Adhyaya 8

Verse 1

नारद उवाच । नाडीजंघबकेनोक्तां वाचमाकर्ण्यभूपतिः । मार्कंडेयेन संयुक्तो बभूवातीव दुःखितः

ນາຣະດະ ກ່າວວ່າ: ເມື່ອກະສັດໄດ້ຟັງຖ້ອຍຄຳທີ່ ນາຑີຈັງຄະ-ບະກະ ເວົ້າໄວ້, ແລະມີລະສີ ມາຣະກັນເຑຍ ຢູ່ຄຽງຂ້າງ, ພຣະອົງກໍເກີດຄວາມໂສກເສົ້າຢ່າງຫນັກ.

Verse 2

तं निशम्य मुनिर्भूपं दुःखितं साश्रुलोचनम् । समानव्यसनः प्राह तदर्थं स पुनर्बकम्

ເມື່ອລະສີເຫັນກະສັດຜູ້ໂສກເສົ້າ ມີນ້ຳຕາເຕັມດວງຕາ, ທ່ານຜູ້ມີທຸກຂ໌ຄ້າຍກັນນັ້ນ ຈຶ່ງເວົ້າອີກຄັ້ງກັບນົກກະສາ ເພື່ອໃຫ້ເລື່ອງນັ້ນແຈ້ງຊັດ.

Verse 3

विधायाशां महाभाग त्वदंतिकमुपागतौ । आवां चिरायुर्ज्ञातांशाविन्द्रद्युम्नमिति द्विज

“ໂອ ຜູ້ມີບຸນຫຼາຍ, ພວກເຮົາວາງຄວາມຫວັງໄວ້ໃນທ່ານ ແລະໄດ້ເຂົ້າມາໃກ້. ພວກເຮົາສອງຄົນ—ຂ້ອຍ ແລະ ຈິຣາຍຸ—ຮູ້ຈັກທ່ານວ່າເປັນ ອິນດຣະດຍຸມນະ, ໂອ ທ່ານດວິຊະ.”

Verse 4

निष्पन्नं नास्य तत्कार्यं प्राणानेष मुमुक्षति । वह्निप्रवेशेन परं वैराग्यं समुपागतः

“ຈຸດປະສົງຂອງລາວຍັງບໍ່ສຳເລັດ; ບັດນີ້ລາວປາດຖະນາຈະປ່ອຍວາງລົມຫາຍໃຈຊີວິດ. ໂດຍການເຂົ້າໄປໃນໄຟ, ລາວໄດ້ບັນລຸວິຣາຄະອັນສູງສຸດ.”

Verse 5

तन्मामुपागतोऽहं च त्वां सिद्धं नास्य वांछितम् । तदेनमनुयास्यामि मरणेन त्वया शपे

ດັ່ງນັ້ນ ຂ້າພະເຈົ້າກໍໄດ້ມາຫາທ່ານ ໂອ ຜູ້ສໍາເລັດສິດທິ; ຄວາມປາດຖະໜາຂອງເຂົາຍັງບໍ່ສໍາເລັດ. ດັ່ງນັ້ນ ຂ້າພະເຈົ້າຈະຕາມເຂົາໄປຈົນເຖິງຄວາມຕາຍ—ຕາມຄໍາສາບານຂອງທ່ານ.

Verse 6

आशां कृत्वाभ्युपायातं निराशं नेक्षितुं क्षमाः । भवंति साधवस्तस्माज्जीवितान्मरणं वरम्

ບັນດາຜູ້ດີງາມບໍ່ອາດທົນເບິ່ງຜູ້ທີ່ມາດ້ວຍຄວາມຫວັງແລ້ວກາຍເປັນຜູ້ຫມົດຫວັງໄດ້. ດັ່ງນັ້ນ ສໍາລັບເຂົາເຈົ້າ ຄວາມຕາຍດີກວ່າຊີວິດ.

Verse 7

प्रार्थितं चामुना हृत्स्थं मया चास्मै प्रतिश्रुतम् । त्वां मित्रं तत्परिज्ञाने धृत्वा हृदि चिरायुषम्

ສິ່ງທີ່ເຂົາອ້ອນວອນນັ້ນແມ່ນອອກຈາກໃຈ ແລະຂ້າພະເຈົ້າກໍໄດ້ຮັບປາກກັບເຂົາ. ໂດຍເກັບທ່ານໄວ້ໃນໃຈເປັນມິດ ເພື່ອເຂົ້າໃຈເລື່ອງນັ້ນ, ຂ້າພະເຈົ້າ—ຈິຣາຍຸ—ຈຶ່ງມາ.

Verse 8

असंपादयतो नार्थं प्रतिज्ञातं ममायुषा । कलुषेणार्थिना माशापूरकेण सखेधुना

ຖ້າຂ້າພະເຈົ້າບໍ່ອາດສໍາເລັດເປົ້າໝາຍທີ່ໄດ້ຮັບປາກໄວ້ ຊີວິດຂອງຂ້າພະເຈົ້າກໍຄວນຖືກສະຫຼະ. ເນື່ອງຈາກຜູ້ອ້ອນວອນຜູ້ມີມົນທິນນີ້—ຜູ້ເຕີມຄວາມຫວັງນີ້—ມິດຜູ້ບັດນີ້ກາຍເປັນເຫດແຫ່ງຄວາມໂສກ.

Verse 9

प्रतिश्रुतं कृतं श्लाघ्या दासतांत्यजपक्वणे । हरिश्चंद्रस्येव नृणां न श्लाघ्या सत्यसंधता

ການຮັກສາຄໍາສັນຍາທີ່ໃຫ້ໄວ້ແລ້ວ ແມ່ນນ່າສັນລະເສີນແທ້—ແມ່ນແຕ່ໃນຜູ້ທີ່ສຸກງອມໂດຍລະທິ້ງການພຶ່ງພາແບບທາດ. ແຕ່ໃນຫມູ່ມະນຸດ ຄວາມຍຶດຫມັ້ນໃນສັດຈະບໍ່ຖືກສັນລະເສີນຕາມຄວນ ແມ່ນແມ່ນວ່າມັນເຫມືອນສັດຈະຂອງພະຣາຊາຫະຣິສຈັນທຣະ.

Verse 10

मित्रस्नेहस्य पर्यायस्तच्च साप्तपदं स्मृतम् । स्नेहः स कीदृशो मित्रे दुःखितो यो न दृश्यते

ຄວາມຮັກແພງຂອງມິດ ຖືກເອີ້ນວ່າ «ສາປຕະປະດະ» ຄືການກ້າວໄປຮ່ວມກັນ 7 ກ້າວ. ຄວາມຮັກແພງແບບໃດ ຖ້າເມື່ອມິດທຸກໃຈ ກັບບໍ່ເຫັນຜູ້ເປັນມິດຢືນຄຽງ?

Verse 11

तदवश्यमहं साकमधुना वह्निसाधनम् । करिष्ये कीर्तिवपुषः कृते सत्यमिदं सखे

ດັ່ງນັ້ນ ມິດເອີຍ ບັດນີ້ຂ້ອຍຈະກະທຳພິທີທົດສອບດ້ວຍໄຟ ຢ່າງແນ່ນອນ ຮ່ວມກັບເຈົ້າ/ເພື່ອເຈົ້າ. ນີ້ແມ່ນຄຳຈິງ ເພື່ອເກຍດສັກສີຂອງຜູ້ທີ່ກາຍເປັນຊື່ສຽງເອງ.

Verse 12

अनुजानीहि मामेतद्दर्शनं तव पश्चिमम् । त्वया सह महाभाग नाडीजंघ द्विजोत्तम

ຂໍຈົ່ງອະນຸຍາດໃຫ້ຂ້ອຍ—ການເຫັນເຈົ້ານີ້ຈະເປັນຄັ້ງສຸດທ້າຍ. ໂອ ຜູ້ມີວາສນາຍິ່ງ ນາດີຈັງຄະ, ດວິຊະໂອດຕະມະ, ຂໍໃຫ້ຂ້ອຍໄປພ້ອມກັບເຈົ້າ.

Verse 13

नारद उवाच । वज्रवद्दुःसहां वाचं मार्कंडेयसमीरिताम् । शुश्रुवान्स क्षणं ध्यात्वा प्रतीतः प्राह तावुभौ

ນາຣະດະ ກ່າວວ່າ: ເມື່ອໄດ້ຍິນຖ້ອຍຄຳທີ່ແຂງດັ່ງວັດຊະຣະ ແລະທົນຟັງຍາກ ທີ່ມາກັນເດຍໄດ້ກ່າວ, ລາວຄິດໄຕ່ຕອງຊົ່ວຄະນະ; ແລ້ວເມື່ອພໍໃຈ ຈຶ່ງກ່າວກັບທັງສອງ.

Verse 14

नाडीजंघ उवाच । यद्येवं तदिदं मित्रं विशंतं ज्वलनेऽधुना । निवारय मुनिश्रेष्ठ मत्तोऽस्ति चिरजीवितः

ນາດີຈັງຄະ ກ່າວວ່າ: ຖ້າເປັນດັ່ງນັ້ນ ຂໍທ່ານມຸນີຜູ້ປະເສີດ ຈົ່ງຫ້າມມິດນີ້ ຜູ້ກຳລັງຈະເຂົ້າໄປໃນໄຟທີ່ລຸກໂຊນບັດນີ້. ລາວຍັງມີອາຍຸຍືນຍາວຢູ່ຂ້າງໜ້າ (ຍາວກວ່າຂ້ອຍ).

Verse 15

प्राकारकर्णनामासावुलूकः शिवपर्वते । स ज्ञास्यति महीपालमिंद्रद्युम्नं न संशयः

ໃນພູຂອງພຣະສິວະ ມີນົກຮູກຊື່ ປຣາກາຣະກັນນະ. ມັນຈະຮູ້ແລະຊີ້ບອກພຣະຣາຊາ ອິນດຣະດຍຸມນະ ແນ່ນອນ ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສ.

Verse 16

तस्मादहं त्वया सार्धममुना च शिवालयम् । व्रजामि तं शिखरिणं मित्रकार्यप्रसिद्धये

ດັ່ງນັ້ນ ຂ້ອຍຈະໄປກັບເຈົ້າ ແລະກັບເຂົາ ໄປຫາພຣະອາໄລຂອງພຣະສິວະ—ໄປຫາຍອດພູນັ້ນ—ເພື່ອໃຫ້ກິດຂອງມິດສຳເລັດສົມປາດຖະນາ.

Verse 17

इत्येव मुक्त्वा ते जग्मुस्त्रयोऽपि द्विजपुंगवाः । कैलासं ददृशुस्तत्र तमुलूकं स्वनीडगम्

ເມື່ອເວົ້າດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ພຣາຫມັນຜູ້ປະເສີດທັງສາມກໍອອກເດີນທາງ. ພວກເຂົາເຫັນພູໄກລາສະຢູ່ທີ່ນັ້ນ ແລະເຫັນນົກຮູກນັ້ນຢູ່ໃນຮັງຂອງມັນເອງ.

Verse 18

कृतसंविदसौ तेन बकः स्वागतपूजया । पृष्टश्च तावुभौ प्राह तत्सर्वमभिवांछितम्

ເມື່ອໄດ້ສ້າງຄວາມເຂົ້າໃຈກັນດ້ວຍການຕ້ອນຮັບແລະການນະມັດສະການແລ້ວ ນົກບະກະນັ້ນຖືກຖາມ; ແລະມັນໄດ້ບອກທັງສອງທຸກຢ່າງຕາມທີ່ປາດຖະນາ.

Verse 19

चिरायुरसि जानीषे यदीन्द्रद्युम्नभूपतिम् । तद्ब्रूहि तेन ज्ञानेन कार्यं जीवामहे वयम्

ເຈົ້າເປັນຜູ້ມີອາຍຸຍືນ. ຖ້າເຈົ້າຮູ້ຈັກພຣະຣາຊາ ອິນດຣະດຍຸມນະ ກໍຈົ່ງບອກພວກເຮົາ; ດ້ວຍຄວາມຮູ້ນັ້ນ ກິດຂອງພວກເຮົາຈະສຳເລັດ ແລະພວກເຮົາຈະດຳລົງຊີວິດຕໍ່ໄປ.

Verse 20

इति पृष्टः स विमना मित्रकार्यप्रसाधनात् । कौशिकः प्राह जानामि नेन्द्रद्युम्नमहं नृपम्

ເມື່ອຖືກຖາມດັ່ງນັ້ນ ລາວກໍເສົ້າໝອງ ເນື່ອງຈາກບໍ່ອາດສຳເລັດກິດຂອງມິດໄດ້. ກໍສິກະກ່າວວ່າ «ຂ້ອຍບໍ່ຮູ້ຈັກພະຣາຊາ ອິນດຣະດຍຸມນ»।

Verse 21

अष्टाविंशत्प्रमाणा मे कल्पा जातस्य भूतले । न दृष्टो न श्रुतो वासाविंद्रद्युम्नो नृपः क्षितौ

ຂ້ອຍຢູ່ໃນໂລກນີ້ມາເປັນໄລຍະວັດໄດ້ 28 ກັລປະ; ແຕ່ໃນແຜ່ນດິນນີ້ ຂ້ອຍບໍ່ເຄີຍເຫັນ ແລະບໍ່ເຄີຍໄດ້ຍິນ ກ່ຽວກັບກະສັດນາມ ອິນດຣະດຍຸມນ ເລີຍ।

Verse 22

तच्छ्रुत्वा विस्मितो भूपस्तस्यायुरतिमात्रतः । दुःखितोऽपि तदा हेतुं पप्रच्छासौ तदायुषः

ເມື່ອກະສັດໄດ້ຍິນເຊັ່ນນັ້ນ ກໍປະຫລາດໃຈຕໍ່ອາຍຸອັນຍິ່ງໃຫຍ່ເກີນປົກກະຕິຂອງລາວ; ແມ່ນແມ່ນຈະເສົ້າໃຈ ກໍຍັງຖາມເຫດຜົນແຫ່ງຄວາມຍືນຍາວນັ້ນ।

Verse 23

एवमायुर्यदि तव कथं प्राप्तं ब्रवीहि तत् । उलूकत्वं कथमिदं जुगुप्सितमतीव च

ຖ້າອາຍຸຂອງເຈົ້າຍືນຍາວເຊັ່ນນັ້ນ ຈົ່ງບອກຂ້ອຍວ່າເຈົ້າໄດ້ມາແນວໃດ. ແລະເຈົ້າກາຍເປັນນົກຮູກ—ອັນນ່າລັງກຽດຢ່າງຍິ່ງ—ໄດ້ແນວໃດ?

Verse 24

प्राकारकर्ण उवाच । श्रृणु भद्र यथा दीर्घमायुर्मेशिवपूजनात् । जुगुप्सितमुलूकत्वं शापेन च महामुनेः

ປຣາກາຣະກັນນະ ກ່າວວ່າ: ຈົ່ງຟັງເຖີດ ໂອ ຜູ້ດີ—ວ່າຂ້ອຍໄດ້ອາຍຸຍືນຍາວມາແນວໃດ ດ້ວຍການບູຊາພຣະສິວະ; ແລະວ່າຄວາມເປັນນົກຮູກອັນນ່າລັງກຽດນີ້ ເກີດຂຶ້ນແນວໃດ ເນື່ອງຈາກຄຳສາບຂອງມະຫາມຸນີ.

Verse 25

वसिष्ठकुलसंभूतः पुराहमभवं द्विजः । घंट इत्यभिविख्यातो वाराणस्यां शिवेरतः

ໃນອະດີດ ຂ້າພະເຈົ້າເຄີຍເປັນພຣາຫມັນ ເກີດໃນສາຍຕະກູນວະສິດຖະ ມີນາມວ່າ «ຄັນຕະ» ແລະອຸທິດໃຈຕໍ່ພຣະສິວະໃນວາຣານະສີ।

Verse 26

धर्मश्रवणनिष्ठस्य साधूनां संसदि स्वयम् । श्रुत्वास्मि पूजयामीशं बिल्वपत्रैरखंडितैः

ໃນສະພາຂອງຜູ້ດີ ຜູ້ມັ່ນຄົງໃນການຟັງທຳ ເມື່ອໄດ້ຟັງແລ້ວ ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ບູຊາພຣະອົງດ້ວຍໃບບິລະວະທີ່ບໍ່ຂາດຂອງຕົນເອງ।

Verse 27

न मालती न मंदारः शतपत्रं न मल्लिका । तथा प्रियाणि श्रीवृक्षो यथा मदनविद्विषः

ບໍ່ແມ່ນດອກມາລະຕີ ບໍ່ແມ່ນມັນດາຣະ ບໍ່ແມ່ນດອກບົວຮ້ອຍກີບ ແລະບໍ່ແມ່ນມັລລິກາ—ສິ່ງໃດໆກໍບໍ່ເປັນທີ່ຮັກເທົ່າຕົ້ນສຣີວຣຶກສ (ບິລະວະ) ຕໍ່ຜູ້ເປັນສັດຕູຂອງມະດະນະ (ພຣະສິວະ)۔

Verse 28

अखंडबिल्वपत्रेण एकेन शिवमूर्धनि । निहितेन नरैः पुण्यं प्राप्यते लक्षपुष्पजम्

ເພີ່ງວາງໃບບິລະວະທີ່ບໍ່ຂາດ ແມ່ນແຕ່ໃບດຽວ ໄວ້ເທິງພຣະເສົາຂອງພຣະສິວະ ມະນຸດກໍໄດ້ບຸນເທົ່າກັບການຖວາຍດອກໄມ້ໜຶ່ງແສນດອກ।

Verse 29

अखंडितैर्बिल्वपत्रैः श्रद्धया स्वयमाहृतैः । लिंगप्रपूजनं कृत्वा वर्षलक्षं वसेद्दिवि

ເມື່ອໄດ້ບູຊາພຣະລິງຄະຂອງພຣະສິວະຢ່າງຄົບຖ້ວນ ດ້ວຍໃບບິລະວະທີ່ບໍ່ຂາດ ທີ່ຕົນເອງເກັບມາດ້ວຍສັດທາ ຜູ້ນັ້ນຈະພັກອາໄສໃນສະຫວັນເປັນເວລາໜຶ່ງແສນປີ।

Verse 30

सच्छास्त्रेभ्य इति श्रुत्वा पूजयाम्यहमीश्वरम् । त्रिकालं श्रद्धया पत्रैः श्रीवृक्षस्य त्रिभिस्त्रिभिः

ເມື່ອໄດ້ຍິນຈາກຄຳສອນອັນແທ້ ຂ້າພະເຈົ້າບູຊາພຣະເຈົ້າ; ວັນລະສາມເທື່ອ ດ້ວຍສັດທາ ໃຊ້ໃບບິລວະສາມໃບທຸກເທື່ອ ຈາກຕົ້ນບິລວະອັນສັກສິດ।

Verse 31

ततो वर्षशतस्यांते तुतोष शशिशेखरः । प्रत्यक्षीभूय मामाह मेघगंभीरया गिरा

ແລ້ວຕໍ່ມາ ເມື່ອຄົບຮ້ອຍປີ ພຣະສະສິເສຂະຣະ (ພຣະສິວະ) ກໍເກີດຄວາມພໍໃຈ. ພຣະອົງປາກົດຕໍ່ໜ້າ ແລະກ່າວກັບຂ້າພະເຈົ້າດ້ວຍສຽງໜັກແນ່ນດັ່ງເມກຟ້າຮ້ອງ।

Verse 32

ईश्वर उवाच । तुष्टोस्मि तव विप्रेंद्राखंडबिल्वदलार्चनात् । वृणीष्वाभिमतं यत्ते दास्यम्यपि च दुर्लभम्

ພຣະອີສະວະຣະກ່າວວ່າ: “ໂອ ພຣາຫມັນຜູ້ປະເສີດ! ຂ້າພະເຈົ້າພໍໃຈດ້ວຍການບູຊາຂອງເຈົ້າດ້ວຍໃບບິລວະທີ່ບໍ່ຂາດ. ຈົ່ງເລືອກພອນທີ່ເຈົ້າປາຖະໜາ—ຂ້າພະເຈົ້າຈະປະທານ ແມ່ນແຕ່ສິ່ງທີ່ຫາຍາກ.”

Verse 33

अखंडबिल्वपत्रेण महातुष्टिः प्रजायते । एकनापि यथान्येषां तथा न मम कोटिभिः

ດ້ວຍໃບບິລວະທີ່ບໍ່ຂາດແມ່ນແຕ່ໃບດຽວ ຄວາມພໍໃຈອັນໃຫຍ່ຫຼວງກໍເກີດຂຶ້ນ (ໃນພຣະອົງ). ດ້ວຍໃບດຽວນັ້ນ ພຣະອົງພໍໃຈເທົ່າກັບທີ່ຜູ້ອື່ນພໍໃຈດ້ວຍຂອງບູຊາຫຼາຍ—ສຳລັບພຣະອົງ ແມ່ນແຕ່ຂອງຖວາຍນັບໂກຕິກໍບໍ່ເທົ່າ।

Verse 34

इत्युक्तोऽहं भगवता शंभुना स्वमनः स्थितम् । वृणोमि स्म वरं देव कुरु मामजरामरम्

ເມື່ອພຣະສັມພູ ຜູ້ເປັນພຣະຜູ້ມີພຣະພາກ ກ່າວດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ຂ້າພະເຈົ້າຈຶ່ງເລືອກພອນທີ່ຢູ່ໃນໃຈ: “ໂອ ພຣະເຈົ້າ, ຂໍໃຫ້ຂ້າພະເຈົ້າພົ້ນຈາກຄວາມແກ່ ແລະຄວາມຕາຍ.”

Verse 35

अथ लीलाविलासो मां तथेत्युक्त्वाऽविचारितम् । ययावदर्शनं प्रीतिमहं च महतीं गतः

ແລ້ວພຣະເຈົ້າຜູ້ສຳແດງລີລາ ຕັດວ່າ «ເປັນດັ່ງນັ້ນເຖີດ» ໂດຍບໍ່ລັງເລ; ແລ້ວກໍຫາຍໄປຈາກສາຍຕາ. ຂ້ອຍຈຶ່ງໄດ້ຮັບປີຕິອັນໃຫຍ່ຫຼວງ।

Verse 36

कृतकृत्यं तदात्मानमज्ञासिपमहं क्षितौ । एतस्मिन्नेव काले तु भृगुवंश्योऽभवद्द्विजः

ໃນໂລກນີ້ ໃນຂະນະນັ້ນ ຂ້ອຍຮູ້ວ່າຕົນເອງໄດ້ສຳເລັດພາລະກິດແລ້ວ. ແລະໃນເວລາດຽວກັນນັ້ນ ພຣາຫມັນຜູ້ເປັນທະວິຊະ ໄດ້ເກີດໃນວົງສາຂອງພຣະ຤ິສີພຣິກຸ।

Verse 37

अवदातत्रिजन्मासवक्षविच्चाक्षरार्थवित् । सुदर्शनेति प्रथिता प्रिया तस्याभवत्सती

ພັນລະຍາຜູ້ມີຄຸນທຳຂອງລາວ ຜູ້ໂດງດັງນາມວ່າ ສຸດັຣຊະນາ ໄດ້ເປັນທີ່ຮັກຂອງລາວ—ບໍລິສຸດແລະສະຫວ່າງໄສ, ຮູ້ນັຍຂອງຄຳແລະອັກສອນ, ແລະຊຳນານໃນແກ່ນແທ້ແຫ່ງວາຈາສັກສິດ।

Verse 38

अतीव मुदिता पत्युर्मुखं प्रेक्ष्यास्य दर्शनात् । तनया देवलस्यैपा रूपेणाप्रतिमा भुवि

ນາງຍິນດີຢ່າງຍິ່ງ ເມື່ອໄດ້ເບິ່ງໃບໜ້າຂອງສາມີ. ແລ້ວນາງໄດ້ໃຫ້ກຳເນີດບຸດຣີນີ້ ຂອງເທວະລະ—ຜູ້ມີຄວາມງາມໃນໂລກບໍ່ມີໃຜເທົ່າ.

Verse 39

तस्यां तस्मादभूत्कन्या निर्विशेषा निजारणेः । निवृत्तबालभावाभूत्कुमारी यौवनोन्मुखी

ຈາກນາງແລະຈາກລາວ ບຸດຣີຄົນໜຶ່ງໄດ້ເກີດ—ເປັນສາວນ້ອຍອັນພິເສດ ບໍ່ມີໃຜເທົ່າໃນວົງສາຂອງນາງ. ເມື່ອພົ້ນຈາກວັຍເດັກ ນາງກໍຢືນຢູ່ທີ່ປາກປະຕູແຫ່ງວັຍສາວ.

Verse 40

नालं बभूव तां दातुं तनयां गुणशालिनीम् । कस्यापि जनकः सा च वयःसंधौ मयेक्षिता

ບິດາຂອງນາງບໍ່ພົບຜູ້ໃດທີ່ສົມຄວນຈະມອບບຸດສາວຜູ້ມີຄຸນທຳນັ້ນໃຫ້. ແລະໃນຈຸດບັນຈົບຂອງວັຍ—ໃກ້ເຂົ້າວັຍໜຸ່ມ—ຂ້ອຍໄດ້ເຫັນນາງ.

Verse 41

प्रविश्द्यौवनाभोगभावैरतिमनोहरा । निर्वास्यमानैरपरैस्तिलतंदुलिताकृतिः

ເມື່ອນາງເຂົ້າສູ່ຄວາມຊື່ນບານ ແລະອາລົມແຫ່ງວັຍໜຸ່ມຢ່າງເຕັມທີ່ ນາງກໍງາມຈັບໃຈຢ່າງຫາທຽບບໍ່ໄດ້. ເມື່ອລັກສະນະອື່ນໆຜຸດຜ່ອງບານອອກ ຮູບກາຍນາງກໍບາງອ່ອນ ດັ່ງເຄືອງາທີ່ຖືກລົມໂຍກໄຫວ.

Verse 42

क्रीडमाना वयस्याभिर्लावण्यप्रतिमेव सा । व्यचिंतयमहं विप्र तां निरीक्ष्य सुमध्यमाम्

ນາງຫຼິ້ນຢູ່ກັບໝູ່ສາວໆ ດັ່ງຮູບພາບແຫ່ງຄວາມງາມເອງ. ເມື່ອຂ້ອຍເຫັນນາງຜູ້ມີແອວບາງນັ້ນ, ໂອ ພຣາຫມະນ, ຂ້ອຍກໍເລີ່ມຄິດພິຈາລະນາ.

Verse 43

अनन्याकृतिमन्योऽसौ विधिर्येनेति निर्मिता । ततः सात्त्विकभावानां तत्क्षणादस्मि गोचरम्

ຂ້ອຍຄິດວ່າ «ແນ່ນອນຕ້ອງມີຜູ້ສ້າງອື່ນໄດ້ປັ້ນນາງ» ເພາະຮູບລັກຂອງນາງບໍ່ຄ້າຍໃຜ. ນັບແຕ່ຂະນະນັ້ນທັນທີ ຂ້ອຍກໍຕົກຢູ່ໃນຂອບເຂດແຫ່ງອາລົມສັດຕະວິກ—ຄວາມອ່ອນໂຍນ ແລະການສັ່ນໄຫວໃນໃຈ.

Verse 44

प्रापितो लीलयाहत्य बाणैः कुसुमधन्विना । ततो मया स्खलद्वालं पृष्टा कस्येति तत्सखी

ຖືກພຣະກາມະເທວະ—ຜູ້ຖືຄັນທະນູດອກໄມ້—ຍິງດ້ວຍລູກສອນຢ່າງຫຼິ້ນໆ ຂ້ອຍກໍຖືກຄວາມຮັກຄອບງຳ. ແລ້ວຂ້ອຍເວົ້າຕິດຂັດ ຖາມໝູ່ຂອງນາງວ່າ «ນາງເປັນລູກສາວຂອງໃຜ?»

Verse 45

प्राहेति भृगुवंश्यस्य कन्येयं द्विजजन्मनः । अनूढाद्यापि केनापि समायातात्र खेलितुम्

ເພື່ອນນາງຕອບວ່າ: «ກະນີ້ແມ່ນລູກສາວຂອງດວິຊະ (ພຣາຫມັນ) ໃນວົງສາບຣິກຸ. ນາງຍັງບໍ່ໄດ້ແຕ່ງງານ ແລະມາທີ່ນີ້ເພື່ອຫຼິ້ນກັບໝູ່»।

Verse 46

ततः कुसुमबाणेन शरव्रातैर्भृशं हतः । पितरं प्रणतो गत्वा ययाचे तां भृगूद्वहम्

ຕໍ່ມາ ຂ້ອຍຖືກຝົນລູກສອນດອກໄມ້ທຳຮ້າຍຢ່າງໜັກ. ຂ້ອຍໄດ້ໄປຫາພໍ່ນາງ ກ້ົງກົວກົງຫົວຄຳນົບ ແລະຂໍນາງເປັນຄູ່ຄອງ—ທ່ານຜູ້ເປັນຍອດໃນວົງສາບຣິກຸ.

Verse 47

स च मां सदृशं ज्ञात्वा शीलेन च कुलेन च । अतीव चार्थिनं मह्यं ददौ वाचा पुरः क्रमात्

ເຂົາໄດ້ຮູ້ວ່າຂ້ອຍເໝາະສົມເປັນຄູ່—ທັງດ້ວຍຄຸນຄວາມດີ ແລະດ້ວຍຕະກູນ. ເມື່ອເຫັນຄວາມປາຖະໜາອັນແທ້ຈິງຂອງຂ້ອຍ ທ່ານຈຶ່ງມອບນາງໃຫ້ຂ້ອຍດ້ວຍຖ້ອຍຄຳ ຕາມລຳດັບພິທີອັນຖືກຕ້ອງ.

Verse 48

ततः सा तनया तस्य भार्गवस्या श्रृणोदिति । दत्तास्मि तस्मै विप्राय विरूपायेति जल्पताम्

ຕໍ່ມາ ລູກສາວຂອງພາຣກະວະນັ້ນໄດ້ຍິນເຂົາເວົ້າກັນວ່າ: «ຂ້ອຍຖືກມອບໃຫ້ພຣາຫມັນຄົນນັ້ນ—ຜູ້ຮູບຊົ່ວ» ແລ້ວນາງກໍພຶມພຳບ່ນ.

Verse 49

रोरूयमाणा जननीमाह पश्य यथा कृतम् । अतीवानुचितं दत्त्वा जनकेन तथा वरे

ນາງຮ້ອງໄຫ້ແລ້ວເວົ້າກັບແມ່ວ່າ: «ເບິ່ງເຖີດ ສິ່ງທີ່ເຮັດໄປ! ພໍ່ໄດ້ມອບຂ້ອຍໃຫ້ແຕ່ງງານຢ່າງບໍ່ສົມຄວນຢ່າງຍິ່ງ ແລະໃຫ້ແກ່ເຈົ້າບ່າວແບບນີ້»។

Verse 50

विषमालोड्य पास्यामि प्रवेक्ष्यामि हुताशनम् । वरं न तु विरूपस्योद्वोढुर्भार्या कथंचन

«ຂ້າພະເຈົ້າຈະດື່ມພິດ ຫຼືເຂົ້າໄປໃນໄຟບູຊາ; ແຕ່ບໍ່ມີທາງໃດຈະເປັນເມຍຂອງເຈົ້າບ່າວຮູບຊົງອັບປະລັກ»।

Verse 51

ततः संबोध्य जननी तां सुतामाह भार्गवम् । न देयास्मै त्वया कन्या विरूपायेति चाग्रहात्

ແລ້ວແມ່ໄດ້ປອບໃຈລູກສາວ ແລະກ່າວຢ່າງໜັກແນ່ນຳຕໍ່ພາຣຄະວະວ່າ: «ຢ່າໃຫ້ກະນຍານີ້ແກ່ເຂົາ—ໂດຍສະເພາະແກ່ຊາຍຮູບຊົງອັບປະລັກນັ້ນ»।

Verse 52

स वल्लभावचः श्रुत्वा धर्मशास्त्राण्यवेक्ष्य च । दत्तामपि हरेत्पूर्वां श्रेयांश्चेद्वर आव्रजेत्

ເຂົາໄດ້ຟັງຄຳຂອງຜູ້ຮັກ ແລະພິຈາລະນາຄຳສອນແຫ່ງທຳມະສາດ ແລ້ວສະຫຼຸບວ່າ: «ແມ່ນແຕ່ນາງຖືກມອບໃຫ້ຜູ້ອື່ນແລ້ວ ກໍອາດນຳກັບຄືນໄດ້ ຫາກມີເຈົ້າບ່າວທີ່ປະເສີດກວ່າມາຮອດ»។

Verse 53

अर्वाक्छिलाक्रमणतो निष्ठा स्यात्सप्तमे पदे । इति व्यवस्य प्रददावन्यस्मै तां द्विजः सुताम्

ເຂົາຕັດສິນວ່າ: «ກ່ອນພິທີກ້າວເທິງຫີນ ຄວາມຜູກພັນແຫ່ງການແຕ່ງງານຍັງບໍ່ແນ່ນອນ; ມັນຈະໝັ້ນຄົງໃນກ້າວທີ່ເຈັດ»। ຕັດສິນແລ້ວ ພຣາຫມັນໄດ້ມອບລູກສາວໃຫ້ຜູ້ອື່ນ।

Verse 54

श्वोभाविनि विवाहे तु तच्च सर्वं मया श्रुतम् । ततोतीव विलक्ष्योहं वयस्यानां पुरस्तदा

ເມື່ອການແຕ່ງງານຈະເກີດຂຶ້ນໃນມື້ຮຸ່ງນີ້ ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ຍິນເລື່ອງນັ້ນທັງໝົດ. ແລ້ວຂ້າພະເຈົ້າກໍອາຍຢ່າງຫນັກ ແລະຮູ້ສຶກກະອັກກະອ່ວນຕໍ່ໜ້າສະຫາຍຂອງຕົນ.

Verse 55

नाशकं वदनं भद्र तथा दर्शयितुं निजम् । कामार्तोतीव तां सुप्तामर्वाग्निशि तदाहरम्

ໂອ ທ່ານຜູ້ຈະເລີນ, ຂ້າພະເຈົ້າບໍ່ກ້າສູ້ໜ້າ. ດ້ວຍຄວາມມົວເມົາໃນກາມ, ຂ້າພະເຈົ້າຈຶ່ງລັກພານາງໄປໃນຍາມຄ່ຳຄືນຂະນະທີ່ນາງນອນຫຼັບ.

Verse 56

नीत्वा दुर्गतमैकांतेऽकार्षमौद्वाहिकं विधिम् । गांधर्वेण विवाहेन ततोऽकार्षं हृदीप्सितम्

ພາຕົວນາງໄປຍັງສະຖານທີ່ລັບຕາຄົນ, ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ເຮັດພິທີແຕ່ງງານ; ດ້ວຍການແຕ່ງງານແບບ ຄັນທັບພະ, ຂ້າພະເຈົ້າຈຶ່ງໄດ້ສົມດັ່ງໃຈປາຖະໜາ.

Verse 57

अनिच्छंतीं तदा बालां बलात्सुरतसेवनम् । अथानुपदमागत्य तत्पिता प्रातरेव माम्

ເຖິງແມ່ນວ່ານາງຈະເປັນຍິງສາວທີ່ບໍ່ເຕັມໃຈ, ແຕ່ຂ້າພະເຈົ້າກໍບັງຄັບຂືນໃຈນາງ. ຈາກນັ້ນ, ພໍ່ຂອງນາງກໍຕາມມາທັນທີໃນຕອນເຊົ້າ.

Verse 58

निश्वस्य संवृतो विप्रास्तां वीक्ष्योद्वाहितां सुताम् । शशाप कुपितो भद्र मां तदानीं स भार्गवः

ພາມມະນາ ຖອນຫາຍໃຈເລິກໆ ເມື່ອເຫັນລູກສາວຖືກ "ຈັບແຕ່ງງານ" ແບບນັ້ນ ກໍເກີດໂທສະຢ່າງຮຸນແຮງ, ໂອ ທ່ານຜູ້ຈະເລີນ, ແລະ ໃນເວລານັ້ນເອງ ທ່ານ ພາຣະຄະວະ ກໍໄດ້ສາບແຊ່ງຂ້າພະເຈົ້າ.

Verse 59

भार्गव उवाच । निशाचरस्य धर्मेण यत्त्वयोद्वाहिता सुता । तस्मान्निशाचरः पाप भव त्वमविलंबितम्

ທ່ານ ພາຣະຄະວະ ກ່າວວ່າ: "ໃນເມື່ອເຈົ້າໄດ້ແຕ່ງງານກັບລູກສາວໂດຍຖືເອົາຮີດຄອງຂອງພວກຜີປີສາດທີ່ຫາກິນຕອນກາງຄືນ, ດັ່ງນັ້ນ ໄອ້ຄົນບາບ ຈົ່ງກາຍຮ່າງເປັນ ນິສາຈອນ (ປີສາດ) ດຽວນີ້ ຢ່າໄດ້ຊັກຊ້າ."

Verse 60

इति शप्तः प्रण्म्यैनं पादोपग्रहपूर्वकम् । हाहेति च ब्रुवन्गाढं साश्रुनेत्रं सगद्गदम्

ດັ່ງນັ້ນ ເມື່ອຖືກສາບແຊ່ງແລ້ວ ລາວໄດ້ກົດກາບນົບນ້ອມຕໍ່ພຣະອົງ ໂດຍກອດຈັບພຣະບາດເປັນກ່ອນ ແລະຮ້ອງວ່າ «ອະນິຈາ! ອະນິຈາ!» ກ່າວດ້ວຍຄວາມທຸກທໍລະມານ—ນ້ຳຕາເຕັມຕາ ແລະສຽງຕິດຂັດດ້ວຍຄວາມໂສກາ।

Verse 61

ततोहमब्रवं कस्माददोषं मां भवानिति । शपते भवता दत्ता मम वाचा पुरा सुता

ແລ້ວຂ້ອຍກ່າວວ່າ: «ເປັນຫຍັງພຣະອົງຈຶ່ງສາບແຊ່ງຂ້ອຍ ໃນເມື່ອຂ້ອຍບໍ່ມີຜິດ? ດ້ວຍພຣະວາຈາຂອງພຣະອົງແຕ່ກ່ອນ ທ່ານໄດ້ສັນຍາມອບທິດາໃຫ້ຂ້ອຍ»।

Verse 62

सोद्वाहिता मया कन्या दानं सकृदिति स्मृतिः । सकृज्जल्पंति राजानः सकृज्जल्पंति पण्डिताः

«ນາງກັນຍານັ້ນ ຂ້ອຍໄດ້ອຸດວາຫະແລ້ວ; ຈາຣີດຈື່ຈຳວ່າ ການໃຫ້ທານເຮັດໄດ້ພຽງຄັ້ງດຽວ. ກະສັດກ່າວແຕ່ຄັ້ງດຽວ; ບັນດິດກໍກ່າວແຕ່ຄັ້ງດຽວ»।

Verse 63

सकृत्कन्याः प्रदीयंते त्रीण्येतानि सकृत्सकृत् । किं च प्रतिश्रुतार्थस्य निर्वाहस्तत्सतां व्रतम्

«ກັນຍາຖືກມອບໄດ້ພຽງຄັ້ງດຽວ; ສາມປະການນີ້ແມ່ນກິດ ‘ຄັ້ງດຽວ’ ທັງນັ້ນ. ແລະຍິ່ງໄປກວ່ານັ້ນ ການສຳເລັດຕາມທີ່ໄດ້ຮັບປາກໄວ້—ນັ້ນແມ່ນວຣະຕະຂອງຜູ້ດີມີຄຸນທຳ»।

Verse 64

भवादृशानां साधूनां साधूनां तस्य त्यागो विगर्हितः । प्रतिश्रुता त्वया लब्धा तदा कालमियं मया

«ສຳລັບຜູ້ດີມີຄຸນທຳເຊັ່ນພຣະອົງ ການລະທິ້ງແບບນີ້ເປັນສິ່ງຄວນຕຳໜິ. ນາງນັ້ນໄດ້ມາເຖິງຂ້ອຍໂດຍຄຳສັນຍາຂອງພຣະອົງໃນຄາວນັ້ນ; ບັດນີ້ເມື່ອເຖິງການອັນສົມຄວນ ຂ້ອຍຈຶ່ງມາເພື່ອຮັບສິດນັ້ນ»។

Verse 65

उद्वोढा चाधुना नाहमुचितः शापभाजनम् । वृथा शपन्ति मह्यं च भवंतस्तद्विचार्यताम्

ບັດນີ້ນາງໄດ້ແຕ່ງງານແລ້ວ ຂ້ອຍບໍ່ຄວນເປັນຜູ້ຮັບຄຳສາບແຊ່ງ. ທ່ານທັງຫຼາຍສາບຂ້ອຍໂດຍປ່າວ—ຂໍໃຫ້ພິຈາລະນາໃຫ້ດີ.

Verse 66

यो दत्त्वा कन्यकां वाचा पश्चाद्धरति दुर्मतिः । स याति नरकं चेति धर्मशास्त्रेषु निश्चितम्

ຜູ້ໃດໃຫ້ລູກສາວດ້ວຍຄຳສັນຍາແລ້ວ ພາຍຫຼັງກັບເອົານາງຄືນ ດ້ວຍໃຈຊົ່ວ—ຜູ້ນັ້ນຈະໄປນະລົກ; ຖືກກຳນົດແນ່ນອນໃນທຳມະສາດຕຣາ.

Verse 67

तदाकर्ण्य व्यवस्यासौ तथ्यं मद्वचनं हृदा । पश्चात्तापसमोपेतो मुनिर्मामित्यथाब्रवीत्

ເມື່ອໄດ້ຍິນດັ່ງນັ້ນ ມຸນີນັ້ນຮູ້ໃນໃຈວ່າ ຄຳຂອງຂ້ອຍເປັນຄວາມຈິງ. ຕໍ່ມາ ດ້ວຍຄວາມສຳນຶກຜິດ ທ່ານໄດ້ກ່າວກັບຂ້ອຍດັ່ງນີ້.

Verse 68

न मे स्यादन्यथा वाणी उलूकस्त्वं भविष्यति । निशाचरो ह्युलूकोऽपि प्रोच्यते द्विजसत्तम

ຄຳຂອງຂ້ອຍບໍ່ອາດເປັນຢ່າງອື່ນໄດ້: ເຈົ້າຈະເປັນນົກຮູ (ອູລູກ). ເພາະແມ່ນແຕ່ນົກຮູກໍຖືກເອີ້ນວ່າ ‘ນິຊາຈະຣະ’ ໂອ ດວິຊະສັດຕະມະ.

Verse 69

यदेंद्रद्युम्नविज्ञाने सहायस्तंव भविष्यसि । तदा त्वं प्रकृतिं विप्र प्राप्स्यसीत्यब्रवीत्स माम्

ທ່ານໄດ້ກ່າວກັບຂ້ອຍວ່າ: “ເມື່ອເຈົ້າເປັນຜູ້ຊ່ວຍໃນເລື່ອງການຮັບຮູ້ອິນດຣະດຍຸມນະ ໃນເວລານັ້ນ ໂອ ພຣາຫມະນະ, ເຈົ້າຈະໄດ້ກັບຄືນສູ່ສະພາບເດີມຂອງຕົນ.”

Verse 70

तद्वाक्यसमकालं च कौशिकत्वमिदं मम । एतावंति दिनान्यासीदष्टाविंशद्दिनं विधेः

ນັບແຕ່ເວລາທີ່ຖ້ອຍຄໍານັ້ນຖືກເວົ້າ ສະພາບເປັນ “ເກົາສິກ” ກໍເກີດຂຶ້ນແກ່ຂ້ອຍ; ມັນດໍາລົງຢູ່ແຕ່ພຽງ 28 ວັນ ໂອ ຜູ້ຖືກກໍານົດໂດຍພິທີກຳ.

Verse 71

बिल्वीदलौरिति पुरा शशिशेखरस्य संपूजनेन मम दीर्घतरं किलायुः । संजातमत्र च जुगुप्सितमस्य शापात्कैलासरोधसि निशाचररूपमासीत्

ໃນກ່ອນການ ຂ້ອຍໄດ້ບູຊາ “ຊະຊິເຊຄະຣະ” (ພຣະສິວະ) ດ້ວຍໃບບິລະວາ ອາຍຸຂອງຂ້ອຍຈຶ່ງຍືນຍາວຂຶ້ນແທ້. ແຕ່ທີ່ນີ້ ເນື່ອງຈາກຄໍາສາບຂອງພຣະອົງ ຊະຕາກໍາອັນນ່າລັງກຽດໄດ້ເກີດຂຶ້ນ: ທີ່ເນີນເຂົາໄກລາສ ຂ້ອຍກາຍເປັນນິຊາຈະຣະ—ຜູ້ທ່ອງຍາມຄ່ໍາ.