Adhyaya 2

Verse 1

प्रह्लाद उवाच । सर्वेषामपि भूतानां दैत्यदानवरक्षसाम् । भवन्तो वै पूज्यतमा देवादीनां तथैव च

ພຣະຫລາດາກ່າວວ່າ: ໃນບັນດາສັດທັງປວງ ແມ່ນແຕ່ໃນພວກດາຍຕະ, ດານະວະ, ແລະຣາກຊະສະ ທ່ານທັງຫຼາຍຜູ້ເປັນລະສີ ແມ່ນຜູ້ຄວນແກ່ການບູຊາສູງສຸດແທ້; ແລະໃນພວກເທວະທັງຫຼາຍ ແລະອື່ນໆ ກໍເຊັ່ນດຽວກັນ।

Verse 2

अनुज्ञया तु युष्माकं प्रसादात्केशवस्य हि । अधिष्ठानं भगवतः कथयामि निबोधत

ດ້ວຍການອະນຸຍາດຂອງທ່ານທັງຫຼາຍ ແລະດ້ວຍພຣະກະລຸນາຂອງເກສະວະ ຂ້າພະເຈົ້າຈະພັນລະນາຖຶງສະຖານສັກສິດຂອງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ; ຈົ່ງຟັງ ແລະເຂົ້າໃຈເຖີດ।

Verse 3

पश्चिमस्य समुद्रस्य तीरमाश्रित्य तिष्ठति । कुशस्थलीति या पूर्वं कुशेन स्थापिता पुरी

ເມືອງນັ້ນຕັ້ງຢູ່ໂດຍອາໄສຝັ່ງທະເລດ້ານຕາເວັນຕົກ; ໃນອະດີດເຄີຍມີນາມວ່າ “ກຸສະສະຖະລີ” ເປັນນະຄອນທີ່ກຸສະໄດ້ສ້າງຕັ້ງໄວ້ແຕ່ດົນນານ।

Verse 4

वहते गोमती यत्र सागरेण समंततः । द्वारावतीति सा विप्रा आनर्त्तेषु प्रकीर्त्तिता

ບ່ອນທີ່ແມ່ນ້ຳ ໂກມະຕີ ໄຫຼໄປ ແລະ ທະເລ ລ້ອມຮອບທຸກດ້ານ—ໂອ ພຣາຫມັນທັງຫຼາຍ, ບ່ອນນັ້ນໃນດິນແດນ ອານັດຕະ ເປັນທີ່ຮູ້ຈັກວ່າ «ດວາຣາວະຕີ».

Verse 5

तस्यां वसति विश्वात्मा सर्वकामप्रदो हरिः । कला षोडशसंयुक्तो मूर्तिं द्वादशकान्वितः

ໃນນັ້ນ ພຣະຫຣິ ຜູ້ເປັນອາດຕະຂອງສາກົນ ແລະ ຜູ້ປະທານຄວາມປາຖະໜາທັງປວງ ປະທັບຢູ່; ພ້ອມດ້ວຍຄຸນທິບ 16 ປະການ ແລະ ປາກົດເປັນຮູບ 12 ປະການ.

Verse 6

तदेव परमं धाम तदेव परमं पदम् । द्वारका सा च वै धन्या यत्राऽस्ते मधुसूदनः

ນັ້ນແຫຼະແມ່ນທີ່ສະຖິດອັນສູງສຸດ; ນັ້ນແຫຼະແມ່ນຂັ້ນສູງສຸດ. ດວາຣະການັ້ນຊ່າງເປັນມົງຄຸນ ເພາະມະທຸສູດະນະ ປະທັບຢູ່ທີ່ນັ້ນ.

Verse 7

यत्र कृष्णश्चतुर्बाहुः शंखचक्रगदाधरः । नरा मुक्तिं प्रयास्यंति तत्र गत्वा कलौ युगे

ບ່ອນທີ່ ພຣະກຣິດສະນະ ມີສີ່ພຣະຫັດ ຖືສັງຂະ ຈັກຣະ ແລະ ຄະທາ ປະທັບຢູ່—ຜູ້ຄົນທີ່ໄປຮອດທີ່ນັ້ນ ແມ່ນແຕ່ໃນຍຸກກະລິ ກໍໄດ້ບັນລຸຄວາມຫຼຸດພົ້ນ.

Verse 8

तच्छ्रुत्वा वचनं तस्य प्रह्लादस्य महात्मनः । विस्मयाविष्टमनसस्तमूचुर्मुनिसत्तमाः

ເມື່ອໄດ້ຍິນຖ້ອຍຄຳຂອງ ພຣະຫລາດ ຜູ້ມີຈິດໃຫຍ່, ບັນດາມຸນີຜູ້ປະເສີດ ມີໃຈເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມພິສົດອັດສະຈັນ ແລະ ໄດ້ກ່າວກັບທ່ານ.

Verse 9

ऋषय ऊचुः । क्षयं यदुकुले याते भारे चोपहृते भुवः । प्रभासे यादवश्रेष्ठः स्वस्थानमगमद्धरिः

ພວກລິສີກ່າວວ່າ: ເມື່ອວົງສາຍຢະດຸເຖິງຄວາມສູນສິ້ນ ແລະພາລະຂອງແຜ່ນດິນຖືກຍົກອອກແລ້ວ, ທີ່ປຣະພາສະ ພຣະຫຣິ—ຜູ້ປະເສີດໃນຫມູ່ຢາດະວະ—ໄດ້ເສດັດໄປສູ່ພຣະທີ່ປະທັບອັນທິບພະຍະຂອງພຣະອົງເອງ।

Verse 10

द्वारावत्या प्लावितायां समंतात्सागरेण हि । कथं स भगवांस्तत्र कलौ दैत्य प्रकीर्त्यते

ເມື່ອເມືອງດວາຣາວະຕີຖືກທະເລຖ້ວມລ້ອມຮອບທຸກດ້ານແລ້ວ, ໂອ ໄດຕະຍະ, ຈະກ່າວໄດ້ແນວໃດວ່າ ພຣະພະຄະວານຜູ້ປະເສີດນັ້ນ ຢູ່ທີ່ນັ້ນໃນຍຸກກະລິ?

Verse 11

कथयस्व सुरश्रेष्ठ कथं विष्णुर्महीतले । स्थितश्चानर्त्तविषय एतद्विस्तरतो वद

ໂອ ຜູ້ປະເສີດໃນຫມູ່ເທວະ, ຈົ່ງເລົ່າໃຫ້ຂ້າພະເຈົ້າຟັງວ່າ ພຣະວິດສະນຸໄດ້ມາສະຖິດໃນໂລກມະນຸດແນວໃດ ແລະໄດ້ຕັ້ງຖານຢູ່ໃນແດນອານັດຕະ (ເຂດດວາຣະກາ) ແນວໃດ; ຈົ່ງກ່າວໃຫ້ລະອຽດເຖິງທີ່ສຸດ.

Verse 12

उग्रसेने नरपतौ प्रशासति वसुन्धराम् । कृष्णो यदुपुरीमेतां शोभयामास सर्वतः

ເມື່ອພຣະຣາຊາອຸກຣະເສນ ຜູ້ເປັນກະສັດມະນຸດ ປົກຄອງແຜ່ນດິນ, ພຣະກຣິດສະນະໄດ້ປະດັບປະດາເມືອງຢາດຸນີ້ (ດວາຣະກາ) ໃຫ້ງາມສະຫງ່າທຸກທິດທາງ.

Verse 13

रममाणे रमानाथे रामाभिरमणे हरौ । एकदा तु समासीने सभायां यदुसत्तमे

ຄັ້ງໜຶ່ງ, ເມື່ອພຣະຫຣິ—ພຣະເຈົ້າແຫ່ງຣາມາ (ສຣີ)—ກຳລັງຊື່ນບານກັບນາງຣາມາທັງຫຼາຍ, ພຣະອົງໄດ້ປະທັບນັ່ງໃນສະພາ, ເປັນຜູ້ປະເສີດສຸດໃນຫມູ່ຢະດຸ.

Verse 14

कथाभिः क्रियमाणाभिर्विचित्राभिरनेकधा । उद्धवः कथयामास प्रचारं यदुनंदनम्

ເມື່ອການສົນທະນາອັນນ່າພິສົດຫຼາຍຢ່າງເກີດຂຶ້ນຫຼາຍທາງ ອຸດທະວະໄດ້ເລົ່າແກ່ຍະດຸນັນດະນະ (ພຣະກຣິດ) ເຖິງຂ່າວການມາຮອດ ແລະການເຄື່ອນໄຫວຂອງຜູ້ມາເຢັ້ຍ।

Verse 15

यात्रायामनुसंप्राप्तं दुर्वाससमकल्मषम् । स्थितं तं गोमतीतीरे चक्रतीर्थसमीपतः

ດຸຣວາສາ ຜູ້ບໍ່ມີມົນທິນແຫ່ງບາບ ໄດ້ມາຮອດໃນລະຫວ່າງທາງທຳມະຍາດຕະຣາ ແລະພັກຢູ່ທີ່ຝັ່ງແມ່ນ້ຳໂຄມະຕີ ໃກ້ຈັກຣະຕີຣຖະ।

Verse 16

तच्छ्रुत्वा सहसोत्थाय भगवान्रुक्मिणीगृहम् । जगाम हृष्टमनसा विश्वशक्तिरधोक्षजः

ເມື່ອຊົງໄດ້ຍິນເຊັ່ນນັ້ນ ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ—ອະໂທກຊະຈະ ພະລັງແຫ່ງສາກົນ—ກໍລຸກຂຶ້ນທັນທີ ດ້ວຍໃຈປິຕິ ແລະເສດັດໄປຍັງເຮືອນຂອງຣຸກມິນີ।

Verse 17

आगत्योवाच वैदर्भीं संप्राप्तमृषिसत्तमम् । तपोनिर्धूत पाप्माऽयमत्रिपुत्रो महातपाः

ເສດັດມາແລ້ວ ພຣະອົງຈຶ່ງຕັດກັບນາງໄວດັຣພີ (ຣຸກມິນີ) ວ່າ: «ຣິສີຜູ້ປະເສີດສຸດໄດ້ມາຮອດແລ້ວ; ຜູ້ນີ້ແມ່ນບຸດຂອງອະຕຣິ, ມະຫາຕະປະສະວີ, ຜູ້ທີ່ບາບຖືກເຜົາດ້ວຍຕະປະ»।

Verse 18

आतिथ्येनार्चितो विप्रो दास्यते च महोदयम् । गृहिणी न गृहे यस्य सत्पात्रागमनं वृथा

ເມື່ອບຣາຫມັນຖືກບູຊາດ້ວຍອາຕິຖະຍະ (ການຕ້ອນຮັບແຂກ) ທ່ານຍ່ອມປະທານຄວາມຈະເລີນອັນຍິ່ງໃຫຍ່. ແຕ່ເຮືອນໃດທີ່ບໍ່ມີແມ່ເຮືອນຜູ້ດີ ການມາຂອງແຂກຜູ້ຄວນຄ່າກໍເປັນໄປໂດຍສູນເປົ່າ।

Verse 19

तस्य देवा न गृह्णंति पितरश्च तथोदकम् । तदागच्छस्व गच्छामो निमंत्रयितुमत्रिजम्

ສໍາລັບຜູ້ນັ້ນ ເທວະດາບໍ່ຮັບເຄື່ອງບູຊາ ແລະປິຕຣະກໍບໍ່ຮັບແມ່ນແຕ່ນ້ໍາຖວາຍ. ດັ່ງນັ້ນ ຈົ່ງມາ—ເຮົາໄປເຊີນບຸດຂອງອະຕຣິ (ດຸຣວາສາ) ກັນເຖີດ।

Verse 20

तथेत्युक्त्वा तु सा देवी रथमारुरुहे सती । रथमारुह्य देवेशो रुक्मिण्या सहितो हरिः । जगाम तत्र यत्रास्ते दुर्वासा मुनिसत्तमः

ນາງເທວີຜູ້ບໍລິສຸດນັ້ນ ເວົ້າວ່າ “ດັ່ງນັ້ນແຫຼະ” ແລ້ວຂຶ້ນລົດສົງ. ຕໍ່ມາ ຮະຣິ ຈອມເທວະດາ ກໍຂຶ້ນລົດພ້ອມກັບ ຣຸກມິນີ ແລະໄປຫາສະຖານທີ່ທີ່ ດຸຣວາສາ ມຸນິສັດຕະມະ ພໍານັກຢູ່।

Verse 21

दृष्ट्वा ज्वलंतं तपसा कूले नदनदीपतेः । कापालिकस्य पुरतः सुस्नातं वरसीकरैः

ເຂົາເຈົ້າເຫັນມຸນິນັ້ນ ລຸກໂຊດດ້ວຍພະລັງຕະປະສະ ຢູ່ຝັ່ງແມ່ນ້ໍາອັນເປັນຈອມແຫ່ງສາຍນ້ໍາ. ແລະເຫັນກະປາລິກະ—ຜູ້ຖືກະໂຫຼກ—ອາບນ້ໍາສົດໃໝ່ ກາຍຖືກປະພອຍດ້ວຍຢອດນ້ໍາມົງຄຸນ।

Verse 22

प्रणम्य भगवान्भक्त्या पप्रच्छाऽनामयं ततः । पश्चाद्विदर्भतनया रुक्मिणी प्रणनाम तम्

ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ ກໍກາບນົບດ້ວຍພັກຕິ ແລ້ວຖາມເຖິງຄວາມສຸກສະບາຍ. ຕໍ່ມາ ຣຸກມິນີ ທິດາແຫ່ງວິດັຣພະ ກໍກາບນົບທ່ານນັ້ນເຊັ່ນກັນ।

Verse 23

दुर्वासाश्चापि तौ दृष्ट्वा दर्शनार्थमुपागतौ । पप्रच्छ कुशलं तत्र स्वागतेनाभिनंद्य च

ດຸຣວາສາກໍເຫັນທັງສອງ ມາເພື່ອຮັບດາຣະຊັນ. ທ່ານຈຶ່ງຕ້ອນຮັບຢູ່ທີ່ນັ້ນ ກ່າວຄໍາສະບາຍດີ ແລະຖາມເຖິງຄວາມສຸກສະບາຍຂອງທັງສອງ।

Verse 24

दुर्वासा उवाच । कुशलं कृष्ण सर्वत्र कुत्र वासस्तवाऽधुना । कति दारा धनापत्यमेतद्विस्तरतो वद

ດຸຣວາສາ ກ່າວວ່າ: «ໂອ ກຣິສນະ, ທ່ານສະບາຍດີທົ່ວທຸກແຫ່ງບໍ? ບັດນີ້ທີ່ພຳນັກຂອງທ່ານຢູ່ໃສ? ທ່ານມີມະເຫສີຈຳນວນເທົ່າໃດ ແລະ ຊັບສົມບັດກັບລູກຫຼານເປັນແນວໃດ? ຂໍໃຫ້ເລົ່າລະອຽດ»។

Verse 25

श्रीकृष्ण उवाच । समुद्रेण प्रदत्ता मे भूभिर्द्वादशयोजना । तस्यां निवसतो ब्रह्मन्पुरी हेममयी मम

ພຣະສີກຣິສນະ ກ່າວວ່າ: «ໂອ ພຣາຫມັນ, ທະເລໄດ້ປະທານດິນແດນໃຫ້ແກ່ຂ້າ ກວ້າງຂວາງສິບສອງໂຢຊະນະ. ຢູ່ໃນນັ້ນຂ້າພຳນັກ ແລະ ນະຄອນຂອງຂ້າເປັນນະຄອນທອງ»។

Verse 26

प्रासादास्तत्र सौवर्णा नवलक्षाणि संख्यया । तस्यां वसामि संहृष्टस्त्वत्प्रसादात्सुनिर्भयः

«ທີ່ນັ້ນ ພຣະຮາຊວັງທັງຫຼາຍເປັນທອງ ມີຈຳນວນເກົ້າແສນ. ຂ້າພຳນັກໃນນະຄອນນັ້ນດ້ວຍຄວາມປິຕິ ແລະ ປອດໄພຢ່າງຍິ່ງ ເນື່ອງດ້ວຍພຣະກະລຸນາຂອງທ່ານ»។

Verse 27

तच्छुत्वा वचनं तस्य विस्मयाविष्टमानसः । प्रत्युवाच स दुर्वासाः प्रहस्य मधुसूदनम्

ເມື່ອໄດ້ຟັງຖ້ອຍຄຳນັ້ນ ດຸຣວາສາມີໃຈຖືກຄວາມພິສົດປົກຄຸມ ແລະ ຍິ້ມແລ້ວຕອບກັບມະທຸສູດນະ (ກຣິສນະ).

Verse 28

वसंति तावका ये च तेषां संख्या वदस्व भोः । यावत्यश्च महिष्यस्ते पुत्राः परिजनास्तथा

«ໂອ ທ່ານ, ຂໍໃຫ້ບອກຈຳນວນຜູ້ຄົນຂອງທ່ານທີ່ອາໄສຢູ່ນັ້ນ. ແລະ ມະເຫສີທັງຫຼາຍຂອງທ່ານ, ພຣະລູກຊາຍ, ພ້ອມທັງບໍລິວານຜູ້ຮັບໃຊ້ ມີເທົ່າໃດ?»

Verse 29

श्रीकृष्ण उवाच । ब्रह्मन्षोडशसाहस्रं भार्य्याश्चाष्टाधिका मम । तासां मध्येऽभीष्टतमा विदर्भाधिपतेः सुता

ພຣະສີກຣິດສະນະຕັດວ່າ: «ໂອ ພຣາຫມັນ, ຂ້າພະເຈົ້າມີພຣະມະເຫສີ 16,000 ແລະຍັງເພີ່ມອີກ 8. ໃນບັນດານາງ ຜູ້ທີ່ຮັກຍິ່ງສຸດ ແມ່ນທິດາຂອງກະສັດແຫ່ງວິດັຣພະ»។

Verse 30

एकैकस्या दश सुताः कन्या चैका तथा मुने । षट्पंचाशद्यदूनां तु कोट्यः परिजनो मम

«ພຣະມະເຫສີແຕ່ລະອົງ ມີພຣະໂອຣສ 10 ອົງ ແລະພຣະທິດາ 1 ອົງ, ໂອ ມຸນີ. ແລະຂະບວນບໍລິວານຂອງຂ້າພະເຈົ້າ ແມ່ນຊາວຢາດະວະ 56 ໂກຕິ»។

Verse 31

शेषाः प्रकृतयो ब्रह्मंस्तेषां संख्या न विद्यते । तच्छ्रुत्वा चिंतयामास किमेतदिति विस्मितः

«ໂອ ພຣາຫມັນ, ສະພາບທີ່ເຫຼືອຂອງປຣະກຣິຕິ ນັ້ນນັບບໍ່ຖ້ວນ»। ເມື່ອໄດ້ຍິນແລ້ວ ລາວກໍຄິດພິຈາລະນາດ້ວຍຄວາມພິສົດ: «ນີ້ແມ່ນຫຍັງ?»

Verse 32

अहो ह्यनंतवीर्यस्य मायामाश्रित्य तिष्ठतः । अनंता सर्वकर्तृत्वे प्रवृत्तिर्दृश्यतामिय म्

ອ້າວ! ພຣະອົງຜູ້ມີພະລັງອັນບໍ່ສິ້ນສຸດ ຜູ້ສະຖິດຢູ່ໂດຍອາໄສມາຍາ—ການເຄື່ອນໄຫວອັນບໍ່ຂາດຂອງການເປັນຜູ້ກະທຳທົ່ວສາກົນ ນີ້ປາກົດໃຫ້ເຫັນໃນໂລກ।

Verse 33

दुर्वासा उवाच । स्वागतं ते महाबाहो ब्रूहि किं करवाणि ते । दर्शनेन त्वदीयेन प्रीतिमेति च मे मनः

ດຸຣະວາສາກ່າວວ່າ: «ຂໍຕ້ອນຮັບເຈົ້າ ຜູ້ມີແຂນອັນຍິ່ງໃຫຍ່. ຈົ່ງບອກມາເຖີດ ຂ້າພະເຈົ້າຄວນເຮັດຫຍັງໃຫ້ເຈົ້າ? ເພີຍແຕ່ໄດ້ເຫັນເຈົ້າ ໃຈຂ້າພະເຈົ້າກໍເຕັມໄປດ້ວຍປີຕິ»។

Verse 34

श्रीकृष्ण उवाच । यदि प्रसन्नो भगवांस्तदागच्छस्व मे गृहम् । शिरसा धार्य्य पादांबु प्रयास्यामि पवित्रताम्

ພຣະສີກຣິດສະນາຕັດວ່າ: «ຖ້າທ່ານພໍໃຈ ໂອ ຜູ້ນ່າເຄົາລົບ ຈົ່ງມາທີ່ເຮືອນຂ້ອຍ. ຂ້ອຍຈະຮັບນ້ຳຈາກພຣະບາດຂອງທ່ານໄວ້ເທິງສີສະ ແລະຈະໄດ້ຄວາມບໍລິສຸດ»។

Verse 35

दुर्वासा उवाच । अक्षमासारसर्वस्वं किं मां नयसि माधव । नय मां यदि मद्वाक्यं करोषि सह भार्यया

ດຸຣວາສາກ່າວວ່າ: «ໂອ ມາທະວະ ຜູ້ເປັນແກ່ນແທ້ແລະທັງປວງແຫ່ງຄວາມອົດທົນ, ເປັນຫຍັງຈຶ່ງບໍ່ນຳຂ້ອຍໄປ? ຈົ່ງນຳຂ້ອຍໄປ ຖ້າເຈົ້າຈະເຮັດຕາມຄຳຂ້ອຍ ພ້ອມກັບພັນລະຍາຂອງເຈົ້າ»។

Verse 36

प्रह्लाद उवाच । एवमस्त्विति चोक्त्वा स प्रस्थितः स्वरथेन हि । तं दृष्ट्वा प्रस्थितं विष्णुं प्रहस्योवाच भर्त्सयन्

ພຣະຫລາດກ່າວວ່າ: «ເມື່ອເວົ້າວ່າ ‘ເປັນຢ່າງນັ້ນເຖີດ’ ແລ້ວ ລາວກໍອອກເດີນທາງດ້ວຍລົດສົງຂອງຕົນ. ເຫັນພຣະວິດສະນຸອອກໄປ ລາວຫົວເຮາະ ແລະເວົ້າຢ່າງເຢາະເຍີ້ຍ»។

Verse 37

दुर्वासा उवाच । दुर्वाससं न जानासि मुञ्चेमान्हयसत्तमान् । त्वं च भार्या तथा चेयं वहतं स्वरथेन माम्

ດຸຣວາສາກ່າວວ່າ: «ເຈົ້າບໍ່ຮູ້ຈັກດຸຣວາສາບໍ? ຈົ່ງຖອດມ້າຊັ້ນດີເຫຼົ່ານີ້ອອກ. ເຈົ້າແລະພັນລະຍາຂອງເຈົ້າ ຈົ່ງແບກພາຂ້ອຍໃນລົດສົງຂອງຂ້ອຍ»។

Verse 38

श्रीकृष्ण उवाच । भगवन्यथा प्रब्रवीषि विप्र कर्तास्मि तत्तथा । त्वया कृपालुना ब्रह्मन्पारितोऽहं सबांधवः

ພຣະສີກຣິດສະນາຕັດວ່າ: «ໂອ ພຣາຫມັນຜູ້ນ່າເຄົາລົບ, ດັ່ງທີ່ທ່ານສັ່ງ ຂ້ອຍຈະເຮັດຕາມນັ້ນ. ໂອ ພຣາຫມັນ, ໂດຍຄວາມເມດຕາຂອງທ່ານ ຂ້ອຍພ້ອມຍາດພີ່ນ້ອງທັງປວງ ໄດ້ຮັບການຄຸ້ມຄອງແລະອຸປະຖຳ»។

Verse 39

प्रह्लाद उवाच । तौ तथा ऋषिवर्य्योऽसौ युक्तां देवीं रथे स्वके । तथैव पुण्डरीकाक्षं याहि याहीत्यभाषत

ພຣະປຣະຫລາດກ່າວວ່າ: ຣິສີຜູ້ປະເສີດນັ້ນ ໄດ້ຈັດໃຫ້ເທວີ (ມະເຫສີ) ປະທັບຢ່າງຖືກຕ້ອງໃນລົດຂອງຕົນ ແລະໄດ້ກ່າວກັບ ພຸນດະຣີກາກສະ (ພຣະກຣິດສະນະ) ວ່າ «ໄປເຖີດ, ໄປເຖີດ!»

Verse 40

तं दृष्ट्वा देवताः सर्वा वहमानं रथं हरिम् । साधुसाध्विति भाषंत ऊचुः सर्वे परस्परम्

ເມື່ອເຫັນພຣະຫຣິກຳລັງລາກລົດຢູ່ ເທວະທັງປວງກໍຮ້ອງບອກກັນໄປມາ ກ່າວຊ້ຳໆວ່າ «ດີແທ້! ດີແທ້!»

Verse 41

अहो ब्रह्मण्यदेवस्य परां भक्तिं प्रपश्यत । स्कन्धे कृत्वा धुरं यो हि वहते भार्य्यया सह

ໂອ! ຈົ່ງເບິ່ງຄວາມພັກດີອັນສູງສຸດຂອງພຣະເຈົ້າຜູ້ເມດຕາຕໍ່ພຣາຫມະນະເຖີດ. ພຣະອົງພ້ອມດ້ວຍພຣະມະເຫສີ ຍົກແອກໄວ້ເທິງບ່າຂອງພຣະອົງເອງ ແລະລາກພາລະນັ້ນ.

Verse 42

विकीर्यमाणः कुसुमैः सुरसंघैर्जनार्दनः । जगाम स रथं गृह्य सभार्यो द्वारकां प्रति

ໃນຂະນະທີ່ຝູງເທວະພາກັນໂຮຍດອກໄມ້ລົງມາ ພຣະຈະນາຣະດະນະ ໄດ້ຂຶ້ນລົດ ແລະພ້ອມດ້ວຍພຣະມະເຫສີ ມຸ່ງໜ້າໄປສູ່ດວາຣະກາ.

Verse 43

उह्यमाने रथे तस्मिन्रुक्मिणी तृषिताऽभवत् । उवाच कृष्णं वैदर्भी श्रमव्याकुललोचना

ເມື່ອລົດນັ້ນຖືກລາກໄປ ຣຸກມິນີກໍກະຫາຍນ້ຳ. ທ່ານນາງແຫ່ງວິດັຣພະ ດວງຕາອ່ອນລ້າດ້ວຍຄວາມເມື່ອຍ ໄດ້ກ່າວກັບພຣະກຣິດສະນະ.

Verse 44

श्रान्ता भारपरिक्लिष्टा वहती कोपनं द्विजम् । पाययित्वोदकं कान्त नय मां मन्दिरं स्वकम्

ຂ້າພະນາງເມື່ອຍລ້າ ແລະຖືກພາລະຫນັກ ເພາະຕ້ອງແບກພຣາຫມັນຜູ້ໂກດງ່າຍນີ້. ໂອ້ ຜູ້ຮັກ, ໃຫ້ເຂົາດື່ມນ້ຳກ່ອນ ແລ້ວນຳຂ້າພະນາງໄປສູ່ເຮືອນຂອງຂ້າພະນາງເອງ.

Verse 45

तच्छ्रुत्वा वचनं तस्याः पादाक्रान्त्या धरातलात् । आनयामास भगवान्गगां त्रिपथगां शुभाम्

ເມື່ອຊົງຟັງຖ້ອຍຄຳຂອງນາງແລ້ວ, ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຜູ້ມີພຣະພາກ ໄດ້ກົດພື້ນດິນດ້ວຍພຣະບາດ ແລ້ວນຳໃຫ້ກະແສຄົງຄາອັນເປັນມົງຄຸນ—ແມ່ນ້ຳທີ່ໄຫຼໃນສາມໂລກ—ຜຸດຂຶ້ນຈາກພື້ນດິນ.

Verse 46

तद्दृष्ट्वा निर्मलं शीतं सुगंधं पावनं तथा । पपौ पिपासिता देवी रुक्मिणी जाह्नवीजलम्

ເມື່ອເຫັນນ້ຳນັ້ນໃສສະອາດ ເຢັນສະບາຍ ຫອມຫວານ ແລະຊຳລະບາບ, ພຣະເທວີຣຸກມິນີຜູ້ກະຫາຍນ້ຳ ໄດ້ດື່ມນ້ຳຈາກຊາຫນະວີ (ຄົງຄາ).

Verse 47

पीतं तया जलं दृष्ट्वा चुकोप ऋषिसत्तमः । जज्वाल ज्वलनप्रख्यः शशाप परमेश्वरीम्

ເມື່ອເຫັນວ່ານາງໄດ້ດື່ມນ້ຳນັ້ນແລ້ວ, ຤ິສີຜູ້ປະເສີດທີ່ສຸດກໍໂກດກະຫນັກ; ລຸກໂຊດດັ່ງໄຟ ແລະໄດ້ປະກາດຄຳສາບແຊ່ງໃສ່ນາງຜູ້ສູງສົ່ງນັ້ນ.

Verse 48

दुर्वासा उवाच । मामपृष्ट्वा जलं यस्मात्पीतवत्यसि रुक्मिणी । तस्मात्पानरता नित्यं भविष्यसि न संशयः

ດຸຣວາສາກ່າວວ່າ: “ຣຸກມິນີເອີຍ, ເຈົ້າດື່ມນ້ຳໂດຍບໍ່ໄດ້ຖາມຂ້າກ່ອນ; ດັ່ງນັ້ນ ເຈົ້າຈະຕິດໃຈກັບການດື່ມຢູ່ເປັນນິດ—ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສ.”

Verse 49

अवियुक्ता रथाद्यस्मान्मामपृष्ट्वा जलं त्वया । पीतं तस्माच्च कृष्णेन वियुक्ता त्वं भविष्यसि

«ເພາະໃນຂະນະທີ່ເຈົ້າຍັງບໍ່ໄດ້ແຍກຈາກລົດ ເຈົ້າໄດ້ດື່ມນ້ຳໂດຍບໍ່ຖາມຂ້ອຍ; ດັ່ງນັ້ນ ເຈົ້າຈະຕ້ອງແຍກຈາກພຣະກຣິດສະນາ»។

Verse 50

प्रह्लाद उवाच । एतावदुक्त्वा वचनं क्रोधसंरक्तलोचनः । परित्यज्य रथं विप्रो भूमावेवावतिष्ठति

ພຣະຫລາດກ່າວວ່າ: ເມື່ອເວົ້າຄຳນັ້ນແລ້ວ ພຣາຫມັນ—ດວງຕາແດງກ່ຳດ້ວຍໂທສະ—ໄດ້ປະລະລົດ ແລະນັ່ງຢູ່ເທິງດິນ.

Verse 51

एवं शप्ता तदा देवी रुदोदातीव विह्वला । उवाच कृष्णं करुणं कथं स्थास्ये त्वया विना

ເມື່ອຖືກສາບແຊ່ງແລ້ວ ພຣະນາງເທວີສັ່ນໄຫວດັ່ງຈະຮ້ອງໄຫ້ດັງໆ ແລະກ່າວຕໍ່ພຣະກຣິດສະນາຜູ້ເມດຕາວ່າ: «ຂ້ອຍຈະຢູ່ໄດ້ແນວໃດໂດຍບໍ່ມີພຣະອົງ?»

Verse 52

श्रीकृष्ण उवाच । आयास्ये प्रत्यहं देवि द्विकालं भवनं तव । यो मां पश्यति चात्रस्थं स त्वामेव प्रपश्यति

ພຣະສີກຣິດສະນາກ່າວວ່າ: «ໂອ ເທວີ, ຂ້ອຍຈະມາຫາພະວິຫານຂອງເຈົ້າທຸກມື້ ສອງເວລາ (ເຊົ້າແລະແລງ). ຜູ້ໃດເຫັນຂ້ອຍຢູ່ນີ້ ຜູ້ນັ້ນກໍເຫັນເຈົ້າແທ້ໆ»។

Verse 53

मां हि दृष्ट्वा नरो यस्तु त्वां न पश्यति भक्तितः । अर्द्ध्ं यात्रा फलं तस्य भविष्यति न संशयः

ແທ້ຈິງ ຖ້າຜູ້ໃດເຫັນຂ້ອຍ ແຕ່ບໍ່ເຫັນເຈົ້າດ້ວຍຄວາມສັດທາພັກດີ ຜົນແຫ່ງການຈາລິກຂອງຜູ້ນັ້ນຈະໄດ້ພຽງຄື່ງໜຶ່ງ—ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສເລີຍ।

Verse 54

आश्वास्य च प्रियामेवं ब्राह्मणं यदुनन्दनः । ततः प्रसादयामास दुर्वाससमकल्मषम्

ເມື່ອພຣະອົງໄດ້ປອບໃຈນາງຜູ້ເປັນທີ່ຮັກແລ້ວ ຜູ້ເປັນຄວາມປິຕິຂອງວົງຍະດຸ ຈຶ່ງພະຍາຍາມເຮັດໃຫ້ພຣະພຣາຫມະນ ດຸຣວາສາ ຜູ້ບໍ່ມີມົນທິນ ພໍໃຈ।

Verse 55

बाह्यो पवनमध्ये तु पूजयामास तं तथा । अवनिज्य स्वयं पादौ विप्रपादावनेजनम् । धारयामास शिरसा जगतः पावनो हरिः

ຢູ່ນອກເຮືອນ ໃນອາກາດໂລ່ງ ພຣະອົງໄດ້ນະມັດສະການບູຊາທ່ານຢ່າງຄວນຄ່າ. ພຣະຫຣິ—ຜູ້ຊໍາລະໂລກ—ໄດ້ລ້າງພຣະບາດຂອງພຣາຫມະນດ້ວຍພຣະຫັດຂອງພຣະອົງ ແລ້ວນໍານ້ໍາລ້າງພຣະບາດນັ້ນວາງໄວ້ເທິງພຣະເສົາະ।

Verse 56

दत्त्वार्घ्यं गां च विप्राय मधुपर्कं स भक्तितः । विधिवद्भोजयामास षड्रसेन द्विजोत्तमम्

ດ້ວຍສັດທາ ພຣະອົງໄດ້ຖວາຍອາຣະຄະ (arghya) ແລະຖວາຍງົວໜຶ່ງຕົວ ພ້ອມມະທຸປາຣະກະ (madhuparka) ແກ່ພຣາຫມະນ. ແລ້ວຈຶ່ງຖວາຍອາຫານຕາມພິທີແກ່ດວິຊະຜູ້ສູງສຸດ ດ້ວຍອາຫານມີຮົດທັງຫົກ।