Adhyaya 89

Verse 1

सूत उवाच । एवं तत्र स्थिते नित्यं तस्मिन्मातृगणे द्विजाः । बालकानां क्षयो जज्ञे ब्राह्मणानां गृहेगृहे

ສູຕະໄດ້ກ່າວວ່າ: ໂອ ທ່ານທັງຫຼາຍຜູ້ເປັນດວິຊະ, ເມື່ອຝູງແມ່ເທວະ (ມາຕຣິກາ) ນັ້ນຢູ່ທີ່ນັ້ນຢ່າງຕໍ່ເນື່ອງ, ຄວາມພິນາດແຫ່ງເດັກນ້ອຍໄດ້ເກີດຂຶ້ນ ໃນເຮືອນຂອງພຣາຫມະນະ ເຮືອນແລ້ວເຮືອນເລີຍ।

Verse 2

तरुणानां विशेषेण चमत्कारपुरोत्तरे । छिद्रमन्वेषमाणास्ता भ्रमंत्यखिलदेवताः

ໂດຍສະເພາະໃນຫມູ່ວັຍໜຸ່ມ ໃນນະຄອນອັນສູງສຸດນາມ «Camatkāra» ບັນດາເທວະທັງປວງໄດ້ພາກັນພະເດີນວຽນ ຄົ້ນຫາຊ່ອງໂຫວ່ (ຮອຍຮົ່ວ) ເພື່ອເຂົ້າໄປ।

Verse 3

ततस्ते ब्राह्मणाः सर्वे ज्ञात्वा छिद्रसमुद्भवम् । विघातं बालकानां च देवताभिर्विनिर्मितम्

ຕໍ່ມາ ພຣາຫມັນທັງປວງໄດ້ຮູ້ວ່າ ໄພພິບັດເກີດຈາກ «ຊ່ອງໂຫວ່» ແລະເຂົ້າໃຈວ່າ ການທຳລາຍເດັກນ້ອຍນັ້ນ ເປັນຜົນງານຂອງເທວະເຫຼົ່ານັ້ນ।

Verse 4

अम्बावृद्धे समासाद्य पूजयित्वा प्रयत्नतः । प्रोचुश्च दुःखसन्तप्ता विनयावनताः स्थिताः

ເຂົ້າໄປເຖິງ ອຳບາວຶດທາ ແລ້ວບູຊານາງດ້ວຍຄວາມພາກພຽນ; ດ້ວຍໃຈເຈັບປວດເພາະທຸກຂ໌ ພວກເຂົາຢືນຢູ່ດ້ວຍຄວາມນອບນ້ອມ ແລະເວົ້າຂຶ້ນ।

Verse 6

ह्रियंते बालका रात्रौ छिद्रं प्राप्य सहस्रशः । युष्मदीयाभिरेताभिर्देवताभिः समन्ततः

ໃນຍາມຄ່ຳຄືນ ເມື່ອໄດ້ພົບຊ່ອງໂຫວ່ ເດັກນ້ອຍຖືກພາໄປເປັນພັນໆ—ໂດຍເທວະທີ່ຂຶ້ນກັບທ່ານເຫຼົ່ານີ້ ລ້ອມພວກເຮົາທຸກດ້ານ।

Verse 7

प्रसादः क्रियतां तस्माद्ब्राह्मणानां महात्मनाम् । नो चेत्पुरं परित्यज्य यास्यामोऽन्यत्र भूतले

ດັ່ງນັ້ນ ຂໍໃຫ້ທ່ານໂປດປານ ແກ່ພຣາຫມັນຜູ້ມີຈິດໃຫຍ່ເຫຼົ່ານີ້; ຖ້າບໍ່ແລ້ວ ພວກເຮົາຈະລະທິ້ງນະຄອນ ແລະໄປບ່ອນອື່ນໃນແຜ່ນດິນ।

Verse 8

तेषां तद्वचनं श्रुत्वा ततोंऽबा कृपयान्विता । हत्वा पादप्रहारेण भूमिं चक्रे गुहां ततः

ເມື່ອພຣະແມ່ອຳບາໄດ້ຍິນຄຳຂອງເຂົາທັງຫຼາຍ ນາງເກີດເມດຕາກະລຸນາ ແລ້ວໃຊ້ຕີນຕີພື້ນດິນ ແລະບັນດານໃຫ້ເກີດຖ້ຳຢູ່ນັ້ນ।

Verse 9

रक्षार्थं सर्वविप्राणां चमत्कारेण भूभुजा । भवद्भ्यां निर्मितः श्रेष्ठः प्रासादोऽयं मनोहरः

ເພື່ອຄຸ້ມຄອງບັນດາພຣາຫມັນທັງປວງ ໂດຍອິດທິປາຕິຫານຂອງພຣະຣາຊາ ພຣາສາດ-ວິຫານອັນປະເສີດ ແລະນ່າຊົມນີ້ ຖືກສ້າງຂຶ້ນໂດຍທ່ານທັງສອງ।

Verse 10

इमे मत्पादुके दिव्ये गुहामध्यगते सदा । सर्वाभिः सेवनीये च न गन्तव्यं बहिः क्वचित्

“ຮອງເທົ້າທິບຂອງເຮົານີ້ ສະຖິດຢູ່ໃນກາງຖ້ຳຕະຫຼອດໄປ. ທຸກຄົນພຶງນົບນ້ອມບູຊາ ແລະຮັບໃຊ້; ຢ່າອອກໄປພາຍນອກໄປທີ່ໃດເລີຍ.”

Verse 11

या काचिल्लौल्यमास्थाय निष्क्रमिष्यति मोहतः । सा दिव्यभावनिर्मुक्ता शृगाली संभविष्यति

“ຍິງໃດກໍຕາມ ທີ່ຖືກຄວາມຫວັ່ນໄຫວບໍ່ໝັ້ນຄົງຄອບງຳ ແລ້ວອອກໄປດ້ວຍຄວາມຫຼົງ ນາງນັ້ນຈະຂາດຈາກພາວະທິບ ແລະຈະເກີດເປັນໝາປ່າເພດຍິງ.”

Verse 12

देवता ऊचुः । अत्र स्थाने महादेवि कोऽस्माकं प्रकरिष्यति । पूजां को वात्र चाहारस्तस्माद्ब्रूहि सुरेश्वरि

ເທວະທັງຫຼາຍກ່າວວ່າ: “ໂອ ມະຫາເທວີ, ໃນສະຖານທີ່ນີ້ ໃຜຈະປະກອບພິທີບູຊາໃຫ້ພວກເຮົາ? ແລະໃຜຈະຈັດອາຫານຫຼຽງດູຢູ່ນີ້? ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ຜູ້ເປັນຈອມເທວະ, ຂໍຈົ່ງບອກເຮົາເຖີດ.”

Verse 13

अम्बोवाच । अत्रागत्य विनिर्मुक्ता योगिनो ध्यानचिन्तकाः । पूजां सम्यक्करिष्यंति सर्वासां भक्तिसंयुताः

ອຳບາກ່າວວ່າ: «ຜູ້ໂຍຄີຜູ້ມາຮອດບ່ອນນີ້ ຜູ້ພົ້ນພັນແລະຕັ້ງໃຈໃນສະມາທິ ຈະປະກອບພິທີບູຊາຢ່າງຖືກຕ້ອງ ດ້ວຍຄວາມພັກດີຕໍ່ແມ່ເທວີທັງປວງ»។

Verse 14

पादुके मे प्रपूज्यादौ मांस मद्यादिभिः क्रमात् । अवाप्स्यंति च संसिद्धिं दुर्लभाममरैरपि

«ກ່ອນອື່ນ ຈົ່ງບູຊາພາດຸກາ (ເກີບພຣະບາດ) ຂອງເຮົາ ແລ້ວຈຶ່ງຖວາຍຕາມລຳດັບ ດ້ວຍເນື້ອ, ເຫຼົ້າ ແລະອື່ນໆ; ພວກເຂົາຈະໄດ້ຮັບຄວາມສຳເລັດສົມບູນ ທີ່ແມ່ນຫາຍາກແມ່ນກະທັ້ງໃນໝູ່ອະມະຣະ»។

Verse 15

ततस्तथेति ताः प्रोच्य गुहामध्ये व्यवस्थिताः । परिवार्य शुभे तस्याः पादुके मोक्षदायिके

ຈາກນັ້ນ ພວກນາງເວົ້າວ່າ «ເປັນດັ່ງນັ້ນເຖີດ» ແລ້ວຢືນຢູ່ໃນຖ້ຳ ລ້ອມຮອບພາດຸກາອັນເປັນມງຄຸນຂອງນາງ ຜູ້ປະທານໂມກສະ।

Verse 16

ततस्तत्र समागत्य पुरुषा अपि दूरतः । प्रपूज्य पादुके सम्यङ्मातॄस्ताश्च ततः परम् । प्रयांति च परां सिद्धिं जन्म मृत्युविवर्जिताम्

ຈາກນັ້ນ ຜູ້ຊາຍທັງຫຼາຍກໍມາຈາກໄກ ບູຊາພາດຸກາຢ່າງຖືກຕ້ອງ ແລະບູຊາແມ່ເທວີເຫຼົ່ານັ້ນຕໍ່ໄປ; ແລ້ວພວກເຂົາຈະໄດ້ຮອດສິດທິອັນສູງສຸດ ປອດຈາກການເກີດແລະການຕາຍ।

Verse 17

एतस्मिन्नंतरे नष्टा अग्निष्टोमादिकाः क्रियाः । तीर्थयात्राव्रतान्येव संयमा नियमाश्च ये

ໃນຊ່ວງນັ້ນ ພິທີກຳຢ່າງອັກນິດໂສມະ ແລະອື່ນໆ ກໍສູນຫາຍໄປ; ເຫຼືອແຕ່ການເດີນທາງໄປຕີຣະຖະ ແລະການຖືວຣະຕະ ພ້ອມທັງການສຳລວມ (ສັງຍະມະ) ແລະຂໍ້ປະພຶດ (ນິຍະມະ) ທີ່ມີຢູ່।

Verse 18

ये चापि ब्राह्मणाः शांताः सदा मद्यस्य दूषणम् । प्रकुर्वंति स्वहस्तेन तेऽपि मद्यैः पृथग्विधैः

ແມ່ນແຕ່ພວກພຣາຫມັນຜູ້ສະຫງົບ ແລະຕຳນິເຫຼົ້າຢູ່ເສມອ ພວກເຂົາກໍຍັງໃຊ້ມືຕົນເອງເກີດການກ່ຽວຂ້ອງກັບເຫຼົ້າຫຼາຍຊະນິດ।

Verse 19

तर्पयंति तथा मांसैस्त्यक्ताशेषमखक्रियाः । पादुके मातृभिर्जुष्टे तथा धूपानुलेपनैः

ພວກເຂົາລະທິ້ງພິທີຍັດຍະທັງປວງ ແລະຖວາຍຄວາມພໍໃຈດ້ວຍເນື້ອສັດ; ຍັງບູຊາພາດຸກາ—ທີ່ແມ່ທັງຫຼາຍ (ມາຕຣິ) ພໍໃຈ—ດ້ວຍທູບ ແລະນ້ຳຫອມທາກາຍ।

Verse 20

एतस्मिन्नंतरे भीताः सर्वे देवाः सवासवाः । दृष्ट्वा यज्ञक्रियोच्छेदं क्षुत्पिपासा समाकुलाः

ໃນຂະນະນັ້ນ ທຸກພະເທວະ ພ້ອມດ້ວຍພະອິນທຣາ ຕ່າງຫວາດຫວັນ. ເມື່ອເຫັນວ່າພິທີຍັດຍະຖືກຕັດຂາດ ພວກເຂົາກໍຖືກຄວາມຫິວແລະກະຫາຍນ້ຳຄອບງຳ।

Verse 21

प्रोचुर्महेश्वरं गत्वा विनयावनताः स्थिताः । स्तुत्वा पृथग्विधैः सूक्तैर्वेदोक्तैः शतरुद्रियैः

ພວກເຂົາໄດ້ໄປຫາພຣະມະເຫສະວະ ແລະກ່າວຖ້ອຍຄຳ ພ້ອມຢືນຢູ່ດ້ວຍຄວາມນອບນ້ອມ ແລະກົ້ມກາບ. ພວກເຂົາສັນລະເສີນພຣະອົງດ້ວຍສຸກຕະຫຼາຍປະເພດ ຕາມພຣະເວດ ຮວມທັງ «ຊະຕະຣຸດຣິຍະ».

Verse 22

देवा ऊचुः । हाटकेश्वरजे क्षेत्रे पादुके तत्र संस्थिते । अंबाया मातृभिः सार्धं गुहामध्ये सुगुप्तके

ພະເທວະທັງຫຼາຍກ່າວວ່າ: «ໃນເຂດສັກສິດຂອງຮາຕະເກສະວະ ມີພາດຸກາຕັ້ງຢູ່ທີ່ນັ້ນ. ອຳບາ ພ້ອມດ້ວຍບັນດາແມ່ (ມາຕຣິ) ພຳນັກຢູ່ໃນຖ້ຳກາງ ທີ່ຖືກປົກປິດຢ່າງດີ»।

Verse 23

ब्राह्मणा अपिदेवेश मद्यमांसेन भक्तितः । ताभ्यां पूजां प्रकुर्वंति प्रयांति परमां गतिम्

ໂອ ພຣະເຈົ້າແຫ່ງເທວະທັງປວງ, ແມ່ນແຕ່ພຣາຫມັນກໍດ້ວຍຄວາມສັດທາ ນຳເຫຼົ້າແລະເນື້ອມາບູຊາພາດຸການັ້ນ ແລ້ວບັນລຸຈຸດໝາຍສູງສຸດ।

Verse 24

नष्टा धर्मक्रिया सर्वा मर्त्यलोकेत्र सांप्रतम् । अस्माकं संक्षयो जातो यज्ञभागं विना प्रभो

ບັດນີ້ໃນໂລກມະນຸດ ພິທີກຳແຫ່ງທຳມະທັງປວງໄດ້ສູນສິ້ນໄປແລ້ວ। ບໍ່ມີສ່ວນແຫ່ງຍັດຍະຂອງພວກເຮົາ ໂອ ພຣະອົງ, ຄວາມເສື່ອມຖອຍຂອງພວກເຮົາໄດ້ເລີ່ມຂຶ້ນແລ້ວ।

Verse 25

तस्मात्त्वं कुरु देवेश यथा स्यात्पादुकाक्षयः । प्रभवंति मखा भूमावस्माकं स्युः परा मुदः

ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ພຣະເຈົ້າແຫ່ງເທວະ, ຂໍພຣະອົງຈົ່ງກະທຳໃຫ້ເກີດ “ການຫຼຸດຖອຍແຫ່ງພາດຸກາ” ເພື່ອໃຫ້ຍັດຍະທັງຫຼາຍຈະຮຸ່ງເຮືອງອີກໃນແຜ່ນດິນ ແລະໃຫ້ພວກເຮົາໄດ້ຄວາມປິຕິສູງສຸດ।

Verse 26

श्रीभगवानुवाच । या सा अंबेति विख्याता शक्तिः सा परमेश्वरी । जगन्माताऽक्षया साक्षान्ममा पि जननी च सा

ພຣະຜູ້ມີພຣະພາກຕັດວ່າ: “ພະລັງອຳນາດທີ່ເອີ້ນວ່າ ອຳບາ ນັ້ນແມ່ນພຣະເທວີສູງສຸດ. ນາງແມ່ນແມ່ແຫ່ງຈັກກະວານ, ບໍ່ເສື່ອມສູນໂດຍແທ້—ແລະນາງກໍແມ່ນແມ່ຂອງເຮົາດ້ວຍ.”

Verse 27

तत्कथं संक्षयस्तस्याः कर्तुं केनापि शक्यते । मनसापि महाभागाः पादुकानां विशेषतः

ດັ່ງນັ້ນ ການເຮັດໃຫ້ນາງຫຼຸດຖອຍ ຈະເປັນໄປໄດ້ແນວໃດໂດຍໃຜກໍຕາມ? ໂອ ຜູ້ມີວາສະນາດີທັງຫຼາຍ, ໂດຍສະເພາະໃນເລື່ອງພາດຸການັ້ນ ແມ່ນແຕ່ໃນໃຈຄິດກໍບໍ່ອາດເຮັດໄດ້।

Verse 28

परं तत्र करिष्यामि सुखोपायं सुरेश्वराः । युष्मभ्यं पादुकायां च महत्त्वं येन जायते

«ແຕ່ຢ່າງໃດກໍຕາມ ໂອ ບັນດາຈອມເທວະ ຂ້າພະເຈົ້າຈະຈັດວາງວິທີທີ່ງ່າຍດາຍໃນທີ່ນັ້ນ ໂດຍວິທີນັ້ນ ຄວາມຍິ່ງໃຫຍ່ຈະເກີດຂຶ້ນທັງແກ່ພວກເຈົ້າ ແລະແກ່ ປາດຸກາ (Pādukā) ດ້ວຍ»។

Verse 29

एवमुक्त्वा ततो ध्यानं चक्रे देवो महेश्वरः । व्यावृत्यकमलं हृत्स्थमष्टपत्रं सकर्णिकम्

ເມື່ອກ່າວດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ພຣະເທວະມະເຫສະວະຣະ ໄດ້ເຂົ້າສູ່ສະມາທິ. ພຣະອົງໄດ້ຄ່ອຍໆຄືນຮູບດອກບົວໃນດວງໃຈ—ດອກບົວແປດກີບ ມີແກນກາງ (karnikā) ຄົບຖ້ວນ.

Verse 30

तस्यांतर्गतमासीनमंगुष्ठाग्रमितं शुभम् । द्वादशार्कप्रभं सूक्ष्मं स्वमात्मानं व्यलोकयत्

ໃນນັ້ນ ພຣະອົງໄດ້ເຫັນອາຕະມັນຂອງພຣະອົງເອງອັນລະອຽດລຶກ—ເປັນມົງຄຸນ, ຂະໜາດພຽງປາຍນິ້ວໂປ້, ແຕ່ສ່ອງສະຫວ່າງດັ່ງລັດສະໝີຂອງດວງອາທິດສິບສອງດວງ.

Verse 31

तस्यैवं ध्यायमानस्य तृतीयनयनात्ततः । श्वेतांबरधरा शुभ्रा निर्गता कन्यका शुभा

ເມື່ອພຣະອົງກຳລັງພິຈາລະນາຢູ່ດັ່ງນັ້ນ ຈາກຕາທີສາມ ກໍໄດ້ປາກົດກະນີສາວຜູ້ເປັນມົງຄຸນ—ສະຫວ່າງໄສ ບໍລິສຸດ ນຸ່ງຜ້າຂາວ.

Verse 32

अथ सा प्राह तं देवं प्रणिपत्य महेश्वरम् । किमर्थं देव सृष्टास्मि ममादेशः प्रदीयताम्

ແລ້ວນາງໄດ້ກົດກາບພຣະເທວະມະເຫສະວະຣະ ແລະກ່າວວ່າ: «ໂອ ພຣະເຈົ້າ, ຂ້າພະເຈົ້າຖືກສ້າງຂຶ້ນເພື່ອຈຸດປະສົງໃດ? ຂໍພຣະອົງໂປດປະທານຄຳສັ່ງແກ່ຂ້າພະເຈົ້າ»។

Verse 33

श्रीभगवानुवाच । हाटकेश्वरजे क्षेत्रे पादुके संस्थिते शुभे । श्रीमातुर्जगतां मुख्ये ताभ्यां पूजां त्वमाचर

ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຕັດວ່າ: «ໃນພື້ນທີ່ສັກສິດຂອງ ຮາຕະເກສະວະຣະ ທີ່ປາດຸກາອັນມງຄົດຖືກປະດິດສະຖິດ ເຈົ້າຈົ່ງປະກອບການບູຊາແດ່ປາດຸກາທັງນັ້ນ ອັນເປັນປາດຸກາອັນສູງສຸດຂອງ ສຣີມາຕາ ມານດາແຫ່ງໂລກ»។

Verse 34

कन्यकां संपरित्यज्य तवान्वयविवर्द्धिताम् । यः करिष्यति तत्पूजामाहारः स्यात्स मातृषु

ເມື່ອລະວາງການຍຶດຖືກັບນາງພຣະກັນຍາເປັນຂອງຕົນ ແລະເຫັນນາງເປັນຜູ້ເພີ່ມພູນວົງສາຂອງເຈົ້າ, ຜູ້ໃດປະກອບການບູຊານັ້ນ ອາຫານແລະການດຳລົງຊີວິດຂອງຜູ້ນັ້ນຈະມັ່ນຄົງ ຢູ່ໃນພຣະຄຸ້ມຄອງຂອງພຣະມາຕຣີທັງຫຼາຍ.

Verse 35

कौमारब्रह्मचर्य्येण त्वयापि च सुभक्तितः । ताभ्यां पूजा प्रकर्तव्या नो चेन्नाशमवाप्स्यसि

ເຈົ້າເອງກໍຈົ່ງຮັກສາກຸມາຣະພຣະຫມະຈັນຍະ ແລະດ້ວຍພຣະສັດທາອັນບໍລິສຸດ ຈົ່ງບູຊາທັງສອງນັ້ນ; ຖ້າບໍ່ເຮັດ ເຈົ້າຈະປະສົບຄວາມພິນາດ.

Verse 36

तव पूजा करिष्यन्ति ये नरा भक्तितत्पराः । मातॄणां संमतास्ते स्युः सर्वदैव सुखान्विताः

ຜູ້ໃດທີ່ປະກອບການບູຊາແດ່ເຈົ້າ ໂດຍມີພຣະສັດທາເປັນເປົ້າໝາຍດຽວ, ຜູ້ນັ້ນຈະເປັນທີ່ພໍໃຈຂອງພຣະມາຕຣີ ແລະຈະມີຄວາມສຸກພ້ອມພຽງຕະຫຼອດໄປ.

Verse 37

एवमुक्त्वा ततस्तस्या मंत्रमार्गं यथोचितम् । पूजामार्गं विशेषेण कथयामास विस्तरात्

ເມື່ອຕັດດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ພຣະອົງຈຶ່ງສອນນາງຕາມຫຼັກທີ່ຖືກຕ້ອງ ເຖິງມາຣຄາແຫ່ງມັນຕຣະ ແລະໄດ້ອະທິບາຍໂດຍພິເສດເຖິງວິທີບູຊາຢ່າງລະອຽດຄົບຖ້ວນ.

Verse 38

ततो विसर्जयामास दत्त्वा छत्रादिभूषणम् । प्रतिपत्तिं महादेवस्तांश्च सर्वान्सुरेश्वरान्

ແລ້ວພຣະມະຫາເທວະໄດ້ສົ່ງເຂົາເຈົ້າກັບ ໂດຍປະທານຮົ່ມ (ສັດຕະ) ແລະເຄື່ອງປະດັບອື່ນໆ ພ້ອມທັງປະທານກຽດຕິຍົດ ແລະສິ່ງອຸປະຖຳຕາມຄວນ ແກ່ພຣະເທວະຜູ້ເປັນເຈົ້າແຫ່ງສຸຣະທັງປວງດ້ວຍ।

Verse 39

कुमार्युवाच । त्वयेतत्कथितं देव त्वदन्वयसमुद्भवाः । कन्यकाः पूजयिष्यंति पादुके ते सुशोभने

ນາງກຸມາຣີກ່າວວ່າ: “ໂອ ພຣະເຈົ້າ, ດັ່ງທີ່ພຣະອົງໄດ້ກ່າວສອນ, ບັນດາສາວນ້ອຍຜູ້ເກີດໃນສາຍວົງຂອງພຣະອົງ ຈະບູຊາພາດຸກາອັນງາມສະຫງ່າຂອງພຣະອົງ.”

Verse 40

कौमारब्रह्मचर्य्येण भविष्यत्यन्वयः कथम् । एतन्मे विस्तरात्सर्वं यथावद्वक्तुमर्हसि

“ຖ້າຮັກສາພຣະພຣະຫມະຈັຣຍາ (ພຣະຈັນທະພິທີແຫ່ງຄວາມພິສຸດ) ຕັ້ງແຕ່ເດັກນ້ອຍ ແລ້ວສາຍວົງຈະເກີດຂຶ້ນໄດ້ແນວໃດ? ຂໍພຣະອົງອະທິບາຍໃຫ້ຂ້ອຍຢ່າງລະອຽດ ແລະຖືກຕ້ອງ.”

Verse 41

श्रीभगवानुवाच । यस्यायस्याः प्रसन्ना त्वं कन्यकाया वदिष्यसि । मंत्रग्राममिमं सम्यक्त्वद्भावा सा भविष्यति

ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຕັດວ່າ: “ກຸມາຣີຄົນໃດກໍຕາມທີ່ເຈົ້າພໍໃຈແລະຈະກ່າວສອນ ມະນະຕຣະທັງມວນນີ້ໃຫ້ຖືກຕ້ອງ ນາງນັ້ນຈະເປັນຜູ້ມີສະພາບດຽວກັບເຈົ້າ.”

Verse 42

एवं चान्या महाभागे पारंपर्येण कन्यकाः । तव वंशोद्भवाः सर्वाः प्रभविष्यंति मंत्रतः

“ແລະດັ່ງນັ້ນ ໂອ ຜູ້ມີບຸນວາສະນາຍິ່ງ, ກຸມາຣີອື່ນໆອີກ ຈະເກີດຂຶ້ນຕາມລຳດັບສືບຕໍ່ບໍ່ຂາດ ເປັນດັ່ງຜູ້ເກີດໃນວົງຂອງເຈົ້າ ໂດຍອຳນາດແຫ່ງມັນຕຣະ.”

Verse 43

ततः सा तां समासाद्य पादुकासंभवां गुहाम् । पूजां चक्रे यथान्यायं यथोक्तं त्रिपुरारिणा

ຈາກນັ້ນ ນາງໄດ້ເຂົ້າໄປໃກ້ຖ້ຳອັນບໍລິສຸດ ທີ່ຖືກຊຳລະໂດຍການປາກົດຂອງພາດຸກາ (ເກີບບູຊາ) ແລະໄດ້ປະກອບພິທີບູຊາຕາມທຳນຽມ ດັ່ງທີ່ ຕຣິປຸຣາຣິ (ພຣະສິວະ) ໄດ້ຊີ້ນຳໄວ້.

Verse 44

सूत उवाच । तदन्वयसमुत्थायाः कन्यकायाः करेण यः । पादुकाभ्यां नरः पूजां प्रकरोति समाहितः । इह लोके सुखं प्राप्य स स्यात्प्रेत्य सुखान्वितः

ສູຕະກ່າວວ່າ: «ຜູ້ໃດທີ່ມີໃຈຈົ່ງຈໍ່ ປະກອບພິທີບູຊາພາດຸກາທັງສອງ ໂດຍມືຂອງນາງສາວຜູ້ເກີດຈາກສາຍສືບທາງທຳ ຈະໄດ້ຮັບຄວາມສຸກໃນໂລກນີ້ ແລະເມື່ອລ່ວງຕາຍໄປ ກໍຈະມີຄວາມສຸກໃນໂລກໜ້າ».

Verse 45

तस्मात्सर्वप्रयत्नेन कन्याहस्तेन पादुके । पूजनीये विशेषेण पूज्या सा चापि कन्यका

ດັ່ງນັ້ນ ດ້ວຍຄວາມພາກພຽນທັງປວງ ພາດຸກາອັນສັກສິດຄວນໄດ້ຮັບການບູຊາ—ໂດຍສະເພາະໃຫ້ບູຊາດ້ວຍມືຂອງນາງສາວ; ແລະນາງສາວນັ້ນເອງກໍຄວນໄດ້ຮັບການເຄົາລົບບູຊາເປັນພິເສດ.

Verse 46

वांछद्भिः शाश्वतं सौख्यमिह लोके परत्र च । मानवैर्भक्तिसंयुक्तैरित्युवाच महेश्वरः

ມະເຫສະວະຣະໄດ້ກ່າວວ່າ: «ມະນຸດຜູ້ມີພັກຕິ ແລະປາຖະໜາຄວາມສຸກອັນຍືນຍົງ—ທັງໃນໂລກນີ້ ແລະໃນໂລກໜ້າ—ຄວນປະຕິບັດຕາມນີ້».

Verse 47

एतद्वः सर्वमाख्यातं माहात्म्यं पादुकोद्भवम् । श्रीमातुरनुषंगेण अंबादेव्या द्विजोत्तमाः

«ໂອ ທ່ານດວິຊະໂອດຕະມະ (ຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງ) ທັງຫຼາຍ, ຂ້ອຍໄດ້ເລົ່າໃຫ້ທ່ານຟັງຄົບຖ້ວນແລ້ວ ກ່ຽວກັບມາຫາຕະມະຂອງການເກີດຂຶ້ນແຫ່ງພາດຸກາອັນສັກສິດ—ອັນເນື່ອງມາຈາກການເກືອບກຽວກັບ ສຣີມາຕາ, ອຳບາເທວີ».

Verse 48

यश्चैतच्छृणुयाद्भक्त्या चतुर्दश्यां समाहितः । तथाष्टम्यां विशेषेण स प्राप्नोति परं पदम्

ຜູ້ໃດຟັງມາຫາດມະນີ້ດ້ວຍສັດທາ ແລະຈິດໃຈຕັ້ງໝັ້ນ ໃນວັນຈັນທຣາທີ 14 ແລະໂດຍພິເສດໃນວັນທີ 8 ຈະໄດ້ບັນລຸສະຖານະສູງສຸດ।

Verse 89

इति श्रीस्कान्दे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां षष्ठे नागरखण्डे हाटकेश्वरक्षेत्रमाहात्म्ये श्रीमातुः पादुकामाहात्मवर्णनंनामैकोननवतितमोऽध्यायः

ດັ່ງນີ້ ຈົບລົງບົດທີ 89 ຊື່ວ່າ «ການພັນລະນາພຣະມະຫິມາຂອງພາດຸກາອັນສັກສິດຂອງ ສຣີມາຕາ» ໃນມາຫາດມະຂອງເຂດຮາຏເກສະວະຣະ ແຫ່ງນາກະຣະຂັນດະ ພາກທີ 6 ໃນສຣີສະກັນດະ ມະຫາປຸຣານ (ເອກາສີຕິ-ສາຫັດສະຣີ ສັມຫິຕາ)។