Adhyaya 62

Verse 1

। सूत उवाच । एवं स निश्चयं कृत्वा पार्थिवो द्विजसत्तमाः । नात्यजत्तां तथोक्तोऽपि दैवज्ञैर्विषकन्यकाम् । दीयमानामपि प्रीत्या न च गृह्णाति भूभुजा

ສູຕະກ່າວວ່າ: ເມື່ອພະຣາຊາໄດ້ຕັດສິນໃຈແລ້ວ, ໂອ ຜູ້ດີເລີດໃນພວກທະວິຊະ, ພຣະອົງມິໄດ້ລະທິ້ງນາງສາວພິດນັ້ນ ແມ່ນແຕ່ນັກໂຫລາສາດຈະກ່າວໃຫ້ລະທິ້ງ. ແມ່ນແຕ່ຖືກນຳມາຖວາຍດ້ວຍຄວາມຍິນດີ, ພຣະຜູ້ຄອງແຜ່ນດິນກໍບໍ່ຮັບເອົາ.

Verse 2

शर्मणष्ठीवनं यस्मात्तया स्वपितुराहितम् । शर्मिष्ठेति सुविख्याता ततः सा ह्यभवद्भुवि

ເນື່ອງຈາກນາງໄດ້ນຳນ້ຳລາຍ (ṭhīvana) ໄປວາງເທິງຄວາມສຸກສະບາຍ (śarma) ຂອງພໍ່ຕົນ, ນາງຈຶ່ງໂດ່ງດັງໃນໂລກດ້ວຍນາມ “Śarmiṣṭhā”.

Verse 3

एतस्मिन्नंतरे तस्य शत्रवः पृथिवीपतेः । सर्वतः पीडयामास राष्ट्रं क्रोधसमन्विताः

ໃນຂະນະນັ້ນ ສັດຕູຂອງພະຣາຊາເຈົ້າແຜ່ນດິນ ຜູ້ເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມໂກດ ໄດ້ເລີ່ມກົດຂີ່ ແລະລົບກວນອານາຈັກຈາກທຸກທິດທາງ।

Verse 4

अथा सौ पार्थिवः क्रुद्धः स्वसैन्यपरिवारितः । युद्धाय निर्ययौ स्थानान्मृत्युं कृत्वा निवर्तने

ແລ້ວພະຣາຊານັ້ນໂກດກະຫຼາຍ ມີກອງທັບຂອງຕົນຫ້ອມລ້ອມ ອອກຈາກທີ່ຢູ່ໄປສູ່ສົງຄາມ ຕັ້ງໃຈວ່າການຖອນຄືນຈະຕ້ອງແລກດ້ວຍຄວາມຕາຍ।

Verse 5

ततः संप्राप्य ताञ्छत्रूंश्चकार स महाहवम् । चतुरंगेन सैन्येन यमराष्ट्रविवर्धनम्

ຄັ້ງນັ້ນເມື່ອເຖິງພວກສັດຕູ ພະອົງໄດ້ກໍ່ສົງຄາມໃຫຍ່ ດ້ວຍກອງທັບຈະຕຸຣະອັງຄະ ເຮັດໃຫ້ອານາຈັກຂອງພະຍະມະ ແຫ່ງຄວາມຕາຍ ເພີ່ມພູນຂຶ້ນ।

Verse 6

ततश्च दशमे प्राप्ते शत्रुभिः स महीपतिः । निहतो दिवसे सर्वैर्वेष्टयित्वा समन्ततः

ເມື່ອວັນທີສິບມາຮອດ ພະຣາຊານັ້ນຖືກສັດຕູທັງຫມົດຫ້ອມລ້ອມຈາກທຸກທິດ ແລະຖືກປະຫານໃນວັນນັ້ນເອງ।

Verse 7

ततस्तस्य नरेन्द्रस्य हतशेषाश्च ये नराः । भयार्तास्ते द्रुतं जग्मुः स्वपुरं प्रति दुःखिताः

ຕໍ່ມາ ບັນດາຊາຍທີ່ເຫຼືອລອດຈາກການຂ້າຟັນ ຜູ້ເປັນພວກຂອງພະຣາຊານັ້ນ ຕົກໃນຄວາມຢ້ານກົວ ແລະໂສກເສົ້າ ພາກັນຮີບຮ້ອນໄປສູ່ນະຄອນຂອງຕົນ।

Verse 8

तेपि शत्रुगणाः सर्वे संप्रहृष्टा जिगीषवः । तत्पुरं वेष्टयामासुस्तत्पुत्रोच्छेदनाय वै

ຝ່າຍກອງສັດຕູທັງຫມົດກໍຊື່ນບານ ແລະປາຖະໜາຊະນະ ພາກັນຫ້ອມລ້ອມນະຄອນນັ້ນ ແທ້ຈິງເພື່ອຕັດລ້າງພະຣາຊະບຸດຂອງພະຣາຊານັ້ນ।

Verse 9

एतस्मिन्नंतरे पौराः सर्वे शोकपरायणाः । जगर्हुः परुषैर्वाक्यैर्दुष्टां तां विषकन्यकाम्

ໃນເວລານັ້ນ, ຊາວເມືອງທັງຫມົດ, ຜູ້ທີ່ເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມໂສກເສົ້າ, ໄດ້ປະນາມຍິງສາວພິດທີ່ຊົ່ວຮ້າຍນັ້ນດ້ວຍຄໍາເວົ້າທີ່ຮຸນແຮງ.

Verse 10

अस्या दोषेण पापाया मृतश्च स महीपतिः । तथा राष्ट्रस्य विध्वंसे भविष्यति पुरः क्षयः

“ຍ້ອນຄວາມຜິດຂອງຍິງບາບຄົນນີ້ ພະລາຊາຈຶ່ງສິ້ນພະຊົນ; ແລະ ດ້ວຍການລົ້ມສະຫຼາຍຂອງອານາຈັກ, ເມືອງກໍຈະພັງທະລາຍລົງເຊັ່ນກັນ.”

Verse 13

तस्मादद्यापि पापैषा वध्यतामाशु कन्यका । निर्यास्यतां पुरादस्माद्यावन्न स्यात्पुरक्षयः

“ດັ່ງນັ້ນ, ຈົ່ງໃຫ້ຍິງສາວບາບຄົນນີ້ຖືກປະຫານຊີວິດໃນມື້ນີ້ເລີຍ. ຈົ່ງຂັບໄລ່ນາງອອກຈາກເມືອງນີ້ທັນທີ, ຢ້ານວ່າເມືອງຈະພັງທະລາຍລົງ.”

Verse 14

सूत उवाच । सापि श्रुत्वा जनोक्तांस्तानपवादान्पृथग्विधान् । वैराग्यं परमं गत्वा निंदां चक्रे तथात्मनः

ພຣະສູດ ກ່າວວ່າ: “ເມື່ອໄດ້ຍິນຄໍາໃສ່ຮ້າຍປ້າຍສີຕ່າງໆທີ່ຜູ້ຄົນເວົ້າ, ນາງກໍເກີດຄວາມເບື່ອໜ່າຍຢ່າງສຸດຂີດ ແລະ ເລີ່ມຕໍານິຕົນເອງເຊັ່ນກັນ.”

Verse 16

अथ दृष्टं तया क्षेत्रं हाटकेश्वरजं महत् । तपस्विभिः समाकीर्णं चित्ताह्लादकरं परम्

ຈາກນັ້ນ ນາງກໍໄດ້ເຫັນທົ່ງສັກສິດອັນຍິ່ງໃຫຍ່ຂອງ Hāṭakeśvara ເຊິ່ງເຕັມໄປດ້ວຍນັກບວດ, ແລະ ເປັນທີ່ໜ້າພໍໃຈຢ່າງຍິ່ງ, ເຮັດໃຫ້ຈິດໃຈເບີກບານ.

Verse 17

अथ तस्याः स्मृतिर्जाता पूर्वजन्मसमुद्भवा । चंडालत्वे मया पूर्वं गौरेका वितृषीकृता

ແລ້ວຄວາມຈື່ຈຳອັນເກີດຈາກຊາດກ່ອນກໍເກີດຂຶ້ນໃນນາງ: «ເມື່ອກ່ອນຂ້ອຍເປັນຈັນດາລາ ຂ້ອຍເຄີຍໄດ້ບັນເທົາຄວາມຫິວນ້ຳໃຫ້ງົວສີຂາວຕົວໜຶ່ງ» ດັ່ງນັ້ນ.

Verse 18

तत्प्रभावादहं जाता सुपुण्ये नृपमंदिरे । क्षेत्रस्यास्य प्रभावेन तस्मादत्रैव मे स्थितिः

«ໂດຍອານຸພາບແຫ່ງບຸນນັ້ນ ຂ້ອຍໄດ້ເກີດໃນພະລາຊະວັງຂອງກະສັດຜູ້ມີບຸນຍິ່ງ. ແລະໂດຍພະລັງແຫ່ງເຂດສັກສິດນີ້ ດັ່ງນັ້ນທີ່ພັກຂອງຂ້ອຍຈຶ່ງຢູ່ທີ່ນີ້ເທົ່ານັ້ນ» ດັ່ງນັ້ນ.

Verse 19

सूत उवाच । अन्यदेहांतरे ह्यासीच्चंडाली सा विगर्हिता । बहुप्रसूतिसंयुक्ता दरिद्रेण कदर्थिता

ສູຕະກ່າວວ່າ: «ໃນອີກຮ່າງໜຶ່ງ ນາງເຄີຍເປັນຍິງຈັນດາລາຜູ້ຖືກດູໝິ່ນ; ມີການຄອດລູກຫຼາຍຄັ້ງ ແລະຖືກຄວາມທຸກຍາກບີບຄັ້ນ» ດັ່ງນັ້ນ.

Verse 20

अथ सा भ्रममाणाऽत्र क्षेत्रे प्राप्ता तृषार्दिता । मध्यंदिनगतेसूर्ये ज्येष्ठमासे सुदारुणे

ແລ້ວນາງເດີນຫຼົງໄປມາໃນທີ່ນີ້ ແລະມາຮອດເຂດສັກສິດນີ້ ດ້ວຍຄວາມຫິວນ້ຳຢ່າງໜັກ—ເມື່ອຕາເວັນຢູ່ກາງຟ້າຕອນທ່ຽງ ໃນເດືອນເຈຍດຖະອັນແຜດເຜົາຮຸນແຮງ.

Verse 21

अथापश्यत्स्तोकजलां सा तत्र लघुकूपिकाम् । तृषार्तां कपिलां गां वर्तमानां तदां तिके

ແລ້ວນາງເຫັນບໍ່ນ້ຳນ້ອຍໆ ຢູ່ທີ່ນັ້ນ ມີນ້ຳພຽງໜ້ອຍດຽວ; ແລະໃກ້ໆນັ້ນມີງົວສີກະປິລາກຳລັງຢືນ ທຸກທ້ອນດ້ວຍຄວາມຫິວນ້ຳ.

Verse 22

ततो दयां समाश्रित्य त्यक्त्वा स्नेहं सुतोद्भवम् । आत्मनश्च तथा प्राणान्गां वितृष्णामथाकरोत्

ຕໍ່ມາ ນາງໄດ້ອາໄສໃນຄວາມເມດຕາກະລຸນາ ປະຖິ້ມຄວາມຜູກພັນທີ່ເກີດຈາກລູກ ແລະເຖິງຂັ້ນບໍ່ຫ່ວງໃຍລົມຫາຍໃຈຂອງຕົນ ນາງເຮັດໃຫ້ງົວພົ້ນຈາກຄວາມຫິວນ້ຳ।

Verse 23

जलाभावे तथा सा च समस्तैर्बालकैः सह । वैवस्वतगृहं प्राप्ता गोभक्तिधृतमानसा

ເມື່ອນ້ຳບໍ່ຫຼືອ ນາງພ້ອມກັບລູກນ້ອຍທັງໝົດ ໄດ້ໄປຮອດສຳນັກຂອງໄວວັສວະຕະ (ຍະມະ) ໂດຍຈິດໃຈຖືກຄ້ຳຈຸນດ້ວຍພັກຕິຕໍ່ງົວ।

Verse 24

ततो नृपगृहे जाता तत्प्रभावाद्द्विजोत्तमाः । पूर्वकर्मविपाकेन संजाता विष कन्यका

ຕໍ່ມາ ໂອ ພຣາຫມັນຜູ້ປະເສີດ ໂດຍອຳນາດຜົນຂອງກຳນັ້ນ ນາງໄດ້ເກີດໃນວັງພະຣາຊາ। ດ້ວຍການສຸກງອມຂອງກຳເກົ່າ ນາງກາຍເປັນ «ວິສະກັນຍາ» ຄື ກະສິດພິດ।

Verse 25

ऋषय ऊचुः । केन कर्मविपाकेन संजाता विषकन्यका । स्वकुलोच्छेदनकरी सर्वं सूत ब्रवीहि नः

ພວກລຶສີກ່າວວ່າ: «ດ້ວຍການສຸກງອມຂອງກຳໃດ ຈຶ່ງເກີດເປັນວິສະກັນຍາ—ນາງຜູ້ຈະທຳລາຍວົງຕະກູນຂອງຕົນ? ໂອ ສູຕະ ຈົ່ງເລົ່າໃຫ້ພວກເຮົາຟັງທັງໝົດ»។

Verse 26

सूत उवाच । चंडालत्वे तया विप्रा वर्तंत्या भ्रममाणया । देवतायतने दृष्टा गौरी हेममयी शुभा

ສູຕະກ່າວວ່າ: «ໃນຍາມທີ່ນາງດຳລົງຢູ່ໃນສະພາບແມ່ຍິງຈັນດາລາ ແລະເດີນພະເນຈອນໄປມາ ໂອ ພຣາຫມັນທັງຫຼາຍ, ນາງໄດ້ເຫັນໃນສະຖານບູຊາເທວະດາ ພຣະເທວີໂກຣີຜູ້ເປັນມົງຄຸນ ທຳດ້ວຍຄຳ»។

Verse 27

ततस्तां विजने प्राप्य गत्वा देशांतरं मुदा । यावत्करोति खंडानि विक्रयार्थं सुनिंदिता । तावदन्वेषमाणास्तां संप्राप्ता नृपसेवकाः

ຈາກນັ້ນ, ຫຼັງຈາກພົບເຫັນມັນຢູ່ໃນບ່ອນປ່ຽວ, ຍິງຜູ້ຖືກປະນາມຢ່າງໜັກນັ້ນກໍໄດ້ໄປຍັງເຂດອື່ນດ້ວຍຄວາມຍິນດີ. ໃນຂະນະທີ່ນາງກໍາລັງຕັດຮູບປັ້ນເປັນຕ່ອນໆເພື່ອຂາຍ, ຂ້າໃຊ້ຂອງກະສັດທີ່ຊອກຫານາງກໍມາຮອດບ່ອນນັ້ນ.

Verse 28

अथ ते तां समालोक्य भर्त्सयित्वा मुहुर्मुहुः । संताड्य लकुटाघातैर्लोष्टघातैश्च मुष्टिभिः

ເມື່ອເຫັນນາງ, ພວກເຂົາກໍດ່າປະນາມນາງຊ້ຳແລ້ວຊ້ຳອີກ ແລະ ທຸບຕີນາງ ດ້ວຍກະບອງ, ກ້ອນດິນ ແລະ ດ້ວຍໝັດຂອງພວກເຂົາ.

Verse 29

ततः सुवर्णमादाय त्यक्त्वा तां रुधिरप्लुताम् । अवध्यैषेति संचिंत्य स्वपुरं प्रति ते गताः

ຈາກນັ້ນ, ເມື່ອເອົາຄຳໄປແລ້ວ, ພວກເຂົາກໍປະນາມນາງໄວ້ ໃຫ້ຈົມຢູ່ໃນກອງເລືອດ. ໂດຍຄິດວ່າ, 'ນາງບໍ່ຄວນຖືກຂ້າ,' ພວກເຂົາຈຶ່ງກັບຄືນໄປເມືອງຂອງຕົນ.

Verse 30

यत्तया पार्वती स्पृष्टा ततो वै खण्डशः कृता । तेन कर्मविपाकेन संजाता विषकन्यका

ຍ້ອນວ່ານາງໄດ້ແຕະຕ້ອງ ພະແມ່ປາວະຕີ ແລະ ເຮັດໃຫ້ຮູບປັ້ນນັ້ນແຕກເປັນສ່ຽງໆ, ດ້ວຍຜົນແຫ່ງການກະທຳນັ້ນ ນາງຈຶ່ງເກີດມາເປັນຍິງສາວທີ່ມີພິດ.

Verse 32

समुद्रप्रतिमं चारु पद्मिनीखंडमंडितम् । मत्स्यकच्छपसंकीर्णं शिशुमारविराजितम्

ມັນມີສະເໜ່, ຍິ່ງໃຫຍ່ຄືກັບມະຫາສະໝຸດ, ປະດັບປະດາດ້ວຍກຸ່ມດອກບົວ, ເຕັມໄປດ້ວຍປາ ແລະ ເຕົ່າ, ແລະ ງົດງາມດ້ວຍສັດນ້ຳ.

Verse 33

सेवितं बहुभिर्हंसैर्बकैश्चक्रैः समंततः । अगाधसलिलं पुण्यं सेवितं जलजंतुभिः

ບ່ອນນັ້ນຖືກເຂົ້າໄປຢ້ຽມຢາມຮອບດ້ານໂດຍຫົງຫຼາຍໂຕ, ນົກກະສາ ແລະນົກຈັກຣະວາກາ. ນ້ຳນັ້ນເລິກຫາຂອບບໍ່ເຫັນ ເປັນນ້ຳບຸນສັກສິດ ແລະມີສັດນ້ຳອາໄສຢູ່.

Verse 34

प्रासादं तत्समीपस्थं साधु दृष्टिमनोहरम् । कारयित्वातिसंभक्त्या कैलासशिखरोपमम्

ໃກ້ບ່ອນນັ້ນມີພຣາສາດອັນງາມສະຫງ່າ ເບິ່ງແລ້ວຊື່ນໃຈ. ດ້ວຍຄວາມເລື່ອມໃສຢ່າງຍິ່ງ ນາງໄດ້ໃຫ້ກໍ່ສ້າງມັນ ໃຫ້ຄ້າຍດັ່ງຍອດເຂົາໄກລາສາ.

Verse 35

ततस्तत्र तपस्तेपे गौरीं संस्थाप्य भक्तितः । तदग्रे व्रतमास्थाय यथोक्तं शास्त्र संभवम्

ຕໍ່ມາ ນາງໄດ້ປະກອບຕະປະສະຢາຢູ່ທີ່ນັ້ນເອງ ໂດຍຄວາມເລື່ອມໃສ ໄດ້ອັນເຊີນພຣະນາງເກົາຣີມາປະດິດສະຖານ. ແລະຕໍ່ໜ້າພຣະເທວີນັ້ນ ນາງຖືວຣະຕະຕາມທີ່ຄຳພີກຳນົດໄວ້.

Verse 36

प्रातः स्नात्वा तु हेमंते गौरीं संपूज्य भक्तितः । बलिपूजोपहारैश्च विप्रदानादिभिस्तथा

ໃນລະດູໜາວ (ເຮມັນຕະ) ຫຼັງຈາກອາບນ້ຳຕອນເຊົ້າຕູ່ ນາງໄດ້ບູຊາພຣະນາງເກົາຣີດ້ວຍຄວາມເລື່ອມໃສ. ນາງຖວາຍບະລິ ແລະພິທີບູຊາພ້ອມເຄື່ອງບູຊາຕ່າງໆ ພ້ອມທັງໃຫ້ທານແກ່ພຣາຫມະນະ ແລະອື່ນໆ.

Verse 37

ततश्च शिशिरे प्राप्ते सायं प्रातः समाहिता । एकांतरोपवासैः सा स्नानं चक्रे नृपात्मजा

ເມື່ອລະດູໜາວຈັດ (ຊິຊິຣະ) ມາຮອດ ທິດາຂອງກະສັດຜູ້ມີໃຈສະຫງົບຕັ້ງມັ່ນ ໄດ້ອາບນ້ຳທັງຕອນແລງແລະຕອນເຊົ້າ ແລະຖືອຸປະວາສະແບບວັນເວັ້ນວັນ.

Verse 38

वसंते नृत्यगीतैश्च तोषयामास पार्वतीम् । षष्ठकालाशना साध्वी सस्यदानपरा यणा

ໃນລະດູວັດສັນ ນາງໄດ້ບັນເທີງພຣະນາງປາຣະວະຕີດ້ວຍການຟ້ອນລຳແລະຂັບຮ້ອງ. ນາງຜູ້ມີສິນທຳນັ້ນ ກິນພຽງແຕ່ໃນຍາມທີ່ຫົກດ້ວຍຄວາມສຳລວມ ແລະອຸທິດໃຈໃນການໃຫ້ທານເຂົ້າທັນຍາຫານ.

Verse 39

पञ्चाग्निसाधका ग्रीष्मे फलाहारं तपस्विनी । चकार श्रद्धयोपेता वृकभूमिपतेः सुता

ໃນລະດູຮ້ອນ ນາງຜູ້ບຳເນັດຕະປະໄດ້ປະຕິບັດຕະປະ “ໄຟຫ້າ” ແລະດຳລົງຊີວິດດ້ວຍຜົນໄມ້ຢ່າງດຽວ. ດ້ວຍສັດທາອັນໝັ້ນຄົງ ບຸດສາວແຫ່ງຜູ້ປົກຄອງວຣຶກະພູມິ ໄດ້ກະທຳວິນັຍເຫຼົ່ານີ້.

Verse 40

वर्षासु च जलाहारा भूत्वा सा विष कन्यका । आकाशे शयनं चक्रे परित्यक्तकुटीरका

ໃນລະດູຝົນ ນາງດຳລົງຊີວິດດ້ວຍນ້ຳຢ່າງດຽວ. ນາງກະນີນັ້ນ ລະທິ້ງກຸຕິຂອງຕົນ ແລະນອນຢູ່ໃຕ້ຟ້າໂລ່ງກວ້າງ.

Verse 42

एवमाराधयंत्याश्च तस्या देवीं गिरेः सुताम् । जगाम सुमहान्कालो न लेभे फलमीहितम्

ນາງໄດ້ນະມັດສະການບູຊາພຣະເທວີ ຜູ້ເປັນທິດາແຫ່ງພູເຂົາ ດັ່ງນີ້ເລື້ອຍໆ. ເວລາອັນຍາວນານຫຼາຍໄດ້ຜ່ານໄປ ແຕ່ນາງກໍບໍ່ໄດ້ຮັບຜົນທີ່ປາດຖະໜາ.

Verse 43

मुखं वलिभिराक्रान्तं पलितैरंकितं शिरः । कन्याभावेपि वर्तंत्या न च तुष्टा हरप्रिया

ໃບໜ້າຂອງນາງຖືກຄອບງຳດ້ວຍຮອຍຍັບ ແລະສີສະຖືກໝາຍດ້ວຍຜົມຫງອກ. ແມ່ນແຕ່ນາງຍັງດຳລົງຢູ່ໃນພາວະກະນີ ແຕ່ພຣະນາງປາຣະວະຕີ ຜູ້ເປັນທີ່ຮັກຂອງຮະຣະ ກໍບໍ່ພໍພຣະໄທ.

Verse 44

कस्यचित्त्वथ कालस्य तत्परीक्षार्थमेव सा । शक्राणीरूपमास्थाय ततः सन्दर्शनं गता

ຕໍ່ມາ ໃນເວລາໜຶ່ງ ເພື່ອທົດສອບນາງເທົ່ານັ້ນ ນາງໄດ້ຮັບຮູບເປັນ ສັກຣານີ (ອິນດຣານີ) ແລ້ວໄປປາກົດຕໍ່ໜ້ານາງ។

Verse 45

सुधावदातं सूर्याभं कैलासशिखरोपमम् । सुप्रलंबकरं मत्तं चतुर्दंतं महागजम्

ມີຊ້າງໃຫຍ່ອັນປະເສີດ ຂາວດັ່ງນ້ຳອະມຣິຕ ສະຫວ່າງດັ່ງຕາເວັນ ດັ່ງຍອດເຂົາໄກລາສ ມີງວງຍາວຫຼາຍ ຢູ່ໃນພາວະມັດທະ ແລະມີງາສີ່ອັນ।

Verse 46

समास्थाय वृता स्त्रीभिर्देवानां सर्वतो दिशम् । दधती मुकुटं मूर्ध्नि हारकेयूरभूषिता

ນາງປາກົດຢືນຢູ່ ຖືກຫ້ອມລ້ອມໂດຍນາງຟ້າທັງຫຼາຍທຸກທິດ ສວມມົກຸດເທິງສີສະ ແລະປະດັບດ້ວຍສາຍຄໍ ແລະກຳໄລແຂນ।

Verse 47

पांडुरेणातपत्रेण ध्रियमाणेन मूर्धनि । सेव्यमानाऽप्सरोभिश्च स्तूयमाना च किन्नरैः

ມີຮົ່ມຂາວຈາງຖືຢູ່ເທິງສີສະຂອງນາງ; ນາງໄດ້ຮັບການປະຄອງຮັບໃຊ້ໂດຍອັບສະຣາ ແລະຖືກສັນລະເສີນເປັນບົດເພງໂດຍກິນນະຣາ।

Verse 48

गन्धर्वैर्गीयमानासीत्ततः प्रोवाच सादरम् । वरं यच्छामि ते पुत्रि प्रार्थयस्व यथेप्सितम्

ໃນຂະນະທີ່ຄັນທະວະຮະຮ້ອງເພງສັນລະເສີນ ນາງຈຶ່ງເວົ້າດ້ວຍຄວາມເມດຕາວ່າ: “ລູກສາວເອີຍ ຂ້າຈະປະທານພອນໃຫ້ເຈົ້າ; ຈົ່ງຂໍຕາມທີ່ເຈົ້າປາດຖະໜາ.”

Verse 49

अनेन तपसा तुष्टा पुष्कलेन तवाधुना । अहं भार्या सुरेन्द्रस्य शचीति परिकीर्तिता । त्रैलोक्येऽपि स्वयं प्राप्ता दयां कृत्वा तवोपरि

ດ້ວຍຕະປະອັນອຸດົມຂອງເຈົ້ານີ້ ບັດນີ້ຂ້າພະເຈົ້າພໍໃຈແລ້ວ. ຂ້າພະເຈົ້າແມ່ນ “ສະຈີ” ມະເຫສີຂອງພຣະອິນທຣະ ຈອມເທວະ. ດ້ວຍເມດຕາກະລຸນາຕໍ່ເຈົ້າ ຂ້າພະເຈົ້າຈຶ່ງມາເອງ ແມ່ນແຕ່ຂ້າມສາມໂລກກໍຕາມ.

Verse 50

त्वया महत्तपस्तप्तं ध्यायंत्या हरवल्लभाम् । तपसा तुष्टिमायाता भवानी न सुनिष्ठुरा

ເຈົ້າໄດ້ບຳເນົາຕະປະອັນໃຫຍ່ ໂດຍຈິດຈົ່ງຈໍ່ຕໍ່ພຣະນາງຜູ້ເປັນທີ່ຮັກຂອງຮະຣະ. ດ້ວຍຕະປະນັ້ນ ພະນາງພະວານີກໍພໍໃຈ—ນາງບໍ່ແຂງກະດ້າງຕໍ່ຜູ້ບູຊາດອກ.

Verse 51

सूत उवाच । सा तस्या वचनं श्रुत्वा शक्राण्या विषकन्यका । नमस्कृत्वाऽथ तामूचे कृतांजलिपुटा स्थिता

ສູຕະກ່າວວ່າ: ເມື່ອນາງວິສະກັນຍາ (ສາວພິດ) ໄດ້ຍິນຖ້ອຍຄຳຂອງສະກຣານີ ນາງກໍກົ້ມກາບນະມັດສະການ; ແລ້ວຢືນດ້ວຍຝາມືປະນົມ ແລະເວົ້າຂຶ້ນ.

Verse 52

विषकन्योवाच । नाहं त्वत्तो वरं देवि प्रार्थयामि कथञ्चन । तथान्यासामपींद्राणि देवतानामसंशयम्

ນາງວິສະກັນຍາກ່າວວ່າ: ໂອ ເທວີ, ຂ້າພະເຈົ້າບໍ່ຂໍພອນໃດໆຈາກພຣະນາງເລີຍ. ແລະຈາກເທວະອື່ນໆກໍດີ—ແມ່ນແຕ່ພຣະອິນທຣະ—ຂ້າພະເຈົ້າກໍບໍ່ຂໍ ຢ່າງແນ່ນອນ.

Verse 53

अप्यहं नरकं रौद्रं प्रगच्छामींद्रवल्लभे । हरकांता समादेशान्न स्वर्गेऽपि तवाज्ञया

ໂອ ຜູ້ເປັນທີ່ຮັກຂອງພຣະອິນທຣະ, ແມ່ນແຕ່ຂ້າພະເຈົ້າຈະຕ້ອງໄປສູ່ນະຣົກອັນນ່າຢ້ານ ຂ້າພະເຈົ້າກໍຈະໄປ. ຕາມພຣະບັນຊາຂອງນາງຜູ້ເປັນທີ່ຮັກຂອງຮະຣະ, ຂ້າພະເຈົ້າຈະບໍ່ຢູ່ໃນສະຫວັນ ແມ່ນແຕ່ດ້ວຍຄຳສັ່ງຂອງເຈົ້າກໍຕາມ.

Verse 54

अनादिमध्यपर्य्यन्ता ज्ञानैश्वर्यसम न्विता । या देवी पूज्यते देवैर्वरं तस्या वृणोम्यहम्

ຂ້າພະເຈົ້າຂໍເລືອກພອນຈາກເທວີຜູ້ບໍ່ມີຕົ້ນ ບໍ່ມີກາງ ບໍ່ມີທ້າຍ ພ້ອມດ້ວຍປັນຍາແລະອຳນາດອະທິປະໄຕ—ເທວີຜູ້ທີ່ແມ່ນແຕ່ເທວະກໍບູຊາ.

Verse 55

यामाराधयते विष्णुर्ब्रह्मा रुद्रश्च वासवः । वांछितार्थं सदा देवीं वरं तस्या वृणो म्यहम्

ຂ້າພະເຈົ້າຂໍເລືອກພອນຈາກເທວີຜູ້ທີ່ ວິສະນຸ, ພຣະພຣະຫມາ, ຣຸດຣະ ແລະ ວາສະວະ (ອິນທຣະ) ບູຊາ—ຜູ້ປະທານສິ່ງປາຖະໜາໃຫ້ສຳເລັດເສມອ.

Verse 56

यया व्याप्तमिदं सर्वं त्रैलोक्यं सचराचरम् । स्त्रीरूपैर्विविधैर्देव्या वरं तस्या वृणोम्यहम्

ເທວີຜູ້ມີຮູບພັນຫຼາຍເປັນຮູບຍິງ ແຜ່ຊຶມຄອບຄຸມທັງໝົດໃນສາມໂລກ ທັງທີ່ເຄື່ອນໄຫວແລະບໍ່ເຄື່ອນໄຫວ; ຈາກເທວີນັ້ນ ຂ້າພະເຈົ້າຂໍເລືອກພອນ.

Verse 57

श्रीदेव्युवाच । अहं भार्या सुरेन्द्रस्य प्राणेभ्योऽपि गरीयसी । ममाज्ञां पालयन्ति स्म देवदानवपन्नगाः

ພຣະເທວີຜູ້ມີສິຣີກ່າວວ່າ: «ຂ້າພະເຈົ້າແມ່ນມະເຫສີຂອງສຸເຣນທຣະ (ອິນທຣະ) ຈອມເທວະ ແລະເປັນທີ່ຮັກຍິ່ງກວ່າຊີວິດ. ເທວະ, ດານະວະ ແລະນາຄາ ລ້ວນເຄີຍນົບນ້ອມປະຕິບັດຕາມຄຳສັ່ງຂອງຂ້າພະເຈົ້າ»។

Verse 58

किंनरा गुह्का यक्षाः किं पुनर्मर्त्यधर्मिणः । तस्मात्त्वं किं न गृह्णासि वरं मत्तः कुतापसि

ກິນນະຣະ, ກຸຫຍະກະ ແລະ ຢັກສະ ຍັງນົບນ້ອມ—ແລ້ວຜູ້ປະພຶດຕາມທາງຂອງມະນຸດຈະຍິ່ງບໍ່ຄວນຫຼື? ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ນັກບຳເພັນທຸກຂ໌ຜູ້ນ່າສົງສານ, ເຈົ້າເປັນຫຍັງຈຶ່ງບໍ່ຮັບພອນຈາກຂ້າພະເຈົ້າ?

Verse 59

तन्नूनं वज्रघातेन चूर्णयिष्यामि ते शिरः । तस्यास्तद्वचनं श्रुत्वा तापस्यथ ततो द्विजाः

«ແນ່ນອນ ຂ້າຈະຟາດດ້ວຍວັດຊຣະ ໃຫ້ຫົວເຈົ້າແຕກເປັນຜຸຍຜົງ!» ເມື່ອໄດ້ຍິນຄໍານາງແລ້ວ ໂອ ຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງ, ນັກຕະປະນັ້ນຈຶ່ງ…

Verse 60

धैर्यमालंब्य तां प्राह भूय एव सुरेश्वरीम् । स्वामिनी त्वं हि देवानां सत्यमेतदसंशयम्

ອາໄສຄວາມກ້າຫານ ລາວໄດ້ກ່າວອີກຄັ້ງຕໍ່ແມ່ເທວະທັງຫຼາຍ—«ເຈົ້າແມ່ນອົງອະທິປະໄຕແຫ່ງເທວະ, ນີ້ແມ່ນຄວາມຈິງ ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສ»।

Verse 61

यस्याः प्राप्तं त्वयैश्वर्यं परा तां तोषयाम्यहम् । स्वल्पमप्यपराधं ते न करोमि सुरेश्वरि

«ອົງສູງສຸດຜູ້ໃຫ້ເຈົ້າໄດ້ອຳນາດນີ້ ຂ້າຈະບູຊາແລະເຮັດໃຫ້ພຣະນາງພໍໃຈ. ໂອ ສຸເຣສະວະຣີ, ຂ້າບໍ່ກໍ່ຄວາມຜິດຕໍ່ເຈົ້າ ແມ່ນແຕ່ນ້ອຍນິດ»।

Verse 62

तथापि वधयोग्यां मां मन्यसे विक्षिपायुधम् । अन्यच्चापि वचो मह्यं शक्राणि शृणु सादरम्

«ແຕ່ກໍຍັງ ເຈົ້າເຫັນຂ້າເປັນຜູ້ຄວນຖືກຂ້າ ແລະໂຍນອາວຸດມາ. ຍິ່ງກວ່ານັ້ນ ໂອ ສັກຣານີ, ຂໍໃຫ້ຟັງຄໍາອື່ນຂອງຂ້າດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ»។

Verse 63

तच्छुत्वा कुरु यच्छ्रेयो विचिन्त्य मनसा ततः । न त्वं न ते पतिः शक्रो न चान्येपि सुरासुराः । मां निषूदयितुं शक्ताः पार्वत्यां शरणं गताम्

«ເມື່ອໄດ້ຍິນແລ້ວ ຈົ່ງຄິດໃນໃຈໃຫ້ດີ ແລ້ວເຮັດສິ່ງທີ່ເປັນປະໂຫຍດສູງສຸດ. ບໍ່ແມ່ນເຈົ້າ, ບໍ່ແມ່ນຜົວເຈົ້າ ສັກຣະ, ແລະບໍ່ແມ່ນເທວະຫຼືອະສຸຣະອື່ນໆ ຈະທໍາລາຍຂ້າໄດ້—ເພາະຂ້າໄດ້ເຂົ້າຮັບພຶງໃນ ພາຣະວະຕີ»។

Verse 64

तस्माद्द्रुतं दिवं गच्छ मा त्वं कोपं वृथा कुरु । सन्मार्गे वर्तमानायां मम सर्वसुरेश्वरि

ດັ່ງນັ້ນ ຈົ່ງໄປສູ່ສະຫວັນໂດຍໄວ ຢ່າປ່ອຍໃຫ້ຄວາມໂກດເກີດຂຶ້ນໂດຍປ່າຍປະໂຫຍດ. ໂອ ພຣະນາງຜູ້ເປັນເຈົ້າແຫ່ງເທວະທັງປວງ ຂ້າພະເຈົ້າດຳລົງຢູ່ໃນທາງທີ່ຖືກຕ້ອງ.

Verse 65

सूत उवाच । एवं सा तां शचीमुक्त्वा दुःखिता विषकन्यका । चिन्तयामास तदिदं मरणे कृतनिश्चया

ສູຕະໄດ້ກ່າວວ່າ: ເມື່ອນາງວິສະກັນຍາ ຜູ້ເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມໂສກ ໄດ້ກ່າວຕໍ່ພຣະນາງສະຈີແລ້ວ ນາງກໍ່ຄິດພິຈາລະນາເລື່ອງນັ້ນ ແລະຕັ້ງໃຈໃນຄວາມຕາຍ.

Verse 66

न प्रसीदति मे देवी यस्मात्पर्वतनंदिनी । तस्मान्मां यदि शक्राणी नैषा व्यापादयिष्यति

ເນື່ອງຈາກພຣະເທວີ—ພາຣະວະຕີ ຜູ້ເປັນຄວາມຊື່ນບານແຫ່ງພູ—ຍັງບໍ່ປະທານພຣະກະລຸນາແກ່ຂ້າພະເຈົ້າ; ດັ່ງນັ້ນ ແມ່ນແຕ່ພຣະນາງສະກຣານີ (ອິນທຣານີ) ຈະຂັດຂວາງຂ້າພະເຈົ້າ ນາງກໍບໍ່ອາດທຳລາຍຂ້າພະເຈົ້າໄດ້.

Verse 67

तन्नूनं ज्वलनं दीप्तं सेवयिष्यामि सत्वरम् । अथापश्यत्क्षणेनैव तं चैरावणवारणम्

ແນ່ນອນ ຂ້າພະເຈົ້າຈະເຂົ້າໄປໃກ້ໄຟທີ່ລຸກໂຊດແລະສະຫວ່າງໄສນັ້ນໂດຍທັນທີ. ແລ້ວໃນພຽງຊົ່ວພິບຕາ ນາງໄດ້ເຫັນຊ້າງ—ໄອຣາວະຕະ.

Verse 68

दुग्धकुंदेन्दुसंकाशं संजातं सहसा वृषम् । तस्योपरि स्थितां देवीं शंभुना सह पार्वतीम्

ທັນໃດນັ້ນ ມີງົວຜູ້ໜຶ່ງປາກົດຂຶ້ນຢ່າງກະທັນຫັນ ສະຫວ່າງດັ່ງນ້ຳນົມ ດັ່ງດອກມະລິ ແລະດັ່ງດວງຈັນ. ເທິງຫຼັງຂອງມັນ ມີພຣະເທວີພາຣະວະຕີ ຢືນຢູ່ຄຽງຂ້າງພຣະສັມພູ (ພຣະສິວະ).

Verse 69

चतुर्भुजां प्रसन्नास्यां दिव्यरूपसमन्विताम् । शुक्लमाल्यांबरधरां चन्द्रार्धकृतमस्तकाम्

ນາງມີສີ່ພະຫັດ ໃບໜ້າສະຫງົບອ່ອນໂຍນ ພ້ອມດ້ວຍຮູບທິບອັນສົງ່າງາມ; ນຸ່ງຫົ່ມຜ້າຂາວ ແລະສວມພວງມາລາຂາວ ມີຈັນທຣາເຄິ່ງດວງປະດັບເທິງສີສະ.

Verse 70

ततः सम्यक्समालोक्य ज्ञात्वा तां पर्वतात्मजाम् । विषकन्या स्तुतिं चक्रे प्रणिपत्य मुहुर्मुहुः

ຕໍ່ມາ ນາງໄດ້ເບິ່ງຢ່າງລະອຽດ ແລະຮູ້ວ່ານາງນັ້ນແມ່ນທິດາແຫ່ງພູ; ນາງຜູ້ເປັນສາວພິດຈຶ່ງກ່າວສັນລະເສີນ ກ້ມກາບຊ້ຳໆ.

Verse 71

नमस्ते देवदेवेशि नमस्ते सर्ववासिनि । सर्वकामप्रदे सत्ये जरामरणवर्जिते

ນະໂມຕໍ່ພຣະເທວະເທວີຜູ້ເປັນເຈົ້າແຫ່ງເທວະທັງປວງ; ນະໂມຕໍ່ຜູ້ສະຖິດຢູ່ໃນສັບພະສິ່ງ. ຜູ້ປະທານຄວາມປາຖະໜາອັນຊອບທັງປວງ, ພຣະສັດຈະແທ້—ຜູ້ພົ້ນຈາກແກ່ແລະຕາຍ.

Verse 72

शक्रादयोऽपि देवास्ते परमार्थेन नो विदुः । स्वरूपवर्णनं कर्तुं किं पुनर्देवि मानुषी

ແມ່ນແຕ່ເທວະທັງຫຼາຍ ເລີ່ມຈາກສັກຣະ (ອິນທຣາ) ກໍຍັງບໍ່ຮູ້ຄວາມເປັນຈິງອັນສູງສຸດຂອງພຣະອົງໂດຍແທ້. ແລ້ວມະນຸດທຳມະດາຄົນໜຶ່ງ, ໂອ ເທວີ, ຈະພັນລະນາຮູບສະພາບແທ້ຂອງພຣະອົງໄດ້ແນວໃດ?

Verse 73

यस्याः सर्वं महीव्योमजलाग्निपवनात्मकम् । ब्रह्मांडमंगसंभूतं सदेवासुरमानुषम्

ຈາກພຣະກາຍຂອງນາງ ສັບພະຈັກກະວານທັງໝົດເກີດຂຶ້ນ—ປະກອບດ້ວຍດິນ ຟ້າ ນ້ຳ ໄຟ ແລະລົມ; ບຣະຫມານະອັນດະ (brahmāṇḍa) ນີ້ພ້ອມດ້ວຍເທວະ ອະສຸຣະ ແລະມະນຸດ.

Verse 74

न तस्या जन्मनि ब्रह्मा न नाशाय महेश्वरः । पालनाय न गोविंदस्तां त्वां स्तोष्याम्यहं कथम्

ສໍາລັບນາງ ບໍ່ມີພຣະພຣະຫມາໃຫ້ເກີດ ບໍ່ມີພຣະມະເຫສະວະຣະໃຫ້ພິນາດ ແລະບໍ່ມີພຣະໂກວິນທະໃຫ້ຄຸ້ມຄອງ. ແລ້ວຂ້ອຍຈະສັນລະເສີນທ່ານ—ຜູ້ເປັນສັດຈະທາດນັ້ນ—ໄດ້ແນວໃດ?

Verse 75

तथाष्टगुणमैश्वर्यं यस्याः स्वाभाविकं परम् । निरस्तातिशयं लोके स्पृहणीयतमं सदा

ຍິ່ງໄປກວ່ານັ້ນ ອໍານາດອັນສູງສຸດຂອງນາງ ມີຄຸນວິເສດແປດປະການ ເປັນທໍາມະຊາດແທ້ໆ. ໃນໂລກນີ້ບໍ່ມີສິ່ງໃດເທົ່າທຽມ ແລະເປັນທີ່ປາຖະໜາຍິ່ງສຸດເສມອ.

Verse 76

यस्या रूपाण्यनेकानि सम्यग्ध्यानपरायणाः । ध्यायंति मुनयो भक्त्या प्राप्नुवंति च वांछितम्

ນາງມີຮູບພຣະອົງຫຼາຍປະການ. ບັນດາມຸນີຜູ້ອຸທິດໃຈໃນການພິຈາລະນາອັນຖືກຕ້ອງ ພາວະນານາງດ້ວຍສັດທາ ແລະຍ່ອມໄດ້ຮັບພອນທີ່ປາຖະໜາ.

Verse 77

हृदि संकल्प्य यद्रूपं ध्यानेनार्चंति योगिनः । सम्यग्भावात्मकैः पुष्पैर्मोक्षाय कृत निश्चयाः

ພວກໂຍຄີ ກໍານົດໃນໃຈຮູບພຣະອົງໃດທີ່ຕົນເລືອກ ແລ້ວບູຊານາງດ້ວຍການພາວະນາ; ຖວາຍດອກໄມ້ແຫ່ງຄວາມຮູ້ສຶກພາຍໃນອັນຖືກຕ້ອງ ໂດຍຕັ້ງໃຈໝັ້ນຕໍ່ການຫຼຸດພົ້ນ.

Verse 78

तां देवीं मानुषी भूत्वा कथं स्तौमि महेश्वरीम्

ເມື່ອຂ້ອຍກາຍເປັນຍິງມະນຸດທົ່ວໄປແລ້ວ ຂ້ອຍຈະສັນລະເສີນພຣະເທວີ—ມະເຫສະວະຣີ—ໄດ້ແນວໃດ?

Verse 79

देव्युवाच । परितुष्टास्मि ते पुत्रि वरं प्रार्थय सुव्रते । असंदिग्धं प्रदास्यामि यत्ते हृदि सदा स्थितम्

ເທວີກ່າວວ່າ: «ລູກສາວເອີຍ, ເຮົາພໍໃຈໃນເຈົ້າ—ຜູ້ຖືວຣະຕະອັນປະເສີດ. ຈົ່ງຂໍພອນ; ເຮົາຈະປະທານໃຫ້ໂດຍບໍ່ສົງໄສ ສິ່ງທີ່ຢູ່ໃນໃຈເຈົ້າເສມອ»។

Verse 80

विषकन्योवाच । भर्तुरर्थे मया देवि कृतोऽयं तपौद्यमः । तत्किं तेन करिष्यामि सांप्रतं जरयावृता

ວິສະກັນຍາກ່າວວ່າ: «ໂອ ເທວີ, ຂ້າໄດ້ລົງມືປະຕິບັດຕະປະນີ້ເພື່ອປະໂຫຍດແກ່ສາມີ. ບັດນີ້ເມື່ອຄວາມແກ່ຊະລາຫຸ້ມຫໍ້ຂ້າ, ຂ້າຈະເຮັດຢ່າງໃດກັບມັນ?»

Verse 81

तस्मादत्राऽश्रमे साकं त्वया स्थेयं सदैव तु । हिताय सर्वनारीणां वचनान्मम पार्वति

«ດັ່ງນັ້ນ ເຈົ້າຈົ່ງຢູ່ທີ່ນີ້ໃນອາສຣົມນີ້ ກັບເຮົາຕະຫຼອດໄປ—ເພື່ອປະໂຫຍດແກ່ແມ່ຍິງທັງປວງ. ນີ້ແມ່ນຖ້ອຍຄໍາຂອງເຮົາ, ໂອ ປາຣະວະຕີ»។

Verse 82

श्रीदेव्युवाच । अद्यप्रभृत्यहं भद्रे श्रेष्ठेऽस्मिन्नाश्रमे शुभे । स्वमाश्रमं करिष्यामि यत्ते हृदि समाश्रितम्

ສຣີເທວີກ່າວວ່າ: «ນັບແຕ່ມື້ນີ້ເປັນຕົ້ນໄປ, ໂອ ຜູ້ເປັນມົງຄຸນ, ໃນອາສຣົມອັນປະເສີດແລະບໍລິສຸດນີ້ ເຮົາຈະເຮັດໃຫ້ເປັນທີ່ພັກຂອງເຮົາ—ດັ່ງທີ່ມັນໄດ້ອາໄສຢູ່ໃນໃຈເຈົ້າ»។

Verse 83

माघशुक्लतृतीयायां या ऽत्र स्नानं करिष्यति । नारी सा मत्प्रसादेन लप्स्यते वांछितं फलम्

ໃນວັນຕິຖີທີ 3 ຂອງຂ້າງຂຶ້ນເດືອນມາຄະ, ແມ່ຍິງໃດກໍຕາມທີ່ອາບນ້ຳຢູ່ທີ່ນີ້ ຈະໄດ້ຮັບຜົນຕາມປາດຖະໜາ ໂດຍພຣະກະລຸນາຂອງເຮົາ।

Verse 84

अपि कृत्वा महापापं नारी वा पुरुषोऽथवा । यत्र स्नात्वा प्रसादान्मे विपाप्मा संभविष्यति

ແມ່ນແຕ່ໄດ້ກະທຳບາບໃຫຍ່—ຍິງຫຼືຊາຍກໍຕາມ—ຜູ້ໃດອາບນ້ຳຢູ່ບ່ອນນີ້ ໂດຍພຣະກະລຸນາຂອງຂ້າ ຈະພົ້ນຈາກບາບ।

Verse 85

अत्र ये फलदानं च प्रकरिष्यंति मानवाः । सफलाः सकलास्तेषामाशाः स्युर्नात्र संशयः

ທີ່ນີ້ ຜູ້ໃດທຳທານຜົນໄມ້ເປັນທານ ຄວາມປາຖະໜາທັງປວງຂອງເຂົາຈະສຳເລັດ—ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສ।

Verse 86

अपि हत्वा स्त्रियं मर्त्यो योऽत्र स्नानं करिष्यति । माघशुक्लतृतीयायां विपाप्मा स भविष्यति

ແມ່ນແຕ່ມະນຸດໄດ້ຂ້າຍິງຄົນໜຶ່ງ ຜູ້ໃດອາບນ້ຳຢູ່ນີ້ ໃນວັນຕຣິຕິຍາ ຂອງຂ້າງຂຶ້ນເດືອນມາຄະ ຈະພົ້ນຈາກບາບ।

Verse 87

या तत्र कन्यका भद्रे स्नानं भक्त्या करि ष्यति । तस्मिन्दिने पतिश्रेष्ठं लप्स्यते नात्र संशयः

ໂອ ນາງຜູ້ເປັນມງຄົດເອີຍ, ກະສິການສາວນ້ອຍຜູ້ໃດອາບນ້ຳຢູ່ນັ້ນດ້ວຍສັດທາ ໃນວັນນັ້ນເອງ ນາງຈະໄດ້ຄູ່ຄອງອັນປະເສີດ—ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສ।

Verse 88

सूत उवाच । एवमुक्त्वा ततो गौरी तां च पस्पर्श पाणिना । ततश्च तत्क्षणाज्जाता दिव्यरूपवपुर्द्धरा

ສູຕະກ່າວວ່າ: ເມື່ອກ່າວດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ພຣະເທວີເກົາຣີໄດ້ແຕະນາງດ້ວຍຝາມື; ແລະໃນຂະນະນັ້ນເອງ ນາງກໍໄດ້ຮັບຮູບກາຍອັນທິບພະຍະ।

Verse 89

वृद्धत्वेन परित्यक्ता दिव्यमाल्यानुलेपना । पीनोन्नतकुचाभोगा प्रमत्तगजगामिनी

ນາງຜູ້ເຄີຍຖືກປະຖິ້ມເນື່ອງຈາກຄວາມແກ່ ບັດນີ້ປະດັບດ້ວຍພວງມາລາທິບ ແລະນ້ຳຫອມທິບ; ອົງອົບອ້ວນ ອົງອົບສູງ ເດີນດ້ວຍທ່າທາງດຸຈຊ້າງຜູ້ອວດອົງ।

Verse 90

ततस्तां सा समादाय विधाय निजकिंकरीम् । कैलासं पर्वतश्रेष्ठं जगाम हरसंयुता

ແລ້ວນາງໄດ້ນຳນາງນັ້ນມາ ແລະຈັດໃຫ້ເປັນນາງຮັບໃຊ້ສ່ວນຕົວຂອງຕົນ; ພ້ອມກັບຮະຣະ (ພຣະສິວະ) ນາງໄດ້ໄປສູ່ເຂົາໄກລາສ ອັນເປັນຍອດແຫ່ງພູທັງປວງ।

Verse 91

ततःप्रभृति तत्तीर्थं शर्मिष्ठातीर्थमुच्यते । प्रख्यातं त्रिषु लोकेषु सर्वपातकनाशनम्

ນັບແຕ່ນັ້ນມາ ຕີຣະຖະອັນສັກສິດນັ້ນຖືກເອີ້ນວ່າ “ຊະຣະມິດຖາຕີຣະຖະ”; ໂດງດັງໃນສາມໂລກ ເປັນຜູ້ທຳລາຍບາບທັງປວງ।

Verse 92

तस्मात्सर्वप्रयत्नेन तत्र स्नानं समाचरेत् । माघशुक्लतृतीयायां यथावद्द्विजसत्तमाः

ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ດວິຊະສັດຕະມະ (ຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງຜູ້ປະເສີດ) ຄວນພາກພຽນທຸກປະການ ເພື່ອອາບນ້ຳທີ່ນັ້ນຢ່າງຖືກພິທີ ໃນວັນທີສາມ ຂອງຂ້າງຂຶ້ນເດືອນມາຄະ।

Verse 93

एतत्पवित्रमायुष्यं सर्व पातकनाशनम् । स्त्रीतीर्थसंभवं नॄणां माहात्म्यं यन्मयोदितम्

ນີ້ແມ່ນຄຳບອກເລົ່າທີ່ຂ້ອຍໄດ້ກ່າວ—ມະຫາພຣະສະຫງ່າອັນບໍລິສຸດ ບຳລຸງອາຍຸ ແລະທຳລາຍບາບທັງປວງ; ເກີດຈາກ “ຕີຣະຖະຂອງສະຕຣີ” ແລະໄດ້ປະກາດເພື່ອປະໂຫຍດແກ່ຊາຍທັງຫຼາຍ।

Verse 94

यश्चैतत्प्रातरुत्थाय सदा पठति मानवः । स सर्वांल्लभते कामान्मनसा वांछितान्सदा

ຜູ້ໃດຕື່ນແຕ່ເຊົ້າ ແລະອ່ານບົດນີ້ເປັນນິດ ຜູ້ນັ້ນຈະໄດ້ຮັບຄວາມປາດຖະນາທັງປວງ ຕາມທີ່ໃຈປາດຖະນາເສມອ້ອມ।

Verse 95

तथा पर्वणि संप्राप्ते यश्चैतत्पठते नरः । शृणोति चाशु भक्त्या यः स याति शिवमंदिरम्

ເຊັ່ນດຽວກັນ ເມື່ອວັນບຸນອັນສັກສິດມາຮອດ ຜູ້ໃດອ່ານບົດນີ້ ຫຼືຟັງດ້ວຍສັດທາຢ່າງວ່ອງໄວ ຜູ້ນັ້ນຈະໄປຮອດພະວິຫານຂອງພຣະສິວະ।