Adhyaya 199

Verse 1

ऋषय ऊचुः । तिस्रःकोट्योर्धकोटी च तीर्थानामिह भूतले । श्रूयते सूत कार्त्स्न्येन कीर्त्यमाना मुनीश्वरैः

ພວກລິສີກ່າວວ່າ: ໃນພື້ນພິພົບນີ້ ໄດ້ຍິນວ່າມີຕີຣຖະທັງຫຼາຍ ສາມໂກຕິ ແລະອີກຄື່ງໂກຕິ; ຖືກບັນດາມຸນີຜູ້ເປັນເຈົ້າຍົກຍ້ອງສັນລະເສີນຢ່າງຄົບຖ້ວນ. ໂອ ສູຕະ, (ຈົ່ງເລົ່າໃຫ້ພວກເຮົາຟັງ)។

Verse 2

कथं लभ्येत सर्वेषां तीर्थानां स्नानजं फलम् । अल्पायुर्भिर्महाभाग कलिकाल उपस्थिते

ໂອ ຜູ້ມີບຸນວາສະນາຍິ່ງ, ເມື່ອກະລິຍຸກມາຮອດ ແລະມະນຸດມີອາຍຸສັ້ນ, ຈະໄດ້ຮັບຜົນອັນເກີດຈາກການອາບນ້ຳໃນຕີຣຖະທັງປວງໄດ້ແນວໃດ?

Verse 3

सूत उवाच । क्षेत्रत्रयमिहाख्यातं तथारण्यत्रयं महत् । पुरीत्रयं वनान्येव त्रीणि ग्रामास्तथात्रयः

ສູຕະເວົ້າວ່າ: ທີ່ນີ້ໄດ້ປະກາດກຸ່ມສາມແຫ່ງກະເຂດສັກສິດ ແລະກຸ່ມສາມແຫ່ງປ່າອາຣັນຍະອັນຍິ່ງໃຫຍ່; ມີນະຄອນສັກສິດສາມ, ປ່າວະນະສາມຕອນ, ແລະບ້ານສາມບ້ານເຊັ່ນກັນ.

Verse 4

तथा तीर्थत्रयं चान्यत्पर्वतत्रितयान्वितम् । महानदीत्रयं चैव सर्वपातकनाशनम्

ອີກທັງ ຍັງມີກຸ່ມສາມແຫ່ງຕີຣຖະອື່ນ ພ້ອມດ້ວຍກຸ່ມສາມແຫ່ງພູເຂົາ; ແລະຍັງມີກຸ່ມສາມແຫ່ງແມ່ນ້ຳໃຫຍ່ ຜູ້ທຳລາຍບາບທັງປວງ.

Verse 5

मर्त्यलोकेस्थितं विप्राः सर्वतीर्थफलप्रदम् । सर्वेष्वेतेषु यः स्नाति स सर्वेषां फलं लभेत्

ໂອ ພຣາຫມະນະທັງຫຼາຍ, ໃນໂລກມະນຸດນີ້ ມີສິ່ງທີ່ປະທານຜົນແຫ່ງຕີຣຖະທັງປວງ. ຜູ້ໃດອາບນ້ຳໃນທຸກໆສະຖານທີ່ເຫຼົ່ານີ້ ຈະໄດ້ຮັບບຸນຜົນຄົບຖ້ວນຂອງທັງໝົດ.

Verse 6

चतुर्विंशतिसंख्यानामिदमाह प्रजापतिः । य एकस्मिंस्त्रिके स्नाति सर्व त्रिकफलं लभेत्

ກ່ຽວກັບຫມວດທີ່ນັບໄດ້ຊາວສີ່ນີ້ ພຣະປຣະຊາປະຕິໄດ້ກ່າວໄວ້ດັ່ງນີ້: ຜູ້ໃດອາບນ້ຳໃນກຸ່ມສາມໃດໜຶ່ງ ຈະໄດ້ຮັບຜົນບຸນຂອງກຸ່ມສາມທັງໝົດ.

Verse 7

ऋषय ऊचुः त्रीणि क्षेत्राणि कानीह तथारण्यानि कानि च । पुर्यस्तिस्रो महाभाग काःख्याताश्च वनानि च

ບັນດາຣິສີກ່າວວ່າ: ທີ່ນີ້ ກະເຂດສັກສິດສາມແຫ່ງແມ່ນຫຍັງ? ແລະປ່າອາຣັນຍະສາມແຫ່ງແມ່ນຫຍັງ? ໂອ ຜູ້ມີສ່ວນບຸນອັນຍິ່ງ, ນະຄອນທີ່ລືຊື່ສາມແຫ່ງແມ່ນຫຍັງ ແລະປ່າວະນະອັນໂດ່ງດັງສາມແຫ່ງແມ່ນຫຍັງອີກ?

Verse 8

के ग्रामाः कानि तीर्थानि के नगाः सरितश्च काः । नामभिर्वद नः सूत सर्वाण्येतानि विस्तरात्

ບ້ານໃດແດ່? ຕີຣຖະ (tīrtha) ໃດແດ່? ພູໃດ ແລະ ແມ່ນ້ຳໃດແດ່? ໂອ ສູຕະ ຈົ່ງບອກພວກເຮົາທັງໝົດຕາມຊື່ ຢ່າງລະອຽດ.

Verse 9

सूत उवाच कुरुक्षेत्रमिति ख्यातं प्रथमं क्षेत्रमुत्तमम् । हाटकेश्वरजं क्षेत्रं द्वितीयं परिकीर्तितम्

ສູຕະກ່າວວ່າ: ຄະເຊດຣະອັນປະເສີດອັນດັບທຳອິດ ເປັນທີ່ຮູ້ຈັກວ່າ «ກຸຣຸກເຊດຣະ» (Kurukṣetra). ອັນດັບທີສອງ ຖືກປະກາດວ່າ ເປັນຄະເຊດຣະທີ່ເກີດຈາກ/ສັມພັນກັບ «ຮາຏເກສະວະຣະ» (Hāṭakeśvara).

Verse 10

प्राभासिकं तृतीयं तु क्षेत्रं हि द्विजसत्तमाः । एतत्क्षेत्रत्रयं पुण्यं सर्वपातकनाशनम्

ໂອ ທ່ານທະວິຊະສັດຕະມະ (ຜູ້ປະເສີດໃນບັນດາຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງ), ຄະເຊດຣະອັນດັບທີສາມແມ່ນ «ປຣາພາສິກະ» (Prābhāsika). ຄະເຊດຣະທັງສາມນີ້ບໍລິສຸດ ແລະ ທຳລາຍບາບທັງປວງ.

Verse 11

यथोक्तविधिना दृष्ट्वा नरः पापात्प्रमुच्यते । यो यं काममभिध्यायन्क्षेत्रेष्वेतेषु भक्तितः

ເມື່ອໄດ້ເບິ່ງຊົມຕາມວິທີທີ່ກ່າວໄວ້ ມະນຸດຍ່ອມພົ້ນຈາກບາບ. ແລະ ຜູ້ໃດດ້ວຍຄວາມພັກດີ ໃນຄະເຊດຣະເຫຼົ່ານີ້ ພິຈາລະນາສະມາທິເຖິງຄວາມປາດຖະໜາໃດໜຶ່ງ—

Verse 12

स्नानं करोति तस्येष्टं मनसो जायते फलम् । चतुर्विंशतिमानेषु स्नातो भवति स द्विजाः

—ແລະ ເຮັດການອາບນ້ຳພິທີ (snāna): ຜົນທີ່ປາດຖະໜາຈະເກີດຂຶ້ນຕາມໃຈຄິດ. ໂອ ພວກພຣາຫມັນ, ຜູ້ນັ້ນຖືກນັບວ່າໄດ້ອາບໃນຊຸດຄົບຖ້ວນຂອງທັງຊາວສີ່.

Verse 13

एकं तु पुष्करारण्यं नैमिषारण्यमेव च । धर्मारण्यं तृतीयं तु तेषां संकीर्त्यते द्विजाः

ອັນໜຶ່ງແມ່ນ ປຸສກະຣາຣັນຍະ (Puṣkara-āraṇya) ແລະອີກອັນແມ່ນ ໄນມິສະຣາຣັນຍະ (Naimiṣa-āraṇya) ແທ້. ອັນທີສາມແມ່ນ ທັມມະຣາຣັນຍະ (Dharmāraṇya)—ດັ່ງນີ້ໄດ້ກ່າວໄວ້ ໂອ ພຣາຫມະນະທັງຫຼາຍ.

Verse 14

त्रिष्वेतेषु च यः स्नाति चतुर्विंशतिभाग्भवेत्

ແລະຜູ້ໃດກໍຕາມທີ່ອາບນ້ຳໃນທັງສາມນີ້ ຈະເປັນຜູ້ຮ່ວມຮັບສ່ວນບຸນແຫ່ງຊາວສີ່ສ່ວນ (24 ສ່ວນ).

Verse 15

वाराणसी पुरीत्येका द्वितीया द्वारकापुरी । अवन्त्याख्या तृतीया च विश्रुता भुवनत्रये

ວາຣານະສີ ເປັນນະຄອນສັກສິດອັນດັບທຳອິດ; ອັນທີສອງແມ່ນ ດວາຣະກາປຸຣີ; ແລະອັນທີສາມ ອັນໂດ່ງດັງໃນສາມໂລກ ແມ່ນ ອະວັນຕີ (Ujjayinī).

Verse 16

एतासु यो नरः स्नाति चतुर्विंशतिभाग्भवेत्

ຜູ້ໃດກໍຕາມທີ່ອາບນ້ຳໃນເມືອງສັກສິດເຫຼົ່ານີ້ (ທັງສາມ) ຈະເປັນຜູ້ຮັບສ່ວນບຸນແບບຊາວສີ່ສ່ວນ (24 ເທົ່າ).

Verse 17

वृन्दावनं वनं चैकं द्वितीयं खांडवं वनम् । ख्यातं द्वैतवनं चान्यत्तृतीयं धरणीतले

ວຣິນດາວະນະ (Vṛndāvana) ແມ່ນປ່າສັກສິດອັນໜຶ່ງ; ອັນທີສອງແມ່ນປ່າ ຄານດະວະ (Khāṇḍava). ແລະອັນທີສາມ—ອັນໂດ່ງດັງໃນແຜ່ນດິນ—ແມ່ນປ່າ ດວັຍຕະວະນະ (Dvaitavana) ອັນລືຊື່.

Verse 18

त्रिष्वेतेषु च यः स्नाति चतुर्विंशतिभाग्भवेत्

ຜູ້ໃດອາບນ້ຳໃນສາມສະຖານທີ່ສັກສິດນີ້ ຈະໄດ້ຮັບສ່ວນບຸນຄູນຊົງເຖິງຊາວສີ່ເທົ່າ।

Verse 19

कल्पग्रामः स्मृतश्चैकः शालिग्रामो द्वितीयकः । नंदिग्रामस्तृतीयस्तु विश्रुतो द्विजसत्तमाः

ກັລປະກຣາມ ຖືກຈື່ຈຳວ່າເປັນອັນທຳອິດ; ຊາລິກຣາມ ເປັນອັນທີສອງ; ແລະອັນທີສາມ ໂອ ຜູ້ດີເລີດໃນບັນດາດວິຈະ ແມ່ນ ນັນດິກຣາມ ອັນໂດງດັງ।

Verse 20

त्रिष्वेतेषु च यः स्नाति चतुर्विंशतिभाग्भवेत्

ຜູ້ໃດອາບນ້ຳໃນສາມບ້ານສັກສິດນີ້ ຈະໄດ້ຮັບສ່ວນບຸນຄູນຊົງຊາວສີ່ເທົ່າ।

Verse 21

अग्नितीर्थं स्मृतं चैकं शुक्लतीर्थमथापरम् । तृतीयं पितृतीर्थं तु पितॄणामतिवल्लभम्

ອັກນິຕີຣຖ ຖືກຈື່ຈຳວ່າເປັນອັນໜຶ່ງ; ອີກອັນໜຶ່ງແມ່ນ ຊຸກລະຕີຣຖ; ແລະອັນທີສາມແມ່ນ ປິຕຣຶຕີຣຖ ອັນເປັນທີ່ຮັກຍິ່ງຂອງບັນດາປິຕຣຶ (ບັນພະບຸລຸດ)।

Verse 22

त्रिष्वेतेषु च यः स्नाति चतुर्विंशतिभाग्भवेत्

ຜູ້ໃດອາບນ້ຳໃນຕີຣຖທັງສາມນີ້ ຈະໄດ້ຮັບສ່ວນບຸນຄູນຊົງເຖິງຊາວສີ່ເທົ່າ।

Verse 23

श्रीपर्वतः स्मृतश्चैको द्वितीयश्चार्बुदस्तथा । तृतीयो रैवताख्योऽत्र विख्यातः पर्वतोत्तमाः

ສຣີປະວະຕະ ຖືກຈື່ຈຳວ່າເປັນອັນທຳອິດ; ອັຣບຸດ (ພູອາບູ) ເປັນອັນທີສອງ; ແລະອັນທີສາມໃນທີ່ນີ້ ຊື່ວ່າ ໄຣວະຕະ ໂດດເດັ່ນ—ໂອ ພູອັນປະເສີດທີ່ສຸດ!

Verse 24

त्रिष्वेतेषु च यः स्नाति चतुर्विंशतिभाग्भवेत्

ແລະຜູ້ໃດກໍຕາມທີ່ອາບນ້ຳໃນທີ່ສັກສິດທັງສາມນີ້ ຈະໄດ້ຮັບສ່ວນບຸນເປັນຊັ້ນຍີ່ສິບສີ່ເທົ່າ.

Verse 25

गंगा नदी स्मृता पूर्वा नर्मदाख्या तथा परा । सरस्वती तृतीया तु नदी प्लक्षसमुद्भवा

ອັນທຳອິດແມ່ນແມ່ນ້ຳຄົງຄາ (Gaṅgā) ທີ່ຖືກຈື່ຈຳ; ຕໍ່ມາແມ່ນແມ່ນ້ຳນາຣະມະດາ (Narmadā). ອັນທີສາມແມ່ນແມ່ນ້ຳສະຣັສວະຕີ (Sarasvatī) ທີ່ກ່າວວ່າເກີດຈາກພລັກສະ (Plakṣa) ອັນສັກສິດ.

Verse 26

आसु सर्वासु यः स्नाति चतुर्विंशतिभाग्भवेत्

ຜູ້ໃດກໍຕາມທີ່ອາບນ້ຳໃນທັງໝົດເຫຼົ່ານີ້ ຈະໄດ້ຮັບສ່ວນບຸນຕາມການແບ່ງເປັນຊາວສີ່ສ່ວນ (ຄືບຸນອັນສູງສົ່ງ).

Verse 27

एतेष्वेव हि सर्वेषु यः स्नानं कुरुते नरः । सार्धकोटित्रयस्यात्र स कृत्स्नं फलमाप्नुयात्

ແທ້ຈິງ ຜູ້ໃດທີ່ກະທຳການອາບນ້ຳໃນທັງໝົດເຫຼົ່ານີ້ ຈະໄດ້ຮັບຜົນບຸນຢ່າງຄົບຖ້ວນ ເທົ່າກັບສາມກັບເຄິ່ງໂກຕິ (crores) ໃນທີ່ນີ້.

Verse 28

यश्चैकस्मिन्नरः स्नाति स त्रिकस्य फलं लभेत्

ຜູ້ໃດອາບນ້ຳຢູ່ພຽງຕີຣຖະດຽວ ຜູ້ນັ້ນຈະໄດ້ຮັບຜົນບຸນເທົ່າກັບການອາບນ້ຳສາມຕີຣຖະ។

Verse 29

एतद्वः सर्वमाख्यातं यत्पृष्टोऽस्मि द्विजोत्तमाः । संक्षेपात्तीर्थजं पुण्यं लभ्यते यन्नरैर्भुवि

ໂອ ຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງຜູ້ປະເສີດເອີຍ, ຂ້າໄດ້ເລົ່າທຸກຢ່າງຕາມທີ່ຖືກຖາມແລ້ວ. ໂດຍຫຍໍ້, ມະນຸດໃນໂລກນີ້ຍ່ອມໄດ້ບຸນທີ່ເກີດຈາກຕີຣຖະເຊັ່ນນີ້.

Verse 30

सांप्रतं किं नु वो वच्मि यत्तद्वदत मा चिरम्

ບັດນີ້ ຂ້າຈະກ່າວອັນໃດເພີ່ມອີກ? ຈົ່ງເວົ້າສິ່ງທີ່ພວກເຈົ້າປາດຖະນາຖາມ ໂດຍບໍ່ຊັກຊ້າ.

Verse 31

ऋषय ऊचुः हाटकेश्वरजे क्षेत्रे यानि तीर्थानि सूतज । तानि प्रोक्तानि सर्वाणि त्वयाऽस्माकं सुविस्तरात्

ພວກລຶສີກ່າວວ່າ: ໂອ ບຸດແຫ່ງສູຕະ, ທ່ານໄດ້ອະທິບາຍແກ່ພວກເຮົາຢ່າງລະອຽດຄົບຖ້ວນ ຕີຣຖະອັນສັກສິດທັງປວງໃນເຂດສັກສິດຂອງ ຮາຏເກສະວະຣະ.

Verse 32

तथा चायतनान्येव संख्यया रहितानि च । अपि वर्षशतेनात्र स्नानं कर्तुं न शक्यते

ແລະອີກທັງ ອາຍະຕະນະ (ສະຖານບູຊາ) ໃນທີ່ນີ້ກໍຫຼາຍເກີນຈະນັບໄດ້; ແມ່ນແຕ່ຮ້ອຍປີກໍບໍ່ອາດອາບນ້ຳໃນທີ່ນີ້ໃຫ້ຄົບທຸກແຫ່ງໄດ້.

Verse 33

तेषु सर्वेषु मर्त्येन यथोक्तविधिना स्फुटम् । देवतायतनान्येव तथा द्रष्टुं महा मते

ໃນບັນດາທັງໝົດນັ້ນ ມະນຸດຜູ້ເປັນປຸຖຸຊົນຈະປະຕິບັດພິທີຕາມວິທີທີ່ກ່າວໄວ້ໃຫ້ຊັດ ແລະຈະໄດ້ເຫັນສະຖານສະຖິດຂອງເທວະດາທັງຫຼາຍ—ເປັນເລື່ອງຍາກນັກ ໂອ ຜູ້ມີໃຈຍິ່ງໃຫຍ່।

Verse 34

यस्मिन्स्नातो दिने चैव तस्य व्युष्टिः प्रकीर्तिता । अल्पायुषस्तदा मर्त्याः कृतेऽपि परिकीर्तिताः

ວັນໃດທີ່ຜູ້ໃດໄດ້ອາບນ້ຳ(ສະນານ) ໃນວັນນັ້ນ ກໍຖືກປະກາດວ່າມີ ‘ວະຍຸສຕິ’ ເປັນການນັບວັນ/ການຖືພິທີ. ແຕ່ມະນຸດທັງຫຼາຍໃນເວລານັ້ນ ຖືກກ່າວວ່າອາຍຸສັ້ນ ແມ່ນແມ່ນຈະພາກພຽນກໍຕາມ।

Verse 35

त्रेतायां द्वापरे चापि किमु प्राप्ते कलौ युगे । एवमल्पायुषो ज्ञात्वा मानवान्सूतनंदन

ໃນຍຸກເຕຣຕາ ແລະ ຍຸກດວາປະຣະ ກໍຍັງແລ້ວ—ຍິ່ງກວ່ານັ້ນໃນຍຸກກະລິທີ່ມາຮອດບັດນີ້—ເມື່ອຮູ້ວ່າມະນຸດອາຍຸສັ້ນດັ່ງນີ້ ໂອ ບຸດອັນເປັນທີ່ຮັກຂອງສູຕະ, ຄວນສະແຫວງຫາວິທີທີ່ງ່າຍເພື່ອໄດ້ຜົນແຫ່ງການໄປຕີຣຖະ।

Verse 36

लभेरंश्च कथं सर्वतीर्थानां स्नानजं फलम् । देवदर्शनजं वापि विशेषान्निर्धनाश्च ये

ເຂົາເຈົ້າຈະໄດ້ຮັບຜົນທີ່ເກີດຈາກການອາບນ້ຳໃນຕີຣຖະທັງປວງໄດ້ແນວໃດ? ແລະຈະໄດ້ບຸນທີ່ເກີດຈາກການເຫັນເທວະດາດ້ວຍ—ໂດຍສະເພາະຜູ້ທີ່ຍາກຈົນ ແລະຂາດປັດໃຈ?

Verse 37

अस्ति कश्चिदुपायोऽत्र दैवो वा मानुषोऽपि वा । येन तेषां भवेत्पुण्यं सर्वेषामेव हेलया

ຢູ່ນີ້ມີອຸບາຍອັນໃດບໍ—ເປັນອຸບາຍທາງເທວະ ຫຼື ທາງມະນຸດກໍຕາມ—ທີ່ຈະເຮັດໃຫ້ເຂົາເຈົ້າໄດ້ບຸນຂອງຕີຣຖະທັງປວງ ແມ່ນແມ່ນດ້ວຍຄວາມງ່າຍດາຍ?

Verse 38

सूत उवाच । अस्मिन्नर्थे पुरा पृष्टो विश्वामित्रो महामुनिः । समुपेत्याश्रमं तस्य आनर्तेन महीभुजा

ສູຕະເວົ້າວ່າ: ໃນການນີ້ແຕ່ກ່ອນ ມະຫາມຸນີ ວິສະວາມິດຕະ ເຄີຍຖືກຖາມ; ເມື່ອກະສັດແຫ່ງອານັດຕະ ໄດ້ເຂົ້າໄປຫາອາສຣົມຂອງທ່ານ.

Verse 39

राजोवाच । भगवन्नत्र तीर्थानि संख्यया रहितानि च । तेषु स्नानविधिः प्रोक्तः सर्वेष्वेव पृथक्पृथक्

ກະສັດເວົ້າວ່າ: ໂອ ພຣະຜູ້ຈະເລີນ! ທີ່ນີ້ມີຕີຣະຖະອັນສັກສິດນັບບໍ່ຖ້ວນ; ແລະວິທີອາບນ້ຳກໍຖືກສອນແຍກເປັນອັນໆ ສຳລັບທຸກໆແຫ່ງ.

Verse 40

मासे वारे दिने चैव कुत्रचिन्मुनिसत्तमैः । दानानि च तथोक्तानि यथा स्नान विधिस्तथा

ໃນບາງສະຖານທີ່ ບັນດາມຸນີຜູ້ປະເສີດຍັງກຳນົດພິທີຕາມເດືອນ ຕາມວັນໃນອາທິດ ແລະຕາມວັນ; ແລະການໃຫ້ທານກໍຖືກສອນໃຫ້ເໝາະສົມ ດັ່ງກົດການອາບນ້ຳນັ້ນເອງ.

Verse 41

देवानां दर्शनं चापि पृथक्तेन प्रकीर्तितम् । न शक्यते फलं प्राप्तुं सर्वेषां केनचिन्मुने

ການໄດ້ເຫັນເທວະດາທັງຫຼາຍກໍຖືກກ່າວໄວ້ແຍກຕ່າງຫາກເຊັ່ນກັນ. ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ມຸນີ, ບໍ່ມີໃຜສາມາດຮັບຜົນບຸນຂອງທຸກໆຢ່າງໄດ້.

Verse 42

अपि वर्षशतेनापि किं पुनः स्तोकवासरैः । तस्माद्वद महाभाग सुखोपायं च देहिनाम्

ແມ່ນແຕ່ຮ້ອຍປີກໍຍັງບໍ່ອາດເຮັດໄດ້—ຈະກ່າວຫຍັງກັບວັນນ້ອຍໆ! ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ຜູ້ມີບຸນຍິ່ງ, ຂໍຈົ່ງບອກວິທີອັນງ່າຍ ແກ່ສັດຜູ້ມີຮ່າງກາຍທັງຫຼາຍ.

Verse 43

एकस्मिन्नपि च स्नातस्तीर्थे प्राप्नोति मानवः । सर्वेषामेव तीर्थानां स्नानजं सकलं फलम्

ແມ່ນແຕ່ອາບນ້ຳໃນຕີຣຖະ (tīrtha) ແຫ່ງດຽວ ມະນຸດກໍໄດ້ຮັບຜົນບຸນທັງປວງ ທີ່ເກີດຈາກການອາບນ້ຳໃນຕີຣຖະທັງຫມົດ।

Verse 45

सूत उवाच । तच्छ्रुत्वा सुचिरं ध्यात्वा विश्वामित्रो महामुनिः । अब्रवीच्छृणु राजेंद्र सरहस्यं वदामि ते

ສູຕະກ່າວວ່າ: ເມື່ອໄດ້ຍິນແລ້ວ ມະຫາມຸນີ ວິສວາມິດຣະ ໄດ້ພິຈາລະນາຢ່າງຍາວນານ ແລ້ວກ່າວວ່າ: “ຈົ່ງຟັງເຖີດ ໂອ ກະສັດຜູ້ປະເສີດ; ຂ້າພະເຈົ້າຈະບອກຄຳສອນນີ້ພ້ອມຄວາມລັບພາຍໃນແກ່ທ່ານ”។

Verse 46

चत्वार्यत्र प्रकृष्टानि मुख्यतीर्थानि पार्थिव । येषु स्नाने कृते राजञ्छ्राद्धे च तदनंतरम् । सर्वेषामेव तीर्थानां स्नानजं लभ्यते फलम्

ໂອ ກະສັດ, ທີ່ນີ້ມີຕີຣຖະຫຼັກ 4 ແຫ່ງ ອັນປະເສີດຢ່າງຍິ່ງ. ຖ້າອາບນ້ຳໃນນັ້ນ ແລ້ວເຮັດພິທີ ສຣາດທະ (śrāddha) ທັນທີຕໍ່ຈາກນັ້ນ ຈະໄດ້ຮັບຜົນບຸນຈາກການອາບນ້ຳ ຂອງຕີຣຖະທັງປວງ.

Verse 47

सप्तविंशतिलिंगानि तथात्रैव स्थितानि च । सिद्धेश्वरप्रपूर्वाणि सर्वपापहराणि च

ແລະໃນບ່ອນນີ້ເອງ ມີລິງຄະ (liṅga) 27 ອົງ ຖືກສະຖາປະນາໄວ້—ເລີ່ມຈາກ ສິດເທສະວະຣະ (Siddheśvara)—ທຸກອົງເປັນຜູ້ກຳຈັດບາບທັງປວງ.

Verse 48

तेषु सर्वेषु दृष्टेषु भक्त्या पूतेन चेतसा । सर्वेषामेव देवानां भवेद्दर्शनजं फलम्

ເມື່ອໄດ້ເຫັນທັງໝົດນັ້ນ ດ້ວຍໃຈທີ່ບໍລິສຸດດ້ວຍພັກຕິ (bhakti) ຈະໄດ້ຮັບຜົນບຸນທີ່ເກີດຈາກດັຣຊະນະ (darśana) ຂອງເທວະທັງປວງ.

Verse 49

तथैकस्मिन्सुरे दृष्टे सर्वदेवसमुद्भवम् । फलं दर्शनजं भावि नराणां द्विजसत्तम

ດັ່ງນັ້ນແຫຼະ ໂອ ຜູ້ປະເສີດໃນພວກທະວິຊະ, ແມ່ນແຕ່ໄດ້ເຫັນເທວະພຽງອົງດຽວໃນບ່ອນນີ້—ຜູ້ເປັນບໍ່ເກີດຂອງເທວະທັງປວງ—ຜົນບຸນແຫ່ງການດາຣະຊະນະ (darśana) ດັ່ງໄດ້ເຫັນທັງໝົດ ຈະບັງເກີດແກ່ມະນຸດທັງຫຼາຍ।

Verse 50

राजोवाच । कानि चत्वारि तीर्थानि तत्र मुख्यानि सन्मुने । येषु स्नातो नरः सम्यक्सर्वेषां लभते फलम्

ກະສັດກ່າວວ່າ: ໂອ ມຸນີຜູ້ບໍລິສຸດ, ທີ່ນັ້ນມີຕີຣະຖະ (tīrtha) ສຳຄັນສີ່ແຫ່ງໃດແດ່? ຜູ້ໃດອາບນ້ຳໃນນັ້ນຢ່າງຖືກຕ້ອງ ຈະໄດ້ຮັບຜົນບຸນຂອງຕີຣະຖະທັງປວງ.

Verse 51

विश्वामित्र उवाच । अत्रास्ति कूपिका पुण्या यस्यां संश्रयते गया । कृष्णपक्षे चतुर्दश्याममावास्यादिने तथा

ວິສວາມິດຕະ ກ່າວວ່າ: ທີ່ນີ້ມີບໍ່ນ້ຳສັກສິດ (kūpikā) ອັນບໍລິສຸດ, ໃນນັ້ນກ່າວກັນວ່າ ກະທັ່ງ “ຄາຍາ” (Gayā) ກໍມາພັກພິງຢູ່. ໂດຍພິເສດໃນວັນຈະຕຸຣະດະຊີ ແຫ່ງຄຣິສນະປັກສະ ແລະໃນວັນອະມາວາສະຍາ (ວັນເດືອນດັບ) ດ້ວຍ.

Verse 52

विशेषेण महाभाग कन्यासंस्थे दिवाकरे । निर्विण्णा भूमिलोकानां कृतैः श्राद्धैरनेकधा

ໂອ ຜູ້ມີສິຣິມົງຄຸນຍິ່ງ, ໂດຍພິເສດເມື່ອດວງອາທິດສະຖິດໃນລາສີກັນຍາ (Kanyā), ຄາຍາໄດ້ພໍໃຈຕໍ່ຊາວໂລກ ເນື່ອງຈາກພິທີຊຣາດທະ (śrāddha) ທີ່ຖືກປະກອບຫຼາຍຮູບແບບ.

Verse 53

यस्तस्यां कुरुते श्राद्धं सम्यक्छ्रद्धासमन्वितः

ຜູ້ໃດກໍຕາມທີ່ປະກອບພິທີຊຣາດທະ (śrāddha) ຢູ່ທີ່ນັ້ນ ຢ່າງຖືກຕ້ອງ ແລະມີສັດທາພ້ອມ,

Verse 54

तस्मिन्नहनि राजेंद्र स संतारयते पितॄन् । तथा तीर्थं द्वितीयं तु शंखतीर्थमिति स्मृतम्

ໃນວັນນັ້ນເອງ ໂອ ຈອມກະສັດແຫ່ງກະສັດທັງຫຼາຍ ຜູ້ນັ້ນຍ່ອມຊ່ວຍກູ້ ແລະຍົກສົ່ງບັນພະບຸລຸດຂອງຕົນ. ແລະ ຕີຣຖະທີ່ສອງ ຖືກຈື່ຈຳວ່າ «ສັງຂະ-ຕີຣຖະ».

Verse 55

तत्र स्नात्वा नरो यस्तु पश्येच्छंखेश्वरं ततः । सर्वेषां फलमाप्नोति माघस्य प्रथमेऽहनि

ທີ່ນັ້ນ ຫຼັງຈາກອາບນ້ຳແລ້ວ ຜູ້ໃດໄດ້ເຫັນ «ສັງເຂສະວະຣະ» ຜູ້ນັ້ນຍ່ອມໄດ້ຮັບຜົນແຫ່ງກຸສົນທັງປວງ ໃນວັນທຳອິດແຫ່ງເດືອນມາຆະ.

Verse 56

तथा मन्नामकं तीर्थे तृतीयं मुख्यतां गतम् । अत्र स्नात्वा तु यः पश्येन्मया संस्थापितं हरम्

ເຊັ່ນດຽວກັນ ຕີຣຖະທີ່ສາມ ທີ່ມີນາມຕາມຂ້າພະເຈົ້າ ໄດ້ຮັບຄວາມເປັນຫົວໜ້າອັນສູງສຸດ. ຜູ້ໃດອາບນ້ຳຢູ່ນີ້ ແລ້ວໄດ້ເຫັນ «ຮະຣະ» (ພຣະສິວະ) ທີ່ຂ້າພະເຈົ້າສະຖາປະນາ…

Verse 57

विश्वामित्रेश्वरं नाम सर्वेषां स फलं लभेत् । नभस्यस्य सिताष्टम्यां सर्वेषां लभते फलम्

ພຣະສິວະນັ້ນມີນາມວ່າ «ວິສວາມິຕຣເອສະວະຣະ»; ໂດຍການນະມັດສະການ ແລະການເຫັນພຣະອົງ ຍ່ອມໄດ້ຮັບຜົນແຫ່ງກຸສົນທັງປວງ. ໃນວັນອັດຖະມີຂ້າງຂຶ້ນ ແຫ່ງເດືອນນະພັດສະຍະ (ພາດຣະປະດະ) ກໍໄດ້ຮັບຜົນແຫ່ງກຸສົນທັງປວງ.

Verse 58

शक्रतीर्थमिति ख्यातं चतुर्थं बालमण्डनम् । तत्र स्नात्वा च पंचाहं शक्रेश्वरमवेक्ष्य च । आश्विनस्य सितेऽष्टम्यां सर्वेषां लभते फलम्

ຕີຣຖະທີ່ສີ່ ໂດງດັງວ່າ «ສັກຣະ-ຕີຣຖະ» ແລະເອີ້ນວ່າ «ບາລະມັນດະນະ» (ຜູ້ປະດັບ ແລະເກື້ອກູນແກ່ວັຍໜຸ່ມ). ຜູ້ໃດອາບນ້ຳຢູ່ນັ້ນຫ້າວັນ ແລະໄດ້ເຫັນ «ສັກຣເອສະວະຣະ» (ພຣະສິວະ) ໃນວັນອັດຖະມີຂ້າງຂຶ້ນ ແຫ່ງເດືອນອາສະວິນ ຍ່ອມໄດ້ຮັບຜົນແຫ່ງກຸສົນທັງປວງ.

Verse 59

राजोवाच । विधानं वद मे विप्र गयाकूप्याः समुद्भवम् । विस्तरेण महाभाग श्रद्धा मे महती स्थिता

ພະຣາຊາກ່າວວ່າ: «ໂອ ພຣາຫມັນ, ຈົ່ງບອກຂ້າພະເຈົ້າເຖິງພິທີອັນຖືກຕ້ອງ ແລະ ກຳເນີດຂອງ Gayākūpī. ຈົ່ງອະທິບາຍໃຫ້ລະອຽດ ໂອ ຜູ້ມີວາສະນາ—ເພາະສັດທາຂອງຂ້າພະເຈົ້າແນ່ນອນແລະຍິ່ງໃຫຍ່»។

Verse 60

विश्वामित्र उवाच । अमावास्यादिने प्राप्ते तत्र कन्यागते रवौ । यः श्राद्धं कुरुते भक्त्या स पितॄंस्तारयेन्निजान्

ວິສະວາມິດຕະກ່າວວ່າ: «ເມື່ອມາຮອດວັນອະມາວາສະຍາ (ວັນເດືອນດັບ) ແລະ ດວງອາທິດຢູ່ໃນລາສີກັນຍາ (Kanyā), ຜູ້ໃດເຮັດ śrāddha ທີ່ນັ້ນດ້ວຍຄວາມສັດທາ ຜູ້ນັ້ນຈະຊ່ວຍຂ້າມພົ້ນບັນພະບຸລຸດຂອງຕົນ»។

Verse 61

भर्तृयज्ञविधानेन शुद्धैः स्थानोद्भवैर्द्विजैः । भर्तृयज्ञविधिं त्यक्त्वा योऽन्येन विधिना नरः

«ຕາມກົດພິທີຂອງ bhartṛ-yajña ອັນຖືກຕ້ອງ, ຄວນເຮັດດ້ວຍພຣາຫມັນສອງເກີດ (ດວິຈະ) ຜູ້ບໍລິສຸດ ແລະ ເກີດຈາກຖິ່ນນັ້ນເອງ. ແຕ່ຜູ້ໃດລະທິ້ງວິທີ bhartṛ-yajña ແລ້ວເຮັດດ້ວຍວິທີອື່ນ…»

Verse 62

श्राद्धं करोति मूढात्मा विहीनं स्थानजैर्द्विजैः । स्थानजैरपि वाऽशुद्धैस्तस्य तद्व्यर्थतां व्रजेत्

«ຄົນທີ່ຈິດຫຼົງເຮັດ śrāddha ໂດຍບໍ່ມີພຣາຫມັນທ້ອງຖິ່ນ; ຫຼືແມ່ນມີພຣາຫມັນທ້ອງຖິ່ນແຕ່ບໍ່ບໍລິສຸດ, ພິທີນັ້ນກໍຈະກາຍເປັນໄຮ້ຜົນສຳລັບເຂົາ»។

Verse 63

वृष्टिः स्यादूषरे यद्वत्सत्यमेतन्मयोदितम् । अंधस्याग्रे यथा नृत्यं प्रगीतं बधिरस्य च । तथा च व्यर्थतां याति अन्यस्थानोद्भवैर्द्विजैः

«ເຫມືອນຝົນຕົກໃສ່ດິນແຫ້ງຮ້າງ—ນີ້ແມ່ນຄວາມຈິງທີ່ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ກ່າວ. ເຫມືອນເຕັ້ນຢູ່ຕໍ່ໜ້າຄົນຕາບອດ ຫຼື ຮ້ອງເພງໃຫ້ຄົນຫູໜວກຟັງ—ດັ່ງນັ້ນເອງ (śrāddha) ຈະໄຮ້ຜົນ ເມື່ອເຮັດກັບພຣາຫມັນທີ່ເກີດຈາກຖິ່ນອື່ນ»។

Verse 64

ब्राह्मणैः कारयेच्छ्राद्धं मूर्खैरपि द्विजोत्तमाः । चतुर्वेदा अपि त्याज्या अन्यस्थानसमुद्भवाः

ໂອ ຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງຜູ້ປະເສີດ, ຄວນໃຫ້ພິທີ ສຣາດທະ ດຳເນີນໂດຍພຣາຫມັນ ແມ່ນແຕ່ຜູ້ບໍ່ຮູ້ຫຼາຍກໍຕາມ; ແຕ່ຜູ້ຮູ້ວິເທດສີ່ກໍຄວນຫຼີກ ຖ້າເກີດມາຈາກບ່ອນອື່ນ (ບໍ່ແມ່ນຄົນຖິ່ນ)។

Verse 65

दवे कर्मणि पित्र्ये वा सोमपाने विशेषतः । देशांतरगतो यस्तु श्राद्धं च कुरुते नरः । वैश्वानरपुरस्तेन कार्यं नान्यद्विजस्य च

ໃນພິທີຖວາຍທານ ຫຼືພິທີບູຊາບັນພະບຸລຸດ, ແລະໂດຍສະເພາະໃນພິທີດື່ມໂຊມະ: ຖ້າຜູ້ໃດໄປຢູ່ດິນແດນອື່ນແລ້ວເຮັດສຣາດທະ, ຄວນເຮັດພິທີຕໍ່ໜ້າໄວສະວານະຣະ (ອັກນິ) ກ່ອນ; ແລະບໍ່ຄວນໃຊ້ພຣາຫມັນອື່ນທີ່ບໍ່ຖືກກຳນົດ.

Verse 66

संनिवेश्य दर्भबटूञ्छ्राद्धं कुर्याद्द्विजोत्तमाः । दक्षिणा भोजनं देयं स्थानिकानां चिरादपि

ໂອ ຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງຜູ້ປະເສີດ, ເມື່ອໃຫ້ຮູບຕົວແທນດ້ວຍຫຍ້າດັບພະນັ່ງລົງແລ້ວ ຈຶ່ງເຮັດພິທີສຣາດທະ. ຄວນຖວາຍດັກຊິນາ ແລະອາຫານ—ແມ່ນແຕ່ແກ່ຄົນຖິ່ນ—ເພື່ອໃຫ້ພິທີສຳເລັດຕາມທຳມະຂອງສະຖານທີ່ສັກສິດ.

Verse 67

पंचगव्यस्य संपूर्णो यथा कुम्भः प्रदुष्यति । बिंदुनैकेन मद्यस्य पतितेन नृपोत्तम

ໂອ ກະສັດຜູ້ປະເສີດ, ເຫມືອນຫມໍ້ທີ່ເຕັມດ້ວຍປັນຈະກະວຽ (ຜະລິດຕະພັນຈາກງົວຫ້າຢ່າງ) ຈະເສື່ອມມົນທິນເມື່ອມີເພີງຢອດເຫຼົ້າຕົກລົງ, ພິທີອັນສັກສິດກໍຖືກເສື່ອມໄດ້ໂດຍການປົນເປື້ອນເພີງນ້ອຍ.

Verse 68

एकेनापि च बाह्येन बहूनामपि भूपते । मध्ये समुपविष्टेन तच्छ्राद्धं दोषमाप्नुयात्

ໂອ ພະຣາຊາ, ແມ່ນແຕ່ມີຄົນຫຼາຍກໍຕາມ, ຖ້າມີຄົນນອກພຽງຄົນດຽວ—ຜູ້ບໍ່ເໝາະກັບພິທີ—ນັ່ງຢູ່ກາງ, ສຣາດທະນັ້ນຈະເກີດຂໍ້ບົກພ່ອງ ແລະຖືກດ່າງພ້ອຍ.

Verse 69

स्थानजोऽपि चतुर्वेदो यद्यपि स्यान्न शुद्धिभाक् । बहूनामपि शुद्धानां मध्ये श्राद्धं विनाशयेत्

ແມ່ນແຕ່ພຣາຫມັນທ້ອງຖິ່ນຜູ້ຮູ້ວິດສີ່ ຖ້າຂາດຄວາມບໍລິສຸດ ກໍອາດທຳໃຫ້ພິທີສຣາດທະເສຍຫາຍ ໃນທ່າມກາງຜູ້ບໍລິສຸດຫຼາຍຄົນ।

Verse 70

तस्मात्सर्वप्रयत्नेन शुद्धं ब्राह्मणमानयेत्

ດັ່ງນັ້ນ ຄວນພະຍາຍາມທຸກວິທີ ເພື່ອເຊີນພຣາຫມັນຜູ້ບໍລິສຸດມາສຳລັບພິທີ।

Verse 71

स्थानिकं मूर्खमप्येवमलाभे गुणिनामपि । हीनांगमधिकांगं वा दूषितं नो तथा परम्

ຖ້າບໍ່ມີພຣາຫມັນຜູ້ມີຄຸນຄ່າໃຫ້ໄດ້ ກໍອາດຮັບເອົາຄົນທ້ອງຖິ່ນໄດ້ ແມ່ນແຕ່ຈະໂງ່ກໍຕາມ; ເພາະລາວບໍ່ເປັນໂທດເທົ່າຜູ້ດ່າງພ້ອງ (ບໍ່ບໍລິສຸດ) ບໍ່ວ່າຈະຂາດອະວະຍະວະ ຫຼືເກີນອະວະຍະວະກໍຕາມ।

Verse 72

कन्यादाने तथा श्राद्धे कुलीनो ब्राह्मणः सदा । आहर्तव्यः प्रयत्नेन य इच्छेच्छुभमात्मनः । सोऽपि शुद्धिसमायुक्तो यदि स्यान्नृपसत्तम

ໃນການຖວາຍກັນຍາດານ ແລະໃນພິທີສຣາດທະ ຜູ້ປາດຖະນາຄວາມມົງຄຸນແກ່ຕົນ—ໂອ ພຣະຣາຊາຜູ້ປະເສີດ—ຄວນພະຍາຍາມເຊີນພຣາຫມັນຜູ້ມີຊາດຕະກູນດີ ແລະຕ້ອງປະກອບດ້ວຍຄວາມບໍລິສຸດດ້ວຍ।

Verse 73

वृक्षाणां च यथाऽश्वत्थो देवतानां यथा हरिः । श्रेष्ठस्थानजविप्राणां तथा चाष्टकुलोद्भवः

ເຫມືອນອັສວັດຖະເປັນຍອດໃນບັນດາຕົ້ນໄມ້ ແລະຮາຣິເປັນຍອດໃນບັນດາເທວະ ດັ່ງນັ້ນໃນບັນດາພຣາຫມັນທ້ອງຖິ່ນຜູ້ດີເລີດ ຜູ້ເກີດຈາກ «ຕະກູນທັງແປດ» ຖືກນັບວ່າເປັນຜູ້ສູງສຸດ।

Verse 74

आयुधानां यथा वज्रं सरसां सागरो यथा । श्रेष्ठस्थानजविप्राणां तथाष्टकुलसंभवः

ດັ່ງວ່າ ວັດຊຣະ (vajra) ເປັນອາວຸດອັນສູງສຸດ ແລະ ມະຫາສະໝຸດເປັນນ້ຳອັນຍິ່ງໃຫຍ່ ດັ່ງນັ້ນ ຜູ້ເກີດຈາກ «ອັດຄຸນ» ເປັນຜູ້ສູງສຸດໃນບັນດາພຣາຫມັນທ້ອງຖິ່ນຜູ້ປະເສີດ।

Verse 75

उच्चैःश्रवा यथाऽश्वानां गजानां शक्रवाहनः । श्रेष्ठस्थानजविप्राणां तथाष्टकुलसंभवः

ດັ່ງວ່າ ອຸຈໄຈສຣະວາ (Uccaiḥśravā) ເປັນມ້າອັນສູງສຸດ ແລະ ພາຫະນະຂອງສັກກະ (Airāvata) ເປັນຊ້າງອັນສູງສຸດ; ດັ່ງນັ້ນ ຜູ້ເກີດຈາກ «ອັດຄຸນ» ເປັນຜູ້ສູງສຸດໃນບັນດາພຣາຫມັນທ້ອງຖິ່ນຜູ້ປະເສີດ।

Verse 76

नदीनां च यथा गंगा सतीनां चाप्यरुंधती । तद्वत्स्थानजविप्राणां श्रेष्ठोऽष्टकुलिकः स्मृतः

ດັ່ງວ່າ ໃນບັນດາແມ່ນ້ຳ ຄື ຄັງຄາ (Gaṅgā) ເປັນອັນສູງສຸດ ແລະ ໃນບັນດາສະຕີຜູ້ຮັກສາພຣະທຳ ອະຣຸນທະຕີ (Arundhatī) ເປັນອັນສູງສຸດ; ດັ່ງນັ້ນ ໃນບັນດາພຣາຫມັນຜູ້ເກີດໃນທີ່ສັກສິດນັ້ນ ອັດຄຸລິກະ (Aṣṭakulika) ຖືກຈື່ຈຳວ່າເປັນ «ເສຣດ» ອັນປະເສີດ।

Verse 77

ग्रहाणां भास्करो यद्वन्नक्षत्राणां निशाकरः । तद्वत्स्थानजविप्राणां श्रेष्ठोऽष्टकुलिकः स्मृतः

ດັ່ງວ່າ ໃນບັນດາດາວເຄາະ ພາສະກະຣະ (ພຣະອາທິດ) ເປັນຫົວໜ້າ ແລະ ໃນບັນດານັກສັດ ນິສາກະຣະ (ພຣະຈັນ) ເປັນຫົວໜ້າ; ດັ່ງນັ້ນ ໃນບັນດາພຣາຫມັນຜູ້ເກີດໃນຖິ່ນສັກສິດນັ້ນ ອັດຄຸລິກະ ຖືກຈື່ຈຳວ່າເປັນຜູ້ສູງສຸດ।

Verse 78

पर्वतानां यथा मेरुर्द्विपदानां द्विजोत्तमः । स्थानजानां तु विप्राणां श्रेष्ठोऽष्टकुलिकस्तथा

ດັ່ງວ່າ ໃນບັນດາພູເຂົາ ເມຣຸ (Meru) ເປັນອັນສູງສຸດ ແລະ ໃນບັນດາສັດສອງຂາ ດວິໂຈດຕະມະ (dvijottama) ເປັນອັນສູງສຸດ; ດັ່ງນັ້ນ ໃນບັນດາພຣາຫມັນຜູ້ເກີດໃນຖິ່ນນັ້ນ ອັດຄຸລິກະ ກໍເປັນຜູ້ສູງສຸດເຊັ່ນກັນ।

Verse 79

पक्षिणां गरुडो यद्वत्सिंहोऽरण्यनिवासिनाम् । स्थानजानां तु विप्राणां श्रेष्ठोऽष्टकुलिकस्तथा

ດັ່ງທີ່ ກະຣຸດາ ເປັນຈອມໃນຝູງນົກ ແລະ ສິງໂຕ ເປັນຈອມໃນຜູ້ອາໄສປ່າ ດັ່ງນັ້ນ ໃນບັນດາພຣາຫມັນຜູ້ເກີດຢູ່ຖິ່ນນັ້ນ ອັດຖະກຸລິກະ ກໍເປັນຜູ້ປະເສີດສຸດເຊັ່ນກັນ।

Verse 80

एवं ज्ञात्वा प्रयत्नेन श्राद्धे यज्ञे च पार्थिव । कन्यादाने विशेषेण योज्यश्चाष्टकुलोद्भवः

ເມື່ອຮູ້ດັ່ງນີ້ແລ້ວ ໂອ້ ພຣະຣາຊາ ຄວນໃຊ້ດ້ວຍຄວາມພາກພຽນ ຜູ້ສືບສາຍຈາກອັດຖະກຸລະ ໃນພິທີສຣາດທະ ແລະ ພິທີຍັດຍະ ແລະໂດຍພິເສດໃນພິທີກັນຍາດານ (ມອບບຸດສາວ).

Verse 81

नृत्यंति पितरस्तस्य गर्जंति च पितामहाः । वेदिमूले समालोक्य प्राप्तमष्टकुलं नृप

ໂອ້ ພຣະຣາຊາ ສໍາລັບຜູ້ນັ້ນ ພິຕຣະທັງຫຼາຍຍ້ອນຄວາມປິຕິຍິນດີກໍຟ້ອນລໍາ ແລະ ບັນດາປູ່ຍ່າຕາຍາຍກໍຮ້ອງກັງວານດ້ວຍຄວາມຊື່ນບານ ເມື່ອເຂົາເຫັນທີ່ໂຄນແທ່ນບູຊາ ການມາຮອດຂອງພຣາຫມັນອັດຖະກຸລະ.

Verse 82

पुनर्वदंति संहृष्टाः किमस्माकं प्रदास्यति । दौहित्रश्चापसव्येन जलं दर्भतिलान्वितम्

ເຂົາທັງຫຼາຍຊື່ນບານແລ້ວກ່າວອີກວ່າ “ເຂົາຈະຖວາຍຫຍັງໃຫ້ພວກເຮົາ?” ເມື່ອຫຼານຊາຍທາງລູກສາວ (ດໍຫິດຣະ) ນຸ່ງສາຍຍັນຍະແບບອະປະສະວະຍະ (ກັບດ້ານ) ແລ້ວຖວາຍນໍ້າພ້ອມຫຍ້າດັຣພະ ແລະ ເມັດງາ.

Verse 83

राजोवाच । यदेतद्भवता प्रोक्तं श्रैष्ठ्यमष्टकुलोद्भवम् । सर्वेषां नागराणां च तत्किं वद महामते

ພຣະຣາຊາກ່າວວ່າ: “ສິ່ງທີ່ທ່ານໄດ້ກ່າວເຖິງຄວາມເປັນເລີດຂອງຜູ້ເກີດຈາກອັດຖະກຸລະ ນັ້ນຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ຟັງແລ້ວ. ແຕ່ໃນບັນດາພຣາຫມັນນາຄະຣະທັງປວງ ເຫດໃດຈຶ່ງເປັນເຊັ່ນນັ້ນ? ຂໍທ່ານຈົ່ງບອກຂ້າພະເຈົ້າ ໂອ້ ມຸນີຜູ້ມີຈິດໃຈຍິ່ງໃຫຍ່.”

Verse 84

न ह्यत्र कारणं स्वल्पं भविष्यति द्विजोत्तम

ແນ່ນອນແທ້ ໂອ ທະວິຊະໂອດຕະມະ (ຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງຜູ້ປະເສີດ) ເຫດຜົນນີ້ຈະບໍ່ນ້ອຍດອກ।

Verse 85

विश्वामित्र उवाच । सत्यमेतन्महाराज यत्त्वया व्याहृतं वचः । अन्येऽपि नागराः संति वेदवेदांगपारगाः

ວິສະວາມິດຕະ ກ່າວວ່າ: «ແທ້ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ມະຫາຣາຊາ ຖ້ອຍຄໍາທີ່ພຣະອົງໄດ້ກ່າວນັ້ນເປັນສັດຈິງ. ຍັງມີພຣາຫມະນານາກະຣາອື່ນໆ ຜູ້ຊໍານານໃນເວດ ແລະ ເວດາງຄະ»।

Verse 86

श्राद्धार्हा यज्ञयोग्याश्च कन्यायोग्या विशेषतः । परं ते स्थापिता राजन्स्वयमिंद्रेण तत्र च

ເຂົາເຈົ້າເໝາະສົມທີ່ຈະເຊີນມາໃນພິທີສຣາດທະ ເໝາະສົມສໍາລັບພິທີຍັດຍະ ແລະໂດຍພິເສດເໝາະສໍາລັບການຜູກພັນດ້ວຍການແຕ່ງງານ. ໂອ ພຣະຣາຊາ ພວກເຂົາຖືກອິນທຣະເອງສະຖາປະນາໄວ້ທີ່ນັ້ນ ໃນສະຖານະອັນສູງສຸດ।

Verse 87

प्रधानत्वेन सर्वेषां नागरैश्चापि कृत्स्नशः । तेन ते गौरवं प्राप्ताः स्थानेत्रैव विशेषतः

ເນື່ອງຈາກວ່າພວກນາກະຣາມີຄວາມເປັນປະທານເໜືອທຸກກຸ່ມ ໃນທຸກດ້ານ ດັ່ງນັ້ນພວກເຂົາຈຶ່ງໄດ້ຮັບກຽດສັກສີ ໂດຍພິເສດໃນສະຖານທີ່ນີ້ເອງ।

Verse 88

तस्माच्छ्रूाद्धं प्रकर्तव्यं विप्रै श्चाष्टकुलोद्भवैः । अप्राप्तौ चैव तेषां तु कार्यं नागरसंभवैः

ດັ່ງນັ້ນ ພິທີສຣາດທະຄວນກະທໍາດ້ວຍພຣາຫມະນາຜູ້ເກີດຈາກຕະກູນທັງແປດ; ແລະຖ້າບໍ່ພົບພວກເຂົາ ກໍໃຫ້ກະທໍາດ້ວຍຜູ້ມີກໍາເນີດນາກະຣາ।

Verse 89

नान्यस्थानसमुद्भूतैश्चतुर्वेदैरपि द्विजैः । भर्तृयज्ञेन मर्यादा कृता ह्येषा महा त्मना

ແມ່ນແຕ່ພຣາຫມັນທະວິຊະຜູ້ຮູ້ຈັກຈະຕຸຣະເວດ ເກີດຈາກບ່ອນອື່ນ ກໍບໍ່ຄວນເຮັດ. ຂອບເຂດແຫ່ງກົດລະບຽບນີ້ ຖືກສ້າງໂດຍຜູ້ມີຈິດໃຫຍ່ ພຣະບຣຕຶຣະຍັຊຍະນາ।

Verse 90

मुक्त्वा तु नागरं विप्रं योऽन्येनात्र करिष्यति । श्राद्धं वा यदि वा यज्ञं व्यर्थं तस्य भविष्यति

ຜູ້ໃດກໍຕາມ ປະລະນາກະຣະພຣາຫມັນ ແລ້ວໃຫ້ຄົນອື່ນມາເຮັດຢູ່ນີ້ ບໍ່ວ່າຈະເປັນສຣາດທະ ຫຼື ຍັຊຍະ ພິທີນັ້ນຈະເປັນໄຮ້ຜົນສໍາລັບເຂົາ।

Verse 91

राजोवाच । संत्यन्ये विविधा विप्रा वेदवेदांगपारगाः । मध्यदेशोद्भवाः शान्तास्तथान्ये तीर्थसंभवाः

ພຣະຣາຊາກ່າວວ່າ: «ຍັງມີພຣາຫມັນອື່ນໆອີກຫຼາຍ ຜູ້ຊໍານານໃນເວດ ແລະ ເວດາງຄະ ເກີດໃນມັດຍະເທດ ມີຄວາມສະງົບ; ແລະອື່ນໆອີກຜູ້ເກີດຈາກສະຖານທີ່ຕີຣຖະອັນສັກສິດ»।

Verse 92

भर्तृयज्ञेन ये त्यक्ताः श्राद्धे यज्ञे विशेषतः । हीनांगाश्चाधिकांगाश्च द्विर्नग्नाः श्यावदंतकाः

ພຣະຣາຊາກ່າວຕໍ່ວ່າ: «ຜູ້ທີ່ພຣະບຣຕຶຣະຍັຊຍະນາໄດ້ປະຕິເສດ—ໂດຍສະເພາະໃນສຣາດທະ ແລະ ຍັຊຍະ—ຖືກກ່າວວ່າ ມີອະໄວຍະວະຂາດ ຫຼື ເກີນ, ເປັນດັ່ງຄົນແກ້ຜ້າສອງຄັ້ງ, ແລະມີແຂ້ວຄໍາ້»។

Verse 93

कुनखाः कुष्ठसंयुक्ता मूर्खा अपि विगर्हिताः । श्राद्धार्हाः सूचितास्तेन एतं मे संशयं वद

«ບາງຄົນມີເລັບບໍ່ດີ, ປ່ວຍໂລກກຸດຖະ, ໂງ່ເຂົາ ແລະຖືກຕໍານິ; ແຕ່ໂດຍທ່ານນັ້ນ ກັບຖືກຊີ້ວ່າ ເໝາະສໍາລັບສຣາດທະ. ຂໍໃຫ້ທ່ານບອກຄວາມສົງໄສນີ້ແກ່ຂ້ອຍ»។

Verse 94

विश्वामित्र उवाच । कीर्तयिष्ये नरव्याघ्र कारणानि बहूनि च । चमत्कारस्य पत्न्याश्च दानेन पतिता यतः

ວິສະວາມິດຕະ ກ່າວວ່າ: «ໂອ ຜູ້ກ້າຫານດັ່ງເສືອໃນມະນຸດ, ຂ້າຈະຂັບຂານເຫດຫຼາຍປະການ. ເພາະພັນລະຍາຂອງ ຈະມັດກາຣ ຕົກຈາກຄວາມຄວນ ເນື່ອງຈາກການໃຫ້ທານ»។

Verse 95

स्त्रीणां प्रतिग्रहेणैव विप्रेषु प्रोषितेषु च । पृथक्त्वं च ततो जातं बाह्याभ्यन्तरसंज्ञकम्

ໂດຍການຮັບຂອງຖວາຍຈາກແມ່ຍິງ—ໂດຍສະເພາະເມື່ອພຣາຫມັນຢູ່ໄກ—ຈຶ່ງເກີດການແຍກອອກ ທີ່ເອີ້ນວ່າ ‘ພາຍນອກ’ ແລະ ‘ພາຍໃນ’.

Verse 96

दुर्वाससा ततः शप्ता रुष्टेनेवाहिना यथा । विद्याधनाभिमानेन शापेन पतिताः सदा

ຕໍ່ມາ ພວກເຂົາຖືກ ດຸຣວາສະ ສາບ—ດັ່ງຖືກງູດຸຮ້າຍທີ່ໂກດກັດ—ຈຶ່ງຕົກຈາກສະຖານະ. ເນື່ອງຈາກຄວາມຫຍິ່ງໃນວິຊາແລະຊັບສິນ ພວກເຂົາຖືກສາບນັ້ນກົດທັບເສມອ.

Verse 97

कुशे राज्यगते राजन्राक्षसानां महाभयम् । प्रजयाऽवेदितं सर्वं तस्य राज्ञो महात्मनः

ໂອ ພະຣາຊາ, ເມື່ອ ກຸສະ ເຂົ້າຮັບລາຊະອໍານາດ ຄວາມຢ້ານກົວອັນໃຫຍ່ຫຼວງຈາກພວກຣາກສະສະ ຖືກປະຊາຊົນລາຍງານທັງໝົດ ແດ່ພະຣາຊາຜູ້ມີຈິດໃຫຍ່ນັ້ນ.

Verse 98

विभीषणस्य लंकायां दूतश्च प्रेषितस्तदा । सर्वं निवेदयामास प्रजानां भयसंभवम्

ໃນເວລານັ້ນ ໄດ້ສົ່ງທູດໄປຫາ ວິພີຊະນະ ທີ່ລັງກາ; ແລະທູດນັ້ນໄດ້ທູນລາຍງານທັງໝົດ ເຖິງຄວາມຢ້ານກົວທີ່ເກີດຂຶ້ນໃນປະຊາຊົນ.

Verse 99

अभिवन्द्य कुशादेशं रामस्य चरितं स्मरन् । पुर्यां विलोकयामास लङ्कायां रामशासनात्

ເມື່ອໄດ້ນົບນ້ອມບູຊາ ແລະຮັບຄໍາສັ່ງຂອງກຸສາ ພ້ອມລະລຶກພຣະກິດຂອງພຣະຣາມ ລາວໄດ້ສໍາຫຼວດເມືອງລັງກາ ຕາມພຣະບັນຊາຂອງພຣະຣາມ។

Verse 100

उपप्लवस्य कर्तारो नष्टाः सर्वे दिशो दश । गन्धर्वाणां च लोकं हि भयेन महता गताः

ຜູ້ກໍ່ເຫດວຸ້ນວາຍນັ້ນ ຫາຍໄປທົ່ວທິດທັງສິບ; ແທ້ຈິງແລ້ວ ເນື່ອງຈາກຄວາມຢ້ານກົວອັນໃຫຍ່ ພວກເຂົາໄດ້ໄປສູ່ໂລກຂອງຄັນທະວະ (Gandharva)។

Verse 101

स्थातुं तत्र न शक्तास्ते विभीषणभयेन च । पृथिव्यां समनुप्राप्ताः स्थानान्यपि बहूनि च

ພວກເຂົາຢືນຢູ່ທີ່ນັ້ນບໍ່ໄດ້ ເນື່ອງຈາກຢ້ານວິພີສະນະ; ຈຶ່ງລົງມາສູ່ແຜ່ນດິນ ແລະໄປຮອດສະຖານທີ່ອື່ນໆອີກຫຼາຍ.

Verse 102

भयेन महता तत्र कुशस्यैव तु शासने । ब्राह्मणानां च रूपाणि कृत्वा तत्र समागताः

ທີ່ນັ້ນ ພາຍໃຕ້ການປົກຄອງຂອງກຸສາແທ້ໆ ເນື່ອງຈາກຄວາມຢ້ານກົວອັນໃຫຍ່ ພວກເຂົາໄດ້ມາຊຸມນຸມກັນ ໂດຍແປງກາຍເປັນຮູບພຣາຫມັນ (brāhmaṇa)។

Verse 103

वाडवानां महिम्ना च मध्ये स्थातुं न तेऽशकन् । पतितानां च संस्थानं चमत्कारपुरं गताः

ແລະເນື່ອງຈາກມະຫິມາອໍານາດຂອງວາດະວະ (Vāḍava) ພວກເຂົາຢູ່ກາງທີ່ນັ້ນບໍ່ໄດ້; ດັ່ງນັ້ນຈຶ່ງໄປສູ່ຈະມັດກາຣະປຸຣະ (Camatkārapura) ອັນເປັນຖິ່ນຖານຂອງຜູ້ຕົກຕໍ່າ.

Verse 104

मायाविशारदैस्तैश्च धनेन विद्यया ततः । अध जग्धं ततस्तैस्तु तेषां मध्ये स्थितं च तैः

ຕໍ່ມາ ຜູ້ຊໍານານໃນມາຍາ ອາໄສຊັບສິນ ແລະ ວິຊາຄວາມຮູ້ ກໍ່ໃຫ້ເກີດຄວາມຕົກຕໍ່າອີກ; ດັ່ງນັ້ນ ສິ່ງທີ່ວາງໄວ້ກາງພວກເຂົາ ກໍຖືກພວກເຂົາເອງກິນກວາດ ແລະ ທໍາລາຍສິ້ນ.

Verse 105

ततःप्रभृति ते सर्वे राक्षसत्वं प्रपेदिरे । क्रूराण्यपि च कर्माणि कुर्वंति च पदेपदे

ນັບແຕ່ນັ້ນໄປ ພວກເຂົາທັງໝົດໄດ້ບັນລຸສະພາບເປັນຣາກສະສາ; ແລະໃນທຸກກ້າວຍ່າງ ກໍກະທໍາກຳອັນໂຫດຮ້າຍຢູ່ເສມອ.

Verse 106

ततस्ते सर्वथा राजन्वर्जनीयाः प्रयत्नतः । श्राद्धे यज्ञे नरव्याघ्र नरके पातयंति च

ດັ່ງນັ້ນ ໂອ້ ພະຣາຊາ, ພວກເຂົາຄວນຖືກຫຼີກເວັ້ນຢ່າງສຸດຄວາມພະຍາຍາມ ໃນທຸກປະການ. ໂອ້ ເສືອໃນຫມູ່ມະນຸດ, ໃນພິທີສຣາດທະ ແລະ ຍັດຍະພິທີ ພວກເຂົາຊັກນໍາໃຫ້ຕົກສູ່ນະຣົກ.

Verse 107

अन्यच्च दूषणं तेषां कीर्तयिष्ये तवाऽनघ । त्रिजाताः स्थापिता राजन्सर्पाणां गरनाशनात्

ອີກປະການໜຶ່ງ ຂ້າພະເຈົ້າຈະກ່າວເຖິງຂໍ້ດ່າງພ້ອຍຂອງພວກເຂົາໃຫ້ທ່ານຟັງ, ໂອ້ ຜູ້ບໍ່ມີມົນທິນ. ໂອ້ ພະຣາຊາ, ພວກເຂົາຖືກສະຖາປະນາໃຫ້ເປັນ “ຕຣິຊາຕາ” ເນື່ອງຈາກການທໍາລາຍພິດຂອງງູ.

Verse 108

नगरत्वं ततो जातं चमत्कार पुरस्य तु । त्रिजातत्वं तु सर्वेषां जातं तत्र विशेषतः

ຈາກນັ້ນ ຄວາມເປັນ “ນະຄອນ” ຂອງເມືອງອັນນ່າອັດສະຈັນນັ້ນ ກໍເກີດຂຶ້ນ. ແລະໃນທີ່ນັ້ນໂດຍສະເພາະ ຄວາມເປັນ “ຕຣິຊາຕາ” ກໍເກີດຂຶ້ນແກ່ພວກເຂົາທັງໝົດ.

Verse 109

एतेभ्यः कारणेभ्यश्च भर्तृयज्ञेन वर्जिताः । पुनश्च कारणं तेषां स्पर्शादपि न शुद्धिभाक्

ດ້ວຍເຫດຜົນເຫຼົ່ານີ້ ພວກເຂົາຖືກກັ້ນອອກຈາກພິທີ Bhartṛ-yajña. ແລະຍັງມີເຫດອື່ນອີກ ຄືວ່າ ແມ່ນແຕ່ແຕະຕ້ອງພຽງຢ່າງດຽວ ກໍບໍ່ໄດ້ຮັບຄວາມບໍລິສຸດ.

Verse 110

कुम्भकोत्थं च संप्राप्तं महच्चण्डालसंभवम्

ແລະໃນຂະນະນັ້ນ ກໍເກີດການປາກົດຂຶ້ນຂອງ ກຸມພະກະ (Kumbhaka) — ຜູ້ເກີດຈາກສາຍຕະກູນຈັນດາລາ (Caṇḍāla) ອັນໃຫຍ່.

Verse 111

राजोवाच । एतच्च कारणं विप्र कथयस्व प्रसादतः । स्थावरस्य चरस्यैव जगतो ज्ञानमस्ति ते

ກະສັດກ່າວວ່າ: ໂອ ພຣາຫມະນະ, ຂໍທ່ານເລົ່າເຫດນີ້ໃຫ້ຟັງ ເປັນພຣະກຸສົນ. ທ່ານມີຄວາມຮູ້ເຖິງໂລກທັງປວງ ທັງສິ່ງທີ່ເຄື່ອນໄຫວ ແລະສິ່ງທີ່ຢຸດນິ່ງ.

Verse 112

विश्वामित्र उवाच । अत्र ते कीर्तयिष्यामि पूर्ववृत्तकथांतरम् । भर्तृयजेन ये त्यक्ताः सर्वेन्ये ब्राह्मणोत्तमाः

ວິສະວາມິດຕະ ກ່າວວ່າ: ທີ່ນີ້ ຂ້າພະເຈົ້າຈະເລົ່າໃຫ້ທ່ານຟັງ ເລື່ອງອື່ນໜຶ່ງຈາກອະດີດ. ຜູ້ທີ່ຖືກ Bhartṛ-yajña ປະຖິ້ມ—ໃນຂະນະທີ່ຄົນອື່ນທັງໝົດເປັນພຣາຫມະນະອັນປະເສີດ—ຈົ່ງຟັງວ່າເກີດຂຶ້ນແນວໃດ.

Verse 113

वर्धमाने पुरे पूर्वमासीदंत्यजजातिजः । चण्डालः कुंभकोनाम निर्दयः पापकर्मकृत्

ໃນອະດີດ ໃນເມືອງວັດທະມານະ ມີຜູ້ໜຶ່ງເກີດໃນພວກອັນຕະຍະຊະ (ຄົນນອກວັນນະ). ເປັນຈັນດາລາ ຊື່ ກຸມພະກະ, ໃຈຮ້າຍ ແລະກະທຳກຳຊົ່ວ.

Verse 114

कस्यचित्त्वथ कालस्य तस्य पुत्रो बभूव ह । विरूपस्यापि रूपाढ्यः पूर्वकर्मप्रभावतः

ຕໍ່ມາອີກໄລຍະໜຶ່ງ ລູກຊາຍໜຶ່ງໄດ້ເກີດແກ່ລາວ; ແມ່ນວ່າພໍ່ຮູບຮ່າງບໍ່ງາມ ແຕ່ລູກກັບງາມສົດ ເນື່ອງຈາກອຳນາດກຳເກົ່າ।

Verse 115

पिंगाक्षस्य सुकृष्णस्य वयोमध्यस्य पार्थिव । दक्षः सर्वेषु कृत्येषु सर्वलक्षणलक्षितः

ໂອ ພະຣາຊາ, ລາວມີດວງຕາສີອອກເຫຼືອງ ແລະຜິວຄ່ອນຂ້າງດຳງາມ ຢູ່ໃນວັຍກາງໜຸ່ມ; ຊ່ຽວຊານໃນພະລະກິດທຸກຢ່າງ ແລະມີລັກສະນະມົງຄຸນຄົບຖ້ວນ।

Verse 116

स वृद्धिं द्रुतमभ्येति शुक्लपक्षे यथोडुराट् । तथाऽसौ शंस्यमानस्तु सर्वलोकैः सुरूपभाक् । दृष्ट्वा कुटुंबकं नित्यं वैराग्यं परमं गतः

ເຫມືອນດວງຈັນເພີ່ມເຕີບຢ່າງໄວໃນຂ້າງຂຶ້ນ, ລາວກໍເຈີຣິນຂຶ້ນຢ່າງຮວດເຮວ—ຖືກສັນລະເສີນໂດຍຊາວໂລກທັງປວງ ແລະມີຮູບງາມ. ແຕ່ເມື່ອເຫັນວົງຈອນຊີວິດຄອບຄົວທີ່ຊ້ຳໆ ລາວບັນລຸວິຣາຄະອັນສູງສຸດ.

Verse 117

ततो देशांतरं दुःखाद्भ्रममाण इतस्ततः । चमत्कारपुरं प्राप्तो द्विजरूपं समाश्रितः । स स्नाति सर्वकृत्येषु भिक्षान्नकृतभोजनः

ຕໍ່ມາ ເນື່ອງຈາກຄວາມໂສກເສົ້າ ລາວເດີນພະເນຈອນໄປມາຈາກບ່ອນນີ້ຫາບ່ອນນັ້ນ. ເມື່ອຮອດນະຄອນຈະມັດກາຣະປຸຣະ ລາວຮັບຮູບແບບເປັນດວິຊະ (ພຣາຫມັນ). ລາວອາບນ້ຳເພື່ອພິທີທຸກຢ່າງ ແລະດຳລົງຊີວິດດ້ວຍອາຫານທີ່ໄດ້ຈາກບິນທະບາດ.

Verse 118

एतस्मिन्नेव काले तु ब्राह्मणः शंसितव्रतः । छांदोग्यगोत्रविख्यातः सुभद्रोनाम पार्थिवः

ໃນເວລານັ້ນເອງ ມີພຣາຫມັນຜູ້ໜຶ່ງ ມີວຣະຕະອັນນ່າສັນລະເສີນ. ລາວເປັນທີ່ຮູ້ຈັກວ່າສືບສາຍຈາກໂຄດຈັນໂດກຍະ ແລະມີນາມວ່າ ສຸພັດຣະ, ເປັນຜູ້ສູງສົ່ງໃນມະນຸດ.

Verse 119

नागरो वर्षयाजी च वेदवेदांगपारगः । तत्रासीत्तस्य सञ्जाता कन्यका द्विगुणै रदैः

ລາວເປັນຊາຍຈາກແດນນາຄະຣາ ເປັນຜູ້ບູຊາຍັດຍາປະຈໍາປີ ແລະຊໍານານໃນເວດະກັບເວດາງຄະ. ຕໍ່ມາມີລູກສາວເກີດຂຶ້ນ ຜູ້ມີແຂ້ວສອງຊັ້ນອັນແປກປະຫຼາດ.

Verse 120

तथा त्रिभिःस्तनै रौद्रा पृष्ठ्यावर्तकसंयुता । दरिद्रोऽपि सुदुःस्थोऽपि कुलहीनोपि पार्थिव

ດັ່ງນັ້ນນາງມີນິໄສດຸຮ້າຍ ມີນົມສາມເຕົ້າ ແລະມີເຄື່ອງໝາຍວົງຂົນຢູ່ຫຼັງ. ໂອ ພະຣາຊາ, ແມ່ນແຕ່ຊາຍຄົນໜຶ່ງຈະທຸກຍາກ ລໍາບາກຫນັກ ແລະບໍ່ມີຕະກູນກໍຕາມ—

Verse 121

दीयमानामपि न तां प्रतिगृह्णाति कश्चन । यद्भक्षयति भर्तारं षण्मासाभ्यंतरे हि सा

ແມ່ນແຕ່ເມື່ອນາງຖືກນໍາໄປມອບໃຫ້ແຕ່ງງານ ກໍບໍ່ມີໃຜຍອມຮັບ ເພາະນາງຈະກິນຜົວຂອງນາງໃນພາຍໃນຫົກເດືອນນັ້ນແທ້.

Verse 122

यस्याः स्युर्द्विगुणा दंता एवं सामुद्रिका जगुः । त्रिस्तनी कन्यका या तु श्वशुरस्य कुलक्षयम् । संधत्ते नात्र सन्देहस्तस्मात्तां दूरतस्त्यजेत्

ນັກຊໍານານສາມຸດຣິກາ (ວິຊາລັກສະນະກາຍ) ກ່າວວ່າ: ຍິງທີ່ມີແຂ້ວສອງຊັ້ນ ແລະໂດຍພິເສດຜູ້ມີນົມສາມເຕົ້າ ຈະນໍາໃຫ້ຕະກູນຂອງພໍ່ຜົວສູນສິ້ນ—ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສ. ດັ່ງນັ້ນຄວນຫຼີກຫ່າງ ແລະປະຖິ້ມນາງແຕ່ໄກ.

Verse 123

पृष्ठ्यावर्तो भवेद्यस्या असती सा भवेद्द्रुतम् । बहुपापसमाचारा तस्मात्तां परिवर्जयेत्

ຍິງຜູ້ໃດທີ່ມີວົງຂົນຢູ່ຫຼັງ ນາງຈະກາຍເປັນຜູ້ບໍ່ສັດຊື່ໄວນັກ ແລະປະພຶດບາບຫຼາຍປະການ; ດັ່ງນັ້ນຄວນຫຼີກເວັ້ນນາງ.

Verse 124

अथ तां वृद्धिमापन्नां दृष्ट्वा विप्रः सुभद्रकः । चिन्ताचक्रं समारूढो न शांतिमधिगच्छति

ແລ້ວພຣາຫມັນ ສຸພັດຣະ ເຫັນນາງເຕີບໃຫຍ່ຮອດວັຍສົມບູນ ກໍຖືກວົງວຽນແຫ່ງຄວາມກັງວົນຄອບງຳ ແລະບໍ່ອາດເຖິງຄວາມສະຫງົບໄດ້।

Verse 125

किं करोमि क्व गच्छामि कथमस्याः पतिर्भवेत् । न कश्चित्प्रतिगृह्णाति प्रार्थितोऽपि मुहुर्मुहुः

«ຂ້ອຍຈະເຮັດຫຍັງ? ຂ້ອຍຈະໄປໃສ? ນາງຈະໄດ້ຜົວແນວໃດ? ບໍ່ມີໃຜຍອມຮັບນາງ ແມ່ນແຕ່ຂ້ອຍອ້ອນວອນຊ້ຳໆ»।

Verse 126

दरिद्रो व्याधितो वाऽपि वृद्धोऽपि ब्राह्मणो हि सः । स्मृतौ यस्मादिदं प्रोक्तं कन्यार्थे प्राङ्महर्षिभिः

ແມ່ນແຕ່ລາວຈະທຸກຍາກ ຫຼືເຈັບໄຂ້ ຫຼືແກ່ຊະລາ ກໍຍັງເປັນພຣາຫມັນຢູ່ນັ້ນແທ້; ເພາະກົດນີ້ ບັນດາມະຫາ຤ິສີໃນການບູຮານ ໄດ້ກ່າວໄວ້ໃນສມຣິຕິ ກ່ຽວກັບເລື່ອງຂອງກຸມາຣີ (ໜ້າທີ່ແລະການຄຸ້ມຄອງອັນຄວນ)۔

Verse 127

अष्टवर्षा भवेद्गौरी नववर्षा च रोहिणी । दशवर्षा भवेत्कन्या अत ऊर्ध्वं रजस्वला

ອາຍຸ 8 ປີ ເອີ້ນວ່າ «ໂກຣີ»; ອາຍຸ 9 ປີ ເອີ້ນວ່າ «ໂຣຫິນີ»; ອາຍຸ 10 ປີ ເອີ້ນວ່າ «ກັນຍາ». ເກີນນັ້ນໄປ ຖືວ່າເປັນ «ຣະຊັສວະລາ» ຄືຮອດວັຍມີເລືອດເດືອນແລ້ວ।

Verse 128

माता चैव पिता चैव ज्येष्ठो भ्राता तथैव च । त्रयस्ते नरकं यांति दृष्ट्वा कन्यां रजस्वलाम्

ແມ່ ແລະ ພໍ່ ພ້ອມທັງອ້າຍໃຫຍ່—ທັງສາມນັ້ນ ຈະຕົກນະລົກ ຖ້າປ່ອຍໃຫ້ກຸມາຣີຖືກເຫັນວ່າເປັນ «ຣະຊັສວະລາ» (ຂາດການຄຸ້ມຄອງຕາມການຄວນ)۔

Verse 129

एवं चिन्तयतस्तस्य सोंऽत्यजो द्विजरूपधृक् । भिक्षार्थं तद्गृहं प्राप्तो दृष्टस्तेन महात्मना

ໃນຂະນະທີ່ລາວກຳລັງຄິດຢູ່ນັ້ນ ຄົນຈັນດານຜູ້ໜຶ່ງ—ປອມຮູບເປັນທະວິຊະ—ໄດ້ມາຮອດເຮືອນນັ້ນເພື່ອຂໍທານ ແລະຖືກມະຫາຕະມະຜູ້ນັ້ນເຫັນ।

Verse 130

पृष्टश्च विस्मयात्तेन दृष्ट्वा रूपं तथाविधम् । कुतस्त्वमिह सम्प्राप्तः क्व यास्यसि च भिक्षुक

ເມື່ອເຫັນຮູບພັນຢ່າງນັ້ນ ລາວກໍປະຫລາດໃຈ ແລະຖາມວ່າ: «ເຈົ້າມາຈາກໃສຈຶ່ງມາຮອດນີ້? ແລະຈະໄປໃສ ໂອ ຜູ້ຂໍທານ?»

Verse 131

ईदृग्भव्यतरो भूत्वा कस्मान्माधुकरीं गतः । किं गोत्रं तव मे ब्रूहि कतमः प्रवरश्च ते

«ເຈົ້າມີຮູບພັນສົງ່າງາມປານນີ້ ເປັນຫຍັງຈຶ່ງໄປຖືມາທຸກະຣີ (ດຳລົງຊີວິດໂດຍເກັບທານນ້ອຍໆ)? ຈົ່ງບອກຂ້ອຍເຖິງໂຄຕຣະຂອງເຈົ້າ ແລະພຣະວະຣະໃດເປັນຂອງເຈົ້າ»

Verse 132

सोऽब्रवीद्गौडदेशीयं स्थानं मे सुमहत्तरम् । नाम्ना भोजकटं ख्यातं नानाद्विजसमाश्रितम्

ລາວຕອບວ່າ: «ຖິ່ນຖານຂອງຂ້ອຍຢູ່ໃນແດນເກົາດະ ເປັນນະຄອນໃຫຍ່ຍິ່ງ ມີຊື່ລືອຊາວ່າ ໂພຊະກະຕະ ເປັນທີ່ພັກພິງຂອງພຣາຫມະນຫຼາຍຜູ້»

Verse 133

तत्रासीन्माधवोनाम ब्राह्मणो वेदपारगः । वसिष्ठगोत्रविख्यात एकप्रवरसूचितः

«ທີ່ນັ້ນເຄີຍມີພຣາຫມະນຊື່ ມາທະວະ ເປັນຜູ້ຊຳນານໃນເວທະ ມີຊື່ສຽງວ່າຢູ່ໃນໂຄຕຣະວະສິດຖະ ແລະຮູ້ຈັກກັນວ່າມີພຣະວະຣະພຽງອັນດຽວ»

Verse 134

तस्याहं तनयो नाम्ना चंद्रप्रभ इति स्मृतः

ຂ້ອຍເປັນບຸດຂອງທ່ານນັ້ນ ທີ່ຖືກຈື່ຈຳດ້ວຍນາມ «ຈັນທຣະປະພາ»।

Verse 135

ततोऽहमष्टमे वर्षे यदा व्रतधरः स्थितः । तदा पंचत्वमापन्नः पिता मे वेदपारगः

ຕໍ່ມາ ເມື່ອຂ້ອຍອາຍຸໄດ້ແປດປີ ແລະຕັ້ງຢູ່ໃນວຣະຕະ (vrata) ຢ່າງໝັ້ນຄົງ ບິດາຂອງຂ້ອຍ ຜູ້ຊ່ຽວຊານໃນເວດ ກໍໄດ້ຖືກຄວາມຕາຍຄອບງຳໃນເວລານັ້ນ।

Verse 136

माता मे सह तेनैव प्रविष्टा हव्यवाहनम् । ततो वैराग्यमापन्नो निष्क्रांतोऽहं निजालयात्

ແມ່ຂອງຂ້ອຍໄດ້ເຂົ້າໄປໃນໄຟພ້ອມກັບທ່ານນັ້ນເທິງ. ຕໍ່ມາ ຄວາມເບື່ອໜ່າຍທາງທຳ (vairāgya) ຄອບງຳຂ້ອຍ ແລະຂ້ອຍໄດ້ອອກຈາກເຮືອນຂອງຕົນ।

Verse 137

तीर्थानि भ्रममाणोऽत्र संप्राप्तस्तु पुरं तव । अधुना संप्रयास्यामि प्रभासं क्षेत्रमुत्तमम्

ໃນຂະນະທີ່ຂ້ອຍພາກພຽນທ່ອງໄປຕາມຕີຣຖະທັງຫຼາຍ ຂ້ອຍໄດ້ມາຮອດນະຄອນຂອງທ່ານຢູ່ນີ້. ບັດນີ້ ຂ້ອຍຈະເດີນທາງໄປສູ່ «ປະພາສະ» ເຂດສັກສິດອັນສູງສຸດ.

Verse 138

यत्र सोमेश्वरो देवस्त्यक्त्वा कैलासमागतः । न मया पठिता वेदा न च शास्त्रं नृपोत्तम । तीर्थयात्राप्रसंगेन तेन भिक्षां चराम्यहम्

ທີ່ນັ້ນແມ່ນສະຖານທີ່ທີ່ພຣະເທວະ «ໂສເມສະວະຣະ» ລະທິ້ງໄກລາສ ແລ້ວເສດັດມາ. ໂອ ກະສັດຜູ້ປະເສີດ, ຂ້ອຍບໍ່ເຄີຍອ່ານເວດ ແລະບໍ່ເຄີຍຮຽນຊາສະຕຣະ; ເພາະໂອກາດແຫ່ງການຈາລິກຕີຣຖະ ຂ້ອຍຈຶ່ງດຳລົງຊີວິດດ້ວຍບິນດະບາດ.

Verse 139

विश्वामित्र उवाच । तस्य तद्वचनं श्रुत्वा चिन्तयामास चेतसि । ब्राह्मणोऽयं सुदेशीयस्तथा भव्यतमाकृतिः । यदि गृह्णाति मे कन्यां तदस्मै प्रददाम्यहम्

ວິສວາມິດຕະ ກ່າວວ່າ: ເມື່ອໄດ້ຍິນຄໍາຂອງເຂົາ ຂ້າພະເຈົ້າກໍໄດ້ຄິດໃນໃຈວ່າ “ຜູ້ນີ້ເປັນພຣາຫມັນ ມາຈາກແດນດີ ແລະມີຮູບລັກມົງຄຸນຢ່າງຍິ່ງ. ຖ້າເຂົາຍອມຮັບລູກສາວຂອງຂ້າ ຂ້າຈະມອບນາງໃຫ້ເຂົາ”។

Verse 140

यावद्रजस्वला नैव जायते सा निरूपिता । कृत्स्नं दूषयति क्षिप्रं नैव वंशं ममाधमा

ຕາບໃດທີ່ນາງຍັງບໍ່ຖືກເຫັນວ່າເປັນ ຣາຊັສວະລາ (ເຖິງວັຍສາວ) ນາງກໍຍັງບໍ່ແນ່ນອນ. ຄົນຕໍ່າຊ້ານັ້ນຈະເຮັດໃຫ້ວົງສາຂອງຂ້າທັງໝົດເປື້ອນມົນຢ່າງວ່ອງໄວ.

Verse 141

ततः प्रोवाच तं म्लेच्छं संमंत्र्य सह भार्यया । यदि गृह्णासि मे कन्यां तव यच्छाम्यहं द्विज

ແລ້ວຕໍ່ມາ ລາວໄດ້ປຶກສາກັບພັນລະຍາ ແລະເວົ້າກັບມະເລັດຈະນັ້ນວ່າ: “ໂອ ທະວິຊະ (ຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງ), ຖ້າເຈົ້າຮັບລູກສາວຂອງຂ້າ ຂ້າຈະມອບນາງໃຫ້ເຈົ້າ.”

Verse 142

भरणं पोषणं द्वाभ्यां करिष्यामि सदैव हि

ແທ້ຈິງແລ້ວ ຂ້າຈະຈັດຫາການດູແລ ແລະອາຫານຫຼ້ຽງຊີບໃຫ້ທັງສອງຢ່າງສະເໝີ.

Verse 143

तच्छ्रुत्वा हर्षितः प्राह सोंऽत्यजो नृपसत्तमम् । तवादेशं करिष्यामि यच्छ मे कन्यकां नृप

ເມື່ອໄດ້ຍິນດັ່ງນັ້ນ ອັນຕະຍະຈະນັ້ນກໍຍິນດີ ແລະກ່າວຕໍ່ພະຣາຊາຜູ້ປະເສີດວ່າ: “ຂ້າຈະເຮັດຕາມພະບັນຊາ; ຂໍພະອົງປະທານນາງກັນຍາໃຫ້ຂ້າ ໂອ ພະຣາຊາ.”

Verse 144

तथेत्युक्त्वा गतस्तेन तस्मै दत्ता निजा सुता । गृह्योक्तेन विधानेन विवाहो विहितस्ततः

ເວົ້າວ່າ “ເປັນດັ່ງນັ້ນເຖີດ” ແລ້ວລາວໄປກັບເຂົາ ແລະມອບລູກສາວຂອງຕົນໃຫ້ເຂົາ; ຕໍ່ມາ ພິທີແຕ່ງງານຖືກປະກອບຢ່າງຖືກຕ້ອງ ຕາມວິທີການໃນປະເພນີ Gṛhya.

Verse 145

ततो ददौ धनं धान्यं गृहं क्षेत्रं च गोधनम् । तस्मै तुष्टिसमायुक्तो मन्यमानः कृतार्थताम्

ຕໍ່ມາ ດ້ວຍໃຈພໍໃຈ ແລະເຫັນວ່າການງານສຳເລັດແລ້ວ ລາວໄດ້ມອບຊັບສິນ ເຂົ້າຂອງ ເຮືອນ ນາທົ່ງ ແລະຝູງງົວໃຫ້ເຂົາ.

Verse 146

अथ सोऽपि च तां प्राप्य विलासानकरोद्बहून् । खाद्यैः पानैः सुवस्त्रैश्च गन्धमाल्यैर्विभूषणैः

ເມື່ອໄດ້ນາງເປັນຄູ່ຄອງ ລາວກໍໄດ້ເພີດເພີນໃນຄວາມສຸກຫຼາຍປະການ ດ້ວຍອາຫານອັນໂອຊາ ເຄື່ອງດື່ມ ເສື້ອຜ້າງາມ ນ້ຳຫອມ ພວງມາລາ ແລະເຄື່ອງປະດັບ.

Verse 147

परं स व्रजति प्रायो येन मार्गेण केनचित् । सारमेयाः सशब्दाश्च पृष्ठतोऽनुव्रजंति वै

ແຕ່ເມື່ອໃດກໍຕາມ ລາວໄປຕາມທາງໃດໜຶ່ງ ຝູງໝາທີ່ຮ້ອງສຽງດັງ ກໍຈະຕາມຫຼັງລາວຢູ່ເທື່ອ.

Verse 148

अन्येषामंत्यजात्यानां यद्वत्तस्य विशेषतः । वेदाभ्यासपरश्चैव यदि संजायते क्वचित् । रक्तं पतति वक्त्रेण तत्क्षणात्तस्य दुर्मतेः

ແລະເຫມືອນກັບຄົນຊັ້ນຕ່ຳ (ອັນຕະຍະຊາຕິ) ອື່ນໆ—ໃນກໍລະນີຂອງລາວຍິ່ງເປັນພິເສດ—ຖ້າເມື່ອໃດລາວເກີດຈິດມຸ່ງຈະສວດທ່ອງພຣະເວດ ເລືອດຈະຕົກອອກຈາກປາກຂອງລາວໃນທັນທີ ເນື່ອງຈາກຈິດໃຈຊົ່ວຮ້າຍຂອງລາວ.

Verse 149

एतस्मिन्नंतरे लोकः सर्व एव प्रशंकितः । अब्रवीच्च मिथोऽभ्येत्य चंडालोऽयमसंशयम्

ໃນຂະນະນັ້ນ ປະຊາຊົນທັງປວງກໍເກີດຄວາມສົງໄສ ແລະເຂົ້າຫາກັນ ກ່າວວ່າ «ຜູ້ນີ້ແມ່ນຈັນດາລາ ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສ»।

Verse 150

यदेते पृष्ठतो यांति भषमाणाः शुनीसुताः । सुभद्रोऽपि च तत्तेषां श्रुत्वा चिन्तापरोऽभवत्

«ເພາະຫມາເຫຼົ່ານີ້ຮ້ອງເຫົ່າ ແລະໄປຕາມຫຼັງເຂົາຢູ່ເລື້ອຍ»—ເມື່ອສຸພັດຣະໄດ້ຍິນຄໍານັ້ນ ກໍເກີດຄວາມກັງວົນຫນັກ.

Verse 151

मन्यमानश्च तत्सत्यं दुःखेन महतान्वितः । नूनमंत्यजजातीयो भविष्यति सुतापतिः

ເຊື່ອວ່າຂ່າວນັ້ນເປັນຈິງ ແລະຖືກຄວາມໂສກໃຫຍ່ຄອບງໍາ ລາວຄິດວ່າ «ແນ່ນອນ ຜົວຂອງສຸຕາ ຄົນນີ້ຄົງເກີດຈາກຊາດອັນຕະຍະຊະ (ຄົນນອກວັນນະ)»।

Verse 152

ज्ञायते चेष्टितैः सर्वैर्यथाऽयं जल्पते जनः

ເພາະດ້ວຍການກະທໍາທັງປວງຂອງເຂົາ ຈຶ່ງຮູ້ໄດ້—ດັ່ງທີ່ຜູ້ຄົນເວົ້າ—ວ່າເຂົາເປັນຄົນແນວໃດ.

Verse 153

एवं रात्रिंदिवं तस्य चिन्तयानस्य भूपतेः । लोकापवादयुक्तस्य कियान्कालोऽभ्यवर्तत

ດັ່ງນັ້ນ ພະຣາຊານັ້ນຜູ້ແບກຮັບຄໍານິນທາຂອງຊາວໂລກ ຄິດກັງວົນທັງກາງຄືນແລະກາງວັນ—ເວລາໄດ້ຜ່ານໄປຫຼາຍປານໃດ.

Verse 154

अन्यस्मिन्नहनि प्राप्ते आद्याद्या द्विजसत्तमाः । मध्यगेन समायुक्ता ब्रह्मस्थानं समागताः । तस्य शुद्धिकृते प्रोचुर्येन शंका प्रणश्यति

ໃນອີກມື້ໜຶ່ງ ພຣາຫມັນຜູ້ສູງສຸດທັງຫຼາຍ ມາອີກເທື່ອແລ້ວອີກເທື່ອ ພ້ອມກັບຜູ້ນຳພິທີ ແລະຊຸມນຸມກັນທີ່ ພຣະພຣົມສະຖານ. ເຂົາໄດ້ກ່າວເຖິງພິທີຊຳລະຂອງລາວ ທີ່ຈະທຳໃຫ້ຄວາມສົງໄສສູນຫາຍໄປ.

Verse 155

अथोचुस्तं द्विजश्रेष्ठा ब्रह्मस्थानस्य मध्यगम् । मध्यगस्य तु वक्त्रेण विवर्णवदनं स्थितम्

ແລ້ວພຣາຫມັນຜູ້ປະເສີດທັງຫຼາຍ ໄດ້ເອີ້ນເຂົາ ຜູ້ຢືນຢູ່ກາງພຣະພຣົມສະຖານ. ໃນຂະນະນັ້ນ ໃບໜ້າຂອງຜູ້ນຳພິທີ ກໍປາກົດວ່າຈືດຈາງ ແລະສີສັນຜິດໄປ.

Verse 156

कुलं गोत्रं निजं ब्रूहि प्रवरांश्च विशेषतः । स्थानं देशं च विप्राणां येन शुद्धिः प्रदीयते

“ຈົ່ງກ່າວເຖິງຕະກູນ ແລະ ໂຄດຣະ (gotra) ຂອງເຈົ້າ; ແລະຈົ່ງລະບຸພຣະວະຣະ (pravara) ຂອງເຈົ້າໃຫ້ຊັດ. ຈົ່ງບອກສະຖານທີ່ ແລະ ແດນດິນຂອງພຣາຫມັນ ເພື່ອໃຫ້ການຊຳລະອັນຖືກຕ້ອງຈະໄດ້ຖືກມອບໃຫ້.”

Verse 157

अथासौ वेपमानस्तु प्रस्विन्नवदनस्तथा । अधोदृष्टिरुवाचेदं गद्गदं विहिताञ्जलिः

ແລ້ວເຂົາກໍສັ່ນໄຫວ ໃບໜ້າເປັນເຫື່ອ ສາຍຕາກົດລົງຕ່ຳ ແລະໄດ້ກ່າວຄຳນີ້ດ້ວຍສຽງສັ່ນເຄືອ ພ້ອມປະນົມມືດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ.

Verse 158

गर्भाष्टमे पिता मह्यं वर्षे मृत्युं गतस्ततः । ततः सा तं समादाय जननी मे पतिव्रता । मां त्यक्त्वा दुःखितं दीनं प्रविष्टा हव्यवाहनम्

“ໃນປີທີ່ຂ້ອຍອາຍຸແປດ ພໍ່ຂອງຂ້ອຍໄດ້ເສຍຊີວິດ. ຈາກນັ້ນ ແມ່ຂອງຂ້ອຍ—ຜູ້ຊື່ສັດຕໍ່ຜົວ—ໄດ້ນຳຮ່າງຂອງລາວໄປສູ່ພິທີສົບ; ແລະປ່ອຍຂ້ອຍໃຫ້ໂສກເສົ້າ ອ່ອນແອ ນາງໄດ້ເຂົ້າສູ່ໄຟບູຊາຮະວຽວາຫະນ (Havyavāhana).”

Verse 159

अहं वैराग्यमापन्नस्तीर्थयात्रां समाश्रितः । बालभावे पितुर्दुःखात्तापसैरपरैः सह

ດັ່ງນັ້ນ ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ເຂົ້າສູ່ວິຣາຄະ (ຄວາມປະຖິ້ມ) ແລະຕັ້ງແຕ່ເດັກນ້ອຍ ດ້ວຍຄວາມໂສກເສົ້າຕໍ່ບິດາ ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ພຶ່ງພາການຈາລິກໄປຕາມຕີຣຖະອັນສັກສິດ ກັບບັນດາຕາປະສະອື່ນໆ។

Verse 160

न मया पठितो वेदो न च शास्त्रं निरूपितम् । तीर्थयात्रापरोऽहं च समायातो भवत्पुरम्

ຂ້າພະເຈົ້າບໍ່ໄດ້ອ່ານພຣະເວດ ແລະບໍ່ໄດ້ພິຈາລະນາຊາສະຕຣະ. ຂ້າພະເຈົ້າມຸ່ງແຕ່ການຈາລິກຕາມຕີຣຖະ ແລະໄດ້ມາຮອດນະຄອນຂອງທ່ານ.

Verse 161

अभद्रेण सुभद्रेण श्वशुरेण दुरात्मना । एतज्जानाम्यहं विप्रा गोत्रं वासिष्ठमेव वा

ໂອ ພຣາຫມະນະທັງຫຼາຍ, ຂ້າພະເຈົ້າຮູ້ພຽງແຕ່ນີ້—ຕາມທີ່ພໍ່ເຂີຍຜູ້ຈິດຊົ່ວ ອະພັດຣະ (ບຸດຂອງ ສຸພັດຣະ) ໄດ້ກ່າວ—ວ່າ ໂຄດຣະຂອງຂ້າພະເຈົ້າແມ່ນ ວາສິດຖະ.

Verse 162

अथैकप्रवरो देशो गौडो मधुपुरं पुरम् । ततस्ते ब्राह्मणाः प्रोचुर्यस्य नो ज्ञायते कुलम् । तस्य शुद्धिः प्रदातव्या धटद्वारेण केवला

ແລ້ວ (ເຂົາກ່າວວ່າ) «ດິນແດນຂອງຂ້າພະເຈົ້າແມ່ນ ໂກດະ (Gauḍa), ເມືອງແມ່ນ ມະທຸປຸຣະ (Madhupura), ແລະຂ້າພະເຈົ້າມີພຣະວະຣະພຽງໜຶ່ງ». ດັ່ງນັ້ນ ພຣາຫມະນະທັງຫຼາຍໄດ້ກ່າວວ່າ «ຜູ້ທີ່ບໍ່ຮູ້ສາຍຕະກູນ ຄວນໃຫ້ການຊຳລະພຽງແຕ່ດ້ວຍພິທີ ‘ຜ່ານປະຕູທະດະ’ ເທົ່ານັ້ນ».

Verse 163

स त्वं धटं समारुह्य ब्राह्मण्यार्थं च केवलम् । शुद्धिं प्राप्य ततो भोगान्भुंक्ष्वात्रस्थोऽपि केवलम्

ດັ່ງນັ້ນ ເຈົ້າຈົ່ງຂຶ້ນໄປເທິງ ທະດະ (dhaṭa) ເພື່ອຈຸດປະສົງດຽວ ຄື ໃຫ້ໄດ້ສະຖານະພຣາຫມະນະ. ເມື່ອໄດ້ຮັບການຊຳລະແລ້ວ ຈົ່ງບໍລິໂພກອາຫານອັນຄວນໄດ້ຂອງເຈົ້າໃນທີ່ນີ້ດ້ວຍ ຕາມຫຼັກວິນັຍເທົ່ານັ້ນ.

Verse 164

सोऽब्रवीत्साहसं कृत्वा सर्वानेव द्द्विजोत्तमान् । प्रतिगृह्णाम्यहं कामं तप्तमाषकमेव च

ແລ້ວລາວໄດ້ກ່າວ ໂດຍຕັ້ງໃຈກ້າຫານ ຕໍ່ໜ້າບັນດາຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງຜູ້ປະເສີດທັງຫມົດວ່າ: «ຂ້ອຍຍິນດີຮັບການທົດສອບນີ້ຕາມປາຖະໜາ ແມ່ນແຕ່ເງິນມາສະກະທີ່ຖືກເຜົາຮ້ອນ (taptamāṣaka) ກໍຮັບ»។

Verse 165

प्रविशामि हुताशं वा भक्षयिष्याम्यहं विषम्

«ຖ້າຈໍາເປັນ ຂ້ອຍຈະເຂົ້າໄປໃນໄຟ ຫຼືຂ້ອຍຈະກິນພິດ»។

Verse 166

किं पुनर्धटदिव्यं च क्रियमाणे सुखावहम् । ब्राह्मणस्य कृते विप्राश्चित्ते नो मामके घृणा

«ຍິ່ງກວ່ານັ້ນອີກ ເມື່ອກໍາລັງປະກອບພິທີທົດສອບອັນເປັນເທວະດາແຫ່ງກະຖາ (ghaṭa) ອັນນໍາຄວາມສຸກແລະມົງຄຸນມາໃຫ້! ໂອ ພຣາຫມັນທັງຫຼາຍ ຂໍຢ່າໃຫ້ມີຄວາມດູຖູກໃນໃຈຕໍ່ຂ້ອຍ ເພາະສິ່ງນີ້ເຮັດເພື່ອປະໂຫຍດຂອງພຣາຫມັນ»។

Verse 167

अथ ते ब्राह्मणास्तस्य धटारोहणसंभवम् । शुद्धिं निर्दिश्य वारं च सूर्यस्य च ततः परम् । जग्मुः स्वंस्वं गृहं सर्वे सोऽपि विप्रोंऽत्यजो द्विजाः

ຕໍ່ມາ ພຣາຫມັນເຫຼົ່ານັ້ນໄດ້ຊີ້ແນະການຊໍາລະຄວາມບໍລິສຸດທີ່ເກີດຈາກພິທີຂຶ້ນກະຖາ (ghaṭa) ແລະກໍກໍານົດວັນ/ວິທີປະພຶດທີ່ຄວນແກ່ພຣະອາທິດຕໍ່ໄປ. ຫຼັງຈາກນັ້ນ ທຸກຄົນກໍໄປຫາເຮືອນຂອງຕົນ; ແລະ ‘ວິປຣ’ ຜູ້ນັ້ນດ້ວຍ—ຜູ້ຖືກເຜີຍວ່າເປັນອັນຕະຍະຈະ—ກໍຖືກປະໄວ້, ໂອ ຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງ.

Verse 168

ततः प्राह निजां भार्यां रहस्ये नृपसत्तम । ज्ञातोऽहं ब्राह्मणैः सर्वैरंत्यजातिसमुद्भवः । देशातरं गमिष्यामि त्वमागच्छ मया सह

ຕໍ່ມາ ລາວໄດ້ເວົ້າກັບເມຍຂອງຕົນແບບລັບໆວ່າ: «ໂອ ຜູ້ເປັນເລີດໃນບັນດາກະສັດ, ບັນດາພຣາຫມັນທັງຫມົດຮູ້ແລ້ວວ່າ ຂ້ອຍເກີດຈາກສາຍອັນຕະຍະຈະ. ຂ້ອຍຈະໄປດິນແດນອື່ນ; ເຈົ້າຈົ່ງມາກັບຂ້ອຍ»។

Verse 169

भार्योवाच । अहमग्निं प्रवेक्ष्यामि न यास्यामि त्वया सह । पापबुद्धे पतिष्यामि न चाहं नरकाग्निषु

ນາງພັນລະຍາກ່າວວ່າ: «ຂ້ອຍຈະເຂົ້າໄປໃນໄຟ; ຂ້ອຍບໍ່ໄປກັບເຈົ້າ. ໂອ ຜູ້ມີໃຈຊົ່ວ—ໃຫ້ຂ້ອຍຕາຍຢູ່ນີ້; ຂ້ອຍບໍ່ຕົກສູ່ໄຟນະລົກ»។

Verse 170

बुध्यमाना न सेविष्ये त्वामंत्यजसमुद्भवम् । पाप संदूषितं सर्वं त्वयैतत्स्थानमुत्तमम्

«ບັດນີ້ຂ້ອຍເຂົ້າໃຈແລ້ວ; ຂ້ອຍຈະບໍ່ຢູ່ກັບເຈົ້າ—ຜູ້ເກີດຈາກສາຍອັນຕະຍະຈະ. ເນື່ອງຈາກເຈົ້າ ສະຖານທີ່ອັນປະເສີດນີ້ທັງໝົດຖືກປົ່ນເປື້ອນດ້ວຍບາບ»។

Verse 171

तथा मम पितुर्हर्म्यं संवत्सरप्रयाजिनः । तस्माद्द्रुततरं गच्छ यावन्नो वेत्ति कश्चन

«ແລະຢ່າເຂົ້າໃກ້ເຮືອນຂອງພໍ່ຂ້ອຍດ້ວຍ—ທ່ານເປັນຜູ້ຮັກສາພິທີບູຊາຕະຫຼອດໜຶ່ງປີ. ດັ່ງນັ້ນ ຈົ່ງໄປໃຫ້ໄວກວ່ານີ້ ກ່ອນທີ່ໃຜຈະຮູ້»។

Verse 172

नो चेत्पापसमाचार संप्राप्स्यसि महाऽपदम्

«ຖ້າບໍ່ແມ່ນຢ່າງນັ້ນ, ໂອ ຜູ້ມີຄວາມປະພຶດບາບ, ເຈົ້າຈະປະສົບຄວາມພິນາດໃຫຍ່»។

Verse 173

ततो निशामुखे प्राप्ते कौपीनावरणान्वितः । नष्टोऽभीष्टां दिशं प्राप्य तदा जीवितजाद्भयात्

ຕໍ່ມາ ເມື່ອຄ່ຳຄືນມາຮອດ, ນຸ່ງພຽງແຕ່ຜ້າຄາວພີນ, ເຂົາກໍຫລົບໜີໄປ ແລະໄປຮອດທິດທາງທີ່ຕົນປາຖະໜາ—ເນື່ອງຈາກຄວາມຢ້ານກົວຕໍ່ຊີວິດຂອງຕົນ.