Adhyaya 20

Verse 1

नारद उवाच । तं दृष्ट्वा दानवाः सर्वे क्रुद्धाः स्वैःस्वैर्बलैर्वृताः । सरघा इव माक्षिकं रुरुधुः सर्वतस्ततः

ນາຣະດະ ກ່າວວ່າ: ເມື່ອເຫັນພຣະອົງນັ້ນ ດານະວະທັງປວງໂກດເກຣີຍວ ຖືກຫ້ອມລ້ອມດ້ວຍກຳລັງຂອງຕົນ ແລະປິດລ້ອມຈາກທຸກທິດ—ດັ່ງຝູງເຜິ້ງຫ້ອມຍຸງນ້ອຍໜຶ່ງ.

Verse 2

पर्वताभे गजे भीमे मदस्राविणि दुर्दमे । सितचित्रपताके तु प्रभिन्नकरटामुखे

ເທິງຊ້າງຍັກໃຫຍ່ດັ່ງພູ—ນ່າຢ້ານກົວ, ມີນ້ຳມັນຮຸດໄຫຼ, ປາບຍາກ; ຊູງທຸງຂາວມີລາຍງາມ, ແລະຂົມຂມັບຂ້າງຫົວແຕກໄຫຼ (ເຂົາໄດ້ຄືບໜ້າ).

Verse 3

स्वर्णवर्णांचिते यद्वन्नगे दावाग्निसंवृते । आरुह्यजौ निमिर्दैत्यो हरिं प्रत्युद्ययौ बली

ດັ່ງພູທີ່ປົກຄຸມດ້ວຍປ່າ ສ່ອງປະກາຍສີຄຳ ແລະຖືກໄຟປ່າຫ້ອມລ້ອມ, ດາຍຕະ ນິມິ ຜູ້ກ້າແຂງ ຂຶ້ນຂີ່ພາຫະນະ ແລ້ວພຸ່ງໄປປະຈັນໜ້າກັບ ຮະຣິ.

Verse 4

तस्यासन्दानवा रौद्रा गजस्य परिरक्षिणः । सप्तविंशतिकोट्यश्च किरीटकवचोज्जवलाः

ມີດານະວະຜູ້ຕິດຕາມອັນດຸຮ້າຍ ເປັນຜູ້ພິທັກຊ້າງນັ້ນ; ມີຈຳນວນຊາວເຈັດໂກຕິ, ສ່ອງປະກາຍດ້ວຍຫມວກເຫຼັກແລະເກາະ.

Verse 5

अश्वमारुह्य शैलाभं हरिमाद्रवत् । पंचयोजनप्रग्रीवमुष्ट्रमास्थाय जंभकः

ຄົນໜຶ່ງຂຶ້ນຂີ່ມ້າໃຫຍ່ດັ່ງພູ ແລ້ວພຸ່ງເຂົ້າໄປຫາ ຮະຣິ; ແລະ ຈັມພະກະ ກໍຂຶ້ນຂີ່ອູດທີ່ຄໍຍາວຫ້າໂຢຊະນະ ແລ້ວກ້າວໜ້າມາ.

Verse 6

शुम्भो मेषं समारुह्याव्रजद्द्वादशयोजनम् । अपरे दानवेन्द्राश्च यत्ता नानास्त्रापाणयः

ຊຸມພະຂຶ້ນຂີ່ແກະ ແລ້ວກ້າວອອກໄປຂ້າງໜ້າເຖິງສິບສອງໂຢຊະນະ; ແລະບັນດາເຈົ້າແຫ່ງດານະວະອື່ນໆກໍອອກມາ ຖືອາວຸດນານາໃນມືຢ່າງພ້ອມຮົບ।

Verse 7

आजग्मुः समरे क्रुद्धा विष्णुमक्लिष्टकारिणम् । परघेण निमिर्दैत्यो मथनो मुद्गरेण च

ໃນສົງຄາມພວກເຂົາໂກດກຽວ ໄດ້ພາກັນເຂົ້າປະຈັນໜ້າກັບພຣະວິສນຸ ຜູ້ກະທຳກິດບໍ່ເຄີຍເຫນື່ອຍ. ໄດຕະຍະ ນິມິ ຟາດດ້ວຍຄ້ອນເຫຼັກ ແລະ ມະຖະນະ ດ້ວຍຄະທາ (ມຸດກະຣະ)।

Verse 8

शुम्भः शूलेन तीक्ष्णेन प्रासेन ग्रसनस्तथा । चक्रेण क्रथनः क्रुद्धो जंभः शक्त्या महारणे

ຊຸມພະຟາດດ້ວຍຊູລະອັນແຫຼມ; ກຣະສະນະກໍດ້ວຍປຣາສະ (ຫອກ). ກຣະຖະນະຜູ້ໂກດ ໂຈມດ້ວຍຈັກຣະ; ແລະ ຈັມພະ ໃນສົງຄາມໃຫຍ່ ໂຈມດ້ວຍສັກຕິ (ຫອກຂວ້າງ).

Verse 9

जघ्नुर्नारायणं शेषा विशिखैर्मर्मभेदिभिः । तान्यस्त्राणि प्रयुक्तानि विविशुः पुरुषोत्तमम्

ຜູ້ທີ່ເຫຼືອທັງຫຼາຍຍິງນາຣາຍະນະ ດ້ວຍລູກສອນທີ່ທະລຸຈຸດສຳຄັນ. ອາວຸດເຫຼົ່ານັ້ນເມື່ອຖືກໃຊ້ແລ້ວ ກໍເຂົ້າໄປສູ່ພຣະບຸຣຸສົດຕະມະ (ບຸກຄົນສູງສຸດ).

Verse 10

उपदेशा गुरोर्यद्वत्सच्छिष्यं बहुधेरिताः । ततः क्रुद्धो हरिर्गृह्य धनुर्बाणांश्च पुष्कलान्

ເຫມືອນສິດທິສິດທີ່ດີ ຮັບຄຳສອນຂອງຄູບາອາຈານຊ້ຳໆ, ຄຳເຕືອນຫຼາຍປະການກໍຖືກຂວ້າງອອກ. ແລ້ວຮະຣິໂກດ ຈຶ່ງຈັບຄັນທະນູ ແລະເອົາລູກສອນຈຳນວນຫຼາຍຢ່າງພ້ອມ.

Verse 11

ममर्द दैत्यसेनां तद्धर्ममर्थवचो यथा । निमिं विव्याध विंशत्या वाणैरनलवर्चसैः

ພຣະອົງໄດ້ບົດຂີ້ກອງທັບອະສຸຣ ເຫມືອນຖ້ອຍຄຳມີຄວາມໝາຍສອດຄ່ອງກັບທຳມະ ທີ່ປະຫັດປະຫານອະທຳ; ແລ້ວກໍຍິງທະລຸນິມິດ້ວຍລູກສອນ 20 ດຸດດັ່ງໄຟລຸກໂຊນ।

Verse 12

मथनं दशभिश्चैव शुम्भं पंचभिरेव च । शतेन महिषं क्रुद्धो विव्याधोरसि माधवः

ພຣະມາທະວະໃນຄວາມໂກດກຽວ ຍິງມະຖະນະດ້ວຍລູກສອນ 10, ຍິງສຸມພະດ້ວຍ 5, ແລະທະລຸມະຫິສະທີ່ອົກດ້ວຍ 100 ດອກ।

Verse 13

जंभं द्वादशभिस्तीक्ष्णैः सर्वांश्चैकैक शोऽष्टभिः । तस्य तल्लाघवं दृष्ट्वा दानवाः क्रोधमूर्छिताः

ພຣະອົງຍິງຈັມພະດ້ວຍລູກສອນຄົມ 12 ດອກ ແລະຍິງຜູ້ອື່ນໆແຕ່ລະຄົນດ້ວຍ 8 ດອກ; ເມື່ອເຫັນຄວາມວ່ອງໄວແລະຝີມືຂອງພຣະອົງ ດານະວະທັງຫຼາຍກໍມືດມົນໃນຄວາມໂກດ।

Verse 14

चक्रुर्गाढतरं यत्नमावृण्वाना हरिं शरैः । चिच्छेदाथ धनुर्ज्यां च निमिर्भल्लेन दानवः

ພວກເຂົາເພີ່ມຄວາມພະຍາຍາມໃຫ້ໜັກຂຶ້ນ ຍິງລູກສອນປົກຄຸມພຣະຫຣິ; ແລ້ວດານະວະນິມິໄດ້ຕັດສາຍຄັນທະນູດ້ວຍລູກສອນຫົວກວ້າງ।

Verse 15

हस्ताच्चापं च संरंभाच्चिच्छेद महिषासुरः । षीडयामासा गरुडं जंभो बाणायुतैस्त्रिभिः

ມະຫິສາສຸຣະໃນຄວາມໂກດກຽວ ຕັດຄັນທະນູອອກຈາກມື(ພຣະຫຣິ); ແລະຈັມພະໄດ້ທຳໃຫ້ກະຣຸດະທຸກທົນ ດ້ວຍລູກສອນສາມໝື່ນດອກ।

Verse 16

भुजावस्य च विव्याध शंभो बाणायुतेन वै । ततो विस्मितचित्तस्तु गदां जग्राह माधवः

ສັມພະໄດ້ຍິງທະລຸບແຂນທັງສອງດ້ວຍລູກສອນສິບພັນ; ແລ້ວມາທະວະຕົກຕະລຶງໃນໃຈ ຈຶ່ງຈັບຄອນກະບອງຂອງຕົນ।

Verse 17

तां प्राहिणोत्स वेगेन मथनाय महाहवे । तामाप्राप्तां निमिर्बाणैर्मुशलाभैः सहस्रशः

ພຣະອົງໂຍນຄອນນັ້ນດ້ວຍກຳລັງແຮງ ເພື່ອທຳລາຍມະຖະນະໃນສຶກໃຫຍ່; ເມື່ອມັນກຳລັງມາ ນິມິກໍຮັບໄວ້ດ້ວຍລູກສອນນັບພັນ ດັ່ງຄອນເຫຼັກ।

Verse 18

आहत्य पातयामास विनदन्कालमेघवत् । ततोंऽतरिक्षे हाहेति भूतानां जज्ञिरे कथाः

ນິມິຕີກະແທກໃຫ້ຕົກລົງ ພ້ອມຮ້ອງຄຳຮາມດັ່ງເມກພາຍຸມືດ; ແລ້ວໃນອາກາດ ສຽງ “ອະນິຈາ! ອະນິຈາ!” ກໍເກີດຂຶ້ນໃນຫມູ່ສັດທັງຫຼາຍ।

Verse 19

नैतदस्ति बलं व्यक्तं यत्राशीर्यत सा गदा । तां हरिः पतितां दृष्ट्वा अस्थाने प्रार्थनामिव

“ບໍ່ມີກຳລັງອັນປາກົດແຈ້ງ ໃນບ່ອນທີ່ຄອນນັ້ນແຕກພັງ” ເຂົາວ່າ. ຮະຣິເຫັນມັນຕົກລົງ ກໍເບິ່ງດັ່ງຄຳອະທິຖານທີ່ຖວາຍຜິດບ່ອນ।

Verse 20

जग्राह मुद्गरं घोरं दिव्यरत्नपरिष्कृतम् । तं मुमोचातिवेगेन निमिमुद्दिश्य दानवम्

ພຣະອົງຈັບຄອນມຸດຄະຣະອັນນ່າຢ້ານ ປະດັບດ້ວຍອັນມະນີທິບ; ແລ້ວປ່ອຍມັນດ້ວຍຄວາມໄວຢ່າງຫາທຽບບໍ່ໄດ້ ເພື່ອເລັ່ງໄປຫາດານະວະນິມິ।

Verse 21

तमायांतं वियत्येव त्रयो दैत्या ह्यवारयन् । गदया दंभदैत्यस्तु ग्रसनः पट्टिशेन तु

ເມື່ອທ່ານນັ້ນເຄື່ອນໄປໃນອາກາດ ດາຍຕະສາມຕົນໄດ້ຂວາງກັ້ນ—ດັມພະຖືກະດາ ແລະ ກຣາສະນະຖືປັດຕິຊະ (ອາວຸດຄ້າຍຂວານ)។

Verse 22

शक्त्या च महिषो दैत्यो विनदंतो महाररवम् । निराकृतं तमालोक्य दुर्जनैः सुजनं यथा

ແລະ ດາຍຕະມະຫິສະ ຮ້ອງຄໍາຮ້ອງອັນໃຫຍ່ ແລ້ວຈູ່ໂຈມດ້ວຍສັກຕິ (ຫອກ)؛ ເມື່ອເຫັນວ່າຖືກຕ້ານກັບ ກໍເຫມືອນຄົນດີຖືກຄົນຊົ່ວປະຕິເສດ.

Verse 23

जग्राह शक्तिमुग्रोग्रां शतघंटामहास्वनाम् । जंभाय तां समुद्दिश्य प्राहिणोद्भीषणेरणे

ທ່ານໄດ້ຈັບສັກຕິອັນດຸຮ້າຍນ່າຢ້ານ ທີ່ດັງກັງວານເຫມືອນສຽງລະຄັງຮ້ອຍໃບ; ແລ້ວເລັ່ງເປົ້າໄປຫາ ຈັມພະ ແລະ ຂວ້າງອອກໃນສຶກອັນນ່າສະພຶງກົວນັ້ນ.

Verse 24

तामायान्तीमथालोक्य जंभोऽन्यस्य रथात्त्वरात् । आप्लुत्य लीलया गृह्णन्कामिनीं कामुको यथा

ເມື່ອເຫັນມັນພຸ່ງມາ ຈັມພະກໍໂດດອອກຈາກລົດຮົບອີກຄັນຢ່າງວ່ອງໄວ ແລະ ຮັບຈັບມັນດ້ວຍຄວາມຫຼິ້ນໆ ດັ່ງຊາຍຜູ້ຫຼົງຮັກຄວ້າຄອງນາງອັນເປັນທີ່ຮັກ.

Verse 25

तयैव गरुडं मूर्ध्नि जघ्ने स प्रहसन्बली । ततो भूयो रथं प्राप्य घनुर्गृह्यभ्ययोजयत्

ດ້ວຍອາວຸດນັ້ນເອງ ຜູ້ກ້າຜູ້ມີພະລັງໄດ້ຟາດລົງໃສ່ຫົວຂອງ ກະຣຸດ ພ້ອມກັບຫົວເຮາະ; ແລ້ວກໍກັບຂຶ້ນລົດຮົບ ຈັບຄັນທະນູ ແລະ ຈັດຕຽມຍິງ.

Verse 26

विचेताश्चाभवद्युद्धे गरुडः शक्तिपीडितः । ततः प्रहस्य तं विष्णुः साधुसाध्विति भारत

ໃນສົງຄາມນັ້ນ ກະຣຸດຖືກຫອກທຳລາຍ ຈົນໝົດສະຕິ. ແລ້ວພຣະວິສນຸຫົວເຮາະ ແລະກ່າວວ່າ «ດີແທ້ ດີແທ້» ໂອ ພາຣະຕະ.

Verse 27

करस्पर्शेन कृतवान्विमोहं विनतात्मजम् । समाश्वास्य च तं वाग्भिः शक्तिं दृष्ट्वा च निष्फलाम्

ດ້ວຍການແຕະດ້ວຍພຣະຫັດ ພຣະອົງໄດ້ຂັບໄລ່ຄວາມຫຼົງຂອງບຸດແຫ່ງວິນະຕາ. ແລ້ວປອບໃຈດ້ວຍຖ້ອຍຄຳ ແລະເຫັນວ່າຫອກນັ້ນກາຍເປັນໄຮ້ຜົນ.

Verse 28

कुभार्यस्य यथा पुंसः सर्वंस्याच्चिंतितं वृथा । दृठसारमहामौर्वीमन्यां संयोजयत्ततः

ເຫມືອນຊາຍຜູ້ມີເມຍຊົ່ວ ຄວາມຄິດທັງປວງຍ່ອມເປັນຫວ່າງເປົ່າ; ດັ່ງນັ້ນເມື່ອເຫັນວ່າຄວາມພະຍາຍາມບໍ່ສຳເລັດ ລາວຈຶ່ງຜູກສາຍຄັນທະນູອັນໃໝ່ ອັນແຂງແກ່ນ ແລະມີພະລັງຫນັກ.

Verse 29

कृत्वा च तलनिर्घोषं रौद्रमस्त्रं मुमोच सः । ततोऽस्त्रतेजसा सर्वमाकाशं नैव दृश्यते

ແລ້ວເຮັດສຽງກັງວານດັ່ງຟ້າຮ້ອງ ລາວໄດ້ປ່ອຍອາວຸດຣາວດຣະອັນດຸຮ້າຍ. ດ້ວຍແສງໄຟຂອງອາວຸດນັ້ນ ທ້ອງຟ້າທັງໝົດກໍມອງບໍ່ເຫັນ.

Verse 30

भूमिर्दिशश्च विदिशो बामजालमया बुभुः । दृष्ट्वा तदस्त्रमाहात्म्यं सेनानीर्ग्रसनोऽसुरः

ແຜ່ນດິນ ທິດທັງຫຼາຍ ແລະທິດກາງ ຖືກເຕັມໄປດ້ວຍບ່ວງດັ່ງຕາຂ່າຍທີ່ວຽນໄປທາງຊ້າຍ. ເມື່ອເຫັນອານຸພາບຂອງອາວຸດນັ້ນ ນາຍທັບອະສຸຣະ ນາມ ກຣະສະນະ ກໍຕົກໃຈຫວາດຫວັນ.

Verse 31

ब्राह्ममस्त्रं चकाराशु सर्वास्त्रविनिवारणम् । तेन तत्प्रशमं यातं रौद्रास्त्रं लोकभीषणम्

ທ່ານໄດ້ໃຊ້ «ອາວຸດພຣະພຣະຫມາ» ຢ່າງວ່ອງໄວ ເພື່ອຫ້າມອາວຸດທັງປວງ; ດ້ວຍອຳນາດນັ້ນ «ອາວຸດຣາວດຣະ» ອັນນ່າຢ້ານຕໍ່ທຸກໂລກ ກໍສົງບົບລົງ។

Verse 32

अस्त्रे प्रतिहते तस्मिन्विष्णुर्दानवसूदनः । कालदंडास्त्रमकरोत्सर्वलोकभयंकरम्

ເມື່ອອາວຸດນັ້ນຖືກຫ້າມໄວ້ ພຣະວິສນຸ—ຜູ້ປະຫານດານະວະ—ຈຶ່ງປ່ອຍ «ອາວຸດກາລະດັນດະ» ອັນນ່າຢ້ານຕໍ່ທຸກໂລກ.

Verse 33

संधीयमानेस्त्रे तस्मिन्मारुतः परुषो ववौ । चकंपे च मही देवी भिन्नाश्चांबुधयोऽभवन्

ເມື່ອອາວຸດນັ້ນກຳລັງຖືກເຄື່ອນໄຫວ ລົມຮ້າຍກໍພັດກະໂຊກ; ພຣະນາງແຜ່ນດິນກໍສັ່ນສະເທືອນ ແລະມະຫາສະໝຸດທັງຫຼາຍກໍແຕກອອກ.

Verse 34

तदस्त्रमुग्रं दृष्ट्वा तु दानवा युद्धदुर्मदाः । चक्रुरस्त्राणि दिव्यानि नानारूपाणि संयुगे

ເຫັນອາວຸດອັນດຸຮ້າຍນັ້ນ ດານະວະຜູ້ມຶນເມົາດ້ວຍສົງຄາມ ກໍສ້າງແລະປ່ອຍອາວຸດທິບຫຼາຍຮູບແບບໃນສະໜາມຮົບ.

Verse 35

नारायणांस्त्रं ग्रसनस्तु चक्रे त्वाष्ट्रं निमिश्चास्त्रवरं मुमोच । ऐषीकमस्त्रं च चकार जंभो युद्धस्य दण्डास्त्र निवारणाय

ກຣະສະນະໄດ້ໃຊ້ «ອາວຸດນາຣາຍະນະ»; ນິມິໄດ້ປ່ອຍ «ອາວຸດທວາສະຕຣະ» ອັນປະເສີດ; ແລະຈັມພະໄດ້ຈັດທຳ «ອາວຸດໄອສີກະ» ເພື່ອກັ້ນຂວາງ «ອາວຸດຄັນທອນແຫ່ງກາລະ» ໃນສົງຄາມ.

Verse 36

यावच्च संधानवशं प्रयांति नारायणादीनि निवारणाय । तावत्क्षणेनैव जघान कोटींदैत्येश्वराणां किल कालदंडः

ໃນຂະນະທີ່ອາວຸດນາຣາຍະນະ ແລະອາວຸດອື່ນໆ ກຳລັງຖືກຄວບຄຸມແລະຈັດຕຽມເພື່ອຕ້ານທານ ໃນພຽງຊົ່ວພິບຕານັ້ນ ກາລະທັນດະໄດ້ຟາດລົງ—ກ່າວກັນວ່າ—ລົງໂທດຈົນດາຍຕະຍະເຈົ້ານາຍໄດ້ເຖິງໜຶ່ງໂກດິ।

Verse 37

अनंतरं शांतभयं तदस्त्रं दैत्यास्त्रयोगेन च कालदण्डम् । शांतं तदालोक्य हरिः स्वमस्त्रं कोपेन कालानलतुल्यमूर्तिः

ຕໍ່ມາໄມ່ດົນ ອາວຸດນັ້ນທີ່ຄວາມຫວາດກົວຖືກສະງົບ ແລະແມ່ນແຕ່ກາລະທັນດະກໍຖືກປະລະງັບໂດຍການໃຊ້ອາວຸດຂອງດາຍຕະຍະ. ເມື່ອເຫັນວ່າມັນສະງົບແລ້ວ ພຣະຫຣິ—ຜູ້ມີຮູບໃນຄວາມໂກດດັ່ງໄຟສິ້ນການ—ຈຶ່ງຈັບອາວຸດຂອງພຣະອົງເອງ।

Verse 38

जग्राह चक्रं तपना युतप्रभमुग्रारमात्मानमिव द्वितीयम् । चिक्षेप सेनापतये ज्वलंतं चतुर्भूजः संयति संप्रगृह्य

ພຣະເຈົ້າຜູ້ມີສີ່ພຣະຫັດ ໄດ້ຈັບຈັກຣະອັນສ່ອງສະຫວ່າງດ້ວຍລັດສະໝີແຫ່ງຕາເວັນ ດັ່ງເປັນຕົນອີກອົງໜຶ່ງຂອງພຣະອົງ—ດຸຮ້າຍ ບໍ່ອາດຕ້ານ—ແລ້ວຍຶດໄວ້ແນ່ນອນໃນສົງຄາມ ແລະຂວ້າງວົງໄຟນັ້ນໄປຫາແມ່ທັບ।

Verse 39

तदाव्रजच्चक्रमथो विलोक्य सर्वात्मना दैत्यवराः स्ववीर्यात् । नाशक्नुन्वारयितुं प्रचंडं दैवं यथा पूर्वमिवोपपन्नम्

ເມື່ອຈັກຣະນັ້ນພຸ້ນມາຢ່າງຮວດເຮວ ດາຍຕະຍະຜູ້ເລີດລ້ຳທັງຫຼາຍ ອາໄສແຕ່ຄວາມກ້າຫານຂອງຕົນເອງ ແລະເບິ່ງຢູ່; ແຕ່ພວກເຂົາບໍ່ອາດຫ້າມພະລັງອັນດຸຮ້າຍຂອງພຣະພິທີ/ຊະຕາໄດ້ ເຊັ່ນດຽວກັບກ່ອນໜ້ານັ້ນ।

Verse 40

तदप्रतर्क्यं नवहेतितुल्यं चक्रं पपात ग्रसनस्य कण्ठे । तद्रक्तधारा रुणघोरनाभि जगाम भूयोपि करं मुरारेः

ຈັກຣະອັນຫາທີ່ຄາດຄິດບໍ່ໄດ້ ດັ່ງອາວຸດທີ່ພຶ່ງລັບໃໝ່ ໄດ້ຕົກລົງໃສ່ຄໍຂອງກຣາສະນະ. ແລ້ວສຸດັຣຊະນະຜູ້ມີສະດືງນ່າຢ້ານ ຊຸ່ມໄປດ້ວຍສາຍເລືອດຂອງເຂົາ ກໍກັບຄືນໄປຫາພຣະຫັດຂອງມຸຣາຣິ (ພຣະວິສະນຸ) ອີກຄັ້ງໜຶ່ງ।

Verse 41

चक्राहतः संयति दानवश्च पपात भूमौ प्रममार चापि । दैत्याश्च शेषा भृशशौकमापुः क्रोधं च केचित्पिपिषुर्भुजांश्च

ຖືກຈັກຣາໃນສົງຄາມ ດານະວະນັ້ນລົ້ມລົງສູ່ພື້ນດິນ ແລະຕາຍ. ດາຍຕະທີ່ເຫຼືອຖືກຄວາມໂສກເສົ້າຢ່າງແຮງກົດທັບ—ບາງພວກໂກດຮ້າຍກໍກັດແຂນຂອງຕົນເອງ.

Verse 42

ततो विनिहते दैत्ये ग्रसने बलनायके । निर्मर्यादमयुध्यंत हरिणा सह दानवाः

ຕໍ່ມາ ເມື່ອດາຍຕະ «ກຣະສະນະ» ຜູ້ນໍາແຫ່ງພະລັງຖືກສັງຫານ ດານະວະທັງຫຼາຍກໍຕໍ່ສູ້ກັບ ຮະຣິ ຢ່າງບໍ່ມີຂອບເຂດ ແລະບໍ່ມີການຢັບຢັ້ງ.

Verse 43

पट्टिशैर्मुशलैः प्रासैग्नि दाभिः कणपैरपि । तीक्ष्णाननैश्च नाराचैश्चक्रैः शक्तिभिरेव च

ດ້ວຍຂວານ, ຄ້ອນກະບອກ, ຫອກ, ອາວຸດໄຟ ແລະລູກສອນມີໜາມ; ດ້ວຍລູກສອນປາກແຫຼມ, ດ້ວຍຈັກຣາ ແລະດ້ວຍຫອກຊັກຕິ—ພວກເຂົາຮຸກໂຈມພຣະອົງດ້ວຍອາວຸດທຸກຊະນິດ.

Verse 44

तदस्त्रजालं तैर्मुक्तं लब्धलक्षो जनार्दनः । एकैकं शतधा चक्रे बाणैरग्नि शिखोपमैः

ອາວຸດເປັນຕາຂ່າຍທີ່ພວກເຂົາປ່ອຍອອກມານັ້ນ—ຈະນາຣະດະນະ ຜູ້ເລັງເປົ້າໄດ້ແມ່ນຍໍ ໄດ້ທຳລາຍແຕ່ລະອັນໃຫ້ແຕກເປັນຮ້ອຍຊິ້ນ ດ້ວຍລູກສອນດັ່ງລີ້ນໄຟ.

Verse 45

जघान तेषां संक्रुद्धः कोटिकोटिं जनार्दनः । ततस्ते सहसा भूत्वा न्यपतन्केशवोपरि

ຈະນາຣະດະນະ ໃນຄວາມໂກດກ້າ ໄດ້ຟັນຟາດສັງຫານພວກເຂົາເປັນໂກດິໆ. ແລ້ວພວກນັ້ນກໍຮວບຮວມຕົນຢ່າງກະທັນຫັນ ແລະກະໂດດລົງໃສ່ ເກສະວະ.

Verse 46

गरुडं जगृहुः केचित्पादयोः शतशोऽसुराः । ललंबिरे च पक्षाभ्यां मुखे चान्ये ललंबिरे

ອະສຸຣານັບຮ້ອຍໆ ບາງພວກຈັບກຣຸດະໄວ້ທີ່ຕີນ. ບາງພວກຫ້ອຍຢູ່ທີ່ປີກທັງສອງ ແລະອື່ນໆກໍຫ້ອຍຕິດຢູ່ທີ່ປາກງອກຂອງພຣະອົງ.

Verse 47

केशवस्यापि धनुषि भुजयोः शीर्ष एव च । ललंबिरे महादैत्या निनदंतो मुहुर्मुहुः

ມະຫາໄດຕະຍາທັງຫຼາຍ ຫ້ອຍຕິດຢູ່ແມ່ນແຕ່ຄັນທະນູຂອງເກສະວະ, ທີ່ແຂນທັງສອງ ແລະທີ່ສີສະຂອງພຣະອົງເອງ, ພ້ອມກັບຮ້ອງຄໍາຮາມຊ້ໍາໆ.

Verse 48

तदद्भुतं महद्दृष्ट्वा सिद्धचारणवार्तिकाः । हाहेति मुमुचुर्नादसंबरे चास्तुवन्हरिम्

ເມື່ອເຫັນອັດສະຈັນອັນໃຫຍ່ນັ້ນ ພວກສິດທະ, ຈາຣະນະ ແລະຜູ້ປະກາດຂ່າວສະຫວັນ ຮ້ອງວ່າ “ຮາ! ຮາ!” ແລະທ່າມກາງຄວາມອື້ອອຶງແຫ່ງສຽງ ພວກເຂົາສັນລະເສີນພຣະຫຣິ.

Verse 49

ततो हरिर्विनिर्धूय पातयामास तान्भुवि । यथा प्रबुद्धः पुरुषो दोषान्संसारसंभवान्

ແລ້ວພຣະຫຣິກໍສັ່ນສະບັດປັດພວກນັ້ນອອກ ແລະໂຍນລົງສູ່ພື້ນດິນ; ເຫມືອນຄົນຜູ້ຕື່ນຮູ້ປັດທິ້ງຂໍ້ດ່າງພ້ອຍທີ່ເກີດຈາກສັງສາຣ.

Verse 50

विकोशं च ततः नंदकं खड्गमुत्तमम् । चर्म चाप्यमलं विष्णुः पदातिस्तानधावत

ແລ້ວພຣະວິສະນຸຊັກດາບນັນດະກະອັນສູງສຸດອອກຈາກຝັກ, ແລະຖືໂລ່ອັນບໍລິສຸດບໍ່ມີມົນທິນ, ຈາກນັ້ນກໍພຸ່ງໄປຂ້າງໜ້າດ້ວຍຕີນ ເຂົ້າປະຈັນໜ້າກັບທະຫານຮາບເຫຼົ່ານັ້ນ.

Verse 51

ततो मुहूर्तमात्रेण पद्मानि दश केशवः । चकर्त्त मार्गे बहुभिर्विचरन्दैत्यसत्तमान्

ແລ້ວໃນພຽງຊົ່ວພິບຕາ ເກສະວະໄດ້ຟັນທຳລາຍກອງ «ປັດມະ» ສິບກອງຕາມເສັ້ນທາງສົງຄາມ ແລະເຄື່ອນຜ່ານໄປຟັນອະສູຣະດາຍຕະຍະຊັ້ນສູງຫຼາຍຕົນ។

Verse 52

ततो निमिप्रभृतयो विनद्यासुरसत्तमाः । अधावंत महेष्वासाः केशवं पादचारिणम्

ແລ້ວ ນິມິ ແລະຜູ້ອື່ນໆ—ອະສູຣະຊັ້ນສູງທີ່ຮ້ອງຄຳຮາມ ເປັນນັກທະນູຍິງທີ່ເກັ່ງກ້າ—ໄດ້ພຸ່ງເຂົ້າໃສ່ເກສະວະຜູ້ສູ້ດ້ວຍຕີນ.

Verse 53

गरुत्मांश्चाभ्ययात्तूर्णमारुरोह च तं हरिः । उवाच च गरुत्मंतं तस्मिंश्च तुमुले रणे

ກະຣຸດມານມາຮອດຢ່າງວ່ອງໄວ ແລະຮະຣິກໍຂຶ້ນຂີ່ເຂົາ. ໃນສົງຄາມອັນອື້ອອຶງນັ້ນ ພຣະອົງໄດ້ກ່າວກັບກະຣຸດາ.

Verse 54

अश्रांतो यदि तार्क्ष्यासि मथनं प्रति तद्व्रज । श्रांतश्चेच्च मुहूर्तं त्वं रणादपसृतो भव

«ຖ້າເຈົ້າຍັງບໍ່ເມື່ອຍ ໂອ ຕາຣກສະຍາ ຈົ່ງໄປຕົງສູ່ມະຖະນະ. ແຕ່ຖ້າເຈົ້າເມື່ອຍ ຈົ່ງຖອນອອກຈາກສົງຄາມພຽງຊົ່ວຄາວ»।

Verse 55

तार्क्ष्य उवाच । न मे श्रमोऽस्ति लोकेश किंचित्संस्मरतश्च मे । यन्मे सुतान्वाहनत्वे कल्पयामास तारकः

ຕາຣກສະຍາກ່າວວ່າ: «ໂອ ພຣະເຈົ້າແຫ່ງໂລກທັງປວງ ຂ້າພະອົງບໍ່ມີຄວາມເມື່ອຍເລີຍ; ໂດຍສະເພາະເມື່ອຂ້າພະອົງລະລຶກວ່າ ຕາຣະກະເຄີຍບັງຄັບໃຫ້ລູກຊາຍຂອງຂ້າພະອົງເປັນພາຫະນະ (ສັດແບກຫາບ)»।

Verse 56

इति ब्रवन्रणे दैत्यं मथनं प्रति सोऽगमत् । दैत्यस्तवभिमुखं दृष्ट्वा शंखचक्रगदाधरम्

ກ່າວດັ່ງນັ້ນໃນທ່າມກາງສະຫນາມຮົບ, ພຣະອົງໄດ້ສະເດັດໄປຫາອະສູນ Mathana. ອະສູນຕົນນັ້ນ ເມື່ອເຫັນພຣະອົງປະເຊີນໜ້າ ພ້ອມດ້ວຍຫອຍສັງ, ກົງຈັກ ແລະ ຄະທາ.

Verse 57

जघान भिंडिपालेन शितधारेण वक्षसि । तं प्रहारमचिंत्यैव विष्णुस्तस्मिन्महाहवे

ມັນໄດ້ຟາດພຣະອົງທີ່ໜ້າເອິກດ້ວຍອາວຸດ ພິນດິປາລາ ອັນແຫຼມຄົມ. ແຕ່ໃນມະຫາສົງຄາມນັ້ນ, ພຣະວິສະນຸ ຜູ້ມີລິດທານຸພາບເຫຼືອຄະນານັບ ບໍ່ໄດ້ຫວັ່ນໄຫວກັບການໂຈມຕີນັ້ນເລີຍ.

Verse 58

जघान पंचभिर्बाणैर्गिरींद्रस्यापि भेदकैः । आकर्णकृष्टैर्दशभिः पुनर्विद्धः स्तनांतरे

ພຣະອົງໄດ້ໂຈມຕີດ້ວຍລູກທະນູຫ້າດອກ ທີ່ສາມາດຜ່າພູຜາອັນຍິ່ງໃຫຍ່ໄດ້; ແລະ ອີກຄັ້ງໜຶ່ງ ພຣະອົງຖືກແທງທີ່ກາງໜ້າເອິກ ດ້ວຍລູກທະນູສິບດອກ ທີ່ງ້າງສຸດແຮງຈົນເຖິງໃບຫູ.

Verse 59

विचेतनो मुहूर्तात्स संस्तभ्य मथनः पुनः । गृहीत्वा परिघं मूर्ध्नि जनार्दनमताडयत्

Mathana ໝົດສະຕິໄປຊົ່ວຄາວ ແລ້ວກໍຟື້ນຄືນມາອີກ; ຈາກນັ້ນ ຈຶ່ງຄວ້າເອົາກະບອງເຫຼັກ ຟາດໃສ່ພຣະສຽນຂອງ ພຣະຊະນາດານະ.

Verse 60

विष्णुस्तेन प्रहारेण किंचिदाघूर्णितोऽभवत् । ततः कोपविवृत्ताक्षो गदां जग्राह माधवः

ດ້ວຍການໂຈມຕີນັ້ນ, ພຣະວິສະນຸ ໄດ້ສັ່ນສະເທືອນ ແລະ ໂງນເງນໄປຊົ່ວຄາວ. ຈາກນັ້ນ ພຣະມາດາວະ, ດ້ວຍດວງຕາທີ່ເບີກກວ້າງດ້ວຍຄວາມໂກດແຄ້ນ, ຈຶ່ງໄດ້ຄວ້າເອົາຄະທາຂອງພຣະອົງ.

Verse 61

तया संताडयामास मथनं हृदये दृढम् । स पपात तथा भूमौ चूर्णितांगो ममार च

ພຣະອົງໄດ້ຟາດອາວຸດນັ້ນໃສ່ຫົວໃຈຂອງ ມະທະນະ ຢ່າງແຮງ. ມັນລົ້ມລົງໃສ່ພື້ນດິນ, ແຂນຂາແຕກຫັກ ແລະ ຕາຍໄປ.

Verse 62

तस्मिन्निपतिते भूमौ मथने मथिते भृशम् । अवसादं युयुर्दैत्याः सर्वे ते युद्धमण्डले

ເມື່ອ ມະທະນະ ໄດ້ລົ້ມລົງໃສ່ພື້ນດິນ, ຖືກບົດຂຍີ້ຢ່າງສິ້ນເຊີງ, ພວກ ໄດຕຍະ ທັງໝົດໃນສະໜາມຮົບກໍຕົກຢູ່ໃນຄວາມສິ້ນຫວັງ.

Verse 63

ततस्तेषु विषण्णेषु दानवेष्वतिमानिषु । चुकोप रक्तनयनो महिषो दानवेश्वरः

ຈາກນັ້ນ, ເມື່ອພວກ ດານະວະ ຜູ້ຈອງຫອງເຫຼົ່ານັ້ນເກີດຄວາມທໍ້ຖອຍ, ມະຫິສະ - ຈ້າວແຫ່ງພວກ ດານະວະ - ກໍເກີດຄວາມຄຽດແຄ້ນ, ຕາຂອງມັນແດງກ່ຳ.

Verse 64

प्रत्युद्ययौ हरिं रौद्रः स्वबाहुबलमाश्रितः । रीक्ष्णधारेण शूलेन महिषो हरिमर्दयन्

ດ້ວຍຄວາມດຸຮ້າຍ ແລະ ເຊື່ອໝັ້ນໃນພະລັງແຂນຂອງຕົນ, ມະຫິສະ ໄດ້ບຸກເຂົ້າຫາ ພຣະຫະຣິ, ໂຈມຕີພຣະອົງດ້ວຍສາມງ່າມທີ່ຄົມກ້າ.

Verse 65

शक्त्या च गरुडं वीरो हृदयेऽभ्यहनद्दृढम् । ततो विवृत्य वदनं महामलगुहानिभम्

ແລະ ດ້ວຍຫອກສັກຕິ, ວິລະຊົນນັ້ນໄດ້ແທງ ພະຍາຄຸດ ຢ່າງແຮງທີ່ຫົວໃຈ. ຈາກນັ້ນ, ມັນໄດ້ອ້າປາກອອກ - ປຽບດັ່ງຖ້ຳທີ່ກວ້າງໃຫຍ່ ແລະ ເປິເປື້ອນ -

Verse 66

ग्रस्तुमैच्छद्रणे दैत्यः सगरुत्मंतमच्युतम् । अथाच्युतोऽपि विज्ञाय दानवस्य चिकीर्षितम्

ໃນສະໜາມຮົບ ດາຍຕະປາຖະນາຈະກືນ ອະຈະຍຸຕະ ພ້ອມກັບ ຄະຣຸດະ. ແຕ່ອະຈະຍຸຕະ ຮູ້ທັນເຈດນາຂອງ ດານະວະ.

Verse 67

वदनं पूरयामास दिव्यैस्त्रैर्महाबलः । स तैर्बाणैरभिहतो महिषोऽचलसंनिभः

ຜູ້ມີພະລັງອັນໃຫຍ່ ໄດ້ເຕີມປາກຂອງມັນ ດ້ວຍລູກສອນທິບສາມດອກ. ຖືກລູກສອນນັ້ນຟັນຟາດ ມະຫິສະຜູ້ດັ່ງພູເຂົາ ກໍບາດເຈັບ.

Verse 68

परिवर्तितकायार्धः पपाताथ ममार च । महिषं पतितं दृष्ट्वा जीवयित्वा पुनर्हरिः

ກາຍຂອງມັນຄື່ງໜຶ່ງກັບຄືນ ແລ້ວລົ້ມລົງ ແລະຕາຍ. ເມື່ອເຫັນມະຫິສະລົ້ມລົງ ຮະຣິກໍໄດ້ຊຸບຊີວິດໃຫ້ມັນອີກຄັ້ງ.

Verse 69

महिषं प्राह मत्तस्त्वं वधं नार्हसि दानव । योषिद्वध्यः पुरोक्तस्त्वं साक्षात्कमलयोनिना

ຮະຣິໄດ້ກ່າວກັບມະຫິສະວ່າ: «ໂອ້ ດານະວະ, ເຈົ້າບໍ່ຄວນຖືກຂ້າໂດຍມືຂ້າ. ເຈົ້າເຄີຍຖືກປະກາດໄວ້ກ່ອນແລ້ວວ່າ ຈະຖືກສັງຫານໂດຍຍິງ, ໂດຍພຣະພຣະຫມາຜູ້ເກີດຈາກດອກບົວເອງ»។

Verse 70

उत्तिष्ठ गच्छ मन्मुक्तो द्रुतमस्मान्महारणात् । इत्युक्तो हरिणा तस्माद्देशादपगतोऽसुरः

«ຈົ່ງລຸກຂຶ້ນ ແລະໄປ—ຂ້າໄດ້ປ່ອຍເຈົ້າແລ້ວ—ຈົ່ງອອກໄປຈາກສະໜາມຮົບອັນໃຫຍ່ນີ້ໂດຍໄວ»। ເມື່ອຖືກກ່າວໂດຍຮະຣິ ອະສຸຣະນັ້ນກໍຖອນຕົວອອກໄປຈາກທີ່ນັ້ນ.

Verse 71

तस्मिन्पराङ्मुखे दैत्ये महिषे शुंभदानवः । संदष्टौष्ठपुटाटोपो भृकुटीकुटिलाननः

ເມື່ອອະສູຣະ ມະຫິສະ ຫັນຫນ້າຫລີກໄປ ດານະວະ ຊຸມພະ ກັດປາກດ້ວຍຄວາມໂກດ ໜ້າບິດດ້ວຍຄິ້ວຂົມ ແລະລຸກລານດ້ວຍພະຍຸໂທສະ।

Verse 72

निर्मध्य पाणिना पाणिं धनुरादाय भैरवम् । सज्जीकृत्य महाघोरान्मुमोच शतशः शरान्

ເຂົາກຳມືກັບມື ແລ້ວຄວ້າຄັນທະນູ “ໄພຣະວະ” ອັນນ່າຢ້ານ; ຂຶ້ນສາຍໃຫ້ພ້ອມ ແລ້ວປ່ອຍລູກສອນອັນດຸຮ້າຍຫຼາຍຮ້ອຍດອກ।

Verse 73

स चित्रयोधी दृढमुष्टिपातस्ततश्व विष्णुं च दैत्यः । बाणैर्ज्वलद्वह्निशिखानिकाशैः क्षिप्तैरसंख्यैः प्रतिघाहीनैः

ດາຍຕະນັ້ນເປັນນັກຮົບອັນນ່າພິສູດ ມີກຳປັ້ນຕີຫນັກ; ແລ້ວຍັງບຸກໂຈມພຣະວິສນຸດ້ວຍ ລູກສອນນັບບໍ່ຖ້ວນ ທີ່ລຸກໄຫມ້ດັ່ງປາກໄຟ ແລະກະແທກບໍ່ຢຸດຢັ້ງ।

Verse 74

विष्णुश्च दैत्येंद्रशरार्दितो भृशं भुशुंडिमादाय कृतांततुल्याम् । तया मुखं चास्य पिपेष संख्ये शुंभस्य जत्रुं च धराधराभम्

ພຣະວິສນຸຖືກລູກສອນຂອງຈອມອະສູຣະທຳຮ້າຍຢ່າງໜັກ ຈຶ່ງຄວ້າອາວຸດບູຊຸນດີ ດຸດດັ່ງພຣະຍົມ; ໃນການປະລະນັ້ນ ພຣະອົງບົດຂະຍີ້ໜ້າຂອງມັນ ແລະທຸບແຕກກະດູກບ່າຄໍຂອງຊຸມພະ ດັ່ງພູຜາ।

Verse 75

ततस्त्रिभिः शंभुभुजं द्विषष्ट्या सूतस्य शीर्षं दशक्षिश्च केतुम् । विष्णुर्विकृष्टैः श्रवणावसानं दैत्यस्य बाणैर्ज्वलनार्कवर्णैः

ຕໍ່ມາ ພຣະວິສນຸດຶງຄັນທະນູກັບຫຼັງ ແລ້ວຍິງລູກສອນທີ່ສີສັນດັ່ງໄຟແລະຕາເວັນ: ດ້ວຍສາມດອກຕັດແຂນຂອງຊຳພູ, ດ້ວຍຫົກສິບສອງດອກຕັດຫົວສາລະທີ, ແລະດ້ວຍສິບດອກຕັດທຸງຊັຍ।

Verse 76

स तैश्च विद्धो व्यथितो बभूव दैत्येश्वरो विस्रुतशोणिताक्तः । ततोऽस्य किंचिच्चलितस्य धैर्यादुवाच शंखांबुजसार्ङ्गपाणिः

ຖືກແທງດ້ວຍການໂຈມຕີເຫຼົ່ານັ້ນ, ຈ້າວແຫ່ງພວກ Daityas ໄດ້ຮັບຄວາມເຈັບປວດ, ເປື້ອນໄປດ້ວຍເລືອດທີ່ໄຫຼອອກມາ. ເມື່ອຄວາມກ້າຫານຂອງລາວເລີ່ມສັ່ນສະເທືອນ, ຜູ້ຖືຫອຍສັງ, ດອກບົວ ແລະ ຄັນທະນູ Sarnga (ພະວິຊະນຸ) ໄດ້ກ່າວກັບລາວ.

Verse 77

योषित्सुवध्योऽसि रणं विभुंच शुंभाऽशुभ स्वल्पतरैरहोभिः । मत्तोर्हसि त्वं न वृथैव मूढ ततोऽपयातः स च शंभदानवः

“ໂອ Shumbha ຜູ້ອັບປະມົງຄົນ, ເຈົ້າສົມຄວນທີ່ຈະຖືກຂ້າໂດຍຜູ້ຍິງ; ແລະ ອຳນາດໃນການຮົບຂອງເຈົ້າຈະສິ້ນສຸດລົງໃນບໍ່ເທົ່າໃດມື້. ເຈົ້າບໍ່ແມ່ນຄູ່ຕໍ່ສູ້ຂອງຂ້າພະເຈົ້າ - ຢ່າພະຍາຍາມໂດຍບໍ່ມີປະໂຫຍດເລີຍ, ໂອ ຄົນໂງ່.” ເມື່ອກ່າວເຊັ່ນນັ້ນ, Danava Shumbha ຜູ້ນັ້ນກໍຖອຍອອກໄປ.

Verse 78

जम्भोऽथ तद्विष्णुमुखान्निशम्य जगर्ज चोच्चैः कृतसिंहनादः । प्रोवाच वाक्यं च सलीलमाजौ महाट्टहासेन जगद्विकंप्य

ຈາກນັ້ນ Jambha, ເມື່ອໄດ້ຍິນຄຳເວົ້າເຫຼົ່ານັ້ນຈາກປາກຂອງພະວິຊະນຸ, ກໍໄດ້ຮ້ອງຄຳລາມດັງກ້ອງຄືກັບສິງໂຕ; ແລະ ໃນສະໜາມຮົບ ລາວໄດ້ເວົ້າຢ່າງມ່ວນຊື່ນ, ເຮັດໃຫ້ໂລກສັ່ນສະເທືອນດ້ວຍສຽງຫົວຂວັນອັນຍິ່ງໃຫຍ່.

Verse 79

किमेभिस्ते जलावास दैत्यैर्हीनपराक्रमैः । मामासादय युद्धेऽस्मिन्यदि ते पौरुषं क्वचित्

“ໂອ ຜູ້ອາໄສຢູ່ໃນນ້ຳ, ພວກ Daityas ທີ່ມີຄວາມກ້າຫານອັນອ່ອນແອນີ້ ມີປະໂຫຍດຫຍັງແກ່ເຈົ້າ? ຈົ່ງມາປະເຊີນໜ້າກັບຂ້າພະເຈົ້າໃນການຮົບນີ້ ຖ້າເຈົ້າມີຄວາມເປັນຊາຍຊາຕີຢ່າງແທ້ຈິງ.”

Verse 80

यत्ते पूर्वं हता दैत्या हिरण्याक्षमुखाः किल । जंभस्तदाभवन्नैव पश्य मामद्य संस्थितम्

“ພວກ Danavas ທີ່ເຈົ້າເຄີຍຂ້າໃນເມື່ອກ່ອນ ເຊັ່ນ Hiranyaksha ແລະ ຄົນອື່ນໆນັ້ນ ບໍ່ແມ່ນ Jambha. ຈົ່ງເບິ່ງຂ້າພະເຈົ້າໃນຕອນນີ້, ຜູ້ທີ່ຢືນຢູ່ຕໍ່ໜ້າເຈົ້າ!”

Verse 81

पश्य तालप्रती काशौ भुजावेतौ हरे मम । वक्षो वा वज्रकठिनं मयि प्रहर तत्सुखम्

ເບິ່ງເຖິງ, ໂອ ຮະຣິ, ແຂນສອງຂ້າພະເຈົ້າດັ່ງຕົ້ນຕານສູງໃຫຍ່; ແລະອົກນີ້ແຂງດັ່ງວັດຊະຣາ. ຈົ່ງຟາດຂ້າພະເຈົ້າ—ໃຫ້ສົມພຣະທັຍ!

Verse 82

इत्युक्तः केशवस्तेन सृक्किणी संलिहन्रुषा । मुमोच परिघंघोरं विरीणामपि दारणम्

ເມື່ອຖືກກ່າວຢ່າງນັ້ນ, ເກສະວະ ລິ້ນມຸມປາກດ້ວຍຄວາມໂກດ, ແລ້ວຂວ້າງຄອນເຫຼັກອັນນ່າສະພຶງກົວ ທີ່ສາມາດຜ່າແມ່ນແຕ່ນັກຮົບແຂງກ້າໄດ້.

Verse 83

ततस्तस्याप्यनुपदं कालायसमयं दृढम् । मुमोच मुद्गरं विष्णुर्द्वितीयं पर्वतं यथा

ແລ້ວທັນທີນັ້ນ ວິດສະນຸ ກໍຂວ້າງອາວຸດອັນທີສອງ—ຄອນດຳເຫຼັກແຂງແກ່ນ—ດັ່ງພູລູກທີສອງຖະລົມລົງມາ.

Verse 84

तदायुधद्वयं दृष्ट्वा जंभो न्यस्य रथे धनुः । आप्लुत्य परिघं गृह्य गरुडं तेन जघ्निवान्

ເຫັນອາວຸດທັງສອງນັ້ນ, ຈັມພະ ວາງຄັນທະນູໄວ້ໃນລົດສົງຄາມ, ໂດດພຸ້ນໄປຂ້າງໜ້າ, ຈັບຄອນເຫຼັກ ແລ້ວຟາດໃສ່ ກະຣຸດະ ດ້ວຍມັນ.

Verse 85

द्वितीयं मुद्गरं चानु गृहीत्वा विनदन्रणे । सर्वप्राणेन गोविंदं तेन मूर्ध्नि जघान सः

ແລ້ວລາວກໍຈັບຄອນອັນທີສອງອີກດ້ວຍ, ຮ້ອງຄຳຮາມໃນສະໜາມຮົບ, ແລ້ວຟາດໃສ່ສີສະຂອງ ໂກວິນດະ ດ້ວຍແຮງທັງໝົດ.

Verse 86

ताभ्यां चातिप्रहाराभ्यामुभौ गरुडकेशवौ । मोहाविष्टौ विचेतस्कौ मृतकल्पाविवासताम्

ດ້ວຍການຟາດຟັນອັນຮຸນແຮງສອງຄັ້ງນັ້ນ ທັງກຣຸດາ ແລະ ເກສະວະ ຖືກມົວມົນ ຂາດສະຕິ ນອນຢູ່ດັ່ງຄົນຕາຍ।

Verse 87

तदद्भुतं महद्दृष्ट्वा जगर्जुर्दैत्यसत्तमाः । नैतान्हर्षमदोद्धूतानिदं सेहे जगत्तदा

ເມື່ອເຫັນອັດສະຈັນອັນໃຫຍ່ນັ້ນ ບັນດາໄດຕະຍະຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່ກໍຮ້ອງຄຳຮາມດັງກ້ອງ; ເມົາມົນດ້ວຍຄວາມຍິນດີແລະຄວາມອວດອ້າງ ຈົນກັ້ນຕົນບໍ່ຢູ່—ໃນຂະນະນັ້ນໂລກກໍຮັບບໍ່ໄຫວກັບຄວາມຮື້ນເຮືອງຂອງເຂົາເຈົ້າ।

Verse 88

सिंहनादैस्तलोन्नाहैर्धनुर्नादैश्च बाणजैः । जंभं ते हर्षयामासुर्वासांस्यादुधुवुश्च ते

ດ້ວຍສຽງຮ້ອງດັ່ງສິງໂຕ, ສຽງໂຮຮ້ອງອັນດັງ, ສຽງສາຍຄັນທະນູ ແລະ ສຽງລູກສອນພຸ້ນ, ເຂົາເຈົ້າເຮັດໃຫ້ ຈັມພະ ຊື່ນບານ; ແລະຍັງສັ່ນເສື້ອຜ້າຂອງຕົນດ້ວຍຄວາມຍິນດີ।

Verse 89

शंखांश्च पूरयामासुश्चिक्षिपुर्देवता भृशम्

ແລະບັນດາເທວະດາກໍເປົ່າສັງຂ໌ຂອງຕົນດັງກ້ອງ ແລະ ຂວ້າງອາວຸດຂອງຕົນດ້ວຍກຳລັງອັນໃຫຍ່ຫຼວງ।

Verse 90

संज्ञामवाप्याथ महारणे हरिः सवैनतेयः परिरभ्य जंभम् । पराङ्मुखः संयुगादप्रधृष्यात्पलायनं वेगपरश्चकार

ຕໍ່ມາ ໃນສະໜາມຮົບອັນໃຫຍ່ນັ້ນ ຮະຣິ (ພຣະວິສນຸ) ໄດ້ຄືນສະຕິ; ແລະພ້ອມກັບ ໄວນະເຕຍ (ກຣຸດາ) ກໍກອດຈັບ ຈັມພະ; ແລ້ວຫັນຫຼັງອອກຈາກການຮົບ ເພາະບໍ່ອາດຖືກປະລາບໄດ້ໃນນັ້ນ ຈຶ່ງຖອຍຫນີດ້ວຍຄວາມໄວອັນຫຼາຍ।