັ້ນທັງສອງນີ້ຈະຄົງຢູ່।

Verse 130

पुत्रपौत्राश्च येऽस्माकं तान्रक्षन्त्विह वानराः । एवमुक्त्वा तु काकुत्स्थः सर्वानथ च वानरान् । मया सार्धं प्रयातेति तदा तान्राघवोऽब्रवीत्

«ຂໍໃຫ້ພວກວານະຢູ່ນີ້ ປົກປ້ອງລູກແລະຫຼານຂອງພວກເຮົາ» ເມື່ອກ່າວດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ກາກຸດສະຖະ (ພຣະຣາມ) ໄດ້ກ່າວແກ່ວານະທັງປວງວ່າ «ຈົ່ງອອກໄປກັບຂ້າພະເຈົ້າ» ດັ່ງນີ້ ຣາຆະວະໄດ້ຕັດກັບເຂົາເຈົ້າ।

Verse 131

प्रभातायां तु शर्वर्य्यां पृथुवक्षा महाभुजः । रामः कमलपत्राक्षः पुरोधसमथाब्रवीत्

ເມື່ອຄືນນັ້ນສວ່າງເປັນເຊົ້າ ພຣະຣາມຜູ້ອົກກວ້າງ ແຂນໃຫຍ່ ແລະມີດວງຕາດັ່ງກີບໃບບົວ ໄດ້ກ່າວກັບປຸໂຣຫິດປະຈໍາວົງຕະກູນຂອງພຣະອົງ।

Verse 132

अग्निहोत्राणि यांत्वग्रे दीप्यमानानि सर्वशः । वाजपेयातिरात्राणि निर्यातु च ममाग्रतः

«ຂໍໃຫ້ໄຟອັກນິໂຫຕຣະ ໄປນໍາໜ້າຂ້າພະເຈົ້າ ສະຫວ່າງໄສທົ່ວທິດ; ແລະຂໍໃຫ້ພິທີຍັດຍາ ວາຊະເປຍ ແລະ ອະຕິຣາຕຣະ ອອກໄປນໍາໜ້າຂ້າພະເຈົ້າດ້ວຍ»।

Verse 133

ततो वसिष्ठस्तेजस्वी सर्वं निश्चित्य चेतसा । चकार विधिवत्कर्म महाप्रास्थानिकं विधिम्

ຕໍ່ມາ ວະສິດຖະຜູ້ສະຫວ່າງໄສ ໄດ້ກໍານົດທຸກສິ່ງໃນໃຈແລ້ວ ຈຶ່ງປະກອບພິທີຕາມທໍານຽມ ເຮັດວິທີ «ມະຫາປຣາສະຖານະ» ອັນເປັນພິທີໃຫຍ່ແຫ່ງການອອກເດີນທາງ।

Verse 134

ततः क्षौमाम्बरधरो ब्रह्मचर्यसमन्वितः । कुशानादाय पाणिभ्यां महाप्रस्थानमुद्यतः

ຕໍ່ມາ ພຣະອົງນຸ່ງຜ້າຂາວລິນິນ (ຂໍມາມບະຣະ) ດໍາລົງຢູ່ໃນພຣະພຣົມຈັນຍະ ແລະຖືຫຍ້າກຸສະໄວ້ໃນມືທັງສອງ ພ້ອມສໍາລັບການອອກເດີນທາງອັນໃຫຍ່ («ມະຫາປຣາສະຖານະ»).

Verse 135

न व्याहरच्छुभं किंचिदशुभं वा नरेश्वरः । निष्क्रम्य नगरात्तस्मात्सागरादिव चंद्रमाः

ພຣະເຈົ້າແຫ່ງມະນຸດ ບໍ່ໄດ້ເວົ້າສິ່ງໃດ—ບໍ່ມງຄົດ ແລະບໍ່ອັບມງຄົດ. ເມື່ອອອກຈາກນະຄອນນັ້ນ ພຣະອົງສ່ອງສະຫວ່າງດັ່ງດວງຈັນຜຸດຂຶ້ນຈາກມະຫາສະໝຸດ.

Verse 136

रामस्य सव्यपार्श्वे तु सपद्मा श्रीः समाश्रिता । दक्षिणे ह्रीर्विशालाक्षी व्यवसायस्तथाग्रतः

ທາງຊ້າຍຂອງພຣະຣາມາ ມີພຣະສຣີ (ລັກສະມີ) ຜູ້ຖືດອກບົວສະຖິດຢູ່; ທາງຂວາມີ ຮຣີ ຜູ້ມີນັຍນາກວ້າງ; ແລະຂ້າງໜ້າມີ ວຽວະສາຍະ—ຄວາມພາກພຽນອັນໝັ້ນຄົງ—ນຳໜ້າໄປ.

Verse 137

नानाविधायुधान्यत्र धनुर्ज्याप्रभृतीनि च । अनुव्रजंति काकुत्स्थं सर्वे पुरुष विग्रहाः

ທີ່ນັ້ນ ອາວຸດນານາຊະນິດ—ເລີ່ມຈາກຄັນທະນູ ແລະສາຍທະນູ—ໄດ້ຕາມຫຼັງກາກຸດສະຖະ. ອາວຸດທັງປວງປານດັ່ງມີຮ່າງກາຍເປັນບຸກຄົນ ແລະອະນຸວຣະຈັນພຣະອົງ.

Verse 138

वेदो ब्राह्मणरूपेण सावित्री सव्यदक्षिणे । ओंकारोऽथ वषङ्कारः सर्वे रामं तदाऽव्रजन्

ເວດະໄດ້ມາໃນຮູບພຣາຫມັນ; ສາວິຕຣີຢູ່ທາງຊ້າຍແລະຂວາ. ຕໍ່ມາ ໂອມກາຣະ ແລະ ວະສັດກາຣະ—ທັງປວງນັ້ນໄດ້ອະນຸວຣະຈັນພຣະຣາມາໃນຂະນະນັ້ນ.

Verse 139

ऋषयश्च महात्मानः सर्वे चैव महीधराः । अनुगच्छन्ति काकुत्स्थं स्वर्गद्वारमुपस्थितम्

ບັນດາລຶສີຜູ້ມີຈິດໃຫຍ່ທັງປວງ—ໝັ້ນຄົງດັ່ງພູເຂົາ—ໄດ້ຕາມກາກຸດສະຖະ, ໃນຂະນະທີ່ປະຕູແຫ່ງສະຫວັນປາກົດຢູ່ຕໍ່ໜ້າພຣະອົງ.

Verse 140

तथानुयांति काकुत्स्थमंतःपुरगताः स्त्रियः । सवृद्धाबालदासीकाः सपर्षद्द्वाररक्षकाः

ເຊັ່ນນັ້ນແຫຼະ ບັນດາແມ່ຍິງໃນພະລາຊວັງຊັ້ນໃນ ກໍໄດ້ຕາມກາກຸດສະຖະ; ມີທັງຄົນເຖົ້າ ເດັກນ້ອຍ ນາງຮັບໃຊ້ ຜູ້ຕິດຕາມສະພາ ແລະຍາມປະຕູດ້ວຍ.

Verse 141

सान्तःपुरश्च भरतः शत्रुघ्नसहितो ययौ । रामं व्रजंतमागम्य रघुवंशमनुव्रताः

ຕໍ່ມາ ພະພາຣະຕະກໍອອກເດີນທາງ ພ້ອມດ້ວຍແມ່ຍິງໃນເຮືອນຂອງພຣະອົງ ແລະມີຊັດຣຸຄນະຄຽງຂ້າງ. ເມື່ອໄປຮອດພຣະຣາມະຜູ້ກໍາລັງເດີນທາງອອກ ພວກເຂົາກໍຕາມພຣະອົງ ດ້ວຍຄວາມສັດຊື່ຕໍ່ປະຕິຍານແຫ່ງວົງຣາກຸ ແລະທໍາມະ.

Verse 142

ततो विप्रा महात्मानः साग्निहोत्राः समंततः । सपुत्रदाराः काकुत्स्थमनुगच्छति सर्वशः

ຕໍ່ມາ ບັນດາພຣາຫມະນະຜູ້ມີຈິດໃຫຍ່ ຜູ້ຮັກສາພິທີອັກນິໂຫຕຣະ ມາຈາກທຸກທິດທາງ; ພ້ອມດ້ວຍລູກຊາຍແລະພັນລະຍາ ພາກັນຕາມກາກຸດສະຖະໄປທຸກປະການ.

Verse 143

मंत्रिणो भृत्ययुक्ताश्च सपुत्राः सहबांधवाः । सर्वे ते सानुगाश्चैव ह्यनु गच्छंति राघवम्

ຝ່າຍບັນດາມົນຕຣີກໍເຊັ່ນກັນ ພ້ອມດ້ວຍຂ້າຮັບໃຊ້; ມີທັງລູກຊາຍ ແລະຍາດພີ່ນ້ອງ. ທຸກຄົນພ້ອມຂະບວນຕິດຕາມຂອງຕົນ ພາກັນຕາມຣາຄະວະໄປ.

Verse 144

ततः सर्वाः प्रकृतयो हृष्टपुष्टजनावृताः । गच्छंतमनुगच्छंतिराघवं गुणरंजिताः

ຕໍ່ມາ ປະຊາຊົນທັງປວງ ຖືກຫ້ອມລ້ອມດ້ວຍຝູງຊົນທີ່ຊື່ນບານແລະອຸດົມສົມບູນ ພາກັນຕາມຣາຄະວະໃນຍາມທີ່ພຣະອົງເດີນໄປ; ໃຈຂອງເຂົາເຈົ້າຖືກຊັກນໍາໂດຍຄຸນຄ່າຂອງພຣະອົງ.

Verse 145

तथा प्रजाश्च सकलाः सपुत्राश्च सवबांधवाः । राघवस्यानुगाश्चासन्दृष्ट्वा विगतकल्मषम्

ດັ່ງນັ້ນເຊັ່ນກັນ ປະຊາຊົນທັງປວງ ພ້ອມລູກຫຼານ ແລະຍາດພີ່ນ້ອງ ໄດ້ເປັນຜູ້ຕິດຕາມພຣະຣາຆະວະ ເມື່ອເຫັນພຣະອົງບໍ່ມີມົນທິນແຫ່ງບາບໃດໆ।

Verse 146

स्नाताः शुक्लाम्बरधराः सर्वे प्रयतमानसाः । कृत्वा किलकिलाशब्दमनुयाताश्च राघवम्

ທຸກຄົນໄດ້ອາບນ້ຳ ນຸ່ງຜ້າຂາວ ມີໃຈສຳລວມສະຫງົບ ແລ້ວຕິດຕາມພຣະຣາຆະວະ ພ້ອມກັບຮ້ອງໂຮຮ້ອງຊື່ນຊົມດັງກ້ອງ।

Verse 147

न कश्चित्तत्र दीनोऽभून्न भीतो नातिदुःखितः । प्रहृष्टा मुदिताः सर्वे वभूवुः परमाद्भुताः

ທີ່ນັ້ນບໍ່ມີໃຜທຸກຍາກ ບໍ່ມີໃຜຫວາດກົວ ບໍ່ມີໃຜຖືກທຸກໂສກກົດທັບ. ທຸກຄົນລ້ວນປິຕິຍິນດີ ເປັນພາບອັນອັດສະຈັນຢ່າງຍິ່ງ।

Verse 148

द्रष्टुकामाश्च निर्वाणं राज्ञो जनपदास्तथा । संप्राप्तास्तेऽपि दृष्ट्वैव नभोमार्गेण चक्रिणम्

ແລະປະຊາຊົນຈາກເມືອງແຂວງຮອບຂ້າງກໍປາຖະໜາຈະເຫັນການຫຼຸດພົ້ນຂອງພຣະຣາຊາ ໄດ້ມາຮອດທີ່ນັ້ນ; ແລະເພີຍແຕ່ເຫັນອົງຈັກກະວັດ ເຄື່ອນໄປຕາມທາງແຫ່ງນະພາ ພວກເຂົາກໍບັນລຸຄວາມປາຖະໜາຂອງຕົນເອງ।

Verse 149

ऋक्षवानररक्षांसि जनाश्च पुरवासिनः । आगत्य परया भक्त्या पृष्ठतः समुपाययुः

ຫມີ ວານອນ ແລະຣັກສະສາ ພ້ອມທັງຊາວເມືອງທີ່ອາໄສໃນນະຄອນ ໄດ້ມາຮອດ ແລະດ້ວຍພັກດີອັນສູງສຸດ ພວກເຂົາຕິດຕາມຢູ່ຂ້າງຫຼັງຢ່າງໃກ້ຊິດ।

Verse 150

तानि भूतानि नगरे ह्यन्तर्धानगतान्यपि । राघवं तेऽप्यनुययुः स्वर्गद्वारमुपस्थितम्

ສັດທັງຫຼາຍໃນນະຄອນ—ແມ່ນແຕ່ຜູ້ທີ່ຫາຍໄປມອງບໍ່ເຫັນ—ກໍຕາມພຣະຣາຆະວະໄປ ເມື່ອປະຕູສະຫວັນປາກົດຢູ່ຕໍ່ໜ້າພຣະອົງ।

Verse 151

यानि पश्यंति काकुत्स्थं स्थावराणि चराणि च । सत्त्वानि स्वर्गगमने मतिं कुर्वंति तान्यपि

ສັດໃດໆ—ທັງຢືນຢູ່ນິ່ງແລະເຄື່ອນໄຫວ—ທີ່ໄດ້ເຫັນກາກຸດສະຖະ ກໍຫັນໃຈຕັ້ງຈິດໄປສູ່ການໄປສະຫວັນເຊັ່ນກັນ।

Verse 152

नासीत्सत्त्वमयोध्यायां सुसूक्ष्ममपि किंचन । यद्राघवं नानुयाति स्वर्गद्वारमुपस्थितम्

ໃນອະໂຍທະຍາ ບໍ່ມີສັດມີຊີວິດໃດໆ—ແມ່ນແຕ່ລະອຽດຍິ່ງ—ທີ່ບໍ່ຕາມພຣະຣາຆະວະ ເມື່ອປະຕູສະຫວັນຢູ່ໃກ້ຕໍ່ໜ້າ।

Verse 153

अथार्द्धयोजनं गत्वा नदीं पश्चान्मुखो ययौ । सरयूं पुण्यसलिलां ददर्श रघुनंदनः

ແລ້ວພຣະອົງໄດ້ໄປປະມານຄື່ງໂຢຊະນະ ແລ້ວຫັນກັບໄປທາງແມ່ນ້ຳ; ຣະຄຸນັນດະນະໄດ້ເຫັນແມ່ນ້ຳສະຣະຢູ ຜູ້ມີນ້ຳອັນສັກສິດບໍລິສຸດ।

Verse 154

अथ तस्मिन्मुहूर्ते तु ब्रह्मा लोकपितामहः । सर्वैः परिवृतो देवैरृषिभिश्च महात्मभिः । आययौ तत्र काकुत्स्थं स्वर्गद्वारमुपस्थितम्

ໃນຂະນະນັ້ນເທົ່ານັ້ນ ພຣະພຣະຫມາ ປິຕາມະຫາແຫ່ງໂລກ ໄດ້ມາຮອດທີ່ນັ້ນ ມີເທວະທັງປວງ ແລະຣິສີຜູ້ມີຈິດໃຫຍ່ຫ້ອມລ້ອມ ເມື່ອກາກຸດສະຖະຢືນຢູ່ທີ່ປະຕູສະຫວັນ।

Verse 155

विमानशतकोटीभिर्दिव्याभिः सर्वतो वृतः । दीपयन्सर्वतो व्योम ज्योतिर्भूतमनुत्तमम्

ຖືກຫ້ອມລ້ອມທຸກທິດດ້ວຍວິມານທິບພະຈຳນວນຮ້ອຍກະຕິໂກດ, ພຣະອົງໄດ້ສ່ອງສະຫວ່າງຟ້າທົ່ວໄປ ກາຍເປັນມະຫາກອງແສງອັນຫາທຽບບໍ່ໄດ້।

Verse 156

स्वयंप्रभैश्च तेजोभिर्महद्भिः पुण्यकर्मभिः । पुण्या वाता ववुस्तत्र गन्धवंतः सुखप्रदाः

ທີ່ນັ້ນ ແສງສະຫວ່າງອັນໃຫຍ່ ທີ່ສ່ອງໄດ້ດ້ວຍຕົນເອງ ເກີດຈາກກຸສົນກຳ ໄດ້ປາກົດ; ແລະລົມອັນບໍລິສຸດພັດມາ ຫອມຫວານ ໃຫ້ຄວາມສຸກ।

Verse 157

सपुण्यपुष्पवर्षं च वायुयुक्तं महाजवम् । गन्धर्वैरप्सरोभिश्च तस्मिन्सूर्यौपस्थितः

ທີ່ນັ້ນ ມີຝົນດອກໄມ້ອັນເປັນມົງຄຸນຕົກລົງ ຖືກລົມໄວພັດພາ; ແລະພວກຄັນທະວະ ກັບອັບສະຣາ ກໍປາກົດຂຶ້ນເພື່ອຖວາຍການນົບນ້ອມ।

Verse 158

शरयूसलिलं रामः पद्भ्यां स समुपास्पृशत् । ततो ब्रह्मा सुरैर्युक्तः स्तोतुं समुपचक्रमे

ພຣະຣາມໄດ້ແຕະນ້ຳແຫ່ງແມ່ນ້ຳສະຣະຢູ ດ້ວຍພຣະບາດທັງສອງ; ຈາກນັ້ນ ພຣະພຣະຫມາ ພ້ອມດ້ວຍເທວະທັງຫຼາຍ ເລີ່ມສັນລະເສີນພຣະອົງ।

Verse 159

त्वं हि लोकपतिर्देव न त्वां जानाति कश्चन । अहं ते वै विशालाक्ष भूतपूर्वपरिग्रहः

ໂອ ເທວະເຈົ້າ, ພຣະອົງແມ່ນຈອມເຈົ້າແຫ່ງໂລກທັງປວງ; ບໍ່ມີໃຜຮູ້ພຣະສະພາບອັນເຕັມສົມບູນຂອງພຣະອົງໄດ້. ໂອ ຜູ້ມີພຣະເນດກວ້າງ, ຂ້າພະເຈົ້າເປັນຂອງພຣະອົງ—ເປັນຜູ້ຮັບໃຊ້ທີ່ພຣະອົງໄດ້ຮັບໄວ້ແຕ່ດຶກດຳບັນ।

Verse 160

त्वमचिंत्यं महद्भूतमक्षयं लोकसंग्रहे । यामिच्छसि महावीर्य तां तनुं प्रविश स्वकाम्

ເຈົ້າແມ່ນສິ່ງທີ່ຄິດບໍ່ອອກ ເປັນພະທາດອັນໃຫຍ່ ບໍ່ເສື່ອມສູນ ຜູ້ຄ້ຳຈຸນລະບຽບແຫ່ງໂລກ. ໂອ ຜູ້ກ້າຫານມີພະລັງອັນໃຫຍ່ ຈົ່ງເຂົ້າສູ່ກາຍທີ່ເຈົ້າປາຖະໜາ ຕາມພະປະສົງຂອງເຈົ້າເອງ.

Verse 161

पितामहस्य वचनादिदमेवाविशत्स्वयम् । सुदिव्यं वैष्णवं तेजः संसारं स सहानुजः । ततो विष्णुतनुन्देवाः पूजयन्तः सुरोत्तमम्

ຕາມພະວາຈາຂອງພິຕາມະຫາ ພະລັງສະຫວ່າງໄສອັນສູງສຸດແຫ່ງໄວສະນະວະນັ້ນ ໄດ້ເຂົ້າສູ່ໂລກແຫ່ງສັງສານດ້ວຍຕົນເອງ ພ້ອມດ້ວຍສ່ວນນ້ອຍຜູ້ເປັນຄູ່ຄຽງ. ແລ້ວບັນດາເທວະທັງຫຼາຍ ໄດ້ບູຊາຜູ້ສູງສຸດໃນໝູ່ເທວະ ແລະນົບນ້ອມຕໍ່ພະກາຍແຫ່ງພຣະວິສນຸ.

Verse 162

साध्या मरुद्गणाश्चैव सेन्द्राः साग्निपुरोगमाः । ये च दिव्या ऋषिगणा गन्धर्वाप्सरसस्तथा । सुपर्णा नागयक्षाश्च दैत्यदानवराक्षसाः

ພວກສາດຍາ ແລະໝູ່ມາຣຸດທັງຫຼາຍ; ພ້ອມດ້ວຍພຣະອິນທຣາ ແລະພວກຂອງພຣະອັກນີເປັນຜູ້ນຳ; ໝູ່ລຶສີອັນທິບ; ຄັນທະວະ ແລະອັບສະຣາດ້ວຍ; ສຸປັນນະ, ນາກ ແລະຢັກສະ; ແມ່ນກະທັ້ງ ໄດຕະຍະ, ດານະວະ ແລະຣາກສະສະ—

Verse 163

देवाः प्रहृष्टा मुदिताः सर्वे पूर्णमनोरथाः । साधुसाध्विति ते सर्वे त्रिदिवस्था बभाषिरे

ເທວະທັງປວງມີໃຈປິຕິຍິນດີ ເບີກບານ ຄວາມປາຖະໜາສຳເລັດຄົບຖ້ວນ. ພວກເຂົາຈາກຖິ່ນສະຫວັນໄດ້ກ່າວວ່າ “ດີແທ້! ດີແທ້!”

Verse 164

अथ विष्णुर्महातेजाः पितामहमुवाच ह । एषां लोकं जनौघानां दातुमर्हसि सुव्रत

ແລ້ວພຣະວິສນຸຜູ້ມີພະສະຫວ່າງໄສອັນໃຫຍ່ ໄດ້ກ່າວຕໍ່ພິຕາມະຫາວ່າ: “ໂອ ຜູ້ຖືວິນັຍອັນດີ, ທ່ານຄວນປະທານໂລກອັນເປັນມົງຄຸນໃຫ້ແກ່ຝູງຊົນເຫຼົ່ານີ້.”

Verse 165

इमे तु सर्वे मत्स्नेहादायाताः सर्वमानवाः । भक्ताश्च भक्तिमन्तश्च त्यक्तात्मानोऽपि सर्वशः

ມະນຸດທັງຫມົດນີ້ໄດ້ມາທີ່ນີ້ເນື່ອງຈາກຄວາມຮັກຕໍ່ເຮົາ—ເປັນຜູ້ມີພັກຕິ, ໝັ້ນຄົງໃນພັກຕິ, ແລະມອບຕົນແກ່ພຣະອົງຢ່າງສິ້ນເຊີງທຸກປະການ।

Verse 166

तच्छ्रुत्वा विष्णुकथितं सर्वलोकेश्वरोऽब्रवीत् । लोकं सन्तानिकं नाम संस्थास्यंति हि मानवाः

ເມື່ອໄດ້ຍິນຖ້ອຍຄໍາທີ່ພຣະວິສນຸກ່າວໄວ້ ພຣະເຈົ້າແຫ່ງທຸກໂລກກໍໄດ້ຕອບວ່າ: “ມະນຸດຈະໄດ້ບັນລຸໂລກທີ່ຊື່ ສັນຕານິກ (Santānika) ແນ່ນອນ”।

Verse 167

स्वर्गद्वारेऽत्र वै तीर्थे राममेवानुचिन्तयन् । प्राणांस्त्यजति भक्त्या वै स संतानं परं लभेत्

ທີ່ຕີຣຖະນີ້ ຊື່ ສະວັກຄະດວາຣ (Svargadvāra) ຖ້າຜູ້ໃດລະຊີວິດດ້ວຍພັກຕິ ໂດຍພິຈາລະນາແຕ່ພຣະຣາມ (Rāma) ເທົ່ານັ້ນ ຜູ້ນັ້ນຈະໄດ້ຮັບ ສັນຕານິກ (Santānika) ອັນສູງສຸດ।

Verse 168

सर्वे संतानिकंनाम ब्रह्मलोकादनन्तरम् । वानराश्च स्वकां योनिं राक्षसाश्चापि राक्षसीम्

ທຸກຜູ້ທຸກສັດນັ້ນຈະໄດ້ບັນລຸໂລກຊື່ ສັນຕານິກ (Santānika) ຊຶ່ງຢູ່ຮອງຈາກ ພຣະພຣະຫມະໂລກ (Brahmaloka) ເທົ່ານັ້ນ. ພວກວານະຣະໄດ້ເຖິງກໍາເນີດທີ່ຕົນປາຖະໜາ, ແລະພວກຣາກສະສະກໍໄດ້ເຖິງສະພາບຣາກສະສະເຊັ່ນກັນ।

Verse 169

यस्या विनिःसृता ये वै सुरासुरतनूद्भवाः । आदित्यतनयश्चैव सुग्रीवः सूर्यमण्डलम्

ຈາກທີ່ນັ້ນໄດ້ປາກົດຂຶ້ນບັນດາສັດຜູ້ມີກາຍເກີດໃນຫມູ່ເທວະ ແລະ ອະສຸຣະ; ແລະຍັງມີ ສຸກຣີວະ (Sugrīva) ບຸດແຫ່ງ ອາທິຕະຍະ (Āditya) ພ້ອມດ້ວຍ ສູຣຍະມັນຑະລະ (Sūryamaṇḍala) ຄືວົງພຣະອາທິດ।

Verse 170

ऋषयो नागयक्षाश्च प्रयास्यन्ति स्वकारणम् । तथा ब्रुवति देवेशे गोप्रतारमुपस्थितम्

“ບັນດາລິສີ, ນາກ ແລະ ຢັກສະ ຈະຈາກໄປສູ່ຖິ່ນພຳນັກຂອງຕົນໆ.” ໃນຂະນະທີ່ພຣະເຈົ້າແຫ່ງເທວະກໍາລັງກ່າວດັ່ງນັ້ນ, ພວກເຂົາໄດ້ເຖິງສະຖານທີ່ຊື່ ‘ໂກປຣະຕາຣ’ ທີ່ປາກົດຢູ່ຕໍ່ໜ້າພວກເຂົາ.

Verse 171

तज्जलं सरयूं भेजे परिपूर्णं ततो जलम् । अवगाह्य जलं सर्वे प्राणांस्त्यक्त्वा प्रहृष्टवत्

ນ້ຳນັ້ນໄດ້ຫຼວມເຂົ້າສູ່ແມ່ນ້ຳສະຣະຍູ ແລະ ນ້ຳກໍເຕັມບໍລິບູນຢ່າງສົມບູນ. ພວກເຂົາທັງໝົດລົງອາບຈົມໃນນ້ຳນັ້ນ ແລະ ດ້ວຍຄວາມປິຕິ ໄດ້ປ່ອຍວາງລົມຫາຍໃຈແຫ່ງຊີວິດ.

Verse 172

मानुषं देहमुत्सृज्य ते विमानान्यथारुहन् । तिर्यग्योनिगता ये च प्रविश्य सरयूं तदा

ເມື່ອລະທິ້ງກາຍມະນຸດແລ້ວ, ພວກເຂົາກໍຂຶ້ນສູ່ວິມານອັນທິບ. ແລະ ຜູ້ທີ່ເກີດໃນຄອບຄອງສັດ (ຕິຣະຍັກ) ກໍເຂົ້າໄປໃນສະຣະຍູໃນເວລານັ້ນ (ໄດ້ຮັບການຍົກຂຶ້ນເຊັ່ນດຽວກັນ).

Verse 173

देहत्यागं च ते तत्र कृत्वा दिव्यवपुर्द्धराः । तथान्यान्यपि सत्त्वानि स्थावराणि चराणि च

ພວກເຂົາໄດ້ລະທິ້ງກາຍຢູ່ທີ່ນັ້ນ ແລະ ຮັບເອົາຮູບກາຍທິບອັນສະຫງ່າງາມ. ເຊັ່ນດຽວກັນ, ສັດທັງຫຼາຍອື່ນໆ—ທັງພວກຢູ່ນິ່ງ (ສະຖາວະຣ) ແລະ ພວກເຄື່ອນໄຫວ (ຈະຣ)—ກໍໄດ້ຮັບຜົນແຫ່ງຄວາມສັກສິດນັ້ນ.

Verse 174

प्राप्य चोत्तमदेहं वै देवलोकमुपागमन् । तस्मिंस्तत्र समापन्ने वानरा ऋक्षराक्षसाः । तेऽपि प्रविविशुः सर्वे देहान्निक्षिप्य वै तदा

ເມື່ອໄດ້ຮັບຮ່າງກາຍອັນປະເສີດ, ພວກເຂົາກໍໄປສູ່ໂລກເທວະ. ເມື່ອເຫດການນັ້ນເກີດຂຶ້ນແລ້ວ, ພວກວານະຣ, ໝີ ແລະ ຣາກສະສະ ທັງໝົດກໍເຂົ້າໄປທີ່ນັ້ນ, ພ້ອມກັບວາງທິ້ງຮ່າງກາຍໃນເວລານັ້ນເອງ.

Verse 175

तदा स्वर्गं गताः सर्वे स्मृत्वा लोकगुरुं विभुम् । जगाम त्रिदशैः सार्द्धं रामो हृष्टो महामतिः

ແລ້ວທຸກຄົນກໍໄດ້ໄປສູ່ສະຫວັນ ໂດຍລະລຶກເຖິງພຣະຜູ້ເປັນຄູຂອງໂລກ ຜູ້ມີອານຸພາບຍິ່ງ. ພຣະຣາມ ຜູ້ມີຈິດໃຈຍິ່ງ ມີຄວາມປິຕິ ໄດ້ເດີນທາງໄປພ້ອມກັບເທວະສາມສິບສາມອົງ।

Verse 176

अतस्तद्गोप्रताराख्यं तीर्थं विख्यातिमागतम् । गोप्रतारे परो मोक्षो नान्यतीर्थेषु विद्यते

ດັ່ງນັ້ນ ທ່ານ້ຳສັກສິດທີ່ເອີ້ນວ່າ «ໂກປຣະຕາຣະ» ຈຶ່ງໂດ່ງດັງໄປ. ທີ່ໂກປຣະຕາຣະມີໂມກຊະອັນສູງສຸດ; ໂມກຊະແບບນີ້ບໍ່ມີໃນຕີຣຖະອື່ນໆ.

Verse 177

जन्मान्तरशतैर्विप्र योगोऽयं यदि लभ्यते । मुक्तिर्भवति तत्त्वेकजन्मना लभ्यते न वा

ໂອ ພຣາຫມະນະ, ຖ້າການບັນລຸໂຍຄະນີ້ ຈະໄດ້ມາກໍ່ຕໍ່ເມື່ອຜ່ານການເກີດຫຼາຍຮ້ອຍຊາດ, ແລ້ວການຫຼຸດພົ້ນກໍຍ່ອມເກີດຂຶ້ນແທ້. ແຕ່ສະພາວະທີ່ແທ້ຈິງອັນດຽວ ຈະໄດ້ມາໃນຊາດດຽວໄດ້ບໍ?

Verse 178

गोप्रतारे न सन्देहो हरिर्भक्त्या सुनिष्ठितः । एकेन जन्मनान्योऽपि योगमोक्षं च विन्दति

ທີ່ໂກປຣະຕາຣະ ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສ: ພຣະຫຣິ (ຮາຣິ) ສະຖິດຢູ່ຢ່າງໝັ້ນຄົງດ້ວຍພະລັງແຫ່ງພັກຕິ. ໃນຊາດດຽວ ແມ່ນແຕ່ຄົນອື່ນກໍບັນລຸທັງຄວາມສຳເລັດໂຍຄະ ແລະ ໂມກຊະ.

Verse 179

गोप्रतारे नरो विद्वान्योऽपि स्नाति सुनिश्चितः । विशत्यसौ परं स्थानं योगिनामपि दुर्लभम्

ຜູ້ໃດກໍຕາມ—ແມ່ນຄົນຮູ້ທັນ—ອາບນ້ຳທີ່ໂກປຣະຕາຣະດ້ວຍຄວາມເຊື່ອມັ້ນອັນໝັ້ນຄົງ, ຜູ້ນັ້ນຍ່ອມເຂົ້າສູ່ສະຖານອັນສູງສຸດ ທີ່ແມ່ນແຕ່ໂຍຄີກໍຍາກຈະບັນລຸ.

Verse 180

कार्तिक्यां च विशेषेण स्नातव्यं विजितेन्द्रियैः । कार्तिके मासि विप्रर्षे सर्वे देवाः सवासवाः । स्नातुमायान्त्ययोध्यायां गोप्रतारे विशेषतः

ໂດຍສະເພາະໃນເດືອນກາຣຕິກາ ຜູ້ຊະນະອິນທຣີຍະຄວນລົງອາບນ້ຳ. ໂອ ພຣາຫມັນຜູ້ປະເສີດ, ໃນເດືອນກາຣຕິກາ ທຸກພຣະເທວະພ້ອມພຣະອິນທຣາ ມາອະໂຍທະຍາເພື່ອອາບນ້ຳ ໂດຍພິເສດທີ່ ໂກປຣະຕາຣາ.

Verse 181

गोप्रतारसमं तीर्थं न भूतं न भविष्यति । यत्र प्रयागराजोऽपि स्नातुमायाति कार्तिके

ບໍ່ເຄີຍມີ ແລະຈະບໍ່ມີອີກ ຕີຣຖະໃດທີ່ເທົ່າທຽມໂກປຣະຕາຣາ; ທີ່ນັ້ນແມ່ນແມ່ນແຕ່ “ພຣະຣາຊາແຫ່ງຕີຣຖະ” ຄື ປຣະຍາກາ ກໍມາອາບນ້ຳໃນເດືອນກາຣຕິກາ.

Verse 182

निष्पापः कलुषं त्यक्त्वा शुक्लांगः सितकंचुकः । शुद्ध्यर्थं साधुकामोऽसौ प्रयागे मुनिसत्तमः

ມຸນີຜູ້ປະເສີດນັ້ນ ປາສຈາກບາບ; ລະທິ້ງມົນທິນ ກາຍຂາວຜ່ອງ ນຸ່ງຜ້າຂາວ ແລ້ວມາປຣະຍາກາ ເພື່ອຄວາມບໍລິສຸດ ແລະເພື່ອຄວາມດີງາມ.

Verse 183

यानि कानि च तीर्थानि भूमौ दिव्यानि सुव्रत । कार्तिक्यां तानि सर्वाणि गोप्रतारे वसन्ति वै

ໂອ ຜູ້ມີວຣະຕະອັນດີງາມ, ຕີຣຖະອັນທິບພະໃດໆທີ່ມີຢູ່ໃນໂລກ ໃນເດືອນກາຣຕິກາ ທັງໝົດນັ້ນລ້ວນມາພັກອາໄສຢູ່ທີ່ ໂກປຣະຕາຣາ ຢ່າງແທ້ຈິງ.

Verse 184

गोप्रतारे जपो होमः स्नानं दानं च शक्तितः । सर्वमक्षयतां याति श्रद्धया नियमव्रतम्

ທີ່ໂກປຣະຕາຣາ ການສວດມົນ (ຊະປະ), ການບູຊາໄຟ (ໂຫມະ), ການອາບນ້ຳ ແລະການໃຫ້ທານ ຕາມກຳລັງ—ເມື່ອເຮັດດ້ວຍສັດທາ ແລະວຣະຕະອັນມີລະບຽບ ທຸກຢ່າງຍ່ອມເປັນບຸນອັນບໍ່ໝົດສິ້ນ.

Verse 185

कार्तिके प्राप्य तद्यन्ति तीर्थानि सकलान्यपि । गोप्रतारं गमिष्यामः पापं त्यक्तुमितीच्छया

ເມື່ອເດືອນກາຣຕິກາມາຮອດ ຕີຣຖະທັງຫມົດກໍອອກເດີນທາງໄປທີ່ນັ້ນ. «ພວກເຮົາຈະໄປກົບຣະຕາຣາ» ດ້ວຍຄວາມປາດຖະນາຈະລະບາບ.

Verse 186

गोप्रतारे कृतं स्नानं सर्वपापप्रणाशनम् । गोप्रतारे नरः स्नात्वा दृष्ट्वा गुप्तहरिं विभुम् । सर्वपापैः प्रमुच्येत नात्र कार्या विचारणा

ການອາບນ້ຳທີ່ກົບຣະຕາຣາ ທຳລາຍບາບທັງປວງ. ຜູ້ໃດອາບນ້ຳທີ່ນັ້ນ ແລະໄດ້ເຫັນ «ກຸບຕະ-ຫຣິ» ຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່ ຈະພົ້ນຈາກບາບທັງຫມົດ—ບໍ່ຕ້ອງລັງເລ.

Verse 187

विष्णुमुद्दिश्य विप्राणां पूजनं च विशेषतः । कर्त्तव्यं श्रद्धया युक्तैः स्नानपूर्वं यतव्रतैः

ໂດຍລະລຶກເຖິງພຣະວິດສະນຸ ຄວນບູຊາພຣາຫມັນໂດຍພິເສດ; ຜູ້ມີສັດທາ ແລະຮັກສາວຣະຕະຢ່າງມີວິໄນ ຄວນເຮັດຫຼັງຈາກອາບນ້ຳກ່ອນ.

Verse 189

अन्नं बहुविधं हेम वासांसि विविधानि च । दातव्यानि हरेः प्राप्त्यै भक्त्या परमया युतैः

ອາຫານຫຼາຍຊະນິດ ຄຳ ແລະເຄື່ອງນຸ່ງຫົ່ມຫຼາຍຢ່າງ ຄວນໃຫ້ເປັນທານ; ຜູ້ມີພັກຕິອັນສູງສຸດ ເພື່ອເຂົ້າເຖິງພຣະຫຣິ.

Verse 190

सूर्यग्रहे कुरुक्षेत्रे नर्मदायां शशिग्रहे । तुलादानस्य यत्पुण्यं तदत्र दीपदानतः

ບຸນທີ່ໄດ້ຈາກການທຳ «ຕຸລາ-ທານ» ອັນໃຫຍ່ ທີ່ກຸຣຸກເຊດຣະ ໃນຍາມສຸຣິຍະຄຣາຫະ ຫຼືທີ່ແມ່ນ້ຳນັຣມະດາ ໃນຍາມຈັນທຣະຄຣາຫະ—ໃນທີ່ນີ້ ບຸນດຽວກັນນັ້ນເກີດຈາກການຖວາຍປະທີບເທົ່ານັ້ນ.

Verse 191

घृतेन दीपको यस्य तिलतैले न वा पुनः । ज्वलते मुनिशार्दूल हयमेधेन तस्य किम्

ໂອ ທ່ານມຸນີຜູ້ດຸດັ່ງເສືອ! ຜູ້ໃດທີ່ໂຄມໄຟຂອງຕົນລຸກໄຫມ້—ຈະໃຊ້ເນີຍຂຸນ (ghee) ຫຼືນ້ຳມັນງາກໍຕາມ—ຈະຈຳເປັນຕ້ອງມີພິທີອັສວເມດະອີກຫຍັງ?

Verse 192

तेनेष्टं क्रतुभिः सर्वैः कृतं तीर्थावगाहनम् । दीपदानं कृतं येन कार्त्तिके केशवाग्रतः

ຜູ້ໃດຖວາຍທານໂຄມໄຟໃນເດືອນກາຣຕິກະ ຕໍ່ໜ້າເກສະວະ—ຜູ້ນັ້ນເທົ່າກັບໄດ້ສຳເລັດຍັດຍາທັງປວງ ແລະເທົ່າກັບໄດ້ອາບນ້ຳໃນຕີຣຖະທັງຫຼາຍແລ້ວ.

Verse 193

नानाविधानि तीर्थानि भुक्तिमुक्तिप्रदानि च । गोप्रतारस्य तान्यत्र कलां नार्हंति षोडशीम्

ຕີຣຖະຫຼາຍຊະນິດໃຫ້ທັງຄວາມສຸກໃນໂລກ ແລະຄວາມພົ້ນທຸກ; ແຕ່ໃນທີ່ນີ້ ພວກມັນບໍ່ອາດເທົ່າໄດ້ແມ່ນແຕ່ສ່ວນສິບຫົກຂອງມະຫິມາແຫ່ງ ໂກປຣະຕາຣາ.

Verse 194

स्वर्णमल्पं च यो दद्याद्ब्राह्मणे वेदपारगे । शुभां गतिमवाप्नोति ह्यग्निवच्चैव दीप्यते

ຜູ້ໃດໃຫ້ຄຳແມ່ນແຕ່ນ້ອຍນິດແກ່ພຣາຫມັນຜູ້ຊຳນານໃນເວດະ ຈະໄດ້ຮັບຄະຕິອັນມົງຄຸນ ແລະສ່ອງສະຫວ່າງດັ່ງໄຟ.

Verse 195

गोप्रताराभिधे तीर्थे त्रिलोकीविश्रुते द्विज । दत्त्वान्नं च विधानेन न स भूयोऽभिजायते

ໂອ ທ່ານຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງ, ທີ່ຕີຣຖະຊື່ ໂກປຣະຕາຣາ ອັນໂດ່ງດັງໃນສາມໂລກ, ຜູ້ໃດຖວາຍອາຫານຕາມພິທີອັນຖືກຕ້ອງ ຜູ້ນັ້ນຈະບໍ່ເກີດອີກ.

Verse 196

तत्र स्नानं तु यः कुर्याद्विप्रान्संतर्पयेन्नरः । सौत्रामणेश्च यज्ञस्य फलं प्राप्नोति मानवः

ຜູ້ໃດອາບນ້ຳຢູ່ທີ່ນັ້ນ ແລະບຳລຸງພຣາຫມັນດ້ວຍການຕ້ອນຮັບແລະອາຫານທານ ຜູ້ນັ້ນຈະໄດ້ຮັບຜົນບຸນຂອງພິທີຍັດຍະ ສົດຣາມະນີ।

Verse 197

एकाहारस्तु यस्तिष्ठेन्मासं तत्र यतव्रतः । यावज्जीवकृतं पापं सहसा तस्य नश्यति

ແຕ່ຜູ້ໃດຢູ່ທີ່ນັ້ນເປັນເວລາໜຶ່ງເດືອນ ຮັກສາວຣະຕະຢ່າງເຂັ້ມງວດ ແລະກິນອາຫານພຽງມື້ດຽວຕໍ່ມື້ ບາບທີ່ສະສົມມາຕະຫຼອດຊີວິດຈະສູນຫາຍໃນທັນທີ।

Verse 198

अग्निप्रवेशं ये कुर्युर्गोप्रतारे विधानतः । ते विशंति पदं विष्णोर्निःसंदग्धं तपोधन

ໂອ ຜູ້ເປັນຂຸມຊັບແຫ່ງຕະປະ! ຜູ້ໃດປະຕິບັດການເຂົ້າໄຟຢູ່ກົບປຣະຕາຣະ ຕາມພິທີອັນຖືກຕ້ອງ ຜູ້ນັ້ນຈະເຂົ້າສູ່ສະຖານະຂອງພຣະວິສນຸ ໂດຍບໍ່ຖືກໄຟເຜົາໄໝ້।

Verse 199

कुर्वंत्यनशनं येऽत्र विष्णुभक्त्या सुनिश्चिताः । न तेषां पुनरावृत्तिः कल्पकोटिशतैरपि

ຜູ້ໃດທີ່ນີ້ປະຕິບັດອະນະຊະນະ (ອົດອາຫານຈົນສິ້ນຊີວິດ) ດ້ວຍຄວາມໝັ້ນຄົງໃນພຣະພັກຕິຕໍ່ພຣະວິສນຸ ສຳລັບເຂົາເຈົ້າບໍ່ມີການຫວນກັບມາເກີດອີກ ແມ່ນແຕ່ຜ່ານໄປຮ້ອຍກົດິກັລປະກໍຕາມ।

Verse 200

अर्चयेद्यस्तु गोविंदं गोप्रतारे हि मानवः । दशसौवर्णिकं पुण्यं गोप्रतारे प्रकथ्यते

ໂອ ມະນຸດເອີຍ! ຜູ້ໃດບູຊາພຣະໂກວິນດະ ຢູ່ກົບປຣະຕາຣະ ອັນເປັນທ່າຂ້າມອັນສັກສິດ ກ່າວກັນວ່າບຸນທີ່ໄດ້ນັ້ນ ເທົ່າກັບການຖວາຍທອງຄຳສິບຊິ້ນ।

Verse 201

अग्निहोत्रफलो धूपो गोविंदस्य समर्पितः । भूमिदानेन सदृशं गंधदानफलं स्मृतम्

ຄວັນທູບທີ່ນໍາໄປບູຊາແດ່ພຣະໂກວິນດາ ກ່າວວ່າໃຫ້ຜົນບຸນເທົ່າພິທີອັກນິໂຫຕຣະ. ຜົນບຸນແຫ່ງການຖວາຍກິ່ນຫອມ ຖືກຈື່ຈໍາວ່າເທົ່າກັບການຖວາຍທີ່ດິນ.

Verse 202

अत्यद्भुतमिदं विद्वन्स्थानमेतत्प्रकीर्तितम् । कार्त्तिक्यां तु विशेषेण अत्र स्नात्वा शुचिव्रतः

ໂອ ທ່ານນັກຮູ້ ສະຖານທີ່ນີ້ຖືກປະກາດວ່ານ່າອັດສະຈັນຢ່າງຍິ່ງ. ໂດຍສະເພາະໃນເດືອນກາຣຕຕິກາ ຜູ້ໃດອາບນໍ້າຢູ່ນີ້ ແລະຮັກສາວຣະຕະອັນບໍລິສຸດ…