Adhyaya 27

Verse 1

। ऋषय ऊचुः । चतुर्युगस्वरूपं तु माहात्म्यं चैव सूतज । प्रमाणं वद कार्त्स्न्येन परं कौतूहलं हि नः

ພວກລິສີກ່າວວ່າ: ໂອ ບຸດແຫ່ງສູຕະ, ຂໍໃຫ້ອະທິບາຍໃຫ້ຄົບຖ້ວນ ທັງຮູບສະພາບຂອງສີ່ຍຸກ ແລະມະຫິມາຂອງມັນ, ພ້ອມທັງປະມານອັນແທ້—ເພາະຄວາມຢາກຮູ້ຂອງພວກເຮົາລຶກຊຶ້ງຍິ່ງ.

Verse 2

सूत उवाच । इममर्थं पुरा पृष्टो वासवेन बृहस्पतिः । यथा प्रोवाच विप्रेंद्रास्तद्वो वक्ष्यामि सांप्रतम्

ສູຕະກ່າວວ່າ: ໃນການກ່ອນ ວາສະວະ (ອິນທຣາ) ໄດ້ຖາມເລື່ອງນີ້ຕໍ່ ພຣະບຣິຫັດສະປະຕິ. ໂອ ຜູ້ເປັນເລີດໃນພຣາຫມະນ, ດັ່ງທີ່ທ່ານໄດ້ກ່າວໄວ້ ຂ້ອຍຈະເລົ່າໃຫ້ພວກເຈົ້າຟັງໃນບັດນີ້.

Verse 3

पुरा शक्रं समासीनं सभायां त्रिदशैः सह । सह शच्या महात्मानमुपासांचक्रिरे सुराः

ຄັ້ງໜຶ່ງ ເມື່ອ ສັກຣະ (ອິນທຣາ) ນັ່ງຢູ່ໃນສະພາ ພ້ອມກັບເທວະສາມສິບ ແລະມີ ສະຈີ ຢູ່ຂ້າງກາຍ, ບັນດາເທວະໄດ້ມາຊຸມນຸມ ແລະເຂົ້າໄປປະນົມບຳເນົາພຣະອົງຜູ້ໃຈກວ້າງ.

Verse 4

गन्धर्वाप्सरसश्चैव सिद्धविद्याधराश्च ये । गुह्यकाः किंनरा दैत्या राक्षसा उरगास्तथा

ທັງ ຄັນທະວະ ແລະ ອັບສະຣາ, ສິດທະ ແລະ ວິທະຍາທະຣະ, ກຸຫຍະກະ ແລະ ກິນນະຣະ, ພ້ອມທັງ ໄດຕະຍະ, ຣາກສະສະ, ແລະ ນາກາ—ລ້ວນຢູ່ພ້ອມໜ້າ.

Verse 5

कलाः काष्ठानिमेषाश्च नक्षत्राणि ग्रहास्तथा । सांगा वेदास्तथा मूर्तास्तीर्थान्यायतनानि च

ທີ່ນັ້ນດ້ວຍ ມີການແບ່ງເວລາ—ກະລາ, ກາດຖາ, ແລະ ນິເມສ—ພ້ອມທັງດາວນັກສັດ ແລະ ດາວເຄາະ; ມີພຣະເວດພ້ອມອົງປະກອບ (ເວດາງຄະ) ໃນຮູບອົງທີ່ປະຈັກ, ທັງຕີຣຖະ ແລະ ສະຖານສັກສິດອັນເປັນທີ່ພັກພິງກໍມີດ້ວຍ.

Verse 6

तथा चक्रुः कथाश्चित्रा देवदानवरक्षसाम् । राजर्षीणां पुराणानां ब्रह्मर्षीणां विशेषतः

ແລະເຂົາເຈົ້າໄດ້ເລົ່ານິທານອັນພິສົດຫຼາຍປະການ—ເລື່ອງເທວະ, ດານະວະ, ແລະ ຣາກສະສະ; ເລື່ອງຣາຊະຣິສີ ແລະ ປຸຣານະທັງຫຼາຍ, ໂດຍພິເສດເລື່ອງພຣະພຣະຫມະຣິສີຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່.

Verse 7

कस्मिंश्चिदथ संप्राप्ते प्रस्तावे त्रिदशेश्वरः । पप्रच्छ विनयोपेतो विप्रश्रेष्ठं बृहस्पतिम्

ຕໍ່ມາ ໃນໂອກາດໜຶ່ງ ເມື່ອບົດສົນທະນາເກີດຂຶ້ນ ພຣະອິນທຣະ ຈອມເທວະ ໄດ້ຖາມດ້ວຍຄວາມນອບນ້ອມ ຕໍ່ພຣະບຣິຫັດສະປະຕິ ຜູ້ເປັນພຣາຫມະນະຜູ້ຍິ່ງທີ່ສຸດ.

Verse 8

भगवञ्छ्रोतुमिच्छामि प्रमाणं युगसंभवम् । माहात्म्यं च स्वरूपं च यथावद्वक्तुमर्हसि

ຂ້າແຕ່ທ່ານຜູ້ນ່າເຄົາລົບ ຂ້ອຍປາຖະນາຈະຟັງປະມານ ແລະ ກຳເນີດຂອງຍຸກະ—ທັງມະຫາຕະພາບ ແລະ ສະພາບແທ້ຂອງມັນ. ຂໍໃຫ້ທ່ານກ່າວອະທິບາຍໃຫ້ຖືກຕ້ອງ ຕາມຄວນກ່າວ.

Verse 9

बृहस्पति रुवाच । अहं ते कीर्तयिष्यामि माहात्म्यं युगसंभवम् । यत्प्रमाणं स्वरूपं च शृणुष्वावहितः स्थितः

ພຣະບຣິຫັດສະປະຕິກ່າວວ່າ: ຂ້ອຍຈະບອກເລົ່າແກ່ທ່ານ ມະຫາຕະພາບ ແລະ ກຳເນີດຂອງຍຸກະ—ທັງປະມານ ແລະ ສະພາບແທ້ຂອງມັນດ້ວຍ. ຈົ່ງຟັງດ້ວຍຄວາມຕັ້ງໃຈ ແລະ ມີສະຕິມັ່ນຄົງ.

Verse 10

अष्टाविंशतिसहस्राणि लक्षाः सप्तदशैव तु । प्रमाणेन कृतं प्रोक्तं यत्र शुक्लो जनार्दनः

ຕາມມາດຕະຖານ ໄດ້ກ່າວວ່າ ມີ 28,000 ແລະ 17 ລັກສະ; ນັ້ນແມ່ນຍຸກກຣິຕ (ສັດຕະຍຸກ) ທີ່ໃນນັ້ນ ພຣະຈະນາຣະດະນະ ມີສີຂາວໃນພຣະຮູບ।

Verse 12

चतुष्पादस्तथा धर्मः सुसंपूर्णा वसुन्धरा । कामक्रोधविनिर्मुक्ता भयद्वेषविवर्जिताः । जनाश्चिरायुषस्तत्र शान्तात्मानो जितेन्द्रियाः । पञ्चतालप्रमाणाश्च दीप्तिमन्तो बहुश्रुताः

ທີ່ນັ້ນ ທຳມະຕັ້ງຢູ່ເຕັມສີ່ຂາ ແລະແຜ່ນດິນອຸດົມສົມບູນຢ່າງພ້ອມພຽງ. ຜູ້ຄົນພົ້ນຈາກກາມແລະໂກຣດ ບໍ່ມີຄວາມຢ້ານແລະຄວາມຊັງ; ອາຍຸຍືນ ໃຈສະຫງົບ ຊະນະອິນທຣີ—ສູງດັ່ງ 5 ຕາລະ ສະຫວ່າງໄສ ແລະຮູ້ຫຼາຍ.

Verse 13

तत्र षोडशसाहस्रं बालत्वं जायते नृणाम् । ततश्च यौवनं प्रोक्तं द्वात्रिंशद्यावदेव हि

ທີ່ນັ້ນ ຄວາມເປັນເດັກຂອງມະນຸດເກີດຂຶ້ນຍາວ 16,000 ປີ. ຫຼັງຈາກນັ້ນ ວັຍໜຸ່ມຖືກກ່າວວ່າ ຍາວເຖິງ 32,000 ປີ.

Verse 14

ततः परं च वार्द्धक्यं शनैः संजायते नृणाम् । लक्षांते परमं यावदन्येषामधिकं क्वचित्

ຫຼັງຈາກນັ້ນ ຄວາມແກ່ຊະລາຈະເກີດຂຶ້ນຢ່າງຊ້າໆໃນມະນຸດ. ມັນຈະເຖິງຂີດສູງສຸດເມື່ອສິ້ນສຸດ 1 ລັກສະ (ປີ) ແລະບາງຄົນອາດເກີນກວ່ານັ້ນ.

Verse 15

तत्र सत्त्वाश्च ये केचित्पशवः पक्षिणो मृगाः । दैवीं वाचं प्रजल्पंति न विरोधं व्रजंति च ।ा

ທີ່ນັ້ນ ສັດມີຊີວິດທັງຫມົດ—ງົວ, ນົກ, ແລະສັດປ່າ—ພາກັນເວົ້າວາຈາທິບ ແລະບໍ່ເຂົ້າສູ່ຄວາມຂັດແຍ້ງກັນ.

Verse 19

धेनवश्च प्रयच्छंति वांछितं स्वादु सत्पयः । सर्वेष्वपि हि कालेषु भूरि सर्प्पिःप्रदं नृणाम्

ງົວທັງຫຼາຍປະທານນ້ຳນົມຫວານ ບໍລິສຸດ ແລະດີງາມ ຕາມທີ່ມະນຸດປາດຖະໜາ; ໃນທຸກເວລາຍັງປະທານນ້ຳມັນເນີຍບໍລິສຸດ (ghee) ຢ່າງອຸດົມແກ່ມະນຸດຊາດ.

Verse 20

न तत्र विधवा नारी जायते न च दुर्भगा । काकवंध्या सुतैर्हीना न च शीलविवर्जिता

ທີ່ນັ້ນ ບໍ່ມີແມ່ຍິງໃດເກີດເປັນແມ່ໝ້າຍ ແລະບໍ່ມີຜູ້ໃດອັບໂຊກ; ບໍ່ມີຜູ້ໃດເປັນໝັນ ຫຼືຂາດລູກ, ແລະບໍ່ມີຜູ້ໃດຂາດຄວາມປະພຶດດີ.

Verse 21

यथाजन्म तथा मृत्युः क्रमात्संजायते नृणाम् । न वीक्षते पिता पुत्रं मृतं क्वापि कदाचन

ເຊັ່ນດຽວກັບການເກີດ ຄວາມຕາຍກໍມາຫາມະນຸດຕາມລຳດັບ; ແຕ່ທີ່ນັ້ນ ພໍ່ບໍ່ເຄີຍໄດ້ເຫັນລູກຊາຍຂອງຕົນນອນຕາຍ ບ່ອນໃດ ຫຼືເວລາໃດເລີຍ.

Verse 22

न प्रेतत्वं च लोकानां मृतानां तत्र जायते । न चापि नरके वासो न च रोगव्यथा क्वचित्

ທີ່ນັ້ນ ຜູ້ຕາຍແລ້ວບໍ່ເກີດສະພາບເປັນເປຣຕາ (preta) ອັນຫວັ່ນໄຫວ; ບໍ່ມີການຢູ່ນະລົກ ແລະບໍ່ມີຄວາມທຸກທໍລະມານແຫ່ງໂລກໄພ ຢູ່ແຫ່ງໃດເລີຍ.

Verse 23

वेदांतगा द्विजाः सर्वे नित्यं स्वाध्यायशीलिनः । वेदव्याख्यानसंहृष्टा ब्रह्मज्ञानविचक्षणाः

ດວິຊະທັງປວງຢູ່ທີ່ນັ້ນ ຕັ້ງມັ່ນໃນເວດານຕະ ແລະປະພຶດສະວາດະຢາຍ (ການສຶກສາພຣະເວດ) ຢ່າງສະເໝີ. ພວກເຂົາຊື່ນບານໃນການອະທິບາຍພຣະເວດ ແລະຮອບຮູ້ໃນປັນຍາແຫ່ງພຣະພຣະຫມັນ (Brahman).

Verse 24

क्षत्रियाश्चापि भूपालमेकं कृत्वा सुभक्तितः । तदादेशात्प्रभुंजंति महीं धर्मेण नित्यशः

ພວກກະສັດຕະຣິຍະກໍດ້ວຍພະຄະຕິອັນເລິກຊຶ້ງ ຍອມຮັບພະມະຫາກະສັດພຽງອົງດຽວ; ຕາມພະບັນຊາ ພວກເຂົາປົກຄອງ ແລະຊື່ນຊົມແຜ່ນດິນເປັນນິດ ດ້ວຍທຳມະ.

Verse 25

वैश्या वैश्यजनार्हाणि चक्रुः कर्माणि भूरिशः । पशुपालनपूर्वाणि क्रयविक्रयजानि च

ພວກໄວຊະຍະໄດ້ກະທຳວຽກງານຫຼາຍຢ່າງທີ່ເໝາະກັບຊົນຊັ້ນພໍ່ຄ້າ; ເລີ່ມຈາກການລ້ຽງສັດ ແລະຮວມເຖິງວຽກທີ່ເກີດຈາກການຊື້ຂາຍ.

Verse 26

मुक्त्वैकां द्विजशुश्रूषा न शूद्रास्तत्र चक्रिरे । किंचित्कर्म सुरश्रेष्ठ श्रद्धया परया युताः

ນອກຈາກການຮັບໃຊ້ພວກທະວິຊະ (ຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງ) ແລ້ວ ພວກຊູດຣະໃນທີ່ນັ້ນບໍ່ໄດ້ກະທຳວຽກອື່ນ; ໂອ ຜູ້ປະເສີດໃນຫມູ່ເທວະ ດ້ວຍສັດທາອັນສູງສຸດ ພວກເຂົາເຮັດແຕ່ໜ້າທີ່ຈຳກັດເທົ່ານັ້ນ.

Verse 27

न तत्र चांत्यजो जज्ञे न च संकरसंभवः । नापवित्रो न वर्णानां पञ्चमो दृश्यते भुवि

ທີ່ນັ້ນບໍ່ມີຜູ້ທີ່ເກີດເປັນ ‘ອັນຕະຍະ’ ແລະບໍ່ມີຜູ້ເກີດຈາກການປະສົມວັນນະ; ບໍ່ມີໃຜຖືກເຫັນວ່າບໍ່ບໍລິສຸດ ແລະໃນແຜ່ນດິນນັ້ນບໍ່ປາກົດ ‘ກຸ່ມທີ່ຫ້າ’ ນອກເໜືອຈາກວັນນະສີ່.

Verse 28

यजनं याजनं दानं व्रतं नियम एव च । तीर्थयात्रां नरास्तत्र निष्कामा एव कुर्वते

ທີ່ນັ້ນຜູ້ຄົນກະທຳຍັດຍະ ແລະເປັນຜູ້ປະກອບພິທີຍັດຍະ, ໃຫ້ທານ, ຮັກສາວຣະຕະ ແລະນິຍະມະ, ພ້ອມທັງເດີນທາງໄປຈາລິກທີ່ຕີຣະຖະ—ເຮັດທຸກຢ່າງໂດຍບໍ່ມີຄວາມປາຖະໜາເພື່ອຕົນ.

Verse 29

एवंविधं सहस्राक्ष मया ते परिकीर्तितम् । आद्यं कृतयुगं पुण्यं सर्वलोकसुखावहम्

ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ຜູ້ມີພັນຕາ ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ພັນລະນາແກ່ທ່ານແລ້ວ ກ່ຽວກັບກຣິຕະຍຸກອັນເປັນປະຖົມ ບໍລິສຸດ ແລະນໍາຄວາມສຸກມາໃຫ້ແກ່ທຸກໂລກ।

Verse 30

ततस्त्रेतायुगं नाम द्वितीयं संप्रवर्तते । वर्षाणां षण्णवत्याढ्या लक्षा द्वादश संख्यया

ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ຍຸກທີສອງ ຊື່ວ່າ ເຕຣຕາຍຸກ ກໍເລີ່ມຕົ້ນ; ມີອາຍຸເວລາ 12 ລັກສະປີ ແລະຍັງເພີ່ມອີກ 96,000 ປີ.

Verse 31

सोऽपि साक्षाजगन्नाथः श्वेतद्वीपाश्रयाश्रितः । तत्र रक्तत्वमायाति भग वान्गरुडध्वजः

ແມ່ນແຕ່ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າແຫ່ງຈັກກະວານເອງ—ຜູ້ພັກພິງຢູ່ໃນທີ່ພັກພິງແຫ່ງ ສະເວຕະດວີປ—ທີ່ນັ້ນພຣະອົງປາກົດເປັນສີແດງ: ພຣະຜູ້ມີພຣະພອນ ຜູ້ຊູທຸງກະຣຸດ.

Verse 32

त्रिपादस्तत्र धर्मः स्यात्पादेनैकेन पातकम् । तेनापि जायते स्पर्द्धा वर्णानामितरेतरम्

ທີ່ນັ້ນ ທັມມະຕັ້ງຢູ່ເທິງສາມຂາ, ແຕ່ບາບຕັ້ງຢູ່ເທິງຂາດຽວ; ແມ່ນແຕ່ຢ່າງນັ້ນ ຄວາມແຂ່ງຂັນກໍເກີດຂຶ້ນໃນຫມູ່ວັນນະ ຕໍ່ຕ້ານກັນແລະກັນ.

Verse 33

ततः फलानि वांछंति तीर्थयात्रोद्भवानि ते । व्रतानां नियमानां च स्वर्गवासादिहेतवः

ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ພວກເຂົາປາຖະໜາຜົນບຸນທີ່ເກີດຈາກການເດີນທາງຈາລິກໄປສູ່ຕີຣຖະອັນສັກສິດ, ແລະຜົນຂອງວຣະຕະກັບນິຍະມະ; ເພື່ອຫວັງສະຫວັນ ແລະລາງວັນທຳນອງນັ້ນ.

Verse 34

ततः कामवशान्मोहं सर्वे गच्छंति मानवाः । मोहाद्द्रोहं ततो गत्वा पापं कुर्वंत्यनुक्रमात्

ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ໂດຍອໍານາດແຫ່ງກາມຕັນຫາ ມະນຸດທັງປວງຕົກຢູ່ໃນຄວາມຫຼົງ; ຈາກຄວາມຫຼົງ ຈຶ່ງໄປສູ່ຄວາມປອງຮ້າຍ ແລະຕໍ່ມາກໍ່ກະທໍາບາບເປັນລໍາດັບ।

Verse 35

ततस्तु रौरवादीनि नरकाणि यमः स्वयम् । सज्जीकरोति देवेन्द्र ह्येकविंशतिसंख्यया

ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ພະຍົມະເຈົ້າເອງ—ໂອ ຈອມເທວະດາ—ຈັດຕຽມນະລົກທັງຫຼາຍ ເລີ່ມຈາກ ຣໍຣະວະ ເປັນຕົ້ນ ລວມແລ້ວມີຊາວເອັດແຫ່ງ।

Verse 36

कर्मानुसारतस्तानि सेवयंति नराधमाः । केचिदन्ये महेन्द्रादिलोकान्मोक्षं तथा परे

ຕາມກໍາຂອງຕົນ ຄົນຊົ່ວຕໍ່າຊ້າຍຍ່ອມເສວຍສະພາບນະລົກເຫຼົ່ານັ້ນ. ບາງຄົນໄດ້ເຖິງໂລກຂອງມະເຮນທຣະ ແລະອື່ນໆ; ບາງຄົນອື່ນອີກໄດ້ບັນລຸມົກສະ (ຄວາມຫຼຸດພົ້ນ).

Verse 37

त्रिविधाः पुरुषास्तत्र श्रेष्ठाश्चाधममध्यमाः । त्रिविधानि च कर्माणि प्रकुर्वंति सुरेश्वर

ທີ່ນັ້ນ ບຸລຸດມີສາມປະເພດ—ຜູ້ປະເສີດ, ຜູ້ປານກາງ, ແລະຜູ້ຕໍ່າ. ແລະກໍມີກໍາສາມປະເພດທີ່ເຂົາເຮັດ, ໂອ ຈອມເທວະດາ।

Verse 38

उन्नतास्तालमात्रेण तेजोवीर्यसमन्विताः । चक्रुश्च कृषिकर्माणि वैश्याश्चैवान्नलिप्सया

ເຂົາເຈົ້າສູງເກີນດ້ວຍຂະໜາດໜຶ່ງຝາມື (ຕາລະ) ແລະພ້ອມດ້ວຍພະລັງແລະວິລິຍະ. ພວກໄວສະຍະກໍ່ເຮັດກະສິກໍາ ເນື່ອງຈາກຄວາມປາຖະໜາໃນອາຫານແລະຜົນຜະລິດ।

Verse 39

उप्तक्षेत्रं सकृच्चापि सप्तवारं लुनंति ते । यथर्तु फलिनो वृक्षा यथर्तु कुसुमान्विताः

ແມ່ນແຕ່ນາທີ່ຫວ່ານພຽງຄັ້ງດຽວ ກໍຍັງເກັບກ່ຽວໄດ້ເຖິງເຈັດຄັ້ງ; ຕົ້ນໄມ້ອອກຜົນຕາມລະດູ ແລະຕາມລະດູນັ້ນກໍປະດັບດ້ວຍດອກໄມ້.

Verse 40

यथर्तु पत्रसंयुक्तास्तत्र स्युः सुमनोहराः । अग्निष्टोमादिका यज्ञाः प्रवर्तंते सहस्रशः

ທີ່ນັ້ນ ທຸກຢ່າງງາມຕາ ມີໃບໄມ້ຄົບຖ້ວນຕາມລະດູ; ແລະພິທີບູຊາຍັດຍະ ເຊັ່ນ ອັກນິສໂຕມ (Agniṣṭoma) ກໍດໍາເນີນກັນເປັນພັນໆ.

Verse 41

इतरेतरसंस्पर्धैः क्रियमाणा नृपोत्तमैः । ब्राह्मणैश्च सुरश्रेष्ठ स्वर्गलोकमभीप्सुभिः

ໂອ ພະເທວະຜູ້ປະເສີດ! ກິດອັນສັກສິດນີ້ ຖືກກະທໍາດ້ວຍການແຂ່ງຂັນກັນ ໂດຍກະສັດຜູ້ດີເລີດ ແລະພຣາຫມັນທັງຫຼາຍ—ຜູ້ປາຖະໜາຈະເຖິງໂລກສະຫວັນ.

Verse 42

तीर्थयात्रां व्रतं दानं नियमं संयमं तथा । परलोकमभीप्संतस्तत्र कुर्वंति मानवाः

ທີ່ນັ້ນ ມະນຸດທັງຫຼາຍເຮັດການເດີນທາງຈາລິກໄປຫາຕີຣຖະ, ຮັບວຣະຕະ, ໃຫ້ທານ, ແລະປະພຶດນິຍະມະກັບສັງຍະມະ—ເພື່ອປາຖະໜາໂລກຫຼັງ.

Verse 43

सहस्रेण तु वर्षाणां तत्र स्याद्यौवनं नृणाम् । सहस्रपञ्चकं यावदूर्ध्वं वार्द्धक मुच्यते

ທີ່ນັ້ນ ຄວາມໜຸ່ມຂອງມະນຸດດໍາລົງຢູ່ໄດ້ເຖິງໜຶ່ງພັນປີ; ແລະເກີນຈາກນັ້ນໄປອີກ ຈົນເຖິງຫ້າພັນປີ ຄວາມແກ່ຊະລາຖືກກັ້ນໄວ້.

Verse 44

रजकश्चर्मकारश्च नटो बुरुड एव च । कैवर्त्तमेदभिल्लाश्च चंडालाः शूद्रमानवाः

ພວກຊັກເສື້ອຜ້າ, ຜູ້ເຮັດໜັງ, ນັກສະແດງ, ແລະ ບຸຣຸດາ; ພ້ອມທັງ ໄກວັດຕະ, ເມດາ, ພິລລາ, ແລະ ຈັນດາລາ—ທັງໝົດນີ້ຖືກກ່າວວ່າເປັນຊຸມຊົນຊູດຣະໃນມະນຸດໂລກ.

Verse 46

इन्द्र उवाच । उत्पत्तिः कथमेतेषामंत्यजानां द्विजो त्तम । यथावद्वद कार्त्स्न्येन अत्र कौतूहलं महत्

ອິນທຣະກ່າວວ່າ: ໂອ ຜູ້ປະເສີດໃນດວິຊະ, ກຳເນີດຂອງພວກອັນຕະຍະເຫຼົ່ານີ້ເກີດຂຶ້ນແນວໃດ? ຂໍຈົ່ງກ່າວໃຫ້ຖືກຕ້ອງ ແລະ ຄົບຖ້ວນ—ເພາະຄວາມຢາກຮູ້ຂອງຂ້າພະເຈົ້າໃນນີ້ຍິ່ງໃຫຍ່.

Verse 47

बृहस्पतिरुवाच । एतेषामष्टधा सृष्टिर्जायतेंऽत्यजसंभवा । योनि दोषात्सुरश्रेष्ठ जातेर्वक्ष्याम्यहं स्फुटम्

ພຣະພຶຫັດສະປະຕິກ່າວວ່າ: ໂອ ຜູ້ປະເສີດໃນຫມູ່ເທວະ, ການກໍ່ກຳເນີດຂອງພວກນີ້ເກີດຂຶ້ນເປັນແປດປະການ ສືບເນື່ອງກັບສາຍອັນຕະຍະ. ເນື່ອງຈາກຄວາມບົກພ່ອງໃນຄັນ/ສາຍເລືອດ, ຂ້າພະເຈົ້າຈະອະທິບາຍຈຳແນກຂອງພວກເຂົາໃຫ້ຊັດເຈນ.

Verse 48

ब्राह्मण्यां क्षत्रियाज्जातः सूत इत्यभिधीयते । सूतेन रजकश्चैव रजकेन च चर्मकृत्

ຈາກຍິງພຣາຫມະນີ ແລະ ຊາຍກະສັດຕຣິຍະ ເກີດຜູ້ທີ່ເອີ້ນວ່າ “ສູຕະ”. ຈາກສູຕະເກີດຣະຈະກະ (ຜູ້ຊັກເສື້ອຜ້າ) ແລະ ຈາກຣະຈະກະເກີດ ຈັມມະກຣິດ (ຜູ້ເຮັດໜັງ).

Verse 49

चर्मकारेण संजज्ञे नटश्चांत्यजसंज्ञकः । चत्वारः क्षेत्रसंभूता एते क्षेत्रे द्विजन्मनाम्

ຈາກຜູ້ເຮັດໜັງ ເກີດນະຕະ (ນັກສະແດງ) ຜູ້ຖືກເອີ້ນວ່າອັນຕະຍະ. ທັງສີ່ນີ້ກ່າວວ່າເກີດຈາກ “ທົ່ງນາ/ເຂດ” (ກະເສດຕຣະ) ໃນເຂດຂອງດວິຊະທັງຫຼາຍ.

Verse 50

तथा च मागधो जज्ञे वैश्येन द्विजसंभवे । क्षेत्रे मागधवीर्येण बुरुडो मरुदुत्तम

ດັ່ງນັ້ນເຊັ່ນກັນ “ມາກະທະ” ເກີດຈາກໄວຊະຍະ ໃນສາຍດວິຊະ. ແລະໃນ “ເຂດ/ກະເສດຕຣະ” ໂດຍເມັດພະລັງຂອງມາກະທະ “ບຸຣຸດ” ກໍເກີດຂຶ້ນ—ໂອ ຜູ້ເປັນຫົວໜ້າແຫ່ງມະຣຸດ (ອິນທຣະ)។

Verse 51

बुरुडेन च कैवर्तः कैवर्तेन च मेदकः । चत्वारो वैश्यसंभूता एते क्षेत्रे द्विजन्मनाम् । प्रजायन्ते सुरश्रेष्ठ सवकर्मसु गर्हिताः

ຈາກ “ບຸຣຸດ” ເກີດ “ໄກວັດຕະ” ແລະຈາກ “ໄກວັດຕະ” ເກີດ “ເມດະກະ”. ທັງສີ່ນີ້ເກີດຈາກສາຍໄວຊະຍະ ໃນ “ເຂດ” ຂອງດວິຊະ; ໂອ ຜູ້ປະເສີດໃນໝູ່ເທວະ, ພວກເຂົາຖືກກ່າວວ່າຖືກຕຳນິໃນວຽກງານຂອງຕົນໆ.

Verse 52

तथा शूद्रेण संजज्ञे ब्राह्मण्यां सुरसत्तम । भिल्लाख्यश्चापि भिल्लेन चंडालश्च प्रजायते

ດັ່ງນັ້ນເຊັ່ນກັນ ໂອ ຜູ້ປະເສີດໃນໝູ່ເທວະ, ເມື່ອນາງພຣາຫມັນຍະ (ພຣາຫມັນຍິງ) ຕັ້ງຄັນໂດຍຊູດຣະ, ລູກທີ່ເອີ້ນວ່າ “ພິລລະ” ກໍເກີດ; ແລະຈາກ “ພິລລະ” ເກີດ “ຈັນດາລະ”.

Verse 53

एतौ द्वावपि शूद्रेण भवतो द्विजसंभवे । क्षेत्रे सर्वसुराधीश सत्यमेतन्मयोदितम्

ຜົນທັງສອງນີ້ກໍເກີດຈາກຊູດຣະ ໃນກໍລະນີລູກຫຼານທີ່ພົວພັນກັບດວິຊະ. ໂອ ຈອມເທວະທັງປວງ, ນີ້ແມ່ນຄວາມຈິງທີ່ຂ້າໄດ້ກ່າວໄວ້—ໃນດິນແດນອັນສັກສິດນີ້.

Verse 54

एतत्त्रेतायुगे प्रोक्तं मया ते सुरसत्तम । आकर्णय प्रयत्नेन द्वापरस्याधुना स्थितिम्

ເລື່ອງນີ້ ໂອ ຜູ້ປະເສີດໃນໝູ່ເທວະ, ຂ້າໄດ້ກ່າວແກ່ເຈົ້າແລ້ວ ກ່ຽວກັບຍຸກເຕຣຕາ. ບັດນີ້ ຈົ່ງຟັງດ້ວຍຄວາມພາກພຽນ ແລະຄວາມໃສ່ໃຈ ສະພາບຂອງຍຸກດວາປະຣະ.

Verse 55

लक्षाष्टकप्रमाणेन तद्युगं परिकीर्तितम् । चतुःषष्टिसहस्राणि वर्षाणां परिसं ख्यया । कपिशो जायते तत्र भगवान्गरुडध्वजः

ຍຸກນັ້ນຖືກປະກາດວ່າມີຂະໜາດເທົ່າ 8 ລັກສະ. ຕາມການນັບຄົບຖ້ວນ ມີ 64,000 ປີ. ໃນຍຸກນັ້ນ ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຜູ້ມີທຸງກຣຸດ ປະສູດດ້ວຍຜິວສີນ້ຳຕານອອກເຫຼືອງ ຄ້າຍລິງ.

Verse 56

द्वौ पादौ चैव धर्मस्य द्वौ पापस्य व्यवस्थितौ । तत्र स्याद्यौवनं नृणां गते वर्षशतेऽ खिले

ໃນຍຸກນັ້ນ ທຳມະມີສອງສ່ວນ ແລະ ບາບກໍມີສອງສ່ວນ ຕັ້ງຢູ່ຢ່າງໝັ້ນຄົງ. ມະນຸດຈະເຖິງວັຍໜຸ່ມກໍເມື່ອຜ່ານໄປຄົບ 100 ປີ.

Verse 57

ततोऽन्यैः समतिक्रांतैर्वार्धक्यं पञ्चभिः शतैः । तत्र सत्यानृता लोका देवा भूपास्तथा परे

ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ເມື່ອເວລາອື່ນຜ່ານໄປອີກ ຄວາມແກ່ຊະລາຈະມາເຖິງໃນ 500 ປີ. ໃນຍຸກນັ້ນ ສັດໂລກ—ເທວະ, ກະສັດ, ແລະອື່ນໆ—ປົນກັນລະຫວ່າງຄວາມຈິງແລະຄວາມບໍ່ຈິງ.

Verse 58

नार्यश्चापि सुरश्रेष्ठ तत्स्व रूपाः प्रकीर्तिताः । पंचहस्तप्रमाणेन चतुर्हस्तास्तथा परं

ແລະຍິງທັງຫຼາຍດ້ວຍ ໂອ ຜູ້ປະເສີດໃນບັນດາເທວະ ຖືກກ່າວວ່າມີຮູບລັກສະນະຂອງຕົນ. ຂະໜາດຖືກກ່າວວ່າ 5 ຝາມື ແລະຕໍ່ມາ (ອີກພວກໜຶ່ງ) 4 ຝາມືດ້ວຍ.

Verse 59

नातिरूपेण संयुक्ता न च रूपविवर्जिताः । अव्यक्तजल्पकाश्चापि पशवः पक्षिणो मृगाः

ພວກເຂົາບໍ່ໄດ້ງາມເກີນໄປ ແລະກໍບໍ່ໄດ້ຂາດຄວາມງາມ. ແມ່ນແຕ່ສັດ—ສັດປ່າ, ນົກ, ແລະກວາງ—ກໍຮ້ອງສຽງບໍ່ຊັດເຈນ.

Verse 60

नातिपुष्पफलैर्युक्ता वृक्षाश्चापिसुरेश्वर । सस्यानि तानि जायन्ते तत्र चोप्तानिकर्षुकैः

ໂອ ພະເຈົ້າແຫ່ງເທວະດາ, ຕົ້ນໄມ້ທີ່ນັ້ນກໍບໍ່ໄດ້ອຸດົມດ້ວຍດອກແລະໝາກເກີນໄປ. ພືດຜົນເກີດຂຶ້ນຕາມສິ່ງທີ່ຊາວນາໄດ້ຫວ່ານປູກ.

Verse 61

वर्षंति जलदाः कामं भवन्त्योषधयोऽखिलाः । यत्किंचिद्भूतले ज्ञानं शास्त्रं वा सुरसत्तम । तत्तत्र समभावेन न सत्यं नैव चानृतम्

ເມກຝົນຕົກຕາມປາດຖະໜາ ແລະສົມຸນໄພທຸກຊະນິດກໍເຕີບໃຫຍ່. ຄວາມຮູ້ ຫຼື ຄຳພີໃດໆທີ່ມີໃນໂລກ, ໂອ ຜູ້ປະເສີດໃນໝູ່ເທວະດາ, ທີ່ນັ້ນດ້ວຍຄວາມສົມດຸນສະເໝີ ມັນບໍ່ແມ່ນຈິງລ້ວນ ແລະບໍ່ແມ່ນເທັດລ້ວນ.

Verse 62

तीर्थानां च मखानां च द्वापरे सुरसत्तम । फलं भावानुरूपेण दानानां च प्रजायते

ໂອ ຜູ້ປະເສີດໃນໝູ່ເທວະດາ, ໃນຍຸກດວາປະຣະ ຜົນຂອງການໄປສູ່ຕີຣຖະ (tīrtha), ການປະກອບຍັດ (makha), ແລະການໃຫ້ທານ (dāna) ເກີດຂຶ້ນຕາມຈິດໃຈພາຍໃນ; ການກະທຳແຕ່ລະຢ່າງໃຫ້ຜົນຕາມສັດທາແລະເຈດຕະນາ.

Verse 63

एतत्तव समाख्यातं युगं द्वापरसंज्ञकम् । मया सर्वं सुराधीश यथादृष्टं यथा श्रुतम्

ດັ່ງນັ້ນ ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ອະທິບາຍໃຫ້ທ່ານຮູ້ເຖິງຍຸກທີ່ເອີ້ນວ່າ ດວາປະຣະ. ໂອ ຈອມເທວະດາ, ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ເລົ່າທຸກຢ່າງຕາມທີ່ໄດ້ເຫັນ ແລະຕາມທີ່ໄດ້ຍິນຈາກປະເພນີອັນສັກສິດ.

Verse 64

शृणुष्वावहितो भूत्वा वदतो मम सांप्रतम् । रौद्रं कलियुगंनाम यत्र कृष्णो जनार्दनः

ບັດນີ້ ຈົ່ງຟັງດ້ວຍໃຈທີ່ຕັ້ງໝັ້ນ ໃນຂະນະທີ່ຂ້າພະເຈົ້າກ່າວ: ມີຍຸກອັນດຸຮ້າຍຊື່ວ່າ ກະລິຍຸກ, ທີ່ນັ້ນ ພຣະກຣິດສະນະ ຈະນາຣະດະນະ ຜູ້ປົກປ້ອງ ບໍ່ຢູ່ທ່າມກາງມະນຸດອີກ.

Verse 65

द्वात्रिंशच्च सहस्राणि वर्षाणां कथितं विभो । तथा लक्षचतुष्केण साधुलोकविवर्जितम्

ໂອ ຜູ້ມີອານຸພາບຍິ່ງ, ກະລິຍຸກ ຖືກກ່າວວ່າຍາວ 32,000 ປີ ແລະຍັງເພີ່ມອີກດ້ວຍ 4 ລັກສະ—ເປັນຍຸກທີ່ຂາດການຄົບຫາ ແລະຄໍານໍາພາຂອງສາທຸຊົນ.

Verse 66

तत्रैकपादयुक्तश्च धर्मः पापं त्रिभिः स्मृतम् । पूर्वार्धेभ्यः परं सर्वं संभविष्यति पात कम्

ໃນຍຸກນັ້ນ ທຳມະຢືນຢູ່ແຕ່ຂາດຽວ ແລະບາບຖືກກ່າວວ່າມີສາມຂາຄອງອໍານາດ. ທຽບກັບຍຸກກ່ອນໆ ສິ່ງທີ່ຕາມມາຈະເອົາໃຈໄປທາງຄວາມຕົກຕໍ່າ ແລະການຜິດທຳເປັນສ່ວນໃຫຍ່.

Verse 67

न शृण्वंति पितुः पुत्रा न स्नुषा भ्रातरो न च । न भृत्या न कलत्राणि यत्र द्वेषः परस्परम्

ໃນຍຸກນັ້ນ ລູກຊາຍບໍ່ຟັງພໍ່, ລູກໃພ້ຍິງກໍບໍ່, ພີ່ນ້ອງກໍບໍ່. ທັງຄົນຮັບໃຊ້ ແລະຄູ່ຄອງກໍບໍ່ຊື່ສັດ—ທຸກແຫ່ງມີແຕ່ຄວາມຊັງກັນແລະກັນ.

Verse 68

यत्र षोडशमे वर्षे नराः पलित यौवनाः । तत्र द्वादशमे वर्षे गर्भं धास्यति चांगना

ໃນຍຸກນັ້ນ ຜູ້ຊາຍອາຍຸ 16 ປີ ກໍປານດັ່ງຄົນເຖົ້າທັງທີ່ຍັງໜຸ່ມ. ແລະຍິງສາວທີ່ນັ້ນຈະຕັ້ງຄັນແຕ່ອາຍຸ 12 ປີ.

Verse 69

आयुः परं मनुष्याणां शतसंख्यं सुरेश्वर । नागानां च तरूणां च वर्षाणां यत्र नाधिकम्

ໂອ ພຣະເຈົ້າແຫ່ງເທວະ, ໃນຍຸກນັ້ນ ອາຍຸສູງສຸດຂອງມະນຸດຈະມີແຕ່ປະມານ 100 ປີ. ແມ່ນແຕ່ນາກ/ງູ ແລະຕົ້ນໄມ້ ກໍຈະບໍ່ມີອາຍຸເກີນກວ່ານັ້ນ.

Verse 70

द्वात्रिंशद्धयमुख्यानां चतुर्विंशतिः खरोष्ट्रयोः । अजानां षोडश प्रोक्तं शुनां द्वादशसंख्यया

ອາຍຸຂອງມ້າ ແລະສັດຄ້າຍຄືກັນ ຖືກກ່າວວ່າ 32 ປີ; ລາ ແລະອູດ 24 ປີ; ແບ້ 16 ປີ; ແລະໝາ 12 ປີ។

Verse 71

चतुष्पदानामन्येषां विंशतिः पंचभिर्युता । यत्र काकाश्च गृध्राश्च कौशिकाश्चिरजीविनः

ສໍາລັບສັດສີ່ຂາອື່ນໆ ອາຍຸແມ່ນ 25 ປີ. ແຕ່ໃນການນັ້ນ ກາ ແລະນົກແຮ້ງ ພ້ອມທັງນົກຮູກ ຈະມີອາຍຸຍືນຍາວ.

Verse 72

तथा पापपरा लोका दुःस्थिताश्च विशेषतः । तथा कण्टकिनो वृक्षा रूक्षाः पुष्पफलच्युताः । सेवितास्तेऽपि गृध्राद्यैर्यत्र च्छायाविवर्जिताः

ໃນທີ່ນັ້ນ ຜູ້ຄົນຫັນໄປຮັກບາບ ແລະຕົກຢູ່ໃນຄວາມທຸກຍາກຢ່າງຫນັກ. ແມ່ນແຕ່ຕົ້ນໄມ້ກໍກາຍເປັນມີໜາມ ແຂງກະດ້າງ ປາດສະຈາກດອກແລະຜົນ; ບໍ່ມີຮົ່ມເງົາ ແລະຖືກເຂົ້າຫາໂດຍນົກແຮ້ງແລະພວກມັນ.

Verse 73

यत्र धर्मो ह्यधर्मेण पीड्यते सुरसत्तम । असत्येन तथा सत्यं भूपाश्चौरैः सदैव तु

ໂອ ຜູ້ປະເສີດໃນບັນດາເທວະ, ໃນທີ່ນັ້ນ ທັມມະຖືກອະທັມມະກົດຂີ່; ຄວາມຈິງຖືກຄວາມເທັດທັບທຳລາຍ; ແລະກະສັດຖືກປະພຶດດັ່ງໂຈນເປັນນິດ (ຫຼືກາຍເປັນໂຈນ).

Verse 74

गुरवश्च तथा शिष्यैः स्त्रीभिश्च पुरुषाधमाः । स्वामिनो भृत्यवर्गैश्च मूर्खैश्चापि बहुश्रुताः

ໃນທີ່ນັ້ນ ຄູອາຈານຖືກລູກສິດບໍ່ເຄົາລົບ; ຜູ້ດີຖືກຄົນຊົ່ວຊ້າ (ແມ່ນແຕ່ແມ່ຍິງ) ກົດຂີ່; ນາຍຖືກຂ້າຮັບໃຊ້ຂັດຄ້ານ; ແລະຜູ້ຮູ້ຫຼາຍຖືກຄົນໂງ່ດູໝິ່ນ.

Verse 75

यत्र सीदंति धर्मिष्ठा नराः सत्यपरायणाः । दान्ता विवेकिनः शान्तास्तथा परहिते रताः

ທີ່ນັ້ນ ຜູ້ມີທຳສູງ ຍຶດສັດຈະ ຄວບຄຸມຕົນ ມີປັນຍາແຍກແຍະ ສະງົບ ແລະຍິນດີໃນປະໂຫຍດຜູ້ອື່ນ ກໍຕົກຢູ່ໃນຄວາມລຳບາກແລະທຸກຂ໌ເຂັ້ມຂັນ.

Verse 76

आधयो व्याधयश्चैव तथा पीडा महाद्भुता । सदैव संस्थिता यत्र साधुपीडनवांछया

ທີ່ນັ້ນ ຄວາມທຸກໃຈ ແລະໂລກພະຍາດກາຍ ພ້ອມທັງຄວາມເຈັບປວດອັນນ່າພິສົດ ດຳລົງຢູ່ເປັນນິດ ເນື່ອງຈາກຄວາມປາຖະໜາຈະບີບຄັ້ນຜູ້ດີ.

Verse 77

अल्पायुषस्तथा मर्त्या जायंते वर्णसंकरात् । ये केचन प्रजीवंति दुःखेन ते समन्विताः

ເນື່ອງຈາກຄວາມປົນເປື້ອນແຫ່ງວັນນະ ແລະການປະປົນຂອງລຳດັບ ມະນຸດຈຶ່ງເກີດມາອາຍຸສັ້ນ; ຜູ້ໃດພໍດຳລົງຊີວິດໄດ້ ກໍດຳລົງຢູ່ຄຽງຄູ່ກັບຄວາມທຸກຂ໌.

Verse 78

न वर्षति घनः काले संप्राप्तेऽपि यथोचिते । न सस्यं स्यात्सुवृष्टेपि कर्षुकस्यापि वांछितम्

ແມ່ນແຕ່ເມື່ອລະດູການອັນຄວນມາຮອດ ເມກກໍບໍ່ຕົກຝົນຕາມເວລາ; ແລະແມ່ນແຕ່ຝົນຕົກຫນັກ ພືດຜົນກໍບໍ່ເປັນດັ່ງທີ່ຊາວນາປາຖະໜາ.

Verse 79

न च क्षीरप्रदा गावो यद्यपि स्युः सुपोषिताः । न भवंति प्रभू ताश्च यत्नेनापि सुरक्षिताः

ແມ່ນແຕ່ງົວຈະຖືກລ້ຽງດູດີ ກໍບໍ່ໃຫ້ນ້ຳນົມ; ແລະແມ່ນແຕ່ຖືກປົກປ້ອງຢ່າງພາກພຽນ ກໍບໍ່ເຈີຣິນ ຫຼືບໍ່ເກີດຜົນຜະລິດ.

Verse 80

आविकानां तथोष्ट्रीणां यत्र क्षीरप्रशंसकाः । लोका भवंति निःश्रीकास्तथा ये च मलिम्लुचाः

ບ່ອນໃດທີ່ຜູ້ຄົນສັນລະເສີນນ້ຳນົມແກະ ແລະນ້ຳນົມອູດ ປະຊາຊົນໃນບ່ອນນັ້ນຈະຂາດຄວາມຮຸ່ງເຮືອງ ແລະກຽດສັກສີ; ທັງຍັງມີຜູ້ດຳລົງຊີວິດດ້ວຍທາງອັນບໍ່ບໍລິສຸດ ແລະລ່າຫາກິນ (malimluca) ອີກດ້ວຍ।

Verse 81

तथा तपस्विनः शूद्राः शूद्रा धर्मपरायणाः । शूद्रा वेदविचारज्ञा यज्ञकर्मणि चोद्यताः

ທຳນອງດຽວກັນ ມີຊູດຣະບາງຄົນດຳລົງຕົນເປັນຕະປະສະວິນ; ຊູດຣະບາງຄົນອຸທິດໃຈແກ່ທຳມະ; ຊູດຣະບາງຄົນຊຳນານໃນການພິຈາລະນາພຣະເວດ; ແລະຊູດຣະບາງຄົນກໍຂະຫຍັນໃນພິທີຍັດ (ຍະຊະນະ) ດ້ວຍ।

Verse 82

शूद्राः प्रतिग्रहीतारः शूद्रा दानप्रदास्तथा । शूद्राश्चापि तथा वन्द्याः शद्रास्तीर्थेषु संस्थिताः

«ຊູດຣະເປັນຜູ້ຮັບທານ; ຊູດຣະກໍເປັນຜູ້ໃຫ້ທານເຊັ່ນກັນ. ຊູດຣະຍັງຄວນໄດ້ຮັບການຄຳນັບ—ຊູດຣະຜູ້ສະຖິດຢູ່ ແລະໄດ້ຮັບກຽດໃນຕີຣຖະອັນສັກສິດ»।

Verse 83

पंचगर्तान्खनंत्येव मृत्युकाले नराधमाः । शिरसा हस्तपादाभ्यां मोहात्संनष्टचेतनाः

«ໃນຍາມມໍລະນະ ຄົນຊົ່ວຊ້າຕ່ຳຊ້າຈະຂຸດຫຼຸມຫ້າຫຼຸມແທ້ໆ—ໂດຍໃຊ້ຫົວ ມື ແລະຕີນ—ດ້ວຍຄວາມຫຼົງ ແລະຈິດສຳນຶກສູນຫາຍ»។

Verse 84

वेदविक्रयकर्तारो ब्राह्मणाः शौचवर्जिताः

«ພຣາຫມັນຈະກາຍເປັນຜູ້ຂາຍພຣະເວດ ໂດຍປາສະຈາກຄວາມບໍລິສຸດ ແລະການຊຳລະອັນຖືກຕ້ອງ»។

Verse 85

स्वाध्यायरहिताश्चैव शूद्रान्ननिरताः सदा । असत्प्रतिग्रहाः प्रायो जिह्वालौल्यसमुत्सुकाः

ປາສະຈາກການສະວາດະຍາຍ (ການສຶກສາວິເດ) ແລະມຸ່ງໝັ້ນຕໍ່ອາຫານຈາກຊູດຣະເສມອ, ສ່ວນໃຫຍ່ຮັບຂອງຂວັນທີ່ບໍ່ຄວນ, ແລະກະຕືລືລົ້ນດ້ວຍຄວາມໂລບຂອງລີ້ນ—ດັ່ງນັ້ນເຂົາຈະເປັນໄປ।

Verse 86

पाखंडिनो विकर्मस्थाः परदारोपजीविनः । कार्यकारणमाश्रित्य यत्र स्नेहः प्रजायते

ເປັນພາຄັນດິນ (ຜູ້ຫຼອກລວງທາງທຳ), ຢູ່ໃນກຳມະຕ້ອງຫ້າມ, ດຳລົງຊີວິດໂດຍອາໄສແມ່ຍິງຂອງຜູ້ອື່ນ; ແລະທີ່ໃດກໍຕາມທີ່ອ້າງ “ເຫດແລະຈຸດປະສົງ” ເປັນຂໍ້ອ້າງ, ຄວາມຜູກພັນກໍເກີດຂຶ້ນທີ່ນັ້ນ।

Verse 87

न स्वभावात्सहस्राक्ष कथंचिदपि देहिनाम् । यास्यंति म्लेच्छभावं च सर्वे वर्णा द्विजातयः

ໂອ ສະຫັດສະຣາກສະ (ອິນທຣະ), ບໍ່ແມ່ນແຕ່ໂດຍສະພາບດັ່ງເດີມເທົ່ານັ້ນ; ແຕ່ດ້ວຍວິທີໃດວິທີໜຶ່ງ ສັດມີກາຍທັງຫຼາຍ—ແທ້ຈິງທຸກວັນນະ ແມ່ນແຕ່ດວິຊະ (ຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງ)—ຈະໄຫຼໄປສູ່ສະພາບຄ້າຍມເລັດຈະ।

Verse 88

नष्टोत्सवाविधर्माणो नित्यं संकरकारकाः । सार्धहस्तत्रयाः पूर्वं भविष्यंति युगादितः

ງານບຸນງານສະເຫຼີມຖືກທຳລາຍ, ທຳມະຖືກລົບກວນ, ແລະເປັນຜູ້ກໍ່ໃຫ້ເກີດການປົນປົວສັບສົນເສມອ; ຕັ້ງແຕ່ຕົ້ນຍຸກ ເຂົາຈະດຳລົງຢູ່ເປັນເວລາ “ສາມມືກັບຄື່ງ”।

Verse 89

ततो ह्रासं प्रयास्यंति वृद्धिं याति कलौ युगे । भविष्यन्ति ततश्चांते मनुष्या बिलशायिनः

ຈາກນັ້ນເຂົາຈະເຂົ້າສູ່ຄວາມເສື່ອມຖອຍ ໃນຂະນະທີ່ຍຸກກະລິ (Kali) ເພີ່ມພູນຂຶ້ນ; ແລະໃນທ້າຍສຸດຂອງມັນ ມະນຸດຈະກາຍເປັນຜູ້ນອນອາໄສໃນຖ້ຳ ແລະຮູຮ່ອງ।

Verse 90

अल्पत्वाद्दुर्लभत्वाच्च अशक्ता गृहकर्मणि । भविष्यंत्यफला यज्ञास्तथा वेदव्रतानि च

ເນື່ອງຈາກຄວາມຂາດແຄນ ແລະ ການຫາໄດ້ຍາກ ຜູ້ຄົນຈະບໍ່ສາມາດປະກອບພິທີກຳໃນເຮືອນໄດ້; ຍັດຍະຈະເປັນໄຮ້ຜົນ ແລະ ວຣະຕະແຫ່ງເວດກໍເຊັ່ນດຽວກັນ।

Verse 91

नियमाः संयमाः सर्वे मंत्रवादास्तथैव च । तीर्थानि म्लेच्छसंस्पर्शाद्दूषितानि शतक्रतो

ໂອ ສະຕະກຣະຕຸ (ອິນທຣາ) ບັນດານິຍະມະ ແລະ ສັງຍະມະທັງໝົດ ພ້ອມທັງການປະຕິບັດມັນຕຣາ—ຕີຣຖະທັງຫຼາຍຈະຖືກດ່າງພ້ອຍໂດຍການສຳຜັດຂອງມເລັດຈະ।

Verse 92

स्वस्वभावविहीनानि हीनानि च तथा जलैः । कुत्सिता मंत्रवादा ये कुत्सिताश्च तपस्विनः

ໃນຍຸກນັ້ນ ຜູ້ຄົນຈະຂາດຄຸນລັກສະນະແທ້ຂອງຕົນ ແລະ ຂາດການສຳລວມໃນໃຈ; ຄວາມບໍລິສຸດຈະຫຼຸດຖອຍ ແມ່ນແຕ່ໃນເລື່ອງນ້ຳ. ຜູ້ຄ້າມັນຕຣາຈະຕ່ຳຊ້າ ແລະ ແມ່ນແຕ່ນັກຕະປະສະວິນກໍຈະຕົກຢູ່ໃນຄວາມອັບອາຍ।

Verse 93

तत्र ते संभविष्यंति कुत्सिता ये च मानवाः । कुलीनमपि संत्यज्य वरं रूपवयोन्वितम्

ທີ່ນັ້ນ ມະນຸດຜູ້ຕ່ຳຊ້າຈະເຈີຣິນຮຸ່ງເຮືອງ. ລະທິ້ງແມ່ນແຕ່ຕະກູນອັນສູງສົ່ງ ຜູ້ຄົນຈະເລືອກສິ່ງທີ່ເພີຍແຕ່ເບິ່ງຄື “ດີເລີດ”—ຄວາມງາມ ແລະ ວັຍໜຸ່ມ—ແທນຄຸນຄ່າແທ້.

Verse 94

वित्तलोभात्प्रदास्यंति कुत्सिताय नराः सुताम् । कन्यकाः प्रसविष्यंति कन्यकाः सुरतोत्सुकाः

ເນື່ອງຈາກຄວາມໂລບໃນຊັບສິນ ຜູ້ຊາຍຈະຍົກລູກສາວໃຫ້ແຕ່ງງານກັບຄົນບໍ່ສົມຄວນ. ສາວນ້ອຍຜູ້ກະຫາຍໃນກາມະສຸກ ຈະມີບຸດທັງທີ່ຍັງເປັນສາວບໍ່ທັນແຕ່ງ.

Verse 95

कन्यकाः प्रकरिष्यंति पुरुषैः सह संगतिम् । भर्तारं वंचयिष्यंति कुलीना अपि योषितः

ສາວນ້ອຍທັງຫຼາຍຈະຜູກພັນສຳພັນກັບຊາຍ ແລະແມ່ຍິງແມ່ນແຕ່ຕະກູນສູງກໍຈະຫລອກລວງຜົວຂອງຕົນ।

Verse 96

सर्वकृत्येषु दुःशीलाः ।सुयत्नेनापि रक्षिताः । निर्दयाश्चापि भूपालाः पीडयिष्यंति कर्षुकान्

ໃນວຽກການທຸກຢ່າງ ຜູ້ຄົນຈະປະພຶດຊົ່ວ ແມ່ນແຕ່ຖືກຄຸ້ມຄອງແລະສອນສັ່ງຢ່າງພາກພຽນກໍຕາມ; ແລະກະສັດຜູ້ໂຫດຮ້າຍຈະບີບຄັ້ນຊາວນາຜູ້ໄຖນາ।

Verse 97

पीडयिष्यंति निर्दोषान्वित्तलोभादसंशयम् । वधार्हमपि संप्राप्य वित्तलोभान्मलिम्लुचम्

ໂດຍບໍ່ສົງໄສ ເພາະຄວາມໂລບໃນຊັບສິນ ພວກເຂົາຈະກົດຂີ່ຜູ້ບໍ່ຜິດ; ແມ່ນແຕ່ໄດ້ຈັບຜູ້ຄວນຮັບໂທດແລ້ວ ກໍຈະປ່ອຍຄົນຊົ່ວໃຫ້ພົ້ນ ເພາະຄວາມໂລບນັ້ນເອງ।

Verse 98

संत्यक्ष्यंति युगे तस्मिन्प्राणिद्रोहेऽपि वर्तिनम् । क्षात्रधर्मं परित्यज्य करिष्यंति तथा रणम्

ໃນຍຸກນັ້ນ ພວກເຂົາຈະລະທິ້ງແມ່ນແຕ່ຜູ້ທີ່ກຳລັງກໍ່ຄວາມຮຸນແຮງຕໍ່ສັດມີຊີວິດ. ລະທິ້ງທຳຂອງກະສັດນັກຮົບ (ກະສັດຕຣິຍະ) ແລ້ວຈະຍັງເຮັດສົງຄາມ ແຕ່ບໍ່ມີຄວາມຊອບທຳ।

Verse 99

बृहस्पतिरुवाच । एतद्वः सर्वमाख्यातं युगानां लक्षणं मया । प्रमाणं च सुरश्रेष्ठ चतुर्णामप्यसंशयम्

ພຣະບຣິຫັດສະປະຕິກ່າວວ່າ: «ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ບອກແຈ້ງແກ່ພວກເຈົ້າແລ້ວ ທັງລັກສະນະຂອງຍຸກທັງຫຼາຍ ແລະມາດຕາວັດຂອງມັນ; ໂອ້ ຜູ້ປະເສີດໃນບັນດາເທວະ, ສຳລັບທັງສີ່ ໂດຍບໍ່ສົງໄສ»។

Verse 100

यश्चैतत्कीर्तयेन्मर्त्यः सदैव सुसा माहितः । स नूनं मुच्यते पापादाजन्ममरणांतिकात्

ຜູ້ໃດໃນຫມູ່ມະນຸດ ທີ່ສວດທ່ອງຖ້ອຍຄຳນີ້ເປັນນິດ ດ້ວຍໃຈສັດທາ ແລະໃຈດີ ຜູ້ນັ້ນຍ່ອມພົ້ນຈາກບາບ ຕັ້ງແຕ່ເລີ່ມເກີດ ຈົນຮອດທ້າຍສຸດຄືຄວາມຕາຍແນ່ນອນ.

Verse 101

शृणुयाद्वा नरो यश्च श्रद्धापूतेन चेतसा । सोऽपि मुच्येन्न सन्देहः पापाच्च दिवसोद्भवात्

ຫຼືຊາຍຜູ້ໃດຟັງມັນ ດ້ວຍໃຈທີ່ຖືກຊຳລະໂດຍສັດທາ ຜູ້ນັ້ນກໍພົ້ນແນ່ນອນ ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສ ຈາກບາບທີ່ສະສົມຂຶ້ນທຸກວັນ.

Verse 458

संभवंति युगे तस्मिन्यो निसंसर्गतो विभो । तथान्ये संख्यया हीना एतेभ्यो निंदिता नराः

ໂອ ພຣະອົງ, ໃນຍຸກນັ້ນມີຜູ້ຄົນເກີດຂຶ້ນທີ່ດຳລົງຊີວິດໂດຍບໍ່ມີການຄົບຄົນດີ. ແລະຍັງມີອີກພວກໜຶ່ງ ຈຳນວນນ້ອຍກວ່າ ທີ່ຖືກຕຳນິວ່າເລວຮ້າຍຍິ່ງກວ່າແມ່ນແຕ່ພວກນັ້ນ.