Adhyaya 33

Verse 1

देव्युवाच । पितुर्वधामर्षसुजात मन्युना यद्यत्कृतं कर्म पुरा महर्षिणा । दधीचिपुत्रेण सुरप्रसाधिना सर्वं श्रुतं तद्धि मया समाधिना

ເທວີກ່າວວ່າ: «ກຳທັງປວງທີ່ມະຫາຣິສີນັ້ນ—ບຸດຂອງດະທີຈິ ຜູ້ເຮັດໃຫ້ເທວະທັງຫຼາຍສຳເລັດ—ໄດ້ກະທຳໃນອະດີດ ເນື່ອງຈາກຄວາມໂກດທີ່ເກີດຈາກການບໍ່ອາດອົດທົນຕໍ່ການຂ້າພໍ່ ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ຟັງທັງໝົດແລ້ວໃນສະມາທິອັນເລິກ»។

Verse 2

पुनःपुनर्वै विबुधैः समानं यद्वृत्तमासी त्किमपि प्रधानम् । कार्यं हि तत्सर्वमनुक्रमेण विज्ञातुमिच्छामि कुतूहलेन

«ແລ້ວເລື່ອງສຳຄັນອັນໃດທີ່ເກີດຂຶ້ນຊ້ຳໆ ຮ່ວມກັນກັບເທວະທັງຫຼາຍ? ຂ້າພະເຈົ້າປາຖະໜາຮູ້ເລື່ອງທັງໝົດຕາມລຳດັບ ເພາະຄວາມຢາກຮູ້»।

Verse 3

ईश्वर उवाच । उक्तो यदासौ विबुधैः समस्तैरापः पुरा त्वं भुवि भक्षयस्व । यतोऽमराणां प्रथमं हि जाता आपोऽग्रजाः सर्वसुरासुरेभ्यः

ພຣະອີສະວະຣະກ່າວວ່າ: «ເມື່ອເຂົາຖືກເທວະທັງປວງກ່າວກັນພ້ອມໜ້າ ໃນການກ່ອນເຂົາໄດ້ກ່າວວ່າ ‘ໃນແຜ່ນດິນ ຈົ່ງບໍລິໂພກນ້ຳທັງຫຼາຍ’। ເພາະນ້ຳນັ້ນເກີດຂຶ້ນກ່ອນໃນຫມູ່ອະມະຣະ ເປັນຜູ້ເຖົ້າແກ່ກ່ອນເທວະແລະອະສຸຣະທັງປວງ»।

Verse 4

तेनैवमुक्तस्तु महात्मना तदा प्रदर्शयध्वं मम ता यतः स्थिताः । पीत्वा सुराः सर्वमहं पुरस्तात्कृत्यं करिष्ये सुरभक्षणं हि

ເມື່ອຖືກມະຫາອາດມາກ່າວຢ່າງນັ້ນ ເຂົາຈຶ່ງກ່າວວ່າ: «ຈົ່ງຊີ້ໃຫ້ຂ້າພະເຈົ້າເຫັນວ່ານ້ຳເຫຼົ່ານັ້ນຢູ່ທີ່ໃດ. ເມື່ອຂ້າພະເຈົ້າດື່ມມັນທັງໝົດແລ້ວ ຈະເຮັດກິດທີ່ຄວນເຮັດຕໍ່ໄປ—ແມ່ນການບໍລິໂພກເທວະ»។

Verse 5

तत्रापि नेतुं यदि मां समर्था यत्रासते वारिचयाः समेताः । अतोऽन्यथा नाहमलीकवादी प्राणे प्रयाते मुनिवाक्यकारी

ຖ້າເຈົ້າສາມາດນໍາຂ້ອຍໄປທີ່ນັ້ນ—ບ່ອນທີ່ມວນນໍ້າທັງຫຼາຍຊຸມຮວມພັກອາໄສ—ກໍຈົ່ງນໍາໄປ. ຖ້າບໍ່ແມ່ນແລ້ວ ຂ້ອຍບໍ່ແມ່ນຜູ້ເວົ້າຄໍາມຸສາ; ແມ່ນແຕ່ຊີວິດຈະສິ້ນ ຂ້ອຍກໍຈະປະຕິບັດຕາມວາຈາຂອງມຸນີ.

Verse 6

आहोक्ते पुंडरीकाक्ष और्वं हि वाडवं तदा । त्वां प्रापयिष्ये यत्रापः केन यानेन वाडव

ແລ້ວພຸນດະຣີກາກສະ ໄດ້ກ່າວກັບວາດະວະ (ອໍຣະວະ) ວ່າ: “ຂ້ອຍຈະນໍາເຈົ້າໄປບ່ອນທີ່ນໍ້າທັງຫຼາຍຢູ່; ແຕ່ໂດຍພາຫະນະໃດ ໂອ ວາດະວະ?”

Verse 7

वाडव उवाच । नाहं हयादिभिर्यानैर्गंतुं तत्र समुत्सहे । कुमारीकरसंपर्कमेकं मुक्त्वा मतं हि मे

ວາດະວະ ກ່າວວ່າ: “ຂ້ອຍບໍ່ຍິນດີຈະໄປທີ່ນັ້ນດ້ວຍພາຫະນະເຊັ່ນມ້າແລະອື່ນໆ. ມີແຕ່ວິທີດຽວທີ່ຂ້ອຍຍອມຮັບ—ການສຳຜັດດ້ວຍມືຂອງສາວພຣະສຸດທິ.”

Verse 8

विष्णुरुवाच । एतत्ते सुलभं यानं तां कन्यामानयाम्यहम् । या त्वां नेतुं समर्था स्यादपां स्थानं सुनिश्चितम्

ວິສະນຸ ກ່າວວ່າ: “ສໍາລັບເຈົ້າ ພາຫະນະນີ້ຫາໄດ້ງ່າຍ. ຂ້ອຍຈະນໍາສາວນັ້ນມາ—ນາງຜູ້ສາມາດນໍາເຈົ້າໄປສູ່ຖິ່ນພັກອັນແນ່ນອນຂອງນໍ້າ.”

Verse 9

ईश्वर उवाच । सुरभीशापसंतप्ता प्रागुपात्तदशाफला । सरस्वती यानभूता तस्य सा विष्णुना कृता

ອີສະວະຣະ ກ່າວວ່າ: “ສະຣະສະວະຕີ—ຜູ້ຖືກທຸກທ້ອນໂດຍຄໍາສາບຂອງສຸຣະພີ ແລະຮັບຜົນຈາກສະພາບທີ່ນາງເຄີຍຮັບໄວ້—ຖືກວິສະນຸເຮັດໃຫ້ເປັນພາຫະນະຂອງເຂົາ.”

Verse 10

ततोऽब्रवीद्विभुर्गंगां पार्श्वतः समुपस्थिताम् । एनं वह्निं महाभागे वेगान्नय महोदधिम् । नान्या शक्ता समानेतुं त्वां विना लोकपावनि

ແລ້ວພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າໄດ້ຕັດກັບແມ່ນ້ຳຄົງຄາ ຜູ້ຢືນຢູ່ຂ້າງພຣະອົງວ່າ: «ໂອ ຜູ້ມີສິລິມົງຄຸນ, ຈົ່ງນຳໄຟນີ້ໄປຫາມະຫາສະມຸດໂດຍໄວ. ບໍ່ມີໃຜອື່ນສາມາດນຳໄປໄດ້ໂດຍບໍ່ມີເຈົ້າ, ໂອ ຜູ້ຊຳລະໂລກ»។

Verse 11

गङ्गोवाच । नास्ति मे भगवञ्छक्ति रौर्वं वोढुं जगत्पते । रौद्ररूपी महानेष दहत्येवानलो भृशम्

ແມ່ນ້ຳຄົງຄາກ່າວວ່າ: «ໂອ ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ, ຜູ້ເປັນນາຍແຫ່ງໂລກ, ຂ້າພະອົງບໍ່ມີກຳລັງຈະຮັບໄຟຣາວຣະວະໄດ້. ໄຟອັນໃຫຍ່ນີ້ມີຮູບອັນດຸຮ້າຍ ແລະເຜົາແຮງຢ່າງຍິ່ງ»។

Verse 12

ततस्तु यमुनां प्राह सिन्धुं तस्या ह्यनन्तरम् । अन्या नदीश्च विविधाः पृथक्पृथगुदारधीः

ແລ້ວພຣະອົງໄດ້ຕັດກັບຢະມຸນາ ແລະຕໍ່ຈາກນາງກໍ່ຕັດກັບສິນທຸ; ພ້ອມທັງແມ່ນ້ຳອື່ນໆອັນຫຼາກຫຼາຍ ແຕ່ລະສາຍມີໃຈອັນສູງສົ່ງຕາມວິທີຂອງຕົນ.

Verse 13

अशक्तास्ताः समानेतुं पृष्टाश्च सुरसत्तमैः । ततः सरस्वतीं प्राह देवदेवो जनार्द्दनः । त्वमेव वज कल्याणि प्रतीच्यां लवणोदधौ

ແມ່ນ້ຳເຫຼົ່ານັ້ນ ເມື່ອຖືກພຣະເທວະຜູ້ສູງສຸດຖາມ ກໍບໍ່ສາມາດນຳມັນໄປໄດ້. ແລ້ວຈະນາຣະດະນະ ພຣະເທວະເຫນືອພຣະເທວະ ໄດ້ຕັດກັບສະຣັສວະຕີວ່າ: «ເຈົ້າແຕ່ຜູ້ດຽວ, ໂອ ຜູ້ມີມົງຄຸນ, ຈົ່ງໄປທາງຕາເວັນຕົກ ສູ່ທະເລເຄັມ»។

Verse 14

एवं कृते सुराः सर्वे भविष्यन्ति भयोज्झिताः । अन्यथा वाडवेनैते दह्यंते स्वेन तेजसा

ຖ້າເຮັດໄດ້ດັ່ງນີ້ ພຣະເທວະທັງປວງຈະພົ້ນຈາກຄວາມຢ້ານ. ຖ້າບໍ່ແມ່ນດັ່ງນັ້ນ ພວກເຂົາຈະຖືກວາດະວະເຜົາດ້ວຍພະລັງແສງໄຟຂອງມັນເອງ.

Verse 15

तस्मात्त्वं रक्ष विबुधाने तस्मात्तुमुलाद्भयात् । मातेव भव सुश्रोणि सुराणामभयप्रदा

ດັ່ງນັ້ນ ຂໍໃຫ້ທ່ານປົກປ້ອງພວກເທວະ ຈາກຄວາມຢ້ານກົວອັນນ່າສະພຶງນີ້. ໂອ ນາງຜູ້ມີສະໂພກງາມ, ຂໍໃຫ້ເປັນເຫມືອນແມ່ ປະທານອະໄພແກ່ເທວະທັງຫຼາຍ.

Verse 16

एवमुक्ता हि सा तेन विष्णुना प्रभविष्णुना । आह नाहं स्वतन्त्रास्मि पिता मे ध्रियते चिरात्

ເມື່ອຖືກພຣະວິສະນຸຜູ້ມີລິດອຳນາດ ກ່າວດັ່ງນັ້ນ ນາງຈຶ່ງຕອບວ່າ: “ຂ້ອຍບໍ່ແມ່ນຜູ້ອິດສະລະ; ບິດາຂອງຂ້ອຍໄດ້ຄອງອຳນາດເຫນືອຂ້ອຍມາດົນແລ້ວ.”

Verse 17

तस्याहं कारिणी नित्यं कुमारी च धृतव्रता । कालत्रयेप्यस्वतन्त्रा श्रूयते विबुधैः सुता

“ຂ້ອຍເປັນຜູ້ປະຕິບັດຕາມພຣະບິດາຂອງຂ້ອຍເປັນນິດ, ເປັນກຸມາຣີ ແລະຍຶດຫມັ້ນໃນວຣະຕະ. ແມ່ນແຕ່ສາມການ—ອະດີດ ປັດຈຸບັນ ອະນາຄົດ—ຂ້ອຍກໍບໍ່ເປັນອິດສະລະ; ບຸກຄົນຜູ້ຮູ້ຈຶ່ງກ່າວເຖິງບຸດສາວດັ່ງນີ້.”

Verse 18

पित्रादेशं विना नाहं पदमेकमपि क्वचित् । गच्छामि तस्मात्कोऽप्यन्य उपायश्चिंत्यतां हरे

“ຖ້າບໍ່ມີຄຳສັ່ງຂອງບິດາ ຂ້ອຍບໍ່ໄປໃສເລີຍ ແມ່ນແຕ່ກ້າວດຽວ. ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ຮະຣິ, ຂໍໃຫ້ຄິດຫາວິທີອື່ນ.”

Verse 19

तत्स्वरूपं विदित्वैवं समभ्येत्य पितामहम् । तमब्रवीद्वासुदेवो देवकार्यमिदं कुरु

ເມື່ອຮູ້ແຈ້ງສະພາບຄວາມເປັນຈິງດັ່ງນັ້ນ ວາສຸເທວະ ໄດ້ເຂົ້າໄປຫາ ປິຕາມະຫາ (ພຣະພຣະຫມາ) ແລະກ່າວວ່າ: “ຂໍໃຫ້ທ່ານສຳເລັດກິດງານນີ້ເພື່ອພວກເທວະ.”

Verse 20

नान्यथा शक्यते नेतुं वाडवोऽग्निर्महाबलः । अदृष्टदोषां मुक्त्वेमां कुमारीं तनयां तव

«ບໍ່ມີວິທີອື່ນໃດຈະນໍາເອົາໄຟວາດະວະອັນມີພະລັງຍິ່ງໃຫຍ່ໄປໄດ້. ຂໍໃຫ້ປ່ອຍນາງສາວນ້ອຍນີ້—ລູກສາວຂອງເຈົ້າ—ຜູ້ບໍ່ມີຄວາມຜິດທີ່ເຫັນໄດ້»។

Verse 21

तच्छ्रुत्वा विष्णुना प्रोक्तं कुमारीं तनयां तदा । शिरस्याधाय सस्नेहमुवाच प्रपितामहः

ເມື່ອໄດ້ຍິນຖ້ອຍຄໍາທີ່ພຣະວິສນຸກ່າວແລ້ວ ພຣະປຣະພິຕາມະຫາ (ພຣະພຣະຫມາ) ກໍນໍານາງສາວ—ລູກສາວຂອງພຣະອົງ—ວາງໄວ້ເທິງສີສະດ້ວຍຄວາມເມດຕາ ແລ້ວກ່າວຂຶ້ນ។

Verse 22

याहि देवि सुरान्सर्वान्रक्ष त्वं भयमागतान् । विनिक्षिप त्वं नीत्वैनं वाडवं लवणांभसि । पितुर्वाक्यं हि सा श्रुत्वा प्रोवाच श्रुतिलक्षणा

«ໄປເຖີດ ໂອ ເທວີ; ຈົ່ງປົກປ້ອງເທວະທັງປວງຜູ້ຕົກຢູ່ໃນຄວາມຢ້ານ. ຈົ່ງນໍາໄຟວາດະວະນີ້ໄປ ແລ້ວໂຍນລົງໃນມະຫາສະໝຸດນໍ້າເຄັມ»। ເມື່ອໄດ້ຍິນຄໍາບິດາ ນາງ—ຜູ້ມີລັກສະນະແຫ່ງພຣະເວດ—ກໍຕອບກັບ។

Verse 23

सरस्वत्युवाच । एषास्मि प्रस्थिता तात तव वाक्या दसंशयम् । रौद्रोऽयं वाडवो वह्निस्तनुं मे भक्षयिष्यति

ສະຣະສະວະຕີກ່າວວ່າ: «ພໍ່ເອີຍ, ຂ້າພະເຈົ້າຈະອອກເດີນທາງ ຕາມຄໍາສັ່ງຂອງພໍ່ ໂດຍບໍ່ມີຄວາມສົງໄສ. ແຕ່ໄຟວາດະວະນີ້ດຸຮ້າຍ; ມັນຈະກິນຮ່າງຂອງຂ້າພະເຈົ້າ»។

Verse 24

प्राप्तं कलियुगं रौद्रं सांप्रतं पृथिवीतले । लोकः पापसमाचारः स्पर्शयिष्यति मां प्रभो

«ບັດນີ້ ກະລິຍຸກອັນດຸຮ້າຍໄດ້ມາຮອດເທິງແຜ່ນດິນ. ຜູ້ຄົນຜູ້ປະພຶດບາບຈະມາແຕະຕ້ອງຂ້າພະເຈົ້າ, ໂອ ພຣະເຈົ້າ»។

Verse 25

ततो दुःखतरं किं स्याद्यत्पापैः सह संगमः

ມີສິ່ງໃດຈະເຈັບປວດກວ່ານີ້—ການຄົບຄ້າກັບຄົນບາບ?

Verse 26

ब्रह्मोवाच । यदि पापजनाकीर्णं न वांछसि धरातलम् । पातालतलसंस्था त्वं नय वह्निं महोदधौ

ພຣະພຣະຫມາຕັດວ່າ: «ຖ້າເຈົ້າບໍ່ປາດຖະນາໃຫ້ຜິວໂລກເຕັມໄປດ້ວຍຄົນບາບ ຈົ່ງຢູ່ໃນພາຕາລ ແລະນຳໄຟນີ້ໄປສູ່ມະຫາສະມຸດ»।

Verse 27

यदातिश्रमसंयुक्ता वह्निना दह्यसे भृशम् । तदा विभिद्य वसुधां प्रत्यक्षा भव पुत्रिके

ເມື່ອເຈົ້າຖືກຄວາມເມື່ອຍລ້າຢ່າງຫນັກ ແລະຖືກໄຟເຜົາຢ່າງແຮງ ໃນເວລານັ້ນ ຈົ່ງແຍກຜືນດິນ ແລະປາກົດຕໍ່ໜ້າທຸກຄົນ ໂອ ລູກສາວເອີຍ।

Verse 28

कृत्वा वक्त्रं विशालाक्षि प्राची भव सुमध्यमे । ततो यास्यंति तीर्थानि त्वां श्रांतां चारुहासिनीम्

ໂອ ຜູ້ມີດວງຕາກວ້າງ ແລະເອວບາງ ຈົ່ງຫັນໃບໜ້າໄປທາງທິດຕາເວັນອອກ; ແລ້ວບັນດາຕີຣຖະອັນສັກສິດຈະມາຫາເຈົ້າ ເມື່ອເຈົ້າພັກຜ່ອນ ໂອ ຜູ້ຍິ້ມງາມ।

Verse 29

तानि सर्वाणि चागत्य साहाय्यं ते वरानने । करिष्यंति त्रयस्त्रिंशत्कोट्यो वै मम शासनात्

ຕີຣຖະເຫຼົ່ານັ້ນທັງໝົດຈະມາຮອດ ແລະຊ່ວຍເຈົ້າ ໂອ ຜູ້ໜ້າງາມ—ມີຈຳນວນສາມສິບສາມໂກດິ ຕາມຄຳສັ່ງຂອງຂ້ອຍແທ້ໆ।

Verse 30

गच्छ पुत्रि न संतापस्त्वया कार्यः कथंचन । अरिष्टं व्रज पंथानं मा सन्तु परिपंथिनः

ໄປເຖີດ ລູກສາວເອີຍ ຢ່າໂສກເສົ້າເລີຍ. ຈົ່ງໄປຕາມທາງທີ່ປອດໄພຈາກອັນຕະລາຍ—ຂໍໃຫ້ບໍ່ມີອຸປະສັກ ຫຼືສັດຕູຂັດຂວາງ.

Verse 31

ईश्वर उवाच । एवमुक्ता तदा तेन ब्रह्मणाथ सरस्वती । त्यक्त्वा भयं हृष्टमनाः प्रयातुं समुपस्थिता

ພຣະອີສະວະຣະກ່າວວ່າ: ເມື່ອຖືກພຣະພຣະຫມາ ຜູ້ເປັນເຈົ້າແຫ່ງພຣະພຣະຫມະ ກ່າວດັ່ງນັ້ນ ນາງສະຣັສວະຕີກໍລະທິ້ມຄວາມຢ້ານ ແລະດ້ວຍໃຈຍິນດີ ກໍພ້ອມຈະອອກເດີນທາງ.

Verse 32

तस्याः प्रयाणसमये शंखदुंदुभिनिःस्वनैः । मंगलानां च निर्घोषैर्जगदापूरितं शुभैः

ໃນເວລາທີ່ນາງອອກເດີນທາງ ມີສຽງສັງຂ໌ ແລະກອງດຸນດຸບີດັງກັງວານ; ພ້ອມດ້ວຍສຽງປະກາດມົງຄຸນ ໂລກທັງປວງຖືກເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມປິຕິອັນສຸພາບ.

Verse 33

सितांबरधरा देवी सितचंदनगुंठिता । शारदांबुदसंकाशा तारहारविभूषिता

ເທວີນຸ່ງຜ້າຂາວ ແລະທາດ້ວຍຈັນທະນາຂາວ. ນາງສ່ອງສະຫວ່າງດັ່ງເມກລະດູໃບໄມ້ຫຼົ່ນ ແລະປະດັບດ້ວຍສາຍໄຂ່ມຸກ.

Verse 34

संपूर्णचंद्रवदना पद्मपत्रायतेक्षणा । कीर्तिर्यथा महेंद्रस्य पूरयन्ती दिशो दश

ໃບໜ້າຂອງນາງດັ່ງດວງຈັນເຕັມດວງ ແລະດວງຕາດັ່ງກີບໃບບົວ; ດັ່ງກຽດສັກຂອງພຣະອິນທຣະຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່ ນາງເຕັມໄປທົ່ວທິດທັງສິບ.

Verse 35

स्वतेजसा द्योतयंती सर्वमाभासयज्जगत् । अनुव्रजंती गंगा वै तयोक्ता वरवर्णिनि

ນາງສ່ອງສະຫວ່າງດ້ວຍລັດສະໝີຂອງນາງເອງ ແລະສ່ອງໃຫ້ໂລກທັງປວງສະຫວ່າງ; ພຣະແມ່ຄົງຄາໄດ້ຕິດຕາມນາງ—ດັ່ງນັ້ນນາງຈຶ່ງກ່າວກັບນາງວ່າ «ໂອ ຜູ້ມີຜິວພັນງາມ»។

Verse 36

द्रक्ष्यामि त्वां पुनरहं कुत्र वै वसतीं सखि । एवमुक्ता तया गंगा प्रोवाच स्निग्धया गिरा

«ເພື່ອນເອີຍ ຂ້ອຍຈະໄດ້ເຫັນເຈົ້າອີກເມື່ອໃດ ແລະເຈົ້າຈະຢູ່ທີ່ໃດ?» ເມື່ອນາງກ່າວດັ່ງນັ້ນ ພຣະແມ່ຄົງຄາກໍຕອບດ້ວຍສຽງອ່ອນໂຍນ।

Verse 37

यदैव वीक्षसे प्राचीदिशि प्राप्स्यसि मां तदा । सुरैः परिवृता सर्वैस्तत्राहं तव सुवृते

ເມື່ອໃດກໍຕາມທີ່ເຈົ້າເບິ່ງໄປທາງທິດຕາເວັນອອກ ໃນເວລານັ້ນເຈົ້າຈະໄດ້ພົບຂ້ອຍ. ທີ່ນັ້ນຂ້ອຍຈະຢູ່ເພື່ອເຈົ້າ ໂອ ຜູ້ມີຄຸນທຳ ໂດຍມີເທວະທັງປວງຫ້ອມລ້ອມ।

Verse 38

दर्शनं संप्रदास्यामि त्यज शोकं शुचिस्मिते । तामापृच्छ्य ततो गंगां पुनर्दर्शनमस्तु ते

ຂ້ອຍຈະປະທານດາຣະຊັນ (darśana) ໃຫ້ເຈົ້າແນ່ນອນ; ຈົ່ງລະທິ້ງຄວາມໂສກ ໂອ ຜູ້ຍິ້ມຢ່າງບໍລິສຸດ. ແລ້ວນາງລາພຣະແມ່ຄົງຄາ—ຂໍໃຫ້ເຈົ້າໄດ້ພົບກັນອີກເທື່ອ.

Verse 39

गच्छ स्वमालयं भद्रे स्मर्त्तव्याऽहं त्वयाऽनघे । यमुनापि तथा चैवं गायत्री सुमनोरमा

«ຈົ່ງໄປຍັງທີ່ພັກຂອງເຈົ້າ ໂອ ຜູ້ເປັນມງຄົນ; ເຈົ້າຄວນລະລຶກເຖິງຂ້ອຍ ໂອ ຜູ້ບໍ່ມີມົນທິນ. ເຊັ່ນດຽວກັນຈົ່ງລະລຶກເຖິງຍະມຸນາ ແລະລະລຶກເຖິງພຣະແມ່ກາຍະຕຣີຜູ້ງາມອ່ອນຊ້ອຍ ນ່າຊື່ນໃຈ»។

Verse 40

सावित्रीसहिताः सर्वाः सख्यः संप्रेषितास्तदा । ततो विसृज्य तां देवी नदी भूत्वा सरस्वती

ແລ້ວບັນດາເພື່ອນນາງທັງໝົດ ພ້ອມດ້ວຍ ສາວິຕຣີ ຖືກສົ່ງອອກໄປ. ຕໍ່ມາ ພຣະເທວີໄດ້ປ່ອຍນາງນັ້ນ ແລະກາຍເປັນແມ່ນ້ຳ—ສະຣັສວະຕີ.

Verse 41

हिमवंतं गिरिं प्राप्य प्लक्षात्तत्र विनिर्गता । अवतीर्णा धरापृष्ठे मत्स्यकच्छपसंकुला

ເມື່ອໄປຮອດພູຫິມະວັນ ນາງໄດ້ໄຫຼອອກມາທີ່ນັ້ນຈາກຕົ້ນປະລັກສະ. ເມື່ອລົງສູ່ຜິວໂລກ ນາງເຕັມໄປດ້ວຍປາ ແລະ ເຕົ່າຫຼາຍຊະນິດ.

Verse 42

ग्राहडिंडिमसंपूर्णा तिमिनक्रगणैर्युता । हसंती च महादेवी फेनौघैः सर्वतो दिशम्

ນາງເຕັມໄປດ້ວຍສຽງອື້ອອຶງຂອງຈະເຂ້ ພ້ອມດ້ວຍຝູງປາຕິມິ ແລະ ມະກະຣາຫຼາຍ. ມະຫາເທວີໄຫຼໄປດັ່ງກຳລັງຫົວເຮາະ ພ້ອມສາຍຟອງພຸ່ງໄປທຸກທິດ.

Verse 43

पुण्यतो यवहा देवीस्तूयमाना द्विजातिभिः । वाडवं वह्निमादाय हयवेगेन निःसृता

ເປັນຜູ້ມີມົນທິນບຸນ ແລະ ປະທານບຸນກຸສົນ, ພຣະເທວີຖືກສັນລະເສີນໂດຍພວກທະວິຊາຕິ. ນາງໄດ້ອຸ້ມເອົາໄຟວາດະວະ ແລະພຸ່ງອອກໄປດ້ວຍຄວາມໄວດັ່ງມ້າ.

Verse 44

भित्त्वा वेगाद्धरापृष्ठं प्रविष्टाथ महीतलम् । यदायदाभवच्छ्रांता दह्यते वाडवाग्निना । तदातदा मर्त्यलोके याति प्रत्यक्षतां नदी

ນາງແຕກຜ່າຜິວໂລກດ້ວຍແຮງໄວ ແລ້ວເຂົ້າສູ່ພື້ນດິນ. ເມື່ອໃດທີ່ນາງເມື່ອຍລ້າ ແລະຖືກໄຟວາດະວະເຜົາຮ້ອນ, ເມື່ອນັ້ນແມ່ນ້ຳຈຶ່ງປາກົດອີກຄັ້ງໃນໂລກມະນຸດ.

Verse 45

ततस्तु जायते प्राची संतप्ता वाडवेन तु । ततो वै यानि तीर्थानि कीर्त्तितानि पुरातनैः

ຕໍ່ມາ ແມ່ນ້ຳທີ່ເອີ້ນວ່າ «ປຣາຈີ» ກໍເກີດຂຶ້ນ ຖືກເຜົາຮ້ອນໂດຍໄຟວາດະວະ. ແລ້ວບັນດາຕີຣະຖະທີ່ບູຮານະຈານໄດ້ກ່າວສັນລະເສີນ ກໍມາຢູ່ໃກ້ຊິດໃນຄວາມສັກສິດ.

Verse 46

दिव्यांतरिक्षभौमानि सांनिध्यं यांति भामिनि । ततश्चाश्वासिता तैः सा सरस्वती पुनर्नदी । पातालतलमा साद्य जगाम मकरालयम्

ໂອ ນາງຜູ້ສະຫວ່າງໄສ ບັນດາຕີຣະຖະແລະອຳນາດອັນທິບ ທັງໃນຟ້າ ໃນອາກາດ ແລະໃນແຜ່ນດິນ ກໍມາຢູ່ໃກ້ຊິດ. ຈາກນັ້ນ ນາງ—ສະຣັສວະຕີ ເປັນແມ່ນ້ຳອີກຄັ້ງ—ໄດ້ຮັບການປອບໂຍນຈາກພວກນັ້ນ ແລ້ວໄປຮອດພາຕາລາ ແລະມຸ່ງສູ່ຖິ່ນອາໄສຂອງມະກະຣະ ຄືທະເລ.

Verse 47

खदिरामोदमासाद्य तत्र सा वीक्ष्य सागरम् । गंतुं प्रवृत्ता तं वह्निमादाय सुरसुंदरि

ເມື່ອນາງໄປຮອດປ່າຂະດິຣະອັນຫອມຫວນ ນາງກໍເຫັນທະເລຢູ່ທີ່ນັ້ນ. ແລ້ວນາງຜູ້ງາມດັ່ງນາງຟ້າ ກໍເລີ່ມເດີນທາງຕໍ່ໄປ ພ້ອມຖືໄຟອັນສັກສິດນັ້ນໄປດ້ວຍ.

Verse 48

निरूढभारमात्मानं देवादेशाद्विचिंत्य सा । प्रहृष्टा सुमनास्तस्मात्प्रवृत्ता दक्षिणामुखी

ນາງໄດ້ຄິດໄຕ່ຕອງວ່າ ຕາມພຣະບັນຊາຂອງເທວະດາ ພາລະຂອງນາງໄດ້ຖືກຮັບໄວ້ຢ່າງສົມຄວນແລ້ວ. ດັ່ງນັ້ນນາງຈຶ່ງຍິນດີ ແລະຈິດໃຈຜ່ອງໃສ ແລ້ວເດີນທາງຕໍ່ໄປ ຫັນໜ້າສູ່ທິດໃຕ້.

Verse 49

एतस्मिन्नेव काले तु ऋषयो वेदपारगाः । चत्वारश्च महादेवि प्रभासं क्षेत्रमाश्रिताः

ໃນເວລານັ້ນເທົ່ານັ້ນ ໂອ ມະຫາເທວີ ບັນດາຣິສີ 4 ອົງ ຜູ້ຊ່ຽວຊານໃນພຣະເວດ ໄດ້ເຂົ້າມາພຶງພາອາໄສໃນກະເສດອັນສັກສິດ «ປຣະພາສະ».

Verse 50

हरिणश्चाथ वज्रश्च न्यंकुः कपिल एव च । तपस्तप्यंति तत्रस्थाः स्वाध्यायासक्तमानसाः

ຮະຣິນະ, ວັຊຣະ, ນະຍັງກຸ ແລະ ກະປິລະ—ຜູ້ພັກອາໄສຢູ່ທີ່ນັ້ນ—ໄດ້ບຳເນັດຕະປະ ໂດຍໃຈຜູກພັນກັບສະວາດະຍາຍ (ການຮຽນແລະສວດວິດ)។

Verse 51

पृथक्पृथक्समाहूताः स्नानार्थं तैः सरस्वती । सागरः सम्मुखस्तस्याः सहसा सम्मुपस्थितः

ພວກເຂົາໄດ້ເອີ້ນນາງສະຣະສະວະຕີແຍກກັນ ເພື່ອການອາບນ້ຳ; ແລ້ວທັນໃດນັ້ນ ມະຫາສະໝຸດກໍປາກົດຂຶ້ນຢູ່ຕໍ່ໜ້ານາງໂດຍກົງ।

Verse 52

ततः सा चिन्तयामास कथं मे सुकृतं भवेत् । शापभीता च सा साध्वी पंचस्रोतास्तदाऽभवत्

ແລ້ວນາງໄດ້ຄິດວ່າ “ຈະໃຫ້ບຸນກຸສົນເກີດແກ່ຂ້ອຍໄດ້ແນວໃດ?” ແລະນາງຜູ້ບໍລິສຸດນັ້ນ ເພາະຢ້ານຄຳສາບ ຈຶ່ງກາຍເປັນຫ້າສາຍນ້ຳໃນຂະນະນັ້ນ।

Verse 53

एकैकं तोषयामास तमृषिं वरवर्णिनि । ततोऽस्याः पंच नामानि जातानि पृथिवीतले

ໂອ ນາງຜູ້ມີຜິວພັນງາມ, ນາງໄດ້ເຮັດໃຫ້ລະສີແຕ່ລະອົງພໍໃຈທີລະອົງ; ດັ່ງນັ້ນ ໃນໂລກມະນຸດ ຈຶ່ງເກີດມີນາມຫ້າປະການຂອງນາງ।

Verse 54

हरिणी वज्रिणी न्यंकुः कपिला च सरस्वती । पानावगाहनान्नृणां पंचस्रोताः सरस्वती

ຮະຣິນີ, ວັຊຣິນີ, ນະຍັງກຸ, ກະປິລາ ແລະ ສະຣະສະວະຕີ—ດັ່ງນີ້ ສະຣະສະວະຕີຈຶ່ງເປັນຫ້າສາຍ. ສຳລັບມະນຸດ ການດື່ມ ແລະ ການລົງອາບໃນນ້ຳເຫຼົ່ານັ້ນ ນຳມາຄວາມບໍລິສຸດຊຳລະບາບ।

Verse 55

ब्रह्महत्या सुरापानं स्तेयं गुर्वंगनागमः । एषां संयोगजं चान्यन्नराणां पंचमं हि यत्

ການຂ້າພຣາຫມັນ, ການດື່ມເຫຼົ້າ, ການລັກຂະໂມຍ, ແລະການຮ່ວມເພດກັບເມຍຂອງຄູອາຈານ—ພ້ອມທັງບາບທີຫ້າ ທີ່ເກີດຈາກການປະສົມປະສານຂອງບາບເຫຼົ່ານີ້ໃນມະນຸດ।

Verse 56

एतत्पंचविधं पुंसां पंचधाऽवस्थिता सती । नाशयेत्पातकं घोरं सखीभिः सहिता नदी

ບາບຫ້າປະເພດນີ້ຂອງມະນຸດ—ນາງດຳລົງຢູ່ເປັນຫ້າຮູບ—ຍ່ອມທຳລາຍບາບອັນນ່າຢ້ານ. ແມ່ນ້ຳທີ່ມີ “ສະຫາຍ” ຂອງນາງ (ສາຍນ້ຳຫ້າສາຍ) ຮ່ວມກັນ ກຳຈັດຄວາມຜິດອັນຮ້າຍແຮງ।

Verse 57

ब्रह्महत्यां महाघोरां प्रतिलोमा सरस्वती । पानावगाहनान्नृणां नाशयत्यखिलं हि सा

ສະຣັສວະຕີ—ທີ່ນີ້ຖືກສັນລະເສີນວ່າ «ປຣະຕິໂລມາ»—ຍ່ອມທຳລາຍໂດຍສິ້ນເຊີງ ບາບອັນນ່າຢ້ານທີ່ສຸດ ຄືການຂ້າພຣາຫມັນ ສຳລັບຜູ້ຄົນ ໂດຍການດື່ມນ້ຳຂອງນາງ ແລະອາບນ້ຳໃນນາງ।

Verse 58

प्रमादान्मदिरापानदोषेणोपहतात्मनाम् । तद्व्यपोहाय कपिला द्विजानां वहते नदी

ສຳລັບພວກດວິຊະ (ຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງ) ທີ່ຈິດວິນຍານຖືກທຳລາຍໂດຍໂທດແຫ່ງການດື່ມເຫຼົ້າເນື່ອງຈາກຄວາມປະມາດ, ແມ່ນ້ຳກະປິລາ ຍ່ອມໄຫຼເພື່ອກຳຈັດມົນທິນນັ້ນ।

Verse 59

उपवासाज्जपाद्धोमात्स्नानात्पानाद्द्विजन्मनाम् । सप्ताहान्नाशयेत्पापं तत्तद्भावेन चेतसा

ໂດຍການອົບອາຫານ, ໂດຍຈະປະ (ສວດມັນຕຣາ), ໂດຍໂຮມະ (ບູຊາໄຟ), ໂດຍອາບນ້ຳ, ແລະໂດຍດື່ມ (ນ້ຳສັກສິດ), ບາບຂອງດວິຊະຍ່ອມຖືກທຳລາຍໃນເຈັດວັນ—ເມື່ອໃຈຖືກຊຶມຊາບດ້ວຍເຈດຕະນາແຫ່ງພັກຕິທີ່ຖືກຕ້ອງຕໍ່ແຕ່ລະກິລິຍາ।

Verse 60

स्वयं तेऽपि विशुध्यंति यथोक्तविधिकारिणः । न्यंकुं नदीं समासाद्य महतः पातकात्कृतात्

ຜູ້ປະພຶດຕາມພິທີກຳນົດໄວ້ ຍ່ອມບໍລິສຸດດ້ວຍຕົນເອງ; ເມື່ອເຂົ້າເຖິງແມ່ນ້ຳ ຍັງກຸ (Nyaṃku) ແມ່ນແຕ່ບາບໃຫຍ່ທີ່ເຄີຍກະທຳ ກໍຖືກຊຳລະໄດ້.

Verse 61

स्नानोपासनपानेन वज्रिणी गुरुतल्पगम् । नाशयत्यखिलं पुंसां पापं भूरिभयंकरम्

ດ້ວຍການອາບນ້ຳ ການນະມັດສະການ ແລະການດື່ມນ້ຳນັ້ນ ວັດຊຣິນີ (Vajriṇī) ທຳລາຍໝົດສິ້ນ ບາບອັນນ່າຢ້ານຢິ່ງຂອງມະນຸດ—ບາບ “ກຸຣຸຕັລປະ” (ລ່ວງລະເມີດຕຽງອາຈານ).

Verse 62

संयोगजस्य पापस्य हरणाद्धरिणी स्मृता । नदी पुण्यजलोपेता सप्ताहमवगाहनात्

ເນື່ອງຈາກນາງກຳຈັດບາບທີ່ເກີດຈາກການຄົບຄົນບໍ່ຖືກທຳນອງ ຈຶ່ງຖືກລະລຶກນາມວ່າ ຮະຣິນີ (Hariṇī)។ ແມ່ນ້ຳນີ້ມີນ້ຳອັນສັກສິດ; ດ້ວຍການລົງອາບຈົນຄົບເຈັດວັນ ຍ່ອມບໍລິສຸດ.

Verse 63

एवमेतानि पापानि सर्वाणि सुरसुंदरि । नदी नाशयते तथ्यं पंचस्रोता सरस्वती

ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ນາງຜູ້ງາມໃນຫມູ່ເທວະດາ, ແມ່ນ້ຳ ສະຣັສວະຕີ (Sarasvatī) ຜູ້ໄຫຼເປັນຫ້າສາຍ ຍ່ອມທຳລາຍບາບທັງປວງນີ້ແທ້ໆ.

Verse 64

ततोऽपश्यत्पुनश्चारु सा देवी पथि संस्थितम् । पर्वतं सागरस्यांते रोद्धुं मार्गमिव स्थितम्

ຕໍ່ມາ ເທວີຜູ້ງາມນັ້ນ ໄດ້ເຫັນອີກຄັ້ງ ພູໜຶ່ງຕັ້ງຢູ່ໃນເສັ້ນທາງຂອງນາງ; ຢູ່ຊາຍຂອບທະເລ ເຫມືອນຈະຢືນຂວາງທາງຂອງນາງ.

Verse 65

ब्रह्माण्डमानदण्डोऽयं पुरतो गिरिसत्तमः । व्रजन्त्याः सुरकार्येण मम विघ्नकरः स्थितः

ພູອັນສູງສຸດນີ້ ດັ່ງໄມ້ວັດແຫ່ງຈັກກະວານ ຢືນຂວາງໜ້າຂ້ອຍ ເປັນອຸປະສັກ ໃນຂະນະທີ່ຂ້ອຍໄປດ້ວຍພະລະກິດທິບພະເຈົ້າ।

Verse 66

उच्चैस्तरं महाशैलमवलोक्य सरस्वती । अथ वेगेन रुद्धेन गिरिणा विस्मिता सती

ເມື່ອເຫັນພູໃຫຍ່ສູງສົງ ນາງສະຣັສວະຕີ ຖືກພູນັ້ນກັ້ນກະແສອັນໄວ ຈຶ່ງພິລຶກພິລັນອັນອັດສະຈັນ।

Verse 67

एवं संचिन्तयेद्यावन्मनसा तन्म हाद्भुतम् । तावन्मंगलशब्देन प्रतिबुद्धः कृतस्मरः

ໃນຂະນະທີ່ນາງຄິດພິຈາລະນາເລື່ອງອັນອັດສະຈັນນັ້ນຢູ່ໃນໃຈ ທັນໃດນັ້ນນາງຖືກປຸກດ້ວຍສຽງມົງຄຸນ ແລະກໍກັບຄືນສູ່ສະຕິອັນຄົບຖ້ວນ।

Verse 68

गिरिशृंगद्वंद्वचरं ददर्श पुरुषं च सा । तामाह देवीं स नगो मार्गो नास्तीह सुव्रते

ແລ້ວນາງເຫັນຊາຍຜູ້ໜຶ່ງເຄື່ອນໄຫວຢູ່ລະຫວ່າງຍອດພູຄູ່. ພູນັ້ນເວົ້າກັບເທວີວ່າ: «ໂອ ຜູ້ຖືພຣະວິນັຍງາມ, ບໍ່ມີທາງຜ່ານຢູ່ນີ້»។

Verse 69

अन्यत्र क्वापि गच्छ त्वं यत्र तेऽभिमतं शुभे । आहैवमुक्ते सा देवी नरं नगशिरःस्थितम्

«ໄປບ່ອນອື່ນໃດກໍໄດ້ ຕາມທີ່ເຈົ້າປາຖະໜາ ໂອ ຜູ້ມີມົງຄຸນ» ເມື່ອກ່າວດັ່ງນີ້ແລ້ວ ເທວີກໍຕອບຊາຍຜູ້ຢືນຢູ່ເທິງຍອດພູ।

Verse 70

देवादेशात्समायाता न निरोध्या गिरे त्वया । एवमुक्ते गिरिः प्राह तां देवीं सुमनोरमाम्

«ຂ້າພະເຈົ້າມາຕາມພຣະບັນຊາຂອງເທວະ; ໂອ ພູເຂົາເອີຍ ຢ່າຂັດຂວາງຂ້າພະເຈົ້າ»។ ເມື່ອນາງກ່າວດັ່ງນັ້ນ ພູເຂົາຈຶ່ງກ່າວກັບເທວີຜູ້ງາມຍິ່ງນັ້ນ។

Verse 71

पर्वतोऽहं त्वया भद्रे किं न ज्ञातः कृतस्मरः । त्वत्स्पर्शनान्न दोषोस्ति कुमारी त्वं यतोऽनघे

«ຂ້າພະເຈົ້າແມ່ນພູເຂົາ; ໂອ ນາງຜູ້ດີ ເຈົ້າຈຶ່ງບໍ່ຮູ້ຈັກຂ້າພະເຈົ້າບໍ? ແລະການສຳຜັດຂອງຂ້າພະເຈົ້າບໍ່ມີໂທດ ໂອ ຜູ້ບໍ່ມີມົນທິນ ເພາະເຈົ້າເປັນກຸມາຣີ»।

Verse 72

अतस्त्वां वरये देवि भार्या मे भव सुव्रते

«ດັ່ງນັ້ນ ຂ້າພະເຈົ້າຂໍເລືອກເຈົ້າ ໂອ ເທວີ; ຈົ່ງເປັນພັນລະຍາຂອງຂ້າພະເຈົ້າ ໂອ ຜູ້ມີວຣະຕະອັນງາມ»।

Verse 73

सरस्वत्युवाच । पिता मे ध्रियते यस्मात्तेन नाहं स्वयंवरा । तव भार्या भविष्यामि मार्गं यच्छ ममाधुना

ສະຣະສະວະຕີ ກ່າວວ່າ: «ເນື່ອງຈາກອຳນາດຂອງບິດາຂ້າພະເຈົ້າຖືກຮັກສາໄວ້ ຂ້າພະເຈົ້າຈຶ່ງບໍ່ອາດເລືອກເອງໄດ້. ຂ້າພະເຈົ້າຈະເປັນພັນລະຍາຂອງເຈົ້າ—ຈົ່ງໃຫ້ທາງແກ່ຂ້າພະເຈົ້າໃນບັດນີ້»।

Verse 74

एवमुक्तो गिरिः प्राह अनिच्छंतीं महाबलात् । उद्वाहयिष्ये त्वां भद्रे कस्त्राता स्ति तवाधुना

ເມື່ອຖືກກ່າວດັ່ງນັ້ນ ພູເຂົາຈຶ່ງກ່າວ—ແມ່ນແຕ່ນາງບໍ່ປາດຖະໜາ—ດ້ວຍພະລັງອັນໃຫຍ່: «ໂອ ນາງຜູ້ດີ, ຂ້າພະເຈົ້າຈະອຸດວາຫະເຈົ້າເປັນຄູ່ຄອງ. ບັດນີ້ ໃຜຈະເປັນຜູ້ຄຸ້ມຄອງເຈົ້າ?»

Verse 75

सा तं मनोभवाक्रान्तं मत्वा दिव्येन चक्षुषा । आह नास्ति मम त्राता त्वामेव शरणं गता

ນາງເຫັນດ້ວຍທິບະຈັກຂຸວ່າ ລາວຖືກກາມຕັນຫາຄອບງຳ ແລ້ວນາງກ່າວວ່າ: «ຂ້າພະເຈົ້າບໍ່ມີຜູ້ປົກປ້ອງ ຂໍພຶ່ງພາພຣະອົງແຕ່ຜູ້ດຽວ»។

Verse 76

त्वयोद्वाह्या यद्य वश्यमहमेवं महाबल । अस्नातां नोद्वह विभो स्नानं कर्त्तुं च देहि मे

«ຖ້າພຣະອົງຈະອຸດວາຫາຂ້າພະເຈົ້າແທ້ໆ ໂອ ຜູ້ມີພະລັງຫຼາຍ ຂໍຢ່າອຸດວາຫາຂ້າພະເຈົ້າໃນຍາມທີ່ຍັງບໍ່ໄດ້ອາບນ້ຳ ໂອ ພຣະອົງຜູ້ມີອຳນາດ; ຂໍປະທານໂອກາດໃຫ້ຂ້າພະເຈົ້າເຮັດສະນານ»।

Verse 77

तामुवाच ततः शैलः स्वसंपदभिमानवान् । सौख्यदं पश्य सुभगे मयि संपूर्णवैभवम्

ແລ້ວພູເຂົາຜູ້ພອງໃຈໃນສົມບັດຂອງຕົນ ໄດ້ກ່າວກັບນາງວ່າ: «ໂອ ນາງຜູ້ເປັນມງຄຸນ ຈົ່ງເບິ່ງໃນຂ້າພະເຈົ້າ ຄວາມຮຸ່ງເຮືອງອັນສົມບູນ ຜູ້ປະທານຄວາມສຸກ»។

Verse 78

द्वंद्वानि यत्र गायंति किंनराणां मनोरमम् । श्रूयते च सुनिध्वानं तंत्रीवाद्यमथापरम्

ທີ່ນັ້ນ ມີບົດຮ້ອງຕອບຮັບອັນພິສຸດພິເສດຂອງກິນນະຣາ ແລະຍັງໄດ້ຍິນສຽງກັງວານຫວານໄພເພາະ ຈາກເຄື່ອງສາຍ ແລະດົນຕີອື່ນໆ ອີກດ້ວຍ।

Verse 79

तत्र तालास्तमालाश्च पिप्पलाः पनसास्तथा । सदैव फलपुष्पाश्चा दृश्यंते सुमनोरमाः

ທີ່ນັ້ນມີຕົ້ນຕານ, ຕົ້ນຕະມາລາ, ຕົ້ນປິບປະລາອັນສັກສິດ, ແລະຕົ້ນໝາກຂະນຸນ; ລ້ວນແຕ່ປະດັບດ້ວຍຜົນແລະດອກໄມ້ຢູ່ເສມອ ເຫັນງາມຢ່າງຍິ່ງ।

Verse 80

कुटजैः कोविदारैश्च कदंबैः कुरबैस्तथा । मत्तालिकुलघुष्टैश्च भूधरो भाति सर्वतः

ພູນັ້ນຖືກປະດັບດ້ວຍຕົ້ນ kuṭaja, kovidāra, kadamba ແລະ kuraba; ພ້ອມສຽງຮ້ອງກັບກອງເຜິ້ງມຶນເມົາ ຈຶ່ງສ່ອງສະຫວ່າງທຸກດ້ານ។

Verse 81

हरांगरागवद्भाति क्वचित्कुटजकुड्मलैः । क्वचित्तु कर्णिकारैश्च विष्णोर्वासःसमप्रभः

ບາງແຫ່ງ ດ້ວຍກຸ່ມດອກ kuṭaja ມັນສ່ອງຄ້າຍນ້ຳຫອມທາກາຍຂອງພຣະຫຣາ (Śiva); ອີກບາງແຫ່ງ ດ້ວຍດອກ karṇikāra ມັນສະຫວ່າງດັ່ງວິຫານຂອງພຣະວິດສະນຸ (Viṣṇu).

Verse 82

तमालदलसंछन्नः क्वचिद्वैवस्वतद्युतिः । क्वचिद्धातुविलिप्तांगो गणाध्यक्षवपुर्नगः

ບາງສ່ວນ ຖືກປົກຄຸມດ້ວຍໃບ tamāla ແລະມີປະກາຍດັ່ງ Vaivasvata (ພຣະອາທິດ); ອີກບາງສ່ວນ ຖືກທາດ້ວຍສີແຮ່ ຈົນພູນັ້ນມີຮູບພະສະຫງ່າງາມດັ່ງພຣະຜູ້ເປັນຈອມແຫ່ງຄະນະ (Gaṇeśa).

Verse 83

चतुर्मुख इवाभाति हरितालवपुः क्वचित् । क्वचित्सप्तच्छदैर्विष्णोर्वपुषा भात्ययं गिरिः

ບາງແຫ່ງ ດ້ວຍກາຍສີ haritāla ພູນັ້ນປານດັ່ງພຣະສີ່ໜ້າ (Brahmā); ອີກບາງແຫ່ງ ດ້ວຍຕົ້ນ saptacchada ພູນີ້ສ່ອງສະຫວ່າງດ້ວຍຮູບພະອົງຄ້າຍພຣະວິດສະນຸ (Viṣṇu).

Verse 84

क्वचित्कात्यायनीप्रख्यः प्रियंगुसुसमाकुलः । क्वचित्केसरसंयुक्तैरनलाभो विभात्यसौ

ບາງແຫ່ງ ເຕັມໄປດ້ວຍດອກ priyaṅgu ອັນນ່າຮັກ ມັນປານດັ່ງພຣະນາງ Kātyāyanī; ອີກບາງແຫ່ງ ປະດັບດ້ວຍ kesara ຈຶ່ງສ່ອງສະຫວ່າງດັ່ງກອງໄຟໃຫຍ່.

Verse 85

वृत्तैः सपुलकैः स्निग्धैः स्त्रीणामिव पयोधरैः । दुष्प्राप्यैरल्पपुण्यानां क्वचिदाभाति बिल्वकैः

ບາງແຫ່ງມັນສ່ອງປະກາຍດ້ວຍຕົ້ນບິລວາ ກົມງາມ ມັນມອງ ແລະມີຂົນລຸກດ້ວຍຍອດໃໝ່ ດັ່ງອົງອົບຂອງຍິງ; ຕົ້ນບິລວາເຫຼົ່ານັ້ນ ຍາກຈະໄດ້ສໍາລັບຜູ້ມີບຸນນ້ອຍ।

Verse 86

सिंहैर्व्याघ्रैर्मृगैर्नागैर्वराहैर्वानरैस्तथा । क्वचित्क्वचिदसौ भाति परस्परमनुव्रतैः

ບາງບ່ອນບາງແຫ່ງ ມັນປາກົດດັ່ງຖືກປະດັບດ້ວຍ ສິງ ເສືອ ກວາງ ຊ້າງ ໝູປ່າ ແລະລີງ—ທຸກຕົວຢູ່ຮ່ວມກັນດ້ວຍຄວາມກົງກຽວ ແລະຄວາມສັດຊື່ຕໍ່ກັນ।

Verse 87

शूलिकोद्भिन्नमाकाशमिव कुर्वद्भिरुच्चकैः । एवमुक्ते प्रत्युवाच शारदा तं नगोत्तमम्

ເມື່ອພວກເຂົາຮ້ອງໂຮດັງສູງ ດັ່ງຈະແທງຟ້າດ້ວຍຫອກ, ເມື່ອກ່າວຢ່າງນັ້ນແລ້ວ ນາງສາຣະດາໄດ້ຕອບກັບພູຜູ້ປະເສີດນັ້ນ।

Verse 88

यदि मां त्वं परिणये रुदंतीमेकिकां तथा । गृहाण वाडवं हस्ते यावत्स्नानं करोम्यहम्

“ຖ້າເຈົ້າຈະຮັບຂ້ອຍເປັນຄູ່ສົມຣົດ—ຂ້ອຍຜູ້ຮ້ອງໄຫ້ ແລະຢູ່ຜູ້ດຽວ—ຈົ່ງຖືວາດະວານີ້ໄວ້ໃນມືເຈົ້າ ຈົນກວ່າຂ້ອຍຈະອາບນ້ໍາເສັດ.”

Verse 89

एवमुक्ते स जग्राह त नगेद्रोऽपवर्जिम् । कृतस्मरस्तत्संस्पर्शात्क्षणाद्भस्मत्वमागतः

ເມື່ອນາງກ່າວດັ່ງນັ້ນ ຈອມເຈົ້າແຫ່ງພູໄດ້ຮັບມັນໄວ້ໃນມື; ແຕ່ຜູ້ທີ່ເອີ້ນວ່າ ກຣິຕະສະມະຣະ ດ້ວຍການສຳຜັດນັ້ນເອງ ກໍກາຍເປັນຂີ້ເທົ່າໃນພິບຕາเดียว।

Verse 90

ततः प्रभृति ते तस्य पाषाणा मृदुतां गताः । गृहदेवकुलार्थाय गृह्यंते शिल्पिभिः सह

ນັບແຕ່ນັ້ນໄປ ຫີນໃນສະຖານທີ່ນັ້ນກໍອ່ອນນຸ່ມລົງ; ຊ່າງຝີມືຈຶ່ງນໍາໄປໃຊ້ ເພື່ອສ້າງສານບູຊາໃນເຮືອນ ແລະສະຖານບູຊານ້ອຍໆ ສໍາລັບເທວະປະຈໍາຕະກູນ।

Verse 91

दग्ध्वा कृतस्मरं देवी पुनरादाय वाडवम् । समुद्रस्य समीपे सा स्थिता हृष्टतनूरुहा

ເມື່ອນາງເທວີໄດ້ເຜົາກຣິຕະສະມະຣະແລ້ວ ນາງກໍໄດ້ນໍາວາດະວະກັບຄືນອີກ; ແລ້ວນາງຢືນຢູ່ໃກ້ທະເລ ດ້ວຍຂົນກາຍພອງພິມດ້ວຍຄວາມປິຕິ।

Verse 92

तत्रस्था सा महादेवी तमाह वडवानलम् । पश्य वाडव गर्जन्तं सागरं पुरतः स्थितम्

ນາງມະຫາເທວີຢືນຢູ່ທີ່ນັ້ນ ແລ້ວກ່າວກັບວາດະວານະລະວ່າ: “ເບິ່ງເຖີດ ໂອ ວາດະວະ—ທະເລທີ່ຄໍາຮ້ອງກັງວານ ຢືນຢູ່ຕໍ່ໜ້າເຈົ້າ.”

Verse 93

गर्जंतं सोऽपि तं दृष्ट्वा प्रसर्पंतं च वीचिभिः । तामाह किमिदं भद्रे भीतो मे लवणोदधिः

ເມື່ອເຂົາເຫັນທະເລນັ້ນຮ້ອງກັງວານ ແລະພັດພາດ້ວຍຄື້ນທີ່ຊອກຊວນເຂົ້າມາ ເຂົາຈຶ່ງກ່າວກັບນາງວ່າ: “ນີ້ແມ່ນຫຍັງ ໂອ ຜູ້ອ່ອນໂຍນ? ທະເລເຄັມຄືຈະຢ້ານຂ້າ.”

Verse 94

प्रहस्योवाच सा बाला को न भीतस्तवानल । भक्ष्यस्ते विहितो यस्मात्तव देवैर्महाबल

ນາງສາວນ້ອຍຫົວເບົາໆ ແລ້ວກ່າວວ່າ: “ໂອ ໄຟເອີຍ, ໃຜຈະບໍ່ຢ້ານເຈົ້າ? ເພາະເທວະທັງຫຼາຍໄດ້ກໍານົດອາຫານຂອງເຈົ້າໄວ້ແລ້ວ, ໂອ ຜູ້ມີພະລັງອັນໃຫຍ່.”

Verse 95

स तस्यास्तद्वचः श्रुत्वा संप्रहृष्टस्तु पावकः । दास्यामि ते वरं भद्रे यथेष्टं प्रार्थयस्व नः

ເມື່ອໄຟໄດ້ຟັງຖ້ອຍຄໍາຂອງນາງ ກໍຍິນດີຢ່າງຫຼາຍ ແລະກ່າວວ່າ: «ໂອ ນາງຜູ້ອ່ອນໂຍນ, ຂ້າຈະປະທານພອນ; ຈົ່ງຂໍຕາມທີ່ເຈົ້າປາຖະໜາ»។

Verse 96

तेनैवमुक्ता सा देवी वाडवेनाग्निना तदा । सस्मार कारणात्मानं विष्णुं कमललोचनम्

ເມື່ອຖືກໄຟວາດະວະກ່າວຢ່າງນັ້ນ ພຣະເທວີໃນຂະນະນັ້ນ ໄດ້ລະລຶກເຖິງພຣະວິດສະນຸ—ອາດຕະມາເຫດປັດໃຈ, ຜູ້ມີດວງຕາດັ່ງດອກບົວ—ໃນໃຈຂອງນາງ।

Verse 97

दृष्टोसावात्महृत्संस्थस्तया देवो जनार्द्दनः । स्मृतमात्रः सरस्वत्या परस्त्रिभुवनेश्वरः

ນາງໄດ້ເຫັນດ້ວຍທັດສະນະພາຍໃນ ພຣະຈະນາດະນະອົງນັ້ນ ປະທັບຢູ່ໃນດວງໃຈຂອງນາງເອງ—ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າແຫ່ງສາມໂລກ—ຜູ້ປາກົດທັນທີເມື່ອສະຣັສວະຕີແຕ່ລະລຶກເຖິງພຣະອົງ.

Verse 98

मनोदृष्ट्या विलोक्याह सा तमंतःस्थमच्युतम् । वाडवो यच्छति वरमहं तं प्रार्थयामि किम्

ນາງເບິ່ງດ້ວຍດວງຕາແຫ່ງໃຈ ແລະກ່າວຕໍ່ອະຈຸຕະຜູ້ສະຖິດຢູ່ພາຍໃນວ່າ: «ໄຟວາດະວະຈະປະທານພອນ; ແທ້ໆແລ້ວ ຂ້າຄວນຂໍຫຍັງຈາກມັນ?»

Verse 99

ततस्तेन हृदिस्थेन प्रोक्ता देवी सरस्वती । प्रार्थनीयो वरो भद्रे सूचीवक्त्रत्वमादरात्

ຕໍ່ມາ ພຣະເທວີສະຣັສວະຕີ ໄດ້ຮັບຖ້ອຍຄໍາຈາກພຣະອົງຜູ້ສະຖິດໃນດວງໃຈວ່າ: «ໂອ ຜູ້ເປັນມງຄຸນ, ຈົ່ງຂໍເປັນພອນດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ—ໃຫ້ມີປາກດັ່ງປາກເຂັມ»។

Verse 100

ततस्त्वभिहितो देव्या यदि मे त्वं वरप्रदः । ततः सूचीमुखो भूत्वा त्वं पिबापो महाबल

ແລ້ວນາງເທວີໄດ້ກ່າວກັບເຂົາວ່າ: «ຖ້າເຈົ້າເປັນຜູ້ປະທານພອນໃຫ້ຂ້າພະເຈົ້າແທ້, ໂອ ຜູ້ມີພະລັງອັນໃຫຍ່, ຈົ່ງເຮັດປາກໃຫ້ແຄບດັ່ງປາກເຂັມ ແລະດື່ມນ້ຳເຫຼົ່ານັ້ນໃຫ້ໝົດ»។

Verse 101

एवमुक्तेन तत्तेन सूचीवेधसमं कृतम् । घटिकापूरणं यद्वत्पपौ तद्वदनं जलम्

ເມື່ອໄດ້ຮັບຄຳສັ່ງນັ້ນ ເຂົາໄດ້ເຮັດຮູປາກໃຫ້ເທົ່າກັບຮູທີ່ເຂັມຈິ້ມ. ແລະດັ່ງນ້ຳໄຫຼເຕັມພາຊະນະນາລິການ້ຳ (clepsydra) ຢ່າງໃດ ເຂົາກໍດື່ມນ້ຳນັ້ນຢ່າງນັ້ນ.

Verse 102

एवं स वाडवो वह्निः सुराणां भक्षणोद्यतः । वंचितो विष्णुना याति मेधामाधाय यत्नतः

ດ້ວຍວິທີນີ້ ໄຟວາດະວະ (Vāḍava) ຜູ້ມຸ່ງຈະກິນເທວະດາ ຖືກພຣະວິສນຸຫຼອກໃຫ້ຫຼົບຫຼີກ; ແລ້ວມັນກໍຈາກໄປ ໂດຍພະຍາຍາມຢ່າງລະມັດລະວັງ ນຳຄວາມຕັ້ງໃຈໄປສູ່ການຂົ່ມໃຈ.

Verse 103

सर्गमेतं नरः पुण्यं वाच्यमानं शृणोति यः । स विष्णु लोकमासाद्य तेनैव सह मोदते

ຜູ້ໃດກໍຕາມທີ່ໄດ້ຟັງເລື່ອງອັນບຸນບໍລິສຸດນີ້ ໃນຂະນະທີ່ຖືກອ່ານສະດຸດສະດອງ ຜູ້ນັ້ນຈະໄດ້ເຖິງໂລກຂອງພຣະວິສນຸ ແລະຊື່ນບານຢູ່ທີ່ນັ້ນຮ່ວມກັບພຣະອົງ.