Adhyaya 4

Verse 1

सूत उवाच । एवं मुनीन्द्राः कथिते प्रभावे शंकरेण तु । पुनः पप्रच्छ सा देवी कृतांजलिपुटा सती

ສູຕະ ກ່າວວ່າ: ໂອ ບັນດາມຸນີຜູ້ປະເສີດ, ເມື່ອ ສັງກະຣະ (Śaṅkara) ໄດ້ອະທິບາຍອຳນາດແລ້ວດັ່ງນີ້, ເທວີ ສະຕີ (Satī) ຜູ້ມີຝາມືປະນົມ (añjali) ກໍໄດ້ຖາມພຣະອົງອີກຄັ້ງ।

Verse 2

देव्युवाच । देवदेव जगन्नाथ क्षेत्रतीर्थमय प्रभो । प्रभासक्षेत्रमाहात्म्यं विस्तरात्कथयस्व मे

ເທວີ ກ່າວວ່າ: ໂອ ເທວະເທວະ, ພຣະເຈົ້າແຫ່ງສາກົນ, ໂອ ພຣະຜູ້ເປັນຮູບຮວມແຫ່ງຄະເສດຕຣະ ແລະ ຕີຣຖະທັງປວງ, ຂໍໃຫ້ພຣະອົງເລົ່າມາຫາຕະມະ (māhātmya) ຂອງ ປຣະພາສາ-ຄະເສດຕຣະ ໃຫ້ຂ້າພະເຈົ້າຢ່າງລະອຽດ।

Verse 3

कथं तुष्यसि मर्त्यानां क्षेत्रे तत्र विचेतसाम् । जप्तं दत्तं हुतं यष्टं तपस्तप्तं कृतं च यत् । प्रभासे तु महाक्षेत्रे कस्मात्तत्राक्षयं भवेत्

ເຈົ້າພຣະອົງພໍພຣະໄທແນວໃດ ຕໍ່ມະນຸດຜູ້ມີຈິດຟຸ້ງຊ່ານ ຢູ່ໃນເຂດສັກສິດນັ້ນ? ແລະເປັນເພາະຫຍັງ ການສວດຈະປະ, ການໃຫ້ທານ, ການບູຊາໄຟ, ພິທີຍັດ, ຕະປະສະຍາ ແລະກິດທັງປວງ ທີ່ເຮັດໃນປຣະພາສາ—ມະຫາເຂດ—ຈຶ່ງກາຍເປັນອະກະຊະຍະ ບໍ່ເສື່ອມສູນ?

Verse 4

जात्यंतरसहस्रेषु यत्पापं पूर्वसंचितम् । तत्कथं क्षयमाप्नोति तन्ममाचक्ष्व शंकर

ບາບທີ່ສະສົມໄວ້ຈາກການເກີດອື່ນໆນັບພັນ ມັນຈະໝົດສິ້ນໄປແນວໃດ? ຂໍຈົ່ງບອກຂ້າພະເຈົ້າເຖິງນັ້ນ ໂອ ສັງກະຣະ (Śaṅkara)។

Verse 5

यदि प्रभासं सर्वेषां तीर्थानां प्रवरं मतम् । किमन्यैर्बहुभिस्तत्र कर्त्तव्यं तीर्थविस्तरैः

ຖ້າປຣະພາສາ ຖືກນັບວ່າເປັນຕີຣະຖະ (tīrtha) ອັນປະເສີດສຸດໃນບັນດາຕີຣະຖະທັງປວງ ແລ້ວຈະຈໍາເປັນຫຍັງຕ້ອງກ່າວຂະຫຍາຍເຖິງຕີຣະຖະອື່ນໆອີກຫຼາຍ?

Verse 6

एकं यदि भवेत्तीर्थं मनो निःसंशयं भवेत् । बहुत्वे सति तीर्थानां मनो विचलते नृणाम्

ຖ້າມີຕີຣະຖະພຽງແຫ່ງດຽວ ໃຈກໍຈະປາສະຈາກຄວາມສົງໄສ; ແຕ່ເມື່ອຕີຣະຖະມີຫຼາຍ ໃຈຂອງມະນຸດກໍຫວັ່ນໄຫວ ບໍ່ມັ່ນຄົງ.

Verse 7

तस्मात्सर्वं परित्यज्य तीर्थजालं सविस्तरम् । प्रभासस्यैव माहात्म्यं कथयस्व सुरेश्वर

ດັ່ງນັ້ນ ຂໍໃຫ້ລະວາງເຄືອຂ່າຍຕີຣະຖະອັນກວ້າງໃຫຍ່ທັງປວງໄວ້ກ່ອນ; ແລ້ວຈົ່ງເລົ່າໃຫ້ຂ້າພະເຈົ້າຟັງ—ໂອ ຈອມເທວະ—ແຕ່ພຣະມະຫາອານຸພາບຂອງປຣະພາສາເທົ່ານັ້ນ.

Verse 8

क्षेत्रप्रमाणं सीमां च क्षेत्रसारं हि यत्प्रभो । वक्तुमर्हसि तत्सर्वं परं कौतूहलं हि मे

ໂອ ພຣະເຈົ້າ, ຂໍພຣະອົງກ່າວໃຫ້ຂ້າພະເຈົ້າຮູ້ທັງໝົດ—ຂະໜາດຂອງເຂດສັກສິດ, ເຂດແດນ, ແລະແກ່ນສານຄວາມສັກສິດ—ເພາະຄວາມຢາກຮູ້ຂອງຂ້າພະເຈົ້າໃຫຍ່ຫຼາຍ.

Verse 9

ईश्वर उवाच । शृणु देवि प्रवक्ष्यामि क्षेत्राणां क्षेत्रमुत्तमम् । सर्वक्षेत्रेषु यत्क्षेत्रं प्रभासं तु प्रियं मम

ອີສະວະຣະ ກ່າວວ່າ: ຟັງເຖີດ ໂອ ເທວີ; ຂ້າພະເຈົ້າຈະປະກາດເຂດສັກສິດທີ່ຍອດເຢັ້ນໃນບັນດາເຂດທັງປວງ—ເຂດທີ່ໃນທຸກເຂດສັກສິດນັ້ນ ຄື “ປຣະພາສະ” ອັນເປັນທີ່ຮັກຂອງຂ້າພະເຈົ້າ.

Verse 10

प्रभासे तु परा सिद्धिः प्रभासे तु परा गतिः । यत्र संनिहितो नित्यमहं भद्रे निरन्तरम्

ໃນປຣະພາສະ ມີຄວາມສຳເລັດສູງສຸດ; ໃນປຣະພາສະ ມີຈຸດໝາຍສູງສຸດ—ທີ່ນັ້ນ ໂອ ຜູ້ເປັນມົງຄຸນ, ຂ້າພະເຈົ້າສະຖິດຢູ່ເປັນນິດ ບໍ່ຂາດສາຍ.

Verse 11

तस्य प्रमाणं वक्ष्यामि सर्वसीमासमन्वितम् । क्षेत्रं तु त्रिविध प्रोक्तं तत्ते वक्ष्याम्यनुक्रमात्

ຂ້າພະເຈົ້າຈະກ່າວເຖິງຂະໜາດຂອງມັນ ພ້ອມທັງເຂດແດນທັງປວງ. ເຂດສັກສິດນີ້ກ່າວກັນວ່າມີສາມສ່ວນ; ຂ້າພະເຈົ້າຈະອະທິບາຍໃຫ້ເຈົ້າຕາມລຳດັບ.

Verse 12

क्षेत्रं पीठं गर्भगृहं प्रभासस्य प्रकीर्त्यते । यथाक्रमं फलं तस्य कोटिकोटिगुणं स्मृतम्

ປຣະພາສະ ຖືກສັນລະເສີນວ່າມີ “ເຂດສັກສິດ (kṣetra)”, “ພີຖະ (pīṭha)”, ແລະ “ຄັນຫ້ອງພຣະວິຫານ (garbhagṛha)”. ຕາມລຳດັບນັ້ນ ຜົນບຸນທາງວິນຍານຖືກຈື່ຈຳວ່າເພີ່ມພູນເປັນໂກຕິເທົ່າໂກຕິ.

Verse 13

क्षेत्रं तु प्रथमं प्रोक्तं तच्च द्वादशयोजनम् । पञ्चयोजनमानेन क्षेत्रपीठं प्रकीर्तितम्

ອັນທຳອິດເອີ້ນວ່າ «ເຂດສັກສິດ (kṣetra)» ແລະມີຂະໜາດ 12 ໂຍຊະນະ. «ຖານເຂດ (kṣetra-pīṭha)» ຖືກປະກາດວ່າກວ້າງ 5 ໂຍຊະນະ.

Verse 14

गर्भगृहं च गव्यूतिः कर्णिका सा मम प्रिया । क्षेत्रसीमा प्रवक्ष्यामि शृणु देवि यथाक्रमम्

ແລະ «garbhagṛha» ມີຂະໜາດ 1 gavyūti; «karṇikā» ນັ້ນແມ່ນທີ່ຮັກຂອງເຮົາ. ບັດນີ້ເຮົາຈະອະທິບາຍເຂດແດນຂອງ kṣetra—ໂອ ເທວີ, ຈົ່ງຟັງຕາມລຳດັບ.

Verse 15

आयामव्यासतश्चैव आदिमध्यान्तसंस्थितम् । पूर्वे तप्तोदक स्वामी पश्चिमे माधवः स्मृतः

ຕາມຄວາມຍາວແລະຄວາມກວ້າງ ພ້ອມກຳນົດຕົ້ນ-ກາງ-ປາຍໃຫ້ຖືກຕ້ອງ ເຂດສັກສິດນີ້ຖືກກຳນົດດັ່ງນີ້: ທາງຕາເວັນອອກແມ່ນ Taptodaka Svāmī, ທາງຕາເວັນຕົກລະລຶກເຖິງ Mādhava ເປັນໝາຍແດນ.

Verse 16

दक्षिणे सागरस्तद्वद्भद्रा नद्युत्तरे मता । एवं सीमासमायुक्तं क्षेत्रं द्वादशयोजनम्

ທາງໃຕ້ແມ່ນທະເລ ແລະທາງເໜືອຖືວ່າແມ່ນແມ່ນ້ຳ Bhadrā ເປັນເຂດແດນ. ດັ່ງນັ້ນ kṣetra ນີ້ມີເຂດແດນຄົບຖ້ວນ ແລະກວ້າງ 12 ໂຍຊະນະ.

Verse 17

एतत्प्राभासिकं क्षेत्रं सर्वपातकनाशनम् । तन्मध्ये पीठिका प्रोक्ता पञ्चयोजनविस्तृता

ເຂດສັກສິດປຣາພາສະນີ້ ທຳລາຍບາບທັງປວງ. ໃນກາງນັ້ນ ມີ «pīṭhikā» ຖືກປະກາດວ່າແຜ່ກວ້າງ 5 ໂຍຊະນະ.

Verse 18

न्यंकुमन्यपरेणैव वज्रिण्याः पूर्वतस्तथा । माहेश्वर्या दक्षिणतः समुद्रोत्तरतस्तथा

ທາງຕາເວັນຕົກມີ ນຽງກຸມະນີ; ທາງຕາເວັນອອກມີ ວັຊຣິນີ; ທາງໃຕ້ມີ ມາເຮສະວະຣີ; ແລະທາງເໜືອມີ ມະຫາສະມຸດ—ດັ່ງນີ້ແຫຼະ ຂອບເຂດຖືກກຳນົດໄວ້។

Verse 19

आयामव्यासतश्चैव पञ्चयोजनविस्तरम् । पीठमेतत्समाख्यातमथो गर्भगृहं शृणु

ຕາມຄວາມຍາວແລະຄວາມກວ້າງ ກວ້າງຂວາງເຖິງ ຫ້າ ໂຍຊະນະ; ນີ້ເອີ້ນວ່າ ປີຖະ (pīṭha) ອັນສັກສິດ. ບັດນີ້ ຈົ່ງຟັງເລື່ອງ ກັຣພະຄຣິຫະ (garbhagṛha) ພາຍໃນ.

Verse 20

दक्षिणोत्तरतो यावत्समुद्रा त्कौरवेश्वरी । पूर्वपश्चिमतो यावद्गोमुखाच्चाश्वमेधिकम् । एतद्गर्भगृहं प्रोक्तं कैलासान्मम वल्लभम्

ຈາກໃຕ້ໄປເໜືອ ກວ້າງຈາກມະຫາສະມຸດເຖິງ ກໍຣະເວສະວະຣີ; ຈາກຕາເວັນອອກໄປຕາເວັນຕົກ ຈາກ ໂຄມຸຂະ ເຖິງ ອັສວະເມທິກະ. ນີ້ແມ່ນກັຣພະຄຣິຫະ (garbhagṛha) ທີ່ຖືກກ່າວ—ເປັນທີ່ຮັກຍິ່ງຂອງຂ້າ ຍິ່ງກວ່າ ໄກລາສາ ດ້ວຍຊ້ຳ.

Verse 21

अत्रान्तरे तु देवेशि यानि तीर्थानि भूतले । वापीकूपतडागानि देवतायतनानि च

ໃນພາຍໃນນີ້ ໂອ ເທວະເອສີ (ເທບທິດາແຫ່ງອົງເທວະ) ບັນດາຕີຣຖະ (tīrtha) ທີ່ມີໃນໂລກ—ບໍ່ນ້ຳ, ວາປີ/ບໍ່ຂັ້ນ, ໜອງບຶງ, ແລະວິຫານເທວະທັງຫຼາຍ—ລ້ວນມີຢູ່ທີ່ນີ້.

Verse 22

सरांसि सरितश्चैव पल्वलानि ह्रदास्तथा । तानि मेध्यानि सर्वाणि सर्वपापहराणि च

ທະເລສາບແລະແມ່ນ້ຳ, ບໍ່ນ້ຳຕົມແລະໜອງນ້ຳດ້ວຍ—ທັງໝົດນັ້ນເປັນສິ່ງຊຳລະໃຫ້ບໍລິສຸດ ແລະເປັນຜູ້ກຳຈັດບາບທຸກປະການ.

Verse 23

यत्र तत्र नरः स्नात्वा स्वर्गलोके महीयते । क्षेत्रस्य प्रथमो भागो मेध्यो माहेश्वरः स्मृतः

ບ່ອນໃດກໍຕາມ ຜູ້ໃດໄດ້ອາບນ້ຳຢູ່ນີ້ ຈະໄດ້ຮັບການສັນລະເສີນໃນໂລກສະຫວັນ. ພາກທຳອິດຂອງກະເສດຕຣະນີ້ ຖືກຈື່ຈຳວ່າເປັນພາກມາເຮສະວະຣະ ອັນຊຳລະບາບໃຫ້ບໍລິສຸດ.

Verse 24

द्वितीयो वैष्णवो भागो ब्रह्मभागस्तृतीयकः । तीर्थानां कोटिरेका तु ब्राह्मे भागे व्यवस्थिता

ພາກທີສອງແມ່ນພາກໄວສະນະວະ (ພຣະວິສະນຸ) ແລະພາກທີສາມແມ່ນພາກບຣາຫມະ (ພຣະພຣົມ). ແທ້ຈິງແລ້ວ ມີຕີຣຖະ “ໜຶ່ງໂກຕິກັບອີກໜຶ່ງ” ຖືກສະຖາປະນາໃນພາກບຣາຫມະນັ້ນ.

Verse 25

वैष्णवे कोटिरेका तु तीर्थानां वरवर्णिनि । सार्द्धकोटिस्तु संप्रोक्ता रुद्रभागे च मध्यतः

ໂອ ເທວີຜູ້ມີສີສັນງາມ, ໃນພາກໄວສະນະວະ ກ່າວກັນວ່າມີຕີຣຖະໜຶ່ງໂກຕິ ແລະຍັງມີເກີນກວ່ານັ້ນ. ແລະໃນພາກຣຸດຣະ ບ່ອນກາງ ໄດ້ປະກາດວ່າມີໜຶ່ງໂກຕິກັບອີກເຄິ່ງໂກຕິ.

Verse 26

एवं देवि समाख्यातं तत्क्षेत्रं हि त्रिदैवतम् । गुह्याद्गुह्यतरं क्षेत्रं मम प्रियतरं शुभे

ດັ່ງນີ້ແຫຼະ ໂອ ເທວີ, ກະເສດຕຣະນັ້ນໄດ້ຖືກອະທິບາຍວ່າເປັນດິນແດນຂອງເທວະທັງສາມ. ໂອ ຜູ້ເປັນມົງຄຸນ, ກະເສດຕຣະນັ້ນລຶກລັບຍິ່ງກວ່າຄວາມລຶກລັບ ແລະເປັນທີ່ຮັກຍິ່ງຂອງຂ້າພະເຈົ້າ.

Verse 27

तिस्रः कोट्योऽर्द्धकोटिश्च क्षेत्रे प्रोक्ता विभागतः । यात्रा तु त्रिविधा ज्ञेया तां शृणुष्व वरानने

ໃນກະເສດຕຣະອັນສັກສິດນີ້ ຕາມການແບ່ງພາກ ໄດ້ກ່າວວ່າມີຕີຣຖະສາມໂກຕິ ແລະອີກເຄິ່ງໂກຕິ. ການຈາລິກຈາຣ (yātrā) ຄວນຮູ້ວ່າມີສາມປະເພດ—ຈົ່ງຟັງເຖີດ ໂອ ຜູ້ມີໃບໜ້າງາມ.

Verse 28

रौद्री तु प्रथमा यात्रा वैष्णवी च द्वितीयिका । ब्राह्मी तृतीया संख्याता सर्वपातकनाशिनी

ຍາຕຣາທຳອິດແມ່ນ ຣາວດຣີ; ທີສອງແມ່ນ ໄວສະນະວີ; ທີສາມແມ່ນ ບຣາຫມີ—ດັ່ງນີ້ໄດ້ນັບ. ຍາຕຣາສາມປະການນີ້ທຳລາຍບາບທັງປວງ.

Verse 29

ब्राह्मे विभागे संप्रोक्ता इच्छाशक्तिर्वरानने । क्रिया च वैष्णवे भागे द्वितीये तु प्रकीर्तिता

ໃນພາກບຣາຫມີ ໂອ ຜູ້ໜ້າງາມ, ອິດຈາ-ສັກຕິ (ພະລັງແຫ່ງຄວາມປາດຖະໜາ) ຖືກປະກາດ; ແລະໃນພາກທີສອງ ຄື ໄວສະນະວະ, ກຣິຍາ-ສັກຕິ (ພະລັງແຫ່ງການກະທຳ) ຖືກສັນລະເສີນ.

Verse 30

रौद्रे भागे तृतीये तु ज्ञानशक्तिर्वरानने । यदि पापो यदि शठो यदि नैष्कृतिको नरः

ແລະໃນພາກທີສາມ ຄື ຣາວດຣະ, ໂອ ຜູ້ໜ້າງາມ, ຍານະ-ສັກຕິ (ພະລັງແຫ່ງປັນຍາ) ຖືກສະຖາປະນາ. ແມ່ນແຕ່ຊາຍຜູ້ມີບາບ, ຫຼືຜູ້ຫລອກລວງ, ຫຼືຜູ້ກໍ່ການຊົ່ວ—

Verse 31

निर्मुक्तः सर्वपापेभ्यो मध्यभागे वसेत्तु यः । हिमवंतं परित्यज्य पर्वतं गंधमादनम्

ຜູ້ໃດຢູ່ອາໄສໃນເຂດກາງ ຜູ້ນັ້ນຈະພົ້ນຈາກບາບທັງປວງ. ສຳລັບຜູ້ນັ້ນ, ແມ່ນແຕ່ລະທິ້ງຫິມະວັນຕະ ແລະພູກັນທະມາດະນະ—

Verse 32

कैलासं निषधं चैव मेरुपृष्ठं महाद्युतिम् । रम्यं त्रिशिखरं चैव मानसं च महागिरिम्

ທັງໄກລາສະ, ນິສະທະ, ແລະສັນຫຼັງຂອງເມຣຸອັນສະຫວ່າງໄສ; ທັງຕຣິສິຂະຣະອັນງາມ ແລະພູໃຫຍ່ ມານະສາ—

Verse 33

देवोद्यानानि रम्याणि नंदनं वनमेव च । स्वर्गस्थानानि रम्याणि तीर्थान्यायतनानि च । तानि सर्वाणि संत्यज्य प्रभासे तु रतिर्मम

ສວນເທວະດາອັນງາມ—ປ່ານັນທະນະດ້ວຍ—ຖິ່ນສະຫວັນອັນຮື່ນຮົມ, ທີ່ທີຣຖະ (tīrtha) ແລະສະຖານບູຊາ; ຂ້າພະເຈົ້າລະທິ້ງທັງໝົດ ແລ້ວຄວາມປິຕິຢູ່ແຕ່ພຣະພາສາເທົ່ານັ້ນ।

Verse 34

यस्तत्र वसते देवि संयतात्मा समाहितः । त्रिकालमपि भुंजानो वायुभक्षसमो भवेत्

ໂອ ເທວີ, ຜູ້ໃດຢູ່ທີ່ນັ້ນດ້ວຍການສຳລວມຕົນ ແລະຈິດຕັ້ງໝັ້ນ; ແມ່ນແຕ່ກິນສາມເວລາ ກໍເປັນດັ່ງຜູ້ຖືກຫຼ້ຽງດ້ວຍລົມຢ່າງດຽວ—ບໍລິສຸດ ແລະເບົາບາງ।

Verse 35

विघ्नैरालोड्यमानोऽपि यः प्रभासं न मुंचति । स मुंचति जरां मृत्युं जन्मचक्रमशाश्वतम्

ແມ່ນແຕ່ຖືກອຸປະສັກສັ່ນຄອນ ແລະລົບກວນ, ຜູ້ໃດບໍ່ລະທິ້ງພຣະພາສາ; ຜູ້ນັ້ນຍ່ອມພົ້ນຈາກຊະລາ ແລະມະຣະນະ, ແລະຈາກວົງຈອນເກີດຊ້ຳອັນບໍ່ສິ້ນສຸດ।

Verse 36

जन्मांतरशतैर्देवि योगो वा यदि लभ्यते । मोक्षस्य च सहस्रेण जन्मनां लभ्यते न च

ໂອ ເທວີ, ແມ່ນແຕ່ໂຍຄະ (Yoga) ຈະໄດ້ມາດ້ວຍການເກີດຫຼາຍຮ້ອຍຊາດ; ແຕ່ໂມກສະ (mokṣa) ກໍບໍ່ໄດ້ມາ ແມ່ນແຕ່ຫຼາຍພັນຊາດ।

Verse 37

प्रभासे तु महादेवि ये स्थिता कृतनिश्चयाः । एकेन जन्मना तेषां मोक्षो नैवात्र संशयः

ແຕ່ໂອ ມະຫາເທວີ, ຜູ້ໃດຢືນຢູ່ໃນພຣະພາສາດ້ວຍຄວາມຕັ້ງໃຈໝັ້ນຄົງ; ໃນຊາດດຽວ ໂມກສະ (mokṣa) ຂອງເຂົາຍ່ອມແນ່ນອນ—ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສເລີຍ।

Verse 38

प्रभासे तु स्थिता ये वै ब्राह्मणाः संशितव्रताः । मृत्युंजयेन संयुक्तं जपंति शतरुद्रियम्

ໃນປຣະພາສະ ພຣາຫມັນຜູ້ຮັກສາວຣະຕະຢ່າງເຂັ້ມງວດ ສວດສະຕະຣຸດຣີຍະ ຄຽງຄູ່ກັບມັນຕຣະ ມຣິຕຍຸນຊະຍະ।

Verse 39

कालाग्निरुद्रसांनिध्ये दक्षिणां दिशमाश्रिताः । ज्ञानं चोत्पद्यते तत्र षण्मासाभ्यंतरेण तु

ໃກ້ຊິດກັບສານນິທິຂອງ ກາລາກນິຣຸດຣະ ຜູ້ທີ່ອາໄສພຶ່ງພາທິດໃຕ້ ຈະເກີດປັນຍາຮູ້ແຈ້ງພາຍໃນຫົກເດືອນ।

Verse 40

शिवस्तु प्रोच्यते वेदो नामपर्यायवाचकैः । तस्य चात्मस्वरूपं तु शतरुद्रं प्रकीर्तितम्

ດ້ວຍນາມທີ່ເປັນຄຳພ້ອມຄວາມ ພຣະສິວະເອງຖືກເອີ້ນວ່າ «ເວດ»; ແລະ «ສະຕະຣຸດຣະ» ຖືກປະກາດວ່າເປັນສະພາບແທ້ອັນເປັນແກ່ນຂອງພຣະອົງ।

Verse 41

कल्पेषु वेदाश्च पुनःपुनरावर्तकाः स्मृताः । मंत्राश्चैव तथा देवि मुक्त्वा तु शतरुद्रियम्

ໃນບັນດາກັລປະ ເວດາຖືກຈື່ຈຳວ່າກັບຄືນມາຊ້ຳໆ; ແລະມັນຕຣະກໍເຊັ່ນດຽວກັນ ໂອ ເທວີ—ແຕ່ຍົກເວັ້ນ «ສະຕະຣຸດຣີຍະ».

Verse 42

ईड्यं चैव तु मंत्रेण मामेव हि यजंति ये । प्रभासक्षेत्रमासाद्य ते मुक्ता नात्र संशयः

ແລະຜູ້ໃດມາຮອດ ປຣະພາສະເຂດ (Prabhāsa Kṣetra) ແລ້ວ ບູຊາຂ້າພະເຈົ້າແຕ່ຜູ້ດຽວ ດ້ວຍມັນຕຣະສັນລະເສີນ—ຜູ້ນັ້ນຍ່ອມພົ້ນທຸກ; ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສໃດໆ.

Verse 43

समंत्रोऽमंत्रको वापि यस्तत्र वसते नरः । सोऽपि यां गतिमाप्नोति यज्ञैर्दानैर्न साध्यते

ບຸກຄົນໃດຢູ່ອາໄສຢູ່ທີ່ນັ້ນ ຈະມີມົນຕຣາຫຼືບໍ່ມີກໍຕາມ ຍ່ອມບັນລຸຄະຕິອັນສູງ ທີ່ການບູຊາຍັດແລະທານກໍບໍ່ອາດສຳເລັດໄດ້។

Verse 44

अस्मिक्षेत्रे स्वयंभूश्च स्थितः साक्षान्महेश्वरः । रुद्राणां कोटयश्चैव प्रभासे संव्यवस्थिताः

ໃນຂອບເຂດສັກສິດນີ້ ພຣະມະເຫສະວະຣະ ຜູ້ເກີດຂຶ້ນເອງ ປະທັບຢູ່ຢ່າງປະຈັກພະຍານ; ແລະໃນປຣະພາສາ ມີຣຸດຣະນັບເປັນໂກດິໆ ປະຈຳຢູ່ດ້ວຍ.

Verse 45

ध्यायमानास्तथोंकारं स्थिताः सोमेशदक्षिणे

ເຂົາເຈົ້າພາວະນາດັ່ງນັ້ນເທິງພະຍາງສັກສິດ “ໂອມ” ແລະປະຈຳຢູ່ທາງໃຕ້ຂອງ ໂສເມສະວະຣະ.

Verse 46

ब्रह्मांडोदरमध्ये तु यानि तीर्थानि सुव्रते । सोमेश्वरं गमिष्यंति वैशाखस्य चतुर्दशी

ໂອ ຜູ້ຖືວຣະຕະອັນດີ, ບັນດາຕີຣະຖານສັກສິດທັງຫມົດ ທີ່ມີຢູ່ໃນຄັນຂອງຈັກກະວານ ຈະໄປສູ່ ໂສເມສະວະຣະ ໃນວັນຈັນທຣະທີ 14 ຂອງເດືອນໄວສາຂະ.

Verse 47

मनोबुद्धिरहंकारः कामक्रोधौ तथाऽपरे । एते रक्षंति सततं सोमेशं पापनाशनम्

ໃຈ, ປັນຍາ, ອະຫັງການ, ຕັນຫາ ແລະ ໂກຣດ ພ້ອມທັງອຳນາດພາຍໃນອື່ນໆ—ເຫຼົ່ານີ້ຄອຍພິທັກຮັກສາ ໂສເມສະ ຜູ້ທຳລາຍບາບ ຢູ່ເປັນນິດ.

Verse 48

न सा गतिः कुरुक्षेत्रे गंगाद्वारे त्रिपुष्करे । या गतिर्विहिता पुंसां प्रभासक्षेत्रवासिनाम्

ຄະຕິທີ່ໄດ້ຮັບໃນກຸຣຸກເຩຕຣ, ທີ່ປະຕູແມ່ນ້ຳຄັງຄາ, ຫຼື ທີ່ຕຣິປຸສກະຣ ບໍ່ເທົ່າກັບຄະຕິອັນສູງສຸດທີ່ກຳນົດໄວ້ແກ່ຜູ້ພຳນັກໃນປຣະພາສະເຂດສັກສິດ।

Verse 49

तिर्यग्योनिगताः सत्त्वा ये प्रभासे कृतालयाः । कालेन निधनं प्राप्तास्तेपि यांति परां गतिम्

ແມ່ນແຕ່ສັດທີ່ເກີດໃນຄັນສັດ (ຕິຣຍັກໂຍນິ) ຖ້າໄດ້ຕັ້ງຖິ່ນຖານຢູ່ປຣະພາສະ ເມື່ອເວລາມາຮອດແຫ່ງຄວາມຕາຍ ພວກນັ້ນກໍບັນລຸຄະຕິອັນສູງສຸດເຊັ່ນກັນ।

Verse 50

तद्गुह्यं देवदेवस्य तत्तीर्थं तत्तपोवनम् । तत्र ब्रह्मादयो देवा नारायणपुरोगमाः

ນັ້ນແມ່ນສະຖານລັບອັນສັກສິດຂອງເທວະເທວະ; ນັ້ນແມ່ນຕີຣຖະ (tīrtha), ນັ້ນແມ່ນປ່າແຫ່ງຕະປະ (tapo-vana). ທີ່ນັ້ນ ເທວະທັງຫຼາຍເລີ່ມຈາກພຣະພຣະຫມາ ໂດຍມີນາຣາຍະນະນຳໜ້າ ສະຖິດແລະນະມັດສະການ।

Verse 51

योगिनश्च तथा सांख्या भगवंतं सनातनम् । उपासते प्रभासं तु मद्भक्ता मत्परायणाः

ໂຍຄີນ ແລະ ຜູ້ດຳເນີນຕາມສາງຂະຍະ ກໍນະມັດສະການພຣະພະຄະວັນຜູ້ນິລັນດອນ; ແລະບັນດາຜູ້ພັກຕະຂອງຂ້າພະເຈົ້າ—ຜູ້ຍຶດຂ້າພະເຈົ້າເປັນທີ່ພຶ່ງສູງສຸດ—ກໍນະມັດສະການໃນປຣະພາສະ।

Verse 52

अष्टौ मासान्विहारः स्याद्यतीनां संयतात्मनाम् । एके च चतुरो मासानष्टौ वा नियतं वसेत्

ສຳລັບຍະຕີ (ນັກບວດຜູ້ສະຫງົບຈິດ) ຜູ້ຄວບຄຸມຕົນເອງ ການຈາລະຈອນອະນຸຍາດໄດ້ 8 ເດືອນ; ແຕ່ບາງພວກຄວນພຳນັກຢູ່ຢ່າງມີວິໄນ 4 ເດືອນ—ຫຼື 8 ເດືອນ—ໂດຍແນ່ນອນ।

Verse 53

प्रभासे तु प्रविष्टानां विहारस्तु न विद्यते । अत्र योगश्च मोक्षश्च प्राप्यते दुर्लभो नरैः

ຜູ້ໃດເຂົ້າສູ່ ປຣະພາສາ (Prabhāsa) ແລ້ວ ການພະເນຈອນຫາທີ່ອື່ນບໍ່ມີທີ່ຕັ້ງ. ທີ່ນີ້ ໂຍຄະ ແລະ ໂມກສະ ບັນລຸໄດ້—ຫາຍາກທີ່ມະນຸດຈະໄດ້ພົບທີ່ອື່ນ.

Verse 54

तस्मात्प्रभासं संत्यज्य नान्यद्गच्छेत्तपोवनम् । प्रभासं ये न सेवंते मूढास्ते तमसा वृताः

ດັ່ງນັ້ນ ເມື່ອໄດ້ຍຶດໝັ້ນ ປຣະພາສາ (Prabhāsa) ແລ້ວ ບໍ່ຄວນໄປຫາປ່າຕະປະ (ປ່າບຳເນັດ) ອື່ນໃດ. ຜູ້ບໍ່ຮັບໃຊ້ປຣະພາສາ ແມ່ນຜູ້ຫຼົງຜິດ—ຖືກຄວາມມືດຫຸ້ມຫໍ້.

Verse 55

विण्मूत्ररेतसां मध्ये संभवंति पुनःपुनः । कामः क्रोधस्तथा लोभो दंभः स्तंभोऽथ मत्सरः

ໃນທ່າມກາງຄວາມອະສຸຈິ—ອຶ້, ປັດສະວະ, ແລະນ້ຳກາມ—ມັນເກີດຂຶ້ນຊ້ຳໆ: ກາມະ, ໂກຣດະ, ໂລພະ, ດັມພະ, ສະຕັມພະ, ແລະ ມັດສະຣະ.

Verse 56

निद्रा तंद्रा तथाऽलस्यं पैशुन्यमिति ते दश । एते रक्षंति सततं सोमेशं तीर्थनायकम्

ນອນຫຼັບ, ງ່ວງຊຶມ, ແລະຄວາມຂີ້ຄ້ານ, ພ້ອມທັງການນິນທາ—ເຫຼົ່ານີ້ໃຫ້ຄົບເປັນສິບ. ເຫຼົ່ານີ້ຄອຍ ‘ພິທັກ’ ຢູ່ເສມອ ໂສເມຊະ (Someśa) ຜູ້ເປັນເຈົ້າແຫ່ງທີ່ທິດ (tīrtha).

Verse 57

न प्रभासे मृतः कश्चिन्नरकं याति किल्बिषी । यावज्जीवं नरो यस्तु वसते कृतनिश्चयः

ບໍ່ມີຜູ້ບາບຄົນໃດ ທີ່ຕາຍໃນ ປຣະພາສາ (Prabhāsa) ແລ້ວຈະໄປນະຣົກ. ແລະຊາຍຜູ້ຢູ່ອາໄສທີ່ນັ້ນຕະຫຼອດຊີວິດ ດ້ວຍຄວາມຕັ້ງໃຈໝັ້ນຄົງໃນວຣະຕະອັນສັກສິດ…

Verse 58

अग्निहोत्रैश्च संन्यासैराश्रमैश्च सुपालितैः । त्रिदंडैरेकदंडैश्च शैवैः पाशुपतैरपि

ໂດຍພິທີອັກນິໂຫຕຣະ, ໂດຍການສະນຍາສະ, ໂດຍວິໄນອາສຣົມທີ່ຮັກສາດີ; ໂດຍຜູ້ຖືຕຣິດັນດະ ແລະ ເອກະດັນດະ, ທັງຊາຍວະ ແລະ ປາຊຸປະຕະດ້ວຍ—

Verse 59

एतैरन्यैश्च यतिभिः प्राप्यते यत्फलं शुभम् । तत्सर्वं लभ्यते देवि श्रीसोमेश्वरयात्रया

ຜົນບຸນອັນມົງຄຸນໃດທີ່ໄດ້ຮັບຈາກຍະຕິເຫຼົ່ານີ້ ແລະ ຍະຕິອື່ນໆ—ທັງໝົດນັ້ນ, ໂອ ເທວີ, ຍ່ອມໄດ້ຮັບໂດຍການເດີນທາງຈາລິກໄປຫາ ສຣີ ໂສເມສະວະຣະ.

Verse 61

यत्तद्योगे च सांख्ये च सिद्धांते पंचरात्रिके । अन्यैश्च शास्त्रैर्विज्ञेयं प्रभासे संव्यवस्थितम्

ຄວາມຈິງນັ້ນທີ່ຄວນຮູ້ຜ່ານໂຍຄະ, ຜ່ານສາງຂະຍະ, ຜ່ານສິດທານຕະ, ຜ່ານປັນຈະຣາຕຣະ, ແລະຜ່ານຊາສຕຣະອື່ນໆ—ໄດ້ຖືກສະຖາປະນາຢ່າງສົມບູນໃນປຣະພາສະ.

Verse 62

लिंगे चैव स्थितं सर्वं जगदेतच्चराचरम् । तस्माल्लिंगे सदा देवः पूजनीयः प्रयत्नतः

ໂລກທັງໝົດນີ້—ທັງທີ່ເຄື່ອນໄຫວ ແລະ ບໍ່ເຄື່ອນໄຫວ—ຖືກສະຖິດຢູ່ໃນລິງຄະ. ດັ່ງນັ້ນ ພຣະເທວະໃນລິງຄະ ຄວນໄດ້ຮັບການບູຊາເສມອ ດ້ວຍຄວາມພາກພຽນ.

Verse 63

ममैव सा परा मूर्तिः श्रीसोमेशाख्यया स्थिता । तेन चैषा त्मनात्मानमाराधनपरो ह्यहम्

ຮູບອັນສູງສຸດນັ້ນແທ້ຈິງແມ່ນຮູບຂອງເຮົາ, ຕັ້ງຢູ່ໃນນາມ «ສຣີ ໂສເມສະ». ດັ່ງນັ້ນ ໂດຍການປະກົດນີ້, ເຮົາຈຶ່ງອຸທິດຕົນໃນການບູຊາອາຕະມັນຂອງເຮົາ ໂດຍອາຕະມັນຂອງເຮົາເອງ.

Verse 64

अनेकजन्मसाहस्रैर्भ्रममाणस्तु जन्मभिः । कस्तां प्राप्नोति वै मुक्तिं विना सोमेशपूजनात्

ເດີນຫຼົງຜ່ານການເກີດຫຼາຍພັນໃນຊີວິດນັບບໍ່ຖ້ວນ—ຜູ້ໃດຈະບັນລຸມຸກຕິໄດ້ ຫາກບໍ່ບູຊາພຣະໂສເມຊະ?

Verse 65

यत्किञ्चिदशुभं कर्म कृतं मानुषबुद्धिना । तत्सर्वं विलयं याति श्रीसोमेश्वरपूजनात्

ກຳອັນອະສຸພໃດໆ ທີ່ເຮັດດ້ວຍປັນຍາມະນຸດ—ທັງໝົດນັ້ນຍ່ອມສະລາຍໄປ ໂດຍການບູຊາພຣະສີໂສເມຊະວະຣະ (Śrī Someśvara).

Verse 66

अनेकजन्मकोटीभिर्जंतुभिर्यत्कृतं ह्यघम् । तत्सर्वं नाशमायाति श्रीसोमेश्वरपूजनात्

ບາບໃດໆ ທີ່ສັດມີຊີວິດໄດ້ກະທຳຕະຫຼອດການເກີດນັບເປັນກົດິ—ທັງໝົດນັ້ນຍ່ອມພິນາດໄປ ໂດຍການບູຊາພຣະສີໂສເມຊະວະຣະ (Śrī Someśvara).

Verse 67

तीर्थानि यानि लोकेऽस्मिन्सेव्यंते पापमोक्षिभिः । तानि सर्वाणि शुद्ध्यर्थं प्रभासे संविशंति हि

ຕີຣະຖະທັງຫຼາຍໃນໂລກນີ້ ທີ່ຜູ້ປາດຖະໜາພົ້ນບາບໄປນະມັດສະການ—ທັງໝົດນັ້ນ ເພື່ອຄວາມບໍລິສຸດ ກ່າວກັນວ່າໄດ້ເຂົ້າສູ່ປຣະພາສາ (Prabhāsa) ແທ້ໆ.

Verse 68

योऽसौ कालाग्निरुद्रस्तु प्रोच्यते वेदवादिभिः । सोऽयं भैरवनाम्ना तु प्रभासे संव्यवस्थितः

ພຣະອົງຜູ້ທີ່ນັກອະທິບາຍເວດາເອີ້ນວ່າ ກາລາກນິຣຸດຣະ (Kālāgnirudra)—ພຣະອົງນັ້ນແຫຼະ ປະທັບຢູ່ໃນປຣະພາສາ (Prabhāsa) ໃນນາມ ໄພຣະວະ (Bhairava).

Verse 69

जनानां दुष्कृतं सर्वं क्षेत्रमध्ये व्यवस्थितः । भैरवं रूपमास्थाय नाशयामि सुरेश्वरि

ຂ້ອຍສະຖິດຢູ່ກາງແດນສັກສິດນີ້ ແລະຮັບຮູບເປັນ ພໄຣວະ (Bhairava) ເພື່ອທໍາລາຍກຳຊົ່ວທັງປວງຂອງມະນຸດ, ໂອ ພຣະນາງແຫ່ງເທວະດາ।

Verse 70

जगत्सर्वं चरित्वा तु स्थितोऽहं सचराचरम् । तेन भैरवनामाहं प्रभासे संव्यवस्थितः

ຂ້ອຍໄດ້ທ່ອງໄປທົ່ວຈັກກະວານ ທັງສິ່ງທີ່ເຄື່ອນໄຫວແລະບໍ່ເຄື່ອນໄຫວ ແລ້ວຈຶ່ງມາສະຖິດ; ເພາະສະນັ້ນ ຂ້ອຍຈຶ່ງສະຖິດຢູ່ພຣະພາສະ (Prabhāsa) ໃນນາມ ພໄຣວະ (Bhairava).

Verse 71

अग्निना यत्र तप्तं तु दिव्याब्दानां चतुर्युगम् । मेघवाहनकल्पे तु तत्र लिंगं बभूव ह

ບ່ອນໃດທີ່ຖືກໄຟເຜົາຮ້ອນຢູ່ຕະຫຼອດສີ່ຍຸກ ແຫ່ງປີທິບ; ທີ່ນັ້ນ ໃນເມກະວາຫະນະກັລປະ (Meghavāhana Kalpa) ລິງຄະ (Liṅga) ໄດ້ປາກົດຂຶ້ນ.

Verse 72

अग्निमीडेति वेदोक्तप्रभावः सुरसुंदरि । कालाग्निरुद्रनामा च देवैः सर्वैरुदाहृतम्

ໂອ ນາງເທວະດາຜູ້ງາມ, ອານຸພາບທີ່ວີດະກ່າວໄວ້ດ້ວຍຖ້ອຍຄໍາ «agnim īḍe» ນັ້ນ ຖືກເທວະດາທັງປວງປະກາດວ່າມີນາມ «Kālāgnirudra».

Verse 73

अग्नीशानेति देवेशि नामत्रितयमुच्यते । कल्पेकल्पे तु नामानि कथितुं नैव शक्यते । असंख्यत्वाच्च कल्पानां ब्रह्मणा च वरानने

ໂອ ພຣະນາງແຫ່ງເທວະດາ, ນາມສາມປະການຖືກກ່າວວ່າ «ອັກນິ» ແລະ «ອີສານະ» (ແລະອື່ນໆ). ແຕ່ຈາກກັລປະໜຶ່ງໄປອີກກັລປະໜຶ່ງ ນາມທັງຫຼາຍບໍ່ອາດເລົ່າໃຫ້ຄົບໄດ້, ເພາະກັລປະມີຈໍານວນຫາທີ່ສິ້ນສຸດບໍ່ໄດ້, ໂອ ຜູ້ມີໃບໜ້າງາມ, ແມ່ນແຕ່ພຣະພຣະຫມາກໍບໍ່ອາດເວົ້າໄດ້.

Verse 74

एवं चैव रहस्यं च महागोप्यं वरानने । स्नेहान्महत्या भक्त्या च मया ते परिकीर्तितम्

ດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ຄວາມລັບອັນລຶກຊຶ້ງ ແລະຄວນປົກປິດຢ່າງຍິ່ງ ໂອ ນາງໜ້າງາມ—ຂ້າໄດ້ປະກາດໃຫ້ເຈົ້າຮູ້ ດ້ວຍຄວາມເມດຕາລຶກຊຶ້ງ ແລະຄວາມພັກດີອັນບໍລິສຸດ។

Verse 75

एकतस्तु जगत्सर्वं कर्म कांडे प्रतिष्ठितम् । यज्ञदानतपोहोमैः स्वाध्यायैः पितृतर्पणैः

ອີກດ້ານໜຶ່ງ ໂລກທັງປວງຕັ້ງຢູ່ໃນທາງແຫ່ງກຳມະການ (karma-kāṇḍa)—ດ້ວຍພິທີຍັດ, ທານ, ຕະປະ, ການບູຊາໄຟ (ໂຮມ), ການສຶກສາພຣະເວດ, ແລະການຖວາຍນ້ຳແດ່ບັນພະບຸລຸດ.

Verse 76

उपवासैर्व्रतैः कृत्स्नैश्चांद्रायणशतैस्तथा । षड्रात्रैश्च त्रिरात्रैश्च तीर्थादिगमनैः परैः

ແມ່ນແຕ່ດ້ວຍການອົບອົດອາຫານ ແລະວຣະຕະອັນຄົບຖ້ວນ, ແມ່ນແຕ່ດ້ວຍການປະພຶດຕະປະ Cāndrāyaṇa ນັບຮ້ອຍ, ດ້ວຍວຣະຕະຫົກຄືນ ແລະສາມຄືນ, ຫຼືດ້ວຍການເດີນທາງຈາລິກໄປຫາຕີຣຖະອັນດີເລີດອື່ນໆ—ສະພາບອັນສູງສຸດນັ້ນກໍບໍ່ງ່າຍຈະບັນລຸ.

Verse 77

आश्रमैर्विविधाकारैर्यतिभिर्ब्रह्मचारिभिः । वानप्रस्थैर्गृहस्थैश्च वेदकर्मपरायणैः

ກໍບໍ່ແມ່ນຈະບັນລຸໄດ້ດ້ວຍຮູບແບບອາສຣະມະອັນຫຼາກຫຼາຍ—ທັງຍະຕິ ແລະພຣະຫມະຈາຣິນ, ທັງວານະປຣັສຖະ ແລະຄົນຄອບຄົວ—ແມ່ນແຕ່ຜູ້ອຸທິດຕົນໃນພິທີກຳແຫ່ງພຣະເວດ ແລະໜ້າທີ່ກໍຕາມ.

Verse 78

अन्यैश्च विविधाकारैर्लोकमार्गस्थितैः शुभैः । न तत्पदं परं देवि शक्यं वीक्षयितुं क्वचित्

ແລະດ້ວຍວິທີອັນເປັນມົງຄຸນອື່ນໆອັນຫຼາກຫຼາຍ ທີ່ດຳເນີນຕາມທາງໂລກດ້ວຍ—ໂອ ເທວີ—ສະພາບອັນສູງສຸດນັ້ນ ບໍ່ອາດເຫັນແຈ້ງ ຫຼືບັນລຸໄດ້ໃນທີ່ໃດເລີຍ.

Verse 79

यावन्न चार्चयेद्देवि सोमेशं लिंगनायकम् । लीलया वापि तैर्द्रष्टुं तत्पदं दुर्लभं परम्

ໂອ ເທວີ, ຕາບໃດທີ່ຍັງບໍ່ໄດ້ບູຊາ ໂສເມຊະ ຜູ້ເປັນຈອມແຫ່ງລິງຄະ, ແມ່ນແຕ່ມີການປະຕິບັດອື່ນໆທັງປວງ ການໄດ້ເຫັນສະຖານະສູງສຸດນັ້ນກໍຍາກຢິ່ງຈະບັນລຸ ແມ່ນແຕ່ດ້ວຍຄວາມງ່າຍກໍບໍ່ໄດ້.

Verse 80

पूजितो यैर्जगन्नाथः सोमेशः किल भैरवः । तिर्यग्योनिगता ये तु पशुपक्षिपिपीलिकाः

ຜູ້ໃດທີ່ໄດ້ບູຊາ ຈັກກະນາຖະ—ໂສເມຊະ ຜູ້ເປັນໄພຣະວະແທ້—ແມ່ນແຕ່ເກີດໃນຄັນທິຣະຍັກ ເປັນສັດ ເປັນນົກ ຫຼືແມ່ນແຕ່ມົດ ກໍຖືກຍົກຂຶ້ນໂດຍພະບຸນນັ້ນ.

Verse 83

मूर्खास्तु पण्डिताश्चापि ये चान्ये कुत्सिता भुवि । ते सर्वे मुक्तिमायांति प्रभासे ये मृताः शुभे

ຈະເປັນຄົນໂງ່ ຫຼືຄົນຮູ້, ຫຼືຜູ້ອື່ນໆທີ່ຖືກດູໝິ່ນໃນໂລກ—ຜູ້ໃດຕາຍໃນພຣະພາສະອັນເປັນມົງຄຸນ ທຸກຄົນນັ້ນລ້ວນບັນລຸມຸກຕິ.

Verse 84

कालानलस्य रुद्रस्य कालराजेन चाग्निना । दग्धास्ते जन्तवः सर्वे प्रभासे ये मृताः शुभे

ດ້ວຍໄຟກາລານະລະຂອງຣຸດຣະ—ໄຟອັນລຸກໂຊນ—ແລະດ້ວຍໄຟຂອງກາລະຣາຊະ (ຍະມະ) ສັດທັງປວງທີ່ຕາຍໃນພຣະພາສະອັນເປັນມົງຄຸນ ຖືກເຜົາໃຫ້ມອດສິ້ນ ເພື່ອດັບພັນພັນທະກຳ.

Verse 85

दुर्ल्लभं तु मम क्षेत्रं प्रभासं देवि पापिनाम् । न तत्र लभते मृत्युं पापात्मा लोकवंदिते

ແຕ່ດິນແດນອັນສັກສິດຂອງຂ້າ—ພຣະພາສະ—ເປັນສິ່ງຫາຍາກສໍາລັບຄົນບາບ, ໂອ ເທວີ ຜູ້ຖືກໂລກສັນລະເສີນ; ທີ່ນັ້ນ ຜູ້ມີໃຈບາບບໍ່ງ່າຍຈະໄດ້ພົບຄວາມຕາຍອັນນໍາໄປສູ່ການຫຼຸດພົ້ນ.

Verse 86

मया दक्षिणभागे च विघ्नेशः संप्रतिष्ठितः । उत्तरे दण्डपाणिस्तु क्षेत्रमेतच्च रक्षति

ໂດຍຂ້າເຈົ້າ ທາງທິດໃຕ້ ໄດ້ສະຖາປະນາ ພຣະວິຄເນສະ (Vighneśa); ແລະທາງທິດເໜືອ ພຣະດັນດະປານິ (Daṇḍapāṇi) ປົກປ້ອງເຂດສັກສິດນີ້.

Verse 87

तथान्ये गणपाः सर्वे मदाज्ञावशवर्तिनः । क्षेत्रं रक्षंति देवेशि तेषां नामानि मे शृणु

ດັ່ງນັ້ນ ຫົວໜ້າຄະນະກະນະ (Gaṇa) ອື່ນໆ ທັງໝົດ ຢູ່ໃນອຳນາດຄຳສັ່ງຂອງຂ້າເຈົ້າ ແລະປົກປ້ອງເຂດສັກສິດນີ້, ໂອ ພຣະນາງແຫ່ງເທວະ; ຈົ່ງຟັງນາມຂອງເຂົາເຈົ້າຈາກຂ້າເຈົ້າ.

Verse 88

महाबलस्तु चण्डीशो घंटाकर्णस्तु गोमुखः । विनायको महानादः काकवक्त्रः शुभेक्षणः । एकाक्षो दुन्दुभिश्चंडस्तालजंघस्तथैव च

ໃນປຣະພາສະ ມີຄະນະກະນະອັນມີພະລັງຂອງພຣະສິວະ—ມະຫາບະລະ (Mahābala) ແລະ ຈັນດີສະ (Caṇḍīśa); ຄັນຕາກັນ (Ghaṇṭākarṇa) ແລະ ໂກມຸຂະ (Gomukha); ວິນາຍະກະ (Vināyaka) ແລະ ມະຫານາດະ (Mahānāda); ກາກະວັກຕຣະ (Kākavaktra) ແລະ ສຸພະເອກສະນະ (Śubhekṣaṇa); ອີກທັງ ເອກາກສະ (Ekākṣa), ດຸນດຸບິ (Dundubhi), ຈັນດະ (Caṇḍa) ຜູ້ດຸຮ້າຍ, ແລະ ຕາລະຈັງຄະ (Tāla-jaṅgha) ດ້ວຍ.

Verse 90

हस्तिवक्त्रः श्वानवक्त्रो बिडालवदनस्तथा । सिंहव्याघ्रमुखाश्चान्ये वीरभद्रादयस्तथा

ບາງພວກມີໜ້າຊ້າງ; ບາງພວກມີໜ້າໝາ; ອື່ນໆມີໜ້າຄ້າຍແມວ. ບາງພວກອີກມີໜ້າສິງ ແລະ ເສືອ—ພ້ອມທັງ ວີຣະພັດຣະ (Vīrabhadra) ແລະຜູ້ອື່ນໆທີ່ຄ້າຍກັນ.

Verse 91

विनायकं पुरस्कृत्य देव देवं कपर्द्दिनम् । एकादश तथा कोट्यो नियुतानि त्रयोदश

ໂດຍມີ ວິນາຍະກະ (Vināyaka) ຢູ່ນຳໜ້າ, ຄະນະກະນະທັງຫຼາຍ ຮັບໃຊ້ ກະປັດດິນ (Kapardin) ພຣະເທວະເຫນືອເທວະທັງປວງ—ມີຈຳນວນ ສິບເອັດ ໂກຕິ ແລະ ສິບສາມ ນິຍຸຕະ.

Verse 92

अर्बुदं च गणानां च प्रभासं क्षेत्रमाश्रिताः । द्वारिद्वारि प्रचंडास्ते शूलमुद्गरपाणयः

ຝູງຄະນະຈໍານວນໃຫຍ່ດັ່ງ «ອັຣບຸດ» ໄດ້ມາພຶງພາຢູ່ໃນກະເສດພຣະພຣາພາສອັນສັກສິດ. ທຸກປະຕູພວກເຂົາຢືນຢູ່ຢ່າງດຸຮ້າຍ ຖືຕຣິສູນ ແລະ ຄອນໃນມື.

Verse 93

प्रभासक्षेत्रं रक्षंति देवदेवस्य वै गृहम् । न कश्चिद्दुष्टबुद्ध्या तु प्रविशेदिति संस्थितिः

ພວກເຂົາປົກປ້ອງພຣະພຣາພາສະກະເສດ ອັນເປັນພຣະວິຫານຂອງ «ເທວເທວ» ພຣະເຈົ້າແຫ່ງເທວທັງປວງ. ຂໍ້ກໍານົດທີ່ຕັ້ງໄວ້ຄື: ບໍ່ໃຫ້ຜູ້ໃດເຂົ້າມາດ້ວຍໃຈຊົ່ວ.

Verse 94

शतकोटिगणैश्चापि पूर्वद्वारि तु संवृतः । अट्टहासो गणो नाम प्रभासं तत्र रक्षति

ທີ່ປະຕູທາງຕາເວັນອອກ ຖືກຫ້ອມລ້ອມດ້ວຍຄະນະຮ້ອຍໂກຕິ. ຢູ່ນັ້ນ ຄະນະນາມ «ອັດຖະຫາສະ» ຢືນພິທັກພຣະພຣາພາສາ.

Verse 95

कालाक्षो भीषणश्चंडो वृतोऽष्टादशकोटिभिः । घंटाकर्णगणो नाम दक्षिणं द्वारमाश्रितः

ກາລາກສະ ຜູ້ນ່າຢ້ານແລະດຸຮ້າຍ ຖືກຫ້ອມລ້ອມດ້ວຍສິບແປດໂກຕິ (ຄະນະ) ໄດ້ປະຈໍາຢູ່ປະຕູທາງໃຕ້ ໃນຝູງຄະນະນາມ «ຆັນຕາກັນນະ».

Verse 96

पश्चिमद्वारमाश्रित्य स्थितवान्विष्टरो गणः । दण्डपाणिः स्थितस्तत्र देवदेवस्य चोत्तरे

ທີ່ປະຕູທາງຕາເວັນຕົກ ຄະນະນາມ «ວິດຕະຣະ» ຢືນປະຈໍາ. ແລະຢູ່ທາງເໜືອຂອງ «ເທວເທວ» ນັ້ນ «ດັນຑະປານິ» ກໍຢືນຢູ່ທີ່ນັ້ນ.

Verse 97

योगक्षेमं वहन्नित्यं प्रभासे भावितात्मनाम् । भीषणाक्षस्तथैशान्यामाग्नेय्यां छागवक्त्रकः

ຜູ້ມີຈິດຝຶກຝົນໃນພຣະພາສາ ພຣະອົງຍ່ອມຊົງຮັບພາ “ໂຍກະ-ເກສະມະ” ຄືຄວາມຜາສຸກແລະຄວາມປອດໄພ ຢູ່ເປັນນິດ; ບີຊະນາກສະ ສະຖິດທິດອີສານ ແລະທິດອາຄເນຍມີ ຈາກະວັກຕຣະກະ (ໜ້າແບ້)។

Verse 98

नैरृत्यां चंडनादस्तु वायव्यां भैरवाननः । नन्दी चैव महाकालो दण्डपाणिर्विनायकः

ທິດໄນຣຶດມີ ຈັນດະນາດະ; ທິດວາຍະວຽມີ ໄພຣະວານະນະ. ຍັງມີ ນັນດີ, ມະຫາກາລະ, ດັນດະປານິ, ແລະ ວິນາຍະກະ ດ້ວຍ.

Verse 99

एतेङ्गरक्षका मध्ये शतकोटिगणैर्वृताः । एवं रक्षंति बहवो ह्यसंख्येया गणेश्वराः

ທ່າມກາງບັນດາຜູ້ພິທັກເຫຼົ່ານີ້ ຖືກຫ້ອມລ້ອມດ້ວຍຄະນະຂອງພຣະສິວະນັບເປັນຮ້ອຍໂກດິ; ແລະບັນດາເຈົ້າແຫ່ງຄະນະອັນນັບບໍ່ຖ້ວນ ກໍຄອຍພິທັກຮັກສາຢູ່ເປັນນິດ.

Verse 100

कलिकल्मषसंभूत्या येषां चोपहता मतिः । न तेषां तद्भवेद्गम्यं स्थानमर्धेन्दुमौलिनः

ຜູ້ໃດທີ່ປັນຍາຖືກທຳລາຍໂດຍບາບອັນເກີດຈາກຍຸກກະລິ ຜູ້ນັ້ນຍ່ອມບໍ່ອາດເຂົ້າເຖິງສະຖານອັນສັກສິດຂອງພຣະຜູ້ມີຈັນທຣາເຄິ່ງດວງເປັນມົງກຸດໄດ້ແທ້.

Verse 101

गंधर्वैः किन्नरैर्यक्षैरप्सरोभिस्तथोरगैः । सिद्धैः संपूज्य देवेशं सोमेशं पापनाशनम्

ຄັນທະວະ, ກິນນະຣະ, ຢັກສະ, ອັບສະຣາ, ນາຄະ ແລະ ສິດທະ ທັງຫຼາຍ ພາກັນນະມັດສະການບູຊາ ພຣະເທວະເອສະ—ໂສເມສະ—ຜູ້ທຳລາຍບາບ.

Verse 102

अन्तर्धानं गतैर्नित्यं प्रभासं तु निषेव्यते । सप्तलोकेषु ये सन्ति सिद्धाः पातालवासिनः । प्रदक्षिणं ते कुर्वंति सोमेशं कालभैरवम्

ຜູ້ທີ່ເຄື່ອນໄຫວໃນພາວະອັນຕະທານ ຍ່ອມໄປນະມັດສະການ «ປຣະພາສ» ຢູ່ເປັນນິດ. ບັນດາສິດທະຜູ້ຢູ່ໃນປາຕານ ທົ່ວເຈັດໂລກ ກໍເຮັດປະທັກສິນາອ້ອມ «ໂສເມຊະ» ກາລະໄພຣະວະຜູ້ອົງອາດ.

Verse 103

पृथिव्यां यानि तीर्थानि पुण्यान्यायतनानि च । लाकुलिं भारभूतिं च आषाढिं दण्डमेव च

ບັນດາທີ່ທ່ານ້ຳສັກສິດ (ຕີຣຖະ) ແລະສະຖານບຸນອັນບໍລິສຸດທີ່ມີຢູ່ໃນແຜ່ນດິນ—ຮວມທັງ «ລາກຸລີ», «ພາຣະພູຕີ», «ອາສາດີ» ແລະ «ດັນດະ»—

Verse 104

पुष्करं नैमिषं चैव अमरेशं तथापरम् । भैरवं मध्यमं कालं केदारं कणवीरकम्

—«ປຸສກະຣະ», «ໄນມິສະ», «ອະມະເຣຊະ» ແລະອື່ນໆ; «ໄພຣະວະ», «ມັດທະຍະມະ», «ກາລະ»; «ເກດາຣະ» ແລະ «ກະນະວີຣະກະ»—

Verse 105

हरिचंद्रस्तु शैलेशस्तथा वस्त्रांतिकेश्वरः । अट्टहासं महेन्द्रं च श्रीशैलं च गया तथा

—«ຫະຣິຈັນທຣະ», «ໄສເລຊະ» ແລະ «ວັດສະຣາມຕິເກຊະວະຣະ»; «ອັດຖະຫາສະ», «ມະເຫນທຣະ»; «ສຣີໄສລະ» ແລະ «ຄະຍາ» ດ້ວຍ—

Verse 106

एतानि सर्वतीर्थानि देवं सोमेश्वरं प्रभुम् । प्रदक्षिणं प्रकुर्वंति तत्र लिंगं स्तुवंति च

ທີ່ຕີຣຖະທັງປວງນີ້ ລ້ວນເຮັດປະທັກສິນາອ້ອມພຣະເຈົ້າ «ໂສເມຊະວະຣະ» ຜູ້ເປັນອົງປະທານ; ແລະທີ່ນັ້ນພວກເຂົາຍັງສັນລະເສີນ «ລິງຄະ» ດ້ວຍ.

Verse 107

ब्रह्मा जनार्दनश्चान्ये ये देवा जगति स्थिताः । अग्निलिंगसमीपस्थाः संध्याकाले स्तुवंति च

ພຣະພຣະຫມາ, ຈະນາຣະດະນະ ແລະ ເທວະອື່ນໆຜູ້ສະຖິດໃນໂລກ—ຢືນໃກ້ອັກນິລິງຄະ—ສັນລະເສີນໃນເວລາສັນທະຍາ।

Verse 108

षष्टिकोटिसहस्राणि षष्टिकोटिशतानि च । सर्वे सोमेश्वरं यांति माघकृष्णचतुर्द्दशीम्

ຫົກສິບໂກຕິແຫ່ງພັນ ແລະ ຫົກສິບໂກຕິແຫ່ງຮ້ອຍ—ທັງໝົດນັ້ນໄປຫາ ໂສເມສະວະຣະ ໃນວັນຈະຕຸຣທະສີ ຂອງຂ້າງຄ່ຳ (ກຣິສນະປັກສະ) ໃນເດືອນມາຆະ।

Verse 109

तस्मिन्काले च यो दद्यात्सोमेशे घृतकम्बलम्

ໃນເວລາອັນມົງຄຸນນັ້ນ ຜູ້ໃດກໍຕາມທີ່ຖວາຍແກ່ ໂສເມສະ (ພຣະເຈົ້າແຫ່ງໂສມະ) ທານທີ່ເອີ້ນວ່າ «ຄຣິຕະ-ກັມບະລະ» ຈະໄດ້ບຸນອັນໃຫຍ່.

Verse 110

घृतं रसं तिलान्दुग्धं जलं चंद्राधिवासितम् । एकत्र कृत्वा काश्मीरमित्येतद्घृतकंबलम्

ນ້ຳມັນເນີຍບໍລິສຸດ (ຄຣິຕະ), ນ້ຳຫວານອັນເປັນສານະ, ງາ, ນົມ, ແລະ ນ້ຳທີ່ຖືກຊຳລະໂດຍຈັນທຣາ—ນຳມາຮວມກັນພ້ອມກັບ ກາສະມີຣະ (ຫຍ້າຝຣັ່ງ/ຊາຟຣອນ)—ນີ້ແມ່ນທີ່ເອີ້ນວ່າ «ຄຣິຕະ-ກັມບະລະ».

Verse 111

शिवरात्र्यां तु कर्त्तव्यमेतद्गोप्यं मम प्रियम् । एवं कृते च यत्पुण्यं गदितुं तन्न शक्यते

ພິທີນີ້ພຶງກະທຳໃນຄືນ ສິວະຣາຕຣີ (Śivarātri); ມັນເປັນພິທີອັນປິດບັງ ແລະ ເປັນທີ່ຮັກຂອງຂ້ອຍ. ເມື່ອກະທຳດັ່ງນີ້ ບຸນທີ່ເກີດຂຶ້ນ ບໍ່ອາດກ່າວໄດ້ໝົດ.

Verse 112

तत्र दक्षिणभागे तु स्वयं भूतविनायकम् । प्रथमं पूजयेद्देवि यदीच्छेत्सिद्धिमात्मनः

ທີ່ນັ້ນ ທາງທິດໃຕ້ ຄວນບູຊາພຣະພູຕະວິນາຍະກະ ຜູ້ປະທັບຢູ່ດ້ວຍພຣະອົງເອງ ເປັນອັນດັບທໍາອິດ; ໂອ ເທວີ, ຖ້າປາດຖະນາສິດທິສໍາເລັດແກ່ຕົນ.

Verse 113

ऊषराणां च सर्वेषां प्रभासक्षेत्रमूषरम् । पीठानां चैव पीठं च क्षेत्राणां क्षेत्रमुत्तमम् । सन्देहानां च सर्वेषामयं संदेह उत्तमः

ໃນບັນດາ “ອູສະຣະ” ອັນສັກສິດທັງປວງ ພຣະພາສະກເສດຕຣະ ແມ່ນອູສະຣະສູງສຸດ; ໃນບັນດາປີຖະທັງປວງ ມັນແມ່ນປີຖະ; ໃນບັນດາກເສດຕຣະອັນສັກສິດ ມັນແມ່ນກເສດຕຣະສູງສຸດ. ແລະໃນບັນດາຄວາມສົງໄສທັງປວງ ຄວາມສົງໄສນີ້ແມ່ນສູງສຸດ (ຄວນໄດ້ຮັບການຄາຍທີ່ນີ້).

Verse 114

ये केचिद्योगिनः संति शतकोटिप्रविस्तराः । तेषां क्षेत्रे प्रभासे तु रतिर्न्नान्यत्र कुत्रचित्

ບັນດາໂຍຄີທັງຫຼາຍ ບໍ່ວ່າຈະມີຫຼາຍເທົ່າໃດ—ແຜ່ກວ້າງເຖິງຮ້ອຍໂກຕິ—ຄວາມຍິນດີແທ້ຂອງເຂົາເຈົ້າມີຢູ່ແຕ່ໃນກເສດຕຣະພຣະພາສະເທົ່ານັ້ນ ບໍ່ມີທີ່ອື່ນເລີຍ.

Verse 115

लिंगादीशानभागे तु संस्थिता सुरसुन्दरि

ໂອ ນາງຜູ້ງາມແຫ່ງສຸຣະ, ນາງປະທັບຢູ່ທີ່ນັ້ນ ທາງອີສານ (ທິດຕາເວັນອອກສຽງເໜືອ) ຂອງລິງຄະ.

Verse 116

मया या कथिता तुभ्यमुमा नाम कला शुभा । सा सती प्रोच्यते देवि दक्षस्य दुहिता पुरा

ສ່ວນອັນມົງຄຸນທີ່ຂ້ອຍໄດ້ເລົ່າໃຫ້ເຈົ້າຟັງ ຊື່ວ່າ ອຸມາ—ໂອ ເທວີ—ນາງນັ້ນຖືກເອີ້ນວ່າ ສະຕີ, ເຄີຍເປັນທິດາຂອງທັກສະໃນການກ່ອນ.

Verse 117

दक्षकोपाच्छरीरं तु संत्यज्य परमा कला । हिमवंतगृहे जाता उमानाम्ना च विश्रुता

ເນື່ອງຈາກຄວາມໂກດຂອງດັກສະ ສ່ວນທິບອັນສູງສຸດນັ້ນໄດ້ລະທິ້ງຮ່າງກາຍ; ແລ້ວນາງເກີດໃນເຮືອນຂອງຮິມະວັນ ແລະໂດງດັງນາມວ່າ ອຸມາ।

Verse 118

तेन देवि त्वया सार्द्धं तत्रस्था वरदाः स्मृताः । नवकोट्यस्तु चामुंडास्तस्मिन्क्षेत्रे स्थिताः स्वयम्

ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ເທວີ, ພວກນາງເຫຼົ່ານັ້ນພ້ອມກັບເຈົ້າ ຖືກຈື່ຈຳວ່າພຳນັກຢູ່ທີ່ນັ້ນ ແລະເປັນຜູ້ປະທານພອນ; ແທ້ຈິງ ຈາມຸນດາ ເກົ້າໂກດິ ຕັ້ງຢູ່ໃນກະເສດອັນສັກສິດນັ້ນໂດຍຕົນເອງ।

Verse 119

चैत्रे मासि सिताष्टम्यां तत्र त्वां यदि पूजयेत् । एक विंशतिजन्मानि दारिद्र्यं तस्य नो भवेत्

ຖ້າໃນເດືອນໄຈຕຣ ໃນວັນອັດຖະມີຂ້າງຂຶ້ນ ຜູ້ໃດໄດ້ບູຊາເຈົ້າຢູ່ທີ່ນັ້ນ (ປຣະພາສ) ແລ້ວ ຄວາມທຸກຍາກຈະບໍ່ບັງເກີດແກ່ຜູ້ນັ້ນຕະຫຼອດ 21 ຊາດ।

Verse 120

अमा सोमेन संयुक्ता कदाचिद्यदि लभ्यते । तस्यां सोमेश्वरं दृष्ट्वा कोटियज्ञफलं लभेत्

ຖ້າວັນອະມາວາສະຍາ ບັງເອີນກົງກັບ ໂສມ (ດວງຈັນ) ເມື່ອໃດ ໃນໂອກາດນັ້ນ ພຽງແຕ່ໄດ້ເຫັນ ໂສເມສະວະຣະ ກໍຈະໄດ້ຜົນບຸນເທົ່າກັບການບູຊາຍັດຍາ ສິບລ້ານ।

Verse 121

एतत्क्षेत्रं महागुह्यं सर्वपातकनाशनम् । रुद्राणां कोटयो यत्र एकादश समासते

ກະເສດນີ້ເປັນຄວາມລັບອັນຍິ່ງໃຫຍ່ ແລະທຳລາຍບາບທັງປວງ. ທີ່ນີ້ ຣຸດຣະ 11 ອົງ ພຳນັກຢູ່—ແທ້ຈິງເປັນໂກດິໆ।

Verse 122

द्वादशात्र दिनेशानां वसवोऽष्टौ समागताः । गन्धर्वयक्षरक्षांसि असंख्याता गणेश्वराः

ທີ່ນັ້ນ ອາທິຕະ 12 ອົງ ແລະ ວະສຸ 8 ອົງ ໄດ້ມາຊຸມນຸມ; ຄັນທະວະ, ຢັກສະ, ຣັກສະສະ ກໍມີ ແລະ ຝູງຄະນະເຈົ້າ (ຄະເນສະວະຣະ) ນັບບໍ່ຖ້ວນອີກດ້ວຍ.

Verse 123

उमापि तत्र पार्श्वस्था सर्वदेवैस्तु संस्तुता । नन्दी च गणनाथो यो देवदेवस्य शूलिनः

ອຸມາກໍຢືນຢູ່ທີ່ນັ້ນ ຂ້າງພຣະອົງ ໄດ້ຮັບການສັນລະເສີນຈາກເທວະທັງປວງ; ແລະ ນັນດີດ້ວຍ—ຫົວໜ້າຄະນະຂອງພຣະເທວະເທວະ ຜູ້ຖືຕຣິສູນ (ຊູລິນ).

Verse 124

महाकालस्य ये चान्ये गणपाः संति पार्श्वगाः । गंगा च यमुना चैव तथा देवी सरस्वती

ແລະ ບັນດາຜູ້ຮັບໃຊ້ຄະນະ (ຄະນະປາ) ອື່ນໆ ຂອງພຣະມະຫາກາລ ກໍຢູ່ທີ່ນັ້ນ ຢືນຢູ່ໃກ້ໆ; ຄົງຄາ ແລະ ຢະມຸນາ ດ້ວຍ, ແລະ ເທວີ ສະຣະສະວະຕີ ກໍເຊັ່ນກັນ.

Verse 125

अन्याश्च सरितः पुण्या नदाश्चैव ह्रदास्तथा । समुद्राः पर्वताः कूपा वनस्पतय एव च

ສາຍນ້ຳອັນບຸນຍາອື່ນໆ ແລະ ແມ່ນ້ຳທັງຫຼາຍ ກໍຢູ່ທີ່ນັ້ນ, ທັງຫນອງນ້ຳດ້ວຍ; ທະເລ, ພູເຂົາ, ບໍ່ນ້ຳ, ແລະ ພືດພັນທີ່ສັກສິດທັງປວງ ກໍມີພ້ອມ.

Verse 126

स्थावरं जंगमं चैव प्रभासे तु समागतम् । अन्ये चैव गणास्तत्र प्रभासे संव्यवस्थिताः

ທີ່ປະພາສະ ທັງສິ່ງທີ່ຢູ່ນິ່ງ ແລະ ສິ່ງທີ່ເຄື່ອນໄຫວ ໄດ້ມາຊຸມຊົນພ້ອມກັນ; ແລະ ຄະນະອື່ນໆ ອີກຫຼາຍ ກໍປະຈຳຢູ່ທີ່ນັ້ນ ໃນປະພາສະ.

Verse 127

न मया कथिताः सर्व उद्देशेन क्वचित्क्वचित् । भक्त्या परमया युक्तो देवदेवि विनायकम् । तृतीयं पूजयेत्तत्र वांछेत्क्षेत्रफलं यदि

ຂ້າພະເຈົ້າບໍ່ໄດ້ກ່າວທັງໝົດ ແຕ່ພຽງຊີ້ນໍາບາງສ່ວນບາງບ່ອນ. ຜູ້ມີພະຄະຕິອັນສູງສຸດ ຄວນບູຊາພຣະວິນາຍະກະ ໃນວັນຕິຖິທີ 3 ທີ່ນັ້ນ ຖ້າປາດຖະນາຜົນເຕັມຂອງເຂດສັກສິດ.

Verse 128

द्वादशैवं तथा चाष्टौ चत्वारिंशच्च कोटयः । नदीनामग्नितीर्थस्य द्वारे तिष्ठंति भामिनि

ດັ່ງນັ້ນ ມີທັງສິບສອງ ແລະອີກແປດ ພ້ອມທັງສີ່ສິບໂກຕິ ຂອງແມ່ນ້ໍາ ຢືນຢູ່ທີ່ປະຕູຂອງອັກນິຕີຣຖະ, ໂອ ນາງຜູ້ງາມ.

Verse 129

निर्माल्यलंघनं किंचिदज्ञाताद्यदि वै कृतम् । तत्सर्वं विलयं याति अग्नितीर्थस्य दर्शनात्

ແມ່ນແຕ່ຖ້າໄດ້ເຮັດການລ່ວງເກີນນ້ອຍໆໂດຍບໍ່ຮູ້ ເຊັ່ນ ການລະເມີດນິຣມາລະຍະ (ເຄື່ອງບູຊາທີ່ເຫຼືອອັນສັກສິດ) ທັງໝົດນັ້ນຈະສະລາຍໄປ ເມື່ອໄດ້ເຫັນອັກນິຕີຣຖະ.

Verse 131

ये चांतरिक्षे भुवि ये च देवास्तीर्थानि वै यानि दिगंतरेषु । क्षेत्रं प्रभासं प्रवरं हि तेषां सोमेश्वरं देवि तथा वरिष्ठम्

ບັນດາເທວະທັງຫຼາຍທີ່ຢູ່ໃນອາກາດ ແລະຢູ່ເທິງພື້ນດິນ, ພ້ອມທັງຕີຣຖະອັນສັກສິດທີ່ມີຢູ່ທຸກທິດ—ໃນບັນດານັ້ນ, ໂອ ເທວີ, ພຣະພາສະເປັນເຂດສັກສິດອັນປະເສີດສຸດ, ແລະ ໂສມນາຖ (ໂສເມສະວະຣະ) ກໍສູງສຸດເຊັ່ນກັນ.

Verse 132

ये चांडजाश्चोद्भिजाश्चैव जीवाः सस्वेदजाश्चैव जरायुजाश्च । देवि प्रभासे तु गतासवोऽथ मुक्तिं परं यांति न संशयोऽत्र

ໂອ ເທວີ, ບັນດາສັດມີຊີວິດ—ເກີດຈາກໄຂ່, ເກີດຈາກງອກ, ເກີດຈາກເຫື່ອ, ຫຼືເກີດຈາກຄັນ—ຜູ້ໃດທີ່ສິ້ນຊີວິດໃນພຣະພາສະ ຈະໄດ້ໄປສູ່ມຸກຕິອັນສູງສຸດ; ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສໃນຂໍ້ນີ້.

Verse 133

इति निगदितमेतद्देवदेवस्य चित्रं चरितमिदमचिंत्यं देवि ते शंकरस्य । कलिकलुषविदारं सर्वलोकोऽपि यायाद्यदि पठति शृणोति स्तौति नित्यं य इत्थम्

ດັ່ງນີ້ແລ້ວ ໄດ້ກ່າວໄວ້ເຖິງປະຫວັດອັນວິຈິດ ແລະຍາກຈະຄາດຄິດ ອັນສັກສິດຂອງ ພຣະສັງກະຣະ ພຣະເທວະເທວາ ໂອ ເທວີ. ມັນທຳລາຍມົນທິນໃນຍຸກກະລິ; ຜູ້ໃດອ່ານ ຟັງ ຫຼືສັນລະເສີນເປັນນິດ ຍ່ອມນຳຊາວໂລກໄປສູ່ຄວາມດີທາງທຳມະ.

Verse 989

भूमिदंडश्च चंडश्च शंकुकर्णश्च वैधृतिः । तालचण्डो महातेजा विकटास्यो हयाननः

ພູມິດັນດະ, ຈັນດະ, ສັງກຸກັນນະ, ໄວທຶຣຕິ, ຕາລະ-ຈັນດະ ຜູ້ມີລັດສະໝີໃຫຍ່, ວິກະຕາສະຍະ, ແລະ ຫະຍານະນະ—ເຫຼົ່ານີ້ແມ່ນນາມທີ່ຖືກເອີ້ນ.