Adhyaya 149

Verse 1

ऋषय ऊचुः । केलीश्वरी च या देवी श्रूयते सूतनंदन । माहात्म्यं वद नस्तस्या उत्पत्तिं च सुविस्तरात्

ພວກລິສີກ່າວວ່າ: “ໂອ ບຸດແຫ່ງສູຕະ, ພວກເຮົາໄດ້ຍິນເຖິງ ເທວີ ເກລີອິສະວະຣີ (Kelīśvarī). ຂໍໃຫ້ເຈົ້າເລົ່າມາຫາພວກເຮົາເຖິງມະຫາຕະພາບຂອງນາງ ແລະກຳເນີດຂອງນາງ ຢ່າງລະອຽດຄົບຖ້ວນ.”

Verse 2

कस्मिन्काले समुत्पन्ना किमर्थं च सुरेश्वरी । किं तस्या जायते श्रेयः पूजया नमनेन च

ໃນເວລາໃດ ພຣະນາງແຫ່ງເທວະ (Sureśvarī) ໄດ້ອຸບັດຂຶ້ນ? ແລະເພື່ອຈຸດປະສົງອັນໃດ? ການບູຊານາງ ແລະການນົບນ້ອມຕໍ່ນາງ ນຳໃຫ້ເກີດສຣະເຍະ (ຜົນດີ) ອັນໃດ?

Verse 3

त्वया कात्यायनी प्रोक्ता चामुण्डा च सुरेश्वरी । श्रीमाता च समुत्पन्ना किमर्थं च सुरेश्वरी

ເຈົ້າໄດ້ກ່າວແລ້ວເຖິງ ກາຕະຍາຍນີ ແລະ ຈາມຸນດາ—ຜູ້ເປັນອະທິປະໄຕແຫ່ງເທວະ (Sureśvarī). ທັງໄດ້ກ່າວເຖິງ ສຣີມາຕາ ແລະການປະກົດຂອງນາງ. ເພາະສິ່ງນັ້ນ Sureśvarī (Kelīśvarī) ນີ້ ອຸບັດຂຶ້ນເພື່ອຈຸດປະສົງອັນໃດ?

Verse 4

श्रीमाता च तथा तारा देवी शत्रुविनाशिनी । केलीश्वरी न संप्रोक्ता तस्मात्तां वद सांप्रतम्

ສຣີມາຕາ ແລະ ຕາຣາ—ເທວີຜູ້ທຳລາຍສັດຕູ—ກໍໄດ້ກ່າວແລ້ວ. ແຕ່ Kelīśvarī ຍັງບໍ່ໄດ້ອະທິບາຍ; ດັ່ງນັ້ນ ຈົ່ງກ່າວເຖິງນາງໃນບັດນີ້.

Verse 5

कौतुकं नः समुत्पन्नमत्रार्थे सूतनंदन

ໃນເລື່ອງນີ້ ຄວາມຢາກຮູ້ໄດ້ເກີດຂຶ້ນໃນພວກເຮົາ, ໂອ ບຸດແຫ່ງສູຕາ.

Verse 6

सूत उवाच । आद्यैका देवता लोके बहुरूपा व्यवस्थिता । देवतानां हितार्थाय दैत्यपक्षक्षयाय च

ສູຕາກ່າວວ່າ: ໃນໂລກນີ້ ມີເທວະອົງປະຖົມພຽງອົງດຽວ, ແຕ່ດຳລົງຢູ່ໃນຮູບຫຼາຍປະການ. ເພື່ອປະໂຫຍດແກ່ເທວະທັງຫຼາຍ ແລະເພື່ອທຳລາຍກອງພວກໄດຕະຍະ.

Verse 7

यदायदात्र देवानां व्यसनं जायते क्वचित् । तदातदा परा शक्तिर्या सा व्याप्य व्यवस्थिता

ເມື່ອໃດກໍຕາມ ເມື່ອໄພພິບັດເກີດຂຶ້ນແກ່ເທວະທັງຫຼາຍ ໃນເວລານັ້ນເອງ ພະລັງອັນສູງສຸດຜູ້ແຜ່ຊຶມທົ່ວທຸກສິ່ງ ກໍປາກົດ ແລະຕັ້ງຢູ່ຢ່າງມັ່ນຄົງ।

Verse 8

सर्वमेतज्जगद्धात्री जन्म चक्रे धरातले । महिषासुरनाशाय सा च कात्यायनी भुवि

ແມ່ໂລກຜູ້ອຸ້ມຊູໂລກນັ້ນເອງ ໄດ້ຮັບກຳເນີດລົງສູ່ພື້ນດິນ ດ້ວຍວິທີທັງຫຼາຍນີ້; ແລະເພື່ອທຳລາຍ ມະຫິສາສຸຣະ ນາງໄດ້ເປັນ ກາຕະຍາຍນີ ໃນໂລກ।

Verse 9

अवतीर्णा परा मूर्तिर्गतास्मिन्भुवनत्रये । यदा शुंभनिक्षंभौ च दानवौ बलदर्पितौ

ພຣະຮູບອັນສູງສຸດໄດ້ອະວະຕີນລົງມາ ແລະເຄື່ອນໄຫວໄປທົ່ວສາມໂລກ ເມື່ອພີ່ນ້ອງດານະວະ ຊຸມພະ ແລະ ນິຊຸມພະ ຜູ້ເມົາມົນດ້ວຍພະລັງ ໄດ້ລຸກຂຶ້ນມີອຳນາດ।

Verse 10

अवतीर्णा तदा सैव चामुंडा रूपमाश्रिता । प्रोद्गते कालयवने सर्वदेवभयावहे

ໃນເວລານັ້ນ ນາງເອງໄດ້ອະວະຕີນລົງມາອີກ ໂດຍຮັບຮູບເປັນ ຈາມຸນດາ ເມື່ອ ກາລະຍະວະນະ ຜຸດຂຶ້ນ ນຳຄວາມຫວາດກົວແກ່ເທວະທັງປວງ।

Verse 11

श्रीमातारूपिणी देवी सैव जाता महीतले । अंधासुरवधार्थाय शंभुनाऽक्रांतचेतसा । सृष्टा केलीवरी देवी यया व्याप्तमिदं जगत्

ເທວີຜູ້ເປັນຮູບແຫ່ງ ສຣີມາຕາ ນາງນັ້ນເອງໄດ້ເກີດຂຶ້ນໃນພື້ນດິນ. ເພື່ອຂ້າ ອັນທາສຸຣະ ພຣະຊຳພູ ຜູ້ມີຈິດໃຈຖືກກະຕຸ້ນໃຫ້ລຸກຂຶ້ນເຮັດການ ໄດ້ສ້າງ ເທວີ ເກລີວະຣີ; ໂດຍນາງນີ້ ໂລກທັງປວງຖືກແຜ່ຊຶມຄອບຄຸມ।

Verse 12

ततस्तस्याः प्रभावेन हत्वा दैत्यानशेषतः । अन्धको निहतः पश्चात्त्रैलोक्यव्यसनप्रदः

ຕໍ່ມາ ໂດຍອານຸພາບອັນຍິ່ງໃຫຍ່ຂອງນາງ ນາງໄດ້ປາບດາຍຕະທັງປວງບໍ່ເຫຼືອ ແລ້ວພາຍຫຼັງ ອັນທະກະ ຜູ້ນຳຄວາມທຸກມາແກ່ສາມໂລກ ກໍຖືກປາບລົງ.

Verse 13

ऋषय ऊचुः । अन्धकः कस्य पुत्रोऽयं किंप्रभावः कथं हतः । कस्माद्धतस्तु संग्रामे सर्वं विस्तरतो वद

ພວກລຶສີກ່າວວ່າ: «ອັນທະກະນີ້ເປັນລູກຂອງໃຜ? ອານຸພາບຂອງເຂົາເປັນແນວໃດ ແລະເຂົາຖືກປາບແນວໃດ? ເພາະເຫດໃດຈຶ່ງຖືກປາບໃນສົງຄາມ? ຂໍຈົ່ງເລົ່າໃຫ້ພວກເຮົາຟັງໂດຍລະອຽດ»។

Verse 14

सूत उवाच । दक्षस्य दुहिता नाम्ना दितिः सर्वगुणालया । हिरण्यकशिपुर्नाम तस्याः पुत्रो बभूव ह

ສູຕະກ່າວວ່າ: «ດັກສະມີທິດາຄົນໜຶ່ງຊື່ ດິຕິ ເປັນທີ່ສະຖິດແຫ່ງຄຸນຄວາມດີຫຼາຍປະການ. ຈາກນາງໄດ້ເກີດບຸດຜູ້ມີນາມວ່າ ຮິຣັນຍະກະຊິປຸ.»

Verse 15

येन शक्रादयो देवा जिताः सर्वे रणाजिरे । स्वर्गे राज्यं कृतं भूरि स्वयमेव महात्मना

ໂດຍເຂົານັ້ນ ພຣະອິນທຣະ ແລະເທວະທັງຫຼາຍ ຖືກພ່າຍແພ້ໃນສະໜາມຮົບ; ແລະມະຫາບຸລຸດນັ້ນໄດ້ສ້າງອຳນາດອັນກວ້າງໃຫຍ່ໃຫ້ແກ່ຕົນໃນສະຫວັນ.

Verse 16

यद्भयात्सकलैर्देवैर्नानाशस्त्राण्यनेकशः । निर्मितान्यतिमुख्यानि वर्मचर्मयुतानि च

ເນື່ອງຈາກຄວາມຢ້ານກົວເຂົາ ເທວະທັງປວງໄດ້ສ້າງອາວຸດຫຼາຍຊະນິດຫຼາຍຄັ້ງ ໂດຍເຉັ້ນພິເສດອາວຸດທີ່ນ່າຢ້ານທີ່ສຸດ ພ້ອມທັງເກາະ ແລະໜັງປ້ອງກັນດ້ວຍ.

Verse 18

तस्य पुत्रद्वयं जज्ञ वीर्यौदार्यगुणान्वितम् । ज्येष्ठः प्रह्लाद इत्युक्तो द्वितीयश्चांधकस्तथा

ແກ່ທ່ານນັ້ນ ມີບຸດສອງຄົນເກີດຂຶ້ນ ພ້ອມດ້ວຍຄວາມກ້າຫານ ແລະ ຄຸນຄ່າແຫ່ງຄວາມໃຈກວ້າງ; ຄົນໃຫຍ່ຊື່ ປຣະຫລາດ ແລະ ຄົນທີສອງຊື່ ອັນທະກະ.

Verse 19

हिरण्यकशिपौ प्राप्ते मृत्युलोकं सुहृद्गणैः । अमात्यैश्च ततः प्रोक्तः प्रह्लादो विनयान्वितैः

ເມື່ອ ຮິຣັນຍະກະຊິປຸ ໄດ້ໄປຮອດໂລກແຫ່ງຄວາມຕາຍ ແລ້ວ, ພຣະຫລາດ ກໍຖືກເພື່ອນສະຫາຍ ແລະ ອຳມາດຜູ້ມີຄວາມຖ່ອມຕົນ ກ່າວຖ້ອຍຄຳເຊີນຊວນ.

Verse 21

प्रह्राद उवाच । नाहं राज्यं करिष्यामि कथंचिदपि भूतले । यतस्ततो निबोधध्वं वचनं मम सांप्रतम्

ພຣະຫລາດ ກ່າວວ່າ: “ຂ້າພະເຈົ້າຈະບໍ່ຮັບຮາຊະອຳນາດໃນແຜ່ນດິນນີ້ ແມ່ນບໍ່ວ່າຢ່າງໃດກໍຕາມ. ດັ່ງນັ້ນ ຈົ່ງເຂົ້າໃຈຖ້ອຍຄຳຂອງຂ້າພະເຈົ້າໃນບັດນີ້.”

Verse 22

दैत्यराज्यं न वांछंति देवाः शक्रपुरोगमाः । तेषां रक्षाकरो नित्यं विष्णुः स भगवान्स्वयम्

ເທວະທັງຫຼາຍ ມີພຣະອິນທຣະເປັນຜູ້ນຳ ບໍ່ປາດຖະນາໃຫ້ອານາຈັກຂອງໄດຕະຍະຄອງອຳນາດ; ເພາະຜູ້ຄຸ້ມຄອງຂອງເຂົາເຈົ້າເປັນນິດ ຄື ພຣະວິສນຸ—ພຣະພະຄະວານ ດ້ວຍພຣະອົງເອງ.

Verse 23

अप्यहं सन्त्यजे प्राणान्सर्वस्वं वा न संशयः । हरिणा सह संग्रामं नाहं कर्तुमहो क्षमः

ແມ່ນແທ້ ຂ້າພະເຈົ້າຍອມສະຫຼະຊີວິດ ຫຼື ສະຫຼະທຸກສິ່ງທີ່ມີ ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສ; ແຕ່ໂອ້ ຂ້າພະເຈົ້າບໍ່ສາມາດເຮັດສົງຄາມກັບ ຮະຣິ (ພຣະວິສນຸ) ໄດ້.

Verse 24

यो मयाऽभ्यर्चितो नित्यं प्रणतश्च सुरेश्वरः । न तेन सहितो युद्धं करिष्यामि कथञ्चन

ພຣະເຈົ້າແຫ່ງເທວະທັງປວງ ຜູ້ທີ່ຂ້າພະເຈົ້າບູຊາທຸກວັນ ແລະກົດກົງກາບໄຫວ້—ຂ້າພະເຈົ້າຈະບໍ່ກໍ່ສົງຄາມຕໍ່ຕ້ານພຣະອົງເດັດຂາດ ບໍ່ວ່າດ້ວຍວິທີໃດກໍຕາມ।

Verse 25

सूत उवाच । प्रह्लादेन च संत्यक्ते राज्ये पितृसमुद्भवे । अन्धकः स्थापितस्तत्र संमंत्र्य सचिवैर्मिथः

ສູຕະກ່າວວ່າ: ເມື່ອພຣະຫລາດະລະທິ້ງລາຊະອານາຈັກທີ່ສືບມາຈາກບິດາ ອັນທະກະຖືກສະຖາປະນາໃນທີ່ນັ້ນ ໂດຍປຶກສາກັນກັບບັນດາອຳມາດຢ່າງພ້ອມພຽງ।

Verse 26

हिरण्यकशिपोः पुत्रो देवदानवदर्पहा । सोऽपि राज्यममात्येभ्यो निधाय तदनन्तरम्

ບຸດຂອງຮິຣັນຍະກະຊິປຸ—ຜູ້ທຳລາຍຄວາມຈອງຫອງຂອງເທວະແລະດານະວະ—ທ່ານນັ້ນກໍໄດ້ມອບອານາຈັກໃຫ້ແກ່ອຳມາດທັງຫຼາຍ ແລ້ວຈຶ່ງຖອນຕົນອອກຈາກການປົກຄອງ।

Verse 27

तपश्चक्रे चिरं कालं ध्यायमानः पितामहम् । त्यक्त्वा कामं तथा क्रोधं दंभं मत्सरमेव च

ທ່ານໄດ້ປະພຶດຕະປະສະຍາເປັນເວລາຍາວນານ ໂດຍຈິດຈົ່ງຈໍ່ພິຈາລະນາພິຕາມະຫະ (ພຣະພຣົມ) ແລະໄດ້ລະທິ້ງກາມ, ໂກຣດ, ຄວາມຫຼອກລວງ, ແລະຄວາມອິດສາອອກໄປດ້ວຍ।

Verse 28

जितेंद्रियः सुशांतात्मा समः सर्वेषु जन्तुषु । वृक्षमूलाश्रयः शांतः संतुष्टेनांतरात्मना

ທ່ານຊະນະອິນທຣີຍະ ຈິດໃນສະຫງົບລະງັບ ແລະເທົ່າທຽມຕໍ່ສັດທັງປວງ; ທ່ານອາໄສຢູ່ທີ່ໂຄນຕົ້ນໄມ້ ຢ່າງສະຫງົບ ໂດຍຈິດພາຍໃນພໍໃຈໃນຕົນເອງ।

Verse 29

यावद्वर्षसहस्रांतं फलाहारो बभूव ह । शीर्णपर्णाशनाहारो यावद्वर्षसहस्रकम्

ຕະຫຼອດໜຶ່ງພັນປີ ລາວດຳລົງຊີວິດດ້ວຍໝາກໄມ້; ແລະອີກໜຶ່ງພັນປີ ລາວກິນໃບໄມ້ທີ່ຫຼົ່ນເປັນອາຫານ।

Verse 30

ध्यायमानो दिवानक्तं देवदेवं पितामहम् । वायुभक्षस्ततो जज्ञे तावत्कालं द्विजोत्तमाः

ລາວເພ່ງພິຈາລະນາທັງກາງວັນແລະກາງຄືນ ຕໍ່ພິຕາມະຫາ ພຣະເທວະເທວະ; ແລ້ວຈຶ່ງກາຍເປັນຜູ້ດຳລົງດ້ວຍລົມເປັນອາຫານ ຕາມເວລານັ້ນ, ໂອ ດວິຊະອຸດຕະມາ।

Verse 31

ततो वर्षसहस्रांते चतुर्थे समुपस्थिते । तमुवाच स्वयं ब्रह्मा स्वयमभ्येत्य हर्षितः

ຕໍ່ມາ ເມື່ອຄົບຖ້ວນພັນປີທີ່ສີ່ ພຣະພຣະຫມາເອງ—ດ້ວຍຄວາມປິຕິຍິນດີ—ໄດ້ມາດ້ວຍພຣະອົງເອງ ແລະກ່າວກັບລາວ।

Verse 33

ब्रह्मोवाच । परितुष्टोऽस्मि ते वत्स वरं वरय सुव्रत । तुष्टोऽहं ते प्रदास्यामि यद्यपि स्यात्सुदुर्लभम् । अन्धक उवाच । यदि यच्छसि मे ब्रह्मन्वरं मनसि वांछितम् । जरामरणनाशाय दीयतां सुरसत्तम

ພຣະພຣະຫມາກ່າວວ່າ: «ລູກເອີຍ ພໍໃຈໃນເຈົ້າຍິ່ງ; ໂອ ຜູ້ຖືວຣະຕະຢ່າງໝັ້ນຄົງ ຈົ່ງເລືອກພອນ. ເມື່ອຂ້າພໍໃຈ ຂ້າຈະປະທານໃຫ້ເຈົ້າ ແມ້ຈະຫາຍາກຢ່າງຍິ່ງກໍຕາມ»। ອັນທະກະກ່າວວ່າ: «ຖ້າພຣະອົງຈະປະທານໃຫ້ຂ້າ, ໂອ ພຣະພຣະຫມາ, ພອນທີ່ໃຈຂ້າປາຖະໜາ, ຂໍໃຫ້ປະທານເພື່ອທຳລາຍຄວາມແກ່ແລະຄວາມຕາຍ, ໂອ ຜູ້ປະເສີດໃນຫມູ່ເທວະ»។

Verse 34

श्रीब्रह्मोवाच । न कश्चिच्च जराहीनो विद्यतेऽत्र धरातले । मरणेन विना नैव यस्य जन्म भवेत्क्षितौ

ພຣະສີຣີພຣະຫມາກ່າວວ່າ: «ແທ້ຈິງ ໃນໂລກນີ້ບນພື້ນດິນ ບໍ່ມີໃຜທີ່ປາດຈາກຄວາມແກ່; ແລະຫາກບໍ່ມີຄວາມຕາຍ ການເກີດຂອງຜູ້ໃດກໍບໍ່ອາດເກີດຂຶ້ນໃນແຜ່ນດິນໄດ້»។

Verse 35

तथापि तव दास्यामि बहुधर्मरतस्य च । तस्मात्कुरु महाभाग राज्यं गत्वा निजं गृहम्

ແມ່ນແຕ່ຢ່າງນັ້ນ ຂ້າພະເຈົ້າຈະປະທານພອນໃຫ້ເຈົ້າ ເນື່ອງຈາກເຈົ້າເປັນຜູ້ຍິນດີໃນທຳມະຫຼາຍປະການ. ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ຜູ້ມີວາສະນາ ຈົ່ງໄປຍັງເຮືອນຂອງຕົນ ແລະຮັບໜ້າທີ່ປົກຄອງອານາຈັກຂອງຕົນເຖີດ.

Verse 36

भवेद्बहुफलं राज्यं श्मशानं भवनं यथा । बहुकण्टकसंकीर्णं क्रूरकर्मभिरावृतम्

ການເປັນກະສັດໃຫ້ຜົນຕາມມາຫຼາຍປະການ—ເຫມືອນເຮືອນທີ່ເປັນປ່າຊ້າ: ເຕັມໄປດ້ວຍໜາມຫຼາຍ ແລະຖືກຫໍ້ຫຸ້ມດ້ວຍກຳກັບແຫ່ງກຳທີ່ໂຫດຮ້າຍ.

Verse 37

सूत उवाच । एवमुक्त्वा चतुर्वक्त्रस्ततश्चादर्शनं गतः । कस्यचित्त्वथ कालस्य प्रेरितः कालधर्मणा । प्रोवाच सचिवान्सोऽथ पितुर्वैरमनुस्मरन्

ສູຕະເວົ້າວ່າ: ເມື່ອກ່າວດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ຜູ້ມີສີ່ໜ້າ (ພຣະພຣະຫມາ) ກໍຫາຍໄປຈາກສາຍຕາ. ຕໍ່ມາອີກໄລຍະໜຶ່ງ ໂດຍຖືກຂັບເຄື່ອນຕາມທຳມະແຫ່ງການເວລາ, ອັນທະກະໄດ້ລະລຶກຄວາມພະຍາດພະຍາບາດຕໍ່ບິດາ ແລະໄດ້ກ່າວກັບບັນດາອຳມາດຂອງຕົນ.

Verse 38

अन्धक उवाच । पितास्माकं हतो देवैः पितृव्यश्च महाबलः । कपटेन न शौर्येण तस्मात्तान्सूदयाम्यहम्

ອັນທະກະເວົ້າວ່າ: ບິດາຂອງພວກເຮົາຖືກເທວະທັງຫຼາຍຂ້າ ແລະລຸງຜູ້ມີກຳລັງຍິ່ງກໍຖືກຂ້າເຊັ່ນກັນ—ໂດຍກົນອຸບາຍ ບໍ່ແມ່ນໂດຍຄວາມກ້າຫານ. ດັ່ງນັ້ນ ຂ້າພະເຈົ້າຈະທຳລາຍພວກເຂົາ.

Verse 39

कोऽर्थः पुत्रेण जातेन यो न कृत्यैः सुशंसितैः । प्राकट्यं याति सर्वत्र वंशस्याग्रे ध्वजो यथा

ລູກຊາຍເກີດມາຈະມີປະໂຫຍດອັນໃດ ຖ້າບໍ່ໄດ້ປະກົດຊື່ສຽງທົ່ວທຸກທີ່ ໂດຍກິດຈະກຳອັນຄວນສັນລະເສີນ—ເຫມືອນທຸງທີ່ຊູຂຶ້ນນຳໜ້າວົງສາ?

Verse 41

अस्माकं खल्विमे लोकाः के देवाः के द्विजातयः । यज्ञभागान्हरिष्यामो हत्वा शक्रमुखान्सुरान्

ແທ້ຈິງແລ້ວ ໂລກເຫຼົ່ານີ້ເປັນຂອງພວກເຮົາ—ເທວະມີຫຍັງ? ຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງມີຫຍັງ? ຫຼັງຈາກສັງຫານເທວະທີ່ມີສັກຣະເປັນຫົວໜ້າ ພວກເຮົາຈະຍຶດສ່ວນແຫ່ງຍັດຍາກຳທັງປວງ।

Verse 42

एवं ते समयं कृत्वा सैन्येन महतान्विताः । प्रजग्मुस्त्वरितास्तत्र यत्र शक्रो व्यवस्थितः

ເມື່ອໄດ້ຕົກລົງສັນຍາກັນແລ້ວ ແລະມີກອງທັບໃຫຍ່ຕິດຕາມ ພວກເຂົາກໍຮີບໄປຍັງບ່ອນທີ່ສັກຣະຕັ້ງຢູ່।

Verse 43

शक्रोऽपि दानवानीकं दृष्ट्वा तान्सहसागतान् । आरुह्यैरावणं नागं युद्धार्थं निर्ययौ तदा

ສັກຣະກໍເຊັ່ນກັນ ເມື່ອເຫັນກອງທັບດານະວະທີ່ມາຢ່າງກະທັນຫັນ ກໍຂຶ້ນຂີ່ຊ້າງໄອຣາວະຕະ ແລ້ວອອກໄປເພື່ອສົງຄາມໃນຂະນະນັ້ນ।

Verse 44

सह देवगणैः सर्वैर्वसुरुद्रार्कपूर्वकैः । एतस्मिन्नंतरे शक्रो वज्रं रौद्रतमं च यत्

ພ້ອມກັບຫມູ່ເທວະທັງປວງ ມີວະສຸ ຣຸດຣະ ແລະອາດິຕະຍະເປັນຫົວໜ້າ ໃນຂະນະນັ້ນເອງ ສັກຣະກໍຈັບຖືວັຊຣະອັນນ່າຢ້ານຢິ່ງ ເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມດຸຮ້າຍ।

Verse 45

समुद्दिश्यांधकं तस्मै मुमोच परवीरहा । स हतस्तेन वज्रेण विहस्य दनुजोत्तमः

ຜູ້ສັງຫານວິລະຊົນຂອງສັດຕູ (ສັກຣະ) ເລັ່ງເປົ້າໄປທີ່ອັນທະກະ ແລ້ວປ່ອຍວັຊຣະໃສ່ເຂົາ। ຖືກວັຊຣະນັ້ນຟັນລົງ ບຸດອັນຍິ່ງໃຫຍ່ແຫ່ງດານຸກໍຍັງຫົວເຮາະຢູ່।

Verse 46

शक्रं प्रोवाच संहृष्टस्तारनादेन संयुगे । दृष्टं बाहुबलं शक्र तवाद्य सुचिरान्मया

ໃນກາງສົງຄາມ ລາວຍິນດີ ແລະຮ້ອງດ້ວຍສຽງກັງວານ ເວົ້າກັບ ສັກຣະ ວ່າ: «ໂອ ສັກຣະ, ມື້ນີ້ ຫຼັງຈາກດົນນານ ຂ້ອຍໄດ້ເຫັນພະລັງແຂນຂອງທ່ານແລ້ວ»។

Verse 47

अधुना पश्य चास्माकं त्वमेव बलसूदन

ບັດນີ້ ຈົ່ງເບິ່ງພະລັງຂອງພວກເຮົາ—ແມ່ນແທ້ ທ່ານເອງນັ້ນແຫຼະ, ໂອ ຜູ້ປາບບະລະ!

Verse 48

सूत उवाच । एवमुक्त्वाथ चाविध्य गदां गुर्वीं मुमोच ह । शतघंटामहारावां निर्मितां विश्वकर्मणा

ສູຕະ ກ່າວວ່າ: ເມື່ອເວົ້າດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ລາວກໍຫມຸນແລະຂວ້າງຄອນກະບອກໃຫຍ່ຫນັກຫນ່ວງ ທີ່ຮ້ອງກັງວານດັ່ງສຽງລະຄັງຮ້ອຍໃບ ອັນວິສະວະກັມມະນະ ສ້າງຂຶ້ນ।

Verse 49

सर्वायसमयीं गुर्वीं यमजिह्वाभिवापराम् । शतहस्तां प्रमाणेन प्राणिनां भयवर्द्धिनीम्

ຄອນນັ້ນເຮັດດ້ວຍເຫຼັກທັງໝົດ ໜັກຫນ່ວງຢ່າງຍິ່ງ ຄ້າຍລີ້ນໄຟອັນລຸກໂຊນຂອງຍະມະ; ຍາວເທົ່າຮ້ອຍມື ເປັນອາວຸດທີ່ເພີ່ມພູນຄວາມຢ້ານກົວໃຫ້ແກ່ສັດມີຊີວິດທັງປວງ।

Verse 50

तया विनिहतः शक्रो मूर्छाव्याकुलितेंद्रियः । ध्वजयष्टिं समाश्रित्य निविष्टो गजमूर्द्धनि

ເມື່ອຖືກຄອນນັ້ນຟາດ ສັກຣະ (ອິນທຣະ) ກໍຖືກລົ້ມ ສະຕິມືດມົນ ອິນຊີທັງຫຼາຍສັບສົນ; ລາວກໍກອດກັບເສົາທຸງ ແລະນັ່ງຢູ່ເທິງຫົວຊ້າງ।

Verse 51

अथ संमूर्छितं दृष्ट्वा शक्रं स्कन्दः प्रकोपितः । मुमोचाथ निजां शक्तिममोघां वज्रसंनिभाम्

ແລ້ວເມື່ອເຫັນພຣະສັກຣະ (ອິນທຣະ) ໝົດສະຕິ ພຣະສະກັນທະເກີດໂກດ ແລະປ່ອຍ «ສັກຕິ» ຂອງພຣະອົງອັນບໍ່ຜິດພາດ ດັ່ງສາຍຟ້າວັຊຣະ.

Verse 52

तामायांतीं समालोक्य दानवो निशितैः शरैः । प्रतिलोमां ततश्चक्रे लीलयैव महाबलः

ເມື່ອເຫັນມັນພຸ່ງເຂົ້າມາ ດານະວະຜູ້ມີກໍາລັງຫຼາຍ ໃຊ້ລູກສອນແຫຼມໆ ບັນດານໃຫ້ມັນຫັນກັບໄປທາງກົງກັນຂ້າມ ດັ່ງຫຼິ້ນເທົ່ານັ້ນ.

Verse 53

ततः स्कन्दोऽपि संगृह्य चापं तं प्रति सायकान् । मुमोचाशीविषाकाराल्लंघ्वस्त्रं तस्य दर्शयन्

ຕໍ່ມາ ພຣະສະກັນທະກໍຢືດຄັນທະນູ ແລ້ວປ່ອຍລູກສອນໃສ່ເຂົາ ດັ່ງງູພິດອັນນ່າຢ້ານ ສະແດງຄວາມຊໍານານອາວຸດອັນວ່ອງໄວຂອງພຣະອົງ.

Verse 54

एतस्मिन्नन्तरे देवाः सर्वे शस्त्रप्रवृष्टिभिः । समंताच्छादयामासुर्दानवानामनीकिनीम्

ໃນຂະນະນັ້ນ ພຣະເທວະທັງປວງ ໂຮມກັນປ່ອຍອາວຸດດັ່ງຝົນຕົກ ປົກຄຸມກອງທັບດານະວະຈາກທຸກດ້ານ.

Verse 55

ततस्तु दानवाः सर्वे देवतानामनीकिनीम् । प्रहारैः पीडयामासुर्दुद्रुवुस्ते दिवौकसः

ແຕ່ຕໍ່ມາ ດານະວະທັງປວງ ໂຈມຕີກອງທັບຂອງພຣະເທວະດ້ວຍການຟາດຟັນຫນັກໜ່ວງ ແລະພວກຜູ້ຢູ່ສະຫວັນນັ້ນກໍຫນີກະຈາຍ.

Verse 57

मा भैष्ट देवताः सर्वाः पश्यध्वं मद्विचेष्टितम् । इत्युक्त्वा भगवाञ्छम्भुर्मंत्रैराथर्वणैस्तदा

«ຢ່າຢ້ານເລີຍ ບັນດາເທວະທັງປວງ—ຈົ່ງເບິ່ງການກະທຳຂອງເຮົາ!» ເມື່ອກ່າວແລ້ວ ພຣະສຳພູຜູ້ມີພຣະພອນ ຈຶ່ງດຳເນີນດ້ວຍມົນຕຣາອະຖັຣວະນິກ ໃນຂະນະນັ້ນ។

Verse 58

आह्वयामास विश्वेशां परां शक्तिमनुत्तमाम् । आहूता परमा शक्तिर्जगाम हरसंनिधिम्

ພຣະອົງໄດ້ເອີ້ນເຊີນ ພະລັງອັນສູງສຸດ ບໍ່ມີສິ່ງໃດເທົ່າທຽມ ຂອງພຣະເຈົ້າແຫ່ງສາກົນ. ເມື່ອຖືກເອີ້ນ ສັກຕິອັນສູງສຸດນັ້ນ ກໍໄດ້ໄປສູ່ສຳນັກຂອງຮະຣະ.

Verse 59

ततो भग्नान्सुरान्दृष्ट्वा सगणो वृषवाहनः । दर्शयामास चात्मानं देवानाश्वासयन्निव

ຕໍ່ມາ ເມື່ອເຫັນບັນດາເທວະທີ່ແຕກພ່າຍ ແລະຖອຍຫນີ ພຣະອົງຜູ້ມີທຸງຮູບງົວ (ພຣະສິວະ) ພ້ອມດ້ວຍຄະນະບໍລິວານ ໄດ້ສຳແດງພຣະອົງ ປານດັ່ງກຳລັງປອບໃຈແລະໃຫ້ຄວາມອຸ່ນໃຈແກ່ເທວະທັງປວງ.

Verse 60

श्रीभगवानुवाच । नमस्ते देवदेवेशि नमस्ते भक्तिवल्लभे । सर्वगे सर्वदे देवि नमस्ते विश्वधारिणि

ພຣະຜູ້ມີພຣະພອນກ່າວວ່າ: «ນະມັດສະການແດ່ພຣະເທວີ ຜູ້ເປັນຈອມເທວະທັງປວງ; ນະມັດສະການແດ່ຜູ້ເປັນທີ່ຮັກຂອງພະລັງສັດທາ. ໂອ ເທວີຜູ້ສະຖິດທົ່ວໄປ ແລະປະທານພອນທັງປວງ; ນະມັດສະການແດ່ຜູ້ທົງຮັບສາກົນ»។

Verse 61

नमस्ते शक्तिरूपेण सृष्टिप्रलयकारिणि । नमस्ते प्रभया युक्ते विद्युज्ज्वलितकुण्डले

«ນະມັດສະການແດ່ພຣະນາງໃນຮູບແຫ່ງສັກຕິ ຜູ້ກໍ່ເກີດການສ້າງແລະການດັບສູນ. ນະມັດສະການແດ່ພຣະນາງຜູ້ປະດັບດ້ວຍລັດສະໝີອັນຮຸ່ງເຮືອງ ແລະຕຸ້ມຫູທີ່ສະຫວ່າງວາບດັ່ງຟ້າຜ່າ»।

Verse 62

त्वं स्वाहा त्वं स्वधा देवि त्वं सृष्टिस्त्वं शुचिर्धृतिः । अरुंधती तथेंद्राणी त्वं लक्ष्मीस्त्वं च पार्वती

ໂອ ເທວີ, ເຈົ້າແມ່ນ ສະວາຫາ; ເຈົ້າແມ່ນ ສະວະທາ. ເຈົ້າແມ່ນ ການສ້າງ; ເຈົ້າແມ່ນ ຄວາມບໍລິສຸດ ແລະ ຄວາມໝັ້ນຄົງ. ເຈົ້າແມ່ນ ອະຣຸນທະຕີ ແລະ ອິນດຣານີ; ເຈົ້າແມ່ນ ລັກສະມີ—ແລະ ເຈົ້າກໍແມ່ນ ປາຣະວະຕີ.

Verse 63

यत्किंचित्स्त्रीस्वरूपं च समस्तं भुवनत्रये । तत्सर्वं त्वत्स्वरूपं स्यादिति शास्त्रेषु निश्चयः

ໃນສາມໂລກ ບ່ອນໃດກໍຕາມ ທີ່ມີຮູບພາບແຫ່ງຄວາມເປັນຍິງ—ທັງໝົດນັ້ນແມ່ນຮູບຂອງເຈົ້າແທ້; ນີ້ແມ່ນຂໍ້ສະຫຼຸບອັນແນ່ນອນໃນຄຳພີ.

Verse 64

श्रीदेव्युवाच । किमर्थं च समाहूता त्वयाहं वृषवाहन । मंत्रैराथर्वणै रौद्रैस्तत्सर्वं मे प्रकीर्तय

ເທວີກ່າວວ່າ: “ເພາະຫຍັງເຈົ້າຈຶ່ງເອີ້ນຂ້າພະເຈົ້າມາ, ໂອ ພຣະອົງຜູ້ຂີ່ງົວ? ເຈົ້າໄດ້ເອີ້ນຂ້າພະເຈົ້າດ້ວຍມັນຕຣາອະຖັຣວະນະ ແລະ ຣາວດຣະອັນດຸດັນ—ຈົ່ງເລົ່າໃຫ້ຂ້າພະເຈົ້າຟັງໃຫ້ຄົບຖ້ວນທັງໝົດ.”

Verse 65

येन ते कृत्स्नशः कृत्यं प्रकरोमि यथोदितम्

“ເພື່ອໃຫ້ຂ້າພະເຈົ້າຈະປະຕິບັດພາລະກິດຂອງເຈົ້າໃຫ້ຄົບຖ້ວນ ແລະ ສົມບູນ ຕາມທີ່ເຈົ້າໄດ້ກ່າວໄວ້.”

Verse 66

श्रीभगवानुवाच । एते शक्रादयो देवाः सर्वे स्वर्गाद्विवासिताः । अंधकेन महाभागे दैत्यानामधिपेन च

ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າກ່າວວ່າ: “ເທວະເຫຼົ່ານີ້ ມີສັກຣະ (ອິນດຣະ) ເປັນຜູ້ນຳ ຖືກໄລ່ອອກຈາກສະຫວັນທັງໝົດ, ໂອ ຜູ້ມີວາສະນາຍິ່ງ—ໂດຍອັນທະກະ ຈອມນາຍແຫ່ງພວກໄດຕະຍະ.”

Verse 67

तस्मात्तस्य वधार्थाय गच्छमानस्य मे शृणु । साहाय्यं कुरु मे चाशु सूदयामि रणाजिरे

ດັ່ງນັ້ນ ເມື່ອຂ້ອຍອອກໄປເພື່ອປະຫານເຂົາ ຈົ່ງຟັງຂ້ອຍເຖີດ; ຈົ່ງຊ່ວຍຂ້ອຍໃນທັນທີ ເພື່ອຂ້ອຍຈະຟັນເຂົາລົງໃນສະໜາມຮົບ.

Verse 68

एते मातृगणाः सर्वे मया दत्तास्तवाधुना । क्षुत्क्षामाः सूदयिष्यंति दानवान्ये पुरः स्थिताः

ຫມູ່ແມ່ (ມາຕຣິກະນະ) ທັງໝົດນີ້ ບັດນີ້ຂ້ອຍໄດ້ມອບໃຫ້ເຈົ້າແລ້ວ. ດ້ວຍຄວາມຫິວໂຫຍ ພວກນາງຈະທຳລາຍດານະວະທີ່ຢືນຢູ່ຕໍ່ໜ້າພວກເຮົາ.

Verse 69

यस्मात्केलीमयं रूपं विधाय त्वं सहस्रधा । अनेकैर्विकृतै रूपैः समाहूताग्निमध्यतः

ເນື່ອງຈາກເຈົ້າໄດ້ສ້າງຮູບອັນພິສົດດັ່ງການຫຼິ້ນໄວ້ເປັນພັນໆທາງ ແລະ—ໂດຍຮັບເອົາຮູບທີ່ແປປ່ຽນນ່າຢຳເກງຫຼາຍປະການ—ຖືກເຊີນອອກມາຈາກກາງໄຟບູຊາອັນສັກສິດເອງ,

Verse 70

तस्मात्केलीश्वरीनाम त्रैलोक्ये त्वं भविष्यसि । अनेनैव तु रूपेण यस्त्वां भक्त्याऽर्चयिष्यति

ດັ່ງນັ້ນ ໃນສາມໂລກ ເຈົ້າຈະໄດ້ນາມວ່າ “ເກລີອິສະວະຣີ”. ແລະຜູ້ໃດກໍຕາມທີ່ບູຊາເຈົ້າດ້ວຍສັດທາ ໃນຮູບນີ້ເທົ່ານັ້ນ,

Verse 71

अष्टम्यां च चतुर्दश्यां तस्याभीष्टं भविष्यति । युद्धकालेऽथ संप्राप्ते स्तोत्रेणानेन ते स्तुतिम्

ໃນວັນທີ 8 (ອັດຖະມີ) ແລະວັນທີ 14 (ຈະຕຸຣະດັດສີ) ຄວາມປາດຖະໜາຂອງເຂົາຈະສຳເລັດ. ແລະເມື່ອເວລາສົງຄາມມາຮອດ ດ້ວຍບົດສັນລະເສີນນີ້ເອງ ຈົ່ງກ່າວສັນລະເສີນເຈົ້າ.

Verse 72

यः करिष्यति भूपालो जयस्तस्य भविष्यति । अपि स्वल्पस्वसैन्यस्य स्वल्पाश्वस्य च संगरे

ກະສັດໃດກໍຕາມທີ່ເຮັດດັ່ງນັ້ນ ຊັຍຊະນະຈະເປັນຂອງພຣະອົງ; ແມ່ນແຕ່ໃນສົງຄາມ ກອງທັບນ້ອຍ ແລະມ້ານ້ອຍກໍຕາມ।

Verse 73

भविष्यति जयो नूनं त्वत्प्रसादादसंशयम् । एवं सा देवदेवेन प्रोक्ता केलीश्वरी तदा

ຊັຍຊະນະຈະເກີດຂຶ້ນແນ່ນອນ ໂດຍພຣະກະລຸນາຂອງທ່ານ ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສ. ໃນເວລານັ້ນ ເທວເທວາ (Devadeva) ໄດ້ກ່າວແກ່ ເກລີອິສວະຣີ ດັ່ງນີ້।

Verse 74

प्रस्थिता पुरतस्तस्य भवसैन्यस्य हर्षिता । सर्वैर्मातृगणैः सार्धं रौद्रारावैःसुभीषणैः

ນາງຍິນດີປິຕິ ໄດ້ອອກເດີນທາງໄປຢູ່ຂ້າງໜ້າກອງທັບຂອງ ພະພະວະ (Bhava) ພ້ອມກັບຫມູ່ແມ່ເທວີທັງປວງ ດ້ວຍສຽງຮ້ອງສົງຄາມອັນດຸຮ້າຍ ໜ້າສະພຶງກົວ।

Verse 75

युद्धोत्साहपरै रौद्रैर्नानाशस्त्रप्रहारिभिः । अथ ते दानवा दृष्ट्वा स्त्रीसैन्यं तत्समागतम्

ພວກນາງດຸຮ້າຍ ແລະມຸ່ງໝັ້ນຕໍ່ສົງຄາມ ຟັນຟາດດ້ວຍອາວຸດນານາຊະນິດ. ແລ້ວພວກດານະວະ ເຫັນກອງທັບສະຕຣີນັ້ນມາຮອດທີ່ນັ້ນ।

Verse 76

विकृतं विकृताकारं विकृताकाररावणम् । शस्त्रोद्यतकरं सर्वयुद्धवांछापरायणम्

ພວກເຂົາເຫັນວ່າແປກປະຫຼາດ—ຮູບຮ່າງແປກ ແລະສຽງຮ້ອງກໍແປກ—ຍົກມືຖືອາວຸດຂຶ້ນ ແລະອຸທິດໃຈທັງໝົດໃຫ້ແກ່ຄວາມປາຖະໜາສົງຄາມ।

Verse 77

जहसुः सुस्वरं केचित्केचिन्निर्भर्त्सयंति च । अन्ये स्त्रीति परिज्ञाय प्रहरंति न दानवाः

ບາງພວກຫົວເຮາະດັງໆ; ບາງພວກດ່າຕໍ່ວ່າ. ອື່ນໆຮູ້ວ່າ «ເປັນແມ່ຍິງ» ດານະວະຈຶ່ງບໍ່ຕີ.

Verse 78

वध्यमानापि लज्जंतः पौरुषे स्वे व्यवस्थिताः । एतस्मिन्नंतरे प्राप्तो नारदो मुनिसत्तमः

ແມ່ນແຕ່ຖືກຂ້າກໍຍັງອາຍ ແລະຍືນຢັນຢູ່ໃນຄວາມເປັນຊາຍຂອງຕົນ. ໃນຂະນະນັ້ນ ນາຣະດະ ມຸນິສັດຕະມະ ກໍມາຮອດ.

Verse 79

अन्धकाय स वृत्तांतं कथयामास कृत्स्नशः । नैताः स्त्रियो दनुश्रेष्ठ युद्धार्थं समुपस्थिताः

ແລ້ວທ່ານໄດ້ເລົ່າເລື່ອງທັງໝົດໃຫ້ອັນທະກະຟັງຢ່າງຄົບຖ້ວນ: «ໂອ ຜູ້ປະເສີດໃນສາຍດານຸ, ພວກນີ້ບໍ່ແມ່ນແມ່ຍິງທົ່ວໄປທີ່ມາເພື່ອຮົບ».

Verse 80

एषा कृत्या वधार्थाय तव रुद्रेण निर्मिता । यैषा सिंहसमारूढा चक्रांकितकरा स्थिता

«ນີ້ແມ່ນ ກຣິຕະຍາ—ຮູບແຫ່ງພິທີອຳນາດທຳລາຍ—ທີ່ຣຸດຣະສ້າງເພື່ອຂ້າເຈົ້າ. ນາງຢືນຢູ່ເທິງສິງ ແລະມືຖືສັນຍາລັກຈັກຣະ».

Verse 81

एषा केलीश्वरीनाम वह्निकुण्डाद्विनिर्गता । एताभिः सह रौद्राभिः स्त्रीभिर्मंत्रबलाश्रयात्

«ນາງນີ້ຊື່ ເກລີອິສະວະຣີ ເກີດອອກຈາກຫຼຸມໄຟ. ດ້ວຍອາໄສພະລັງມົນຕຣາ ນາງມາພ້ອມກັບແມ່ຍິງຣາວດຣະອັນດຸຮ້າຍເຫຼົ່ານີ້».

Verse 82

स्वरक्तेन कृते होमे देवदेवेन शम्भुना । स एष भगवान्क्रुद्धः स्वयमभ्येति तेंऽतिकम्

ເມື່ອພຣະສັມພູ ພຣະເທວະເທວາ ໄດ້ປະກອບໂຮມະດ້ວຍເລືອດຂອງພຣະອົງເອງ ພຣະຜູ້ນັ້ນ—ບັດນີ້ມີພຣະພິໂລດ—ກໍມາຮອດຕໍ່ໜ້າເຈົ້າດ້ວຍພຣະອົງເອງ।

Verse 83

युद्धाय निजहर्म्ये तान्स्थापयित्वा सुरोत्तमान् । प्रतिज्ञाय वधं तुभ्यं पुरतः परमेष्ठिनः

ເພື່ອສົງຄາມ ພຣະອົງໄດ້ຈັດວາງເທວະຜູ້ສູງສຸດໄວ້ໃນວິຫານຂອງພຣະອົງເອງ ແລະໄດ້ປະຕິຍານຕໍ່ໜ້າພຣະປະຣະເມດຖິນ (ພຣະພຣະຫມາ) ວ່າຈະປະຫານເຈົ້າ।

Verse 84

एतज्ज्ञात्वा महाभाग यद्युक्तं तत्समाचर

ເມື່ອຮູ້ເຊັ່ນນີ້ແລ້ວ ໂອ ຜູ້ມີບຸນຍາສູງ ຈົ່ງປະພຶດຕາມທີ່ຄວນ ແລະຖືກຕ້ອງເຖີດ।

Verse 85

अन्धक उवाच । नाहं बिभेमि रुद्रस्य तथान्यस्यापि कस्यचित् । न स्त्रीणां प्रहरिष्यामि पालयन्पुरुषव्रतम्

ອັນທະກະກ່າວວ່າ: «ຂ້າບໍ່ຢ້ານຣຸດຣະ ແລະບໍ່ຢ້ານຜູ້ໃດອື່ນເລີຍ. ຂ້າຈະບໍ່ຟັນຕີແມ່ຍິງ ເພາະຂ້າຮັກສາວຣະຕະແຫ່ງກຽດສັກສີຂອງບຸລຸດ»។

Verse 86

सूत उवाच । एवं प्रवदतस्तस्य दानवस्य महात्मनः । आक्रंदः सुमहाञ्जज्ञे तस्मिन्देशे समंततः

ສູຕະກ່າວວ່າ: ເມື່ອດານະວະຜູ້ມີໃຈໃຫຍ່ນັ້ນເວົ້າດັ່ງນີ້ ການຮ້ອງໄຫ້ອັນໃຫຍ່ຫຼວງກໍເກີດຂຶ້ນໃນດິນແດນນັ້ນທຸກທິດທາງ।

Verse 87

भक्ष्यन्ते दानवाः केचिद्वध्यन्ते त्वथ चापरे । अर्धभक्षित गात्राश्च प्रणश्यंति तथा परे

ພວກດານະວະບາງຕົນຖືກກືນກິນ; ບາງຕົນຖືກຂ້າ. ສ່ວນພວກອື່ນໆ, ທີ່ມີຮ່າງກາຍຖືກກິນເຄິ່ງໜຶ່ງ, ກໍໄດ້ຕາຍໄປເຊັ່ນກັນ.

Verse 88

युध्यमानास्तथैवान्ये शक्तिमंतोऽपि दानवाः । भक्ष्यंते मातृभिस्तत्र सायुधाश्च सवाहनाः

ເຊັ່ນດຽວກັນ, ພວກດານະວະອື່ນໆ - ເຖິງແມ່ນວ່າຈະມີອໍານາດແລະກໍາລັງຕໍ່ສູ້ - ກໍຖືກພວກມາດຕະຣິກາກືນກິນຢູ່ທີ່ນັ້ນ, ພ້ອມກັບອາວຸດແລະພາຫະນະຂອງພວກເຂົາ.

Verse 89

तच्छ्रुत्वा स महाक्रंदमंधकः क्रोधमूर्छितः । आदाय खड्गमुत्तस्थौ किमिदं किमिदं ब्रुवन्

ເມື່ອໄດ້ຍິນດັ່ງນັ້ນ, ອັນທະກະ - ໄດ້ຮ້ອງສຽງດັງທີ່ໜ້າຢ້ານກົວ ແລະ ເກືອບເປັນລົມຍ້ອນຄວາມໂກດແຄ້ນ - ໄດ້ຄວ້າເອົາດາບຂອງຕົນ ແລະ ລຸກຂຶ້ນຢືນ, ໂດຍຮ້ອງຊ້ຳໆວ່າ, "ນີ້ແມ່ນຫຍັງ? ນີ້ແມ່ນຫຍັງ?"

Verse 90

अथ पश्यति विध्वस्तान्दानवान्बलदर्पितान् । भक्ष्यमाणास्तथैवान्यान्पलायनपरायणान्

ຈາກນັ້ນ ລາວກໍເຫັນພວກດານະວະ - ຜູ້ທີ່ເຄີຍເມົາໄປດ້ວຍຄວາມທະນົງຕົວໃນພະລັງ - ນອນຕາຍຢາຍຢູ່; ແລະ ລາວກໍເຫັນພວກອື່ນໆກໍາລັງຖືກກືນກິນ, ໃນຂະນະທີ່ຕັ້ງໃຈແຕ່ຈະຫຼົບໜີ.

Verse 91

अन्येषां निहतानां च रुदंत्यो निकटस्थिताः । स पश्यति प्रिया भार्याः प्रलपंत्योऽतिदुःखिताः

ຢູ່ໃກ້ໆນັ້ນ ລາວເຫັນພວກຜູ້ຍິງຮ້ອງໄຫ້ໃສ່ຜູ້ທີ່ຖືກຂ້າ; ແລະ ລາວເຫັນບັນດາເມຍທີ່ຮັກພາກັນຮ້ອງໄຫ້ຄໍ່າຄວນ, ດ້ວຍຄວາມໂສກເສົ້າຢ່າງໜັກ.

Verse 92

अथ तत्कदनं दृष्ट्वा अंधकः क्रोधमूर्छितः । भर्त्सयामास ताः सर्वा योगिनीः समरोद्यताः

ເມື່ອເຫັນການຂ້າຟັນນັ້ນ ອັນທະກະ ຖືກໂທສະຄອບງຳອີກ ໄດ້ດ່າປະນາມໂຍຄິນີທັງປວງ ຜູ້ຢືນພ້ອມຮົບ.

Verse 93

न च तास्तस्य दैत्यस्य भयं चक्रुः कथंचन । केवलं सूदयंति स्म भक्षयंति च दानवान्

ແຕ່ນາງເຫຼົ່ານັ້ນບໍ່ໄດ້ຢ້ານກົວໄດຕະຍະນັ້ນແມ່ນແຕ່ນ້ອຍ; ພວກນາງພຽງແຕ່ຂ້າ ແລະກິນດານະວະຢູ່ເລື້ອຍໆ.

Verse 94

ततः स दानवस्तासां दृष्ट्वा तच्चेष्टितं रुषा । स्वस्य गात्रस्य रक्षां स चकार भयसंकुलः

ຕໍ່ມາ ດານະວະນັ້ນເຫັນການກະທຳຂອງນາງເຫຼົ່ານັ້ນ ແລ້ວໂກດເກຣີຍວ; ກໍເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມຢ້ານ ແລະເລີ່ມປົກປ້ອງຮ່າງກາຍຂອງຕົນ.

Verse 95

तमोऽस्त्रं मुमुचे रौद्रं कृत्वा रावं स तत्क्षणात् । एतस्मिन्नंतरे कृत्स्नं त्रैलोक्यं तमसा वृतम्

ພ້ອມກັບສຽງຮ້ອງອັນດຸຮ້າຍ ລາວໄດ້ປ່ອຍອາວຸດແຫ່ງຄວາມມືດອັນນ່າຢ້ານກົວໃນທັນທີ; ໃນຂະນະນັ້ນ ສາມໂລກທັງປວງຖືກຄວາມມືດປົກຄຸມ.

Verse 96

न किंचिज्ज्ञायते तत्र समं विषममेव च । केवलं दानवेन्द्रश्च सर्वं पश्यति नेतरः

ທີ່ນັ້ນ ບໍ່ອາດຮູ້ໄດ້ເລີຍ—ທັງພື້ນຮາບຫຼືຂຸລຂະ; ມີແຕ່ຈອມດານະວະເທົ່ານັ້ນທີ່ເຫັນທຸກສິ່ງ, ຄົນອື່ນບໍ່ເຫັນ.

Verse 97

ततः स सूदयामास योगिनीस्ताः शितैः शरैः । यथायथा परा नार्यस्तादृग्रूपा भवन्ति च

ຈາກນັ້ນ ລາວກໍໄດ້ຍິງພວກໂຍຄິນີເຫຼົ່ານັ້ນດ້ວຍລູກທະນູທີ່ແຫຼມຄົມ; ແຕ່ໃນຂະນະທີ່ລາວເຮັດແນວນັ້ນ, ຜູ້ຍິງຈຳນວນຫຼາຍກໍປະກົດຕົວຂຶ້ນ ໂດຍມີຮູບຮ່າງແບບດຽວກັນຊ້ຳແລ້ວຊ້ຳອີກ.

Verse 98

अथ दृष्ट्वा परां वृद्धिं योगिनीनां स दानवः । संहारं तस्य चास्त्रस्य चकार भयसंकुलः

ຈາກນັ້ນ, ເມື່ອເຫັນການເພີ່ມຂຶ້ນຢ່າງມະຫາສານຂອງພວກໂຍຄິນີ, ດານະວະຕົນນັ້ນ ດ້ວຍຄວາມຢ້ານກົວ ຈຶ່ງໄດ້ຖອນອາວຸດຂອງຕົນຄືນ.

Verse 99

ततः शुक्रं समासाद्य दीनः प्राह कृतांजलिः । पश्य मे भार्गवश्रेष्ठ स्त्रीभिर्यत्कदनं कृतम्

ຈາກນັ້ນ, ເມື່ອເຂົ້າໄປຫາ ພຣະສຸກ (Shukra), ຜູ້ປະເສີດແຫ່ງຕະກູນ ພຣະຄະວະ (Bhargava), ຜູ້ທີ່ມີຄວາມທຸກໂສກນັ້ນໄດ້ພົມມືກ່າວວ່າ: "ເບິ່ງດູ, ໂອ້ ຜູ້ປະເສີດທີ່ສຸດແຫ່ງເຊື້ອສາຍ ພຣຶຄຸ (Bhrigu), ຄວາມພິນາດທີ່ເກີດຂຶ້ນກັບຂ້າພະເຈົ້າໂດຍນ້ຳມືຂອງພວກຜູ້ຍິງ."

Verse 101

तस्मात्त्वमपि तां विद्यां प्रसाधय महामते । यदि मे वांछसि श्रेयो नान्यथास्ति जयो रणे

"ດັ່ງນັ້ນ, ໂອ້ ຜູ້ມີປັນຍາອັນຍິ່ງໃຫຍ່, ທ່ານກໍຄວນຈະຮຽນຮູ້ວິຊາສັກສິດນັ້ນໃຫ້ຊ່ຽວຊານ. ຖ້າທ່ານປາດຖະໜາຄວາມສຸກສະບາຍຂອງຂ້າພະເຈົ້າ, ມັນບໍ່ມີທາງອື່ນໃດທີ່ຈະຊະນະໃນການຮົບໄດ້."

Verse 107

स्वयं विदारितो यश्च विष्णुना प्रभविष्णुना । करजैर्जानुनि पृष्ठे विनिधाय प्रकोपतः

"ແລະ ຜູ້ທີ່ຖືກ ພຣະວິຊະນຸ (Vishnu) ຜູ້ຊົງລິດທານຸພາບ ແລະ ຍິ່ງໃຫຍ່ ໄດ້ຈີກຮ່າງກາຍດ້ວຍພຣະອົງເອງ, ຜູ້ຊົງພຣະພິໂລດ ແລະ ຝັງເລັບລົງໃສ່ແຜ່ນຫຼັງ ໃນຂະນະທີ່ກົດລາວໄວ້ເທິງຫົວເຂົ່າ."