Adhyaya 51

Verse 1

अतिथिरुवाच । यदेतत्परलोकस्य स्वरूपं व्याहृतं त्वया । आगमं समुपाश्रित्य तत्तथैव न संशयः

ອະຕິຖິກ່າວວ່າ: “ສິ່ງທີ່ເຈົ້າໄດ້ອະທິບາຍເຖິງຮູບພະພາບແທ້ຂອງໂລກໜ້າ ໂດຍອາໄສອາຄະມະ ນັ້ນເປັນຢ່າງນັ້ນແທ້ ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສເລີຍ.”

Verse 2

किंत्वत्र नास्तिकाः पापाः सन्दिह्यन्तेऽल्पचेतनाः । तेषां निःसंशयकृते वद कर्मफलं हि यत्

ແຕ່ໃນທີ່ນີ້ ຄົນບາບຜູ້ບໍ່ເຊື່ອ ແລະປັນຍານ້ອຍ ຍັງຄົງສົງໄສ. ເພື່ອລົບລ້າງຄວາມສົງໄສນັ້ນ ຈົ່ງກ່າວໃຫ້ແຈ້ງວ່າ ຜົນແຫ່ງກຳແທ້ໆແມ່ນຫຍັງ.

Verse 3

इहैव कस्य कस्यैव कर्मणः पापकस्य च । प्रभावात्कीदृशो जायेत्कमठैतद्वदास्ति चेत्

ແລະໃນຊີວິດນີ້ເອງ ໂດຍອຳນາດອິດທິພົນຂອງກຳບາບຢ່າງໃດແນ່ ຄົນຈຶ່ງເກີດມາມີສະພາບຮ່າງກາຍແບບໃດ? ໂອ ກະມະຖະ, ຖ້າຮູ້ໄດ້ ຈົ່ງກ່າວເຖິງສິ່ງນີ້.

Verse 4

कमठ उवाच । सर्वमेतत्प्रवक्ष्यामि स्थिरो भूत्वा शृणुष्व तत् । यथा मम गुरुः प्राह यन्मे चेतसि संस्थितम्

ກະມະຖະ ກ່າວວ່າ: “ຂ້ອຍຈະອະທິບາຍທັງໝົດນີ້. ຈົ່ງຕັ້ງໃຈໝັ້ນ ແລະຟັງ. ຂ້ອຍຈະກ່າວຕາມທີ່ອາຈານຂອງຂ້ອຍໄດ້ສອນ—ຕາມທີ່ຝັງແນ່ນຢູ່ໃນໃຈຂ້ອຍ.”

Verse 5

ब्रह्महा क्षयरोगी स्यात्सुरापः श्यावदंतकः । सुवर्णचौरः कुनखी दुश्चर्मा गुरुतल्पगः

ຜູ້ຂ້າພຣາຫມັນ ຈະເປັນໂລກຊຳເຮື້ອທຳລາຍກາຍ; ຜູ້ດື່ມເຫຼົ້າ ຈະມີແຂ້ວຄ້ຳ; ຜູ້ລັກຄຳ ຈະມີເລັບຜິດຮູບ; ແລະຜູ້ລ່ວງລະເມີດຕຽງຂອງອາຈານ ຈະເປັນໂລກຜິວໜັງ.

Verse 6

संसर्गी सर्वरोगी स्यात्पंचपातकिनस्त्वमी । निंदामाकर्ण्य साधूनां बधिरः संप्रजायते

ຜູ້ຄົບຄ້າສົມສົນກັບຄົນບາບ ຈະຖືກໂລກພະຍາດທຸກຢ່າງຄອບງຳ; ນີ້ແມ່ນບາບໃຫຍ່ຫ້າປະການ. ແລະຜູ້ຟັງຄຳນິນທາຕໍ່ບັນດາຜູ້ສັກສິດ ຈະເກີດມາເປັນຄົນຫູໜວກ.

Verse 7

स्वयं प्रकीर्तयेच्चापि मूकः पापोऽभिजायते । आज्ञालोपी गुरूणां च अपस्मारी भवेन्नरः

ຜູ້ໃດຍົກຍ້ອງຕົນເອງ ຈະເກີດເປັນຄົນບາບ ແລະເປັນຄົນໃບ້. ຜູ້ໃດລະເມີດຄໍາສັ່ງຂອງຄູອາຈານ ຈະປະສົບໂລກລົມຊັກ (ອະປະສະມາຣີ).

Verse 8

अवज्ञाकारकस्तेषां कृमिरेवाभिजायते । उपेक्षतः पूज्यकार्यं दुष्प्रज्ञत्वं च जायते

ຜູ້ໃດດູໝິ່ນພວກທ່ານ ຈະເກີດເປັນໜອນ. ແລະການລະເລີຍກິດທີ່ຄວນເຮັດແດ່ຜູ້ຄວນບູຊາ ນໍາໃຫ້ເກີດຄວາມໂງ່ທຶບ.

Verse 9

चौर्याय साधुद्रव्याणां दद्याद्यावत्पदानि च । तावद्वर्षाणि पंगुत्वं स प्राप्नोति नराधमः

ຜູ້ໃດລັກຊັບຂອງຜູ້ສາທຸ ແລະຜູ້ບໍລິສຸດ—ຕາມຈໍານວນກ້າວທີ່ເຂົາຍ່າງ—ກໍຈະເປັນຈໍານວນປີນັ້ນທີ່ຄົນຊົ່ວນັ້ນຈະໄດ້ຮັບຄວາມພິການຂາ.

Verse 10

दत्त्वा हरति तद्भूयो जायते कृकलासकः । कुपितानप्रसाद्यैव पूज्यान्स्याच्छीर्षरोगवान्

ຜູ້ໃດໃຫ້ແລ້ວກັບໄປເອົາຄືນ ຈະເກີດເປັນແລນ (ກິ່ງກ່າ). ແລະຜູ້ໃດບໍ່ຂໍຄືນດີ ປ່ອຍໃຫ້ຜູ້ຄວນບູຊາໂກດເຄືອງ ຈະເປັນຜູ້ປ່ວຍໂລກທີ່ສີສະ.

Verse 11

रजस्वलामभिगच्छंश्च चंडालः संप्रजायते । वस्त्रापहारी चित्री स्यात्कृष्णकुष्ठी तथाग्निदः

ຜູ້ໃດເຂົ້າໄປຫາຍິງໃນເວລາມີເລືອດປະຈໍາເດືອນ ຈະເກີດເປັນຈັນດາລ (ຄົນນອກວັນນະ). ຜູ້ລັກເສື້ອຜ້າ ຈະເປັນໂລກຜິວໜັງເປັນດ່າງ; ແລະຜູ້ກໍໄຟເຜົາທໍາລາຍ ຈະທົນທຸກດ້ວຍໂລກກຸດຖະດໍາ.

Verse 12

दर्दुरो रूप्यहारी स्यात्कूटसाक्षी मुखारुजः । परदारांश्च कामेन द्रष्टा स्यादक्षिरोगवान्

ຜູ້ລັກເງິນເງິນຈະເກີດເປັນກົບ. ຜູ້ເປັນພະຍານທີ່ບິດບັງຄວາມຈິງຈະປ່ວຍໂລກປາກ. ຜູ້ເບິ່ງເມຍຄົນອື່ນດ້ວຍກາມຕັນຫາຈະປ່ວຍໂລກຕາ.

Verse 13

प्रतिज्ञायाप्रयच्छन्यो ह्यल्पायुर्जायते नरः । विप्रवृत्त्यपहारी स्यादजीर्णी सर्वदाऽधमः

ຜູ້ສັນຍາແລ້ວບໍ່ໃຫ້ຕາມທີ່ປະຕິຍານ ຈະເກີດເປັນຄົນອາຍຸສັ້ນ. ຜູ້ລັກຊີວິດປະກອບຂອງພຣາຫມັນ ຈະມີອາການອາຫານບໍ່ຍ່ອຍເສມອ ແລະຖືກນັບວ່າຕໍ່າຊ້າ.

Verse 14

नैष्ठिकान्नाशनाद्भूयो निवृत्तो रोगवान्सदा । पत्नीबहुत्वे त्वेकस्यां रेतोमोक्षः क्षयी भवेत्

ຜູ້ທີ່ຫຼີກເວັ້ນຊ້ຳໆຈາກການໃຫ້ອາຫານແກ່ນັກບວດຜູ້ມັ່ນຄົງໃນພຣະວິນັຍ ຈະເປັນໂລກເສມອ. ແລະຜູ້ມີເມຍຫຼາຍ ແຕ່ປ່ອຍນ້ຳເຊື້ອກັບຄົນດຽວ ຈະນຳໄປສູ່ຄວາມຊຸດໂຊມແລະຄວາມຖອຍທອນ.

Verse 15

स्वामिना धर्मयुक्तो यस्त्वन्यायेन समाचरेत् । स्वयं वा भक्षयेद्द्रव्यं स मूढः स्याज्जलोदरी

ແມ່ນແຕ່ຢູ່ໃຕ້ນາຍຜູ້ຕັ້ງຢູ່ໃນທຳ ຜູ້ໃດປະພຶດອະຍຸດຕິທຳ ຫຼືກິນໃຊ້ຊັບທີ່ຝາກໄວ້ເອງ ຜູ້ນັ້ນຈະເປັນຄົນຫຼົງ ແລະປ່ວຍໂລກບວມນ້ຳ.

Verse 16

दुर्बलं पीड्यमानं यो बलवान्समुपेक्षते । अंगहीनः स च भवेदन्नहृत्क्षुधितो भवेत्

ຜູ້ມີກຳລັງແຕ່ເມີນເຉີຍຄົນອ່ອນແອທີ່ກຳລັງຖືກຂົ່ມເຫັງ ຈະກາຍເປັນຄົນພິການ. ແລະຜູ້ລັກອາຫານ ຈະຫິວໂຫຍເສມອ.

Verse 17

व्यवहारे पक्षपाती जिह्वारोगी भवेन्नरः । धर्मप्रवृत्तिं सञ्चार्य पत्न्यादीष्टवियोगकृत्

ຜູ້ໃດລໍາເອີຍໃນການຕັດສິນ ຜູ້ນັ້ນຈະເກີດໂລກທີ່ລີ້ນ. ແລະຜູ້ໃດທີ່ຂັດຂວາງການປະພຶດທາງທໍາ ຈະເປັນເຫດໃຫ້ແຍກຈາກຜູ້ຮັກ—ເມຍ ແລະຜູ້ອື່ນໆ.

Verse 18

स्वयं पाकाग्रभोजी यो गलरोगमवाप्नुयात् । पंचयज्ञानकृत्वैव भुञ्जानो ग्रामशूकरः

ຜູ້ໃດກິນອາຫານຈາກຫມໍ້ປຸງແຕ່ງກ່ອນຈະແບ່ງໃຫ້ຜູ້ອື່ນ ຜູ້ນັ້ນຈະໄດ້ໂລກຄໍ. ແລະຜູ້ໃດກິນໂດຍບໍ່ໄດ້ປະກອບຍັດຍາ (ຍະຍະ) ຫ້າປະຈໍາວັນ ຈະເຫມືອນຫມູບ້ານ.

Verse 19

पर्वमैथुन कृन्मेही परित्यज्य स्वगेहिनीम् । वेश्यादिरक्तो मूढात्मा खल्वाटो जायते नरः

ຜູ້ໃດປະພຶດເພດສຳພັນໃນວັນເວລາທີ່ຫ້າມ ຜູ້ນັ້ນຈະເກີດໂລກທາງປັດສະວະ/ກາມ. ລະທິ້ງເມຍຂອງຕົນ ແລ້ວໄປຕິດໃຈນາງໂສເພນີແລະອື່ນໆ ຄົນຫຼົງນັ້ນຈະເກີດເປັນຄົນຫົວລ້ານ.

Verse 20

परिक्षीणान्मित्रबन्धून्स्वामिनं दयितानुगान् । अवमन्य निवृत्तात्मा क्लिष्टवृत्तिः सदा भवेत्

ຜູ້ໃດມີໃຈຫັນໜີ ແລ້ວດູຖູກມິດສະຫາຍແລະຍາດພີ່ນ້ອງທີ່ອ່ອນແອ ພ້ອມທັງນາຍແລະຜູ້ພຶ່ງພາທີ່ຈົ່ງຮັກພັກດີ ຜູ້ນັ້ນຈະດໍາລົງຊີວິດຢ່າງລໍາບາກທຸກຂ໌ຢູ່ເສມອ.

Verse 21

छद्मनोपचरेद्यस्तु पितरौ स्वामिनं गुरून् । प्राप्तव्यार्थस्यातिकष्टात्परिभ्रंशोर्थजो भवेत्

ຜູ້ໃດປະພຶດດ້ວຍການຫລອກລວງຕໍ່ພໍ່ແມ່ ນາຍ ຫຼືຄູອາຈານ ແມ່ນແມ່ນວ່າຈະພາກພຽນຫນັກເພື່ອໄດ້ຄວາມຮັ່ງມີ ກໍຈະປະສົບຄວາມພັງທະລາຍຂອງຊັບນັ້ນ ອັນເກີດຈາກກຳຜິດຂອງຕົນ.

Verse 22

विश्रब्धस्यापहारी तु दुःखानां भाजनं भवेत् । धार्मिके क्षुद्रकारी यो नरः स वामनो भवेत्

ຜູ້ໃດລັກຈາກຜູ້ທີ່ໄວ້ໃຈ ຜູ້ນັ້ນຈະເປັນພາຊະນະແຫ່ງຄວາມທຸກ. ແລະຜູ້ຊາຍທີ່ກະທຳຕ່ຳຊ້າຕໍ່ຜູ້ມີທຳ ຈະເກີດໃໝ່ເປັນຄົນເຕັ້ຍ.

Verse 23

दुर्बलवृषवाही यः कटिलूती भवेत्स च

ຜູ້ໃດຂັບຫຼືບັງຄັບໃຫ້ງົວຜູ້ອ່ອນແອຮັບພາລະໜັກ ຜູ້ນັ້ນຈະເກີດໃໝ່ເປັນ kaṭilūtī ສັດຕ່ຳທີ່ຄືບຄານ.

Verse 24

जात्यंधश्चापि यो गोघ्नो निःपशुर्दुःखकृद्गवाम् । निर्दयो गोषु घाताद्यैः सदा सोध्वसु कष्टगः

ຜູ້ໃດຂ້າງົວ ເຮັດໃຫ້ຜູ້ອື່ນຂາດງົວ ແລະກໍ່ທຸກໃຫ້ຝູງງົວ—ບໍ່ມີເມດຕາ ທຳຮ້າຍດ້ວຍວິທີຕ່າງໆ—ຈະເກີດມາຕາບອດແຕ່ກຳເນີດ ແລະພົບຄວາມລຳບາກເສມອໃນທາງເດີນຊີວິດ.

Verse 25

निस्तेजकः सभायां यो गलगण्डी स जायते । सदा क्रोधी च चंडालः पूतिवक्त्रश्च सूचकः

ຜູ້ໃດທຳໃຫ້ກຽດສັກຂອງຜູ້ອື່ນຫຼຸດລົງໃນສະພາ ຜູ້ນັ້ນຈະເກີດມີຄໍພອງ (goitre). ຜູ້ທີ່ໂກດງ່າຍຢູ່ເສມອ ຈະເປັນຈັນດາລາ; ແລະຜູ້ຟ້ອງຮ້ອງສໍ້ສອດ ຈະເກີດມີປາກເໝັນ.

Verse 26

अजविक्रयकृद्व्याधः कुण्डाशी भृतको भवेत् । नास्तिकस्तिल पिंडी स्यादश्रद्धो गीतजीवनः

ນາຍພານຜູ້ຂ້າສັດທີ່ດຳລົງຊີວິດດ້ວຍການຂາຍແບ້ ຈະເກີດເປັນ kuṇḍāśī (ຜູ້ກິນອາຫານບໍ່ບໍລິສຸດ) ແລະເປັນຄົນຮັບຈ້າງ. ຜູ້ບໍ່ເຊື່ອຖື (ນາສຕິກ) ຈະເປັນ tila-piṇḍī ຜູ້ຕ່ຳຕ້ອຍນ່າສົງສານ. ຜູ້ຂາດສັດທາ ຈະດຳລົງຊີວິດດ້ວຍການຮ້ອງເພງແຕ່ພາຍນອກ.

Verse 27

अभक्ष्यादो गण्डमाली स्त्रीखादी चाऽसुतस्य कृत् । अन्यायतो ज्ञानग्राही मूर्खो भवति मानवः

ຜູ້ກິນອາຫານຕ້ອງຫ້າມ ຈະເກີດໂລກພະຍາດ ມີຕ່ອມບວມເປັນພວງດັ່ງມາລາ. ຜູ້ລ່ວງລະເມີດຍິງ ກໍເປັນເຫດໃຫ້ໄຮ້ບຸດ. ແລະຜູ້ຊິງຄວາມຮູ້ດ້ວຍຄວາມອະຍຸດຕິທໍາ ຈະກາຍເປັນຄົນໂງ່ເຂົາ.

Verse 28

शास्त्रचौरः केकराक्षः कथां पुण्यां च द्वेष्टि यः । कृमिवक्त्रः स च भवेद्विभ्रष्टो नरकात्कुधीः

ຜູ້ລັກຄໍາພີສາດສະຕຣາ ຈະເກີດຕາເຂັ້ມຫຼືຕາຂ້າງ. ຜູ້ທີ່ກຽດຊັງຄໍາທຳອັນເປັນບຸນ ຈະເກີດມາມີປາກເນ່າມີໜອນ. ຜູ້ມີປັນຍາຊົ່ວນັ້ນ ແມ່ນຜູ້ຕົກຕ່ໍາຈາກນະລົກ ແລ້ວອອກມາດ້ວຍຄວາມທຸກນີ້.

Verse 29

देवद्विजगवां वृत्तिहारको वांतभक्षकृत् । तडागारामभेत्ता यो भवेद्विकलपाणिकः

ຜູ້ທີ່ຕັດທອນຊີວິດຄວາມເປັນຢູ່ຂອງເທວະ, ພຣາຫມັນ ຫຼື ງົວ; ຜູ້ກິນຂອງຂີ້ຄາຍດັ່ງອາຫານອໍ້ອກ; ແລະຜູ້ທໍາລາຍຫນອງນ້ໍາ ແລະສວນ ຈະເກີດມາມືພິການ ຫຼືມືບໍ່ສົມບູນ.

Verse 30

व्यवहारे च्छलग्राही भृत्यग्रस्तो भवेन्नरः । सदा पुरुषरोगी स्यात्परदाररतो नरः

ຜູ້ທີ່ໃນການຄ້າຂາຍແລະການຕັດສິນ ຈັບຖືການຫລອກລວງ ຈະຖືກບໍລິວານແລະຜູ້ພຶ່ງພາກົດຂີ່. ຜູ້ທີ່ຫມົດໃຈໃນເມຍຂອງຄົນອື່ນ ຈະປ່ວຍເປັນໂລກຮ້າຍຢ່າງສະເໝີ.

Verse 31

वात रोगी कुवैद्यः स्याद्दुश्चर्मा गुरुतल्पगः । मधुमेही खरीगामी गोत्रस्त्रीमैथुनोऽप्रसूः

ຜູ້ທີ່ປ່ວຍໂລກວາຕະ ຈະກາຍເປັນໝໍປອມ. ຜູ້ລ່ວງລະເມີດຕຽງຂອງຄູອາຈານ ຈະເກີດມາມີໂລກຜິວໜັງຮ້າຍ. ຜູ້ມີເພດສຳພັນກັບລາ ຈະເປັນໂລກນ້ໍາຕານ. ແລະຜູ້ມີເພດສຳພັນກັບຍິງໃນວົງຕະກູນຂອງຕົນ ຈະໄຮ້ບຸດ—ນີ້ແມ່ນເຄື່ອງໝາຍພາຍນອກຂອງບາບ.

Verse 32

स्वसारं मातरं पुत्रवधूं गच्छन्नबीजवान् । कृतघ्नः सर्व कार्याणां वैफल्यं समुपाश्नुते

ຜູ້ໃດໄປຫາເອື້ອຍນ້ອງຂອງຕົນ ແມ່ຂອງຕົນ ຫຼືເມຍຂອງລູກຊາຍ ຜູ້ນັ້ນຈະເປັນຜູ້ບໍ່ມີເມັດພັນ (ບໍ່ສາມາດມີລູກ)। ຜູ້ອະກະຕັນຍູຍັງປະສົບຄວາມລົ້ມເຫຼວໃນການງານທຸກຢ່າງ។

Verse 33

इत्येष लक्षणोद्देशः पापिनां परिकीर्तितः । चित्रगुप्तोऽपि मुह्येत सकलस्यानुवर्णने

ດັ່ງນີ້ ການຊີ້ບອກໂດຍຫຍໍ້ເຖິງລັກສະນະຂອງຄົນບາບ ໄດ້ຖືກກ່າວໄວ້ແລ້ວ। ແມ່ນແຕ່ຈິດຣະກຸບຕະ (Citragupta) ກໍອາດສັບສົນ ເມື່ອຈະພັນລະນາໃຫ້ຄົບຖ້ວນທັງໝົດ।

Verse 34

एते नरक विभ्रष्टा भुक्त्वा योनीः सहस्रशः । एवंविधैश्चिह्निताश्च जायंते लक्षणैर्नराः

ຄົນເຫຼົ່ານີ້ ຜູ້ຕົກຫຼຸດອອກຈາກນະລົກ ຫຼັງຈາກໄດ້ຮັບຜົນໃນຍົນີຫຼາຍພັນຄັ້ງ ຈະເກີດມາໃນມະນຸດໂລກ ພ້ອມດ້ວຍສັນຍາແລະລັກສະນະແບບນີ້।

Verse 35

ये हि धर्मं न मन्यंते तथा ये व्यसनैर्जिताः । अनुमानेन बोद्धव्यं यदेते शेषपापिनः

ຜູ້ທີ່ບໍ່ນັບຖືທຳມະ ແລະຜູ້ທີ່ຖືກຄວາມຕິດໃຈ ແລະອະບາຍມຸກຊະນະ—ຄວນຮູ້ໂດຍການອະນຸມານວ່າ ພວກເຂົາແມ່ນຄົນບາບທີ່ຍັງເຫຼືອເສດບາບຢູ່।

Verse 36

येषां त्वंतगतं पापं स्वर्गाद्वा ये समागताः । सर्वव्यसननिर्मुक्ता धर्ममेकं भजन्ति ते

ແຕ່ຜູ້ທີ່ບາບໄດ້ສິ້ນສຸດແລ້ວ ຫຼືຜູ້ທີ່ກັບມາຈາກສະຫວັນ—ພົ້ນຈາກອະບາຍມຸກທັງປວງ—ພວກເຂົານັ້ນບູຊາແລະຍຶດຖືທຳມະແຕ່ຢ່າງດຽວ।

Verse 37

भवंति चात्र श्लोकाः । धर्मादनवमं सौख्यमधर्माद्दुःखसम्भवः । तस्माद्धर्मं सुखार्थाय कुर्यात्पापं विवर्जयेत्

ແລະໃນນີ້ມີຄາຖາ: ຈາກທຳມະເກີດສຸກອັນບໍ່ເສື່ອມ; ຈາກອະທຳມະເກີດທຸກຂ໌. ດັ່ງນັ້ນເພື່ອສຸກ ຄວນປະພຶດທຳມະ ແລະຫຼີກບາບ.

Verse 38

लोकद्वयेऽपि यत्सौख्यं तद्धर्मात्प्रोच्यते यतः । धर्ममेकमतः कुर्यात्सर्वकार्यार्थसिद्धये

ສຸກໃດໆໃນສອງໂລກ ກ່າວວ່າເກີດຈາກທຳມະ. ດັ່ງນັ້ນ ຄວນປະພຶດທຳມະພຽງຢ່າງດຽວ ເພື່ອໃຫ້ການງານແລະເປົ້າໝາຍທຸກຢ່າງສຳເລັດ.

Verse 39

मुहूर्तमपि जीवेत नरः शुक्लेन कर्मणा । न कल्पमपि जीवेत लोकद्वयविरोधिना

ຄົນຄວນມີຊີວິດແມ່ນແຕ່ຊົ່ວຂະນະ ດ້ວຍກຳທີ່ບໍລິສຸດແຈ້ງໃສ; ຢ່າມີຊີວິດແມ່ນແຕ່ຄັນດອນ ດ້ວຍຄວາມປະພຶດທີ່ຕໍ່ຕ້ານສອງໂລກ.

Verse 40

इति पृष्टं त्वया विप्र यथाशक्त्या मयेरितम् । असूक्तं सूक्तमथवा क्षंतव्यं किं वदामि च

ດັ່ງນີ້ແຫຼະ ໂອ ພຣາຫມັນ, ສິ່ງທີ່ເຈົ້າຖາມ ຂ້ອຍໄດ້ຕອບຕາມກຳລັງ. ຈະເວົ້າດີຫຼືບໍ່ດີ ຂໍໃຫ້ອະໄພ—ຂ້ອຍຈະເວົ້າອັນໃດອີກ?

Verse 41

नारद उवाच । कमठस्यैतदाकर्ण्य अष्टवर्षस्य भाषितम् । भगवान्भास्करः प्रीतो बभूवातीव विस्मितः

ນາຣະດະ ກ່າວວ່າ: ເມື່ອພຣະພາສະກະ ພຣະເທວະແຫ່ງດວງອາທິດ ໄດ້ຍິນຖ້ອຍຄຳນີ້ທີ່ກະມະຖະ ເດັກນ້ອຍອາຍຸແປດປີ ເວົ້າ ກໍເກີດຄວາມປິຕິ ແລະອັດສະຈັນຢ່າງຍິ່ງ.

Verse 42

प्रशशंस च तान्विप्रान्हारीतप्रमुखांस्तदा । अहो वसुमती धन्या द्विजैरेवंविधोत्तमैः

ແລ້ວພຣະອາທິດໄດ້ສັນລະເສີນພຣາຫມັນເຫຼົ່ານັ້ນ ໂດຍມີ ຮາຣີຕະ ເປັນຫົວໜ້າວ່າ: «ໂອ! ແຜ່ນດິນນີ້ຊ່າງມີພອນ ເພາະໄດ້ຮັບການປະດັບດ້ວຍທະວິຊະຜູ້ຍອດຢ່າງນີ້!»

Verse 43

अथ प्रजापतिर्धन्यो यन्मर्यादाभिपाल्यते । अमीभिर्ब्राह्मणवरैर्धन्या वेदाश्च संप्रति

ແທ້ຈິງແລ້ວ ພຣະປຣະຊາປະຕິກໍມີພອນ ເພາະຂອບເຂດແຫ່ງທຳມະຖືກຮັກສາ; ແລະໂດຍພຣາຫມັນຜູ້ປະເສີດເຫຼົ່ານີ້ ພຣະເວດາທັງຫຼາຍກໍມີພອນ ແລະຖືກຄ້ຳຈຸນໃນປັດຈຸບັນນີ້.

Verse 44

येषां मध्ये बालबुद्धिरियमेतादृशी स्फुटा । हारीतप्रमुखानां हि का वै बुद्धिर्भविष्यति

ຖ້າໃນພວກເຂົາ ແມ່ນແຕ່ປັນຍາຂອງເດັກນ້ອຍຍັງແຈ້ງຊັດ ແລະເວົ້າໄດ້ຢ່າງຊັດເຈນເຊັ່ນນີ້, ແລ້ວປັນຍາຂອງຜູ້ທີ່ມີ ຮາຣີຕະ ເປັນຫົວໜ້າ ຈະເປັນແນວໃດໜໍ—ການພິຈາລະນາຂອງພວກເຂົາຈະລຶກຊຶ້ງປານໃດ!

Verse 45

असंशयं त्रिलोकस्थमेषामविदितं न हि । यथैतान्नारदः प्राह भूयस्तस्मादमी बहु

ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສເລີຍ ສິ່ງໃດໆໃນສາມໂລກ ບໍ່ມີສິ່ງໃດທີ່ພວກເຂົາບໍ່ຮູ້. ດັ່ງທີ່ ນາຣະດະ ໄດ້ກ່າວເຖິງພວກເຂົາ, ພຣະລິສີເຫຼົ່ານີ້ຈຶ່ງອຸດົມດ້ວຍຄວາມຮູ້ແລະຄຸນທຳຢ່າງຫຼາຍ.

Verse 46

इति प्रशस्य तान्विप्रान्प्रहृष्टो रविरव्रवीत् । अहं सूर्यो विप्रमुख्या युष्माकं दर्शनात्कृते

ເມື່ອສັນລະເສີນພຣາຫມັນເຫຼົ່ານັ້ນແລ້ວ ຣະວິ (ພຣະອາທິດ) ດ້ວຍຄວາມປິຕິຍິນດີ ໄດ້ກ່າວວ່າ: «ໂອ ພຣາຫມັນຜູ້ເປັນຫົວໜ້າ, ຂ້າແມ່ນ ສູຣຍະ; ຂ້າມາເພື່ອໄດ້ເຫັນພວກທ່ານ»។

Verse 47

समागतः सूर्यलोकात्प्राप्तं नेत्रफलं च मे । भवद्विधैर्विप्रमुख्यैः संजल्पनसहासनात्

ຂ້າພະເຈົ້າມາຈາກສູຣະຍະໂລກ ແລະໄດ້ຮັບ “ຜົນແຫ່ງດວງຕາ” ຄືບຸນຈາກການໄດ້ເຫັນ ໂດຍການສົນທະນາ ແລະນັ່ງຮ່ວມກັບພຣາຫມັນຜູ້ປະເສີດເຊັ່ນທ່ານທັງຫຼາຍ।

Verse 48

अंत्यजा अपि पूयन्ते किं पुनर्मादृशा द्विजाः । सर्वथा नारदो धन्यो योऽसौ त्रैलोक्यतत्त्ववित्

ແມ່ນແຕ່ຜູ້ເກີດຕໍ່າຕໍ່າກໍຍັງຖືກຊໍາລະໃຫ້ບໍລິສຸດໄດ້; ແລ້ວຈະຍິ່ງກວ່ານັ້ນສໍາລັບພວກເຮົາຜູ້ເປັນທະວິຊະແນ່ນອນ! ນາຣະດະນັ້ນຊ່າງເປັນຜູ້ມີບຸນຍິ່ງ ເພາະທ່ານເປັນຜູ້ຮູ້ຄວາມຈິງແຫ່ງສາມໂລກ।

Verse 49

युष्माभिर्बध्यते श्रेयो यस्य वै धूतकिल्विषैः । प्रणमामि च वः सर्वान्मनोबुद्धिसमाधिभिः । तपो विद्या च वृत्तं च यतो वार्द्धक्यकारणम्

ໂດຍທ່ານທັງຫຼາຍ—ຜູ້ທີ່ບາບມົນທິນຖືກສັດສະຫຼັດອອກ—ຄວາມສະຫງົບສຸກແລະຄວາມເຈຣິນຖືກຜູກມັດໃຫ້ໝັ້ນຄົງ. ຂ້າພະເຈົ້າຂໍນົບນ້ອມທ່ານທຸກອົງ ດ້ວຍໃຈ ດ້ວຍປັນຍາ ແລະດ້ວຍສະມາທິແຫ່ງພັກຕິ. ເພາະຕະປະ, ວິທະຍາອັນສັກສິດ, ແລະຈັນຍາບັນອັນດີ ເປັນເຫດໃຫ້ເກີດຄວາມແກ່ສຸກງອມອັນນ່າເຄົາລົບ।

Verse 50

वरं मत्तो वृणीध्वं च दुर्लभं यं हृदीच्छत । यूयं स्वयं हि वरदा मत्संगो मास्तु निष्फलः

ຂໍໃຫ້ທ່ານທັງຫຼາຍເລືອກພອນຈາກຂ້າພະເຈົ້າ—ຂອງປະທານອັນຫາຍາກໃດກໍຕາມທີ່ປາຖະໜາໃນໃຈ. ເພາະທ່ານເອງແມ່ນຜູ້ປະທານພອນ; ຂໍຢ່າໃຫ້ການຄົບຄ່ຳຂອງຂ້າພະເຈົ້າກັບທ່ານເປັນໄປໂດຍບໍ່ເກີດຜົນ।

Verse 51

देवतानां हि संसर्गो निष्फलो नोपजायते । तस्मान्मत्तो वरं किंचिद्वृणुध्वं प्रददामि वः

ການຄົບຄ່ຳກັບເທວະດາບໍ່ເຄີຍເກີດຂຶ້ນໂດຍບໍ່ມີຜົນ. ດັ່ງນັ້ນ ຈົ່ງເລືອກພອນບາງປະການຈາກຂ້າພະເຈົ້າ—ຂ້າພະເຈົ້າຈະປະທານໃຫ້ທ່ານທັງຫຼາຍ।

Verse 52

श्रीनारद उवाच । इति सूर्यवचः श्रुत्वा प्रहृष्टास्ते द्विजोत्तमाः

ພຣະນາຣະດາກ່າວວ່າ: ເມື່ອໄດ້ຍິນພຣະວາຈາຂອງພຣະສູຣະ ບັນດາດວິຊະອຸດຕະມະຜູ້ຮູ້ທັງຫຼາຍກໍປິຕິຍິນດີຢ່າງຫຼາຍ।

Verse 53

संपूज्य परया भक्त्या पाद्यार्घ्यस्तुतिवंदनैः । मंडलादीन्महाजप्यान्गृणंतः प्रोचिरे रविम्

ພວກເຂົາບູຊາດ້ວຍພັກຕິອັນສູງສຸດ ຖວາຍນ້ຳລ້າງພຣະບາດ ແລະ ອາຣະຄະ (arghya) ພ້ອມດ້ວຍບົດສັນລະເສີນ ແລະ ການນົບນ້ອມ; ພ້ອມທັງສະດຸດມະຫາມັນຕຣາອັນໃຫຍ່ ເລີ່ມດ້ວຍບົດມັນດະລາ ແລ້ວຈຶ່ງກ່າວຕໍ່ພຣະຣະວິ (ພຣະອາທິດ)។

Verse 54

जयादित्य जय स्वामिञ्जय भानो जयामल । जय वेदपते शश्वत्तारयास्मानहर्पते

ຊະນະແດ່ພຣະຊະຍາອາທິດຍະ! ຊະນະແດ່ພຣະສະວາມິນ! ຊະນະແດ່ພຣະພານຸ! ຊະນະແດ່ພຣະອະມະລະຜູ້ບໍ່ມີມົນທິນ! ຊະນະແດ່ຈອມແຫ່ງເວດາ—ຂໍໃຫ້ພຣະອົງຊ່ວຍຂ້າພວກເຮົາເສມອ ໂອ ຈອມແຫ່ງວັນ!

Verse 55

विप्राणां त्वं परो देवो विप्रसर्गोऽपि त्वन्मयः । नितरां पूतमेतन्नः स्थानं देव त्वयेक्षितम्

ສຳລັບພຣາຫມະນະທັງຫຼາຍ ພຣະອົງແມ່ນເທວະສູງສຸດ; ແມ່ນແຕ່ຫມູ່ພຣາຫມະນະເອງກໍຖືກພຣະອົງແຜ່ຊຶມ. ໂອ ເທວະ, ສະຖານທີ່ຂອງພວກເຮົານີ້ບໍລິສຸດຢ່າງຍິ່ງ ເພາະໄດ້ຮັບພຣະສາຍຕາຂອງພຣະອົງ।

Verse 56

अद्य नः सफला वेदा अद्य नः सफलाः क्रियाः । अद्य नः सफलं गेहं त्वया संगम्य गोपते

ມື້ນີ້ ເວດາຂອງພວກເຮົາໄດ້ອອກຜົນ; ມື້ນີ້ ພິທີກຳຂອງພວກເຮົາກໍໄດ້ອອກຜົນ. ມື້ນີ້ ແມ່ນແຕ່ເຮືອນຂອງພວກເຮົາກໍເກີດຜົນສຳເລັດ ເພາະໄດ້ພົບພຣະອົງ ໂອ ຈອມເຈົ້າ ແລະ ຜູ້ຄຸ້ມຄອງ!

Verse 57

वरं यदि प्रदातासि तदेनं प्रवृणीमहे । आस्माकीनमिदं स्थानं न हि त्याज्यं कथंचन

ຖ້າພຣະອົງຈະປະທານພອນ ພວກເຮົາຂໍເລືອກພອນນີ້: ສະຖານທີ່ນີ້ອັນເປັນຂອງພວກເຮົາ ຢ່າໄດ້ຖືກລະທິ້ມເລີຍ ບໍ່ວ່າດ້ວຍວິທີໃດກໍຕາມ.

Verse 58

श्रीसूर्य उवाच । यस्माद्भवद्भिः पूर्वं हि जयादित्येति चोदितम् । जयादित्य इति ख्यातस्तस्मात्स्थास्येऽत्र सर्वदा

ພຣະສູຣະຍະອັນສິຣີກ່າວວ່າ: ເນື່ອງຈາກພວກເຈົ້າໄດ້ເອີ້ນຂ້າພະອົງແຕ່ກ່ອນວ່າ “ຊະຍາອາທິຕະຍະ” ຂ້າພະອົງຈຶ່ງຈະເປັນທີ່ຮູ້ຈັກດ້ວຍນາມນັ້ນ; ດັ່ງນັ້ນຂ້າພະອົງຈະພຳນັກຢູ່ນີ້ຕະຫຼອດໄປ.

Verse 59

यावन्मही समुद्राश्च पर्वता नगराणि च । तावत्स्थानमिदं विप्रा न हि त्यक्ष्यामि कर्हिचित्

ຕາບໃດທີ່ແຜ່ນດິນຍັງຄົງຢູ່ ພ້ອມທັງທະເລ ພູເຂົາ ແລະນະຄອນທັງຫຼາຍ ຕາບນັ້ນ ໂອ ພຣາຫມະນທັງຫຼາຍ ສະຖານທີ່ນີ້ກໍຈະຄົງຢູ່; ຂ້າພະອົງຈະບໍ່ລະທິ້ມມັນເລີຍ ໃນເວລາໃດໆ.

Verse 60

दारिद्र्यरोगसंघातान्दद्रवो मंडलानि च । कुष्ठादीन्नाशयिष्यामि भजतामत्र संस्थितः

ຂ້າພະອົງພຳນັກຢູ່ນີ້ ແລະຈະທຳລາຍໃຫ້ຜູ້ບູຊາ: ທັງຄວາມທຸກຍາກ ແລະກອງໂລກພະຍາດທັງຫຼາຍ—ທັງຜື່ນວົງກົມ ແລະໂລກຂີ້ທູດ (ກຸດຖະ) ແລະອື່ນໆ.

Verse 61

यो मामत्र स्थितं चापि पूजयिष्यति मानवः । सूर्यलोकमिवागम्य पूजां तस्य भजाम्यहम्

ຜູ້ໃດເປັນມະນຸດ ບູຊາຂ້າພະອົງຜູ້ຕັ້ງຢູ່ນີ້ ເຂົານັ້ນເຫມືອນໄດ້ເຖິງໂລກແຫ່ງພຣະອາທິດ; ຂ້າພະອົງເອງຈະຮັບ ແລະເສວນາການບູຊາຂອງຜູ້ນັ້ນ.

Verse 62

श्रीनारद उवाच । एवमुक्ते भगवता हारीताद्या द्विजोत्तमाः । मूर्तिं संस्थापयामासुर्वेदोदितविधानतः

ພຣະນາຣະດາ ກ່າວວ່າ: ເມື່ອພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຕັດດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ພວກພຣາຫມັນຜູ້ປະເສີດ ຮາຣີຕາ ແລະອື່ນໆ ໄດ້ປະດິດຕັ້ງພຣະຮູບບູຊາ ຕາມພິທີທີ່ວິທີວິທານໃນເວດາກໍານົດໄວ້.

Verse 63

ततो द्विजाः प्राहुरेवं कमठं त्वत्कृते रविः । अत्र स्वामी स्थितस्तस्मात्प्रथमं स्तुहि त्वं रविम्

ແລ້ວພວກພຣາຫມັນໄດ້ກ່າວກັບກະມະຖະວ່າ: “ເພາະເຈົ້າ ຣະວິ (ພຣະອາທິດ) ຈຶ່ງປະທັບຢູ່ນີ້ເປັນພຣະເຈົ້າ. ດັ່ງນັ້ນ ຈົ່ງສັນລະເສີນພຣະອາທິດກ່ອນເທີດ.”

Verse 64

इत्युक्तो ब्राह्मणैः सर्वैः कमठो वाग्ग्मिनां वरः । प्रणिपत्य जयादित्यं महास्तोत्रमिदं जगौ

ເມື່ອພວກພຣາຫມັນທັງປວງກ່າວດັ່ງນັ້ນ ກະມະຖະ ຜູ້ເປັນເລີດໃນວາຈາ ໄດ້ກົດກາບຕໍ່ ຊະນະອາທິດຍະ ແລະຂັບຮ້ອງສະໂຕດຣະອັນຍິ່ງນີ້.

Verse 65

न त्वं कृतः केवलसंश्रुतश्च यजुष्येवं व्याहरत्यादिदेव । चतुर्विधा भारती दूरदूरं धृष्टः स्तौमि स्वार्थकामः क्षमैतत्

ໂອ ພຣະເທວະເດີມດັ້ງເດີມ, ພຣະອົງບໍ່ແມ່ນສິ່ງທີ່ຖືກສ້າງ ແລະບໍ່ແມ່ນພຽງແຕ່ສິ່ງທີ່ໄດ້ຍິນກ່າວຂານ; ແຕ່ຢະຊຸສເວດາກໍເວົ້າເຖິງພຣະອົງດັ່ງນີ້. ວາຈາອັນມີສີ່ຮູບແບບໄປໄດ້ແຕ່ໄກໆ; ແຕ່ຂ້າພະເຈົ້າກໍກ້າສັນລະເສີນພຣະອົງ ເພາະຄວາມປາຖະໜາຂອງຕົນ—ຂໍພຣະອົງໂປດອະໄພເຖີດ.

Verse 66

मार्तंडसूर्यांशुरविस्तथेन्द्रो भानुर्भगश्चार्यमा स्वर्णरेताः

ພຣະອົງແມ່ນ ມາຣຕັນດະ, ສູຣຍະ, ອັມຊຸ, ຣະວິ ແລະຍັງເປັນ ອິນທຣະ. ພຣະອົງແມ່ນ ພານຸ, ພະຄະ, ອາຣຍະມັນ ແລະຜູ້ມີເມັດພັນດຸດຄໍາ—ຜູ້ສ່ອງສະຫວ່າງຮຸ່ງໂລດ.

Verse 67

दिवाकरो मित्रविष्णुश्च देव ख्यातस्त्वं वै द्वादशात्मा नमस्ते । लोकत्रयं वै तव गर्भगेहं जलाधारः प्रोच्यसे खं समग्रम्

ໂອ ພຣະເຈົ້າ, ທ່ານໂດງດັງເປັນ ດິວາກະຣະ, ມິຕຣະ ແລະ ວິສນຸ; ແທ້ຈິງທ່ານມີສະພາບ 12 ປະການ—ຂ້າພະເຈົ້ານົບນ້ອມ. ໂລກສາມພາກແມ່ນເຮືອນຫ້ອງໃນຄັນຂອງທ່ານ; ທ່ານຖືກເອີ້ນວ່າ ຜູ້ຄ້ຳຈຸນນ້ຳທັງປວງ, ແລະ ຟ້າທັງໝົດແມ່ນຄວາມກວ້າງໃຫຍ່ອັນຄອບຄຸມຂອງທ່ານ।

Verse 68

नक्षत्रमाला कुसुमाभिमाला तस्मै नमो व्योमलिंगाय तुभ्यम्

ປະດັບດ້ວຍພວງດາວນັກສັດ ເຫມືອນພວງດອກໄມ້ອັນງາມ—ຂໍນົບນ້ອມແດ່ທ່ານ, ພຣະລິງຄ໌ແຫ່ງຟ້າ (ວະໂຍມະລິງຄ໌).

Verse 69

त्वं देवदेवस्त्वमनाथनाथस्त्वं प्राप्यपालः कृपणे कृपालुः । त्वं नेत्रनेत्रं जनबुद्धिबुद्धिराकाशकाशो जय जीवजीवः

ທ່ານແມ່ນພຣະເທວະເຫນືອພຣະເທວະ; ທ່ານແມ່ນທີ່ພຶ່ງຂອງຜູ້ບໍ່ມີທີ່ພຶ່ງ. ທ່ານເປັນຜູ້ຄຸ້ມຄອງຜູ້ມາພຶ່ງພາ, ເມດຕາຕໍ່ຜູ້ອ່ອນແອ. ທ່ານແມ່ນຕາຂອງຕາ, ແມ່ນປັນຍາໃນປັນຍາຂອງມະນຸດ; ທ່ານແມ່ນຄວາມສະຫວ່າງແຫ່ງອາກາດ—ຊະນະແດ່ທ່ານ, ໂອ ຊີວິດແຫ່ງສັດມີຊີວິດທັງປວງ.

Verse 70

दारिद्र्यदारिद्र्य निधे निधीनाममंगलामंगल शर्मशर्म । रोगप्ररोगः प्रथितः पृथिव्यां चिरं जयादित्य जयाप्रमेय

ໂອ ຂຸມຊັບໃນຂຸມຊັບທັງປວງ—ຜູ້ຂັບໄລ່ຄວາມທຸກຍາກ ແລະ ຄວາມທຸກຍາກຂອງຄວາມທຸກຍາກ; ໂອ ມົງຄຸນໃນມົງຄຸນ, ໂອ ຄວາມສະຫງົບໃນຄວາມສະຫງົບ. ໂອ ຢາຮັກສາໂລກອັນໂດງດັງໃນແຜ່ນດິນ—ຊະນະແດ່ທ່ານ, ໂອ ອາທິຕະຍະ; ຊະນະແດ່ທ່ານ, ໂອ ຜູ້ຫາຂອບເຂດບໍ່ໄດ້, ຂໍໃຫ້ດຳລົງຍືນຍາວ.

Verse 71

व्याधिग्रस्तं कुष्ठरोगाभिभूतं भग्न प्राणं शीर्णदेहं विसंज्ञम् । माता पिता बांधवाः संत्यजंति सर्वैस्त्यक्तं पासि कोस्ति त्वदन्यः

ຜູ້ຖືກໂລກໄພກົດຂີ່ ຖືກໂລກຂີ້ທູດຄອບງຳ, ລົມຫາຍໃຈອ່ອນລົງ, ກາຍຊູບຊີດ ແລະ ໝົດສະຕິ—ເມື່ອແມ່, ພໍ່ ແລະ ຍາດພີ່ນ້ອງຍັງລະທິ້ງ, ທ່ານຜູ້ດຽວເທົ່ານັ້ນຄຸ້ມຄອງຜູ້ຖືກທິ້ງ. ນອກຈາກທ່ານ ຍັງມີໃຜອີກ?

Verse 72

त्वं मे पिता त्वं जननी त्वमेव त्वं मे गुरुर्बान्धवाश्च त्वमेव । त्वं मे धर्मस्त्वं च मे मोक्षमार्गो दासस्तुभ्यं त्यज वा रक्ष देव

ພຣະອົງແມ່ນພໍ່ຂອງຂ້າພະເຈົ້າ, ພຣະອົງແມ່ນແມ່ຂອງຂ້າພະເຈົ້າ—ພຣະອົງພຽງອົງດຽວ. ພຣະອົງແມ່ນຄູອາຈານ ແລະເປັນຍາດພີ່ນ້ອງຂອງຂ້າພະເຈົ້າ. ພຣະອົງແມ່ນທຳມະ ແລະເປັນທາງໄປສູ່ໂມກສະ. ຂ້າພະເຈົ້າເປັນທາດຂອງພຣະອົງ—ໂອ ເທວະ, ຈະປະຖິ້ມຫຼືຄຸ້ມຄອງ ຕາມພຣະປະສົງເຖີດ.

Verse 73

पापोऽस्मि मूढोऽस्मि महोग्रकर्मा रौद्रोऽस्मि नाचारनिधानमस्मि । तथापि तुभ्यं प्रणिपत्य पादयोर्जयं भक्तानामर्पय श्रीजयार्क

ຂ້າພະເຈົ້າເປັນຄົນບາບ, ເປັນຄົນຫຼົງ, ກະທຳກຳອັນດຸຮ້າຍແຮງກ້າ. ຂ້າພະເຈົ້າຫຍາບຄາຍ ແລະບໍ່ແມ່ນທີ່ສະສົມແຫ່ງຄວາມປະພຶດຖືກຕ້ອງ. ແຕ່ກໍຍັງກົ້ມກາບທີ່ພຣະບາດຂອງພຣະອົງ—ໂອ ຊະຍາອາຣກະຜູ້ຮຸ່ງເຮືອງ, ຂໍພຣະອົງປະທານໄຊຊະນະ ແລະຄວາມສຸກສະຫວັດໃຫ້ແກ່ຜູ້ພັກຕະຂອງພຣະອົງ.

Verse 74

नारद उवाच । एवं स्तुतो जयादित्यः कमठेन महात्मना । स्निग्धगंभीरया वाचा प्राह तं प्रहसन्निव

ນາຣະດະກ່າວວ່າ: ເມື່ອຖືກສັນລະເສີນດັ່ງນີ້ໂດຍກະມະຖະຜູ້ມີໃຈຍິ່ງ, ຊະຍາອາທິຕະຍະໄດ້ກ່າວກັບເຂົາດ້ວຍສຽງອ່ອນໂຍນແລະເລິກຊຶ້ງ, ດັ່ງກັບຍິ້ມຢູ່.

Verse 75

जयादित्याष्टकमिदं यत्त्वया परिकीर्तितम् । अनेन स्तोष्यते यो मां भुवि तस्य न दुर्लभम्

«ຊະຍາອາທິຕະຍາອັດຖະກະ» ນີ້ທີ່ເຈົ້າໄດ້ຂັບຂານ—ຜູ້ໃດໃນໂລກນີ້ສັນລະເສີນຂ້າພະເຈົ້າດ້ວຍບົດນີ້, ສຳລັບຜູ້ນັ້ນ ບໍ່ມີສິ່ງໃດທີ່ຫາຍາກຈະໄດ້ຮັບ.

Verse 76

रविवारे विशेषेण मां समभ्यर्च्य यः पठेत् । तस्य रोगा न शिष्यंति दारिद्र्यं च न संशयः

ໂດຍສະເພາະໃນວັນອາທິດ, ຜູ້ໃດບູຊາຂ້າພະເຈົ້າຢ່າງຖືກຕ້ອງແລະອ່ານບົດນີ້, ໂລກໄພຂອງຜູ້ນັ້ນຈະບໍ່ຫຼືອຢູ່, ແລະຄວາມທຸກຍາກກໍຈະຫາຍໄປ ໂດຍບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສ.

Verse 77

त्वया च तोषितो वत्स तव दद्मि वरंत्वमुम् । सर्वज्ञो भुवि भूत्वा त्वं ततो मुक्तिमवाप्स्यसि

ໂອ ລູກນ້ອຍຜູ້ເປັນທີ່ຮັກ, ເຈົ້າໄດ້ເຮັດໃຫ້ພຣະອົງພໍພຣະໄທ; ດັ່ງນັ້ນພຣະອົງຈຶ່ງປະທານພອນນີ້: ເຈົ້າຈະເປັນຜູ້ຮູ້ທຸກຢ່າງໃນໂລກ ແລ້ວຈຶ່ງໄດ້ບັນລຸໂມກສະ.

Verse 78

त्वत्पिता स्मृतिकारश्च भविष्यति द्विजार्चितः । स्थानस्यास्य न नाशश्च कदाचित्प्रभविष्यति

ບິດາຂອງເຈົ້າກໍຈະເປັນຜູ້ຮຽບຮຽງສະມຣິຕິ (Smṛti) ໄດ້ຮັບການນັບຖືຈາກພວກທະວິຊະ; ແລະການພິນາດຂອງສະຖານທີ່ສັກສິດນີ້ ຈະບໍ່ເກີດຂຶ້ນເລີຍ ໃນເວລາໃດໆ.

Verse 79

न चैतत्स्थानकं वत्स परित्यक्ष्यामि कर्हिचित् । एवमुक्ता स भगवान्ब्राह्मणैरर्चितः स्तुतः

ແລະ ໂອ ລູກນ້ອຍຜູ້ເປັນທີ່ຮັກ, ພຣະອົງຈະບໍ່ລະທິ້ງສະຖານທີ່ສັກສິດນີ້ເລີຍ ໃນເວລາໃດໆ. ເມື່ອພຣະອົງກ່າວດັ່ງນັ້ນ ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າກໍຖືກພວກພຣາຫມັນບູຊາ ແລະສັນລະເສີນ.

Verse 80

अनुज्ञाप्य द्विजेद्रांस्तांस्तत्रैवांतर्दधे प्रभुः । एवं पार्थ समुत्पन्नो जयादित्योऽत्र भूतले

ເມື່ອຂໍລາຈາກພວກທະວິຊະຜູ້ປະເສີດເຫຼົ່ານັ້ນແລ້ວ, ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າກໍອັນຕະທານໄປຢູ່ທີ່ນັ້ນເອງ. ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ປາຣຖະ, ຈະຍາດິຕະຍະ (Jayāditya) ໄດ້ປະກົດຂຶ້ນໃນໂລກນີ້.

Verse 81

आश्विने मासि संप्राप्ते रविवारे च सुव्रत । आश्विने भानुवारेण यो जयादित्यमर्चयेत्

ໂອ ຜູ້ຖືວັດອັນດີ, ເມື່ອເດືອນອາສວິນ (Āśvina) ມາຮອດ ແລະເປັນວັນອາທິດ—ຜູ້ໃດກໍຕາມ ຜູ້ບູຊາຈະຍາດິຕະຍະ (Jayāditya) ພຣະອາທິດຜູ້ມີໄຊ ໃນວັນອາທິດໃນເດືອນອາສວິນ…

Verse 82

कोटितीर्थे नरः स्नात्वा ब्रह्महत्यां व्यपोहति । पूजनाद्रक्तमाल्यैश्च रक्तचंदनकुंकुमैः

ຜູ້ໃດອາບນ້ຳທີ່ ໂກຕິຕີຣຖະ ຍ່ອມຊຳລະແມ່ນແຕ່ບາບໃຫຍ່ດັ່ງການຂ້າພຣາຫມັນໄດ້. ແລະໂດຍການບູຊາ ດ້ວຍພວງມາລາສີແດງ, ຈັນທະນາສີແດງ ແລະ ກຸງກຸມາ—

Verse 83

लेपनाद्गंधधूपाद्यै नैवेद्येर्घृतपायसैः । ब्रह्मघ्नश्च सुरापश्च स्तेयी च गुरुतल्पगः

ດ້ວຍການຊະໂລມພຣະເທວະ, ດ້ວຍກິ່ນຫອມ ແລະ ທູບຄວັນ ພ້ອມທັງສິ່ງອື່ນໆ, ແລະດ້ວຍນາຍເວດຍະ ເຊັ່ນ ນ້ຳມັນເນີຍ (ກຣິຕ) ແລະ ເຂົ້າຫວານນົມ (ປາຍະສະ)—ແມ່ນແຕ່ຜູ້ຂ້າພຣາຫມັນ, ຜູ້ດື່ມເຫຼົ້າ, ຂໂຈນ, ແລະຜູ້ລ່ວງລະເມີດຕຽງອາຈານ—

Verse 84

मुच्यते सर्वपापेभ्यः सूर्यलोकं च गच्छति । पुत्रदारधनान्यायुः प्राप्य सां सारिकं सुखम्

…ຍ່ອມພົ້ນຈາກບາບທັງປວງ ແລະໄປສູ່ໂລກຂອງພຣະອາທິດ. ໄດ້ຮັບບຸດ, ຄູ່ຄອງ, ຊັບສິນ ແລະອາຍຸຍືນ ພ້ອມທັງເສວຍສຸກໃນຊີວິດໂລກີດ້ວຍ.

Verse 85

इष्टकामैः समायुक्तः सूर्यलोके चिरं वसेत्

ພ້ອມດ້ວຍຄວາມປາຖະໜາທີ່ປະສົງໄວ້ ລາວຍ່ອມພັກອາໄສຢູ່ໃນໂລກຂອງພຣະອາທິດເປັນເວລາດົນນານ.

Verse 86

सर्वेषु रविवारेषु जयादित्यस्य दर्शनम् । कीर्तनं स्मरणं वापि सर्व रोगोपशांतिदम्

ໃນທຸກໆວັນອາທິດ ການໄດ້ເຫັນ ຊະຍາອາທິດຍະ (Jayāditya) ແລະການສັນລະເສີນ ຫຼືແມ່ນແຕ່ການລະລຶກເຖິງ ຍ່ອມເປັນຢາສະງົບລົງແຫ່ງໂຣກທັງປວງ.

Verse 87

अनादिनिधनं देवमव्यक्तं तेजसां निधिम् । ये भक्तास्ते च लीयंते सौरस्थाने निरामये

ເທວະນັ້ນ ບໍ່ມີຕົ້ນກໍ່ ບໍ່ມີທ້າຍ, ບໍ່ປາກົດ (ອະວະຍັກຕະ), ເປັນຄັງແຫ່ງຄວາມສະຫວ່າງຮຸ່ງເຮືອງ. ຜູ້ມີພັກຕິທັງຫຼາຍ ກໍລະລາຍເຂົ້າສູ່ສະຖານຂອງພຣະສຸລິຍະ ອັນປອດໄພຈາກໂລກາພາດ.

Verse 88

सूर्योपरागे संप्राप्ते रविकूपे समाहितः । स्नानं यः कुरुते पार्थ होमं कुर्यात्प्रयत्नतः

ເມື່ອສຸລິຍະຄາດມາຮອດ, ໂອ ປາຣຖະ, ຜູ້ທີ່ມີໃຈສະຫງົບຕັ້ງມັ່ນຢູ່ຣະວິກູປະ ແລ້ວອາບນ້ຳຊຳລະ—ຄວນພາກພຽນປະກອບພິທີໂຮມະ (ບູຊາໄຟ) ດ້ວຍ.

Verse 89

दानं चैव यथाशक्त्या जयादित्याग्रतः स्थितः । तस्य पुण्यस्य माहात्म्यं शृणुष्वैकमना जय

ແລະໃນຂະນະທີ່ຢືນຢູ່ຕໍ່ໜ້າ ພຣະຊະຍາອາທິຕະ ຄວນໃຫ້ທານຕາມກຳລັງ. ໂອ ຊະຍະ, ຈົ່ງຟັງດ້ວຍໃຈອັນເປັນໜຶ່ງ ຖຶງຄວາມຍິ່ງໃຫຍ່ແຫ່ງບຸນນັ້ນ.

Verse 90

कुरुक्षेत्रेषु यत्पुण्यं प्रभासे पुष्करेषु च । वाराणस्यां च यत्पुण्यं प्रयागे नैमिषेऽपि वा । तत्पुण्यं लभते मर्त्यो जयादित्यप्रसादतः

ບຸນໃດທີ່ມີໃນກຸຣຸເກສະຕຣະ, ທີ່ປຣະພາສະ ແລະທີ່ປຸສະກະຣະ; ບຸນໃດທີ່ມີໃນວາຣານະສີ ຫຼືທີ່ປຣະຍາກະ ຫຼືແມ່ນແຕ່ທີ່ໄນມິສະ—ບຸນນັ້ນແທ້ໆ ມະນຸດຍ່ອມໄດ້ຮັບ ໂດຍພຣະກະຣຸນາຂອງພຣະຊະຍາອາທິຕະ.