Adhyaya 151

Verse 1

सूत उवाच । अन्धकोऽपि परां विद्यां ज्ञात्वा शुक्रार्जितां तदा । केलीश्वर्याः प्रसादं च भक्तिजं बलवृद्धिदम्

ພຣະສູຕະ ກ່າວວ່າ: ໃນເວລານັ້ນ, ອັນທະກະ ຜູ້ໄດ້ຮຽນຮູ້ວິຊາອັນສູງສົ່ງຈາກພຣະສຸກ ແລະ ໄດ້ຮັບພຣະກະລຸນາທິຄຸນຈາກພຣະແມ່ເກລີສວະຣີ ອັນເກີດຈາກຄວາມພັກດີ ແລະ ປະທານຄວາມແຂງແກ່ນ, ກໍມີອິດທິລິດຂຶ້ນ.

Verse 2

अवध्यतामात्मनश्च पितामहवरोद्भवम् । महेश्वरं समुद्दिश्य कोपं चक्रे ततः परम्

ຈາກນັ້ນ, ດ້ວຍຄວາມເຊື່ອໝັ້ນໃນຄວາມເປັນອະມະຕະຂອງຕົນ ທີ່ເກີດຈາກພອນຂອງພຣະບິດາ (ພຣະພົມ), ລາວຈຶ່ງໄດ້ຫັນຄວາມໂກດແຄ້ນໄປຍັງພຣະມະເຫສວຣະ ແລະ ເກີດຄວາມຄຽດແຄ້ນຢ່າງຮຸນແຮງ.

Verse 3

दूतं च प्रेषयामास कैलासं पर्वतं प्रति । गच्छ दूत हरं ब्रूहि मम वाक्येन सांप्रतम्

ລາວໄດ້ສົ່ງທູດຄົນໜຶ່ງໄປຍັງພູໄກລາດ ໂດຍສັ່ງວ່າ: “ໄປເຖີດ ທ່ານທູດ, ຈົ່ງໄປບອກພຣະຫະຣະ (ພຣະສິວະ) ຕາມຄຳເວົ້າຂອງຂ້າພະເຈົ້າດຽວນີ້.”

Verse 4

शक्रमेनं परित्यज्य सुखं तिष्ठात्र पर्वते । नो चेद्द्रुतं समागत्य सकैलासं सभार्यकम्

“ຈົ່ງປະຖິ້ມພຣະອິນນີ້ສາ ແລະ ອາໄສຢູ່ເທິງພູແຫ່ງນີ້ຢ່າງມີຄວາມສຸກ. ຖ້າບໍ່ດັ່ງນັ້ນ, ຈົ່ງຮີບມາພ້ອມກັບພູໄກລາດ ແລະ ພຣະຊາຍາຂອງເຈົ້າ.”

Verse 5

सगणं च रणे हत्वा सुखी स्थास्यामि नंदने । त्वामहं नाशयिष्यामि सत्येनात्मानमालभे

“ແລະ ເມື່ອຂ້າເຈົ້າພ້ອມທັງບໍລິວານໃນສະໜາມຮົບແລ້ວ, ຂ້າພະເຈົ້າຈະຢູ່ໃນສວນນັນທະນະຢ່າງມີຄວາມສຸກ. ຂ້າພະເຈົ້າຈະທຳລາຍເຈົ້າ—ດ້ວຍສັດຈະວາຈານີ້ ຂ້າພະເຈົ້າຂໍເອົາຊີວິດເປັນປະກັນ.”

Verse 6

एवमुक्तः स दैत्येन दूतो गत्वा द्रुतं ततः । प्रोवाच शंकरं वाक्यैः परुषैः स विशेषतः

ເມື່ອຖືກອະສຸຣະສັ່ງແລ້ວ ທູດນັ້ນໄດ້ໄປຢ່າງວ່ອງໄວ ແລະໄດ້ກ່າວຕໍ່ພຣະສັງກະຣະ ດ້ວຍຖ້ອຍຄໍາຫຍາບຄາຍ ແລະຫຍິ່ງຍໂສເປັນພິເສດ।

Verse 7

ततः कोपपरीतात्मा भगवान्वृषभध्वजः । गणान्संप्रेषयामास वधार्थं तस्य दुर्मतेः

ແລ້ວພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ ຜູ້ຊູທຸງຮູບງົວ (ພຣະສິວະ) ມີຈິດໃຈຖືກຫ້ອມລ້ອມດ້ວຍໂທສະອັນຊອບທໍາ ໄດ້ສົ່ງພວກຄະນະຂອງພຣະອົງໄປ ເພື່ອປະຫານຜູ້ຈິດຊົ່ວນັ້ນ।

Verse 8

वीरभद्रं महाकालं नंदिं हस्तिमुखं तथा । अघोरं घोरनादं च घोरघंटं महाबलम्

ພຣະອົງໄດ້ເອີ້ນ ວີຣະພັດຣະ, ມະຫາກາລະ, ນັນດິນ, ແລະ ຫັດຖິມຸຂະ; ພ້ອມທັງ ອະໂຄຣະ, ໂຄຣະນາດະ, ແລະ ໂຄຣະຄັນຕະ ຜູ້ມີກໍາລັງຍິ່ງ—ເປັນຜູ້ຕິດຕາມພຣະສິວະອັນເໝາະສໍາລັບສຶກອັນນ່າຢ້ານ.

Verse 9

एतेषामनुगाश्चान्ये कोटिरेका पृथक्पृथक् । सर्वान्संप्रेषयामास वधार्थं तस्य दुर्मतेः

ນອກຈາກເຫຼົ່ານີ້ ຍັງມີຜູ້ຕິດຕາມອື່ນໆ ແຍກເປັນກອງໆ ແຕ່ລະກອງມີຈໍານວນໜຶ່ງໂກດິ; ພຣະອົງໄດ້ສົ່ງພວກເຂົາທັງໝົດໄປ ເພື່ອທໍາລາຍຜູ້ຈິດຊົ່ວນັ້ນ।

Verse 10

अथ संप्रेषितास्तेन गणास्ते विकृताननाः । हर्षेण महताविष्टा गर्जमाना यथा घनाः

ແລ້ວພວກຄະນະເຫຼົ່ານັ້ນ ຜູ້ມີໃບໜ້າພິລຶກພິລັ່ນ ແລະຖືກພຣະອົງສົ່ງໄປ ກໍເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມປິຕິຍິ່ງ ພາກັນຄໍາຮ້ອງຄໍາຮາມ ດັ່ງເມກຟ້າຮ້ອງ।

Verse 11

धृतायुधा गताः सर्वे युद्धार्थं यत्र सा पुरी । शक्रस्यासादिता तेन दानवेन बलीयसा

ທຸກຄົນຖືອາວຸດໄປຍັງນະຄອນນັ້ນເພື່ອສົງຄາມ—ນະຄອນທີ່ຖືກດານະວະຜູ້ມີພະລັງຫນັກ ຜູ້ເປັນສັດຕູຂອງສັກຣະ (ອິນທຣາ) ບຸກຈົມຕີແລ້ວນັ້ນ.

Verse 12

अथ प्राप्तान्गणान्दृष्ट्वा दानवास्ते धृतायुधाः । निश्चक्रमुर्वै सहसा युद्धार्थमतिगर्विताः

ເມື່ອເຫັນພວກກະນະມາຮອດ ດານະວະທີ່ຖືອາວຸດເຫຼົ່ານັ້ນ ຜູ້ເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມຈອງຫອງ ກໍພາກັນພຸ່ງອອກມາທັນທີເພື່ອສົງຄາມ.

Verse 13

ततः समभवद्युद्धं गणानां दानवैः सह । परस्परं महारौद्रं मृत्युं कृत्वा निवर्तनम्

ແລ້ວກໍເກີດສົງຄາມຂຶ້ນລະຫວ່າງພວກກະນະກັບດານະວະ; ເປັນການປະລະກັນອັນດຸຮ້າຍຢ່າງຫຼວງ ທີ່ແຕ່ລະຝ່າຍຖືວ່າຄວາມຕາຍແມ່ນຄ່າແຫ່ງການຖອນກັບ.

Verse 14

ततो हरगणाः सर्वे दानवैस्तै रणाजिरे । जिता जग्मुर्दिशो भीता हरवीक्षणतत्पराः

ຕໍ່ມາ ພວກກະນະທັງໝົດຂອງຮະຣະ (ພຣະສິວະ) ຖືກດານະວະເອົາຊະນະໃນສະໜາມຮົບ ແລະພາກັນໜີດ້ວຍຄວາມຢ້ານໄປທຸກທິດ ມຸ່ງຫາການເຫັນພຣະຮະຣະເພື່ອພຶ່ງພາ.

Verse 15

हरोऽपि तान्गणान्भग्नान्दृष्ट्वा कोपाद्विनिर्ययौ । हरं दृष्ट्वा ततो दैत्या दुद्द्रुवुस्ते दिशो दश

ຮະຣະ (ພຣະສິວະ) ກໍເຫັນພວກກະນະຂອງພຣະອົງແຕກພ່າຍ ແລ້ວອອກມາດ້ວຍຄວາມໂກດ; ເມື່ອດາຍຕະເຫັນຮະຣະ ພວກນັ້ນກໍຕົກໃຈໜີໄປທັງສິບທິດ.

Verse 16

अन्धकोऽपि हरं दृष्ट्वा युद्धार्थं संमुखो ययौ । ततो युद्धं समभवदंधकस्य हरेण तु । वृत्रवासवयोः पूर्वं यथा युद्धमभून्महत्

ອັນທະກະເຫັນຮະຣະ (ພຣະສິວະ) ແລ້ວ ກ້າວເຂົ້າໄປຕໍ່ໜ້າເພື່ອຮົບ. ຈາກນັ້ນ ສົງຄາມໃຫຍ່ໄດ້ເກີດຂຶ້ນລະຫວ່າງອັນທະກະແລະຮະຣະ ດັ່ງການຮົບອັນຍິ່ງໃຫຍ່ໃນອະດີດລະຫວ່າງວຶດຣະ ແລະ ວາສະວະ (ອິນທຣະ)។

Verse 17

चक्रनालीकनाराचैस्तोमरैः खड्गमुद्गरैः । एवं न शक्यते हंतुं दानवो विविधायुधैः

ດ້ວຍຈັກຣະ, ລູກສອນ, ຫອກເຫຼັກ, ດາບ ແລະ ຄ້ອນ—ແມ່ນແຕ່ຖືກຟັນຟາດດ້ວຍອາວຸດຫຼາຍຊະນິດ ດານະວະນັ້ນກໍບໍ່ອາດຖືກສັງຫານໄດ້ໃນວິທີນີ້।

Verse 18

अस्त्रयुद्धं परित्यज्य बाहु युद्धमुपागतौ । करं करेण संगृह्य मुष्टिप्रहरणौ तदा

ທັງສອງລະທິ້ງການຮົບດ້ວຍອາວຸດ ແລ້ວເຂົ້າສູ່ການຮົບດ້ວຍແຂນ. ຈັບມືຕໍ່ມື ແລ້ວໃນຂະນະນັ້ນ ຕີກັນດ້ວຍກຳປັ້ນ।

Verse 19

दानवेनाथ देवेशो बंधेनाक्रम्य पीडितः । निष्पंदभावमापन्नस्ततो मूर्च्छामुपागतः

ແລ້ວພຣະເຈົ້າແຫ່ງເທວະທັງປວງ ຖືກດານະວະຜູ້ນັ້ນມັດຮັດຄອບງຳ ແລະບີບຄັ້ນທໍລະມານ. ພຣະອົງຈຶ່ງນິ່ງສະຫງົບບໍ່ໄຫວ ແລ້ວຕົກສູ່ອາການສະຫຼົບ।

Verse 20

मूर्छागतं तु तज्ज्ञात्वा ह्यन्धको निर्ययौ गृहात् । तावत्स्थाणुः क्षणाल्लब्ध्वा चेतनामात्तकार्मुकः

ອັນທະກະຮູ້ວ່າພຣະອົງຕົກສະຫຼົບ ຈຶ່ງອອກຈາກເຮືອນພັກຂອງຕົນ. ໃນຂະນະນັ້ນ ສະຖານຸ (ຮະຣະ) ໄດ້ຄືນສະຕິໃນພຽງຊົ່ວພິບຕາ ແລ້ວຈັບຄັນທະນູຂຶ້ນ।

Verse 21

आयसीं लकुटीं गृह्य प्रभुर्भारसहसि काम् । दानवेन्द्रं ततः प्राप्य ताडयामास मूर्धनि

ພຣະເຈົ້າຊົງຈັບຄອນເຫຼັກອັນໜັກແຮງ ເຂົ້າເຖິງຈອມກະສັດດານະວະ ແລ້ວຟາດລົງທີ່ສີສະຂອງມັນ।

Verse 22

सोऽपि खड्गेन देवेशं ताडयामास वेगतः । अथ देवोऽपि सस्मार कौबेरास्त्रं महाहवे

ຝ່າຍນັ້ນກໍຟັນພຣະເຈົ້າແຫ່ງເທວະດາດ້ວຍດາບຢ່າງວ່ອງໄວ; ແລ້ວໃນສຶກໃຫຍ່ນັ້ນ ພຣະເຈົ້າກໍຮຽກອາວຸດເກົາເບຣະ (Kaubera) ຂຶ້ນ।

Verse 23

अस्त्रेण तेन हृदये ताडयामास दानवम् । ततः स ताडितस्तेन रुधिरोद्गारमुद्वमन्

ດ້ວຍອາວຸດນັ້ນ ພຣະອົງຟາດຖືກດານະວະທີ່ຫົວໃຈ; ເມື່ອຖືກຕີດັ່ງນັ້ນ ມັນກໍພົ່ນເລືອດອອກມາເປັນກະແສ।

Verse 24

पतितोऽधोमुखो भूत्वा ततः शूलेन भेदितः । शूलाग्रसंस्थितः पापश्चक्रवद्भ्रमते ततः

ມັນລົ້ມຄວ່ຳໜ້າລົງ ແລ້ວຖືກທຣິສູນ (ຫອກສາມງ່າ) ທະລຸບ. ຕິດຢູ່ປາຍທຣິສູນ ຄົນບາບນັ້ນກໍຫມຸນວຽນດັ່ງລໍ້.

Verse 25

अन्धकोऽपि तदात्मानं तथावस्थमवेक्ष्य च । ततो वाग्भिः सुपुष्टाभिरस्तौद्देवं महेश्वरम्

ອັນທະກະກໍເຫັນຕົນເອງຢູ່ໃນສະພາບນັ້ນ ແລ້ວຈຶ່ງສັນລະເສີນພຣະເທວະມະເຫສະວະຣະ ດ້ວຍຖ້ອຍຄຳທີ່ຮຽບຮ້ອຍ ແລະແຂງແຮງ.

Verse 26

अन्धक उवाच । नमस्ते जगतां धात्रे शर्वाय त्रिगुणात्मने । वृषभासनसंस्थाय शशांककृतभूषण

ອັນທະກະ ກ່າວວ່າ: ຂ້າພະເຈົ້າຂໍນະມັດສະການແດ່ພຣະອົງ ຜູ້ຄ້ຳຈຸນໂລກທັງປວງ—ພຣະສະຣະວະ (Śarva) ຜູ້ມີອັດຕະພາບແຜ່ຊຶມໃນສາມກຸນ; ປະທັບເທິງຫຼັງງົວວຶສະພະ ແລະຊົງປະດັບດ້ວຍດວງຈັນ.

Verse 27

नमः खट्वांगहस्ताय नमः शूलधराय च । नमो डमरुकोदण्डकपालानलधारिणे

ນະມັດສະການແດ່ພຣະອົງ ຜູ້ຖືຄັດວາງຄະ (khaṭvāṅga) ໃນພຣະຫັດ; ນະມັດສະການແດ່ຜູ້ຖືຕຣິສູນ; ນະມັດສະການແດ່ຜູ້ຖືດະມະຣຸ (ḍamaru), ໄມ້ທ່ອນ, ກະໂຫຼກ ແລະໄຟ.

Verse 28

स्मरदेहविनाशाय मूर्त्यष्टकमयात्मने । नमः स्वरूपदेहाय ह्यरूपबहुरू पिणे

ນະມັດສະການແດ່ຜູ້ທຳລາຍກາຍຂອງສະມະຣະ (ກາມ); ຜູ້ມີອັດຕະພາບເປັນມູຣຕິອັດສະຕະ (ຮູບ 8) ແຫ່ງສາກົນ; ນະມັດສະການແດ່ຜູ້ມີກາຍເປັນສະວະຣູປະອັນບໍລິສຸດ—ແມ່ນອະຮູບ ແຕ່ປາກົດເປັນຮູບນັບບໍ່ຖ້ວນ.

Verse 29

उत्तमांगविनाशाय विरिंचेः सृष्टिकारिणे । स्मशानवासिने नित्यं नमो भैरवरूपिणे

ນະມັດສະການຕະຫຼອດການແດ່ພຣະອົງຜູ້ມີຮູບເປັນໄພຣະວະ (Bhairava)—ຜູ້ທຳລາຍ ‘ຫົວສູງສຸດ’ ອັນເປັນຍອດແຫ່ງຄວາມທະນົງ; ຜູ້ເປັນເຫດໃຫ້ເກີດການສ້າງຂອງວິຣິນຈິ (ພຣະພຣະຫມາ); ແລະຜູ້ພຳນັກໃນປ່າຊ້າຕະຫຼອດນິດ.

Verse 30

सर्वगः सर्वकर्ता च त्वं हर्ता नान्य एव हि । त्वं भूमिस्त्वं रजश्चैव त्वं ज्योतिस्त्वं तमस्तथा

ພຣະອົງແຜ່ຊຶມທົ່ວທຸກແຫ່ງ; ພຣະອົງເປັນຜູ້ກະທຳທຸກສິ່ງ; ພຣະອົງເທົ່ານັ້ນແມ່ນຜູ້ຖອນຄືນ—ບໍ່ມີຜູ້ອື່ນ. ພຣະອົງແມ່ນດິນ; ພຣະອົງແມ່ນຣະຈັສ (rajas); ພຣະອົງແມ່ນແສງ; ແລະພຣະອົງກໍແມ່ນຄວາມມືດດ້ວຍ.

Verse 31

त्वं वपुः सर्वभूतानां जीवभूतो महेश्वर । अस्तौदेवं दानवेन्द्रो देवशूलाग्र संस्थितः

ໂອ ພະມະເຫສວນ, ທ່ານຄືຮ່າງກາຍຂອງສັດທັງຫຼາຍ, ດຳລົງຢູ່ດັ່ງຊີວິດຂອງພວກເຂົາ. ດັ່ງນັ້ນ ຈອມອະສູນຈຶ່ງໄດ້ສັນລະເສີນພະເຈົ້າ ໃນຂະນະທີ່ຖືກສຽບຢູ່ປາຍຂອງຕີສູນສັກສິດ.

Verse 32

सूत उवाच । एवं तस्य स्तुतिं श्रुत्वा परितुष्टो महेश्वरः । ततः प्रोवाच तं हर्षाच्छूलाग्रस्थं दनूत्तमम्

ພະສູດ ກ່າວວ່າ: ເມື່ອໄດ້ຍິນຄຳສັນລະເສີນຂອງລາວເຊັ່ນນັ້ນ, ພະມະເຫສວນ ກໍພໍພະໄທຢ່າງຍິ່ງ. ຈາກນັ້ນ, ດ້ວຍຄວາມປິຕິຍິນດີ, ພະອົງຈຶ່ງໄດ້ກ່າວກັບເຊື້ອສາຍຂອງດານຸຜູ້ປະເສີດ ທີ່ຢູ່ເທິງປາຍຕີສູນນັ້ນ.

Verse 33

श्रीभगवानुवाच । नेदं वीरव्रतं दैत्य यच्छत्रुकरपीडनात् । प्रोच्यन्ते सामवाक्यानि विशेषाद्दैत्यजन्मना

ພະຜູ້ມີພະພາກເຈົ້າ ກ່າວວ່າ: 'ໂອ ໄດດະຍະ, ນີ້ບໍ່ແມ່ນຄຳປະຕິຍານຂອງວິລະບຸລຸດ ທີ່ຈະກ່າວວາຈາອອນຊອນພຽງເພາະຖືກບີບຄັ້ນຈາກມືຂອງສັດຕູ ໂດຍສະເພາະເມື່ອເຈົ້າເກີດໃນຕະກູນໄດດະຍະ.'

Verse 34

अन्धक उवाच । निर्विण्णोऽस्मि सुरश्रेष्ठ त्रिशूलाऽग्रं समाश्रितः । तस्मात्सूदय मां येन द्रुतं स्यान्मे व्यथाक्षयः

ອັນທະກະ ກ່າວວ່າ: 'ໂອ ເທບຜູ້ປະເສີດ, ຂ້ານ້ອຍອິດເມື່ອຍເຫຼືອເກີນ ທີ່ຕ້ອງຕິດຢູ່ປາຍຕີສູນ. ດັ່ງນັ້ນ ຈົ່ງປະຫານຂ້ານ້ອຍເຖີດ ເພື່ອໃຫ້ຄວາມທຸກທໍລະມານຂອງຂ້ານ້ອຍສິ້ນສຸດລົງໂດຍໄວ.'

Verse 35

श्रीभगवानुवाच । न तेऽस्ति मरणं दैत्य कथंचिच्चिंतितं मया । तेनेत्थं विधृतं व्योम्नि भित्त्वा शूलेन वक्षसि

ພະຜູ້ມີພະພາກເຈົ້າ ກ່າວວ່າ: 'ໂອ ໄດດະຍະ, ຄວາມຕາຍບໍ່ໄດ້ຖືກກຳນົດໄວ້ສຳລັບເຈົ້າ ນັ້ນຄືສິ່ງທີ່ເຮົາໄດ້ຕັດສິນໃຈແລ້ວ. ດັ່ງນັ້ນ ເຈົ້າຈຶ່ງຖືກຍົກຂຶ້ນໄວ້ໃນທ້ອງຟ້າ ໂດຍມີຕີສູນສຽບແທງໜ້າເອິກ.'

Verse 36

तस्मात्त्वं गणतां गच्छ सांप्रतं पापवर्जितः । त्यक्त्वा दानवजं भावं श्रद्धया परया युतः

ດັ່ງນັ້ນ ເຈົ້າຈົ່ງໄປໃນບັດນີ້ ເຖິງສະຖານະເປັນຄະນະ (Gaṇa) ຂອງເຮົາ ພົ້ນຈາກບາບ—ລະທິ້ງນິໄສດານະວະ ແລະມີສັດທາອັນສູງສຸດ।

Verse 37

अन्धक उवाच । गतो मे दानवो भावः सांप्रतं तव किंकरः । भविष्यामि न सन्देहः सत्येनात्मानमालभे

ອັນທະກະ ກ່າວວ່າ: «ບັດນີ້ ນິໄສດານະວະຂອງຂ້າໄດ້ຈາກໄປແລ້ວ; ໃນປັດຈຸບັນ ຂ້າເປັນຜູ້ຮັບໃຊ້ຂອງທ່ານ. ຂ້າຈະເປັນເຊັ່ນນັ້ນ ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສ—ຂ້າປະຕິຍານດ້ວຍສັດຈະ»។

Verse 38

शंकर उवाच । परितुष्टोऽस्मि ते वत्स ब्रूहि यत्तेऽभिवांछितम् । प्रार्थयस्व प्रयच्छामि यद्यपि स्यात्सुदुर्लभम्

ສັງກະຣະ ກ່າວວ່າ: «ລູກເອີຍ ເຮົາພໍໃຈໃນເຈົ້າ. ຈົ່ງບອກສິ່ງທີ່ເຈົ້າປາຖະໜາແທ້. ຈົ່ງຂໍ—ເຮົາຈະປະທານໃຫ້ ແມ່ນແຕ່ຈະຫາໄດ້ຍາກຢ່າງຍິ່ງກໍຕາມ»។

Verse 39

अन्धक उवाच । अनेनैव तु रूपेण शृलाग्रस्थितमत्तनुम् । यो मर्त्योर्च्चां प्रकृत्वा ते स्थापयिष्यति भूतले

ອັນທະກະ ກ່າວວ່າ: «ໃນຮູບນີ້ເທົ່ານັ້ນ—ພຣະວິກາຍຂອງທ່ານທີ່ຕັ້ງຢູ່ປາຍຕຣິສູນ (trident)—ຜູ້ໃດເປັນມະນຸດ ທຳຮູບບູຊາຂອງທ່ານ ແລະສະຖາປະນາໄວ້ເທິງພື້ນດິນ…»

Verse 40

तस्य मोक्षस्त्वया देयो मद्वाक्यात्सुरसत्तम । तथेत्युक्त्वा महेशस्तं शूलाग्रात्प्रमुमोच ह । अस्थिशेषं कृशांगं च चामुण्डासदृशं द्विजाः

«ຂໍໃຫ້ທ່ານປະທານໂມກຂະແກ່ຜູ້ນັ້ນ ໂອ ຜູ້ປະເສີດໃນຫມູ່ເທວະ—ຕາມຄຳຂ້າ»। ເມື່ອກ່າວດັ່ງນັ້ນ ມະເຫສະຕອບວ່າ «ເຊັ່ນນັ້ນແລ້ວ» ແລະປ່ອຍເຂົາອອກຈາກປາຍຕຣິສູນ. ໂອ ທ່ານທັງຫຼາຍຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງ, ເຂົາເຫຼືອແຕ່ກະດູກ ແລະຮ່າງຜອມບາງ ຄ້າຍຮູບຈາມຸນດາ।

Verse 41

ततः स गणतां प्राप्तो गीतं चक्रे मनोहरम् । पुरतो देवदेवस्य पार्वत्याश्च विशेषतः

ຈາກນັ້ນ ທ່ານໄດ້ຮັບສະຖານະເປັນ «ຄະນະ» ແລະຂັບຮ້ອງບົດສັນລະເສີນອັນໄພເພາະ ຕໍ່ໜ້າພຣະເທວະເທວະ ໂດຍສະເພາະໃນພຣະພັກຂອງ ພາຣະວະຕີ.

Verse 42

भृंगवद्रटनं यस्मात्तस्य श्रोत्रसुखा वहम् । भृंगीरिटि इति प्रोक्तस्ततः स त्रिपुरारिणा

ເນື່ອງຈາກສຽງຂອງທ່ານຄ້າຍກັບສຽງຮ້ອງຫຶມຂອງເຜິ້ງ ອັນຊື່ນຫູ ດັ່ງນັ້ນ ພຣະຕຣິປຸຣາຣິ (ພຣະສິວະ) ຈຶ່ງເອີ້ນທ່ານວ່າ «ພຣຶງກີຣິຕິ».

Verse 43

एवं स गणतां प्राप्तो देवदेवस्य शूलिनः । विश्वास्यः सर्वकृत्येषु तत्परं समपद्यत

ດັ່ງນັ້ນ ທ່ານໄດ້ຮັບຄວາມເປັນ «ຄະນະ» ຂອງພຣະເທວະເທວະ ຜູ້ຖືຕຣິສູນ; ທ່ານເປັນຜູ້ນ່າໄວ້ວາງໃຈໃນກິດທຸກຢ່າງ ແລະອຸທິດຕົນທັງໝົດແດ່ການຮັບໃຊ້ນັ້ນ.

Verse 44

ततःप्रभृति लोकेऽत्र देवदेवो महेश्वरः । तादृशेनैव रूपेण स्थाप्यते भूतले जनैः

ນັບແຕ່ນັ້ນມາ ໃນໂລກນີ້ ພຣະເທວະເທວະ ມະເຫສະວະຣະ ຖືກປະຊາຊົນຕັ້ງປະດິດຖານໄວ້ເທິງພື້ນດິນ ໃນຮູບພຣະອົງດຽວກັນນັ້ນ.

Verse 45

प्राप्यतेऽत्र परा सिद्धिस्तत्प्रसादादलौ किकी । कस्यचित्त्वथ कालस्य राज्याद्भ्रष्टो महीपतिः

ໃນສະຖານທີ່ນີ້ ໂດຍພຣະກະລຸນາຂອງພຣະອົງ ຍ່ອມໄດ້ຮັບຄວາມສຳເລັດສູງສຸດ—ແມ່ນແຕ່ໃນຍຸກກະລິ. ຕໍ່ມາ ເມື່ອເວລາຜ່ານໄປ ກະສັດອົງໜຶ່ງກໍຕົກຈາກອານາຈັກຂອງຕົນ.

Verse 46

सुरथाख्यः प्रसिद्धोऽत्र सूर्यवंशसमुद्भवः । ततो वसिष्ठमासाद्य स चात्मीयं पुरो हितम् । प्रोवाच प्रणतो भूत्वा बाष्पव्याकुललोचनः

ຢູ່ທີ່ນັ້ນ ມີພະຣາຊາຜູ້ມີຊື່ສຽງ ຊື່ ສຸຣະຖະ ເກີດຈາກວົງສາພະອາທິດ. ຕໍ່ມາພະອົງໄດ້ເຂົ້າໄປພົບ ວະສິດຖະ ປຸໂຣຫິດປະຈໍາຕະກູນ ແລະກ້ມກາບ ດ້ວຍດວງຕາປົນນ້ໍາຕາ ແລ້ວກ່າວຄໍາຂຶ້ນ។

Verse 47

त्वया नाथेन मे ब्रह्मन्संस्थितेनाऽपि शत्रुभिः । बलाच्च यद्धृतं राज्यं मन्द भाग्यस्य सांप्रतम्

«ໂອ ພຣາຫມັນຜູ້ເປັນນາຖ! ແມ່ນແຕ່ທ່ານຢືນຢູ່ເປັນຜູ້ຄຸ້ມຄອງຂ້າພະເຈົ້າ ສັດຕູກໍຍັງຍຶດອານາຈັກຂອງຂ້າພະເຈົ້າໄປດ້ວຍກໍາລັງ. ນີ້ແມ່ນຊະຕາກໍາອັນອັບໂຊກຂອງຂ້າພະເຈົ້າໃນບັດນີ້»

Verse 48

तस्मात्कुरु प्रसादं मे येन मे राज्यसंस्थितिः । भूयोऽपि त्वत्प्रसादेन नान्या मे विद्यते गतिः

«ດັ່ງນັ້ນ ຂໍທ່ານໂປດປະທານພຣະກະຣຸນາແກ່ຂ້າພະເຈົ້າ ເພື່ອໃຫ້ອໍານາດກະສັດຂອງຂ້າພະເຈົ້າຕັ້ງມັ່ນ. ດ້ວຍພຣະເມດຕາຂອງທ່ານເທົ່ານັ້ນ ຂ້າພະເຈົ້າບໍ່ມີທີ່ພຶ່ງອື່ນໃດ»

Verse 49

वसिष्ठ उवाच । यद्येवं ते महाराज मद्वाक्यात्सत्वरं व्रज । हाटकेश्वरजं क्षेत्रं सर्वसिद्धिप्रदायकम्

ວະສິດຖະ ກ່າວວ່າ: «ຖ້າເປັນເຊັ່ນນັ້ນ ໂອ ມະຫາຣາຊາ, ຕາມຄໍາຂ້າພະເຈົ້າ ຈົ່ງໄປໂດຍໄວ ເຖິງເຂດສັກສິດ ຮາຖະເກສະວະຣະ ຜູ້ປະທານສິດທິທຸກປະການ»

Verse 50

तत्र भैरवरूपेण स्थापयित्वा महेश्वरम् । भुजोद्यतोग्रशूलाग्रविद्धान्धककलेवरम्

«ທີ່ນັ້ນ ຈົ່ງປະດິດສະຖາປະນາ ພຣະມະເຫສະວະຣະ ໃນຮູບພຣະໄພຣະວະ—ພຣະພາຫາຍົກຂຶ້ນ ແລະປາຍຕຣິສູນອັນດຸຮ້າຍ ຈິ່ມທະລຸຮ່າງຂອງ ອັນທະກະ ອະສຸຣະ»

Verse 51

नारसिंहेन मंत्रेण ततः पूजय तं नृप । रक्तपुष्पैस्तथा धूपै रक्तैश्चैवानुलेपनैः

ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ໂອ ພະຣາຊາ ຈົ່ງນະມັດສະການບູຊາພຣະອົງນັ້ນ ດ້ວຍມົນຕຣາ ນາຣະສິງຫະ; ດ້ວຍດອກໄມ້ສີແດງ, ທູບສີແດງ ແລະ ນ້ຳມັນທາສີແດງເພື່ອຊະໂລມພຣະວິກາຍ.

Verse 52

ततः सद्वीर्य मासाद्य तेजोवीर्यसमन्वितः । हनिष्यस्यखिलाञ्छत्रूंस्तत्प्रसादादसंशयम्

ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ເຈົ້າຈະໄດ້ຮັບຄວາມກ້າຫານອັນແທ້ ແລະ ພ້ອມດ້ວຍລັດສະມີແລະພະລັງ; ໂດຍພຣະປະສາດຂອງພຣະອົງ ເຈົ້າຈະທຳລາຍສັດຕູທັງປວງແນ່ນອນ ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສ.

Verse 53

परं शौचसमेतेन संपूज्यो भगवांस्त्वया । अन्यथा प्राप्स्यसे विघ्नान्सत्यमेतन्मयोदितम्

ແຕ່ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຜູ້ປະເສີດ ຈະຕ້ອງໄດ້ຮັບການບູຊາຈາກເຈົ້າດ້ວຍຄວາມບໍລິສຸດຢ່າງສູງສຸດ; ບໍ່ຊັ້ນນັ້ນ ເຈົ້າຈະປະສົບອຸປະສັກ—ນີ້ແມ່ນຄຳຈິງທີ່ຂ້າພະເຈົ້າກ່າວ.

Verse 54

अथ तस्य वचः श्रुत्वा स राजा सत्वरं ययौ । तत्र क्षेत्रे ततो देवं स्थापयामास भैरवम्

ເມື່ອໄດ້ຟັງຄຳຂອງທ່ານນັ້ນ ພະຣາຊາກໍໄດ້ໄປຢ່າງຮີບດ່ວນ; ແລະໃນເຂດສັກສິດນັ້ນ ພຣະອົງໄດ້ສະຖາປະນາເທວະ ໄພຣະວະ.

Verse 55

ततः संपूजयामास नारसिंहेन भक्तितः । मन्त्रेण प्रयतो भूत्वा ब्रह्मचर्यपरायणः

ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ພະຣາຊາໄດ້ບູຊາດ້ວຍສັດທາ ໂດຍມົນຕຣາ ນາຣະສິງຫະ ຢ່າງຖືກຕ້ອງ; ມີຄວາມສຳລວມລະວັງ ແລະ ມຸ່ງໝັ້ນໃນພຣະພົມຈັນຍາ (brahmacarya).

Verse 56

ततो दशसहस्रांते तस्य मंत्रस्य संख्यया । भैरवस्तुष्टिमापन्नः प्रोवा च तदनन्तरम्

ຕໍ່ມາ ເມື່ອນັບຈໍານວນມົນຕຣານັ້ນຄົບສິບພັນເທື່ອ ພະໄພຣະວະກໍພໍໃຈ ແລະໄດ້ກ່າວທັນທີຕໍ່ຈາກນັ້ນ।

Verse 57

श्रीभैरव उवाच । परितुष्टोऽस्मि ते राजन्मंत्रेणानेन पूजितः । तस्मात्प्रार्थय यच्चेष्टं येन सर्वं ददाम्यहम्

ພະສີຣີໄພຣະວະກ່າວວ່າ: «ໂອ ພະຣາຊາ, ເຮົາພໍໃຈຢ່າງຍິ່ງ ເພາະເຈົ້າໄດ້ບູຊາເຮົາດ້ວຍມົນຕຣານີ້. ດັ່ງນັ້ນ ຈົ່ງຂໍສິ່ງໃດທີ່ເຈົ້າປາຖະໜາ ເຮົາຈະປະທານໃຫ້ທັງປວງ.»

Verse 58

सुरथ उवाच । शत्रुभिर्मे हृतं राज्यं त्वत्प्रसादात्सुरेश्वर । तन्मे भवतु भूयोऽपि शत्रुभिः परिवर्ज्जितम्

ສຸຣະຖະກ່າວວ່າ: «ໂອ ຈອມເທວະ, ອານາຈັກຂອງຂ້າພະເຈົ້າຖືກສັດຕູຍຶດໄປ. ໂດຍພຣະກະລຸນາຂອງພຣະອົງ ຂໍໃຫ້ອານາຈັກນັ້ນກັບຄືນມາຫາຂ້າພະເຈົ້າອີກ ແລະປອດຈາກການລົບກວນຂອງສັດຕູ.»

Verse 59

अन्योऽपि यः पुमानित्थं त्वामिहागत्य पूजयेत् । अनेनैव तु मंत्रेण तस्य सिद्धिस्त्वया विभो

«ແລະອີກ ຜູ້ໃດກໍຕາມທີ່ມາທີ່ນີ້ ແລະບູຊາພຣະອົງດັ່ງນີ້ ໂດຍໃຊ້ມົນຕຣານີ້ເທົ່ານັ້ນ ຜູ້ນັ້ນຈະໄດ້ຮັບຄວາມສໍາເລັດໂດຍພຣະອົງ ໂອ ພຣະຜູ້ເປັນໃຫຍ່.»

Verse 60

देया देव सहस्रांते यथा मम सुरेश्वर । तथेति तं प्रतिज्ञाय गतश्चादर्शनं हरः

«ໂອ ຈອມເທວະ, ໂອ ພຣະເທວະ, ຂໍໃຫ້ປະທານໃຫ້ຂ້າພະເຈົ້າໃນທ້າຍພັນ (ວັນ/ປີ) ດັ່ງທີ່ສັນຍາໄວ້.» ພຣະຫະຣະກ່າວວ່າ «ເປັນດັ່ງນັ້ນ» ແລ້ວຮັບປາກ ແລະຫາຍໄປຈາກສາຍຕາ।

Verse 61

सुरथोऽपि निजं राज्यं प्राप हत्वा रणे रिपून्

ສຸຣະຖະກໍໄດ້ກັບຄືນຮັບອານາຈັກຂອງຕົນ ຫຼັງຈາກປະຫານສັດຕູໃນສົງຄາມ।