Adhyaya 22

Verse 1

ईश्वर उवाच । दक्षेणैवमनुज्ञातः शोचन्कर्म स्वकं तदा । दुःखशोकपरीतात्मा प्रभासं क्षेत्रमागतः

ພຣະອີສະວະຣະກ່າວວ່າ: ເມື່ອໄດ້ຮັບອະນຸຍາດຈາກດັກຊະແລ້ວ ໃນເວລານັ້ນ ລາວໄດ້ໂສກເສົ້າຕໍ່ກຳກັບຂອງຕົນ. ດ້ວຍໃຈທີ່ຖືກຫໍ້ຫຸ້ມດ້ວຍທຸກແລະໂສກ ລາວຈຶ່ງມາຮອດສະຖານທີ່ສັກສິດ ປະຣະພາສະ.

Verse 2

स गत्वा दक्षिणं तीरं सागरस्य समीपतः । ददर्श पर्वतं तत्र कृतस्मरमिति श्रुतम्

ເມື່ອລາວໄປຮອດຝັ່ງທາງໃຕ້ ໃກ້ທະເລ ກໍໄດ້ເຫັນພູໜຶ່ງຢູ່ນັ້ນ ທີ່ໂດງດັງດ້ວຍນາມ «ກຣິຕະສະມະຣາ»।

Verse 3

यक्षविद्याधराकीर्णं किन्नरैरुपशोभितम् । चंदनागुरुकर्पूरैरशोकैस्तिलकैः शुभैः

ພູນັ້ນແອດແນ່ນດ້ວຍຢັກສະ ແລະ ວິດຍາທະຣະ ພ້ອມທັງງາມສະຫງ່າດ້ວຍກິນນະຣະ; ຫອມດ້ວຍຈັນທະນາ, ອະກະຣູ, ແລະ ກາມຟໍ; ປະດັບດ້ວຍອະໂສກ ແລະ ຕິລະກະອັນເປັນມົງຄຸນ।

Verse 4

कल्हारैः शतपत्रैश्च पुष्पितैः फलितैः शुभैः । आम्रजम्बूकपित्थैश्च दाडिमैः पनसैस्तथा

ມັນຖືກປະດັບດ້ວຍພືດອັນເປັນມົງຄຸນ—ດອກກັນຫາຣະ ແລະ ດອກບົວຮ້ອຍກີບ—ງາມທັງດອກແລະຜົນ; ມີຕົ້ນມ່ວງ, ຈຳບູ, ກະປິດຖະ, ທັບທິມ, ແລະ ຂະນຸນ ອີກດ້ວຍ।

Verse 5

निंबुजम्बीरनागैश्च कदलीखंडमंडितैः । क्रमुकैर्नागवल्ल्याद्यैः शालैस्तालैस्तमालकैः

ຍັງງາມຂຶ້ນອີກດ້ວຍຕົ້ນນິມບຸ ແລະ ຈຳບີຣ (ສົ້ມ/ເລມອນ), ພ້ອມກຸ່ມຕົ້ນກ້ວຍຫຼາຍໆ; ມີຕົ້ນຫມາກພູ (areca) ແລະ ເຄືອນາກະວັນລີ (ໃບພູ) ເປັນຕົ້ນ, ພ້ອມທັງຕົ້ນຊາລະ, ຕານ, ແລະ ຕະມາລະ।

Verse 6

बीजपूरकखर्जूरैर्द्राक्षामधुरपाटलैः । बिल्वचंपकतिंद्वाद्यैः कदंबककुभैस्तथा

ຍັງເຕັມໄປດ້ວຍຕົ້ນບີຊະປູຣະກະ (ສົ້ມຫອມ) ແລະ ຕົ້ນຄັດຊູຣະ (ອິນທະພານ), ມີເຄືອອະງຸ່ນ, ຕົ້ນຫວານໆ ແລະ ດອກປາຕະລະ; ມີຕົ້ນບິລວະ ແລະ ຈຳປະກະ, ຕົ້ນຕິນດູ ແລະ ອື່ນໆ, ພ້ອມທັງຕົ້ນກະດຳບະ ແລະ ກຸພະ।

Verse 7

धवाशोकशिरीषाद्यैर्नानावृक्षैश्च शोभितम् । कामं कामफलैर्वृक्षैः पुष्पितैः फलितैः शुभैः

ສະຖານນັ້ນຖືກປະດັບດ້ວຍຕົ້ນໄມ້ຫຼາຍຊະນິດ ເຊັ່ນ ທະວະ, ອະໂສກະ, ສິຣີສະ ແລະອື່ນໆ; ມີຕົ້ນໄມ້ສົມປາດຖະນາ ອັນເປັນມງຄົດ ອອກດອກແລະອອກຜົນເຕັມໄປ.

Verse 8

हंसकारंडवाकीर्णं चक्रवाकोपशोभितम् । कोकिलाभिः शुकैश्चैव नानापक्षिनिनादि तम्

ບ່ອນນັ້ນແອດແນ່ນດ້ວຍຫົງ ແລະນົກກາຣັນດະວະ, ງາມດ້ວຍຄູ່ນົກຈັກຣະວາກະ; ກ້ອງກັງວານດ້ວຍສຽງນົກຄູກິລາ, ນົກແກ້ວ ແລະນົກຫຼາຍຊະນິດ.

Verse 9

जातिस्मराः पक्षिणश्च व्याजह्रुर्मानुषीं गिरम् । गंधर्वकिंनरयुगैः सिद्धविद्याधरोरगैः

ມີນົກທີ່ລະລຶກຊາດກ່ອນໄດ້ ແລະເວົ້າພາສາມະນຸດ; ທີ່ນັ້ນຍັງມີຄູ່ຄົນຟ້າກັນທັຣວະ ແລະຄິນນະຣະ, ພ້ອມດ້ວຍສິດທະ, ວິດຍາທະຣະ ແລະນາກາ ມາຢ້ຽມຢາມ.

Verse 10

क्रीडद्भिर्विविधैर्दिव्यैः शोभितं पर्वतोत्तमम् । देवगंधर्वनृत्यैश्च वेणुवीणानिनादितम्

ພູອັນປະເສີດນັ້ນງາມດ້ວຍຜູ້ຫຼິ້ນສະໜຸກອັນທິບພະຫຼາຍຊະນິດ; ຖືກປະດັບດ້ວຍການຟ້ອນຂອງເທວະ ແລະກັນທັຣວະ, ແລະເຕັມໄປດ້ວຍສຽງຂຸ່ຍ ແລະວີນາ.

Verse 11

वेदध्वनितघोषेण यज्ञहोमाग्निहोत्रजैः । समावृतं सर्वमाज्यगंधिभिरुच्छ्रितम्

ທຸກສິ່ງທີ່ນັ້ນຖືກຫໍ່ຫຸ້ມດ້ວຍສຽງກ້ອງກັງວານແຫ່ງການສະດຸດວະເທດ; ອັນເກີດຈາກຍັດຍາ, ໂຮມະ ແລະພິທີອັກນິໂຫຕຣະ, ແລະຊຶມຊາບໄປດ້ວຍກິ່ນຫອມຂອງນ້ຳມັນເນີຍ (ghee).

Verse 12

शोभितं चर्षिभिर्दिव्यैश्चातुर्विद्यैर्द्विजोत्तमैः । अत्रिश्चैव वसिष्ठश्च पुलस्त्यः पुलहः क्रतुः

ສະຖານນັ້ນຖືກປະດັບດ້ວຍລະສີຂອງລະສີດິວະ ແລະພຣາຫມັນຜູ້ສູງສຸດ ຜູ້ຊໍານານວິຊາສີ່ປະການ ເຊັ່ນ ອະຕຣິ, ວະສິດຖະ, ປຸລັດຕະຍະ, ປຸລະຫະ, ແລະ ກຣະຕຸ.

Verse 13

भृगुश्चैव मरीचिश्च भरद्वाजोऽथ कश्यपः । मनुर्यमोंऽगिरा विष्णुः शातातपपराशरौ

ຍັງມີ ພຣຶກຸ ແລະ ມະຣີຈິ, ພະຣະດວາຈະ ແລະ ກະຊະຍະປະ; ມະນຸ ແລະ ຍະມະ, ອັງກິຣະສະ ແລະ ວິສະນຸ, ພ້ອມທັງ ຊາຕາຕະປະ ແລະ ປະຣາຊະຣະ ດ້ວຍ.

Verse 14

आपस्तंबोऽथ संवर्तः कात्यः कात्यायनो मुनिः । गौतमः शंखलिखितौ तथा वाचस्पतिर्मुनिः

ທີ່ນັ້ນຍັງມີ ອາປັສຕັມບະ ແລະ ສັມວັດຕະ; ກາຕະຍະ ແລະ ມຸນີ ກາຕະຍາຍະນະ; ໂກຕະມະ; ຊັງຄະ ແລະ ລິຂິຕະ; ແລະ ມຸນີ ວາຈັສປະຕິ ດ້ວຍ.

Verse 15

जामदग्न्यो याज्ञवल्क्य ऋष्यशृंगो विभांडकः । गार्ग्यशौनकदाल्भ्याश्च व्यास उद्दालकः शुकः

ທີ່ນັ້ນມີ ຈາມະດັກນະ (ປະຣະຊຸຣາມະ) ແລະ ຢາຊະຍະວັນກະຍະ; ຣິສະຍະສຣິງຄະ ແລະ ວິພານດະກະ; ພ້ອມທັງ ກາຣກະຍະ, ຊອນະກະ, ແລະ ດາລພະຍາ; ແລະ ວະຍາສະ, ອຸດດາລະກະ, ແລະ ຊຸກະ.

Verse 16

नारदः पर्वतश्चैव दुर्वासा उग्रतापसः । शाकल्यो गालवश्चैव जाबालिर्मुद्गलस्तथा

ນາຣະດະ ແລະ ປະຣະວະຕະ ກໍຢູ່ທີ່ນັ້ນ, ແລະ ດຸຣວາສາ ຕະປະສີຜູ້ເຂັ້ມຂັດ; ພ້ອມທັງ ຊາກະລະຍະ ແລະ ກາລະວະ; ແລະຍັງມີ ຈາບາລິ ແລະ ມຸດກະລະ ດ້ວຍ.

Verse 17

विश्वामित्रः कौशिकश्च जह्नुर्विश्वावसुस्तथा । धौम्यश्चैव शतानन्दो वैशंपायनजिष्णवः

ທີ່ນັ້ນມີ ວິສະວາມິດຕະ ແລະ ກໍສິກ; ມີ ຈະຫນຸ ແລະ ວິສະວາວະສຸ ດ້ວຍ; ພ້ອມທັງ ທໍມະຍະ, ສະຕານັນດະ, ໄວສັມປາຍະນະ ແລະ ຈິສນຸ।

Verse 18

शाकटायनवार्द्धिक्यावग्निको बादरायणः । वालखिल्या महात्मानो ये च भूमण्डले स्थिताः

ທີ່ນັ້ນມີ ສາກະຕາຍະນະ, ວາຣັດທິກຍະ, ອະວັກນິກະ ແລະ ບາດະຣາຍະນະ; ພ້ອມທັງ ວາລະຂິລຍາ ຜູ້ມີຈິດໃຫຍ່ ແລະ ຜູ້ສູງສົ່ງອື່ນໆ ຜູ້ອາໄສຢູ່ໃນໂລກມະນຸດ।

Verse 19

ते सर्वे तत्र तिष्ठंति पर्वते तु कृतस्मरे । तेजस्विनो ब्रह्मपुत्रा ऋषयो धार्मिकाः प्रिये

ພວກເຂົາທັງໝົດພັກອາໄສຢູ່ທີ່ນັ້ນ ເທິງພູທີ່ເອີ້ນວ່າ ກຣິຕະສະມະຣະ; ເປັນລິສີຜູ້ສະຫວ່າງໄສ ຜູ້ເກີດຈາກພຣະພຣະຫມາ ແລະ ມັ່ນຄົງໃນທຳ, ໂອ ຜູ້ເປັນທີ່ຮັກ।

Verse 20

ज्वलंतस्तपसा सर्वे निर्द्धूमा इव पावकाः । मासोपवासिनः केचित्केचित्पक्षोपवासिनः

ພວກເຂົາທັງໝົດລຸກໂຊດດ້ວຍຕະປະສະ ດັ່ງໄຟບໍ່ມີຄວັນ. ບາງພວກຖືອຸປະວາສະຕະຫຼອດໜຶ່ງເດືອນ, ບາງພວກຖືອຸປະວາສະໜຶ່ງປັກ (ສອງອາທິດ).

Verse 21

त्रैरात्रिकाः सांतपना निराहारास्तथा परे । केचित्पुष्प फलाहाराः शीर्णपर्णाशिनस्तथा

ບາງພວກຖືພິທີສາມຄືນ; ບາງພວກປະຕິບັດຕະປະສະ ສາມຕະປະນະ; ອື່ນໆອົດອາຫານສິ້ນເຊີງ. ບາງພວກດຳລົງຊີວິດດ້ວຍດອກໄມ້ແລະໝາກໄມ້, ບາງພວກກິນແຕ່ໃບໄມ້ທີ່ຫຼົ່ນລົງ.

Verse 22

केचिद्गोमयभक्षाश्च जलाहारास्तथा परे । साग्निहोत्राः सुविद्वांसो मोक्षमार्गार्थचिन्तकाः

ບາງຄົນກິນຂີ້ງົວແຫ້ງ ແລະບາງຄົນດຳລົງຊີວິດດ້ວຍນ້ຳຢ່າງດຽວ. ບັນດາລະສີຜູ້ຮູ້ທັນ ຮັກສາພິທີອັກນິໂຫຕຣ ແລະພິຈາລະນາຄວາມໝາຍແຫ່ງທາງສູ່ໂມກສະ.

Verse 23

इति हासपुराणादिश्रुतिस्मृतिविशारदाः । एते चान्ये च बहवो मार्कंडेयपुरोगमाः

ດັ່ງນັ້ນ ບັນດາລະສີເຫຼົ່ານັ້ນຊ່ຽວຊານໃນອິຕິຫາສະ ແລະ ປຸຣານະ ພ້ອມທັງຮູ້ລຶກໃນສຣຸຕິ ແລະ ສມຣິຕິ. ພວກນີ້ ແລະອື່ນໆອີກຫຼາຍ ມີມາຣກັນເດຍເປັນຜູ້ນຳ ລ້ວນຢູ່ທີ່ນັ້ນ.

Verse 24

प्रभासं क्षेत्रमासाद्य संस्थिता कृतपर्वते । एवं कृतस्मरस्तत्र सर्वदेवनिषेवितः । मन्वंतरेस्मिन्यो देवि निर्दग्धो वडवाग्निना

ເມື່ອເຂົາໄດ້ເຖິງພຣະພາສະ ອັນເປັນເຂດສັກສິດ ເຂົາໄດ້ຕັ້ງຢູ່ເທິງພູກຣິຕະປາຣະວະຕະ. ທີ່ນັ້ນ ເຂົາໄດ້ຮັບການນັບຖື ແລະການປະນົມບູຊາຈາກເທວະທັງປວງ ແລະໄດ້ “ຟື້ນຄືນສະຕິ”. ໃນມັນວັນຕະຣະນີ້ເອງ ໂອ ເທວີ ເຂົາເຄີຍຖືກເຜົາໂດຍວະດະວາກນິ—ໄຟໃຕ້ທະເລຮູບໜ້າມ້າ.

Verse 25

तं दृष्ट्वा पर्वतं रम्यं दृष्ट्वा चैव महोदधिम् । प्रदक्षिणं ततश्चक्रे सप्तकृत्वो निशाकरः । गिरेः प्रदक्षिणां कृत्वा गतो यत्र महेश्वरः

ເມື່ອເຫັນພູອັນງາມນັ້ນ ແລະເຫັນມະຫາສະມຸດ ນິສາກະຣະ (ດວງຈັນ) ໄດ້ເຮັດປະທັກສິນາວົງຮອບເຈັດຄັ້ງ. ເມື່ອສຳເລັດການວົງຮອບພູແລ້ວ ເຂົາໄດ້ໄປຫາບ່ອນທີ່ມະເຫສະວະຣະປະທັບຢູ່.

Verse 26

समीपे तु समुद्रस्य स्पर्शलिंगस्वरूपवान् । प्रसादयामास विभुं प्रसन्नेनांतरात्मना

ໃກ້ທະເລ ເຂົາໄດ້ຮັບຮູບແຫ່ງສະປັດສະລິງຄະ (Sparśa-liṅga) ແລະພະຍາຍາມປະນົມບູຊາເພື່ອໃຫ້ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຜູ້ສະຫວ່າງທົ່ວສັບພະສິ່ງ ພໍພຣະໄທ ໂດຍມີໃຈພາຍໃນສະງົບ ແລະບໍລິສຸດ.

Verse 27

मरणं वेति संध्याय शरणं वा महेश्वरम् । वरं शापाभिघातार्थं मृत्युं वा शंकरान्मम

ລາວຄິດວ່າ «ແມ່ນຄວາມຕາຍບໍ? ຫຼືຄວນເຂົ້າພຶ່ງພາພຣະມະເຫສະວະຣະ?» ແລ້ວສະຫຼຸບວ່າ «ສໍາລັບຂ້າ ແມ່ນແຕ່ຄວາມຕາຍຈາກພຣະສັງກະຣະກໍດີ ເພື່ອໃຫ້ການຟາດຟັນແຫ່ງຄໍາສາບສິ້ນສຸດ»।

Verse 28

इति सोमो मतिं कृत्वा तपसाऽराधयञ्छिवम् । यावद्वर्षसहस्रं तु फलमूलाशनोऽभवत्

ດັ່ງນັ້ນ ໂສມະໄດ້ຕັ້ງໃຈແນ່ ແລະບູຊາພຣະສິວະດ້ວຍຕະປະສະ; ຕະຫຼອດພັນປີເຕັມ ລາວດໍາລົງຊີວິດດ້ວຍການກິນແຕ່ຜົນໄມ້ແລະຮາກໄມ້ເທົ່ານັ້ນ।

Verse 29

पूर्णे वर्षसहस्रे तु चतुर्थे वरवर्णिनि । तुतोष भगवान्रुद्रो वाक्यं चेदमुवाच ह

ເມື່ອພັນປີທີ່ສີ່ສໍາເລັດຄົບ ໂອ ຜູ້ມີວັນນະງາມ, ພຣະຣຸດຣະຜູ້ເປັນພຣະຜູ້ມີພຣະພາກ ກໍພໍພຣະໄທ ແລະກ່າວຖ້ອຍຄໍານີ້।

Verse 30

परितुष्टोऽस्मि ते चंद्र वरं वरय सुव्रत । किं ते कामं करोम्यद्य ब्रूहि यत्स्यात्सुदुर्ल्लभम्

«ຂ້າພໍໃຈເຈົ້າຢ່າງຍິ່ງ ໂອ ຈັນທຣະ. ຈົ່ງເລືອກພອນເຖີດ ໂອ ຜູ້ມີວຣະຕະອັນດີ. ມື້ນີ້ ຄວາມປາຖະໜາໃດຂອງເຈົ້າທີ່ຂ້າຈະສໍາເລັດໃຫ້? ຈົ່ງກ່າວ—ແມ່ນແຕ່ສິ່ງທີ່ຫາຍາກທີ່ສຸດ»।

Verse 31

एवं प्रत्यक्षमापन्नं दृष्ट्वा देवं वृषध्वजम् । प्रणम्य तं यथाभक्त्या स्तुतिं चक्रे निशाकरः

ເມື່ອເຫັນພຣະເທວະວຣຶສະທະວະຊະ (ພຣະສິວະຜູ້ມີທຸງຮູບງົວ) ປາກົດຕໍ່ໜ້າດັ່ງນັ້ນ, ນິສາກະຣະກໍກົ້ມກາບດ້ວຍຄວາມພັກດີຕາມສົມຄວນ ແລະຮ້ອຍຮຽງບົດສັນລະເສີນ।

Verse 32

चंद्र उवाच । ॐ नमो देवदेवाय शिवाय परमात्मने । अप्रमेयस्वरूपाय ब्यक्ताव्यक्तस्वरूपिणे

ຈັນທຣາກ່າວວ່າ: «ໂອມ—ຂ້າພະເຈົ້ານົບນ້ອມແດ່ພຣະສິວະ ພຣະເທວະເຫນືອພຣະເທວະ, ອາດຕະມັນສູງສຸດ; ຜູ້ມີສະພາບຫາຂອບເຂດບໍ່ໄດ້ ແລະມີຮູບທັງປາກົດແລະບໍ່ປາກົດ»។

Verse 33

त्वं पतिर्योगिनामीश त्वयि सर्वं प्रतिष्ठितम् । त्वं यज्ञस्त्वं वषट्कारस्त्वमोंकारः प्रजापतिः

«ໂອ ອີສະ, ພຣະອົງແມ່ນຈອມເຈົ້າແຫ່ງໂຍຄີ; ທຸກສິ່ງທັງປວງຕັ້ງຢູ່ໃນພຣະອົງ. ພຣະອົງແມ່ນຍັດຍະເອງ; ພຣະອົງແມ່ນສຽງ “ວະສັດ”; ພຣະອົງແມ່ນໂອມກາຣ; ພຣະອົງແມ່ນປຣະຊາປະຕິ»។

Verse 34

चतुर्विंशत्यधिकं च भुवनानां शतद्वयम् । तस्योपरि परं ज्योतिर्जागर्ति तव केवलम्

«ເຫນືອກວ່າໂລກສອງຮ້ອຍ—ແລະເຫນືອຂຶ້ນໄປອີກຊາວສີ່—ມີແສງສູງສຸດສ່ອງສະຫວ່າງຢູ່ເທິງທຸກສິ່ງ. ແສງນັ້ນແຕ່ຜູ້ດຽວຕື່ນຢູ່ເປັນພຣະອົງ»។

Verse 35

कल्पांत आदिवाराहमुक्तब्रह्मांडसंस्थितौ । आधारस्तंभभूताय तेजोलिंगाय ते नमः

«ໃນຍາມສິ້ນກັລປະ ເມື່ອວະຣາຫະດັ້ງເດີມປ່ອຍໄຂ່ຈັກກະວານອອກ, ພຣະອົງຢືນເປັນເສົາຮອງຮັບ. ຂ້າພະເຈົ້ານົບນ້ອມແດ່ພຣະອົງ—ເຕໂຈລິງຄະ, ເສົາແຫ່ງປະກາຍໄຟອັນຮຸ່ງໂຮງ»។

Verse 36

नमोऽनामयनाम्ने ते नमस्ते कृत्तिवाससे । नमो भैरवनाथाय नमः सोमेश्वराय ते

«ນົບນ້ອມແດ່ພຣະອົງ ຜູ້ມີນາມວ່າ ອະນາມະຍະ; ນົບນ້ອມແດ່ພຣະອົງ ກຣິດຕິວາສະ. ນົບນ້ອມແດ່ ພຣະໄພຣະວະນາຖະ; ນົບນ້ອມແດ່ພຣະອົງ ໂສເມສະວະຣະ»។

Verse 37

इति संज्ञाभिरेताभिः स्तुत्याभिरमृतेश्वरः । भूतैर्भव्यैर्भविष्यैश्च स्तूयसे सुरसत्तमैः

ດັ່ງນັ້ນ ໂດຍນາມເອີ້ນ ແລະ ບົດສັນລະເສີນເຫຼົ່ານີ້ ໂອ້ ອະມຣິເຕສະວະຣະ ພຣະອົງຖືກສັນລະເສີນໂດຍເທວະຜູ້ປະເສີດ—ທັງຜູ້ໃນອະດີດ ປັດຈຸບັນ ແລະ ອະນາຄົດ।

Verse 38

आद्यो विरंचिनामाभूद्ब्रह्मा लोकपितामहः । मृत्युञ्जयेति ते नाम तदाऽभूत्पार्वतीपते

ໃນຍຸກທຳອິດ ເມື່ອພຣະພຣະຫມາເປັນທີ່ຮູ້ຈັກວ່າ ວິຣັນຈິ ປູ່ໃຫຍ່ແຫ່ງໂລກທັງປວງ ໃນເວລານັ້ນ ໂອ້ ພຣະສະຫວາມີແຫ່ງປາຣະວະຕີ ນາມຂອງພຣະອົງໄດ້ເປັນ “ມຣິຕຍຸນຊະຍະ” ຜູ້ຊະນະຄວາມຕາຍ।

Verse 39

द्वितीयोऽभूद्यदा ब्रह्मा पद्मभूरिति विश्रुतः । तदा कालाग्निरुद्रेति तव नाम प्रकीर्तितम्

ໃນຂັ້ນທີສອງ ເມື່ອພຣະພຣະຫມາໂດ່ງດັງວ່າ ປັດມະພູ (ເກີດຈາກດອກບົວ) ໃນເວລານັ້ນ ນາມຂອງພຣະອົງຖືກປະກາດວ່າ “ກາລາກນິຣຸດຣະ” ຣຸດຣະເປັນໄຟແຫ່ງເວລາ।

Verse 40

तृतीयोऽभूद्यदा ब्रह्मा स्वयंभूरिति विश्रुतः । अमृतेशेति ते नाम कीर्तितं कीर्तिवर्द्धनम्

ໃນຂັ້ນທີສາມ ເມື່ອພຣະພຣະຫມາເປັນທີ່ຮູ້ຈັກວ່າ ສະວະຍັມພູ (ເກີດດ້ວຍຕົນເອງ) ໃນເວລານັ້ນ ນາມຂອງພຣະອົງຖືກຂັບຮ້ອງວ່າ “ອະມຣິເຕສະ” —ນາມທີ່ເພີ່ມພູນກຽດສັກ ແລະ ສິຣິມົງຄຸນ।

Verse 41

चतुर्थोऽभूद्यदा ब्रह्मा परमेष्ठीति विश्रुतः । अनामयेति देवेश तव नाम स्मृतं तदा

ໃນຂັ້ນທີສີ່ ເມື່ອພຣະພຣະຫມາໂດ່ງດັງວ່າ ປະຣະເມດຖີ ໃນເວລານັ້ນ ໂອ້ ພຣະເຈົ້າແຫ່ງເທວະທັງປວງ ນາມຂອງພຣະອົງຖືກລະລຶກວ່າ “ອະນາມະຍະ” ຜູ້ປອດຈາກຄວາມທຸກພະຍາດ।

Verse 42

पंचमोऽभूद्यदा ब्रह्मा सुरज्येष्ठ इति श्रुतः । कृत्तिवासेति ते नाम बभूव त्रिपुरांतक

ໃນການທີ່ຫ້າ ເມື່ອພຣະພຣະຫມາຖືກເອີ້ນວ່າ «ສຸຣະຍເຍດຖະ» ດັ່ງທີ່ໄດ້ຍິນ, ເມື່ອນັ້ນ ພຣະນາມຂອງພຣະອົງແມ່ນ «ກຣິຕຕິວາສະ» ໂອ ຕຣິປຸຣານຕະກະ ຜູ້ທໍາລາຍນະຄອນສາມ.

Verse 43

षष्ठश्चाभूद्यदा ब्रह्मा हेमगर्भ इति स्मृतः । तदा भैरवनाथेति तव नाम प्रकीर्तितम्

ແລະໃນການທີ່ຫົກ ເມື່ອພຣະພຣະຫມາຖືກຈື່ຈໍາວ່າ «ເຮມະຄັຣພະ», ເມື່ອນັ້ນ ພຣະນາມຂອງພຣະອົງຖືກປະກາດວ່າ «ໄພຣະວະນາຖະ» ພຣະເຈົ້າໄພຣະວະ.

Verse 44

अधुना वर्त्तते योऽसौ शतानंद इति श्रुतः । आदिसोमेन यश्चासौ वामनेत्रोद्भवेन ते

«ຜູ້ນັ້ນຜູ້ຍັງດໍາລົງຢູ່ໃນປັດຈຸບັນ ເປັນທີ່ຮູ້ຈັກວ່າ “ສະຕານັນດະ”; ແລະຜູ້ນັ້ນແມ່ນ “ອາດິ-ໂສມະ” ດັ່ງເດີມ ເກີດຈາກພຣະເນດຊ້າຍຂອງພຣະອົງ»।

Verse 45

प्रतिष्ठार्थं तु लिंगस्य आनीतश्चाष्टवार्षिकः । बालरूपी तदा तेन सोमनाथेति कीर्तितम्

«ເພື່ອການປະຕິສະຖາປະນາລິງຄະ ໄດ້ນໍາເອົາເດັກອາຍຸແປດປີມາ; ໃນຮູບເດັກນ້ອຍ ເມື່ອນັ້ນ ລາວໄດ້ປະກາດວ່າ “ໂສມະນາຖະ”.»

Verse 46

सहस्रद्वितयं चैव शतं चैव षडुत्तरम्

«ສອງພັນ ແລະ ໜຶ່ງຮ້ອຍ ພ້ອມທັງ ເພີ່ມອີກ ຫົກ»។

Verse 47

सप्तमोऽहं महादेव आत्रेय इति विश्रुतः । प्राचेतसेन दक्षेण शप्तस्त्वां शरणं गतः । रक्ष मां देवदेवेश क्षयिणं पापरोगिणम्

ໂອ ມະຫາເທວ, ຂ້າພະເຈົ້າແມ່ນຄົນທີ 7 ໃນພວກນັ້ນ ໂດຍມີນາມວ່າ ອາເຕຣຍ. ຖືກດັກສະ ບຸດຂອງ ປຣາເຈຕະສ ສາບແຊ່ງ ຂ້າພະເຈົ້າຈຶ່ງມາຂໍພຶ່ງພາ. ຂໍພຣະເຈົ້າແຫ່ງເທວທັງປວງ ປົກປ້ອງຂ້າພະເຈົ້າ ຜູ້ກຳລັງຊຸດໂຊມ ແລະຖືກໂລກແຫ່ງບາບກັດກິນ.

Verse 48

इति संस्तुवतस्तस्य चंद्रस्य करुणाकरः । तुतोष भगवान्रुद्रो वाक्यं चेदमुवाच ह

ເມື່ອ ຈັນທຣະ ສັນລະເສີນດັ່ງນັ້ນ ພຣະຣຸທຣະ ຜູ້ເປັນບໍ່ນ້ຳແຫ່ງຄວາມເມດຕາ ກໍພໍໃຈ ແລະກ່າວຖ້ອຍຄຳນີ້ວ່າ.

Verse 49

परितुष्टोऽस्मि ते चंद्र वरं वरय सुव्रत । कि ते कामं करोम्यद्य ब्रूहि यत्स्यात्सुदुर्ल्लभम्

ໂອ ຈັນທຣະ, ຂ້າພະເຈົ້າພໍໃຈຕໍ່ເຈົ້າຢ່າງເຕັມທີ. ໂອ ຜູ້ຖືວຣະຕະອັນດີ, ຈົ່ງເລືອກພອນ. ມື້ນີ້ເຈົ້າປາຖະໜາໃຫ້ຂ້າພະເຈົ້າສຳເລັດສິ່ງໃດ? ຈົ່ງກ່າວມາ ແມ່ນແຕ່ສິ່ງທີ່ຫາຍາກທີ່ສຸດກໍຕາມ.

Verse 50

मम नामानि गुह्यानि मम प्रियतराणि च । पठिष्यंति नरा ये तु दास्ये तेषां मनोगतम्

ຜູ້ໃດກໍຕາມທີ່ຈະອ່ານສະດຸດສະດອງນາມລັບຂອງຂ້າພະເຈົ້າ—ນາມທີ່ຂ້າພະເຈົ້າຮັກຍິ່ງ—ຂ້າພະເຈົ້າຈະປະທານສິ່ງທີ່ໃຈເຂົາປາຖະໜາ.

Verse 51

अतीता ये चंद्रमसो भविष्यंति च येऽधुना । तेषां पूज्यमिदं लिंगं यावदन्योऽष्टवार्षिकः

ສຳລັບ ຈັນທຣະ ທີ່ຜ່ານໄປ ແລະຜູ້ທີ່ຈະມາ ພ້ອມທັງຜູ້ທີ່ມີຢູ່ໃນປັດຈຸບັນ—ລິງຄະນີ້ຄວນໄດ້ຮັບການບູຊາຈາກພວກເຂົາ ຈົນກວ່າຈະປາກົດອີກອົງໜຶ່ງອາຍຸແປດປີ.

Verse 52

आः परं चतुर्वक्त्रो ब्रह्मा यो भविता यदा । प्राणनाथेति देवस्य तदा नाम भविष्यति

ແລະຍັງຕໍ່ໄປ: ເມື່ອພຣະພຣະຫມາຜູ້ມີສີ່ໜ້າເກີດຂຶ້ນ ພຣະນາມຂອງເທວະນັ້ນຈະເປັນ «ປຣານນາຖ».

Verse 53

प्राणास्तु वायवः प्रोक्तास्तदाराधननाम तत् । प्राणनाथेति संप्रोक्तं मेऽधुना तद्भविष्यति

ປຣານາເປັນລົມຊີວິດທີ່ກ່າວກັນ; ນັ້ນແທ້ໆເປັນນາມແຫ່ງການບູຊາ. ຖືກປະກາດວ່າ «ປຣານນາຖ»—ນັ້ນຈະເປັນນາມບູຊາຂອງຂ້າແຕ່ນີ້ໄປ.

Verse 54

तस्मादग्नीशनामेति कालरुद्रेत्यनंतरम् । तारकेति ततो नाम भविष्यत्येव कीर्तितम्

ດັ່ງນັ້ນ ພຣະນາມຂອງພຣະອົງຈະຖືກສັນລະເສີນວ່າ «ອັກນີຊະ»; ຕໍ່ມາ «ກາລະຣຸດຣະ»; ແລະຕໍ່ໄປ «ຕາຣະກະ»—ລຳດັບນາມໃນອະນາຄົດຖືກປະກາດແລ້ວ.

Verse 55

मृत्युञ्जयेति देवस्य भविता तदनंतरम् । त्र्यंबकेशस्त्वितीशेति भुवनेशेत्यनन्तरम्

ຫຼັງຈາກນັ້ນ ເທວະຈະຖືກຮູ້ຈັກວ່າ «ມຣິຕຍຸນຊະຍະ»; ຕໍ່ມາ «ຕຣະຍັມບະເກຊະ»; ຕໍ່ມາ «ອິຕີຊະ»; ແລະຕໍ່ໄປ «ພຸວະເນຊະ».

Verse 56

भूतनाथेति घोरेति ब्रह्मेशेत्यथ नामकम् । भविष्यं पृथिवीशेति आदिनाथेत्यनंतरम्

ຕໍ່ມາ ພຣະນາມຈະເປັນ «ພູຕະນາຖ»; ຕໍ່ມາ «ໂຆຣະ»; ຕໍ່ມາ «ພຣະຫມເນຊະ». ໃນອະນາຄົດຈະຖືກເອີ້ນວ່າ «ປຣິຖິວີຊະ» ແລະຕໍ່ໄປ «ອາດິນາຖ».

Verse 57

कल्पेश्वरेति देवस्य चंद्रनाथेत्यनन्तरम् । नाम देवस्य यद्भावि सांप्रतं ते प्रकाशितम्

ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ພຣະເທວະນັ້ນຈະຖືກເອີ້ນວ່າ «ກັນເປສະວະຣະ» ແລະຕໍ່ມາ «ຈັນທຣະນາຖະ». ບັນດານາມອັນຈະມາໃນອະນາຄົດ ບັດນີ້ໄດ້ເປີດເຜີຍໃຫ້ເຈົ້າແລ້ວ।

Verse 58

इत्येवमादि नामानि स्वसंख्यातानि षोडश । गतानि संभविष्यंति कालस्यानंतभावतः

ດັ່ງນີ້ແຫຼະ ເລີ່ມຕົ້ນແບບນີ້ ມີນາມ 16 ປະການ—ແຕ່ລະນາມມີຈໍານວນທີ່ກໍານົດໄວ້ຕາມລໍາດັບ—ບາງນາມໄດ້ຜ່ານໄປ ແລະບາງນາມຈະເກີດຂຶ້ນອີກ ເນື່ອງຈາກເວລາມີສະພາບອັນບໍ່ມີທີ່ສິ້ນສຸດ।

Verse 59

एकैकं वर्तते नाम ब्रह्मणः प्रलयावधि । ततोन्यज्जायते नाम यथा नामानुरूपतः

ນາມແຕ່ລະນາມດໍາລົງຢູ່ຈົນສິ້ນສຸດຍຸກຂອງພຣະພຣະຫມາ ຈົນເຖິງການລະລາຍ (ປຣະລະຍະ). ແລ້ວນາມອື່ນຈຶ່ງເກີດຂຶ້ນ ຕາມຄຸນລັກສະນະທີ່ນາມນັ້ນຊີ້ບອກ।

Verse 60

अथ किं बहुनोक्तेन रहस्यं ते प्रकाशितम् । वत्स यत्कारणेनेह तपस्तप्तं त्वयाऽखिलम् । तन्मे निःशेषतो ब्रूहि दास्ये तुष्टोऽस्मि ते वरम्

ຈະເວົ້າຫຼາຍໄປເຮັດໄມ? ຄວາມລັບໄດ້ເປີດເຜີຍໃຫ້ເຈົ້າແລ້ວ. ລູກນ້ອຍຜູ້ເປັນທີ່ຮັກ—ຈົ່ງບອກເຮົາໃຫ້ຄົບຖ້ວນວ່າ ເພາະເຫດໃດເຈົ້າຈຶ່ງບໍາເພັນຕະປະສະຢາຢ່າງຄົບຄືນຢູ່ນີ້; ເຮົາພໍໃຈ ແລະຈະປະທານພອນໃຫ້ເຈົ້າ.

Verse 61

चन्द्र उवाच । अहं शप्तस्तु दक्षेण कस्मिंश्चित्कारणांतरे । यक्ष्मणा च क्षयं नीतस्तस्मात्त्वं त्रातुमर्हसि

ຈັນທຣະກ່າວວ່າ: ຂ້າພະເຈົ້າຖືກດັກສະສາບແຊ່ງ ເນື່ອງຈາກເຫດບາງປະການ. ແລະຖືກໂຣກຢັກສະມາ (yakṣmā) ນໍາໃຫ້ຊຸດໂຊມຈົນຈະສິ້ນ. ດັ່ງນັ້ນ ຂໍພຣະອົງເມດຕາຊ່ວຍກູ້ຂ້າພະເຈົ້າ.

Verse 62

शंभुरुवाच । अधुना भोः समं पश्य सर्वास्ता दक्षकन्यकाः । क्षयस्ते भविता पक्षं पक्षं वृद्धिर्भविष्यति

ພຣະສັມພູກ່າວວ່າ: ບັດນີ້ ໂອ ທ່ານ ຈົ່ງເບິ່ງບຸດສາວທັງຫມົດຂອງທັກສະໃຫ້ເທົ່າກັນ. ສໍາລັບເຈົ້າ ຈະມີການຫຼຸດລົງໃນຄື່ງເດືອນໜຶ່ງ ແລະການເພີ່ມຂຶ້ນໃນຄື່ງເດືອນຕໍ່ໄປ—ຄື່ງເດືອນຕໍ່ຄື່ງເດືອນ.

Verse 63

पूर्वोचितां प्रभां सोम प्राप्स्यसे मत्प्रसादतः । प्राचेतसस्य दक्षस्य तपसा हतपाप्मनः

ໂອ ໂສມາ, ໂດຍພຣະອະນຸກຣະຫຼັງຂອງເຮົາ ເຈົ້າຈະໄດ້ຄືນມາຊຶ່ງລັດສະໝີທີ່ເຄີຍເປັນຂອງເຈົ້າແຕ່ກ່ອນ. ນີ້ເກີດຈາກຕະປະສະ (tapas) ຂອງທັກສະ ບຸດແຫ່ງປຣາເຈຕະສະ ຜູ້ທີ່ບາບຖືກເຜົາດ້ວຍຕະປະສະ.

Verse 64

तस्यान्यथा वचः कर्तुं शक्यं नान्यैः सुरैरपि । ब्राह्मणाः कुपिता हन्युर्भस्मीकुर्युः स्वतेजसा

ແມ່ນແຕ່ເທວະອື່ນໆ ກໍບໍ່ອາດເຮັດໃຫ້ຄໍາຂອງລາວກາຍເປັນຢ່າງອື່ນໄດ້. ຖ້າພຣາຫມັນໂກດ ພວກເຂົາສາມາດຟາດຟັນ ແລະເຜົາໃຫ້ເປັນຂີ້ເຖົ່າ ດ້ວຍເຕຊະ (tejas) ອັນເປັນລັດສະໝີວິນຍານຂອງຕົນ.

Verse 65

देवान्कुर्युरदेवांश्च नाशयेयुरिदं जगत् । ब्राह्मणाश्चैव देवाश्च तेज एकं द्विधा कृतम्

ພວກເຂົາສາມາດເຮັດໃຫ້ເທວະກາຍເປັນອະເທວະ ແລະຍັງສາມາດທໍາລາຍໂລກນີ້ໄດ້. ພຣາຫມັນແລະເທວະແທ້ໆ ມີເຕຊະອັນດຽວ ແຕ່ຖືກແບ່ງເປັນສອງຮູບແບບ.

Verse 66

प्रत्यक्षं ब्राह्मणा देवाः परोक्षं दिवि देवताः । न विना ब्राह्मणा देवैर्न देवा ब्राह्मणैर्विना

ພຣາຫມັນແມ່ນເທວະທີ່ເຫັນໄດ້ຕໍ່ໜ້າ (ໃນໂລກ) ແລະເທວະໃນສະຫວັນແມ່ນເທວະທີ່ເຫັນບໍ່ໄດ້. ບໍ່ມີພຣາຫມັນ ເທວະກໍບໍ່ສົມບູນ; ບໍ່ມີເທວະ ພຣາຫມັນກໍບໍ່ສົມບູນເຊັ່ນກັນ.

Verse 67

एकत्र मन्त्रा स्तिष्ठन्ति तेज एकत्र तिष्ठति । ब्राह्मणा देवता लोके ब्राह्मणा दिवि देवताः । त्रैलोक्ये ब्राह्मणाः श्रेष्ठा ब्राह्मणा एव कारणम्

ມົນຕຣາທັງຫຼາຍສະຖິດຢູ່ໃນທີ່ດຽວ; ເຕຊະ (ພະລັງແສງ) ກໍສະຖິດຢູ່ໃນທີ່ດຽວ. ໃນໂລກນີ້ ພຣາຫມະນາແມ່ນເທວະດາ; ໃນສະຫວັນ ພຣາຫມະນາກໍແມ່ນເທວະດາ. ໃນສາມໂລກ ພຣາຫມະນາເປັນຜູ້ສູງສຸດ—ພຣາຫມະນາເທົ່ານັ້ນແມ່ນເຫດປັດໃຈແຫ່ງລະບຽບສັກສິດ.

Verse 68

पितुर्नियुक्ताः पितरो भवंति क्रियासु दैवीषु भवंति देवाः । द्विजोत्तमा हस्तनिषक्ततोयास्तेनैव देहेन भवंति देवाः

ເມື່ອຖືກແຕ່ງຕັ້ງໂດຍບິດາ ຕາມໜ້າທີ່ລູກແລະພິທີກຳ, ພິຕຣະ (ບັນພະບຸລຸດ) ກໍເກີດມາເປັນຜູ້ຮັບບູຊາ. ໃນພິທີອັນເທວະດາ ເທວະດາທັງຫຼາຍກໍປາກົດ. ດວິໂຈດຕະມະ—ຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງອັນປະເສີດ—ຖືນ້ຳໄວ້ໃນຝາມືເພື່ອຖວາຍ; ດ້ວຍກາຍນັ້ນເອງ ກໍເປັນດັ່ງເທວະດາໃນພິທີ.

Verse 69

षट्क र्मतत्त्वाभिरतेषु नित्यं विप्रेषु वेदार्थकुतूहलेषु । न तेषु भक्त्या प्रविशंति घोरं महाभयं प्रेतभवं कदाचित्

ຜູ້ໃດມີສັດທາບູຊາພຣາຫມະນາ ຜູ້ທີ່ຂະຫຍັນຢູ່ເປັນນິດໃນຫຼັກຂອງກຳຫົກປະການ ແລະກະຕືລືລົ້ນຕໍ່ຄວາມໝາຍແຫ່ງເວດາ—ຜູ້ນັ້ນບໍ່ເຄີຍເຂົ້າສູ່ຄວາມຢ້ານກົວອັນນ່າສະພຶງນັ້ນ, ມະຫາພະຍັນຕະລາຍແຫ່ງການເປັນເປຣຕະ (ວິນຍານຫິວໂຫຍ).

Verse 70

यद्ब्राह्मणाः स्तुत्यतमा वदन्ति तद्देवता कर्मभिराचरंति । तुष्टेषु तुष्टाः सततं भवन्ति प्रत्यक्षदेवेषु परोक्षदेवाः

ສິ່ງໃດທີ່ພຣາຫມະນາຜູ້ຄວນສັນລະເສີນຢ່າງຍິ່ງກ່າວໄວ້ ເທວະດາທັງຫຼາຍກໍປະຕິບັດຕາມດ້ວຍການກະທຳຂອງຕົນ. ເມື່ອເທວະດາທີ່ເຫັນໄດ້—ພຣາຫມະນາ—ພໍໃຈ ເທວະດາທີ່ບໍ່ເຫັນກໍພໍໃຈຢູ່ເປັນນິດ.

Verse 71

यथा रुद्रा यथा देवा मरुतो वसवोऽश्विनौ । ब्रह्मा च सोमसूर्यौ च तथा लोके द्विजोत्तमाः

ດັ່ງທີ່ມີຣຸດຣະ, ເທວະດາ, ມະຣຸດ, ວະສຸ, ແລະອັສວິນ—ຢ່າງນັ້ນແຫຼະ ໃນໂລກນີ້ກໍມີດວິໂຈດຕະມະ, ຜູ້ປະເສີດໃນຫມູ່ຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງ, ສົມກຽດດັ່ງຫມູ່ເທວະນັ້ນ.

Verse 72

देवाधीनाः प्रजाः सर्वा यज्ञाधीनाश्च देवताः । ते यज्ञा ब्राह्मणाधीनास्तस्माद्देवा द्विजोत्तमाः

ສັດທັງປວງພຶງພາເທວະດາ ແລະເທວະດາພຶງພາຍັດຍະ. ຍັດຍະນັ້ນພຶງພາພຣາຫມັນ; ດັ່ງນັ້ນພຣາຫມັນ—ເທວະດາແທ້ໃນໂລກ—ແມ່ນຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງອັນປະເສີດສຸດ.

Verse 73

ब्राह्मणानर्चयेन्नित्यं ब्राह्मणांस्तर्पयेत्सदा । ब्राह्मणास्तारका लोके ब्राह्मणात्स्वर्गमश्नुते

ຄວນບູຊາພຣາຫມັນທຸກວັນ ແລະຄວນເຮັດໃຫ້ພຣາຫມັນພໍໃຈເສມອດ້ວຍການນົບນ້ອມແລະທານ. ພຣາຫມັນເປັນດາວນຳທາງໃນໂລກ; ໂດຍພຣາຫມັນຈຶ່ງໄດ້ບັນລຸສະຫວັນ.

Verse 75

शक्यं हि कवचं भेत्तुं नाराचेन शरेण वा । अपि वज्र सहस्रेण ब्राह्मणाशीः सुदुर्भिदा

ເກາະກຳບັງອາດຖືກຈອກໄດ້ ດ້ວຍລູກສອນປາຍເຫຼັກ ຫຼືດ້ວຍສອນ; ແຕ່ພອນອວຍພອນຂອງພຣາຫມັນນັ້ນ ຍາກຈະທຳລາຍຢ່າງຍິ່ງ ແມ່ນແຕ່ດ້ວຍວັດຊຣະພັນຄັ້ງກໍຕາມ.

Verse 76

हुतेन शाम्यते पापं हुतमन्नेन शाम्यति । अन्नं हिरण्यदानेन हिरण्यं ब्राह्मणाशिषा

ບາບສະຫງົບລົງໄດ້ດ້ວຍການບູຊາໃນໄຟສັກສິດ; ແລະອາຫານທີ່ຖວາຍກໍເປັນມົງຄຸນ. ອາຫານຖືກຊຳລະດ້ວຍການທານຄຳ, ແລະຄຳເອງຖືກຊຳລະດ້ວຍພອນຂອງພຣາຫມັນ.

Verse 77

य इच्छेन्नरकं गंतुं सपुत्रपशुबांधव । देवेष्वधिकृतं कुर्याद्ब्राह्मणेषु च गोषु च

ຜູ້ໃດປາດຖະນາໄປນະລົກ—ພ້ອມລູກຫຼານ, ສັດລ້ຽງ ແລະຍາດພີ່ນ້ອງ—ຜູ້ນັ້ນຈົ່ງກະທຳຜິດຕໍ່ເທວະດາ, ຕໍ່ພຣາຫມັນ ແລະຕໍ່ງົວ.

Verse 78

ब्राह्मणान्द्वेष्टि यो मोहाद्देवान्गाश्च मखान्यदि । नैव तस्य परो लोको नाऽयं लोको दुरात्मनः

ຜູ້ໃດເນື່ອງຈາກຄວາມຫຼົງ ເກີດຄວາມຊັງຕໍ່ພຣາຫມັນ ແລະດູຖູກເທວະດາ ງົວ ແລະພິທີບູຊາ ຜູ້ນັ້ນບໍ່ມີທັງໂລກໜ້າ ແລະບໍ່ມີແມ່ນແຕ່ໂລກນີ້; ເປັນຄົນຊົ່ວແທ້.

Verse 79

अभेद्यमच्छेद्यमनादिमक्षयं विधिं पुराणं परिपालयन्ति । महामतिस्तानभिपूज्य वै द्विजान्भवेदजेयो दिवि देवराडिव

ເຂົາເຈົ້າຮັກສາວິທີບັນຍັດໂບຮານ ອັນບໍ່ອາດແຕກຫັກ ບໍ່ອາດຕັດຂາດ ບໍ່ມີຕົ້ນກໍາເນີດ ແລະບໍ່ເສື່ອມສະລາຍ. ຜູ້ມີປັນຍາເມື່ອໄດ້ນົບນ້ອມບູຊາດວິຊະຢ່າງຄວນ ຈະເປັນຜູ້ບໍ່ອາດຖືກພິຊິດໃນສະຫວັນ ດັ່ງພຣະອິນທຣາ ຈອມເທວະດາ.

Verse 80

अग्रं धर्मस्य राजानो मूलं धर्मस्य ब्राह्मणाः । तस्मान्मूलं न हिंसीत मूले ह्यग्रं प्रतिष्ठितम्

ກະສັດແມ່ນສ່ວນທີ່ໂດດເດັ່ນຂອງທຳມະ ແຕ່ພຣາຫມັນແມ່ນຮາກຂອງທຳມະ. ດັ່ງນັ້ນຢ່າເຮັດຮ້າຍຮາກ ເພາະສ່ວນສູງສຸດຕັ້ງຢູ່ເທິງຮາກນັ້ນ.

Verse 81

फलं धर्मस्य राजानः पुष्पं धर्मस्य ब्राह्मणाः । तस्मात्पुष्पं न हिंसीत पुष्पात्संजायते फलम्

ກະສັດແມ່ນຜົນຂອງທຳມະ ແລະພຣາຫມັນແມ່ນດອກໄມ້ຂອງທຳມະ. ດັ່ງນັ້ນຢ່າເຮັດຮ້າຍດອກໄມ້ ເພາະຈາກດອກໄມ້ນັ້ນຈຶ່ງເກີດຜົນ.

Verse 82

राजा वृक्षो ब्राह्मणास्तस्य मूलं पौराः पर्णं मन्त्रिणस्तस्य शाखाः । तस्माद्राज्ञा ब्राह्मणा रक्षणीया मूले गुप्ते नास्ति वृक्षस्य नाशः

ກະສັດແມ່ນຕົ້ນໄມ້; ພຣາຫມັນແມ່ນຮາກຂອງມັນ; ປະຊາຊົນແມ່ນໃບ; ມົນຕີແມ່ນກິ່ງກ້ານ. ດັ່ງນັ້ນກະສັດພຶງປົກປ້ອງພຣາຫມັນ; ເມື່ອຮາກຖືກຄຸ້ມຄອງ ຕົ້ນໄມ້ຍ່ອມບໍ່ພິນາດ.

Verse 83

आसन्नो हि दहत्यग्निर्दूराद्दहति ब्राह्मणः । प्ररोहत्यग्निना दग्धं ब्रह्मदग्धं न रोहति

ໄຟເຜົາໄດ້ເມື່ອຢູ່ໃກ້; ແຕ່ພະລັງສັກສິດຂອງພຣາຫມັນເຜົາໄດ້ແມ່ນແຕ່ຢູ່ໄກ. ສິ່ງທີ່ໄຟເຜົາອາດງອກຄືນ; ແຕ່ສິ່ງທີ່ພຣະພຣະຫມັນ (ພະລັງບຣະຫມັນ) ເຜົາ ບໍ່ງອກຄືນ.

Verse 84

ब्राह्मणानां च शापेन सर्वभक्षो हुताशनः । समुद्रश्चाप्यपेयस्तु विफलश्च पुरंदरः

ດ້ວຍຄຳສາບແຊ່ງຂອງພຣາຫມັນ ແມ່ນແຕ່ໄຟກໍກາຍເປັນຜູ້ກິນທຸກສິ່ງບໍ່ເລືອກ. ທະເລກໍກາຍເປັນສິ່ງທີ່ດື່ມບໍ່ໄດ້; ແລະພຸຣັນດະຣະ (ອິນທຣະ) ກໍກາຍເປັນຜູ້ອ່ອນແຮງ ຄວາມພະຍາຍາມໄຮ້ຜົນ.

Verse 85

त्वं चन्द्र राजयक्ष्मी च पृथिव्यामूषराणि च । सूर्याचन्द्रमसोः पातः पुनरुद्धरणं तयोः

ເຈົ້າແມ່ນດວງຈັນ, ສິຣີມົງຄຸນແຫ່ງລາຊະ, ແລະແມ່ນແຕ່ຜືນດິນແຫ້ງແລ້ງບໍ່ອຸດົມໃນໂລກ. ເຈົ້າແມ່ນຄວາມຕົກຕ່ຳຂອງດວງອາທິດແລະດວງຈັນ—ແລະອີກຄັ້ງ ແມ່ນຜູ້ຟື້ນຟູພວກມັນ.

Verse 86

वनस्पतीनां निर्यासो दानवानां पराजयः । नागानां च वशीकारः क्षत्रस्योत्सादनं तथा । देवोत्पत्ति विपर्यासो लोकानां च विपर्ययः

ຈາກນັ້ນເກີດມີນ້ຳຢາງແລະນ້ຳຊຶມຂອງຕົ້ນໄມ້; ຄວາມພ່າຍແພ້ຂອງດານະວະ; ການປົກຄອງແລະກົດຂີ່ນາກ; ພ້ອມທັງການໂຄ່ນລົ້ມອຳນາດກະສັດຊັ້ນກະສັດຮົບທີ່ຫຍິ່ງຜະຍອງ; ການກັບຕາລະປັດແມ່ນແຕ່ການເກີດຂອງເທວະ—ແລະຄວາມປັ່ນປ່ວນໃນບັນດາໂລກ.

Verse 87

एवमादीनि तेजांसि ब्राह्मणानां महात्मनाम् । तस्माद्विप्रेषु नृपतिः प्रणमेन्नित्यमेव च

ພະລັງອຳນາດເຊັ່ນນີ້ ແລະອື່ນໆອີກຫຼາຍ ແມ່ນພະລັງຂອງພຣາຫມັນຜູ້ມີຈິດໃຫຍ່. ດັ່ງນັ້ນ ກະສັດຄວນກ້ອມກາບພຣາຫມັນຢູ່ເປັນນິດແທ້.

Verse 88

परा मप्यापदं प्राप्तो ब्राह्मणान्न प्रकोपयेत् । ते ह्येनं कुपिता हन्युः सद्यः सबलवाहनम्

ແມ່ນແຕ່ຕົກຢູ່ໃນວິບັດຮ້າຍທີ່ສຸດ ກໍບໍ່ຄວນຍຸໃຫ້ພຣະພຣາຫມັນໂກດ; ເພາະເມື່ອທ່ານໂກດ ອາດທໍາລາຍເຂົາໃນທັນທີ ພ້ອມກອງທັບແລະພາຫະນະທັງປວງ.

Verse 89

प्रणीतश्चाप्रणीतश्च यथाग्निर्दैवतं महत् । एवं विद्वानविद्वान्वा ब्राह्मणो दैवतं महत्

ເຊັ່ນດຽວກັນກັບໄຟ ຈະຖືກຈຸດດ້ວຍພິທີຫຼືບໍ່ກໍຕາມ ກໍເປັນເທວະອັນຍິ່ງໃຫຍ່; ດັ່ງນັ້ນ ພຣາຫມັນ ຈະເປັນຜູ້ຮູ້ຫຼືບໍ່ຮູ້ ກໍເປັນເທວະອັນຍິ່ງໃຫຍ່.

Verse 90

श्मशानेष्वपि तेजस्वी पावको नैव दुष्यति । हूयमानश्च यज्ञेषु भूय एवाभिवर्द्धते

ແມ່ນແຕ່ໃນປ່າຊ້າ ໄຟອັນສະຫວ່າງກໍບໍ່ເປື້ອນ; ແລະເມື່ອຖວາຍເຄື່ອງບູຊາລົງໃນຍັດຍາກໍຍິ່ງເພີ່ມພູນຂຶ້ນ.

Verse 91

एवं यद्यप्य निष्टेषु वर्त्तते सर्वकर्मसु । सर्वेषां ब्राह्मणः पूज्यो दैवतं परमं महत्

ດັ່ງນັ້ນ ແມ່ນແຕ່ທ່ານຈະເຄື່ອນໄຫວຢູ່ໃນການກະທໍາທີ່ບໍ່ຄວນໃນວຽກທຸກຢ່າງ ສໍາລັບຄົນທັງປວງ ພຣາຫມັນກໍຄວນໄດ້ຮັບການບູຊາ—ເປັນເທວະອັນສູງສຸດອັນຍິ່ງໃຫຍ່.

Verse 92

क्षत्रस्यातिप्रवृद्धस्य ब्राह्मणानां प्रभावतः । ब्राह्मं हि परमं पूज्यं क्षत्रं हि ब्रह्मसंभवम्

ແມ່ນແຕ່ອໍານາດກະສັດ (ກະສັດຕຣະ) ຈະເຕີບໃຫຍ່ເກີນຂອບ ກໍເປັນເນື່ອງຈາກອິດທິພົນຂອງພຣາຫມັນ. ເພາະຫຼັກພຣາຫມັນ (ພຣະພຣາຫມັນ) ເປັນສິ່ງຄວນບູຊາສູງສຸດ ແລະອໍານາດກະສັດກໍເກີດຈາກພຣະພຣາຫມັນ.

Verse 93

अद्भ्योऽग्निर्ब्रह्मतः क्षत्रमश्मनो लोहमुत्थितम् । तेषां सर्वत्रगं तेजः स्वासु योनिषु शाम्यति

ຈາກນ້ຳ ເກີດໄຟ; ຈາກພຣະພຣະຫມັນ (Brahman) ເກີດກະສັດຕະ (Kṣatra); ຈາກຫີນ ເກີດເຫຼັກ. ແຕ່ພະລັງແສງທີ່ແຜ່ໄປໄດ້ທົ່ວທຸກທີ່ ຈະສົງບົບເມື່ອກັບຄືນສູ່ບ່ອນກໍ່ກຳເນີດຂອງຕົນ.

Verse 94

यान्समाश्रित्य तिष्ठन्ति देवलोकाश्च सर्वदा । ब्रह्मैव वचनं येषां को हिंस्यात्ताञ्जिजीविषुः

ຜູ້ທີ່ໂລກເທວະທັງຫຼາຍຍັງພຶ່ງພາຢູ່ເປັນນິດ—ຜູ້ທີ່ຖ້ອຍຄຳຂອງເຂົາເອງເປັນພຣະພຣະຫມັນ (Brahman)—ຜູ້ໃດທີ່ປາດຖະໜາຈະມີຊີວິດ ຈະກ້າເຮັດຮ້າຍເຂົາໄດ້ແນວໃດ?

Verse 95

म्रियमाणोऽप्याददीत न राजा ब्राह्मणात्करम् । न च क्षुधा ऽस्य संसीदेद्ब्राह्मणो विषये वसन्

ແມ່ນແຕ່ໃນຍາມໃກ້ຕາຍ ກະສັດກໍບໍ່ຄວນເກັບພາສີຈາກພຣະພຣາຫມັນ (Brāhmaṇa). ແລະພຣະພຣາຫມັນທີ່ອາໄສຢູ່ໃນແດນຂອງກະສັດ ບໍ່ຄວນຖືກປ່ອຍໃຫ້ທຸກທ້ອນເພາະຄວາມຫິວໂຫຍ.

Verse 96

यस्य राज्ञश्च विषये ब्राह्मणः सीदति क्षुधा । तस्य तच्छतधा राष्ट्रमचिरादेव सीदति

ໃນແດນຂອງກະສັດໃດ ຖ້າພຣະພຣາຫມັນຕົກທຸກເພາະຄວາມຫິວໂຫຍ ອານາຈັກຂອງກະສັດນັ້ນຈະຕົກຕ່ຳພັງພິນາດໄວ ເປັນຮ້ອຍເທົ່າ.

Verse 97

यद्राजा कुरुते पापं प्रमादाद्यच्च विभ्रमात् । वसन्तो ब्राह्मणा राष्ट्रे श्रोत्रियाः शमयन्ति तत्

ບາບໃດກໍຕາມທີ່ກະສັດເຮັດດ້ວຍຄວາມປະມາດ ຫຼືດ້ວຍຄວາມຫຼົງຜິດ ພຣະພຣາຫມັນຜູ້ຮູ້ທັນ ເປັນສໂຣຕຣິຍະ (Śrotriya) ທີ່ອາໄສຢູ່ໃນອານາຈັກ ຈະຊ່ວຍກົດກັ້ນ ແລະລະງັບບາບນັ້ນໃຫ້ສົງບົບ.

Verse 98

पूर्वरात्रांतरात्रेषु द्विजैर्यस्य विधीयते । स राजा सह राष्ट्रेण वर्धते ब्रह्मतेजसा

ກະສັດຜູ້ໃດທີ່ບັນດາດວິຊະ (ຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງ) ປະກອບພິທີໃນຍາມຕົ້ນ ແລະ ຍາມກາງຂອງຄືນ ກະສັດນັ້ນຈະເຈີຣິນຮຸ່ງເຮືອງພ້ອມອານາຈັກ ໂດຍລັດສະໝີແຫ່ງພຣະພຣະຫມັນ (Brahman) ອັນສັກສິດ.

Verse 99

ब्राह्मणान्पूजयेन्नित्यं प्रातरुत्थाय भूमिपः । ब्राह्मणानां प्रसादेन दीव्यन्ति दिवि देवताः

ກະສັດຄວນຕື່ນແຕ່ເຊົ້າ ແລະ ບູຊານົບນ້ອມພຣາຫມັນຢ່າງສະເໝີ; ໂດຍພຣະກຸສົນ ແລະ ຄວາມພໍໃຈຂອງພຣາຫມັນ ແມ່ນແຕ່ເທວະດາໃນສະຫວັນກໍຍິນດີຊື່ນບານ.

Verse 100

अथ किं बहुनोक्तेन ब्राह्मणा मामकी तनुः । ये केचित्सागरांतायां पृथिव्यां कीर्तिता द्विजाः । तदूपं देवदेवस्य शिवस्य परमात्मनः

ຈະເວົ້າຫຼາຍໄປເພື່ອຫຍັງ? ພຣາຫມັນແມ່ນກາຍຂອງເຮົາເອງ. ດວິຊະໃດໆທີ່ໄດ້ຮັບການສັນລະເສີນທົ່ວແຜ່ນດິນທີ່ຖືກທະເລລ້ອມຮອບ—ພວກເຂົານັ້ນແມ່ນຮູບແຫ່ງພຣະສິວະ (Śiva) ພຣະເທວະເທວະ ແລະ ອາດຕະມັນສູງສຸດ.

Verse 101

एतान्द्विषंति ये मूढा ब्राह्मणान्संशितव्रतान् । ते मां द्विषंति वै नूनं पूजनात्पूजयन्ति माम्

ຜູ້ໂງ່ທີ່ເກຽດຊັງພຣາຫມັນເຫຼົ່ານີ້ ຜູ້ຖືວຣະຕະອັນໝັ້ນຄົງ—ແທ້ຈິງແລ້ວພວກເຂົາເກຽດຊັງເຮົາ. ແລະຜູ້ໃດບູຊານົບນ້ອມພວກເຂົາ ໂດຍການບູຊານັ້ນເອງ ກໍເປັນການບູຊາເຮົາ.

Verse 102

न प्रद्वेषस्ततः कार्यो ब्राह्मणेषु विजानता । प्रद्वेषेणाशु नश्यन्ति ब्रह्मशापहता नराः

ດັ່ງນັ້ນ ຜູ້ຮູ້ແຈ້ງບໍ່ຄວນມີຄວາມເກຽດຊັງຕໍ່ພຣາຫມັນ; ເພາະຄວາມເກຽດຊັງ ມະນຸດຈະພິນາດໄວ ໂດຍຖືກຄຳສາບທີ່ເກີດຈາກພະລັງພຣະພຣະຫມັນ (Brahman).

Verse 103

इत्येवं कथितश्चन्द्र ब्राह्मणानां गुणार्णवः । कुरुष्वानन्तरं कार्य्यं यद्ब्रवीम्यहमेव ते

ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ຈັນທຣາ ມະຫາສະມຸດແຫ່ງຄຸນຄ່າຂອງພຣະພຣາຫມັນ ໄດ້ຖືກກ່າວແລ້ວ. ບັດນີ້ ຈົ່ງເຮັດກິດຕໍ່ໄປ ຕາມທີ່ຂ້າພະເຈົ້າຈະບອກເຈົ້າເອງ.

Verse 104

शापस्यानुग्रहो दत्तो मया तव निशाकर । न चान्यथा वचः कर्त्तुं शक्यं तेषां द्रिजन्मनाम्

ໂອ ນິສາກະຣາ ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ປະທານການຜ່ອນຄາຍຈາກຄຳສາບໃຫ້ເຈົ້າແລ້ວ. ແຕ່ຖ້ອຍຄຳຂອງຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງ (ດວິຊະ) ບໍ່ອາດໃຫ້ຜິດໄປຈາກເດີມໄດ້.

Verse 106

क्षयस्ते भविता पक्षं पक्षं वृद्धिर्भविष्यति । अथान्यद्वचनं चन्द्र शृणु कार्यं यथा त्वया

ເຈົ້າຈະຫຼຸດຖອຍເປັນເວລາຄື່ງເດືອນ ແລະຈະເພີ່ມພູນອີກຄື່ງເດືອນ. ບັດນີ້ ໂອ ຈັນທຣາ ຈົ່ງຟັງຖ້ອຍຄຳສັ່ງອື່ນ—ສິ່ງທີ່ເຈົ້າພຶງເຮັດ.

Verse 107

इदं यत्सागरोपांते तिष्ठते लिंगमुत्तमम् । धरामध्यगतं तच्च देवानां दृष्टिगोचरम्

ລິງຄະອັນສູງສຸດນີ້ ທີ່ຢືນຢູ່ຂ້າງຝັ່ງທະເລ—ແມ່ນແມ່ນວ່າຖືກປັກໄວ້ໃນພື້ນດິນ—ກໍຍັງຢູ່ໃນສາຍຕາ ແລະການຮັບຮູ້ຂອງເທວະທັງຫຼາຍ.

Verse 108

कुक्कुटांडसमप्रख्यं सर्पमेखलमंडितम् । ममाद्यं परमं तेजो न चान्यो वेद कश्चन

ມັນສ່ອງສະຫວ່າງດັ່ງໄຂ່ໄກ່ ແລະປະດັບດ້ວຍສາຍຄາດເປັນງູ. ນີ້ແມ່ນຣັດສະມີດັ້ງເດີມອັນສູງສຸດຂອງຂ້າພະເຈົ້າ—ບໍ່ມີຜູ້ອື່ນໃດຮູ້ແທ້.

Verse 109

इतः सागरमध्ये तु धनुषां च शतत्रये । तिष्ठते तत्र लिंगं तु सुगुप्तं लक्षणान्वितम्

ຈາກນີ້ ໃນກາງທະເລ ຫ່າງໄປສາມຮ້ອຍຄວາມຍາວຄັນທະນູ ມີລິງຄະອົງໜຶ່ງຕັ້ງຢູ່ ຖືກປິດບັງດີ ແຕ່ມີເຄື່ອງໝາຍຈໍາແນກຄົບຖ້ວນ।

Verse 110

आदिकल्पे महर्षीणां शापेन पतितं मम । लिंगं सागरमध्ये तु तत्त्वं शीघ्रं समानय

ໃນກະລະປະແຕ່ດັ້ງເດີມ ໂດຍຄໍາສາບແຊ່ງຂອງມະຫາຣິສີ ລິງຄະຂອງເຮົາໄດ້ຕົກລົງໃນກາງທະເລ। ຈົ່ງນໍາສະພາວະສັດທາອັນສັກສິດນັ້ນຂຶ້ນມາໃຫ້ໄວໆ।

Verse 111

स्पर्शाख्यं यत्र मे लिंगं तत्र स्थाने निवेशय । निवेश्य तु प्रयत्नेन सहितो विश्वकर्मणा

ລິງຄະຂອງເຮົາ ທີ່ເອີ້ນວ່າ “ສະປັດສະ” ຢູ່ບ່ອນໃດ ຈົ່ງນໍາໄປປະດິດສະຖານໃນບ່ອນນັ້ນ. ເມື່ອປະດິດສະຖານແລ້ວ ຈົ່ງກະທໍາດ້ວຍຄວາມພາກພຽນ ພ້ອມກັບວິສະວະກັມມະ।

Verse 112

ततो ब्रह्माणमाहूय समेतं तु मुनीश्वरैः । प्रतिष्ठां कारय विभो इष्ट्वा तत्र महामखैः

ຈາກນັ້ນ ຈົ່ງເຊີນພຣະພຣະຫມາ ມາພ້ອມກັບບັນດາມຸນີຜູ້ເປັນເຈົ້າ. ໂອ ຜູ້ມີລິດທານ, ຈົ່ງໃຫ້ກະທໍາພິທີປະຕິສະຖານ ຫຼັງຈາກບູຊາດ້ວຍຍັນຍາອັນໃຫຍ່ໃນທີ່ນັ້ນ।

Verse 113

एवमुक्त्वा स भगवांस्तत्रैवांतरधीयत । ततः प्रभां पुनर्लेभे रात्रिनाथो वरानने

ເມື່ອກ່າວດັ່ງນີ້ແລ້ວ ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າອົງນັ້ນກໍຫາຍໄປໃນທີ່ນັ້ນເທົ່ານັ້ນ. ຈາກນັ້ນ ຈັນທຣາ ຜູ້ເປັນເຈົ້າແຫ່ງຄືນ ກໍໄດ້ຮັບຄວາມສະຫວ່າງຂອງຕົນຄືນ, ໂອ ຜູ້ມີໃບໜ້າງາມ.

Verse 114

ततः प्रभृति तत्क्षेत्रं प्रभासमिति विश्रुतम् । निष्प्रभस्य प्रभा दत्ता प्रभासं तेन चोच्यते

ນັບແຕ່ເວລານັ້ນເປັນຕົ້ນໄປ ດິນແດນອັນສັກສິດນັ້ນໄດ້ມີຊື່ສຽງວ່າ «ປຣະພາສະ». ເພາະໄດ້ປະທານຄວາມສະຫວ່າງໃຫ້ແກ່ຜູ້ທີ່ເຄີຍມືດມົນ ຈຶ່ງເອີ້ນວ່າ ປຣະພາສະ.

Verse 115

दक्षस्य तु वृथा शापो न कृतस्तेन लांछनम् । सोमः प्रभासते लोकान्वरं प्राप्य महेश्वरात् । व्यक्तीभूतः स देवेशः सोमस्यैव महात्मनः

ດັ່ງນັ້ນ ຄຳສາບຂອງທັກສະຈຶ່ງບໍ່ເປັນຂອງເປົ່າ ແລະບໍ່ແມ່ນແຕ່ຕຳໜິຕິດຕົວ. ໂສມະໄດ້ຮັບພອນຈາກມະເຫສະວະຣະ ແລ້ວສ່ອງສະຫວ່າງເຫນືອໂລກທັງຫຼາຍ. ແລະພຣະເຈົ້າແຫ່ງເທວະທັງປວງນັ້ນ ກໍໄດ້ປາກົດແກ່ໂສມະຜູ້ມີຈິດໃຫຍ່ນັ້ນເອງ.

Verse 1085

शापानुग्रहदैः सर्वै देवैरपि सवासवैः । तस्माच्चन्द्र त्वया शोको नैव कार्यो विजानता

ແມ່ນແຕ່ເທວະທັງປວງ—ພ້ອມດ້ວຍອິນທຣະ—ລ້ວນເປັນຜູ້ປະທານໄດ້ທັງຄຳສາບແລະພຣະກະລຸນາ. ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ຈັນທຣະ, ເມື່ອຮູ້ຄວາມຈິງນີ້ແລ້ວ ຢ່າໄດ້ໂສກເສົ້າເລີຍ.