Adhyaya 41

Verse 1

। सूत उवाच । तस्यैवोत्तरदिग्भागे देवस्य जलशायिनः । स्थानमस्ति सुविख्यातं सर्वपातकनाशनम्

ສູຕະກ່າວວ່າ: ໃນທິດເໜືອຂອງພື້ນຖິ່ນນັ້ນ ມີສະຖານທີ່ສັກສິດອັນໂດ່ງດັງ ຂອງພຣະເຈົ້າຜູ້ເອີ້ນວ່າ ຈະລະຊາຍີ (ຜູ້ບັນທົມເທິງນ້ຳ) ເປັນທີ່ລືອຊາວ່າທຳລາຍບາບທັງປວງ।

Verse 2

यस्तत्पूजयते भक्त्या शयने बोधने हरेः । उपवासपरो भूत्वा स गच्छेद्वैष्णवं पदम्

ຜູ້ໃດບູຊາພຣະອົງນັ້ນດ້ວຍສັດທາ ໃນຍາມທີ່ຮະຣິບັນທົມ ແລະ ຍາມທີ່ພຣະອົງຕື່ນ ພ້ອມທັງຖືອຸປະວາສ ຜູ້ນັ້ນຈະໄດ້ເຖິງພະທີ່ພັກໄວສະນະວະອັນສູງສຸດ।

Verse 3

अशून्यशयनानाम द्वितीया दयिता तिथिः । सदैव देवदेवस्य कृष्णा सुप्तस्य या भवेत्

ຕິຖິທີ 2 ທີ່ເອີ້ນວ່າ “ອະຊູນຍະຊະຍະນາ” ແມ່ນວັນອັນເປັນທີ່ຮັກ; ມັນຜູກພັນຢູ່ເສມອກັບ ພຣະເທວະເທວະ—ກຣິດສະນະ—ໃນຍາມທີ່ພຣະອົງບັນທົມຢ່າງສັກສິດ।

Verse 4

तस्यां यः पूजयेत्तत्र तं देवं जलशायिनम् । शास्त्रोक्तेन विधानेन स गच्छति हरेः पदम्

ໃນວັນຕິຖີນັ້ນ ຜູ້ໃດບູຊາຢູ່ທີ່ນັ້ນ ພຣະເຈົ້າຜູ້ບັນທົມເທິງນ້ຳ (ຊະລະຊາຍີ) ຕາມພິທີທີ່ຄຳພີສອນ ຜູ້ນັ້ນຈະໄດ້ເຖິງພຣະບາດຂອງຮະຣິ।

Verse 5

ऋषय ऊचुः । जलशायी कथं तत्र संप्राप्तः सूतनन्दन । पूज्यते विधिना केन तत्सर्वं विस्तराद्वद

ພວກລຶສີກ່າວວ່າ: “ໂອ ບຸດແຫ່ງສູຕະ, ພຣະຈະລະຊາຍີໄດ້ມາສະຖິດຢູ່ທີ່ນັ້ນແນວໃດ? ແລະບູຊາດ້ວຍພິທີໃດ? ຂໍໃຫ້ເຈົ້າເລົ່າທັງໝົດໂດຍລະອຽດ.”

Verse 6

सूत उवाच । पुरासीद्बाष्कलिर्नाम दानवेन्द्रो महाबलः । अजेयः सर्वदेवानां गन्धर्वोरगरक्षसाम्

ສູຕະກ່າວວ່າ: “ໃນການກ່ອນ ມີຈອມແຫ່ງດານະວະຜູ້ມີພະລັງຫຼາຍ ຊື່ ບາສະກະລິ; ບໍ່ມີໃຜຊະນະໄດ້ ແມ່ນແຕ່ເທວະດາ ແລະກັນທັຣວະ, ນາກ, ຣາກຊະສະ.”

Verse 7

अथासौ भूतलं सर्वं वशीकृत्वा महाबलः । ततो दैत्यगणैः सार्द्धं जगाम त्रिदशालयम्

ຕໍ່ມາ ຜູ້ມີພະລັງຫຼາຍນັ້ນ ໄດ້ຄອບງຳແຜ່ນດິນທັງໝົດໃຫ້ຢູ່ໃນອຳນາດ ແລ້ວພ້ອມກັບຝູງໄດຕະຍະ ໄດ້ໄປຍັງທີ່ພຳນັກຂອງເທວະສາມສິບ (ຕຣິດະຊະ).

Verse 8

तत्राभवन्महायुद्धं देवासुरविनाशकम् । देवानां दानवानां च क्रुद्धानामितरेतरम्

ທີ່ນັ້ນ ສົງຄາມໃຫຍ່ໄດ້ເກີດຂຶ້ນ ທຳລາຍທັງເທວະແລະອະສຸຣະ; ເທວະດາແລະດານະວະຜູ້ໂກດແຄ້ນ ປະທະກັນຢ່າງຮຸນແຮງ ຕໍ່ສູ້ກັນໄປມາ।

Verse 9

वर्षाणामयुतं तावदहन्यहनि दारुणम् । तत्रासृक्कर्दमो जातः पर्वतश्चास्थि संभवः

ຕະຫຼອດເວລາໜຶ່ງໝື່ນປີ ມື້ຕໍ່ມື້ ການຮົບອັນນ່າຢ້ານກໍດຳເນີນຕໍ່ໄປ. ທີ່ນັ້ນ ຂີ້ຕົມກາຍເປັນເລືອດ ແລະພູໜຶ່ງເກີດຂຶ້ນຈາກກະດູກ.

Verse 10

ततो वर्षसहस्रांते दशमे समुपस्थिते । जितस्तेन सहस्राक्षः ससैन्यः सपरिग्रहः

ຕໍ່ມາ ເມື່ອຄົບສິ້ນສຸດຂອງຄາບໜຶ່ງໝື່ນປີຄັ້ງທີສິບ ສະຫັດສະຣາກສະ (ອິນທຣາ) ຖືກລາວພິຊິດ—ພ້ອມທັງກອງທັບ ແລະບໍລິວານທັງປວງ.

Verse 11

ततः स्वर्गं परित्यज्य सर्वदेवगणैः सह । जगाम शरणं विष्णोः श्वेतद्वीपं प्रतिश्रयम्

ຕໍ່ມາ ລາວລະທິ້ງສະຫວັນ ພ້ອມດ້ວຍຫມູ່ເທວະທັງປວງ ໄປຂໍພຶ່ງພາພຣະວິດສະນຸ ຍັງສະເວຕະດວີປ ອັນເປັນສະຖານສັກສິດແຫ່ງການພັກພິງ.

Verse 12

यत्रास्ते भगवान्विष्णुर्योगनिद्रावशंगतः । शयानः शेषपर्यंके लक्ष्म्या संवाहितांघ्रियुक्

ທີ່ນັ້ນ ພຣະພະຄະວານ ວິດສະນຸ ປະທັບຢູ່ ຖືກຄອບງຳໂດຍນິດຣາແຫ່ງໂຍຄະ; ບັນທົມຢູ່ເທິງຕຽງຂອງເຊສະ ແລະພຣະລັກສະມີຖວາຍການປະຄົບພຣະບາດຢ່າງອ່ອນໂຍນ.

Verse 13

ततो वेदोद्भवैः सूक्तैः स्तुतिं चक्रुः समंततः । तस्य देवस्य सद्भक्ताः सर्वे देवाः सवासवाः

ຕໍ່ມາ ພວກເຂົາໄດ້ສັນລະເສີນດ້ວຍບົດສູກຕະອັນເກີດຈາກເວດາ ຈາກທຸກທິດທາງ. ບັນດາເທວະທັງປວງ—ມີວາສະວະ (ອິນທຣາ) ຮ່ວມດ້ວຍ—ລ້ວນເປັນຜູ້ພັກດີຕໍ່ພຣະເທວະນັ້ນ.

Verse 14

अथोत्थाय जगन्नाथः प्रोवाच बलसूदनम् । कच्चित्क्षेमं सहस्राक्ष सांप्रतं भुवनत्रये । यत्त्वं देवगणैः सार्द्धं स्वयमेव इहागतः

ແລ້ວພຣະເຈົ້າແຫ່ງສາກົນກໍລຸກຂຶ້ນ ແລະຕັດກັບບະລະສູດນະ (ອິນທຣາ) ວ່າ: «ໂອ ຜູ້ມີພັນຕາ, ບັດນີ້ໃນສາມໂລກ ທຸກຢ່າງສະຫງົບດີບໍ? ເພາະເຈົ້າໄດ້ມາດ້ວຍຕົນເອງ ພ້ອມຫມູ່ເທວະ»

Verse 15

शक्र उवाच । बाष्कलिर्नाम देत्येन्द्रो हरलब्धवरो बली । अजेयः संगरे देवैस्तेनाहं विजितो रणे

ສັກຣະ (ອິນທຣາ) ກ່າວວ່າ: «ມີຈອມອະສູຣະຊື່ ບາສກະລິ ມີພະລັງຫນັກ ໄດ້ຮັບພອນຈາກ ຮະຣະ (ພຣະສິວະ). ໃນສົງຄາມ ແມ່ນແຕ່ເທວະກໍຊະນະບໍ່ໄດ້; ໂດຍເຂົານັ້ນ ຂ້າພະເຈົ້າຖືກຊະນະໃນຮົບ»

Verse 16

संस्थितिश्च कृता स्वर्गे सांप्रतं मधु सूदन । तेनैष शरणं प्राप्तो देवैः सार्द्धं सुरोत्तम

«ບັດນີ້ເຂົາໄດ້ສ້າງອຳນາດປົກຄອງໃນສະຫວັນແລ້ວ, ໂອ ມະທຸສູດນະ. ດັ່ງນັ້ນ ຂ້າພະເຈົ້າພ້ອມຫມູ່ເທວະ ຈຶ່ງມາຂໍພຶ່ງພາພຣະອົງ, ໂອ ຜູ້ປະເສີດໃນຫມູ່ເທວະ»

Verse 19

श्रीभगवानुवाच । अहं तं निग्रहीष्यामि संप्राप्ते समये स्वयम् । तस्मात्त्वं समयंयावत्कुरु शक्र तपो महत्

ພຣະຜູ້ມີພຣະພາກຕັດວ່າ: «ເມື່ອເຖິງເວລາອັນຄວນ ຂ້າພະເຈົ້າຈະປາບເຂົາດ້ວຍຕົນເອງ. ດັ່ງນັ້ນ ຈົນກວ່າເວລານັ້ນ, ໂອ ສັກຣະ, ຈົ່ງປະພຶດຕະປະ (ຕະໂປ) ອັນຍິ່ງໃຫຍ່»

Verse 20

येन ते जायते शक्तिस्तपोवीर्येण वासव । वधाय तस्य दैत्यस्य बलयुक्तस्य बाष्कलेः

«ໂດຍພະລັງທີ່ເກີດຈາກຕະໂປ, ໂອ ວາສະວະ, ກຳລັງຈະເກີດຂຶ້ນໃນເຈົ້າ—ເພື່ອປະຫານດາຍຕະ ບາສກະລິ ຜູ້ມີພະລັງຫນັກນັ້ນ»

Verse 21

शक्र उवाच । कस्मिन्क्षेत्रे जगन्नाथ करोमि सुमहत्तपः । तस्य दैत्यस्य नाशार्थं तद स्माकं प्रकीर्तय

ສັກຣະ (ອິນທຣະ) ກ່າວວ່າ: «ໂອ ຈະກັນນາຖາ, ໃນກະເສດຕຣະອັນສັກສິດໃດ ຂ້າພະເຈົ້າຄວນປະຕິບັດຕະປະອັນຍິ່ງໃຫຍ່ ເພື່ອທໍາລາຍໄດຕະນັ້ນ? ຂໍຈົ່ງປະກາດໃຫ້ພວກເຮົາຮູ້»។

Verse 22

सूत उवाच । तच्छ्रुत्वा भगवान्विष्णुः प्रोवाचाथ पुरंदरम् । चिरं मनसि निश्चित्य क्षेत्राण्यायतनानि च

ສູຕະ ກ່າວວ່າ: ເມື່ອໄດ້ຍິນແລ້ວ ພະພະຄະວານ ວິສນຸ ຈຶ່ງກ່າວຕໍ່ ພຸຣັນດະຣະ (ອິນທຣະ) ຫຼັງຈາກຄິດພິຈາລະນາດົນນານໃນໃຈ ເຖິງບັນດາກະເສດຕຣະສັກສິດ ແລະສະຖານທີ່ບູຊາອັນບໍລິສຸດ।

Verse 23

चमत्कारपुरं क्षेत्रं शक्र सिद्धिप्रदायकम् । तस्मात्तत्र द्रुतं गत्वा तद्वधार्थं तपः कुरु

ຈະມັດກາຣະປຸຣະ ແມ່ນກະເສດຕຣະອັນສັກສິດ ທີ່ປະທານຄວາມສໍາເລັດແລະສິດທິແກ່ສັກຣະ. ດັ່ງນັ້ນ ຈົ່ງໄປທີ່ນັ້ນໂດຍໄວ ແລະປະຕິບັດຕະປະເພື່ອສັງຫານສັດຕູນັ້ນ.

Verse 24

शक्र उवाच । न वयं भवता हीना यास्यामोऽन्यत्र केशव । बाष्कलेर्दानवेन्द्रस्य भयाद्भीताः कथंचन

ສັກຣະ (ອິນທຣະ) ກ່າວວ່າ: «ໂອ ເກສະວະ, ຖ້າບໍ່ມີພຣະອົງ ພວກເຮົາຈະບໍ່ໄປບ່ອນອື່ນໃດເລີຍ. ເພາະພວກເຮົາຫວາດກົວຢ່າງຫນັກ ຕໍ່ ບາສະກະລິ ຈອມເຈົ້າແຫ່ງດານະວະ»។

Verse 26

तस्मादागच्छ तत्र त्वं स्वयमेव सुरेश्वर । त्वया संरक्षितो येन करोमि सुमहत्तपः

ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ສຸເຣສະວະຣະ ຈອມເຈົ້າແຫ່ງເທວະ, ຂໍໃຫ້ພຣະອົງໄປທີ່ນັ້ນດ້ວຍພຣະອົງເອງ; ໂດຍການຄຸ້ມຄອງຂອງພຣະອົງ ຂ້າພະເຈົ້າຈະປະຕິບັດຕະປະອັນຍິ່ງໃຫຍ່.

Verse 27

अथ देवगणाः सर्वे तत्र गत्वा तदाऽश्रमान् । चक्रुः पृथक्पृथग्घृष्टास्तपोऽर्थं कृतनिश्चयाः

ແລ້ວໝູ່ເທວະທັງປວງໄດ້ໄປຮອດທີ່ນັ້ນ ແລະສ້າງອາສຣົມແຕ່ລະຫຼັງແຍກກັນ ດ້ວຍໃຈຊື່ນບານໃນຄວາມຕັ້ງໃຈ ແລະມຸ່ງໝັ້ນຈະປະຕິບັດຕະປະສະຍາ।

Verse 28

वासुदेवोऽपि संस्मृत्य क्षीरोदं तत्र सागरम् । आनिनायाशु विस्तीर्णं ह्रदे तस्मिन्पुरातने

ວາສຸເທວະກໍໄດ້ລະລຶກເຖິງທະເລນ້ຳນົມ ແລ້ວນຳທະເລອັນກວ້າງໃຫຍ່ນັ້ນມາຢ່າງວ່ອງໄວ ໃຫ້ມາຢູ່ໃນຫຼຸມນ້ຳເກົ່າແກ່ນັ້ນ।

Verse 29

चकार शयनं तत्र श्वेतद्वीपे यथा पुरा । स्तूयमानः सुरैः सर्वैः समंताद्विनयान्वितैः

ພຣະອົງໄດ້ຈັດທີ່ບັນທົມຢູ່ທີ່ນັ້ນ ເຫມືອນເມື່ອກ່ອນໃນສະເວຕະດວີປ; ແລະເທວະທັງປວງຜູ້ອ່ອນນ້ອມຈາກທຸກທິດ ພາກັນສັນລະເສີນພຣະອົງ।

Verse 30

अथाषाढस्य संप्राप्ते द्वितीयादिवसे शुभे । कृष्णपक्षे सहस्राक्षं स्वयमेव बृहस्पतिः । प्रोवाच वचनं श्लक्ष्णं बाष्पव्याकुल लोचनम्

ຕໍ່ມາ ເມື່ອມາຮອດວັນທີສອງອັນເປັນມົງຄຸນ ໃນເດືອນອາສາດະ ໃນຂ້າງແຮມ, ພຣະບຣິຫັດສະປະຕິໄດ້ກ່າວຖ້ອຍຄຳອ່ອນໂຍນແກ່ສະຫັດສະຣາກສະ (ອິນທຣະ) ດ້ວຍດວງຕາທີ່ພະລຸງພະລັງດ້ວຍນ້ຳຕາ।

Verse 31

बृहस्पतिरुवाच । अशून्यशयनानाम द्वितीयाद्य पुरंदर । अतीव दयिता विष्णोः प्रसुप्तस्य जलाशये

ພຣະບຣິຫັດສະປະຕິກ່າວວ່າ: ໂອ້ ພຸຣັນດະຣະ, ມື້ນີ້ແມ່ນວັນທີສອງ ທີ່ເອີ້ນວ່າ “ອະຊູນຍະຊະຍະນາ”, ເປັນວັນທີ່ພຣະວິດສະນຸຜູ້ບັນທົມຢູ່ໃນນ້ຳ ຮັກຍິ່ງນັກ।

Verse 32

अस्यां संपूजितो विष्णुर्यावन्मासचतुष्टयम् । ददाति सकलान्कामान्ध्यातश्चेतसि सर्वदा । शास्त्रोक्तविधिना सम्यग्व्रतस्थो जलशायिनम्

ຖ້າແຕ່ວັນນີ້ເປັນຕົ້ນໄປ ບູຊາພຣະວິສນຸຢ່າງຖືກຕ້ອງຕໍ່ເນື່ອງສີ່ເດືອນ ແລະພິຈາລະນາພຣະອົງໃນໃຈຢູ່ເສມອ ຜູ້ຖືວຣະຕະຕາມຄຳສອນແຫ່ງຄຳພີ ແລະນົບນ້ອມພຣະຜູ້ບັນທົມໃນນ້ຳ (Jalaśāyī) ຈະໄດ້ຮັບຄວາມປາດຖະນາທັງປວງ.

Verse 33

एवं स चतुरो मासान्द्वितीयादिवसे हरिम् । पूजयित्वा सहस्राक्षस्तेजसा सहितोऽभवत्

ດັ່ງນັ້ນ ສະຫັດສະຣາກສະ (ອິນທຣາ) ໄດ້ບູຊາພຣະຫຣິຕໍ່ເນື່ອງສີ່ເດືອນ ເລີ່ມແຕ່ວັນທີສອງ ແລະກໍເປັນຜູ້ມີລັດສະໝີແລະອຳນາດອັນສະຫງ່າງາມ.

Verse 34

तं दृष्ट्वा तेजसा युक्तं परितुष्टो जनार्दनः । प्रोवाच शक्र गच्छाद्य वधार्थं तस्य बाष्कलेः । सर्वैर्देवगणैः सार्धं विजयस्ते भविष्यति

ເມື່ອພຣະຈະນາຣະດະນະເຫັນລາວຜູ້ມີລັດສະໝີອັນແຮງກ້າ ກໍພໍໃຈຍິ່ງ ແລະກ່າວວ່າ: “ໂອ ສັກຣະ, ຈົ່ງໄປໃນບັດນີ້ເພື່ອປະຫານບາສະກະລີນັ້ນ. ພ້ອມກັບຫມູ່ເທວະທັງປວງ ຊັຍຊະນະຈະເປັນຂອງເຈົ້າແນ່ນອນ.”

Verse 35

शक्र उवाच । बिभेमि तस्य देवाहं दानवेन्द्रस्य दुर्मतेः । त्वया विना न गच्छामि सार्धं सर्वैः सुरैरपि

ສັກຣະກ່າວວ່າ: “ໂອ ພຣະເທວະ, ຂ້າພະເຈົ້າຢ້ານດານະວະເອນທຣະຜູ້ມີໃຈຊົ່ວນັ້ນ. ຖ້າບໍ່ມີພຣະອົງ ຂ້າພະເຈົ້າຈະບໍ່ໄປ ແມ່ນແຕ່ມີເທວະທັງປວງໄປດ້ວຍກໍຕາມ.”

Verse 36

श्रीभगवानुवाच । त्वया सह सहस्राक्ष चक्रमेतत्सुदर्शनम् । गमिष्यति वधार्थाय मदीयं सुरविद्विषाम्

ພຣະຜູ້ມີພຣະພາກກ່າວວ່າ: “ໂອ ຜູ້ມີຕາພັນ, ຈັກຣະສຸດັຣຊະນະອັນນີ້ຂອງເຮົາ ຈະໄປກັບເຈົ້າ ເພື່ອການປະຫານສັດຕູຂອງເທວະທັງຫຼາຍ.”

Verse 37

एवमुक्त्वा हरिश्चक्रं प्रमुमोच सुदर्शनम् । वधार्थं दानवेन्द्राणां शक्रेण सहितं तदा

ເມື່ອກ່າວດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ພຣະຫຣິໄດ້ປ່ອຍຈັກຣາ ສຸດັຣຊະນະ ໃນທັນທີ ພ້ອມກັບພຣະສັກຣະ ເພື່ອປະຫານຈອມດານະວະທັງຫຼາຍ।

Verse 38

शक्रोऽपि सहितस्तेन गत्वा चक्रेण कृत्स्नशः । सर्वानुत्सादयामास दानवान्रणमूर्धनि

ພຣະສັກຣະກໍພ້ອມກັບຈັກຣານັ້ນ ອອກໄປ ແລະດ້ວຍອານຸພາບແຫ່ງຈັກຣາ ກໍທຳລາຍດານະວະທັງປວງໃຫ້ສິ້ນ ໃນຍາມສົງຄາມຮຸນແຮງທີ່ສຸດ।

Verse 39

स चापि बाष्कलिस्तेन च्छिन्नश्चक्रेण कृत्स्नशः । पपात धरणीपृष्ठे वज्राहत इवाचलः

ແລະ ບາສະກະລິ ກໍຖືກຈັກຣານັ້ນຕັດຂາດຢ່າງສິ້ນເຊີງ ແລ້ວລົ້ມລົງເທິງຜິວແຜ່ນດິນ ດັ່ງພູເຂົາຖືກຟ້າຜ່າດ້ວຍວັດຊຣະ।

Verse 40

तथान्ये बहवः शूरा दानवा बलदर्पिताः । हत्वा सुदर्शनं चक्रं भूयः प्राप्तं हरेः करम्

ດານະວະຜູ້ກ້າຫານອື່ນໆອີກຫຼາຍ ຜູ້ເມົາມົນດ້ວຍພະລັງ ກໍຖືກປະຫານ; ແລ້ວຈັກຣາ ສຸດັຣຊະນະ ກໍກັບຄືນອີກຄັ້ງ ສູ່ພຣະຫັດຂອງພຣະຫຣິ।

Verse 41

तेऽपि शक्रादयो देवाः प्रहृष्टा गतसंशयाः । भूयो विष्णुं समेत्याथ प्रोचुर्नत्वा ततः परम्

ແລ້ວເທວະທັງຫຼາຍ ນຳໂດຍພຣະສັກຣະ ມີຄວາມປິຕິຍິນດີ ແລະຫມົດຄວາມສົງໄສ ໄດ້ເຂົ້າໄປພົບພຣະວິດສະນຸອີກຄັ້ງ; ກ່ອນຈະກ່າວ ພວກເຂົາໄດ້ກົ້ມນົບກ່ອນແລ້ວຈຶ່ງເວົ້າຕໍ່ໄປ।

Verse 42

प्रभावात्तव देवेश हताः सर्वेऽमरारयः । प्राप्तं त्रैलोक्यराज्यं च भूयो निहतकंटकम्

ໂດຍອານຸພາບຂອງພຣະອົງ ໂອ້ ຈອມເທວະ ສັດຕູທັງປວງຂອງອະມະຣະຖືກປາບປະຫານ ແລະອຳນາດເຫນືອໂລກທັງສາມກໍກັບຄືນ ປາສະຈາກອຸປະສັກດັ່ງໜາມອີກຄັ້ງ।

Verse 43

तस्मात्कीर्तय यत्कृत्यं तच्च श्रेयस्करं मम । सदा स्यात्पुंडरीकाक्ष तथा शत्रुभयावहम्

ດັ່ງນັ້ນ ໂອ້ ຜູ້ມີດວງຕາດັ່ງດອກບົວ ຈົ່ງບອກເຖິງກິດທີ່ຄວນເຮັດ—ອັນເປັນມົນຄຸນແກ່ຂ້າ—ໃຫ້ເປັນໄປຕະຫຼອດ ແລະໃຫ້ນຳຄວາມຢ້ານກົວແກ່ສັດຕູ।

Verse 44

श्रीभगवानुवाच । मयात्रैव सदा स्थेयं रूपेणानेन वासव । सर्वलोकहितार्थाय ह्रदे पुण्य जलाश्रये

ພຣະຜູ້ມີພຣະພາກຕັດວ່າ: “ໂອ້ ວາສະວະ, ໃນບ່ອນນີ້ເທົ່ານັ້ນ ເຮົາຈະສະຖິດຢູ່ເປັນນິດ ໃນຮູບນີ້ ເພື່ອປະໂຫຍດແກ່ໂລກທັງປວງ—ໃນຫນອງນ້ຳນີ້ ອັນເປັນທີ່ພັກພິງຂອງນ້ຳບຸນອັນສັກສິດ.”

Verse 45

त्वया तस्मात्समागम्य चातुर्मास्यं शचीपते । प्रयत्नेन प्रकर्तव्यमशून्यशयनं व्रतम्

ດັ່ງນັ້ນ ໂອ້ ຈອມແຫ່ງຊະຈີ, ເມື່ອມາຮອດທີ່ນີ້ແລ້ວ ຈົ່ງກະທຳດ້ວຍຄວາມພາກເພັງ ພິທີຈາຕຸຣມາສະຍະ—ຄືວຣະຕະ “ອະຊູນຍະ-ຊະຍະນະ” ຄຳປະຕິຍານບໍ່ໃຫ້ທີ່ນອນຫວ່າງເປົ່າ।

Verse 46

न भवंति सहस्राक्ष येन ते परि पंथिनः । तथाभीष्टफलावाप्तिर्मत्प्रसादादसंशयम्

ໂອ້ ຜູ້ມີພັນດວງຕາ, ຈະບໍ່ມີຜູ້ຕໍ່ຕ້ານໃດມາຂັດຂວາງເສັ້ນທາງຂອງເຈົ້າ; ແລະການໄດ້ຮັບຜົນຕາມປາດຖະໜາ ຈະສຳເລັດໂດຍພຣະກະລຸນາຂອງເຮົາ ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສແຕ່ຢ່າງໃດ।

Verse 47

अन्योऽपि यो नरो भक्त्या पूजयिष्यति मामिह । संप्राप्स्यति स तांल्लोकान्दुर्लभांस्त्रि दशैरपि

ແລະຜູ້ໃດອື່ນກໍຕາມ ຜູ້ບູຊາພຣະອົງຢູ່ທີ່ນີ້ດ້ວຍພັກດີ ຈະໄດ້ບັນລຸໂລກເຫຼົ່ານັ້ນ—ດິນແດນທີ່ຫາໄດ້ຍາກ ແມ່ນແຕ່ສໍາລັບເທວະສາມສິບອົງກໍຕາມ।

Verse 48

तस्माद्गच्छ सहस्राक्ष कुरु राज्यं त्रिविष्टपे । भूयोऽप्यत्रैव देवेश द्रष्टव्योऽस्मि न संशयः । कार्यकाले समायाते श्वेतद्वीपे यथा तथा

ດັ່ງນັ້ນ ໄປເຖີດ ໂອ ສະຫັດສະຣາກສະ (ຜູ້ມີພັນຕາ) ແລະປົກຄອງລາຊະອານາຈັກໃນ ຕຣິວິສະຕະປະ (ສະຫວັນ) ເຖີດ। ແລ້ວອີກ ໂອ ຈອມເທວະ ເຈົ້າຈະໄດ້ເຫັນພຣະອົງຢູ່ທີ່ນີ້ແນ່ນອນ ເມື່ອເວລາແຫ່ງການກະທໍາມາຮອດ—ດັ່ງທີ່ເຈົ້າເຫັນໃນ ສະເວຕະດວີປະ ນັ້ນແຫຼະ।

Verse 49

सूत उवाच । ततः प्रणम्य तं दृष्ट्वा प्रजगाम शतक्रतुः । वासुदेवोऽपि तत्रैव स्थितो लोकहिताय च

ສູຕະ ກ່າວວ່າ: ແລ້ວ ຊະຕະກຣະຕຸ (ອິນທຣະ) ກໍໄດ້ກົ້ມກາບນົບນ້ອມ ແລະເບິ່ງເຫັນພຣະອົງແລ້ວ ຈຶ່ງເດີນທາງຈາກໄປ. ສ່ວນ ວາສຸເທວະ ກໍຢູ່ທີ່ນັ້ນເທິງເດີມ ເພື່ອປະໂຫຍດແກ່ໂລກ.

Verse 50

एवं तत्र द्विजश्रेष्ठा जलशायी जनार्दनः । सर्वलोकहितार्थाय संस्थितः परमेश्वरः

ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ຜູ້ປະເສີດໃນບັນດາທະວິຊະ (ຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງ) ຈະນາຣະດະນະ—ພຣະເຈົ້າສູງສຸດ ຜູ້ບັນທົມຢູ່ເທິງນ້ໍາ—ປະທັບຢູ່ທີ່ນັ້ນ ເພື່ອປະໂຫຍດແກ່ທຸກໂລກ.

Verse 51

यस्तं पूजयते भक्त्या श्रद्धया परया युतः । चातुर्मास्ये विशेषेण स याति परमां गतिम्

ຜູ້ໃດບູຊາພຣະອົງນັ້ນດ້ວຍພັກດີ ແລະມີສັດທາອັນສູງສຸດປະກອບພ້ອມ—ໂດຍສະເພາະໃນການ ຈາຕຸຣມາສະຍະ (Cāturmāsya)—ຜູ້ນັ້ນຈະໄດ້ບັນລຸຄວາມຫຼຸດພົ້ນອັນສູງສຸດ.

Verse 52

तथा देवगणैः सर्वैर्द्वारका तत्र सा कृता । संपूज्य तु नरा यांति चातुर्मास्ये त्रिविष्टपम्

ດັ່ງນັ້ນເຊັ່ນກັນ ໂດຍຫມູ່ເທວະທັງປວງ ສະຖານທີ່ນັ້ນຖືກສ້າງໃຫ້ເປັນ «ດວາຣະກາ». ເມື່ອບູຊາຢ່າງຄົບຖ້ວນແລ້ວ ມະນຸດຈະໄປຮອດ ຕຣິວິສຕະປະ (ສະຫວັນ) ໃນການຈາຕຸຣມາສະຍະ.

Verse 53

शेषकालेऽपि चित्तस्थान्कामान्मर्त्यः समाप्नुयात् । तस्मात्सर्वप्रयत्नेन पूज्या सा द्वारका नरैः । सर्वेष्वपि हि कालेषु चातुमास्ये विशेषतः

ແມ່ນແຕ່ໃນເວລາອື່ນໆ ມະນຸດກໍອາດຈະໄດ້ຮັບຄວາມປາດຖະໜາທີ່ຢູ່ໃນໃຈ. ດັ່ງນັ້ນ ດ້ວຍຄວາມພະຍາຍາມທຸກປະການ ຄວນບູຊາ «ດວາຣະກາ» ນັ້ນ—ທຸກເວລາ ແຕ່ໂດຍພິເສດໃນຈາຕຸຣມາສະຍະ.

Verse 54

एतद्वः सर्वमाख्यातं सर्वपातकनाशनम् । आख्यानं देवदेवस्य सुपुण्यं जलशायिनः

ທັງໝົດນີ້ ຂ້ອຍໄດ້ເລົ່າໃຫ້ພວກເຈົ້າຟັງແລ້ວ—ເປັນນິທານທີ່ທຳລາຍບາບທັງປວງ: ເລື່ອງອັນມີບຸນຍິ່ງຂອງ ພຣະເທວະເທວະ, ອົງຜູ້ບັນທົມຢູ່ເທິງນ້ຳ.