Adhyaya 210

Verse 1

विश्वामित्र उवाच । तच्छ्रुत्वा वचनं तस्य देवर्षेर्नारदस्य च । सिद्धसेनो महीपालः प्राप्य तं योगमुत्तमम्

ວິສະວາມິດຕະ ກ່າວວ່າ: ເມື່ອໄດ້ຟັງຖ້ອຍຄໍາຂອງເທວະຣິສີ ນາຣະດະ ແລ້ວ, ພະຣາຊາ ສິດທະເສນະ ໄດ້ບັນລຸຍົກຄະອັນສູງສຸດ.

Verse 2

माधवे मासि संप्राप्ते अष्टम्यां सूर्यवासरे । सूर्योदये तु संप्राप्ते यावत्स्नात्वाऽर्चयेद्रविम्

ເມື່ອເດືອນ ມາທະວະ (ໄວສາຂະ) ມາຮອດ—ໃນວັນທີ 8 ຂອງຂ້າງເດືອນ ແລະເປັນວັນອາທິດ—ເມື່ອຕາເວັນຂຶ້ນ ຄວນອາບນ້ໍາ ແລ້ວບູຊາ ຣະວິ (ພະອາທິດ) ຕາມກໍານົດເວລາ.

Verse 3

तावत्कुष्ठविनिर्मुक्तः सहसा समपद्यत । ततो दिव्यवपुर्भूत्वा सन्तोषं परमं गतः

ໃນຂະນະນັ້ນເອງ ລາວກໍພົ້ນຈາກໂລກກຸດຖະ (ໂລກເຮື້ອ) ຢ່າງກະທັນຫັນ. ແລ້ວຈຶ່ງມີກາຍທິບທີ່ສະຫວ່າງໄສ ແລະໄດ້ບັນລຸຄວາມພໍໃຈອັນສູງສຸດ.

Verse 4

प्रायश्चित्तं ततश्चक्रे तांबूलस्य च भक्षणम् । अज्ञानेन कृतं यच्च चूर्णपत्रसमन्वितम्

ຕໍ່ມາ ລາວໄດ້ເຮັດປຣາຍັດຈິດ (ພິທີຊໍາລະບາບ) ສໍາລັບການຂົມຕໍາບູລະ (ໝາກພູ) ທີ່ເຮັດໄປດ້ວຍຄວາມບໍ່ຮູ້ ໂດຍກິນຮ່ວມກັບຜົງເຄື່ອງ ແລະໃບ.

Verse 5

ततश्च परमां लक्ष्मीं संप्राप्तः स महीपतिः । पितृपैतामहं राज्यं स प्रचक्रे यथा पुरा

ຕໍ່ມາ ພະຣາຊານັ້ນໄດ້ຮັບ ລັກສະມີ ອັນສູງສຸດ (ສິຣິມົງຄຸນແລະຄວາມຮຸ່ງເຮືອງ) ແລະໄດ້ປົກຄອງອານາຈັກມໍລະດົກຂອງບິດາແລະປູ່ຕາ ດັ່ງເກົ່າ.

Verse 6

एतत्ते सर्वमाख्यातं शंखतीर्थसमुद्भवम् । माहात्म्यं पार्थिवश्रेष्ठ किं भूयः श्रोतुमि च्छसि

ທັງໝົດນີ້ ຂ້າໄດ້ເລົ່າໃຫ້ເຈົ້າຟັງແລ້ວ—ຄືມະຫາອານຸພາບທີ່ເກີດຈາກ «ສັງຂະຕີຣຖະ»। ໂອ ກະສັດຜູ້ປະເສີດ, ເຈົ້າຍັງປາດຖະນາຟັງອັນໃດອີກ?

Verse 7

आनर्त उवाच । अत्याश्चर्यमिदं ब्रह्मन्यत्त्वया परिकीर्तितम् । यल्लक्ष्मीस्तस्य सन्नष्टा चूर्णपत्रस्य भक्षणात्

ອານັດຕະ ກ່າວວ່າ: ໂອ ພຣາຫມັນ, ສິ່ງທີ່ທ່ານໄດ້ເລົ່ານັ້ນ ນ່າອັດສະຈັນຢ່າງຍິ່ງ—ວ່າຄວາມຮຸ່ງເຮືອງຂອງເຂົາຖືກທຳລາຍ ເນື່ອງຈາກການຄຽວໃບທີ່ບົດເປັນຜົງປົນກັນ।

Verse 8

कीदृक्तेन कृतं तस्य प्रायश्चित्तं विशुद्धय्रे । कीदृक्तेन कृतं तच्च निजराज्यं यथा पुरा

ເຂົາໄດ້ກະທຳປຣາຍະຊິດ (ການແກ້ບາບ) ແບບໃດ ເພື່ອຄວາມບໍລິສຸດ? ແລະໂດຍວິທີໃດ ເຂົາຈຶ່ງໄດ້ຄືນອານາຈັກຂອງຕົນ ດັ່ງເກົ່າ?

Verse 9

विश्वामित्र उवाच । एषा पुण्यतमा मेध्या नागवल्ली नराधिप । अयथावत्कृता वक्त्रे बहून्दोषान्प्रयच्छति । तस्माद्यत्नेन संभक्ष्या दत्त्वा चैव स्वशक्तितः

ວິສະວາມິດຕະ ກ່າວວ່າ: ໂອ ນາຣາທິປະ, ນາກະວັນລີ (ເຄືອໝາກພູ) ນີ້ ເປັນຂອງມີບຸນສູງ ແລະຊຳລະໃຫ້ບໍລິສຸດ. ຖ້າຈັດເຮັດບໍ່ຖືກ ແລ້ວນຳເຂົ້າປາກ ຈະໃຫ້ເກີດໂທດຫຼາຍປະການ. ດັ່ງນັ້ນ ຄວນຄຽວດ້ວຍຄວາມລະມັດລະວັງ ແລະຄວນໃຫ້ທານຕາມກຳລັງຂອງຕົນ.

Verse 10

आनर्त उवाच । नागवल्ली कथं जाता कस्माद्दोषो महान्स्मृतः । अयथावद्भक्षणाच्च तन्मे वक्तुमिहार्हसि

ອານັດຕະ ກ່າວວ່າ: ນາກະວັນລີ ເກີດຂຶ້ນແນວໃດ? ແລະເປັນເຫດໃດ ຈຶ່ງກ່າວວ່າ ໂທດໃຫຍ່ເກີດຈາກການກິນມັນບໍ່ຖືກວິທີ? ຂໍທ່ານເລົ່າໃຫ້ຂ້ອຍຟັງໃນນີ້ເຖີດ.

Verse 11

विश्वामित्र उवाच । प्रश्नभारो महानेष त्वया मे परिकीर्तितः । तथापि च वदिष्यामि यदि ते कौतुकं नृप । यस्मात्सञ्जायते दोषश्चूर्णपत्रस्य भक्षणात्

ວິສະວາມິດຕະ ກ່າວວ່າ: ຄໍາຖາມທີ່ເຈົ້າຖາມມານີ້ ໜັກໜ່ວງຫຼາຍ. ແຕ່ຖ້າທ່ານກະສັດຢາກຮູ້ ຂ້າຈະອະທິບາຍວ່າ ເຫດໃດຄວາມຜິດຈຶ່ງເກີດຈາກການຄຽວສ່ວນຜະສົມໃບທີ່ບົດເປັນຜົງ.

Verse 12

अमृतार्थं पुरा देवैर्मथितः कलशोदधिः । मन्थानं मन्दरं कृत्वा नेत्रं कृत्वा तु वासुकिम्

ໃນການກ່ອນເກົ່າ ເພື່ອໄດ້ອະມຣິຕະ ບັນດາເທວະໄດ້ກວນມະຫາສະມຸດແຫ່ງຄະລະສະ ໂດຍໃຫ້ພູມັນດະຣະເປັນໄມ້ກວນ ແລະໃຫ້ວາສຸກິເປັນເຊືອກກວນ.

Verse 13

मुखदेशे बलिर्लग्नः पुच्छदेशेऽखिलाः सुराः । वासुदेवमतेनैव सन्दधाराथ कच्छपः

ທາງປາກນັ້ນ ບາລິຢືນປະຈໍາ; ທາງຫາງນັ້ນ ເທວະທັງປວງຢືນຮ່ວມ. ດ້ວຍຄໍາຊີ້ນໍາຂອງວາສຸເທວະ ກັດຊະປະ (ເຕົ່າ) ຈຶ່ງຮັບພາລະ ແລະຍຶດໝັ້ນຢ່າງມັ່ນຄົງ.

Verse 14

मन्दरे भ्रममाणे तु प्रागेव नृपसत्तम । आनर्त सहसा जातं रत्नत्रितयमेव च

ໂອ ກະສັດຜູ້ປະເສີດ, ເມື່ອພູມັນດະຣະກໍາລັງຖືກຫມຸນກວນ ແຕ່ເລີ່ມຕົ້ນເທົ່ານັ້ນ ອານັດຕະກໍເກີດຂຶ້ນຢ່າງກະທັນຫັນ ແລະຮັດນະສາມປະການອັນລໍ້າຄ່າກໍປາກົດຂຶ້ນ.

Verse 15

नीलांबरधरः कृष्णः पुरुषो वक्रनासिकः । कृष्णदन्तः स्थूलशिरा दीर्घग्रीवो महोदरः । शूर्पाकारांघ्रिरेवाऽसौ चिपिटाक्षो भयावहः

ຊາຍຜິວດໍາ ນຸ່ງຜ້າສີນ້ໍາເງິນຄໍາ (ສີຟ້າ) ປາກົດຂຶ້ນ—ດັ່ງຈົກງໍ້, ແຂ້ວດໍາ, ຫົວໃຫຍ່, ຄໍຍາວ, ທ້ອງໃຫຍ່; ຕີນຮູບຄ້າຍພັດ, ຕາແບນບິດເບືອນ—ນ່າຢ້ານຢິ່ງນັກເມື່ອເຫັນ.

Verse 16

तथा तद्रूपिणी तस्य कुभार्या राक्षसी यथा । शिशुनांगुलिलग्नेन गर्भश्रमपरायणा

ແລ້ວດັ່ງນັ້ນ ນາງຣັກສະສີຜູ້ໜຶ່ງກໍປາກົດຂຶ້ນ ມີຮູບຮ່າງຄ້າຍກັບເຂົາ—ເປັນເມຍຊົ່ວຂອງເຂົາ—ເມື່ອຍລ້າຈາກການຖືພາ ແລະມີທາຣົກນ້ອຍເກາະຕິດນິ້ວມືນາງ।

Verse 17

ततो देवगणाः सर्वे दानवाश्च विशेषतः । मन्थानं तत्परित्यज्य तान्ग्रहीतुं प्रधाविताः

ຕໍ່ມາ ຝູງເທວະທັງປວງ ແລະໂດຍພິເສດພວກດານະວະ ໄດ້ລະທິ້ງການກວນ (ມັນຖະນະ) ແລ້ວພາກັນພຸ້ນໄປເພື່ອຈັບພວກນັ້ນ।

Verse 18

अथ तान्विकृतान्दृष्ट्वा सर्वे शंकासमन्विताः । जगृहुर्नैव राजेंद्र जहसुश्च परस्परम्

ແຕ່ເມື່ອເຫັນຮູບຮ່າງບິດເບືອນເຫຼົ່ານັ້ນ ທຸກຄົນກໍເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມສົງໄສ; ພວກເຂົາບໍ່ໄດ້ຈັບ, ໂອ ພະຣາຊາ, ແຕ່ກັບຫົວເຮາະກັນເອງ।

Verse 19

अथोवाच बलिर्दैत्यः कृतांजलिपुटः स्थितः । ब्रह्माऽदि यल्लभेत्सर्वं यत्पुरस्तात्प्रजायते

ແລ້ວບາລິ ຜູ້ເປັນໄດຕະຍະ ຢືນດ້ວຍຝາມືປະນົມ ແລ້ວກ່າວວ່າ: “ຂໍໃຫ້ພຣະພຣົມາ ແລະທ່ານອື່ນໆ ໄດ້ຮັບທຸກສິ່ງທີ່ອອກມາກ່ອນ ທຸກສິ່ງທີ່ເກີດຂຶ້ນຢູ່ດ້ານໜ້າກ່ອນ.”

Verse 20

रत्नत्रितयमेतद्धि तस्माद्गृह्णातु पद्मजः । येन सिद्धिर्भवेदस्मिन्मन्थने कस्य चाऽर्पणात्

“ແທ້ຈິງແລ້ວ ນີ້ແມ່ນຮັດຕະນະສາມປະການ; ດັ່ງນັ້ນ ຂໍໃຫ້ຜູ້ເກີດຈາກດອກບົວ (ພຣະພຣົມາ) ຮັບໄປ—ໂດຍການຮັບແລະການຖວາຍຂອງພຣະອົງ ຂໍໃຫ້ຄວາມສຳເລັດເກີດຂຶ້ນໃນການກວນນີ້ ສຳລັບຜູ້ໃດກໍຕາມທີ່ຄວນໄດ້ຮັບ.”

Verse 21

तद्वाक्यं विष्णुना तस्य शंसितं शंकरेण तु । इंद्राद्यैश्च सुरैः सर्वैर्दानवैश्च विशेषतः

ຖ້ອຍຄໍານັ້ນຂອງເຂົາ ພຣະວິສນຸກໍຊົມເຊີຍ ແລະພຣະສັງກະຣະກໍຮັບຮອງ; ພຣະອິນທຣະ ແລະເທວະທັງປວງ ພ້ອມທັງພວກດານະວະໂດຍພິເສດ ກໍເຫັນດີດ້ວຍ.

Verse 22

एतस्मिन्नंतरे ब्रह्मा जग्राह त्रितयं च तत् । दाक्षिण्यात्सर्वदेवानामनिच्छन्नपि पार्थिव । ममन्थुः सागरं राजन्पुनस्ते यत्नमाश्रिताः

ໃນຂະນະນັ້ນ ພຣະພຣະຫມາໄດ້ຮັບເອົາສາມສິ່ງນັ້ນໄປ—ເນື່ອງຈາກຄວາມເກື້ອກູນແກ່ເທວະທັງປວງ ແມ່ນແຕ່ພຣະອົງບໍ່ປາດຖະໜາ, ໂອ ພຣະຣາຊາ. ແລ້ວ ໂອ ຜູ້ປົກຄອງ, ພວກເຂົາກໍອາໄສຄວາມພາກພຽນອີກຄັ້ງ ແລະກວນທະເລອີກເທື່ອໜຶ່ງ.

Verse 23

ततश्च वारुणी जाता दिव्यगन्धसमन्विता । बलिना संगृहीता सा प्रत्यक्षं बलविद्विषः

ແລ້ວ ວາຣຸນີ ກໍເກີດຂຶ້ນ ພ້ອມກິ່ນຫອມທິບ; ແລະນາງຖືກບາລິຮັບໄປ—ໂດຍປະຈັກຕໍ່ໜ້າສັດຕູຂອງບາລິ (ພຣະເຈົ້າ) ນັ້ນເອງ.

Verse 24

आवर्ते चापरे जाते निष्क्रांतः कौस्तुभो मणिः । स गृहीतो महाराज विष्णुना प्रभविष्णुना

ເມື່ອມີວົງນ້ໍາວຽນອື່ນເກີດຂຶ້ນ ມະນີເກົາສະຕຸພະ (Kaustubha) ກໍຜຸດອອກມາ; ແລະມະນີນັ້ນ, ໂອ ມະຫາຣາຊາ, ພຣະວິສນຸ—ພຣະເຈົ້າຜູ້ມີອໍານາດຍິ່ງ—ໄດ້ຮັບໄປ.

Verse 25

अथापरे स्थिते तत्र महावर्ते निशापतिः । सञ्जातः स वृषांकेन संगृहीतश्च तत्क्षणात्

ຕໍ່ມາ ເມື່ອມີມະຫາວົງນ້ໍາວຽນອື່ນເກີດຂຶ້ນຢູ່ນັ້ນ ຈັນທຣະ—ເຈົ້າແຫ່ງຄືນ (ດວງຈັນ)—ກໍເກີດຂຶ້ນ; ແລະພຣະວຶສາງກະ (ພຣະສິວະ) ກໍຮັບເອົາໃນທັນທີ.

Verse 26

पारिजातस्ततो जातो दिव्यगन्धसमन्वितः । स गृहीत्वा सुरैः सर्वैः स्थापितो नंदने वने

ຕໍ່ມາ ຕົ້ນປາຣິຈາຕະ ໄດ້ເກີດຂຶ້ນ ອົບອວນດ້ວຍກິ່ນຫອມທິບ. ພຣະເທວະທັງປວງໄດ້ອຸ້ມພາໄປ ແລະປະດິດສະຖານໄວ້ໃນປ່ານັນດະນະ.

Verse 27

तस्यानंतरमेवाथ सुरभी वत्ससंयुता । निष्क्रांता व्योममार्गेण गोलोकं समवस्थिता

ທັນທີຫຼັງຈາກນັ້ນ ສຸຣະພີ ພ້ອມກັບລູກງົວ ໄດ້ປາກົດອອກມາ ແລະເດີນທາງຕາມເສັ້ນທາງແຫ່ງຟ້າ ໄປສະຖິດຢູ່ໃນໂກໂລກະ.

Verse 28

ततो धन्वंतरिर्जातो बिभ्रद्धस्ते कमंडलुम् । संपूर्णममृतेनैव स देवैर्दानवैनृप

ຕໍ່ມາ ທັນວັນຕະຣິ ໄດ້ເກີດຂຶ້ນ ຖືກະມັນດະລຸໄວ້ໃນມື ເຕັມໄປດ້ວຍອະມຣິຕະ. ໂອ ພຣະຣາຊາ, ພຣະເທວະແລະດານະວະໄດ້ເຂົ້າປະຈັນໜ້າລາວໃນທັນທີ.

Verse 29

गृहीतो युगपत्क्रुद्धैः परस्परजिगीषया । देवानां हस्तगो वैद्यो दैत्यानां च कमण्डलुः

ໃນທັນທີ ຝ່າຍທັງສອງທີ່ໂກດແຄ້ນ ແລະປາຖະໜາຈະຊະນະກັນ ໄດ້ຈັບໄວ້ພ້ອມກັນ; ທ່ານໝໍ (ທັນວັນຕະຣິ) ຢູ່ໃນມືພຣະເທວະ ແຕ່ກະມັນດະລຸຢູ່ໃນມືພວກໄດຕະຍະ.

Verse 30

ततस्तं लोभसंयुक्ता ममंथुः सागरं नृप । पद्महस्तात्र संजाता ततो लक्ष्मीः सितांबरा

ຕໍ່ມາ ເນື່ອງຈາກຄວາມໂລບ ໂອ ພຣະຣາຊາ, ພວກເຂົາໄດ້ກວນມະຫາສະໝຸດນັ້ນອີກຄັ້ງ; ແລະທີ່ນັ້ນ ພຣະລັກສະມີ ນຸ່ງຂາວ ຖືດອກບົວໃນມື ໄດ້ປາກົດຂຶ້ນ.

Verse 31

स्वयमेव वृतो विष्णुस्तया पार्थिवसत्तम । मथ्यमाने ततोतीव समुद्रे देवदानवैः

ໂອ ພະຣາຊາຜູ້ປະເສີດ, ເມື່ອເທວະ ແລະ ດານະວະ ກວນທະເລຢ່າງແຮງ, ນາງໄດ້ເລືອກພຣະວິສນຸດ້ວຍໃຈຕົນເອງ.

Verse 32

कालकूटं समुत्पन्नं येन सर्वे सुरासुराः । संप्राप्ताः परमं कष्टं प्रभग्नाश्च दिशो दश

ແລ້ວພິດກາລະກູດກໍເກີດຂຶ້ນ, ເຮັດໃຫ້ເທວະ ແລະ ອະສຸຣະທັງປວງຕົກຢູ່ໃນຄວາມທຸກຍາກຢ່າງຫນັກ, ແລະທິດທັງສິບກໍປັ່ນປ່ວນ.

Verse 33

तं दृष्ट्वा भगवाञ्छंभुस्तीव्रं तीवपराक्रमः । भक्षयामास राजेंद्र नीलकण्ठस्ततोऽभवत्

ໂອ ພະຣາຊາ, ເມື່ອພຣະພະຄະວານ ສັມພູ ຜູ້ກ້າຫານຫາຜູ້ທຽບບໍ່ໄດ້ ເຫັນພິດອັນນ່າຢ້ານນັ້ນ, ພຣະອົງກໍກືນມັນເຂົ້າໄປ; ດ້ວຍກຳນັ້ນພຣະອົງຈຶ່ງໄດ້ນາມ “ນີລະກັນຖະ” ພຣະເຈົ້າຄໍສີຟ້າ.

Verse 34

अथ संत्यज्य मंथानं मंदरं वासुकिं तथा । अमृतार्थेऽभवद्युद्धं दैत्यानां विबुधैः सह

ຕໍ່ມາ ພວກເຂົາລະທິ້ງເຄື່ອງກວນ—ພູມັນດະຣະ ແລະ ວາສຸກິ—ແລ້ວເນື່ອງດ້ວຍຄວາມປາຖະໜາອະມຣິຕະ, ສົງຄາມກໍເກີດຂຶ້ນລະຫວ່າງໄດຕະຍະ ແລະ ເທວະ.

Verse 35

अथ स्त्रीरूपमाधाय विष्णुर्दैत्यानुवाच तान् । ततो हृष्टो बलिस्तस्यै दत्त्वा पीयूषमेव तत्

ຕໍ່ມາ ພຣະວິສນຸໄດ້ຮັບຮູບເປັນຍິງ ແລະ ກ່າວກັບໄດຕະຍະເຫຼົ່ານັ້ນ; ບາລິຜູ້ຍິນດີກໍມອບພິຍູສະ—ນ້ຳອະມຣິຕະນັ້ນ—ໃຫ້ນາງ.

Verse 36

विश्वासं परमं गत्वा युद्धं चक्रे सुरैः सह । ततो विष्णुः परित्यज्य स्त्रीरूपं पुरुषाकृतिः

ເມື່ອໄດ້ຮັບຄວາມເຊື່ອໃຈຢ່າງສົມບູນ ທ່ານໄດ້ອອກຮົບຮ່ວມກັບເທວະດາ; ຈາກນັ້ນ ພຣະວິສນຸ ສະລະຮູບສະຕຣີ ແລະກັບຄືນເປັນຮູບບຸລຸດ.

Verse 37

तदेवामृतमादाय ययौ यत्र दिवौकसः । अब्रवीत्तान्सुहृष्टात्मा पिवध्वममृतं सुराः

ຖືອາມຣິຕະນັ້ນໄປ ທ່ານໄດ້ໄປຫາບ່ອນທີ່ເທວະດາຢູ່ ແລະດ້ວຍໃຈຍິນດີໄດ້ກ່າວວ່າ: “ຈົ່ງດື່ມອາມຣິຕະເຖີດ ໂອ ເທວະດາ!”

Verse 38

येनामरत्वमासाद्य व्यापादयत दानवान् । ते तथेति प्रतिज्ञाय पपुः पीयूषमुत्तमम्

ໂດຍອາມຣິຕະນັ້ນ ພວກເຂົາຈະໄດ້ອະມະຕະພາບ ແລະຈະທຳລາຍດານະວະ; ພວກເຂົາຮັບປາກວ່າ “ເປັນດັ່ງນັ້ນ” ແລະດື່ມນ້ຳທິບອັນສູງສຸດ.

Verse 39

अमराश्च ततो जाता जघ्नुः संख्ये महासुरान्

ແລ້ວຕໍ່ມາ ພວກເຂົາກາຍເປັນອະມະຕະ ແລະໄດ້ສັງຫານອະສຸຣະໃຫຍ່ໆ ໃນສະໜາມຮົບ.

Verse 40

तेषां पानविधौ तत्र वर्तमाने महीपते । राहुर्विबुधरूपेण पपौ पीयूषमुत्सुकः

ໃນຂະນະທີ່ພິທີດື່ມກຳລັງດຳເນີນຢູ່ນັ້ນ ໂອ ພຣະຣາຊາແຫ່ງແຜ່ນດິນ, ຣາຫຸ ໄດ້ປອມເປັນຮູບເທວະດາ ແລະດ້ວຍຄວາມຢາກຢ່າງແຮງ ໄດ້ດື່ມນ້ຳທິບນັ້ນ.

Verse 41

स लक्षितो महादैत्यश्चंद्रार्काभ्यां च तत्क्षणात् । निवेदितो हरे राजन्नायं देवो महासुरः

ຍັກໃຫຍ່ຕົນນັ້ນຖືກພະຈັນແລະພະອາທິດຈື່ໄດ້ທັນທີ ແລະໄດ້ລາຍງານຕໍ່ພະຫະຣິວ່າ: "ຂ້າແດ່ພະລາຊາ, 'ເທວະດາ' ອົງນີ້ແມ່ນອະສູນຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່".

Verse 42

तच्छ्रुत्वा वासुदेवेन तस्य चक्रं सुदर्शनम् । वधाय पार्थिवश्रेष्ठ मुक्तं वज्रसमप्रभम्

ເມື່ອໄດ້ຍິນດັ່ງນັ້ນ, ພະວາສຸເທວະຈຶ່ງປ່ອຍກົງຈັກສຸທັດສະນະ ອັນຮຸ່ງເຮືອງເຫຼື້ອມເໝືອນສາຍຟ້າຟາດ ເພື່ອສັງຫານລາວ, ຂ້າແດ່ພະລາຊາຜູ້ປະເສີດ.

Verse 43

यावन्मात्रं शरीरं तत्तस्य व्याप्तं महीपते । अमृतेन ततः कृत्तममोघेनापि तच्छिरः

ຂ້າແດ່ພະລາຊາ, ຮ່າງກາຍຂອງລາວຖືກນ້ຳອະມະລິດຊຶມເຂົ້າໄປເທົ່າໃດ ກໍກາຍເປັນອະມະຕະເທົ່ານັ້ນ; ແຕ່ຫົວຂອງລາວຖືກຕັດຂາດແລ້ວ ຫຼັງຈາກໄດ້ຊີມນ້ຳອະມະລິດ.

Verse 44

ततोऽमरत्वमापन्नः स यावत्सिंहिकासुतः । तावत्प्रोक्तोऽच्युतेनाथ साम्ना परमवल्गुना

ຈາກນັ້ນ, ລູກຊາຍຂອງນາງສິງຫິກາກໍໄດ້ກາຍເປັນອະມະຕະໃນລະດັບນັ້ນ; ແລ້ວພະອັດຈຸຕະຈຶ່ງກ່າວກັບລາວດ້ວຍວາຈາທີ່ອ່ອນໂຍນແລະປະນີປະນອມທີ່ສຸດ.

Verse 45

त्यज दैत्यान्महाभाग देवानां संमतो भव । संप्राप्स्यसि परां पूजां सदा त्वं ग्रहमंडले

ໂອ ຜູ້ໂຊກດີ, ຈົ່ງປະຖິ້ມພວກອະສູນ ແລະ ມາເປັນທີ່ຍອມຮັບຂອງພວກເທວະດາເຖີດ; ແລ້ວເຈົ້າຈະໄດ້ຮັບການບູຊາສູງສຸດໃນວົງໂຄຈອນຂອງດວງດາວຕະຫຼອດໄປ.

Verse 46

स तथेति प्रतिज्ञाय त्यक्त्वा तान्दैत्यसत्तमान् । पूजां प्राप्नोति मर्त्यानां संस्थितो ग्रहमण्डले

ລາວໄດ້ປະຕິຍານວ່າ «ເປັນດັ່ງນັ້ນ» ແລ້ວລະທິ້ງບັນດາໄດຕະຍະຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່ ໄປຮັບການບູຊາຂອງມະນຸດ ດ້ວຍການສະຖິດຢູ່ໃນວົງມະນະດາວເຄາະທັງຫຼາຍ।

Verse 47

एतस्मिन्नंतरे दैत्या निर्जिताः सुरसत्तमैः । दिशो जग्मुः परित्रस्ताः केचिन्मृत्युमुपागताः

ໃນຂະນະນັ້ນ ພວກໄດຕະຍະຖືກພຣະເທວະຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່ປະຫານຊະນະ ຈຶ່ງຫນີໄປທຸກທິດດ້ວຍຄວາມຫວາດຫວັນ; ບາງພວກກໍເຖິງຄວາມຕາຍ।

Verse 48

पीतशेषं च पीयूषं स्थापितं नन्दने वने । नागराजस्य यत्रैव स्थितमालानमेव च

ນ້ຳອະມິດທີ່ເຫຼືອຈາກການດື່ມ ໄດ້ນຳໄປສະຖາປະນາໄວ້ໃນປ່ານັນດະນະ; ທີ່ນັ້ນເອງມີເສົາຜູກ (ālāna) ຂອງພຣະນາຄະຣາຊາຕັ້ງຢູ່ດ້ວຍ।

Verse 49

अहर्निशं मदस्रावी करींद्रः सोऽपि संस्थितः । तत्प्रभावैः प्रभिन्नः स पीयूषस्य कमंडलुः

ທີ່ນັ້ນຍັງມີຊ້າງເຈົ້າຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່ ຢືນຢູ່ ມີນ້ຳມັນມະດະໄຫຼອອກທັງກາງວັນກາງຄືນ; ແລະໂດຍອຳນາດນັ້ນ ໝໍ້ອະມິດ (kamaṇḍalu) ກໍແຕກອອກ।

Verse 50

ततो वल्ली समुत्पन्ना तस्माच्चैव कमण्डलोः । तत्रालानसमारूढा वृद्धिं च परमां गता

ຕໍ່ມາ ເຄືອໄມ້ໜຶ່ງໄດ້ເກີດຂຶ້ນຈາກກະມັນດະລຸນັ້ນເອງ; ແລ້ວມັນໄດ້ເລື້ອຍຂຶ້ນເກາະເສົາຜູກທີ່ນັ້ນ ແລະເຕີບໃຫຍ່ຢ່າງຫຼາຍຫຼວງອັນປະຫລາດຍິ່ງ।

Verse 51

तदुद्भवानि पत्राणि गृहीत्वा सुरसत्तमाः । अपूर्वाणि सुगंधीनि मत्वा ते भक्षयंति च

ເທວະຜູ້ປະເສີດທັງຫຼາຍ ໄດ້ເກັບໃບທີ່ງອກອອກຈາກນັ້ນ ເຫັນວ່າແປກໃໝ່ ແລະຫອມຫວານ ຈຶ່ງພາກັນຮັບປະທານດ້ວຍ।

Verse 52

वक्त्रशुद्धिकृते राजन्विशेषेण प्रहर्षिताः

ໂອ ພະຣາຊາ, ພວກເຂົາຍິນດີເປັນພິເສດ ເນື່ອງຈາກມັນເຮັດໃຫ້ປາກ (ແລະວາຈາ) ບໍລິສຸດ।

Verse 53

अथ धन्वतरिर्वैद्यः स्वबुद्ध्या पृथिवीपते । नागालाने यतो जाता नागवल्ली भविष्यति

ຕໍ່ມາ ທ່ານທັນວັນຕະຣິ ແພດເທວະ ໂດຍປັນຍາຂອງຕົນ, ໂອ ຈອມແຜ່ນດິນ, ໄດ້ປະກາດວ່າ: “ເນື່ອງຈາກມັນເກີດຂຶ້ນໃນຄອກນາກາລະຍະ ມັນຈະໄດ້ຊື່ວ່າ ‘ນາກະວັນລີ’ (ເຄືອໝາກພູ)”.

Verse 54

सदा स्मरस्य संस्थानं मम वाक्याद्भविष्यति । नागवल्लीति वै नाम तस्याश्चक्रे ततः परम्

“ດ້ວຍຖ້ອຍຄໍາຂອງຂ້າ ມັນຈະເປັນທີ່ສະຖິດຂອງສະມະຣະ (ກາມະເທວະ) ຕະຫຼອດໄປ.” ຫຼັງຈາກນັ້ນ ທ່ານໄດ້ຕັ້ງຊື່ມັນຢ່າງເປັນທາງການວ່າ ‘ນາກະວັນລີ’.

Verse 55

संयोगं च चकाराथ तांबूलं जायते यथा । पूगीफलेन चूर्णेन खदिरेणापि पार्थिव

ຕໍ່ມາ ໂອ ພະຣາຊາ, ທ່ານໄດ້ຈັດປະສົມຢ່າງຖືກຕ້ອງ ເພື່ອໃຫ້ເກີດເປັນຕາມບູລ (ໝາກພູກິນ) ໂດຍປະສົມຜົງໝາກປູກີ (ໝາກຫມາກ) ແລະຂະດິຣະ (ຄາເຕຊູ) ດ້ວຍ.

Verse 56

कस्यचित्त्वथ कालस्य वाणीवत्सरको नृपः । प्रतोषं नीतवाञ्छक्रं तपसा निर्मलेन च

ຕໍ່ມາອີກໄລຍະໜຶ່ງ ພະຣາຊາ ວານີວັດສະຣະ ໄດ້ບໍາເນີນຕະປະສະຍາອັນບໍລິສຸດ ໄຮ້ມົນທິນ ຈົນເຮັດໃຫ້ພະອິນທຣາ (ສັກກະ) ພໍພຣະໄທຢ່າງເຕັມທີ່।

Verse 57

ततस्तत्तपसा तुष्ट इन्द्रो वचनमब्रवीत्

ແລ້ວພະອິນທຣາ ຜູ້ພໍພຣະໄທດ້ວຍຕະປະສະຍານັ້ນ ກໍໄດ້ກ່າວຖ້ອຍຄໍາດັ່ງນີ້।

Verse 58

इन्द्र उवाच । भोभोः पार्थिव तुष्टोऽस्मि तपसाऽनेन सांप्रतम् । ब्रूहि यत्ते वरं दद्मि मनसा वांछितं सदा

ພະອິນທຣາກ່າວວ່າ: «ໂອ ພະຣາຊາ, ບັດນີ້ເຮົາພໍພຣະໄທດ້ວຍຕະປະສະຍາຂອງເຈົ້າ. ຈົ່ງກ່າວເຖີດ—ພອນໃດທີ່ເຈົ້າປາຖະໜາໃນໃຈເສມໍ, ເຮົາຈະປະທານໃຫ້»។

Verse 59

सोऽब्रवीद्यदि मे तुष्टो यदि देयो वरो मम । विमानं खेचरं देहि येनागच्छामि ते गृहे । नित्यमेव धरापृष्ठाद्वंदनार्थं तव प्रभो

ພະຣາຊາກ່າວວ່າ: «ຖ້າພະອົງພໍພຣະໄທໃນຂ້າພະອົງ ແລະຈະປະທານພອນໃຫ້, ຂໍພະອົງປະທານວິມານທີ່ເດີນທາງໃນຟ້າໄດ້, ເພື່ອໃຫ້ຂ້າພະອົງຈະໄປຮອດພະວິຫານຂອງພະອົງ—ທຸກວັນຈາກຜືນດິນ—ເພື່ອກ່າວນະມັດສະການ ໂອ ພຣະເຈົ້າ»។

Verse 60

स तथेति प्रतिज्ञाय हंसबर्हिणनादितम् । विमानं प्रददौ तस्मै मनोमारुतवेगधृक्

ພະອິນທຣາຈຶ່ງຮັບປາກວ່າ «ເປັນດັ່ງນັ້ນເຖີດ» ແລ້ວປະທານວິມານໃຫ້ເຂົາ ມີສຽງກ້ອງກັງວານດັ່ງຫົງແລະນົກຢູງ ໄວດັ່ງຄວາມຄິດ ແລະໄວດັ່ງລົມ।

Verse 61

स तत्र नित्यमारुह्य प्रयाति त्रिदशालयम् । भक्त्या परमया युक्तः सहस्राक्षं प्रवंदितुम्

ລາວຂຶ້ນຂີ່ມັນທຸກມື້ ແລ້ວເດີນທາງໄປສູ່ທີ່ສະຖິດຂອງເທວະທັງສາມສິບ ດ້ວຍພະຄະຕິອັນສູງສຸດ ເພື່ອກົ້ມນະມັດສະການສະຫັດສະຣາກສະ (ອິນທຣາ)។

Verse 62

तस्य शक्रः स्वहस्तेन तांबूलं च प्रयच्छति । स च तद्भक्षयामास प्रहृष्टेनांतरात्मना

ສັກກະ (ອິນທຣາ) ໄດ້ຍື່ນຕາມບູລາດ້ວຍມືຂອງພຣະອົງເອງ; ແລະລາວກໍໄດ້ຮັບປະທານມັນ ດ້ວຍໃຈພາຍໃນອັນປິຕິຍິນດີ।

Verse 63

वृद्धभावेऽपि संप्राप्ते तस्य कामोऽत्यवर्द्धत । तांबूलस्य प्रभावेन सुमहान्पृथिवीपते

ໂອ ພຣະອົງເຈົ້າແຫ່ງພື້ນພິພົບ, ແມ່ນແຕ່ຄວາມເຖົ້າຊະລາຈະມາຮອດແລ້ວ ກໍຍັງເຮັດໃຫ້ກາມະປາຖະນາຂອງລາວເພີ່ມພູນຢ່າງຫຼາຍ ເນື່ອງດ້ວຍອຳນາດຂອງຕາມບູລາ।

Verse 64

अथ शक्रमुवाचेदं स राजा विनयान्वितः । नागवल्लीप्रदानेन प्रसादो मे विधीयताम्

ແລ້ວກະສັດຜູ້ນັ້ນ ຜູ້ມີຄວາມນອບນ້ອມ ໄດ້ກ່າວຕໍ່ສັກກະ (ອິນທຣາ) ວ່າ: “ຂໍໃຫ້ພຣະອົງປະທານນາກະວັນລີ (ເຄືອໃບພູ) ເພື່ອໃຫ້ພຣະກະລຸນາຂອງພຣະອົງບັງເກີດແກ່ຂ້າພະເຈົ້າ.”

Verse 65

मर्त्यलोके समानेतुं प्रचारं येन गच्छति । स तथेति प्रतिज्ञाय तस्मै तां प्रददौ तदा

ເພື່ອໃຫ້ມັນແຜ່ຂະຫຍາຍ ແລະຖືກນຳໄປສູ່ໂລກມະນຸດ, ພຣະອົງກໍຮັບປາກວ່າ “ເປັນດັ່ງນັ້ນ” ແລ້ວໃນເວລານັ້ນກໍປະທານມັນໃຫ້ແກ່ລາວ।

Verse 66

गत्वा निजपुरं सोपि स्वोद्यानेऽस्थापयत्तदा । ततः कालेन महता प्रचारं सा गता क्षितौ

ເມື່ອກັບໄປຫານະຄອນຂອງຕົນ ລາວກໍໄດ້ປູກມັນໄວ້ໃນສວນຂອງຕົນ. ຕໍ່ມາເມື່ອເວລາຜ່ານໄປດົນ ມັນກໍແຜ່ກວ້າງໄປທົ່ວແຜ່ນດິນ.

Verse 67

यस्याः स्वादनतो लोकः कामात्मा समपद्यत । न कश्चिद्यजनं चक्रे याजनं च विशेषतः । अन्या धर्मक्रियाः सर्वाः प्रणष्टा धर्मसंभवाः

ເພາະໄດ້ຊິມລົດຊາດຂອງມັນ ຊາວໂລກກໍຕົກຢູ່ໃນອໍານາດແຫ່ງກາມຕັນຫາ. ບໍ່ມີໃຜປະກອບພິທີຍັດຍະ ຫຼືຈັດໃຫ້ມີພິທີຍັດຍະໂດຍພິເສດ; ກິດຈະກໍາທາງທໍາອື່ນໆ ທີ່ເກີດຈາກຄວາມຊອບທໍາ ກໍສູນສິ້ນໄປທັງໝົດ.

Verse 68

ततो देवगणाः सर्वे यज्ञभागविवर्जिताः । पीड्यमानाः क्रुधा विष्टा गत्वा प्रोचुः पितामहम्

ຕໍ່ມາ ໝູ່ເທວະທັງປວງ ຖືກຕັດຂາດຈາກສ່ວນແຫ່ງຍັດຍະ ຈຶ່ງຖືກບີບຄັ້ນ ແລະເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມໂກດ ໄດ້ໄປກ່າວຕໍ່ພິຕາມະຫະ (ພຣະພຣະຫມາ).

Verse 69

मर्त्यलोके सुरश्रेष्ठ नष्टा धर्मक्रिया भृशम् । कामासक्तो यतो लोकस्तांबूलस्य च भक्षणात् । तस्मात्कुरु प्रसादं नो येनास्माकं क्रिया भवेत्

«ໂອ ຜູ້ປະເສີດໃນບັນດາເທວະ, ໃນໂລກມະນຸດ ພິທີກໍາແຫ່ງທໍາໄດ້ສູນຫາຍຢ່າງໜັກ. ເພາະຊາວໂລກຕິດກາມຕັນຫາ ຈາກການຄຽວຕາມບູລາ (tāmbūla). ດັ່ງນັ້ນ ຂໍພຣະອົງໂປດເມດຕາແກ່ພວກເຮົາ ເພື່ອໃຫ້ພິທີແລະການບູຊາອັນຄວນແກ່ພວກເຮົາ ເກີດຂຶ້ນອີກ»

Verse 70

एतस्मिन्नेव काले तु पुष्करस्थं पितामहम् । यजनार्थे समायातं दरिद्रो वीक्ष्य पार्थिव

ໃນເວລານັ້ນເອງ ໂອ ພຣະຣາຊາ, ຊາຍຍາກຈົນຄົນໜຶ່ງ ເຫັນພິຕາມະຫະ (ພຣະພຣະຫມາ) ປະທັບຢູ່ທີ່ພຸສກະຣະ ແລະມາທີ່ນັ້ນເພື່ອຈຸດປະສົງແຫ່ງການປະກອບຍັດຍະ.

Verse 71

प्रणिपत्य ततः प्राह विनयावनतः स्थितः । निर्विण्णोऽहं सुरश्रेष्ठ ब्राह्मणानां गृहे स्थितः

ເມື່ອກໍ່ກົດກະບົດກ່ອນແລ້ວ ລາວຈຶ່ງກ່າວ ຢືນຢູ່ດ້ວຍຄວາມຖ່ອມຕົນ: «ໂອ ຜູ້ປະເສີດໃນຫມູ່ເທວະ, ຂ້າພະເຈົ້າເມື່ອຍລ້າ ເພາະຢູ່ພຶ່ງພາໃນເຮືອນພຣາຫມັນ»។

Verse 72

तस्मात्कीर्तय मे स्थानं श्रेष्ठं वित्तवतां हि यत् । तत्र सञ्जायते तृप्तिः शाश्वती प्रचुरा प्रभो

«ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ພຣະເຈົ້າ, ຂໍຈົ່ງບອກຂ້າພະເຈົ້າເຖິງຖິ່ນພຳນັກອັນປະເສີດຂອງຜູ້ມີຊັບ, ທີ່ນັ້ນຄວາມອິ່ມໃຈອັນຫຼາຍ ແລະ ຖາວອນ ຈຶ່ງເກີດຂຶ້ນ»។

Verse 73

तस्य तद्वचनं श्रुत्वा चिरं ध्यात्वा पितामहः । अब्रवीच्च दरिद्रं तं छिद्रार्थं धनिना मिह

ເມື່ອພິຕາມະຫະ (ພຣະພຣະຫມາ) ໄດ້ຟັງຄໍານັ້ນ ກໍ່ຄິດພິຈາລະນາດົນນານ. ແລ້ວຈຶ່ງກ່າວກັບຄົນທຸກຍາກນັ້ນວ່າ: «ນີ້ແມ່ນທາງທີ່ຈະເຈາະຈຸດອ່ອນຂອງຜູ້ມີຊັບ»।

Verse 74

चूर्णपत्रे त्वया वासः सदा कार्यो दरिद्र भोः । तांबूलस्य तु पर्णाग्रे भार्यया मम वाक्यतः

«ໂອ ຄົນທຸກຍາກ, ເຈົ້າຈົ່ງເຮັດທີ່ຢູ່ອາໄສເປັນນິດໃນໃບທີ່ຖືກບົດເປັນຜົງ. ແລະຕາມຄໍາສັ່ງຂອງຂ້າ, ໃຫ້ພຣະມະເຫສີຂອງຂ້າຢູ່ທີ່ປາຍໃບຕໍາບູນ (ໃບບີເທວ)»।

Verse 75

पर्णानां चैव वृंतेषु सर्वेषु त्वत्सुतेन च । रात्रौ खदिरसारे च त्वं ताभ्यां सर्वदा वस

«ແລະໃນກ້ານໃບທັງຫມົດ ຈົ່ງຢູ່ອາໄສພ້ອມກັບລູກຊາຍຂອງເຈົ້າ. ຕອນກາງຄືນ ຈົ່ງຢູ່ໃນແກ່ນສານຂອງຄະດິຣະ (khadira) ດ້ວຍ; ດັ່ງນັ້ນ ຈົ່ງຢູ່ກັບພວກນັ້ນເປັນນິດ»។

Verse 76

धनिनां छिद्रकृत्प्रोक्तमेतत्स्थानचतुष्टयम् । पार्थिवानां विशेषेण मम वाक्या द्व्रज द्रुतम्

«ສະຖານທີ່ທັງສີ່ນີ້ ຖືກກ່າວວ່າເປັນຕົ້ນເຫດໃຫ້ເກີດຊ່ອງໂຫວ່ສໍາລັບຜູ້ມັ່ງຄັ່ງ ໂດຍພິເສດສໍາລັບກະສັດ. ຕາມຄໍາຂ້າ ຈົ່ງໄປໂດຍໄວ»។

Verse 77

नारद उवाच । एतत्ते सर्वमाख्यातं यत्पृष्टोऽस्मि नराधिप

ນາຣະດະ ກ່າວວ່າ: «ໂອ ຈອມເຈົ້າແຫ່ງມະນຸດ, ສິ່ງທີ່ເຈົ້າຖາມຂ້າ ຂ້າໄດ້ບອກໝົດແລ້ວ»।

Verse 78

तांबूलोत्थानि छिद्राणि यथा स्युर्धनिनामिह । तानि सर्वाणि चीर्णानि त्वया राजन्नजानता । तेन वै विभवोच्छित्तिः संजाता सहसा नृप

«ຊ່ອງໂຫວ່ທີ່ເກີດຈາກຕໍາບູລາ (ໝາກພູ) ສໍາລັບຜູ້ມັ່ງຄັ່ງ—ຄວາມຜິດເຫຼົ່ານັ້ນທັງໝົດ ເຈົ້າໄດ້ກະທໍາແລ້ວ ໂອ ກະສັດ ໂດຍບໍ່ຮູ້ຕົວ. ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ຈອມກະສັດ ຄວາມພິນາດແຫ່ງຄວາມຮັ່ງມີຈຶ່ງເກີດຂຶ້ນທັນທີ»।

Verse 79

राजोवाच । तदर्थमपि मे ब्रूहि प्रायश्चित्तं मुनीश्वर । कदाचिद्भक्षणं मे स्यात्तांबूलस्य तथाविधम्

ກະສັດກ່າວວ່າ: «ດ້ວຍເຫດນັ້ນ ຂໍທ່ານມຸນີຜູ້ຍິ່ງ ຈົ່ງບອກຂ້າເຖິງພຣາຍະສິດຕະ (ພິທີແກ້ບາບ) ດ້ວຍ. ບາງຄັ້ງ ຂ້າອາດຈະກິນຕໍາບູລາແບບນັ້ນ»។

Verse 80

येन सञ्जायते शुद्धिः कुतांबूलसमुद्भवा

«ດ້ວຍວິທີໃດ ຄວາມບໍລິສຸດຈຶ່ງເກີດຂຶ້ນ ສໍາລັບຄວາມມົນທິນທີ່ເກີດຈາກຕໍາບູລາທີ່ບໍ່ຖືກຕ້ອງ (ກຸຕໍາບູລາ)?»

Verse 81

विश्वा मित्र उवाच । शृणु राजन्प्रवक्ष्यामि प्रायश्चित्तं तु यच्चरेत् । आश्वासनेन शुद्ध्यर्थं कुतांबूलस्य भक्षणात्

ວິສວາມິດຣະ ກ່າວວ່າ: «ຟັງເຖີດ ໂອ້ ພະຣາຊາ; ຂ້າພະເຈົ້າຈະປະກາດພິທີຊົດໃຊ້ບາບ (ປຣາຍະຊິດ) ທີ່ຄວນເຮັດ. ເພື່ອຄວາມບໍລິສຸດ ຫຼັງຈາກກິນໝາກພູກບໍ່ຖືກຄວນ ຈົ່ງປະຕິບັດພິທີ ‘ອາສະວາສະນະ’ ເພື່ອປອບໃຈ»។

Verse 82

पर्वकालं समुद्दिश्य सम्यक्छ्रद्धासमन्वितः । आनयेद्ब्राह्मणं राजन्वेदवेदांगपारगम्

«ເມື່ອກຳນົດເວລາມົງຄຸນແຫ່ງງານບຸນ (ປັຣວະ-ກາລະ) ແລະມີສັດທາຢ່າງຖືກຕ້ອງ ໂອ້ ພະຣາຊາ, ຈົ່ງເຊີນພຣາຫມັນຜູ້ຊຳນານໃນເວດ ແລະ ເວດາງຄະ»।

Verse 83

प्रक्षाल्य चरणौ तस्य वाससी परिधापयेत् । संपूज्य गंधपुष्पाद्यैस्ततः पत्रं हिरण्मयम् । स्वशक्त्या कारयित्वाऽथ चूर्णे मुक्ताफलं न्यसेत्

«ຈົ່ງລ້າງຕີນຂອງທ່ານ ແລ້ວໃຫ້ນຸ່ງຜ້າ. ບູຊາດ້ວຍນ້ຳຫອມ ດອກໄມ້ ແລະອື່ນໆ ແລ້ວ, ຈຶ່ງໃຫ້ຈັດເຮັດໃບໝາກພູກທອງຕາມກຳລັງ, ແລະວາງໄຂ່ມຸກໄວ້ເທິງຜົງຫອມ»។

Verse 84

पूगीफलं च वैडूर्यं खदिरं रूप्यमेव च । मन्त्रेणानेन विप्राय तथैव च समर्पयेत्

«ແລະຈົ່ງຖວາຍແກ່ພຣາຫມັນດ້ວຍມັນຕຣານີ້: ໝາກພູກ (ຫມາກຫມາກພູກ), ແກ້ວໄວດູຣະຍະ (ຕາແມວ), ໄມ້ຄະດິຣະ, ແລະເງິນ»។

Verse 85

यन्मया भक्षितं पूर्वं वृन्तं पत्रसमुद्भवम् । चूर्णपत्रं तथैवान्यद्रात्रौ खदिरमेव च

«ສິ່ງໃດກໍຕາມທີ່ຂ້າພະເຈົ້າເຄີຍກິນມາກ່ອນ—ກ້ານ ແລະສິ່ງທີ່ເກີດຈາກໃບ, ການຈັດໃບຄູ່ກັບຜົງ, ແລະອື່ນໆ, ກະທັ້ງໄມ້ຄະດິຣະໃນຍາມຄ່ຳ—»។

Verse 86

तस्य पापस्य शुद्ध्यर्थं तांबूलं प्रतिगृह्यताम् । ततस्तु ब्राह्मणो मंत्रमेवं राजन्नुदाहरेत्

ເພື່ອຊໍາລະບາບນັ້ນ ຈົ່ງຮັບເອົາຕໍາບູລາ. ແລ້ວໂອ້ພະຣາຊາ ພຣາຫມັນຄວນສະດຸດມົນຕຣາດັ່ງນີ້.

Verse 87

यजमानहितार्थाय सर्वपापविशुद्धये । अज्ञानाज्ज्ञानतो वापि कुतांबूलं प्रभक्षितम्

ເພື່ອປະໂຫຍດແກ່ຍະຊະມານາ ແລະເພື່ອຊໍາລະບາບທັງປວງ—ຈະເປັນເພາະອະວິຊາ ຫຼືຮູ້ເທົ່າທັນກໍຕາມ—ໄດ້ກິນຕໍາບູລາທີ່ບໍ່ບໍລິສຸດ/ຕ້ອງຫ້າມ.

Verse 88

भक्षयिष्यसि यच्चान्यत्कदाचिन्मे प्रसादनात् । तस्य दोषो न ते भावी मम वाक्यादसंशयम्

ແລະສິ່ງອື່ນໃດກໍຕາມທີ່ເຈົ້າຈະກິນໃນເວລາໃດ ໂດຍເພາະຄວາມໂປດປານຂອງຂ້າ ຄວາມຜິດນັ້ນຈະບໍ່ຕິດຕົວເຈົ້າ—ດ້ວຍຄໍາຂ້າ ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສ.

Verse 89

अनेन विधिना दत्त्वा तांबूलं शुद्धिमाप्नुयात् । कुतांबूलस्य दोषेण गृह्यते न नरो नृप

ໃຫ້ຕໍາບູລາຕາມວິທີທີ່ກໍານົດນີ້ ຍ່ອມໄດ້ຮັບຄວາມບໍລິສຸດ. ໂອ້ພະຣາຊາ ມະນຸດບໍ່ຖືກຄວາມຜິດຈາກຕໍາບູລາທີ່ບໍ່ຖືກຕ້ອງຄອບງໍາ.

Verse 90

तस्मात्त्वं हि महाराज व्रतमेतत्समाचर । बहु पुण्यतमं ह्येतन्महाभोगविवर्द्धनम्

ດັ່ງນັ້ນ ໂອ້ມະຫາພະຣາຊາ ຈົ່ງປະພຶດວຣະຕະນີ້. ມັນເປັນບຸນອັນຍິ່ງຫຼາຍ ແລະເພີ່ມພູນຄວາມຮຸ່ງເຮືອງ ແລະຄວາມສຸກອັນໃຫຍ່.

Verse 91

यः प्रयच्छति राजेन्द्र विधिनानेन भक्तितः । जन्मजन्मान्तरे वापि न तांबूलेन मुच्यते

ໂອ ພະຣາຊາເອກ, ຜູ້ໃດຖວາຍຕໍາບູນນີ້ດ້ວຍສັດທາ ຕາມພິທີນີ້ ແມ່ນແມ່ນເກີດຊາດຕໍ່ໆໄປ ກໍບໍ່ຖືກຂາດຕໍາບູນ ແລະອານຸພົນມົງຄຸນບໍ່ດັບສູນ।

Verse 92

तांबूलं भक्षयित्वा यो नैतद्दानं प्रयच्छति । तांबूलवर्जितः सोऽत्र भवेज्जन्मनिजन्मनि

ແຕ່ຜູ້ໃດກິນຕໍາບູນແລ້ວ ບໍ່ຖວາຍທານຕາມຄວນ ຜູ້ນັ້ນໃນໂລກນີ້ຈະເປັນຜູ້ຂາດຕໍາບູນ ເກີດຊາດແລ້ວເກີດຊາດອີກ।

Verse 93

तांबूलवर्जितं यस्य मुखं स्यात्पृथिवीपते । कृपणस्य दरिद्रस्य तद्बिलं न हि तन्मुखम्

ໂອ ພະຣາຊາແຫ່ງແຜ່ນດິນ, ປາກຂອງຜູ້ທີ່ຂາດຕໍາບູນນັ້ນ ເຫມືອນຮູຮ່ອງໜຶ່ງ; ສໍາລັບຄົນຂີ້ຕື່ນແລະຍາກຈົນ ມັນບໍ່ແມ່ນ “ປາກ” ຢ່າງແທ້ຈິງເລີຍ।

Verse 94

तांबूलं ब्राह्मणेन्द्राय यो दत्त्वा प्राक्प्रभक्षयेत् । सुरूपो भाग्यवान्दक्षो भवेज्जन्मनिजन्मनि

ຜູ້ໃດຖວາຍຕໍາບູນແກ່ພຣາຫມັນຜູ້ສູງສົ່ງກ່ອນ ແລ້ວຈຶ່ງກິນ ຜູ້ນັ້ນຈະມີຮູບງາມ ມີວາສະນາ ແລະມີຄວາມສາມາດ ເກີດຊາດແລ້ວເກີດຊາດອີກ।

Verse 95

एतत्ते सर्वमाख्यातं कुतांबूलस्य भक्षणात् । यत्फलं जायते पुंसां यद्दानेन महीपते

ໂອ ພະຣາຊາ, ຂ້າໄດ້ອະທິບາຍໃຫ້ທ່ານຟັງຄົບຖ້ວນແລ້ວ ວ່າຜົນໃດເກີດແກ່ມະນຸດ ຈາກການກິນຕໍາບູນ ແລະຈາກການຖວາຍທານຕໍາບູນນັ້ນ।

Verse 96

शंखादित्यानुषंगेण तांबूलस्य च भक्षणे । ये दोषा ये गुणा राजन्दानं चैव प्रभक्षणे

ໂອ ພະຣາຊາ, ຂ້າໄດ້ອະທິບາຍແລ້ວເຖິງຂໍ້ບົກພ່ອງ ແລະ ຄຸນຄ່າທີ່ເກີດຈາກການກິນຕາມບູລາ (ໃບພານ) ພ້ອມດ້ວຍວິນັຍປະພຶດທີ່ກ່ຽວພັນ; ແລະຍັງກ່ຽວກັບຜົນບຸນ ແລະ ຂໍ້ຄວນລະວັງໃນການໃຫ້ທານ ແລະ ການບໍລິໂພກມັນດ້ວຍ.

Verse 210

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां षष्ठे नागरखण्डे हाटकेश्वरक्षेत्रमाहात्म्ये तांबूलोत्पत्ति तांबूलमाहात्म्यवर्णनंनाम दशोत्तरद्विशततमोऽध्यायः

ດັ່ງນີ້ ໃນ «ສຣີ ສະກັນດະ ມະຫາປຸຣານະ» ໃນ «ເອກາຊີຕິສາຫັດສຣີ ສັມຫິຕາ» ໃນພາກທີ 6 «ນາກະຣະຂັນດະ» ໃນ «ຮາຕະເກສະວະຣະ ກະເສດຣະມາຫາດມະຍະ» ບົດທີ 210 ຊື່ «ກຳເນີດຕາມບູລາ ແລະ ການພັນລະນາມະຫິມາຂອງຕາມບູລາ» ຈຶ່ງສິ້ນສຸດລົງແຕ່ພຽງນີ້.