Adhyaya 19

Verse 1

नारद उवाच । कालनेमी रुषाविष्टस्तेषां रूपं न बुद्धवान् । ततो निमिं च दैत्येन्द्रं मत्वा देवं महाजवः

ນາຣະດະ ກ່າວວ່າ: «ກາລະເນມີ ຖືກໂທສະຄອບງຳ ຈຶ່ງບໍ່ຮູ້ຈັກຮູບອັນແທ້ຂອງພວກເຂົາ. ແລ້ວຜູ້ມີຄວາມໄວນັ້ນ ກໍເຂົ້າໃຈຜິດວ່າ ນິມິ ຈອມອະສຸຣະ ເປັນເທວະ»។

Verse 2

केशेषु गृह्य तं वीरं चकर्ष च ननाद च । ततो निमिरुवाचेदं कालनेमिं महाबलम्

ເຂົາຈັບວິລະຊົນນັ້ນທີ່ຜົມ ແລ້ວລາກໄປ ພ້ອມກັບຮ້ອງຄຳຮາມດັງກ້ອງ. ແລ້ວນິມິ ກ່າວຖ້ອຍຄຳນີ້ແກ່ ກາລະເນມີ ຜູ້ມີພະລັງອັນໃຫຍ່.

Verse 3

अहं निमिः कालनेमे सुतं मत्वा वधस्व मा । भवता मोहितेनाजौ देवान्मत्वासुराः स्वकाः

ຂ້າແມ່ນ ນິມິ. ໂອ ກາລເນມິ ຢ່າຂ້າຂ້າ ໂດຍຄິດວ່າຂ້າເປັນລູກຂອງເຈົ້າ. ໃນສົງຄາມ ເຈົ້າຖືກມົວມົນ ແລະເຂົ້າໃຈຜິດວ່າເທວະເປັນອະສຸຣາຂອງເຈົ້າເອງ.

Verse 4

सुरैः सुदुर्जयाः कोट्यो निहतादश विद्धि तत् । सर्वास्त्रवारणं मुंच ब्रह्ममस्त्रं त्वरान्वितः

ຈົ່ງຮູ້ໄວ້ວ່າ ກອງທັບທີ່ຍາກຈະຊະນະຢ່າງຍິ່ງ ຈໍານວນສິບໂກດິ ຖືກເທວະສັງຫານແລ້ວ. ຈົ່ງປ່ອຍດ່ວນ ພຣະອາວຸດພຣະພຣະຫມາ (ພຣະຫມາສະຕຣ) ທີ່ກັ້ນກັນອາວຸດທັງປວງ.

Verse 5

स तेन बोधितो दैत्यो मुक्त्वा तं संभ्रमाकुलः । बाणं ब्रह्मास्त्रविहितं मुमोच त्वरयान्वितः

ເມື່ອຖືກເຕືອນສອນແລ້ວ ອະສຸຣານັ້ນກໍຕົກໃຈວຸ້ນວາຍ ແລະປ່ອຍດ່ວນ ລູກສອນທີ່ຖືກອຳນາດພຣະຫມາສະຕຣສະຖາປະນາໄວ້.

Verse 6

ब्रह्मास्त्रं तत्प्रजज्वाल ततः खे सुमहाद्भुतम् । देवानां चाभवत्सैन्यं सर्वमेव भयाकुलम्

ພຣະຫມາສະຕຣນັ້ນລຸກໄຟສະຫວ່າງ ເປັນອັດສະຈັນຢ່າງໃຫຍ່ໃນຟ້າ. ແລະກອງທັບຂອງເທວະທັງໝົດກໍຖືກຄວາມຢ້ານກົວຄອບງໍາ.

Verse 7

शंबरास्त्रं ततः शांतं ब्राह्मप्रतिहतं तदा । तस्मिन्प्रतिहते ह्यस्त्रे भास्करः प्रभुः

ແລ້ວອາວຸດຊຳບະຣະ (Śambara-astra) ນັ້ນກໍສົງບົບ ເພາະຖືກພຣະຫມາສະຕຣຕ້ານທານ. ເມື່ອອາວຸດນັ້ນຖືກຫັກລ້າງແລ້ວ ພຣະພາສະກະຣະ (ພຣະອາທິດ) ຜູ້ເປັນຈອມ…

Verse 8

महेंद्रजालमास्ताय चक्रे भीषणां तनुम् । विस्फूर्जत्करसंघातसमाक्रांतजगत्त्रयः

ພຣະອົງສະຖິດໃນຕາຂ່າຍມາຍາອັນຍິ່ງໃຫຍ່ຂອງພຣະອິນທຣາ ແລ້ວຮັບຮູບອັນນ່າຢ້ານ; ຝູງມືອັນວາບວາບຂອງພຣະອົງ ດັ່ງຈະຄອບຄຸມລົກທັງສາມ.

Verse 9

तताप दानवानीकं गलन्मज्जाङ्घ्रिशोणितम् । चक्षूंषि दानवेन्द्राणां चकारांधानि स प्रभुः

ພຣະອົງນັ້ນເຜົາກອງດານະວະໃຫ້ຮ້ອນແຮງ ຈົນໄຂກະດູກແລະເລືອດໄຫຼອອກຈາກອະວະຍະ; ແລະພຣະອົງກໍເຮັດໃຫ້ດວງຕາຂອງຈອມດານະວະມືດບອດ.

Verse 10

गजानामगलन्मेदः पेतुश्चापि रथा भुवि । तुरंगमाः श्वसंतश्च घर्मार्ता रथिनोपि च

ໄຂມັນຂອງຊ້າງລະລາຍໄຫຼອອກ; ລົດຮົບກໍຕົກລົງສູ່ພື້ນດິນ. ມ້າຫາຍໃຈຫອບໆ ແລະແມ່ນແຕ່ຜູ້ຂັບລົດຮົບກໍທຸກທົນດ້ວຍຄວາມຮ້ອນແຜດ.

Verse 11

इतश्चेतश्च सलिलं प्रार्थयंतस्तृषातुराः । गिरिद्रोणीश्च पादांश्च गिरिणां गहनानि च

ຖືກຄວາມຫິວນ້ຳທຸກທໍລະມານ ພວກເຂົາອ້ອນວອນຫານ້ຳທີ່ນີ້ທີ່ນັ້ນ; ແລ້ວພາກັນພຸ່ງໄປຫາຮ່ອມພູ ຕີນພູ ແລະຫ້ວຍເລິກອັນທຶບທົ່ມຂອງພູເຂົາ.

Verse 12

तेषां प्रार्थयतां शीघ्रमन्योन्यं च विसर्पिणाम् । दावाग्निरज्वलत्तीव्रो घोरो नर्दग्धपादपः

ເມື່ອພວກເຂົາວິ່ງວຸ່ນວາຍ ແລະຮ້ອງເອີ້ນກັນຢ່າງຮີບດ່ວນເພື່ອຂໍຊ່ວຍເຫຼືອ ໄຟປ່າອັນນ່າສະພຶງກົວກໍລຸກໂຊນຂຶ້ນທັນທີ ຮ້ອນແຮງ ເຜົາຕົ້ນໄມ້ຮອບດ້ານໃຫ້ມອດໝົດ.

Verse 13

तोयार्थिनः पुरो दृष्ट्वा तोयं कल्लो लमालितम् । पुरःस्थितमपि प्राप्तुं न शेकुरुपसादितुम्

ແມ່ນແຕ່ຫິວນ້ຳຢ່າງແຮງ ເຫັນນ້ຳຢູ່ຕໍ່ໜ້າ—ຜິວນ້ຳຖືກຄື້ນລົມກວນ—ພວກເຂົາກໍບໍ່ອາດເຂົ້າເຖິງ ຫຼືແມ່ນແຕ່ເຂົ້າໃກ້ໄດ້.

Verse 14

अप्राप्य सलिलं भूमावभ्याशे द्रुतमेव ते । तत्रतत्र व्यदृश्यन्त मृता दैत्येश्वराभुवि

ເມື່ອບໍ່ອາດໄດ້ນ້ຳ ພວກເຂົາກໍລົ້ມລົງຢ່າງໄວໃນພື້ນດິນໃກ້ໆ; ແລະໃນແຜ່ນດິນຂອງຈອມແຫ່ງໄດຕະຍະ ກໍເຫັນພວກເຂົານອນຕາຍຢູ່ຫຼາຍບ່ອນ.

Verse 15

रथा गजाश्च पतितास्तुरंगाश्च श्रमान्विताः । स्थिता वमंतो धावंतो गलद्द्रुतवसास्रजः

ລົດຮົບແລະຊ້າງກໍລົ້ມລົງ; ມ້າທີ່ເຫນື່ອຍລ້າຢ່າງໜັກ ບາງຕົວຢືນ ບາງຕົວແລ່ນວຸ່ນວາຍພ້ອມອາເມັນ, ພວງມາລາແລະເຄື່ອງປະດັບຫຼຸດລົງ ແລະໄຫຼຢ້ອຍ.

Verse 16

दानवानां कोटिकोटि व्यदृश्यतमृतं तदा । एवं क्षयो जानवानां तस्मिन्महति वर्तिते

ໃນເວລານັ້ນ ດານະວະນັບເປັນໂກດິໂກດິ ຖືກເຫັນວ່າພິນາດແລ້ວ. ດັ່ງນັ້ນ ເມື່ອມະຫາພິນາດນັ້ນເກີດຂຶ້ນ ຄວາມສູນສິ້ນຂອງພວກເຂົາກໍບັງເກີດຂຶ້ນ.

Verse 17

प्रकोपोद्भूतताम्राक्षः कालनेमी रुषातुरः । बभूव कालमेधाभः स्फुरद्रोमशतह्रदः

ກາລະເນມິ ຜູ້ມີດວງຕາແດງຈາກຄວາມໂກດທີ່ລຸກຂຶ້ນ ແລະຖືກຄວາມໂກດເຜົາໄໝ້ ກາຍເປັນດັ່ງເມກດຳແຫ່ງການພິນາດ; ຂົນຕາມກາຍພອງຊັນ ລຸກຊັນເປັນລະລອຍນັບຮ້ອຍ.

Verse 18

गंभीरास्फोटनिर्ह्रादजगद्धृदयकंपनः । प्रच्छाद्य गगनं सूर्यप्रभां सर्वां व्यनाशयत्

ດ້ວຍສຽງຟ້າຮ້ອງລຶກແລະສຽງກັກກ້ອງທີ່ເຮັດໃຫ້ຫົວໃຈໂລກສັ່ນໄຫວ ລາວໄດ້ປົກຄຸມຟ້າ ແລະລົບລ້າງແສງຕາເວັນທັງປວງ।

Verse 19

ववर्ष शीतं च जलं दानवेन्द्रबलं प्रति । दैत्यास्तां वृष्टिमासाद्य समाश्वस्तास्ततः क्रमात्

ລາວໄດ້ຫຼົ່ນນ້ຳເຢັນລົງໃສ່ກອງທັບຂອງກະສັດດານະວະ; ເມື່ອພວກໄດຕະຍະໄດ້ຮັບຝົນນັ້ນ ພວກເຂົາກໍຄ່ອຍໆກັບຄືນສູ່ຄວາມສະຫງົບ.

Verse 20

बीजांकुरा इव म्लानाः प्राप्य वृष्टिं धरातले । ततः स मेघरूपेण कालनेमिर्महासुराः

ເຫມືອນຕົ້ນອ່ອນຈາກເມັດພືດທີ່ເຄີຍເຫືອດແຫ້ງ ແລ້ວຟື້ນຄືນເມື່ອໄດ້ຝົນຕົກລົງດິນ; ດັ່ງນັ້ນ ກາລະເນມິ ອະສຸຣະຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່ ຈຶ່ງຮັບຮູບເປັນເມກ.

Verse 21

शस्त्रवृष्टिं ववर्षोग्रां देवनीकेषु दुर्जयः । तया वृष्ट्या पीड्यमाना दैत्यैरन्यैश्च देवताः

ຜູ້ບໍ່ອາດຊະນະໄດ້ນັ້ນ ໄດ້ຫຼົ່ນຝົນອາວຸດອັນດຸຮ້າຍໃສ່ກອງທັບເທວະ. ຖືກບີບຄັ້ນໂດຍພາຍຸລູກສອນນັ້ນ ແລະໂດຍໄດຕະຍະອື່ນໆ ເທວະທັງຫຼາຍກໍທົນທຸກຢ່າງໜັກ.

Verse 22

गतिं कांचिन्न पश्यन्ति गावः शीतार्दिता इव । परस्परं व्यलीयंत गजेषु तुरगेषु च । रथेषु च भयत्रस्तास्तत्रतत्र निलिल्यिरे

ພວກເຂົາບໍ່ເຫັນທາງອອກໃດໆ ເຫມືອນຝູງງົວທີ່ຖືກຄວາມໜາວລະດູໜາວທຳຮ້າຍ; ຈຶ່ງເບັດເບັດກັນເຂົ້າຫາກັນ. ດ້ວຍຄວາມຫວາດກົວ ພວກເຂົາເກາະຕິດຊ້າງ ມ້າ ແລະແມ່ນກະທັ້ງລົດຮົບ ພ້ອມທັງຫຼົບຊ່ອນຢູ່ທີ່ນັ້ນທີ່ນີ້ດ້ວຍຄວາມຕື່ນຕະໜົກ.

Verse 23

एवं ते लीयमानाश्च निहताः कालने मिना । दृश्यंते पतिता देवाः शस्त्रभिन्नंगसंधयः

ດັ່ງນັ້ນ, ເມື່ອພວກເຂົາຖືກບົດຂຍີ້ເຂົ້າກັນ, ພວກເຂົາຈຶ່ງຖືກຂ້າໂດຍ ກາລະເນມິ. ເຫຼົ່າເທວະດາໄດ້ຖືກເຫັນວ່ານອນຕາຍ, ແຂນຂາແລະຂໍ້ຕໍ່ຂອງພວກເຂົາຖືກຜ່າແຍກດ້ວຍອາວຸດ.

Verse 24

विभिन्ना भिन्नमूर्धानस्तथा भिन्नोरुजानवः । विपर्यस्तं रथांगैश्च पतितं ध्वजशक्तिभिः

ຫົວແຕກ, ແລະ ຕົ້ນຂາ ແລະ ຫົວເຂົ່າກໍແຕກຫັກເຊັ່ນກັນ. ຖືກພິກຄວ່ຳໂດຍຊິ້ນສ່ວນຂອງລົດເສິກ, ຫຼາຍຄົນນອນຕາຍ - ຖືກຕີລົງດ້ວຍທຸງແລະຫອກ.

Verse 25

तुरंगाणां सहस्राणि गजानामयुतानि च । रक्तेन तेषां घोरेण दुस्तरा चाभवन्मही

ມ້າພັນໆໂຕ ແລະ ຊ້າງໝື່ນໆໂຕ ນອນຢູ່ທີ່ນັ້ນ; ແລະ ດ້ວຍເລືອດທີ່ໜ້າຢ້ານກົວຂອງພວກມັນ ແຜ່ນດິນຈຶ່ງຍາກທີ່ຈະຂ້າມຜ່ານ.

Verse 26

एवमाजौ महादैत्यः कालनेमिर्महासुरः । जघ्ने मुहुर्तमात्रेण गंधर्वाणां दशायुतम्

ດັ່ງນັ້ນ, ໃນການສູ້ຮົບ, ມະຫາ ໄດຕຍະ ກາລະເນມິ - ອະສູນ ຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່ - ໄດ້ຂ້າ ຄັນທະວະ ໜຶ່ງແສນຕົນ ພາຍໃນເວລາພຽງໜຶ່ງ ມຸຫຸດຕາ.

Verse 27

यक्षाणां पंचलक्षाणि किंनराणां तथैव च । जघ्ने पिशाचमुख्यानां सप्तलक्षाणि निर्भयः

ໂດຍບໍ່ມີຄວາມຢ້ານກົວ, ລາວໄດ້ຂ້າ ຍັກ ຫ້າແສນຕົນ, ແລະ ກິນນະລີ ເຊັ່ນດຽວກັນ; ແລະ ໃນບັນດາຫົວຫນ້າ ປີສາດ ລາວໄດ້ທໍາລາຍເຈັດແສນຕົນ.

Verse 28

इतरेषां न संख्यास्ति सुरजातिनिकायिनाम् । जघ्ने स कोटिशः क्रद्धः कालनेमिर्मदोत्कटः

ສ່ວນຝູງເທວະຊາດອື່ນໆ ນັ້ນ ນັບຈໍານວນບໍ່ໄດ້. ກາລເນມິ ໂກດແຄ້ນ ແລະພອງດ້ວຍຄວາມຍິ່ງຍະໂສ ໄດ້ຂ້າພວກເຂົາເປັນກໍຕິໆ.

Verse 29

एवं प्रतिभये भीमे तदामर महाक्षये । संक्रुद्धावश्विनौ वीरौ चित्रास्त्रकवचोज्जवलौ

ເມື່ອຄວາມຫວາດຫວັນອັນນ່າຢ້ານກົວເຊັ່ນນັ້ນເກີດຂຶ້ນ ທ່າມກາງການພິນາດອັນໃຫຍ່ຂອງອະມະຣະ, ອັສວິນສອງວີຣະບຸລຸດກໍໂກດຂຶ້ນ—ສະຫວ່າງໄສດ້ວຍອາວຸດວິຈິດ ແລະເກາະອັນສ່ອງປະກາຍ.

Verse 30

जघ्नतुस्तौ रणे दैत्यमेकैकं षष्टिभिः शरैः । निर्भिद्य ते महादैत्यं सपुंखा विविशुर्महीम्

ໃນສົງຄາມ ອັສວິນທັງສອງໄດ້ຟັນຟາດດາຍຕະນັ້ນ—ແຕ່ລະອົງດ້ວຍລູກສອນຫົກສິບ. ລູກສອນໄດ້ຈອກທະລຸມະຫາດາຍຕະ ແລະຍັງມີຂົນສອນຄົບຖ້ວນ ກໍຈົນເຂົ້າໄປໃນດິນ.

Verse 31

ताभ्यां बाणप्रहारैस्तु किंचित्सोऽवाप्तचेतनः । जग्राह चक्रं लक्षारं तैलधौतं रणेऽधिकम्

ຖືກລູກສອນຂອງທັງສອງຟາດຟັນຢ່າງຫນັກ ເຂົາກໍໄດ້ສະຕິຄືນມາເພີຍນ້ອຍ. ແລ້ວໃນສົງຄາມນັ້ນ ເຂົາຈັບຈັກຣະຄົມກົດດັ່ງມີດ ຂັດດ້ວຍນ້ໍາມັນ ແລະນ່າຢ້ານໃນການຮົບ.

Verse 32

तेन चक्रेण सोश्विभ्यां चिच्छेद रथकूबरम् । जग्राहाथ धनुर्दैत्यः शरांश्चाशीविषोपमान्

ດ້ວຍຈັກຣະນັ້ນ ເຂົາໄດ້ຕັດຂາດຄານລົດ (ຄູບະຣະ) ຂອງອັສວິນທັງສອງ. ແລ້ວດາຍຕະກໍຈັບຄັນທະນູ ແລະຢືດລູກສອນດັ່ງງູພິດ.

Verse 33

ववर्ष भिषजोर्मूर्ध्नि संछाद्याकाशगोचरम् । तावप्यस्त्रैः स्मृतैः सर्वाश्छेदतुर्दैत्यसायकान्

ເຂົາໄດ້ປ່ອຍອາວຸດດັ່ງຝົນລົງເທິງສະໜອງຂອງແພດເທວະສອງອົງ ປົກຄຸມທ້ອງຟ້າທັງປວງ. ແຕ່ທັງສອງໄດ້ລະລຶກອາວຸດຂອງຕົນ ແລະຕັດຂາດລູກສອນຂອງໄດຕະຍະທັງໝົດ.

Verse 34

तच्च करम तयोर्दृष्ट्वा विस्मितः कोपमाविशत् । जग्राह मुद्गरं भीम कालदंडविभीषणम्

ເມື່ອເຫັນວິລະກຳນັ້ນຂອງພວກເຂົາ ເຂົາກໍຕົກຕະລຶງ ແລ້ວກໍເຂົ້າສູ່ຄວາມໂກດ. ເຂົາຈັບຄ້ອນມຸດກະຣະອັນນ່າຢ້ານ ດຸດັ່ງຄັນທອນແຫ່ງພະຍົມ.

Verse 35

स तदमुद्भ्राम्य वेगेन चिक्षेपास्य रथं प्रति । तं तु मुद्गरमायांतमालोक्यांबरगोचरे

ເຂົາໝຸນຄ້ອນນັ້ນດ້ວຍຄວາມໄວ ແລ້ວຂວ້າງໄປຫາລົດສຶກຂອງພວກເຂົາ. ແຕ່ເມື່ອເຫັນຄ້ອນນັ້ນພຸ່ງມາຜ່ານທ້ອງຟ້າອັນໂລ່ງ

Verse 36

मुक्त्वा रथावुभौ वेगादाप्लुतौ तरसाश्विनौ । तौ रथौ स तु निष्पिष्य मुद्गरोऽचलसंनिभः

ອັດສະວິນທັງສອງຜູ້ວ່ອງໄວ ປ່ອຍລົດທັງສອງໄວ້ ແລ້ວໂດດຫຼີກອອກໄປດ້ວຍຄວາມໄວ. ຄ້ອນທີ່ໃຫຍ່ດັ່ງພູນັ້ນ ກໍບີບບົດລົດທັງສອງໃຫ້ແຕກພັງ.

Verse 37

दारयामास धरणीं हेमजालपरिष्कृतः । तस्य कर्माथ तद्दृष्ट्वा भिषजौ चित्रयोधिनौ

ຄ້ອນນັ້ນທີ່ປະດັບດ້ວຍຕາຂ່າຍຄຳ ໄດ້ຜ່າແຜ່ນດິນໃຫ້ແຕກອອກ. ເມື່ອເຫັນການກະທຳນັ້ນ ແພດເທວະທັງສອງ ນັກຮົບອັນພິສົດ—

Verse 38

वज्रास्त्रं च प्रकुर्वाणौ दानवेंद्रमयुध्यताम् । घोरवज्रप्रहारैस्तु दानवः स परिक्षतः

ເມື່ອປັ້ນອາວຸດວັດຊະຣາ ອັສວິນທັງສອງໄດ້ຮົບກັບຈອມແຫ່ງດານະວະ. ຖືກຟາດດ້ວຍວັດຊະຣາອັນນ່າສະພຶງກົວ ດານະວະນັ້ນບາດເຈັບສາຫັດ.

Verse 39

रथो ध्वजो धनुश्चैव छत्रं च कवचं तथा । क्षणेन शतधा भूतं सर्वसैन्यस्य पश्यतः

ລົດຮົບ ທຸງ ຄັນທະນູ ຮົ່ມພະຣາຊາ ແລະ ເກາະກຳບັງຂອງເຂົາ ໃນພຽງຊົ່ວພິບຕາ ຖືກທຳລາຍແຕກເປັນຮ້ອຍຊິ້ນ ຕໍ່ໜ້າກອງທັບທັງປວງ.

Verse 40

तद्दृष्ट्वा दुकरं कर्म सोऽश्विभ्यां भीमविक्रमः । नारायणास्त्रं बलवान्मुमोच रणमूर्धनि

ເມື່ອເຫັນກິດອັນຍາກຢິ່ງທີ່ອັສວິນໄດ້ກະທຳ ຜູ້ມີວິລະກຳນ່າຢ້ານກົວນັ້ນ ກໍປ່ອຍອາວຸດນາຣາຍະນະອັນມີ຤ິດ ໃນຍາມທີ່ສົງຄາມກຳລັງຮຸນແຮງ.

Verse 41

ततः शशाम वज्रास्त्रं कालनेमिस्ततो रुषा । जीवग्राहं ग्राहयितुमश्विनौ तौ प्रचक्रमे

ແລ້ວອາວຸດວັດຊະຣາກໍສົງບົບລົງ; ກາລະເນມິ ດ້ວຍຄວາມໂກດແຄ້ນ ໄດ້ເລີ່ມກະທຳເພື່ອໃຫ້ອັສວິນທັງສອງຕົກໃນ “ການກຳຈັບຊີວິດ” ອັນມະຫາອັນຕະລາຍ.

Verse 42

तावभिप्रायमालक्ष्य संत्यज्य समरांगणम् । पदाती वेपमानांगौ प्रद्रुतौ वासवोयतः

ເມື່ອຮູ້ທັນເຈດນາຂອງເຂົາ ອັສວິນທັງສອງກໍລະທິ້ງສະໜາມຮົບ. ອະວະຍະວະສັ່ນໄຫວ ແລະກາຍເປັນທະຫານຍ່າງຕີນ ພວກເຂົາຫນີໄປທາງທີ່ວາສະວະ (ອິນທຣະ) ໄດ້ໄປ.

Verse 43

तयोरनुगतो दैत्यः कालनेमिर्नदन्मुहुः । प्राप्येंद्रस्य बलं क्रूरो दैत्यानीकपदानुगः

ດານະວະ ກາລະເນມິ ຕາມຫຼັງສອງອົງນັ້ນ ຮ້ອງຄຳຮາມຊ້ຳໆ. ອະສຸຣະຜູ້ໂຫດຮ້າຍ ຍ່າງຕາມຮອຍທັບອະສຸຣະ ແລະເຂົ້າເຖິງກຳລັງຂອງພຣະອິນທຣະ.

Verse 44

स काल इव कल्पांते यदा वासवमाद्रुतः । तं दृष्ट्वा सर्वभूतानि विविशुर्विह्वलानि तु

ເມື່ອລາວພຸ້ນເຂົ້າໃສ່ ວາສະວະ ຢ່າງຮວດເລັວ ລາວດູປານດັ່ງ “ກາລ” ໃນປາຍກັລປະ. ເຫັນລາວແລ້ວ ສັດທັງປວງຕົກໃຈສັ່ນຫວັ່ນ ແລະຫາທີ່ຫຼົບຊ່ອນ.

Verse 45

हाहारावं प्रकुर्वाणास्तदा देवाश्च मेनिरे । पराजयं महेंद्रस्य सर्वलोकक्षयावहम्

ໃນເວລານັ້ນ ເທວະທັງຫຼາຍຮ້ອງ “ຮາ ຮາ!” ແລະຄິດວ່າ ການພ່າຍແພ້ຂອງ ມະເຫນທຣະ ຈະນຳຄວາມພິນາດມາສູ່ໂລກທັງປວງ.

Verse 46

चेलुः शिखरिणो मुख्याः पेतुरुल्का नभस्तलात् । जगर्जुर्जलदा दिक्षु संभूतश्च महारवः

ພູເຂົາຫຼັກໆສັ່ນໄຫວ; ອຸລະກາຕົກຈາກຟ້າ. ເມກຟ້າຮ້ອງຄຳຮາມທຸກທິດ ແລະສຽງອື້ອື່ອອັນໃຫຍ່ກໍເກີດຂຶ້ນ.

Verse 47

तां भूताविकृतिं दृष्ट्वा देवाः सेंद्रा भयावहाः । मनसा शरणं जग्मुर्वासुदेवं जगत्पतिम्

ເຫັນຄວາມຜິດປົກກະຕິອັນນ່າຢ້ານໃນຫມູ່ສັດ ເທວະທັງຫຼາຍ—ແມ່ນແຕ່ມີພຣະອິນທຣະດ້ວຍ—ກໍຫວາດກົວ. ໃນໃຈພວກເຂົາໄດ້ໄປພຶ່ງພາ ວາສຸເທວະ ຈອມເຈົ້າແຫ່ງຈັກກະວານ.

Verse 48

नमो ब्रह्मण्यदेवाय गोब्राह्मणहिताय च । जगद्धिताय कृष्णाय गोविंदाय नमोनमः

ນະໂມແດ່ພຣະເທວະຜູ້ຮັກສາທຳມະ ແລະຜູ້ເປັນປະໂຫຍດແກ່ງົວແລະພຣາຫມັນ; ນະໂມແດ່ພຣະກຣິດສະນາ ພຣະໂກວິນທະ ຜູ້ປາດຖະນາຄວາມສຸກແກ່ໂລກທັງປວງ—ນະໂມນະໂມ ຊ້ຳໆ।

Verse 49

स नो रक्षतु गोविंदो भयार्तास्ते जगुः सुराः । सुराणां चिंतितं ज्ञात्वा भगवान्गरुडध्वजः

“ຂໍໃຫ້ພຣະໂກວິນທະປົກປ້ອງພວກເຮົາ!”—ເທວະທັງຫຼາຍຜູ້ທຸກທ້ອນດ້ວຍຄວາມຢ້ານ ຮ້ອງຂຶ້ນດັ່ງນັ້ນ. ພຣະພະຄະວານ ຜູ້ມີທຸງເປັນຄຣຸດ ຮູ້ຄວາມຄິດໃນໃຈຂອງເທວະເຫຼົ່ານັ້ນ ແລ້ວ (ຈຶ່ງຕອບ).

Verse 50

विबुध्यैव च पर्यंकाद्योगनिद्रां विहाय सः । लक्ष्मीकरयुगांभोजलालितांघ्रिसरोरुहः

ພຣະອົງຕື່ນຂຶ້ນທັນທີ ແລະລຸກຈາກຕຽງ ປະລະຍົກນິດຣາ. ພຣະອົງຜູ້ມີພຣະບາດດັ່ງດອກບົວ ຖືກລູບໄລ້ຢ່າງອ່ອນໂຍນໂດຍຝາມືດອກບົວຄູ່ຂອງພຣະລັກສະມີ.

Verse 51

शारदंबरनीराब्जकांतिदेहच्छविः प्रभुः । कौस्तुभोद्भासिहृदयः कांतकेयूरभास्करः

ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າສ່ອງສະຫວ່າງດ້ວຍສີສັນແຫ່ງພຣະວະກາຍ ດັ່ງຟ້າລະດູໃບໄມ້ຫຼົ່ນ ແລະດັ່ງດອກບົວສີຟ້າ. ເພັດກໍສະຕຸພະສ່ອງພຣະອຸລາ ແລະກຳໄລແຂນອັນງາມສະຫວ່າງດັ່ງດວງອາທິດ.

Verse 52

विमृश्य सुरसंक्षोभं वैनतेयमाताह्वयत् । आहूतेऽविस्थितेतस्मिन्गरुडे दुःखिते भृशम्

ເມື່ອພິຈາລະນາຄວາມປັ່ນປ່ວນທີ່ກະທົບເທວະທັງຫຼາຍ ມານດາວິນະຕາໄດ້ເອີ້ນວາຍນະເຕຍ (ຄຣຸດ). ເມື່ອຖືກເອີ້ນ ຄຣຸດກໍມາຢືນຢູ່ ດ້ວຍຄວາມໂສກເສົ້າຢ່າງຫນັກ.

Verse 53

दिव्यनानास्त्रतीक्ष्णार्चिरारुह्यागात्सुराहवम् । तत्रापश्यत देवेंद्रं भयभीतमभिद्रुतम्

ພຣະອົງໄດ້ຂຶ້ນຂີ່ອາວຸດທິບອັນສະຫວ່າງໄສ ແລະຄົມກ້າ ທີ່ພຸ່ງໄຟລຸກໂລດ ແລ້ວຮີບໄປສູ່ສົງຄາມຂອງເທວະ. ທີ່ນັ້ນພຣະອົງເຫັນພຣະອິນທຣາ ຕົກໃຈຫວາດກົວ ກຳລັງຫນີ ແລະຖືກໄລ່ຕາມ.

Verse 54

दानवेंद्रैर्नवांभोदसच्छायैः सर्वथोत्कटैः । यथा हि पुरुषं घोरैरभाग्यैरर्थकांक्षिभिः

ດ້ວຍຈອມເຈົ້າແຫ່ງດານະວະ ຜູ້ມີສີຄ້ຳດັ່ງເມກຝົນໃໝ່ ແລະດຸຮ້າຍທຸກປະການ ພຣະອິນທຣາຖືກບີບຄັ້ນຢ່າງໜັກ—ເຫມືອນຊາຍຄົນໜຶ່ງຖືກເຄາະຮ້າຍອັນນ່າຢ້ານ ທີ່ຫິວຫາຊັບສິນ ຮຸກຮານເຂົ້າຫາ.

Verse 55

तत्त्राणायाव्रजद्विष्णुः स्तूयमानो मुहुः सुरैः । अभाग्येभ्यः परित्रातुं सुकृतं निर्मलं यथा

ເພື່ອຊ່ວຍກູ້ເຂົາເຈົ້າ ພຣະວິສນຸໄດ້ກ້າວໜ້າ ໂດຍມີເທວະທັງຫຼາຍສັນລະເສີນຊ້ຳໆ—ເຫມືອນບຸນກຸສົນອັນບໍລິສຸດ (ສຸກຣິຕະ) ມາຊ່ວຍປົດປ່ອຍຈາກເຄາະຮ້າຍ.

Verse 56

अथापश्यत दैत्येंद्रो वियति द्युतिमंडलम् । स्फुरंतमुदयाच्छीघ्रं कांतं सूर्यशतं यथा

ແລ້ວຈອມເຈົ້າແຫ່ງໄດຕະຍະໄດ້ເຫັນໃນຟ້າ ວົງມະນີແຫ່ງຄວາມສະຫວ່າງ ກຳລັງສະຟຸຣະພິບພັບ ແລະລຸກຂຶ້ນຢ່າງໄວ—ງາມດັ່ງຕາເວັນຮ້ອຍດວງ.

Verse 57

प्रभवं ज्ञातुमिच्छंतो दानवास्तस्य तेजसः । गरुडं तमथा पश्यन्कल्पांतानलभैरवम्

ດານະວະທັງຫຼາຍປາດຖະໜາຮູ້ຕົ້ນກຳເນີດແຫ່ງເຕຊະນັ້ນ ຈຶ່ງໄດ້ເຫັນພຣະຄຣຸດ—ນ່າຢ້ານດັ່ງໄຟໃນວາລະສິ້ນກັລປະ.

Verse 58

तत्र स्थितं चतुर्बाहुं हरिं चानुपमद्युतिम् । तमालोक्यासुरेंद्रास्तु हर्षसंपूर्णमानसाः

ທີ່ນັ້ນ ພວກເຂົາໄດ້ເຫັນພຣະຫຣິ (ວິສນຸ) ມີສີ່ພຣະຫັດ ແລະສະຫວ່າງໄສຫາທຽບບໍ່ໄດ້. ເມື່ອເຫັນພຣະອົງ ບັນດາເຈົ້າອະສຸຣະກໍໃຈເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມຍິນດີ.

Verse 59

अयं स देवः सर्वेषां शरणं केशवोऽरिहा । अस्मिञ्जिते जिताः सर्वा देवता नात्र संशयः

«ນີ້ແມ່ນພຣະເທວະອົງນັ້ນ—ເກສະວະ ຜູ້ປະຫານສັດຕູ—ເປັນທີ່ພຶ່ງຂອງທຸກຜູ້. ຖ້າພຣະອົງຖືກພິຊິດ ທຸກເທວະດາກໍຖືກພິຊິດ ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສ»។

Verse 60

एनमाश्रित्य लोकेशा यज्ञभागभुजोऽमराः । इत्युक्त्वा ते समागम्य सर्व एव ततस्ततः

«ໂດຍອາໄສພຣະອົງນີ້ ບັນດາເຈົ້າໂລກ—ເທວະດາອະມະຣະຜູ້ຮັບສ່ວນແຫ່ງຍັດ—ຈຶ່ງມັ່ນຄົງ»। ເມື່ອເວົ້າດັ່ງນັ້ນ ພວກເຂົາທັງໝົດກໍມາຊຸມນຸມກັນຈາກທຸກທິດ.

Verse 61

तं जघ्नुर्विविधैः शस्त्रैः परिवार्य समंततः । कालनेमिप्रभृतयो दश दैत्यमहारथाः

ພວກເຂົາລ້ອມພຣະອົງຈາກທຸກດ້ານ ແລ້ວຟັນຟາດດ້ວຍອາວຸດນານາ. ດາຍຕະມະຫາຣະຖະ 10 ຄົນ ເລີ່ມດ້ວຍກາລະເນມິ ໄດ້ຈົມຕີພຣະອົງ.

Verse 62

षष्ट्या विव्याधबाणानां कालनेमिर्जनार्दनम् । निमिः शतेन बाणानां मथनोऽशीतिभिः शरैः

ກາລະເນມິໄດ້ຍິງລູກສອນ 60 ດອກ ທະລຸພຣະຈະນາຣະດະນ (ວິສນຸ). ນິມິຍິງ 100 ດອກ ແລະ ມະຖະນະຍິງ 80 ດອກ.

Verse 63

जंभकश्चैव सप्तत्या शुंभो दशभिरेव च । शेषा दैत्ये श्वराः सव विष्णुमेकैकशः शरैः

ຈັມພະກະຍິງດ້ວຍລູກສອນເຈັດສິບ ແລະ ຊຸມພະຍິງດ້ວຍສິບ; ສ່ວນເຈົ້າແຫ່ງດານະວະທີ່ເຫຼືອ ກໍຜັດກັນຍິງພຣະວິສນຸ ດ້ວຍລູກສອນຂອງຕົນ.

Verse 64

दशभिर्दशभिः शल्यैर्जघ्नुः सगरुडं रणे । तेषाममृष्यत्तत्कर्म विष्णुर्दानवसूदनः

ໃນສົງຄາມ ພວກເຂົາພ້ອມກັນຕີພຣະວິສນຸພ້ອມກັບຄຣຸດ ໂດຍແຕ່ລະຄົນຍິງອາວຸດມີງ່າມສິບດອກ. ພຣະວິສນຸ ຜູ້ປາບດານະວະ ບໍ່ອາດອົດທົນການກະທຳນັ້ນໄດ້.

Verse 65

एकैकं दानवं जघ्ने षड्भिः पड्भिरजिह्नगैः । आकर्णकृष्टैर्भूयश्च कालनेमिस्त्रिभिः शरैः

ພຣະອົງປາບດານະວະທີລະຄົນ ດ້ວຍລູກສອນຫົກດອກຫົກດອກອັນບໍ່ຄົດງໍ. ແລ້ວອີກ ກາລະເນມິ ຖືກຍິງດ້ວຍສາມລູກສອນ ທີ່ດຶງສາຍຄັນທະນູຈົນຈອດຫູ.

Verse 66

विष्णुं विव्याध हृदये रोषाद्रक्तविलोचनः । तस्याशोभंत ते बाणा हृदये तप्तकांचनाः

ຜູ້ນັ້ນຕາແດງດ້ວຍໂທສະ ໄດ້ທະລຸຫົວໃຈພຣະວິສນຸ. ລູກສອນເຫຼົ່ານັ້ນສ່ອງປະກາຍໃນອົກພຣະອົງ ດັ່ງຄຳທີ່ຖືກເຜົາໃຫ້ຮ້ອນ.

Verse 67

मयूखा इव संदीप्ताः कौस्तुभस्य स्फुरत्त्विषः । तैर्बाणैः किंचिदायस्तो हरिर्जग्राह मुद्गरम्

ລູກສອນເຫຼົ່ານັ້ນລຸກໂຊດດັ່ງລຳແສງ ແລະກະພິບພິບດ້ວຍລັດສະໝີແຫ່ງເກົາສະຕຸພະ. ພຣະຫຣິຖືກລົບກວນເພີຍນ້ອຍ ແລ້ວຈຶ່ງຈັບຄອນມຸດຄະຣະ.

Verse 68

स तमुद्ग्राह्य वेगेन दानवाय मुमोच वै । दानवेन्द्रस्तमप्राप्तं वियत्येव शतैः शरैः

ພຣະອົງໄດ້ຍົກມັນຂຶ້ນ ແລະ ແກວ່ງມັນດ້ວຍແຮງໃສ່ ດານາວະ. ແຕ່ເຈົ້າແຫ່ງດານາວະ, ກ່ອນທີ່ມັນຈະໄປຮອດ, ໄດ້ຍິງມັນຕົກລົງກາງອາກາດດ້ວຍລູກທະນູຫລາຍຮ້ອຍດອກ.

Verse 69

चिच्छेद तिलशः क्रुद्धो दर्शयन्पाणिलाघवम् । ततो विष्णुः प्रकुपितः प्रासं जग्राह भैरवम्

ດ້ວຍຄວາມໂມໂຫ, ມັນໄດ້ຟັນສິ່ງນັ້ນເປັນຕ່ອນໆ, ສະແດງໃຫ້ເຫັນຄວາມໄວຂອງມື. ຈາກນັ້ນ ພຣະວິຊະນຸ, ດ້ວຍຄວາມຄຽດແຄ້ນຢ່າງໃຫຍ່ຫຼວງ, ໄດ້ຈັບຫອກອັນໜ້າຢ້ານກົວຂຶ້ນມາ.

Verse 70

तेन दैत्यस्य हृदयं ताडयामास वेगतः । क्षणेन लब्धसंज्ञस्तु कालनेमिर्महासुरः

ດ້ວຍອາວຸດນັ້ນ ພຣະອົງໄດ້ແທງຫົວໃຈຂອງ ໄດຕຍະ ຢ່າງແຮງ. ໃນຊົ່ວພິບຕາ, ອະສູນຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່ ກາລະເນມິ ກໍໄດ້ສະຕິຄືນມາ.

Verse 71

शक्तिं जग्राह तीक्ष्णाग्रां हेमघंटाट्टहासिनीम् । तया वामं भुजं विष्णोर्बिभेद दितिनंदनः

ມັນໄດ້ຄວ້າເອົາອາວຸດ ສັກຕິ ທີ່ແຫຼມຄົມ, ຫົວຂວັນສຽງດັງຄືກັບກະດິ່ງຄຳ; ແລະ ດ້ວຍອາວຸດນັ້ນ, ລູກຊາຍຂອງ ດິຕິ ໄດ້ແທງແຂນຊ້າຍຂອງ ພຣະວິຊະນຸ.

Verse 72

भिन्नं शक्त्या भुजं तस्य स्रुतशोणितमाबभौ । नीले बला हके विद्युद्विद्योतंती यथा मुहुः

ເມື່ອແຂນຂອງພຣະອົງຖືກຜ່າດ້ວຍຫອກ, ເລືອດກໍໄຫຼອອກມາ ແລະ ເປັ່ງປະກາຍ — ຊ້ຳແລ້ວຊ້ຳອີກ — ຄືກັບສາຍຟ້າແມບໃນເມກຝົນທີ່ມືດມົວ.

Verse 73

ततो विष्णुः प्रकुपितो जग्राह विपुलं धनुः । सप्तदश च नाराचांस्तीक्ष्णाग्रान्मर्मभेदिनः

ແລ້ວພຣະວິສນຸ ໂກດເກີນ ຈຶ່ງຈັບຄັນທະນູອັນໃຫຍ່ ພ້ອມດ້ວຍລູກສອນເຫຼັກ 17 ດອກ ປາຍແຫຼມ ທະລຸຈຸດສຳຄັນແຫ່ງຊີວິດ।

Verse 74

दैत्यस्य हृदयं षड्भिर्विव्याध च शरैस्त्रिभिः । चतुर्भिः सारथिं चास्य ध्वजं चैकेन पत्रिणा

ພຣະອົງຍິງທະລຸຫົວໃຈຂອງອະສຸຣະດ້ວຍລູກສອນ 6 ດອກ; ແລ້ວອີກ 3 ດອກກໍຍິງຊ້ຳ. ດ້ວຍ 4 ດອກ ພຣະອົງທຳຮ້າຍສາຣະຖີ; ແລະດ້ວຍລູກສອນມີຂົນ 1 ດອກ ພຣະອົງກໍຟັນທົງໃຫ້ລົ້ມ.

Verse 75

द्वाभ्यां धनुर्ज्याधनुषी भुजं चैकेन पत्रिणा । स विद्धो हृदये गाढं दोषैर्मूढो यथा नरः

ດ້ວຍລູກສອນ 2 ດອກ ພຣະອົງຍິງຖືກຄັນທະນູແລະສາຍທະນູ; ແລະດ້ວຍລູກສອນມີຂົນ 1 ດອກ ພຣະອົງທະລຸແຂນ. ຖືກທະລຸຫົວໃຈຢ່າງແຮງ ຈຶ່ງຫຼົງມົວ—ດັ່ງຄົນທີ່ຖືກຄວາມຜິດຂອງຕົນບັງຕາ.

Verse 76

स्रुतरक्तारुणः प्रांशुः पीडाचलितमानसः । चकंपे मारुतेनेव चोदितः किंशुकद्रुमः

ເຂົາສູງໃຫຍ່ ແລະແດງຊ້ຳດ້ວຍເລືອດທີ່ໄຫຼອອກ; ໃຈຖືກສັ່ນຄອນໂດຍຄວາມເຈັບປວດ. ເຂົາສັ່ນໄຫວ—ດັ່ງຕົ້ນກິໍມຊຸກະ ຖືກລົມພັດໃຫ້ໄຫວ.

Verse 77

ततः कंपितमालक्ष्य गदां जग्राह केशवः । तां च वेगेन चिक्षेप कालनेमिवधं प्रति

ແລ້ວເມື່ອເຫັນວ່າເຂົາກຳລັງສັ່ນໄຫວ ພຣະເກສະວະຈຶ່ງຈັບຄອນກະບອກ (ຄະທາ) ແລະໂຍນມັນດ້ວຍແຮງ ໄປສູ່ການປະຫານກາລະເນມິ.

Verse 78

सा पपात शिरस्युग्रा सहसा कालनेमिनः । संचूर्णितोत्तमां गस्तु निष्पिष्टमुकुटोसुरः

ກະບອງອັນໜ້າຢ້ານກົວນັ້ນໄດ້ຕົກລົງໃສ່ຫົວຂອງ ກາລະເນມິ ທັນທີ. ຮ່າງກາຍອັນສະຫງ່າຂອງຍັກນັ້ນຖືກບົດຂຍີ້, ແລະ ມົງກຸດຂອງມັນກໍແຕກເປັນປ່ຽງ.

Verse 79

स्रुतरक्तौघरंध्रश्च स्रुतधातुरिवाचलः । पपात स्वे रथे भग्नो विसंज्ञः शिष्टजीवनः

ດ້ວຍບາດແຜທີ່ມີເລືອດໄຫຼອອກມາຢ່າງຫຼວງຫຼາຍ, ຄືກັບພູເຂົາທີ່ມີແຮ່ທາດໄຫຼອອກມາ, ມັນໄດ້ລົ້ມລົງ - ແຕກຫັກ - ໃສ່ລົດຮົບຂອງຕົນເອງ, ໝົດສະຕິ, ໂດຍເຫຼືອພຽງແຕ່ລົມຫາຍໃຈສຸດທ້າຍ.

Verse 80

पतितस्य रथोपस्थे दानवस्याच्युतोऽरिहा । स्मितपूर्वमुवाचेदं वाक्यं चक्रायुधः प्रभुः

ໃນຂະນະທີ່ຍັກນັ້ນນອນລົ້ມລົງຢູ່ບ່ອນນັ່ງຂອງລົດຮົບ, ພະອັດຈຸຕະ - ຜູ້ຂ້າສັດຕູ - ໄດ້ຍິ້ມກ່ອນ ແລ້ວຈຶ່ງກ່າວຄຳເຫຼົ່ານີ້; ພະຜູ້ເປັນເຈົ້າທີ່ມີກົງຈັກເປັນອາວຸດ.

Verse 81

गच्छासुर विमुक्तोऽसि सांप्रतं जीव निर्वृतः । ततः स्वल्पेन कालेन अहमेव तवांतकः

"ໄປສາ, ໂອ ອະສຸຣະ - ເຈົ້າຖືກປ່ອຍຕົວແລ້ວໃນຕອນນີ້. ຈົ່ງມີຊີວິດຢູ່ຢ່າງສະບາຍໃນປັດຈຸບັນ; ແຕ່ຫຼັງຈາກເວລາສັ້ນໆ, ຂ້າພະເຈົ້າເອງຈະເປັນຈຸດຈົບຂອງເຈົ້າ."

Verse 82

एवं वचस्तस्य निशम्य विष्णोः सर्वेश्वरस्याथ रथं निमेषात् । निनाय दूरं किल कालनेमिनो भीतस्तदा सारथिर्लोकनाथात्

ເມື່ອໄດ້ຍິນຄຳເວົ້າເຫຼົ່ານັ້ນຂອງ ພະວິຊະນຸ - ພະຜູ້ເປັນເຈົ້າຂອງທຸກສິ່ງ - ສารถີຂອງ ກາລະເນມິ, ດ້ວຍຄວາມຢ້ານກົວຕໍ່ຜູ້ປົກປ້ອງໂລກ, ໄດ້ຂັບລົດຮົບອອກໄປໄກທັນທີໃນຊົ່ວພິບຕາ.