Adhyaya 64

Verse 1

एवं तत्र स्थिते तीरे देव्याराधनतत्परे । सप्तलिंगार्चनरते भीमनन्दननन्दने

ດັ່ງນັ້ນ ລາວຢູ່ທີ່ຝັ່ງນ້ຳນັ້ນ ດ້ວຍໃຈມຸ່ງບູຊາພຣະເທວີ ແລະຊື່ນຊົມໃນການບູຊາລິງຄະ 7 ອົງ; ບາບາຣີກາ ຜູ້ເປັນຫຼານຂອງພີມ ກໍຢູ່ຕໍ່ຢູ່ທີ່ນັ້ນ.

Verse 2

ततः कालेन केनापि पांडवा द्यूतनिर्जिताः । तत्राजग्मुश्च क्रमतस्तीर्थस्नानकृते भुवम्

ຕໍ່ມາ ເມື່ອເວລາຜ່ານໄປບາງຄັ້ງ ພວກປານດະວະຜູ້ພ່າຍໃນການຫຼິ້ນລູກເຕົ໋າ ກໍເດີນທາງມາຕາມລຳດັບ ທ່ອງໄປທົ່ວແຜ່ນດິນ ເພື່ອອາບນ້ຳທີ່ຕີຣະຖະອັນສັກສິດ.

Verse 3

प्रागेव चंडिकां देवीं क्षेत्रादीशानतः स्थिताम् । आसेदुर्मार्गखिन्नास्ते द्रौपदीपंचमास्तदा

ກ່ອນອື່ນ ພວກເຂົາໄດ້ເຂົ້າໄປຫາ ພຣະເທວີຈັນດິກາ ຜູ້ປະທັບຢູ່ທາງທິດອີສານຂອງເຂດສັກສິດນັ້ນ. ເມື່ອເດີນທາງຈົນເມື່ອຍລ້າ ພວກເຂົາກໍມາຮອດໃນເວລານັ້ນ ໂດຍມີ ດຣໍປະດີ ເປັນຄົນທີຫ້າ.

Verse 4

तत्रैव चोपविष्टोऽभूत्तदानीं चंडिकागणः । बर्बरीकश्च तान्वीरान्समायातानपश्यत

ຢູ່ທີ່ນັ້ນເອງ ໃນເວລານັ້ນ ຝູງບໍລິວານຂອງພຣະເທວີຈັນດິກາ ນັ່ງຢູ່. ແລະ ບາບາຣີກາ ໄດ້ເຫັນວີຣະຊົນເຫຼົ່ານັ້ນກຳລັງມາຮອດ.

Verse 5

परं नासौ वेद पाण्डून्पाण्डवास्तं च नो विदुः । आजन्म यस्मान्नैवाभूत्पाण्डूनां चास्य संगमः

ແທ້ຈິງແລ້ວ ລາວບໍ່ຮູ້ຈັກພານດຸ ແລະພວກປານດະວະກໍບໍ່ຮູ້ຈັກລາວ. ເພາະຕັ້ງແຕ່ເກີດມາ ບໍ່ເຄີຍມີການພົບພາກັນລະຫວ່າງລາວ ແລະລູກຊາຍຂອງພານດຸເລີຍ.

Verse 6

ततः प्रविश्य वै तस्मिन्देवीमासाद्य पांडवाः । पिंडकाद्यं तत्र मुक्त्वा तृषा प्रैक्षि जलं तदा

ຕໍ່ມາ ພວກປານດະວະໄດ້ເຂົ້າໄປໃນສະຖານທີ່ນັ້ນ ແລະເຂົ້າໄປໃກ້ພຣະເທວີ. ພວກເຂົາໄດ້ວາງເຄື່ອງບູຊາປິນດາ (piṇḍa) ແລະອື່ນໆໄວ້ທີ່ນັ້ນ; ແລ້ວດ້ວຍຄວາມຫິວນ້ຳ ຈຶ່ງມອງຫານ້ຳໃນຂະນະນັ້ນ.

Verse 7

ततो भीमः कुण्डमध्यं जलं पातुं विवेश ह । प्रविशंतं च तं प्राह युधिष्ठिर इदं वचः

ຕໍ່ມາ ພີມະໄດ້ເຂົ້າໄປກາງສະຫຼອງນ້ຳເພື່ອດື່ມນ້ຳ. ໃນຂະນະທີ່ລາວກ້າວເຂົ້າໄປ ຢຸທິສຖິຣະໄດ້ກ່າວຄຳນີ້ແກ່ລາວ.

Verse 8

उद्धृत्य भीम तोयं त्वं पादौ प्रक्षाल्य भो बहिः । ततः पिबाऽन्यथा दोषो महांस्त्वामुपपत्स्यते

“ໂອ ພີມະ, ເຈົ້າຈົ່ງຕັກນ້ຳຂຶ້ນ ແລ້ວລ້າງຕີນຢູ່ຂ້າງນອກກ່ອນ; ຈາກນັ້ນຈຶ່ງດື່ມ. ຖ້າບໍ່ເຊັ່ນນັ້ນ ຄວາມຜິດໃຫຍ່ຈະຕົກຕ້ອງເຈົ້າ.”

Verse 9

एतद्राज्ञो वचो भीमस्तृषा व्याकुललोचनः । अश्रुत्वैव विवेशासौ कुण्डमध्ये जलेच्छया

ພີມະ ຜູ້ມີດວງຕາວຸ່ນວາຍເນື່ອງຈາກຄວາມຫິວນ້ຳ ບໍ່ໄດ້ຟັງຄຳຂອງກະສັດ; ເພາະປາຖະໜານ້ຳ ລາວຈຶ່ງເຂົ້າໄປກາງສະຫຼອງນ້ຳທັນທີ.

Verse 10

स च दृष्ट्वा जलं पातुं तत्रैव कृतनिश्चयः । मुखं हस्तौ च चरणौ क्षालयामास शुद्धये

ເມື່ອເຫັນນ້ຳ ລາວກໍຕັ້ງໃຈຈະດື່ມຢູ່ທີ່ນັ້ນເລີຍ; ເພື່ອຄວາມບໍລິສຸດ ລາວໄດ້ລ້າງໜ້າ ມື ແລະຕີນໃນນ້ຳນັ້ນ.

Verse 11

यतः पीतं जलं पुंसामप्रक्षाल्य च यद्भवेत् । प्रेताः पिशाचास्तद्रूपं संक्रम्य प्रपिबंति तत्

ເມື່ອຊາຍຄົນໜຶ່ງດື່ມນ້ຳໂດຍບໍ່ໄດ້ລ້າງໃຫ້ບໍລິສຸດກ່ອນ ພຣີຕາ ແລະ ພິສາຈາ ຈະເຂົ້າຮັບຮູບນັ້ນ ແລະດື່ມນ້ຳນັ້ນດັ່ງດື່ມຜ່ານເຂົາ।

Verse 12

एवं प्रक्षालयाने च पादौ तत्र वृकोदरे । उपरिस्थस्तदा प्राह सत्यं सुहृदयो वचः

ໃນຂະນະທີ່ ວຣິໂກດຣາ ກຳລັງລ້າງຕີນຢູ່ທີ່ນັ້ນ ຜູ້ໜຶ່ງທີ່ຢືນຢູ່ເທິງໄດ້ກ່າວຄຳຈິງ ອັນເກີດຈາກໃຈມິດດີໃນຂະນະນັ້ນ।

Verse 13

दुर्मते भोः किमेतत्त्वं कुरुषे पापनिश्चयः । देवीकुण्डे क्षालयसि मुखं पादौ करौ च यत्

“ໂອ ຜູ້ມີໃຈໂງ່! ເຈົ້າກຳລັງເຮັດຫຍັງດ້ວຍໃຈບາບ—ລ້າງໜ້າ ລ້າງຕີນ ແລະລ້າງມື ໃນ ເທວີ-ກຸນດ ນີ້?”

Verse 14

यतो देवी सदानेन जलेन स्नाप्यते मया । दत्र प्रक्षिपंस्तोयं मलपापान्न बिभ्यसि

“ເພາະດ້ວຍນ້ຳນີ້ເອງ ຂ້ອຍອາບນ້ຳບູຊາແດ່ພຣະເທວີຢູ່ເປັນນິດ; ແຕ່ເຈົ້າກັບໂຍນນ້ຳທີ່ປົ່ນເປື້ອນລົງໃນນັ້ນ ແລະບໍ່ຢ້ານຄວາມມົນທິນ ແລະບາບບໍ?”

Verse 15

मलाक्ततोयं यन्नाम अस्पृश्यं तन्नरैरपि । कुतो देवैश्च तत्पापं स्पृश्यते तत्त्वतो वद

ຈົ່ງບອກຄວາມຈິງແກ່ຂ້ອຍ: ຖ້ານ້ຳໃດໜຶ່ງຖືກກ່າວວ່າປົ່ນເປື້ອນ ແລະຈຶ່ງເປັນຂອງບໍ່ຄວນແຕະແມ່ນແຕ່ມະນຸດ, ແລ້ວບາບນັ້ນຈະແຕະຕ້ອງເທວະໄດ້ແນວໃດ?

Verse 16

शीघ्रं च त्वं निःसरास्मात्कुण्डाद्भूत्वा बहिः पिब । यद्येवं पाप मूढोऽसि तीर्थेषु भ्रमसे कुतः

ຈົ່ງອອກຈາກສະຫຼອງນີ້ໃຫ້ໄວ ແລະດື່ມນ້ຳແຕ່ຂ້າງນອກ. ຖ້າເຈົ້າເປັນຄົນບາບຜູ້ໂງ່ເຊັ່ນນີ້ ເຈົ້າຈະເດີນພະເດີນພາຢູ່ຕາມຕີຣຖະອັນສັກສິດເພື່ອຫຍັງ?

Verse 17

भीम उवाच । किमेतद्भाषसे क्रूर परुषं राक्षसाधम । यतस्तोयानि जंतूनामुपभो गार्थमेव हि

ພີມາກ່າວວ່າ: ເຈົ້າຜູ້ໂຫດຮ້າຍ ໂອ້ ຣາກສະສະຜູ້ຕ່ຳຊ້າ, ເຈົ້າເວົ້າຄຳຮຸນແຮງເຊັ່ນນີ້ເພື່ອຫຍັງ? ນ້ຳນັ້ນມີໄວ້ແທ້ໆ ເພື່ອການໃຊ້ສອຍ ແລະການດຳລົງຊີວິດຂອງສັດມີຊີວິດທັງປວງ.

Verse 18

तीर्थेषु कार्यं स्नानं चेत्युक्तं मुनिवरैरपि । अंगप्रक्षालनं स्नानमुक्तं मां निंदसे कुतः

ແມ່ນແຕ່ມຸນີຜູ້ປະເສີດກໍໄດ້ກ່າວວ່າ ຄວນອາບນ້ຳໃນຕີຣຖະອັນສັກສິດ. ແລະ “ການອາບນ້ຳ” ກໍຖືກນິຍາມວ່າ ການຊຳລະລ້າງອະວະຍະວະ; ເຫດໃດເຈົ້າຈຶ່ງດ່າຂ້ອຍ?

Verse 19

यदि न क्रियते पानमंगप्रक्षालनं तथा । तत्किमर्थं पूर्तधर्माः क्रियन्ते धर्मशालिभिः

ຖ້າບໍ່ໃຫ້ດື່ມນ້ຳ ແລະບໍ່ໃຫ້ຊຳລະລ້າງອະວະຍະວະດັ່ງນັ້ນ, ແລ້ວຄົນມີທຳຈຶ່ງເຮັດກິດບຸນສາທາລະນະ (pūrta-dharma) ໄປເພື່ອຫຍັງ?

Verse 20

सुहृदय उवाच । स्नातव्यं तीर्थमुख्येषु सत्यमेतन्न संशयः । चरेषु किं तु संविश्य स्थावरेषु बहिः स्थितः

ສຸຫຶຣະດະຍະກ່າວວ່າ: ແທ້ຈິງ ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສ ຄວນອາບນ້ຳໃນຕີຣຖະອັນສູງສຸດ. ແຕ່ໃນນ້ຳທີ່ໄຫຼເຄື່ອນ ຈຶ່ງເຂົ້າໄປໄດ້; ໃນນ້ຳທີ່ນິ່ງ ຄວນຢືນຢູ່ຂ້າງນອກ.

Verse 21

स्थावरेष्वपि संविश्य तन्न स्नानं विधीयते । न यत्र देवस्नानार्थं भक्तैः संगृह्यते जलम्

ແມ່ນແຕ່ເຂົ້າໄປໃນນ້ຳນິ່ງກໍຕາມ ນັ້ນບໍ່ແມ່ນການອາບນ້ຳທີ່ຖືກບັນຍັດ—ໂດຍສະເພາະບ່ອນທີ່ຜູ້ມີສັດທາເກັບນ້ຳໄວ້ເພື່ອອາບພຣະເທວະ.

Verse 22

यच्च हस्तशतादूर्ध्वं सरस्तत्र विधीयते । संवेशेऽपि क्रमश्चायं पादौ प्रक्षाल्य यद्बहिः

ແລະຖ້າມີສະລະນ້ຳຢູ່ໄກເກີນຮ້ອຍຮັດຖະ ການອາບນ້ຳທີ່ນັ້ນຖືກອະນຸຍາດ. ແຕ່ແມ່ນຢ່າງໃດກໍຕາມ ລຳດັບທີ່ຖືກຕ້ອງຄື: ຢູ່ຂ້າງນອກແລ້ວລ້າງຕີນກ່ອນ.

Verse 23

ततः स्नानं प्रकर्तव्यमन्यथा दोष उच्यते । किं न श्रुतस्त्वया प्रोक्तः श्लोकः पद्मभुवा पुरा

ແລ້ວຈຶ່ງຄວນອາບນ້ຳ; ຖ້າບໍ່ເຊັ່ນນັ້ນ ຖືກກ່າວວ່າເປັນໂທດ. ເຈົ້າບໍ່ເຄີຍໄດ້ຍິນຄຳກະວີທີ່ປັດມະພູ (ພຣະພຣົມ) ເຄີຍກ່າວໄວ້ແຕ່ກ່ອນບໍ?

Verse 24

मलं मूत्रं पुरीषं च श्लेष्म निष्ठीनाश्रु च । गंडूषाश्चैव मुञ्चति ये ते ब्रह्महणैः समाः

ຜູ້ໃດປ່ອຍຂີ້ເຫຍື້ອ, ປັດສະວະ, ອຸຈາລະ, ເສມ, ນ້ຳລາຍ, ນ້ຳຕາ ແລະນ້ຳກວດປາກ ລົງໃນນ້ຳສັກສິດແບບນີ້—ຜູ້ນັ້ນຖືກນັບເທົ່າກັບຜູ້ຂ້າພຣາຫມັນ.

Verse 25

तस्मान्निःसर शीघ्रं त्वं यद्येवमजितेन्द्रियः । तत्किमर्थं दुराचार तीर्थेष्वटसि बालिश

ດັ່ງນັ້ນ ຈົ່ງອອກມາໄວໆ—ຖ້າອິນທຣີຍະຂອງເຈົ້າຍັງບໍ່ຖືກປະຫັດ. ແລ້ວເພາະຫຍັງ ເຈົ້າຜູ້ປະພຶດຊົ່ວ ແລະໂງ່ງົວ ຈຶ່ງຍັງເດີນພະເດີນພາຢູ່ຕາມຕີຣຖະ (ທ່ານ້ຳສັກສິດ)?

Verse 26

यस्य हस्तौ च पादौ च मनश्चैव सुसंयतम् । निर्विकाराः क्रियाः सर्वाः स हि तीर्थफलं लभेत्

ຜູ້ໃດທີ່ຄວບຄຸມມື ແລະ ຕີນ—ພ້ອມທັງໃຈ—ໄດ້ດີ, ການກະທຳທຸກຢ່າງບໍ່ມີຄວາມຫວັ່ນໄຫວ ຫຼື ບິດເບືອນ, ຜູ້ນັ້ນຍ່ອມໄດ້ຮັບຜົນແຫ່ງຕີຣຖະອັນສັກສິດແທ້.

Verse 27

भीम उवाच । अधर्मो वापि धर्मोऽस्तु निर्गंतुं नैव शक्नुयाम् । क्षुधा तृषा मया नित्यं वारितुं नैव शक्यते

ພີມາເວົ້າວ່າ: “ຈະເປັນອະທັມຫຼືທັມກໍຕາມ, ຂ້ອຍບໍ່ອາດຫ້າມຕົນບໍ່ໃຫ້ອອກໄປໄດ້. ຄວາມຫິວແລະຄວາມກະຫາຍ—ທີ່ຢູ່ກັບຂ້ອຍເປັນນິດ—ກໍຫ້າມບໍ່ໄດ້.”

Verse 28

सुहृदय उवाच । जीवितार्थे भवान्कस्मात्पापं प्रकुरुते वद । किं न श्रुतस्त्वया श्लोकः शिबिना यः समीरितः

ສຸຫຶຣະດະຍະເວົ້າວ່າ: “ຈົ່ງບອກຂ້ອຍ—ເພາະເພື່ອຊີວິດຢູ່ລອດພຽງແຕ່ນັ້ນ ເຈົ້າຈຶ່ງກະທຳບາບຫຼື? ເຈົ້າບໍ່ເຄີຍໄດ້ຍິນຄຳກະວີທີ່ພຣະຣາຊາຊິບີໄດ້ປະກາດບໍ?”

Verse 29

मुहूर्तमपि जीवेत नरः शुक्लेन कर्मणा । न कल्पमपि जीवेत लोकद्वयविरोधिना

ຄົນຄວນມີຊີວິດແມ່ນແຕ່ຊົ່ວຂະນະດຽວດ້ວຍການກະທຳອັນບໍລິສຸດ; ແຕ່ບໍ່ຄວນມີຊີວິດແມ່ນແຕ່ໜຶ່ງກັລປະດ້ວຍການກະທຳທີ່ຂັດກັບທັງສອງໂລກ.

Verse 30

भीम उवाच । काकारवेण ते मह्यं कर्णौ बधिरतां गतौ । पास्याम्येव जलं चात्र कामं विलप शुष्य वा

ພີມາເວົ້າວ່າ: “ດ້ວຍສຽງຮ້ອງຄ້າຍກາຂອງເຈົ້າ, ຫູຂ້ອຍກໍເກືອບຈະຫູໜວກແລ້ວ. ຂ້ອຍຈະດື່ມນ້ຳຢູ່ນີ້ແນ່ນອນ—ຈະຄຳຄວນຮ້ອງໄຫ້ຕາມໃຈ ຫຼືຈະແຫ້ງໄປກໍຕາມ.”

Verse 31

सुहृदय उवाच । क्षत्रियाणां कुले जातस्त्वहं धर्माभिरक्षिणाम् । तस्मात्ते पातकं कर्तुं न दास्यामि कथंचन

ສຸຫຣຶດະຍະ ກ່າວວ່າ: "ຂ້າພະເຈົ້າເກີດໃນຕະກູນກະສັດ, ຜູ້ປົກປ້ອງພຣະທຳ. ດັ່ງນັ້ນ, ຂ້າພະເຈົ້າຈະບໍ່ຍອມໃຫ້ທ່ານກະທຳບາບນີ້ຢ່າງເດັດຂາດ."

Verse 32

तद्वराकाथ शीघ्रं त्वमस्मात्कुंडाद्विनिःसर

"ດັ່ງນັ້ນ, ເຈົ້າຄົນຊົ່ວຊ້າເອີຍ, ຈົ່ງຮີບອອກມາຈາກໜອງນ້ຳນີ້ດຽວນີ້!"

Verse 33

इष्टकाशकलैः शीघ्रं चूर्णयिष्येऽन्यथा शिरः । इत्युक्त्वा चेष्टकां गृह्य मुमोच शिरसः प्रति

"ບໍ່ດັ່ງນັ້ນ, ຂ້າຈະທຸບຫົວເຈົ້າໃຫ້ແຫຼກດ້ວຍເສດດິນຈີ່." ເມື່ອເວົ້າຈົບ, ລາວກໍຈັບເອົາກ້ອນດິນຈີ່ແລ້ວແກວ່ງໃສ່ຫົວຂອງມັນ.

Verse 34

भीमश्च वंचयित्वा तामुत्प्लुत्य बहिराव्रजत् । भर्त्सयंतौ ततश्चोभावन्योन्यं भीमविक्रमौ

ພີມະ ໄດ້ຫຼົບຫຼີກລາວ, ກະໂດດຂຶ້ນ ແລະ ອອກມາຂ້າງນອກ. ຈາກນັ້ນ ທັງສອງຜູ້ທີ່ມີພະລັງອັນຮ້າຍກາດ ກໍດ່າທໍກັນໄປມາ.

Verse 35

युयुधाते प्रलंबाभ्यां बाहुभ्यां युद्धपारगौ । व्यूढोरस्कौ दीर्घभुजौ नियुद्धकुशलावुभौ

ຍອດນັກຮົບທັງສອງໄດ້ຕໍ່ສູ້ກັນດ້ວຍແຂນອັນຍາວຂອງພວກເຂົາ; ທັງສອງມີໜ້າເອິກກວ້າງ, ແຂນຍາວ ແລະ ຊ່ຽວຊານໃນການປ້ຳມວຍ.

Verse 36

मुष्टिभिः पार्ष्णिघातैश्च जानुभिश्चाभिजघ्नतुः । ततो मुहूर्तात्कौरव्यः पर्यहीयत पांडवः

ເຂົາທັງສອງຕີກັນດ້ວຍກຳປັ້ນ, ການຟາດດ້ວຍສົ້ນຕີນ ແລະ ຫົວເຂົ່າ. ບໍ່ດົນນັກ ຝ່າຍກອຣະວະໄດ້ອຳນາດ ແລະ ຝ່າຍປານດະວະເລີ່ມອ່ອນແຮງ.

Verse 37

हीयमानस्ततो भीम उद्यतोऽभूत्पुनः पुनः । अहीयत ततोऽप्यंग ववृधे बर्बरीककः

ເມື່ອພີມະກຳລັງຖືກກົດຂີ່ ລາວກໍລຸກຂຶ້ນຊ້ຳໆ. ແຕ່ກໍຍັງເສຍທີ ໂອ້ຜູ້ເປັນທີ່ຮັກ, ໃນຂະນະທີ່ບາບາຣີກະກັບແຂງແຮງຂຶ້ນເລື້ອຍໆ.

Verse 38

ततो भीमं समुत्पाट्य बर्बरीको बलादिव । निष्पिपेष ततः क्रुद्धस्तदद्भुतमिवाभवत्

ແລ້ວບາບາຣີກະ ດຸດດັ່ງອາໄສແຕ່ພະລັງລ້ວນໆ ໄດ້ຍົກພີມະຂຶ້ນ ແລະ ດ້ວຍຄວາມໂກດ ກໍບີບບົດຂະຍີ້ລາວ; ເປັນການກະທຳທີ່ນ່າອັດສະຈັນຢ່າງຍິ່ງ.

Verse 39

मूर्छितं चैवमादाय विस्फुरन्तं पुनःपुनः । सागराय प्रचलितः क्षेप्तुं तत्र महांभसि

ລາວອຸ້ມເອົາພີມະທີ່ສະຫຼົບຢູ່ນັ້ນ, ແມ່ນແຕ່ຮ່າງກາຍຍັງກະຕຸກຊ້ຳໆ, ແລ້ວເຄື່ອນໄປຫາທະເລ ເພື່ອຈະໂຍນລາວລົງໃນນ້ຳອັນກວ້າງໃຫຍ່ນັ້ນ.

Verse 40

ददृशुः पांडवा नैतद्देव्या नयनयंत्रिताः

ພວກປານດະວະບໍ່ໄດ້ເຫັນເຫດການນີ້; ດຸດດັ່ງຖືກພຣະເທວີກັ້ນໄວ້ ໂດຍນາງຄວບຄຸມສາຍຕາຂອງເຂົາເຈົ້າ.

Verse 41

तथा गृहीते कुरुवीरमुख्ये वीरेण तेनाद्भुतविक्रमेण । आश्चर्यमासीद्दिवि देवतानां देवीभिराकाशतले निरीक्ष्य तम्

ເມື່ອວີລະບຸລຸດຜູ້ເປັນເອກໃນຫມູ່ກຸຣຸ ຖືກວີລະບຸລຸດຜູ້ມີພະລັງອັນອັດສະຈັນຈັບໄວ້ ເທວະທັງຫຼາຍໃນສະຫວັນກໍພາກັນພິສົດອັດສະຈັນ ແລະເທວີທັງຫຼາຍກໍເບິ່ງລາວຈາກພື້ນຟ້າອັນກວ້າງໃຫຍ່।

Verse 42

सागरस्य ततस्तीरे बर्बरीकं गतं तदा । निरीक्ष्य भगवान्रुद्रो वियत्स्थः समभाषत

ຕໍ່ມາ ເມື່ອບາບາຣີກະໄປຮອດຝັ່ງທະເລ ພຣະຣຸດຣະຜູ້ເປັນພຣະຜູ້ມີພາກ ຜູ້ສະຖິດຢູ່ໃນຟ້າ ໄດ້ເບິ່ງແລ້ວກ່າວວາຈາ।

Verse 43

भोभो राक्षसशार्दूल बर्बरीक महाबल । मुंचैनं भरतश्रेष्ठं भीमं तव पितामहम्

“ໂຮ ໂຮ, ເຈົ້າເປັນເສືອໃນຫມູ່ຣາກສະ, ບາບາຣີກະ ຜູ້ມີພະລັງອັນໃຫຍ່! ຈົ່ງປ່ອຍພີມະນີ້ ຜູ້ເປັນຍອດໃນຫມູ່ພາຣະຕະ—ຜູ້ເປັນປູ່ຂອງເຈົ້າເອງ.”

Verse 44

अयं हि तीर्थयात्रायां विचरन्भ्रातृभिर्युतः । कृष्णया चाप्यदस्तीर्थं स्नातुमेवाभ्युपाययौ

“ເພາະວ່າລາວກໍາລັງເດີນທາງຈາລະນະໄປຕາມຕີຣຖະ ພ້ອມດ້ວຍພີ່ນ້ອງຂອງລາວ ແລະມີກຣິສນາດ້ວຍ; ລາວມາຮອດທ່ານ້ໍາສັກສິດນີ້ ເພື່ອອາບນ້ໍາໂດຍເຈດຈໍານົງ.”

Verse 45

सम्मानं सर्वथा तस्मादर्हः कौरवनंदनः । अपापो वा सपापो वा पूज्य एव पितामहः

“ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ລູກຫຼານແຫ່ງກຸຣຸ, ລາວສົມຄວນໄດ້ຮັບການເຄົາລົບທຸກປະການ. ຈະບໍ່ມີບາບ ຫຼືມີບາບກໍຕາມ, ປູ່ນັ້ນຄວນໄດ້ຮັບການບູຊາເຄົາລົບເທົ່າກັນ.”

Verse 46

सूत उवाच । इति रुद्रवचः श्रुत्वा सहसा तं विमुच्य सः । न्यपतत्पादयोर्हा धिक्कष्टं कष्टं च प्राह सः

ພຣະສູຕະ ກ່າວວ່າ: ເມື່ອໄດ້ຍິນຄຳເວົ້າເຫຼົ່ານີ້ຂອງ ພຣະຣຸດຣະ, ລາວກໍປ່ອຍພຣະອົງທັນທີ, ກົ້ມລົງຂາບທີ່ຕີນ ແລະ ຮ້ອງໄຫ້ວ່າ "ໂຖ່ເອີຍ! ຄວາມທຸກນີ້ຊ່າງໜ້າອັບອາຍແທ້ໆ - ມັນຊ່າງຮ້າຍແຮງ, ມັນຊ່າງຮ້າຍແຮງ!"

Verse 47

क्षम्यतां क्षम्यतां चेति पुनः पुनरवोचत । शिरश्च ताडयन्स्वीयं रुरोद च मुहुर्मुहुः

ລາວໄດ້ອ້ອນວອນຊ້ຳແລ້ວຊ້ຳອີກວ່າ "ຍົກໂທດໃຫ້ຂ້ານ້ອຍແດ່, ຍົກໂທດໃຫ້ຂ້ານ້ອຍແດ່," ພ້ອມທັງຕີຫົວຂອງຕົນເອງ ແລະ ຮ້ອງໄຫ້ບໍ່ຢຸດ.

Verse 48

तं तथा परिशोचंतं मुह्यमानं मुहुर्मुहुः । भीमसेनः समालिंग्य आघ्राय च वचोऽब्रवीत्

ເມື່ອເຫັນລາວໂສກເສົ້າເຊັ່ນນັ້ນ ແລະ ເສຍສະຕິຊ້ຳແລ້ວຊ້ຳອີກ, ພຣະພີມະເສນະ ຈຶ່ງໄດ້ໂອບກອດລາວ, ດົມຫົວຂອງລາວດ້ວຍຄວາມຮັກແພງ, ແລະ ເວົ້າກັບລາວ.

Verse 49

वयं त्वां नैव जानीमस्त्वं चास्माञ्जन्मकालतः । अत्र वासश्च ते पुत्र भैमेः कृष्णाच्च संश्रुतः

"ພວກຂ້າພະເຈົ້າບໍ່ຈື່ເຈົ້າເລີຍ, ແລະ ເຈົ້າກໍບໍ່ຮູ້ຈັກພວກຂ້າພະເຈົ້າຕັ້ງແຕ່ເກີດ. ແຕ່ລູກເອີຍ, ການພັກເຊົາຂອງເຈົ້າຢູ່ທີ່ນີ້ໄດ້ຖືກສັນຍາໄວ້ແລ້ວ - ໃນນາມຂອງ ພຣະພີມະ ແລະ ໂດຍ ພຣະນາງກຣິສນາ."

Verse 50

परं नो विस्मृतं सर्वं नानादुःखैः प्रमुह्यताम् । दुःखितानां यतः सर्वा स्मृतिर्लुप्ता भवेत्स्फुटम्

"ຍິ່ງໄປກວ່ານັ້ນ, ທຸກສິ່ງທຸກຢ່າງໄດ້ຫຼຸດອອກຈາກຄວາມຊົງຈໍາຂອງພວກຂ້າພະເຈົ້າ, ເພາະວ່າພວກຂ້າພະເຈົ້າຖືກຄອບງໍາດ້ວຍຄວາມໂສກເສົ້າຫຼາຍປະການ. ແທ້ຈິງແລ້ວ, ສໍາລັບຜູ້ທີ່ມີຄວາມທຸກ, ຄວາມຊົງຈໍາທັງຫມົດຍ່ອມສູນຫາຍໄປຢ່າງຊັດເຈນ."

Verse 51

तदस्माकमिदं दुःखं सर्वकालविधानतः । मा शोचस्त्वं च तनय न ते दोषोऽस्ति चाण्वपि

ຄວາມໂສກຂອງພວກເຮົານີ້ເກີດຕາມກົດແຫ່ງເວລາ. ຢ່າໂສກເສົ້າເລີຍ ລູກເອີຍ—ໃນເຈົ້າບໍ່ມີຜິດແມ່ນແຕ່ນ້ອຍ.

Verse 52

यतः सर्वः क्षत्रियस्य दंड्यो विपथिसंस्थि तः । आत्मापिदंड्यः साधूनां प्रवृत्तः कुपथाद्यदि

ເພາະຜູ້ໃດຢືນຢູ່ໃນທາງຜິດ ຍ່ອມຖືກກະສັດນັກຮົບ (ກະສັດຕຣິຍະ) ລົງໂທດ; ແມ່ນແຕ່ຕົນເອງກໍກາຍເປັນຜູ້ຄວນຖືກລົງໂທດໃນສາຍຕາຂອງສາທຸຊົນ ຫາກຫັນໄປສູ່ທາງຊົ່ວ.

Verse 53

पितृमातृसुहृद्भ्रातृपुत्रादीनां किमुच्यते । अतीव मम हर्षोऽयं धन्योहं पूर्वजाश्च मे

ແລ້ວຈະຕ້ອງເວົ້າຫຍັງອີກກ່ຽວກັບພໍ່ ແມ່ ມິດ ພີ່ນ້ອງ ລູກ ແລະອື່ນໆ? ຄວາມຍິນດີຂອງຂ້ອຍໃຫຍ່ຫຼາຍ; ຂ້ອຍເປັນຜູ້ມີພອນ—ແລະບັນພະບຸລຸດຂອງຂ້ອຍກໍມີພອນເຊັ່ນກັນ.

Verse 54

यस्य त्वीदृशकः पौत्रो धर्मज्ञो धर्मपालकः । वरार्हस्त्वं प्रशंसार्हो भवान्येषां सतां तथा

ຜູ້ໃດມີຫຼານຊາຍເຊັ່ນນີ້—ຜູ້ຮູ້ທຳມະ ແລະປົກປ້ອງທຳມະ—ຜູ້ເຖົ້ານັ້ນຄວນໄດ້ຮັບກຽດສູງສຸດ ແລະຄວນໄດ້ຮັບຄຳສັນລະເສີນ ເຊັ່ນດຽວກັບສັດບຸລຸດທັງຫຼາຍ.

Verse 55

तस्माच्छोकं विहायेमं स्वस्थो भवि तुमर्हसि

ດັ່ງນັ້ນ ຈົ່ງລະທິ້ງຄວາມໂສກນີ້ ແລະຄວນເປັນຜູ້ສະຫງົບ ແຂງແຮງດີອີກຄັ້ງ.

Verse 56

बर्बरीक उवाच । पापं मां ताततात त्वं ब्रह्मघ्नादपि कुत्सितम् । अप्रशस्यं नार्हसीह द्रष्टुं स्प्रष्टुमपि प्रभो

ບາບາຣີກາ ກ່າວວ່າ: ໂອ ພໍ່ຜູ້ນ່າເຄົາລົບ—ແທ້ໆ ໂອ ປູ່—ຂ້າພະເຈົ້າເປັນຄົນບາບ ນ່າລະອາຍຍິ່ງກວ່າຜູ້ຂ້າພຣາຫມັນ. ໂອ ພຣະເຈົ້າ, ບໍ່ຄວນແມ່ນແຕ່ເບິ່ງຂ້າພະເຈົ້າ ຍິ່ງບໍ່ຄວນແຕະຕ້ອງ.

Verse 57

सर्वेषामेव पापानां निष्कृतिः प्रोच्यते बुधैः । पित्रोरभक्तस्य पुनर्निष्कृतिर्नैव विद्यते

ນັກປັນຍາກ່າວວ່າ ບາບທັງປວງຍ່ອມມີທາງແກ້ໄຂດ້ວຍປຣາຍະຈິດ; ແຕ່ຜູ້ບໍ່ມີຄວາມກະຕັນຍູຕໍ່ພໍ່ແມ່ ບໍ່ມີການຊົດໃຊ້ໃດໆອີກເລີຍ.

Verse 58

तद्येन देहेन मया ताततातोऽभिपीडितः । तत्त्वमेव समुत्स्रक्ष्ये महीसागरसंगमे

ດ້ວຍກາຍນີ້ແຫຼະ ທີ່ຂ້າພະເຈົ້າເຄີຍບີບຄັ້ນພໍ່ແລະປູ່, ຂ້າພະເຈົ້າຈະສະຫຼະກາຍນັ້ນເອງ ຢູ່ຈຸດທີ່ດິນກັບທະເລມາພົບກັນ.

Verse 59

मैवं भवेयमन्येषु अपि जन्मसु पातकी । न मामस्मादभिप्रायादर्हः कोऽपि निवर्तितुम्

ຂໍໃຫ້ໃນການເກີດອື່ນໆ ຂ້າພະເຈົ້າຢ່າເປັນຄົນບາບເຊັ່ນນີ້ອີກ. ບໍ່ມີໃຜມີສິດຫ້າມຂ້າພະເຈົ້າຈາກຄວາມຕັ້ງໃຈນີ້.

Verse 60

यतोंऽशेन विलुप्येत प्रायश्चित्तान्निवारकः । एवमुक्त्वा समुत्प्लुत्य ययौ चैवार्णवं बली

ເພື່ອບໍ່ໃຫ້ມີອຸປະສັກໃດໆ ທີ່ຈະທຳໃຫ້ການຊົດໃຊ້ບາບຫຼຸດລົງແມ່ນແຕ່ເລັກນ້ອຍ, ເມື່ອກ່າວດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ຜູ້ກ້າຫານກໍກະໂດດຂຶ້ນ ແລະໄປສູ່ມະຫາສະໝຸດໂດຍກົງ.

Verse 61

समुद्रोऽपि चकंपे च कथमेनं निहन्म्यहम् । ततः सिद्धांबिकायाश्च देव्यस्तत्र चतुर्दश

ແມ່ນແຕ່ທະເລກໍສັ່ນສະເທືອນ ແລະຄິດວ່າ: «ຂ້ອຍຈະບໍ່ຟັນລົງໃສ່ເຂົາໄດ້ແນວໃດ?» ແລ້ວຕໍ່ມາ ທີ່ນັ້ນ ດວງເທວີ 14 ພຣະອົງ ຂອງສິດທາອຳບິກາ ປາກົດຂຶ້ນ।

Verse 62

समालिंग्य च संस्थाप्य रुद्रेण सहिता जगुः । अज्ञातविहिते पापे नास्ति वीरेंद्र कल्मषम्

ພວກນາງກອດເຂົາ ແລະຈັດໃຫ້ຢືນຢູ່ຢ່າງຖືກຕ້ອງ ໂດຍມີຣຸດຣະຮ່ວມຄຽງ ແລ້ວຂັບຮ້ອງວ່າ: «ໂອ ຈອມເຈົ້າແຫ່ງວີຣະຊົນ, ບາບທີ່ເຮັດໂດຍບໍ່ຮູ້ ບໍ່ມີມົນທິນໃດເກາະຕິດເຈົ້າ»।

Verse 63

शास्त्रेषूक्तमिदं वाक्यं नान्यथा कर्तुमर्हसि । अमुं च पृष्ठलग्नं त्वं पश्य भोः स्वं पितामहम्

ຖ້ອຍຄຳນີ້ ຖືກປະກາດໄວ້ໃນຊາສະຕຣາ; ເຈົ້າບໍ່ຄວນເຮັດຜິດໄປຈາກນັ້ນ. ແລະຈົ່ງເບິ່ງ—ໂອ ທ່ານ—ປູ່ຂອງເຈົ້າເອງ ກຳລັງເກາະຕິດຢູ່ຫຼັງຂອງເຈົ້າ।

Verse 64

पुत्रपुत्रेति भाषंतमनु त्वा मरणोन्मुखम् । अधुना चेत्स्वकं देहं वीर त्वं परित्यक्ष्यसि

ເຂົາຮ້ອງວ່າ «ລູກເອີຍ, ລູກຂອງຂ້ອຍ!» ແລ້ວຕາມເຈົ້າໄປ ໃນຂະນະທີ່ເຈົ້າຫັນໜ້າເຂົ້າສູ່ຄວາມຕາຍ. ຖ້າບັດນີ້—ໂອ ວີຣະຊົນ—ເຈົ້າຈະລະທິ້ງກາຍຂອງຕົນ (ຈົ່ງຄິດໃຫ້ລຶກ)।

Verse 65

ततस्त्यक्ष्यति भीमोऽपि पातकं तन्महत्तव । एवं ज्ञात्वा धारय त्वं स्वशरीरं महामते

ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ແມ່ນແຕ່ພີມະກໍຈະປະລະບາບອັນໃຫຍ່ນັ້ນຂອງເຈົ້າ. ຮູ້ເຊັ່ນນີ້ແລ້ວ—ໂອ ຜູ້ມີປັນຍາໃຫຍ່—ຈົ່ງຮັກສາກາຍຂອງຕົນໄວ້ (ຢ່າລະທິ້ງ).

Verse 66

अथ चेत्त्यक्तुकामस्त्वं तत्रापि वचनं शृणु । स्वल्पेनैव च कालेन कृष्णाद्देवकिनंदनात्

ແຕ່ຖ້າເຈົ້າຍັງປາຖະນາຈະລະທິ້ມຊີວິດ ກໍຈົ່ງຟັງຖ້ອຍຄໍານີ້ໃນທີ່ນັ້ນເຖີດ: ໃນເວລາສັ້ນຫຼາຍ ຈາກພຣະກຣິດສະນາ ພຣະບຸດຂອງເທວະກີ ການນີ້ຈະສໍາເລັດລົງ।

Verse 67

देहपातस्तव प्रोक्तस्तं प्रतीक्ष यदीच्छ सि । यतो विष्णुकराद्वत्स देहपातो विशिष्यते

ການຕົກລົງຂອງຮ່າງກາຍເຈົ້າ (ຄວາມຕາຍ) ໄດ້ຖືກກ່າວໄວ້ແລ້ວ—ຖ້າເຈົ້າປາຖະນາ ຈົ່ງຄອຍຖ້າມັນ. ໂອ້ຜູ້ເປັນທີ່ຮັກ, ການວາງຮ່າງກາຍໂດຍພຣະຫັດຂອງພຣະວິສະນຸ ຖືກນັບວ່າປະເສີດຍິ່ງ।

Verse 68

तस्मात्प्रतीक्ष तं कालमस्माकं प्रार्थितेन च । एवमुक्तो निववृते बर्बरीकोऽपि दुर्मनाः

ດັ່ງນັ້ນ ຈົ່ງຄອຍຖ້າເວລານັ້ນ ຕາມທີ່ພວກເຮົາໄດ້ອ້ອນວອນ. ເມື່ອຖືກກ່າວຢ່າງນັ້ນ ບາບາຣີກາກໍຖອນກັບ ແມ່ນແຕ່ໃຈຫມອງຫມົດ।

Verse 69

रुद्रं देवीश्च चामुंडां सोपालंभं वचोऽब्रवीत् । त्वमेव देवि जानासि रक्ष्यते शार्ङ्गधन्विना

ລາວໄດ້ເວົ້າຖ້ອຍຄໍາຕໍານິຕໍ່ພຣະຣຸດຣະ ແລະພຣະເທວີ—ແມ່ນແຕ່ຈາມຸນດາດ້ວຍ: “ໂອ້ ເທວີ, ເຈົ້າຜູ້ດຽວຮູ້ວ່າ ລາວຖືກປົກປ້ອງໂດຍຜູ້ຖືຄັນທະນູສາຣັງກະ (ກຣິດສະນາ/ວິສະນຸ) ແນວໃດ.”

Verse 70

पांडवा भूमिलाभार्थे तत्ते कस्मादुपेक्षितम् । त्वया च समुपागत्य रक्षितोऽयं वृकोदरः

“ພວກປານດະວະປາຖະນາຈະໄດ້ຄືນອານາຈັກ—ເປັນຫຍັງເຈົ້າຈຶ່ງລະເລີຍສິ່ງນັ້ນ? ແລະ ວຣິໂກດະຣະ (ພີມະ) ຜູ້ນີ້ ກໍຖືກປົກປ້ອງ ຫຼັງຈາກເຈົ້າໄດ້ອອກມາແຊກແຊງ.”

Verse 71

देव्युवाच । अहं च रक्षयिष्यामि स्वभक्तं कृष्णमृत्युतः । यस्माच्च चंडिकाकृत्ये कृतोऽनेन महारणः । तस्माच्चंडिलनाम्नायं विश्वपूज्यो भविष्यति

ເທວີກ່າວວ່າ: «ເຮົາກໍຈະປົກປ້ອງຜູ້ສັດທາຂອງເຮົາ ຄຣິສນະ ໃຫ້ພົ້ນຈາກຄວາມຕາຍ. ແລະເນື່ອງຈາກໃນການຮັບໃຊ້ແມ່ຈັນດິກາ ລາວໄດ້ຕໍ່ສູ້ສົງຄາມໃຫຍ່ ດັ່ງນັ້ນລາວຈະໂດງດັງທົ່ວໂລກ ແລະຖືກບູຊາໃນນາມ ‘ຈັນດິລາ’»

Verse 72

एवमुक्त्वा गताः सर्वे देवा देव्यस्त्वदृश्यताम् । भीमोऽपि तं समादाय पांडुभ्यः सर्वमूचिवान्

ເມື່ອກ່າວດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ເທວະແລະເທວີທັງປວງກໍຈາກໄປ ແລະກາຍເປັນມອງບໍ່ເຫັນ. ພີມະກໍນຳເຂົາໄປ ແລະເລົ່າທຸກຢ່າງໃຫ້ພານດະວະຟັງ.

Verse 73

विस्मिताः पांडवास्तं च पूजयित्वा पुनः पुनः । यथोक्तविधिना चक्रुस्तीर्थस्नानमतंद्रिताः

ພານດະວະທັງປວງປະຫລາດໃຈ ແລະບູຊາລາວຊ້ຳໆ. ພວກເຂົາຍັງໄດ້ອາບນ້ຳສັກສິດທີ່ຕີຣຖະ ຕາມພິທີທີ່ກຳນົດ ໂດຍບໍ່ຮູ້ເຫນື່ອຍ.

Verse 74

भीमोपि यत्र रुद्रेण मोक्षितस्तत्र सुप्रभम् । लिंगं संस्थापयामास भीमेश्वरमिति श्रुतम्

ພີມະກໍເຊັ່ນກັນ—ໃນສະຖານທີ່ທີ່ຣຸດຣະໄດ້ປົດປ່ອຍລາວຈາກຄວາມທຸກ—ໄດ້ສ້າງຕັ້ງລິງຄະອັນສະຫງ່າງາມ ອັນເລື່ອງຊື່ວ່າ ‘ພີເມສະວະຣະ’.

Verse 75

ज्येष्ठमासे कृष्णपक्षे चतुर्दश्यामुपोषितः । रात्रौ संपूज्य भीमेशं जन्मपापाद्विमुच्यते

ໃນເດືອນເຈຍດຖະ ໃນຂ້າງແຮມ (ກຣິສນະປັກສະ) ຜູ້ໃດອົບພົດໃນວັນຈັນທຣະທີ 14 (ຈະຕຸຣດະສີ) ແລະບູຊາພຣະພີເມສະໃນຍາມຄ່ຳຄືນດ້ວຍສັດທາເຕັມປ່ຽມ ຈະພົ້ນຈາກບາບທີ່ສະສົມມາແຕ່ເກີດ.

Verse 76

यथैव लिंगानि सुपूजितानि सप्तात्र मुख्यानि महाफलानि । भीमेश्वरं लिंगमिदं तथैव समस्तपापापहरं सुपूज्यम्

ເຊັ່ນດຽວກັນກັບລິງຄະຫຼັກ 7 ອົງ ເມື່ອບູຊາຢ່າງດີ ຍ່ອມໃຫ້ຜົນໃຫຍ່—ລິງຄະພີເມສະວະຣະນີ້ກໍຄວນບູຊາດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ ເພາະຊຳລະບາບທັງປວງ.