Adhyaya 228

Verse 1

सूत उवाच । तथान्यच्च बिलद्वारि शयनार्थे व्यवस्थितम् । दृष्ट्वा प्रमुच्यते पापी देवं च जलशायिनम्

ສູຕະເວົ້າວ່າ: ຍັງມີອີກ ທີ່ບິລະດວາຣະ ມີພະເທວະອົງໜຶ່ງສະຖາປະນາໄວ້ເພື່ອການພັກຜ່ອນ; ເພີ່ງໄດ້ເຫັນພຣະອົງຜູ້ບັນທົມເຫນືອນ້ຳ ຄົນບາບກໍຖືກປົດປ່ອຍຈາກບາບ.

Verse 2

स्नात्वा तस्मिन्बिलद्वारे पवित्रे लोकसंश्रये । यस्तं पूजयते भक्त्या शेषपर्यंकशायिनम् । आजन्ममरणात्पापात्स च मुक्तिमवाप्नुयात्

ເມື່ອອາບນ້ຳທີ່ບິລະດວາຣະ ອັນບໍລິສຸດ ແລະເປັນທີ່ພຶ່ງຂອງສັບພະໂລກ ແລ້ວ, ຜູ້ໃດບູຊາດ້ວຍສັດທາພຣະອົງຜູ້ບັນທົມເທິງຕຽງຂອງເສສະ ຈະພົ້ນຈາກບາບຕັ້ງແຕ່ເກີດຈົນຕາຍ ແລະໄດ້ບັນລຸມຸກຕິ.

Verse 3

चतुरो वार्षिकान्मासान्सुप्रसुप्तं सुरेश्वरम् । संपूजयति यो भक्त्या न स भूयोऽत्र जायते

ຜູ້ໃດບູຊາດ້ວຍສັດທາ ພຣະເຈົ້າແຫ່ງເທວະທັງປວງ ໃນຂະນະທີ່ພຣະອົງຫຼັບລຶກໃນໂຍກະນິດຣາ ຕະຫຼອດສີ່ເດືອນແຫ່ງລະດູຝົນ, ຜູ້ນັ້ນຈະບໍ່ເກີດອີກໃນໂລກນີ້.

Verse 4

तत्र पूर्वं महाभागा मुनयः सेव्य तं प्रभुम् । मृत्तिकाग्रहणं कृत्वा तस्य चायतने शुभे

ທີ່ນັ້ນ ໃນການກ່ອນໆ ບັນດາມຸນີຜູ້ມີວາສະນາຍິ່ງ ໄດ້ຮັບໃຊ້ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້ານັ້ນ; ແລະໃນສະຖານສັກສິດອັນມົງຄຸນຂອງພຣະອົງ ພວກເຂົາໄດ້ເກັບດິນສັກສິດເພື່ອປະກອບພິທີຕາມທີ່ກຳນົດ.

Verse 5

संप्राप्ताः परमं स्थानं तद्रिष्णोः परमं पदम् । यत्फलं सर्वतीर्थेषु सर्वयज्ञेषु यत्फलम् । तत्फलं तस्य पूजायां चातुर्मास्यां प्रजायते

ພວກເຂົາໄດ້ບັນລຸສະຖານະສູງສຸດ—ພຣະບົດສູງສຸດຂອງວິສນຸ. ຜົນບຸນທີ່ໄດ້ຈາກທີ່ທິຣຖະທັງປວງ ແລະຜົນທີ່ໄດ້ຈາກຍັດຍະທັງປວງ—ຜົນນັ້ນເອງເກີດຂຶ້ນຈາກການບູຊາພຣະອົງໃນຊ່ວງຈາຕຸຣມາສະຍາ.

Verse 6

यत्फलं गोग्रहे मृत्युं संप्राप्ता यांति मानवाः । तत्फलं चतुरो मासान्पूजया जलशायिनः

ຜົນບຸນໃດທີ່ມະນຸດໄດ້ຮັບໂດຍການພົບຄວາມຕາຍທີ່ ໂກຄຣະຫະ ຜົນບຸນນັ້ນເທົ່າກັນ ຍ່ອມໄດ້ດ້ວຍການບູຊາພຣະຈະລະຊາຍີ ຕະຫຼອດສີ່ເດືອນ।

Verse 7

अपि पापसमाचारः परदाररतोऽपिच । ब्रह्मघ्नोऽपि सुरापोऽपि स्त्रीहन्ताऽपि विगर्हितः । पूजया चतुरो मासांस्तस्य देवस्य मुच्यते

ແມ່ນແຕ່ຜູ້ດຳເນີນຊີວິດດ້ວຍບາບກຳ, ແມ່ນແຕ່ຜູ້ຫຼົງໃນເມຍຂອງຄົນອື່ນ, ແມ່ນແຕ່ຜູ້ຂ້າພຣາຫມັນ, ແມ່ນແຕ່ຜູ້ດື່ມສຸລາ, ແມ່ນແຕ່ຜູ້ຂ້າຍິງທີ່ຖືກຕຳນິ—ດ້ວຍການບູຊາເທວະນັ້ນສີ່ເດືອນ ຍ່ອມພົ້ນຈາກພັນທະແຫ່ງບາບ।

Verse 8

ऋषय ऊचुः । यदेतद्भवता प्रोक्तं तत्रस्थं जलशायिनम् । बिलद्वारे कथं सूत तत्र नः संशयो महान्

ພວກລຶສີກ່າວວ່າ: “ສິ່ງທີ່ທ່ານໄດ້ກ່າວໄວ້ ກ່ຽວກັບພຣະຈະລະຊາຍີທີ່ສະຖິດຢູ່ນັ້ນ ທີ່ປາກຖ້ຳ—ຈະເປັນໄປໄດ້ແນວໃດ ໂອ ສູຕະ? ໃນເລື່ອງນີ້ ພວກເຮົາມີຄວາມສົງໄສຢ່າງໃຫຍ່.”

Verse 9

स किल श्रूयते देवः क्षीराब्धौ मधुसूदनः । सदैव भगवाञ्छेते योगनिद्रां समाश्रितः

ເພາະໄດ້ຍິນກັນວ່າ ພຣະມະທຸສູດະນະ ຜູ້ເປັນເທວະ ບັນທົມຢູ່ເທິງມະຫາສະໝຸດນ້ຳນົມ ແລະພຣະພະຄະວານຜູ້ຈະເລີນ ບັນທົມຢູ່ເປັນນິດ ໂດຍເຂົ້າສູ່ໂຍກນິດຣາ।

Verse 10

कथं स भगवाञ्छेते बिलद्वारे व्यवस्थितः । एतत्कीर्तय कार्त्स्न्येन परं कौतूहलं हि नः

ດັ່ງນັ້ນ ພຣະພະຄະວານນັ້ນ ຈະບັນທົມຢູ່ທີ່ນັ້ນ ໂດຍສະຖິດຢູ່ປາກຖ້ຳ ໄດ້ແນວໃດ? ຂໍຈົ່ງເລົ່າໃຫ້ພວກເຮົາຟັງໂດຍຄົບຖ້ວນ ເພາະຄວາມຢາກຮູ້ຂອງພວກເຮົາໃຫຍ່ຫຼາຍ।

Verse 11

सूत उवाच । सत्यमेतन्महाभागाः क्षीराब्धौ मधुसूदनः । योगनिद्रां गतः शेते शेषपर्यंकशा यकः

ສູຕະກ່າວວ່າ: «ໂອ ຜູ້ມີບຸນຍິ່ງ, ນີ້ແມ່ນຄວາມຈິງ: ມະທຸສູດະນະ (ພຣະວິສນຸ) ບັນທົມຢູ່ເທິງມະຫາສະໝຸດນ້ຳນົມ, ເຂົ້າສູ່ຍົກນິດຣາ, ແລະນອນເທິງຕຽງຂອງ ເສສະ»។

Verse 12

स यथा तत्र क्षेत्रे तु संश्रितो भगवान्स्वयम् । जलशायिस्वरूपेण तच्छृशुध्वं समाहिताः

ບັດນີ້ ຈົ່ງຟັງດ້ວຍໃຈທີ່ຕັ້ງມັ່ນ: ພຣະເຈົ້າເອງໄດ້ມາພຶ່ງພາຢູ່ໃນທົ່ງສັກສິດນັ້ນ ໂດຍປາກົດເປັນຮູບ “ຈະລະຊາຍີ” ຜູ້ນອນເທິງນ້ຳ.

Verse 13

यथा च चतुरो मासान्पूजितस्तत्र संस्थितः । मुक्तिं ददाति पुंसां स तथा संकीर्तयाम्यहम्

ດັ່ງທີ່ພຣະອົງນັ້ນ ປະທັບຢູ່ທີ່ນັ້ນ ແລະຖືກບູຊາຕະຫຼອດສີ່ເດືອນ ພຣະອົງປະທານມຸກຕິແກ່ມະນຸດ; ດັ່ງນັ້ນ ຂ້າພະເຈົ້າຈຶ່ງຂໍປະກາດສັນລະເສີນພຣະມະຫິມາຂອງພຣະອົງ.

Verse 14

चत्वारोऽपि यथा मासा गर्हणीया धरातले । सर्वकर्मसु मुख्येषु यज्ञोद्वा हादिषु द्विजाः

ໂອ ທ່ານດວິຊະ (ຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງ), ດັ່ງທີ່ສີ່ເດືອນນີ້ ຖືກນັບຖືໃນໂລກວ່າສຳຄັນຢ່າງຍິ່ງ ໃນພິທີກຳຫຼັກທັງປວງ—ເຊັ່ນ ຍັດຍະ ແລະພິທີແຕ່ງງານ—ກໍໃຫ້ເຂົ້າໃຈວ່າການຖືປະພຶດໃນການນີ້ມີນ້ຳໜັກຍິ່ງ.

Verse 15

तद्वोऽहं कीर्तयिष्यामि नमस्कृत्य द्विजोतमाः । तस्मै देवाधिदेवाय निर्गुणाय गुणात्मने

ໂອ ຜູ້ດີເລີດໃນບັນດາດວິຊະ, ຫຼັງຈາກຂ້າພະເຈົ້າກໍ່ກາບນົບແລ້ວ ຈະເລົ່າໃຫ້ທ່ານຟັງ: ຂໍນອບນ້ອມແດ່ພຣະເທວາທິເທວາ, ຜູ້ເຫນືອກຸນ (ນິຣຄຸນ) ແຕ່ເປັນແກ່ນແທ້ແຫ່ງກຸນທັງປວງ.

Verse 16

अव्यक्तायाऽप्रमेयाय सर्वदेवमयाय च । सर्वज्ञाय कवीशाय सर्वभूतात्मने तथा

ຂໍນະມັດສະການແດ່ພຣະອະວະຍັກຕະ ຜູ້ບໍ່ປາກົດ, ຜູ້ຫາຂອບເຂດບໍ່ໄດ້, ຜູ້ເປັນອົງຮວມແຫ່ງເທວະທັງປວງ; ແດ່ພຣະຜູ້ຮູ້ທຸກສິ່ງ, ຈອມເຈົ້າແຫ່ງລະສີ-ກະວີ, ແລະອາດຕະມາໃນສັດທັງຫມົດ—ຂໍກ່າວນະມະແດ່ພຣະອົງ।

Verse 17

पुरासीद्दानवो रौद्रो हिरण्यकशिपुर्महान् । नारसिंहं वपुः कृत्वा विष्णुना यो निपातितः

ໃນການກ່ອນການ ມີດານະວະຜູ້ດຸຮ້າຍຍິ່ງໃຫຍ່ ຊື່ ຮິຣັນຍະກະຊິປຸ. ພຣະວິສນຸໄດ້ຮັບຮູບກາຍເປັນນາຣະສິງຫະ ແລ້ວປະຫານເຂົາໃຫ້ລົ້ມລົງ.

Verse 19

तस्य पुत्रद्वयं जज्ञे सर्वलक्षणलक्षितम् । प्रह्लादश्चांधकश्चैव वीर्येणाप्रतिमौ युधि

ເຂົາມີບຸດສອງຄົນ ຜູ້ຖືກໝາຍໄວ້ດ້ວຍລັກສະນະອັນດີທຸກປະການ: ພຣະຫລາດ ແລະ ອັນທະກະ; ທັງສອງບໍ່ມີໃຜເທົ່າໃນຄວາມກ້າຫານໃນສົງຄາມ.

Verse 20

स नैच्छत तदा राज्यं पितृपैतामहं महत् । समागतमपि प्राज्ञो यस्मात्तद्वो वदाम्यहम्

ແມ່ນແຕ່ອານາຈັກໃຫຍ່ທີ່ສືບມາຈາກພໍ່ແລະປູ່ຕາ ໄດ້ມາຮອດເຂົາແລ້ວ ແຕ່ຜູ້ຮູ້ທັນນັ້ນບໍ່ປາຖະໜາ; ເພາະເຫດນີ້ ຂ້ອຍຈຶ່ງເລົ່າໃຫ້ພວກເຈົ້າຟັງ.

Verse 21

दानवानां सदा द्वेषो देवेन सह चक्रिणा । न करोति पुनर्द्वेषं तं समुद्दिश्य सर्वदा

ດານະວະທັງຫຼາຍມັກມີຄວາມຊັງຊັງຕໍ່ພຣະເຈົ້າຜູ້ຖືຈັກຣະເປັນນິດ. ແຕ່ເຂົານັ້ນ ເມື່ອລະລຶກເຖິງພຣະອົງຢູ່ເສມອ ກໍບໍ່ຕອບໂຕ້ດ້ວຍຄວາມຊັງອີກ.

Verse 22

एतस्मात्कारणात्सर्वे तेन त्यक्ता दितेः सुताः । स्वराज्यमपि संत्यज्य विष्णुस्तेन समाश्रितः

ດ້ວຍເຫດນີ້ ບຸດທັງປວງຂອງດິຕິ ຖືກພວກເຂົາລະທິ້ງ; ແມ່ນແຕ່ລະທິ້ງອານາຈັກຂອງຕົນ ກໍໄດ້ໄປພຶ່ງພາພຣະວິສນຸ।

Verse 23

ततस्तैर्दानवैः क्षुद्रैर्विष्णुद्वेषपरायणैः । अन्धकः स्थापितो राज्ये पितृपैतामहे तदा

ຕໍ່ມາ ໂດຍພວກດານະວະຜູ້ຕໍ່າຕ້ອຍ ຜູ້ມຸ່ງໝັ້ນໃນຄວາມເກຽດຊັງພຣະວິສນຸ ໃນເວລານັ້ນ ອັນທະກະ ຖືກສະຖາປະນາໃຫ້ຄອງລາຊະບັນລັງບັນພະບຸລຸດ ແລະອານາຈັກ।

Verse 24

अन्धकोऽपि समाराध्य देवदेवं चतुर्मुखम् । अमरत्वं ततो लेभे यावच्चन्द्रार्कतारकम्

ອັນທະກະກໍດ້ວຍ ໄດ້ບູຊາຢ່າງຖືກຕ້ອງແດ່ ທ່ານເທວະເທວະ ຜູ້ມີສີ່ໜ້າ (ພຣະພຣະຫມາ) ແລ້ວໄດ້ຮັບອະມະຕະພາບ ດຳລົງຢູ່ຕາມທີ່ດວງຈັນ ດວງອາທິດ ແລະດາວທັງຫຼາຍຍັງຄົງຢູ່।

Verse 25

वरपुष्टस्ततः सोऽपि चक्रे शक्रेण विग्रहम्

ຕໍ່ມາ ເມື່ອໄດ້ຮັບພອນນັ້ນເສີມກຳລັງ ລາວກໍໄດ້ກໍ່ສົງຄາມກັບ ສັກຣະ (ອິນທຣະ)।

Verse 26

जित्वा शक्रं महासंख्ये यज्ञांशाञ्जगृहे स्वयम् । गत्वाऽमरावतीं दैत्यो निःसार्य च शतक्रतुम् । स्ववर्गेण समोपेतः स्वर्गं समहरत्तदा

ເມື່ອຊະນະສັກຣະໃນສົງຄາມໃຫຍ່ ລາວໄດ້ຍຶດເອົາສ່ວນແຫ່ງຍັດຍາທັງຫຼາຍໄວ້ເອງ। ຕໍ່ມາ ດານະວະໄດ້ໄປຫາອະມະຣາວະຕີ ຂັບໄລ່ສະຕະກຣະຕຸ (ອິນທຣະ) ອອກ ແລະ—ມີພວກພ້ອມຂອງຕົນຫ້ອມລ້ອມ—ໄດ້ຍຶດຄອງສະຫວັນໃນເວລານັ້ນ।

Verse 27

शक्रोऽपि च समाराध्य शंकरं लोकशंकरम् । सर्वदेवसमोपेतो भृत्यवत्परिवर्तते

ແມ່ນແຕ່ສັກກະກໍໄດ້ບູຊາບຳເນົາພຣະສັງກະຣະ ຜູ້ເກື້ອກູນໂລກທັງປວງ ແລ້ວຢືນຄອຍຮັບໃຊ້ ມີເທວະທັງຫມົດຕິດຕາມ ດັ່ງຄົນຮັບໃຊ້ໜຶ່ງ.

Verse 28

ततः कालेन महता तस्य तुष्टः पिनाकधृक् । तं प्राह वरदोऽस्मीति वद शक्र करोमि किम्

ຕໍ່ມາ ເມື່ອເວລາຜ່ານໄປດົນນານ ພຣະຜູ້ຖືຄັນທະນູປິນາກ (ພຣະສິວະ) ພໍໃຈໃນຕົວເຂົາ ແລ້ວກ່າວວ່າ: “ເຮົາແມ່ນຜູ້ປະທານພອນ; ຈົ່ງບອກມາ ໂອ ສັກກະ, ເຮົາຈະເຮັດຫຍັງໃຫ້ເຈົ້າ?”

Verse 29

इन्द्र उवाच । अंधकेन हृतं राज्यं मम वीर्यात्सुरेश्वर । यज्ञभागैः समोपेतं हत्वाऽशु तत्प्रयच्छ मे

ອິນທຣະກ່າວວ່າ: “ໂອ ພຣະເຈົ້າແຫ່ງເທວະທັງປວງ! ອັນທະກະໄດ້ຊິງອານາຈັກຂອງຂ້າດ້ວຍກຳລັງ. ຂໍພຣະອົງຂ້າເຂົາໃຫ້ໄວ—ຜູ້ຍຶດສ່ວນແຫ່ງຍັດ—ແລ້ວຄືນອານາຈັກນັ້ນໃຫ້ຂ້າ.”

Verse 30

तच्छ्रुत्वा तस्य दीनस्य भगवाञ्छशिशेखरः । प्रोवाच तव दास्यामि राज्यं त्रैलोक्यसंभवम्

ເມື່ອພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ ຜູ້ສວມຈັນທຣາເປັນມົງກຸດ (ພຣະສິວະ) ໄດ້ຍິນຄຳວອນຂອງຜູ້ທຸກຍາກນັ້ນ ຈຶ່ງກ່າວວ່າ: “ເຮົາຈະປະທານອຳນາດລາຊະທີ່ເກີດແກ່ສາມໂລກໃຫ້ເຈົ້າ.”

Verse 31

ततः संप्रेषयामास दूतं तस्य विचक्षणम् । गणेशं वीरभद्राख्यं गत्वा तं ब्रूहि चांधकम्

ຈາກນັ້ນ ພຣະອົງໄດ້ສົ່ງທູດຜູ້ຮອບຄອບຂອງພຣະອົງ—ຄື ຄະເນຊະ ຜູ້ມີນາມວ່າ ວີຣະພັດຣະ—ໂດຍກ່າວວ່າ: “ໄປເຖິງແລ້ວ ຈົ່ງເວົ້າກັບອັນທະກະນັ້ນ.”

Verse 32

ममादेशात्परित्यज्य स्वर्गं गच्छ धरातलम् । पितृपैतामहं स्थानं राज्यं तत्र समाचर

«ດ້ວຍພຣະບັນຊາຂອງເຮົາ ຈົ່ງລະທິ້ງສະຫວັນ ແລ້ວໄປສູ່ແຜ່ນດິນ. ທີ່ນັ້ນ ໃນຖິ່ນຖານບັນພະບຸລຸດຂອງພໍ່ແລະປູ່ຕາ ຈົ່ງປົກຄອງອານາຈັກຂອງເຈົ້າ»។

Verse 33

परित्यजस्व यज्ञांशान्नो चेद्धंतास्मि सत्वरम् । स गत्वा चांधकं प्राह यथोक्तं शंभुना स्फुटम्

«ຈົ່ງລະທິ້ງສ່ວນແບ່ງແຫ່ງຍັດ; ຖ້າບໍ່ເຊັ່ນນັ້ນ ເຮົາຈະຟັນເຈົ້າທັນທີ»។ ແລ້ວເຂົາໄປ ແລະໄດ້ກ່າວແກ່ອັນທະກະຢ່າງຊັດເຈນ ຕາມທີ່ພຣະສັມພູ (ພຣະສິວະ) ໄດ້ກ່າວໄວ້।

Verse 34

सविशेषमहाबुद्धिः स्वामिकार्यप्रसिद्धये । अथ तं चाधकः प्राह प्रविहस्य महाबलः

ຜູ້ສົ່ງສານນັ້ນ ມີປັນຍາຍິ່ງໃຫຍ່ແລະພິເສດ ໄດ້ກະທຳເພື່ອໃຫ້ພຣະປະສົງຂອງນາຍຂອງຕົນສຳເລັດ. ແລ້ວອັດຫະກະ ຜູ້ມີພະລັງຫຼາຍ ຫົວເຮາະດັງ ແລະກ່າວກັບເຂົາ।

Verse 35

अवध्यो हि यथा दूतस्तेन त्वां न निहन्म्यहम् । क स्याद्वै शंकरोनाम यो मामेवं प्रभाषते

«ດູດບໍ່ຄວນຖືກຂ້າ; ດັ່ງນັ້ນ ເຮົາຈຶ່ງບໍ່ຂ້າເຈົ້າ. ແຕ່ຜູ້ໃດກັນທີ່ຊື່ ‘ສັງກະຣະ’ ກ້າເວົ້າກັບເຮົາແບບນີ້?»

Verse 36

न मां वेत्ति स किं मूढः किं वा मृत्यु मभीप्सते

«ຄົນໂງ່ນັ້ນບໍ່ຮູ້ບໍ່ວ່າເຮົາແມ່ນໃຜ? ຫຼືວ່າເຂົາປາຖະໜາຄວາມຕາຍແທ້ໆ?»

Verse 37

अथवा सत्यमेवैतान्निर्विण्णो जीविताच्च सः । दरिद्रोपहतो नित्यं सर्वभोगविवर्जितः

ຫຼືບາງທີນີ້ແມ່ນຄວາມຈິງແທ້: ລາວເຫນື່ອຍໃຈຈາກຊີວິດ. ຖືກຄວາມທຸກຍາກກະທົບຢູ່ເປັນນິດ ແລະຖືກພົ້ນຈາກຄວາມເພີດເພີນທັງປວງ ຈຶ່ງເວົ້າກັບຂ້ອຍດັ່ງນີ້.

Verse 38

स्मशाने क्रीडनं यस्य भस्म गात्रविलेपनम् । भूषणं चाहयो वस्त्रं दिशो यस्य जटालका

ຜູ້ທີ່ການຫຼິ້ນຂອງລາວຢູ່ໃນປ່າຊ້າ, ກາຍຖືກທາດ້ວຍຂີ້ເຖົ່າ; ງູເປັນເຄື່ອງປະດັບ, ເສື້ອຜ້າແມ່ນທິດທັງປວງ, ແລະຜົມເປັນຈະຕາພັນກັນ—

Verse 39

कस्तस्य जीवितेनार्थस्तेनेदं मां ब्रवीति सः । तस्माद्गत्वा द्रुतं ब्रूहि मद्वाक्यं दूत सस्फुटम्

ຊີວິດຈະມີປະໂຫຍດອັນໃດແກ່ລາວ ຈຶ່ງເວົ້າກັບຂ້ອຍແບບນີ້? ດັ່ງນັ້ນ ໄປໃຫ້ໄວ ແລະຈົ່ງບອກຄໍາຂອງຂ້ອຍ ໂອ ທູດ ໃຫ້ຊັດແຈ້ງແລະຖືກຕ້ອງ.

Verse 40

त्यक्त्वा कैलासमेनं त्वं वाराणस्यां तपः कुरु । मया स्थानमिदं दत्तं कैलासं स्वसुतस्य च

ຈົ່ງລະທິ້ງໄກລາສນີ້ ແລະປະພຶດຕະປະສະຍາ (ຕະປະ) ຢູ່ວາຣານະສີ. ທີ່ພັກນີ້—ໄກລາສ—ຂ້ອຍໄດ້ປະທານໃຫ້ແກ່ບຸດຂອງຂ້ອຍດ້ວຍ.

Verse 41

वृकस्यापि न सन्देहो विभवेन समन्वितम् । नो चेत्प्राणान्हरिष्यामि सेंद्रस्य तव शंकर

ແມ່ນແຕ່ວຶກກໍບໍ່ມີຄວາມສົງໄສ—(ຂ້ອຍຈະຍຶດ) ລັດສະຫມີແລະອໍານາດທີ່ເຈົ້າອ້າງ. ຖ້າບໍ່ເຊັ່ນນັ້ນ, ໂອ ສັງກະຣາ, ຂ້ອຍຈະເອົາຊີວິດເຈົ້າ ແມ່ນແຕ່ພ້ອມກັບອິນທຣາດ້ວຍ.

Verse 42

तच्छ्रुत्वा वीरभद्रस्तु निर्भर्त्स्य च मुहुर्मुहुः । क्रोधेन महताविष्टः कैलासं समुपाविशत्

ເມື່ອໄດ້ຍິນດັ່ງນັ້ນ ວີຣະພັດຣະ ໄດ້ຕໍ່ວ່າຕຳນິຊ້ຳໆ. ຖືກຄວາມໂກດອັນໃຫຍ່ຫຼວງຄອບງຳ ຈຶ່ງເຂົ້າໄປຫາພູເຂົາໄກລາສ.

Verse 43

ततः स कथयामास तद्वाक्यं च पिनाकिनः । अतिक्रूरं विशेषेण तत क्रुद्धः पिनाकधृक्

ແລ້ວລາວໄດ້ນຳຖ້ອຍຄຳນັ້ນໄປກ່າວຕໍ່ພິນາກິນ (ພຣະສິວະ). ເມື່ອໄດ້ຍິນຖ້ອຍຄຳອັນໂຫດຮ້າຍເກີນປົກກະຕິນັ້ນ ຜູ້ຖືພິນາກາກໍໂກດຂຶ້ນ.

Verse 228

इति श्रीस्कान्दे महा पुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां षष्ठे नागरखण्डे हाटकेश्वरक्षेत्रमाहात्म्ये जलशाय्युपाख्याने ब्रह्मदत्तवरप्रदानोद्धतान्धकासुरकृतशंकराज्ञाव माननवर्णनंनामाष्टाविंशत्युत्तरद्विशततमोऽध्यायः

ດັ່ງນີ້ ໃນສະກັນດະມະຫາປຸຣານະອັນເຄົາລົບ—ໃນສັງຫິຕາ 81,000 ຄາຖາ—ໃນພາກທີ 6 ນາກະຣະຂັນດະ, ໃນການສັນລະເສີນຕີຣະຖະແຫ່ງເຂດສັກສິດ ຮາຕະເກສະວະຣະ, ໃນອຸປາຂະຍານ «ຊະລະຊາຍີ», ຈົບລົງບົດທີ 228 ຊື່ «ການປະທານພອນແກ່ ພຣະຫມະດັດຕະ ແລະການພັນລະນາວ່າ ອັນທະກະອະສຸຣະຜູ້ຈອງຫອງ ໄດ້ນົບນ້ອມຕໍ່ພຣະບັນຊາຂອງ ສັງກະຣະ».