Adhyaya 14

Verse 1

अगस्त्य उवाच । दृष्ट्वा भूदेवताः शंभुं किमाचख्युः षडानन । कानिकानि च लिंगानि तत्र तान्यपिचक्ष्व मे

ອະກັດສະຕະກ່າວວ່າ: “ໂອ ສະດານະນ! ເມື່ອພູເທວະຕາ—ຄືພຣາຫມັນທັງຫຼາຍ—ໄດ້ເຫັນພຣະສັມພຸ ເຂົາໄດ້ກ່າວຫຍັງ? ແລະທີ່ນັ້ນມີລິງຄະໃດໆ ຈົ່ງບອກຂ້າພະເຈົ້າດ້ວຍ”

Verse 2

ज्येष्ठस्थाने महापुण्ये देवदेवस्य वल्लभे । आश्चर्यं किमभूत्तत्र तदाचक्ष्व षडानन

“ໃນຊະເຍດຖະສະຖານ ອັນເປັນສະຖານມະຫາບຸນ ແລະເປັນທີ່ຮັກຂອງເທວະເທວະ (ເທບເຫນືອເທບ) ທີ່ນັ້ນເກີດອັດສະຈັນຫຍັງ? ໂອ ສະດານະນ ຈົ່ງພັນນາໃຫ້ຂ້າພະເຈົ້າຟັງ”

Verse 3

स्कंद उवाच । शृण्वगस्त्य यथा पृच्छि भवता तद्ब्रवीम्यहम् । मंदराद्रिं यदा देवो गतवान्ब्रह्मगौरवात्

ສະກັນດະກ່າວວ່າ: “ຟັງເຖີດ ໂອ ອະກັດສະຕະ—ດັ່ງທີ່ເຈົ້າຖາມ ຂ້າພະເຈົ້າຈະເລົ່າໃຫ້. ເມື່ອພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າໄດ້ໄປຍັງພູມັນດະຣາ ເນື່ອງດ້ວຍການເຄົາລົບກຽດສັກສີຂອງພຣະພຣະຫມາ…”

Verse 4

तदा निराश्रया विप्राः क्षेत्रसंन्यासिनोनघाः । उपाकृताश्चाविरतं महाक्षेत्रप्रतिग्रहात्

ໃນເວລານັ້ນ ພຣາຫມັນຜູ້ບໍ່ມີມົນທິນ—ສັນຍາສີຜູ້ອຸທິດຕົນແດ່ກະເສດອັນສັກສິດ—ບໍ່ມີທີ່ພຶ່ງທາງໂລກ; ແຕ່ກໍຖືກຫຼ້ຽງດູຢ່າງຕໍ່ເນື່ອງດ້ວຍທານທີ່ໄດ້ຮັບໃນມະຫາກະເສດ ກາສີ।

Verse 5

खातंखातं च दंडाग्रैर्भूमिं कंदादिवृत्तयः । चक्रुः पुष्करिणीं रम्यां दंडखाताभिधां मुने

ດ້ວຍປາຍໄມ້ທ່ອນຂອງຕົນ ພວກທະປະສະວີຜູ້ດຳລົງຊີວິດດ້ວຍຫົວມັນ ແລະຮາກໄມ້ ໄດ້ຂຸດດິນຊ້ຳໆ; ໂອ ມຸນີ, ພວກເຂົາໄດ້ສ້າງສະນ້ຳອັນງາມ ທີ່ມີນາມລືອຊາວ່າ “ດັນດະຂາຕາ”।

Verse 6

तत्तीर्थं परितः स्थाप्य महालिंगान्यनेकशः । महेशाराधनपरास्तपश्चक्रुः प्रयत्नतः

ເມື່ອໄດ້ສ້າງຕັ້ງມະຫາລິງຄະຫຼາຍອົງລ້ອມຮອບຕີຣຖະນັ້ນແລ້ວ ພວກເຂົາໄດ້ປະພຶດຕະປະດ້ວຍຄວາມພາກພຽນ ໂດຍມຸ່ງແນ່ແຕ່ການບູຊາມະເຫສະ (ພຣະສິວະ)។

Verse 7

विभूतिधारिणो नित्यं नित्यरुद्राक्षधारिणः । लिंगपूजारता नित्यं शतरुद्रियजापिनः

ພວກເຂົາສວມວິພູຕິ (ຂີ້ເຖົ່າສັກສິດ) ເປັນນິດ, ສວມມາລາຣຸດຣາກຊະເປັນນິດ; ມີໃຈຍິນດີໃນການບູຊາລິງຄະຢູ່ເສມອ ແລະຈະປະ “ຊະຕະຣຸດຣີຍະ” ຢ່າງຕໍ່ເນື່ອງ।

Verse 8

ते श्रुत्वा देवदेवस्य पुनरागमनं मुने । तपःकृशा अतितरामासुरानंद मेदुराः

ໂອ ມຸນີ, ເມື່ອໄດ້ຍິນຂ່າວການກັບຄືນມາຂອງເທວະເຫນືອເທວະ ພວກທະປະສະວີຜູ້ຜອມແຫ້ງດ້ວຍຕະປະນັ້ນ ກໍຍິ່ງເຕັມຕື່ນດ້ວຍຄວາມປິຕິ ດັ່ງຈະພອງຂຶ້ນດ້ວຍອານັນທະ।

Verse 9

द्विजाः पंचसहस्राणि चरतो विपुलं तपः । दंडखातान्महातीर्थादाजग्मुर्देवदर्शने

ພວກດວິຊະຣິສີຫ້າພັນ ຜູ້ບໍາເນີນຕະປະອັນກວ້າງໃຫຍ່ ໄດ້ມາຈາກມະຫາຕີຣະຖະຊື່ ດັນຑະຂາຕະ ເພື່ອຮັບດາຣະຊະນາອັນເປັນມົງຄຸນຂອງພຣະເຈົ້າໃນກາສີ.

Verse 10

तीर्थान्मंदाकिनी नाम्नो द्विजाः पाशुपतव्रताः । शिवैकाराधनपराः समेता अयुतोन्मिताः

ຈາກຕີຣະຖະຊື່ ມັນດາກິນີ ພວກດວິຊະຜູ້ຖືພຣະວຣະຕະປາຊຸປະຕະ ໄດ້ມາ; ມຸ່ງອາຣາທະນາພຣະສິວະແຕ່ອົງດຽວ ແລະຊຸມນຸມກັນເປັນຫມູ່ປະມານຫນຶ່ງຫມື່ນ.

Verse 11

हंसतीर्थात्परिप्राप्ता अयुतं त्रिशतोत्तरम् । शतदुर्वाससस्तीर्थादेकादश शताधिकम्

ຈາກຫັງສະຕີຣະຖະ ມີຜູ້ມາຮອດ ໜຶ່ງຫມື່ນສາມຮ້ອຍ; ແລະຈາກຕີຣະຖະຂອງ ສະຕະ-ດຸຣວາສະສ ມີຜູ້ມາເກີນ ໜຶ່ງພັນໜຶ່ງຮ້ອຍ.

Verse 12

मत्स्योदर्याः परापेतुः सहस्राणि षडेव हि । कपालमोचनात्सप्त शतान्यभ्यागता द्विजाः

ຈາກມັດສະໂຢດະຣີ ມີຜູ້ມາຮອດແທ້ໆ ຫົກພັນ; ແລະຈາກກະປາລະໂມຈະນະ ມີດວິຊະເຈັດຮ້ອຍມາຮອດ.

Verse 13

ऋणमोचनतस्तीर्थात्सहस्रं द्विशताधिकम् । वैतरण्या अपि मुने द्विजानामयुतार्धकम्

ຈາກຕີຣະຖະຊື່ ຣິນະໂມຈະນະ ມີຜູ້ມາ ໜຶ່ງພັນສອງຮ້ອຍ; ແລະຈາກໄວຕະຣະນີ ດ້ວຍ ໂອ ມຸນີ ມີດວິຊະຫ້າພັນມາຮອດ.

Verse 14

ततः पृथूदकात्कुंडात्पृथुना परिखानितात् । अयासिषुर्द्विजानां च शतान्येव त्रयोदश

ຕໍ່ມາ ຈາກສະນ້ຳຊື່ ປຣຶຖູດະກະ ທີ່ພຣະຣາຊາ ປຣຶຖຸ ໄດ້ຂຸດຄູ ແລະຂຸດຂະຫຍາຍໄວ້ ກໍມີດວິຊະ (ເກີດສອງຄັ້ງ) ປາກົດອອກມາ ຈຳນວນໜຶ່ງພັນສາມຮ້ອຍຄົນ

Verse 15

तथैवाप्सरसः कुंडान्मेनकाख्याच्छतद्वयम् । उर्वशीकुंडतः प्राप्ताः सहस्रं द्विशताधिकम्

ດັ່ງນັ້ນເຊັ່ນກັນ ຈາກສະອັບສະຣາຊື່ ເມນະກາ ມີອັບສະຣາມາສອງຮ້ອຍ; ແລະຈາກສະ ອຸຣະວະຊີ ກໍມາຮອດ ໜຶ່ງພັນສອງຮ້ອຍ

Verse 16

तथैरावतकुंडाच्च ब्राह्मणास्त्रिशतानि च । गंधर्वाप्सरसः सप्त शतानि द्विशतानि च

ຈາກສະ ໄອຣາວະຕະ ກໍມີພຣາຫມະນະມາສາມຮ້ອຍ; ແລະພວກຄັນທັຣວະ ກັບອັບສະຣາ ກໍມາຮອດ—ເຈັດຮ້ອຍ ແລະສອງຮ້ອຍ ຕາມລຳດັບ

Verse 17

वृषेशतीर्थादाजग्मुर्नवतिः सशतत्रया । यक्षिणीकुंडतः प्राप्ताः सहस्रं त्रिशतोत्तरम्

ຈາກ ວຣຶເຩສະ-ຕີຣຖະ ມີມາສາມຮ້ອຍເກົ້າສິບ; ແລະຈາກ ຢັກຊິນີ-ກຸນຑະ ມີມາຮອດ ໜຶ່ງພັນສາມຮ້ອຍ

Verse 18

लक्ष्मीतीर्थात्परं जग्मुः षोडशैव शतानि च । पिशाचमोचनात्सप्त सहस्राणि द्विजोत्तमाः

ຈາກ ລັກສະມີ-ຕີຣຖະ ພວກເຂົາໄດ້ເດີນຕໍ່ໄປ—ມີຈຳນວນໜຶ່ງພັນຫົກຮ້ອຍ; ແລະຈາກ ປິສາຈະໂມຈະນະ ມີດວິຊະຜູ້ປະເສີດມາຮອດ ເຈັດພັນ

Verse 19

पितृकुंडाच्छतंसाग्रं ध्रुवतीर्थाच्छतानि षट् । मानसाख्याच्च सरसो द्विशती सशतत्रया

ຈາກປິຕຣິ-ກຸນດະ ມີຜູ້ມາເກີນຮ້ອຍເລັກນ້ອຍ; ຈາກທຣຸວະ-ຕີຣຖະ ມາຫົກຮ້ອຍ; ແລະຈາກສະຣະຊື່ມານະສະ ມາສອງຮ້ອຍພ້ອມອີກຮ້ອຍ—ດັ່ງນັ້ນຝູງໃຫຍ່ຈຶ່ງມາຮອດ ໂດຍຖືກດຶງດູດດ້ວຍຄວາມສັກສິດແຫ່ງຕີຣຖະຂອງກາສີ.

Verse 20

ब्राह्मणा वासुकिहृदात्सहस्राणि दशैव तु । तथैवाष्टशतं द्रष्टुं जानकीकुंडतो द्विजाः

ຈາກວາສຸກິ-ຫຣະດະ ມີພຣາຫມະນະມາສິບພັນ; ແລະຈາກຊານະກີ-ກຸນດະ ມີດວິຊະມາແປດຮ້ອຍ—ທຸກຄົນມຸ່ງໝາຍຈະໄດ້ເຫັນພຣະເຈົ້າ.

Verse 21

काशीनाथमनुप्राप्ताः परमानंददायिनम् । तथा गौतमकुंडाच्च शतानिनव चागताः

ພວກເຂົາໄດ້ເຖິງກາສີນາຖ ຜູ້ປະທານອານັນດະອັນສູງສຸດ; ແລະຈາກໂກຕະມະ-ກຸນດະ ກໍມີຜູ້ມາເກົ້າຮ້ອຍ.

Verse 22

तीर्थाद्दुर्गतिसंहर्तुर्बाह्मणाः प्रतिपेदिरे । एकादशशतान्येव द्रष्टुं देवमुमापतिम्

ຈາກຕີຣຖະແຫ່ງຜູ້ທຳລາຍທຸກຄະຕິ ພຣາຫມະນະໄດ້ອອກເດີນທາງ—ມີສິບເອັດຮ້ອຍແທ້—ເພື່ອເຫັນເທວະອຸມາປະຕິ (ພຣະສິວະ).

Verse 23

असीसंभेदमारभ्य गंगातीरस्थिता द्विजाः । आसंगमेश्वरात्तत्र परिप्राप्ता घटोद्भव

ເລີ່ມແຕ່ຈຸດສົມທົບແຫ່ງແມ່ນ້ຳອະສີ ດວິຊະຜູ້ພັກຢູ່ຕາມຝັ່ງຄົງຄາ ໄດ້ມາຮອດທີ່ນັ້ນຈາກອາສັງຄະເມສະວະຣະ—ໂອ ຜູ້ເກີດຈາກໝໍ້ (ອະກັດສະຕະຍະ)!

Verse 24

अष्टादशसहस्राणि तथा पंचशतान्यपि । ब्राह्मणाः पंचपंचाशद्गंगातीरात्समागताः

ພຣາຫມັນທັງຫຼາຍຈຳນວນ ສິບແປດພັນ ແລະເພີ່ມອີກ ຫ້າຮ້ອຍ—ເປັນ ຫ້າສິບຫ້າ ຄະນະ—ໄດ້ຊຸມນຸມມາຈາກຝັ່ງອັນສັກສິດຂອງແມ່ນ້ຳຄົງຄາ।

Verse 25

सार्द्रदूर्वाक्षतकरैः सपुष्पफलपाणिभिः । सुगंधमाल्यहस्तैश्च ब्राह्मणैर्जयवादिभिः

ພຣາຫມັນເຫຼົ່ານັ້ນມາດ້ວຍມືຖືຫຍ້າດູຣວາທີ່ຊຸ່ມ ແລະອັກຊະຕະ (ເຂົ້າບໍ່ແຕກ) ມີດອກໄມ້ແລະໝາກໄມ້ໃນຝາມື ຖືພວງມາລາຫອມ—ຮ້ອງສຽງໄຊຊະນະ ແລະຖ້ອຍຄຳມົງຄຸນ

Verse 26

स्तुतो मंगलसूक्तैश्च प्रणतश्च पुनःपुनः । तेभ्यो दत्ताभयः शंभुः पप्रच्छ कुशलं मुदा

ເມື່ອຖືກສັນລະເສີນດ້ວຍບົດສູກຕະມົງຄຸນ ແລະໄດ້ຮັບການນົບນ້ອມຊ້ຳໆ ພຣະສັມພູໄດ້ປະທານ “ອະໄພ” ໃຫ້ເຂົາ; ແລ້ວດ້ວຍຄວາມຍິນດີ ຈຶ່ງຖາມໄຖ່ຄວາມຜາສຸກ

Verse 27

ततस्ते ब्राह्मणाः प्रोचुः प्रबद्धकरसंपुटाः । क्षेत्रे निवसतां नाथ सदानः कुशलोदयः

ແລ້ວພຣາຫມັນເຫຼົ່ານັ້ນກ່າວດ້ວຍມືປະນົມ: “ໂອ້ ນາຖະ! ສຳລັບພວກເຮົາຜູ້ອາໄສໃນກະເສດຕະອັນສັກສິດນີ້ ຄວາມຜາສຸກມົງຄຸນເກີດຂຶ້ນເສມອ”

Verse 28

विशेषतः कृतोऽस्माभिः साक्षान्नयनगोचरः । त्वं यत्स्वरूपं श्रुतयो न विदुः परमार्थतः

ໂດຍພິເສດ ພຣະອົງໄດ້ປາກົດຕໍ່ຫນ້າຕາຂອງພວກເຮົາໂດຍປະຈັກ—ສະພາວະແທ້ຂອງພຣະອົງນັ້ນ ແມ່ນແຕ່ສຣຸຕິ (ເວດ) ກໍຍັງບໍ່ອາດຮູ້ໄດ້ຄົບຖ້ວນໃນປະມັດຖະ

Verse 29

सदैवाकुशलं तेषां ये त्वत्क्षेत्रपराङ्मुखाः । चतुर्दशापि वै लोकास्तेषां नित्यं पराङ्मुखाः

ຜູ້ໃດຫັນຫນ້າອອກຈາກເຂດສັກສິດຂອງພຣະອົງ ຄື ກາຊີ ຄວາມອັບມົງຄົນຍ່ອມຕິດຕາມເຂົາເຈົ້າຕະຫຼອດໄປ। ແທ້ຈິງ ແມ່ນແຕ່ໂລກທັງສິບສີ່ກໍຍັງຫັນຫນ້າຫນີພວກເຂົາເຈົ້າຢູ່ເນື່ອງນິດ ບໍ່ເກື້ອກູນໃຫ້ເປັນມົງຄົນເລີຍ।

Verse 30

येषां हृदि सदैवास्ते काशीत्वाशीविषां गद । संसाराशीविषविषं न तेषां प्रभवेत्क्वचित्

ໂອ ນັກບວດຜູ້ຮູ້, ຜູ້ໃດທີ່ໃນໃຈມີ “ຄວາມເປັນກາຊີ” ສະຖິດຢູ່ເສມອ ດັ່ງຢາແກ້ພິດງູ ພິດແຫ່ງສັງສາຣະວັດທີ່ດຸດພິດງູ ຈະບໍ່ອາດຄອບງຳເຂົາເຈົ້າໄດ້ເລີຍ ໃນການໃດໆ।

Verse 31

गर्भरक्षामणिर्मंत्रः काशीवर्णद्वयात्मकः । यस्य कंठे सदा तिष्ठेत्तस्याकुशलता कुतः

ມົນຕຣາດຸດມະນີຄຸ້ມຄອງຄັນທ້ອງ ປະກອບດ້ວຍສອງພະຍາງຂອງ “ກາຊີ” ຜູ້ໃດໃຫ້ມັນສະຖິດຢູ່ໃນຄໍເສມອ ຄວາມອັບມົງຄົນຈະເກີດຈາກໃສໄດ້ເລີຍ?

Verse 32

सुधां पिबति यो नित्यं काशीवर्णद्वयात्मिकाम् । स नैर्जरीं दशां हित्वा सुधैव परिजायते

ຜູ້ໃດດື່ມ “ອະມຣິຕະ” ເປັນນິດ ອັນເປັນສອງພະຍາງ “ກາຊີ” ຜູ້ນັ້ນຍ່ອມລະສະພາບມະຕະຍະ ແລ້ວເກີດໃໝ່ເປັນອະມຣິຕະເອງ—ມີແກ່ນແທ້ເປັນອະມະຕະ।

Verse 33

श्रुतं कर्णामृतं येन काशीत्यक्षरयुग्मकम् । न समाकणर्यत्येव स पुनर्गर्भजां कथाम्

ຜູ້ໃດໄດ້ຟັງ “ອະມຣິຕະແຫ່ງຫູ” ຄືສອງພະຍາງ “ກາຊີ” ແລ້ວ ຜູ້ນັ້ນຈະບໍ່ໄດ້ຟັງອີກເລີຍເຖິງເລື່ອງການເຂົ້າຄັນທ້ອງອີກຄັ້ງ ນັ່ນແມ່ນການເກີດໃໝ່।

Verse 34

काशी रजोपि यन्मूर्ध्नि पतेदप्यनिलाहतम् । चंद्रशेखरतन्मूर्धा भवेच्चंद्रकलांकितः

ແມ່ນແຕ່ຝຸ່ນອັນສັກສິດຂອງກາສີເພີງເມັດນ້ອຍ ຖືກລົມພັດກະທົບແລ້ວຕົກລົງເທິງສີສະຂອງຜູ້ໃດ ສີສະນັ້ນຍ່ອມເປັນດັ່ງສີສະຂອງຈັນທຣເສຂຣ (ພຣະສິວະ) ຜູ້ປະດັບດ້ວຍເສັ້ນຈັນທຣາ।

Verse 35

प्रसंगतोपि यन्नेत्रपथमानंदकाननम् । यातं तेत्र न जायंते नेक्षेरन्पितृकान नम्

ແມ່ນແຕ່ໂດຍບັງເອີນ ອານັນທະການະ—ສວນປ່າແຫ່ງຄວາມອານັນ—ເຂົ້າມາໃນສາຍຕາ ຜູ້ນັ້ນຍ່ອມບໍ່ກັບໄປສູ່ໂລກແຫ່ງການເກີດອີກ ແລະບໍ່ໄດ້ເຫັນ ‘ປ່າຂອງບັນພະບຸລຸດ’ (ປິຕຣລົກ) ອີກເລີຍ।

Verse 36

गच्छता तिष्ठता वापि स्वपता जाग्रताथवा । काशीत्येष महामंत्रो येन जप्तः सनिर्भयः

ຈະເດີນຫຼືຢືນ ຈະນອນຫຼືຕື່ນ—ຜູ້ໃດຈັບພະມະຫາມົນຕຣາ ‘ກາສີ’ ຜູ້ນັ້ນຍ່ອມເປັນຜູ້ບໍ່ມີຄວາມຢ້ານກົວ।

Verse 37

येन बीजाक्षरयुगं काशीति हृदि धारितम् । अबीजानि भवंत्येव कर्मबीजानि तस्य वै

ຜູ້ໃດທີ່ຖືຮັກສາໃນດວງໃຈ ຄູ່ພະຍາງພີຊະ ‘ກາສີ’ ເມັດແຫ່ງກຳຂອງຜູ້ນັ້ນຍ່ອມກາຍເປັນເມັດທີ່ບໍ່ມີເຊື້ອ—ບໍ່ອາດງອກໄດ້ອີກ।

Verse 38

काशी काशीति काशीति जपतो यस्य संस्थितिः । अन्यत्रापि सतस्तस्य पुरो मुक्तिः प्रकाशते

ຜູ້ໃດທີ່ມີສະຖິຕິອັນໝັ້ນຄົງໃນການຈັບ ‘ກາສີ, ກາສີ, ກາສີ’ ມຸກຕິຍ່ອມສ່ອງແຈ້ງຢູ່ຕໍ່ໜ້າເຂົາ ແມ່ນແຕ່ຈະອາໄສຢູ່ບ່ອນອື່ນກໍຕາມ।

Verse 39

क्षेममूर्तिरियं काशी क्षेममूर्तिर्भवान्भव । क्षेममूर्तिस्त्रिपथगा नान्यत्क्षेमत्रयं क्वचित्

ກາສີນີ້ແມ່ນຮູບອົງແຫ່ງ kṣema (ຄວາມປອດໄພທາງທຳ ແລະມົງຄຸນ). ໂອ້ ພະພະວະ (ພະສິວະ) ພະອົງກໍແມ່ນ kṣema-ມູຣຕິ; ຕຣິປະຖະກາ ຄືພະຄົງຄາຜູ້ໄຫຼໃນສາມໂລກ ກໍແມ່ນ kṣema-ມູຣຕິ. ນອກຈາກນີ້ບໍ່ມີ “kṣema ສາມປະການ” ທີ່ໃດເລີຍ.

Verse 40

ब्राह्मणानामिति वचः क्षेत्रभक्तिविबृंहितम् । निशम्य गिरिजाकांतस्तुतोष नितरां हरः

ເມື່ອພະອົງໄດ້ຟັງຖ້ອຍຄຳຂອງພຣາຫມັນ—ຖ້ອຍຄຳທີ່ສະຫວ່າງໄສດ້ວຍພັກຕິຕໍ່ kṣetra ອັນສັກສິດ—ພະຫຣະ (ພະສິວະ) ຜູ້ເປັນທີ່ຮັກຂອງຄິຣິຊາ ກໍປິຕິຍິ່ງນັກ

Verse 41

प्रोवाच च प्रसन्नात्मा धन्या यूयं द्विजर्षभाः । येषामिहेदृशी भक्तिर्मम क्षेत्रेतिपावने

ແລ້ວດ້ວຍພະທັຍຜ່ອງໃສ ພະອົງຈຶ່ງຕັດວ່າ: “ທ່ານທັງຫຼາຍເປັນຜູ້ມີບຸນ, ໂອ້ ດວິຊະຜູ້ປະເສີດ; ເພາະໃນ kṣetra ຂອງເຮົາອັນບໍລິສຸດຍິ່ງນີ້ ທ່ານມີພັກຕິເຊັ່ນນີ້”

Verse 42

जाने सत्त्वमया जाताः क्षेत्रस्यास्य निषेवणात् । नीरजस्का वितमसः संसारार्णवपारगाः

“ເຮົາຮູ້ວ່າ ເນື່ອງຈາກການບຳເນົາ ແລະອາໄສ kṣetra ນີ້ ທ່ານທັງຫຼາຍໄດ້ເຕັມໄປດ້ວຍ sattva; ພົ້ນຈາກ rajas ແລະເຫນືອ tamas ແລ້ວ ທ່ານໄດ້ຂ້າມມະຫາສະມຸດແຫ່ງສັງສາຣະເຖິງຝັ່ງໄກ”

Verse 43

वाराणस्यास्तु ये भक्तास्ते भक्ता मम निश्चितम् । जीवन्मुक्ता हि ते नूनं मोक्षलक्ष्म्या कटाक्षिताः

“ແຕ່ຜູ້ໃດເປັນພັກຕະແຫ່ງວາຣານະສີ ຜູ້ນັ້ນແມ່ນພັກຕະຂອງເຮົາແນ່ນອນ. ແທ້ຈິງແລ້ວ ພວກເຂົາເປັນ jīvanmukta ໄດ້ຮັບສາຍຕາເມດຕາຈາກ ລັກສະມີແຫ່ງ mokṣa”

Verse 44

यैश्च काशीस्थितो जंतुरल्पकोपि विरोधितः । तैर्वै विश्वंभरा सर्वा मया सह विरोधिता

ຜູ້ໃດກໍຕາມທີ່ຕໍ່ຕ້ານ ຫຼື ເຮັດຮ້າຍແມ່ນແຕ່ນ້ອຍນິດ ຕໍ່ສັດມີຊີວິດຕົວໜຶ່ງທີ່ພັກອາໄສໃນກາສີ ຜູ້ນັ້ນແທ້ຈິງໄດ້ຕໍ່ຕ້ານແຜ່ນດິນທັງປວງ “ວິສວັມພະຣາ” ພ້ອມກັບຂ້າພະເຈົ້າ

Verse 45

वाराणस्याः स्तुतिमपि यो निशम्यानुमोदते । अपि ब्रह्मांडमखिलं ध्रुवं तेनानुमोदितम्

ຜູ້ໃດຟັງແມ່ນແຕ່ຄໍາສັນລະເສີນແຫ່ງວາຣານະສີ ແລ້ວອະນຸໂມທະນາດ້ວຍຄວາມຍິນດີ ໂດຍຜູ້ນັ້ນແທ້ຈິງ ພຣະພົມມະອານະດາທັງປວງຖືກອະນຸໂມທະນາ ແລະ ຖືກຢືນຢັນ

Verse 46

निवसंति हि ये मर्त्या अस्मिन्नानंदकानने । ममांतःकरणे ते वै निवसेयुरकल्मषाः

ແທ້ຈິງ ມະນຸດຜູ້ພັກອາໄສໃນອານັນທະການະນະ ປ່າແຫ່ງຄວາມປິຕິນີ້ ເປັນຜູ້ບໍ່ມີມົນທິນແຫ່ງບາບ ແລະ ຢູ່ໃນດວງໃຈພາຍໃນຂອງຂ້າພະເຈົ້າແທ້ໆ

Verse 47

निवसंति मम क्षेत्रे मम भक्तिं प्रकुर्वते । मम लिंगधरा ये तु तानेवोपदिशाम्यहम्

ຜູ້ທີ່ພັກອາໄສໃນເຂດສັກສິດ (ກເຩດຣະ) ຂອງຂ້າພະເຈົ້າ ແລະ ບໍາເນີນພັກຕິຕໍ່ຂ້າພະເຈົ້າຢ່າງຈິງຈັງ—ຜູ້ທີ່ຖືລິງຄະຂອງຂ້າພະເຈົ້າ—ມີແຕ່ພວກເຂົາເທົ່ານັ້ນທີ່ຂ້າພະເຈົ້າສອນດ້ວຍຕົນເອງ

Verse 48

निवसंति मम क्षेत्रे मम भक्तिं न कुर्वते । मम लिंगधरा ये नो न तानुपदिशाम्यहम्

ແຕ່ຜູ້ທີ່ພັກອາໄສໃນກເຩດຣະຂອງຂ້າພະເຈົ້າ ແຕ່ບໍ່ບໍາເນີນພັກຕິຕໍ່ຂ້າພະເຈົ້າ—ແມ່ນແຕ່ຈະຖືລິງຄະຂອງຂ້າພະເຈົ້າກໍຕາມ—ຄົນເຊັ່ນນັ້ນຂ້າພະເຈົ້າບໍ່ສອນ

Verse 49

काशी निर्वाणनगरी येषां चित्ते प्रकाशते । ते मत्पुरः प्रकाशंते नैःश्रेयस्या श्रिया वृताः

ຜູ້ໃດທີ່ໃນໃຈມີ ກາຊີ—ນະຄອນແຫ່ງນິຣວານ—ສ່ອງສະຫວ່າງ, ຜູ້ນັ້ນຍ່ອມສ່ອງສະຫວ່າງໃນພຣະທາມຂອງເຮົາ, ຖືກຫໍ່ຫຸ້ມດ້ວຍສິຣິແຫ່ງຄຸນສູງສຸດ (ຄວາມຫຼຸດພົ້ນສຸດທ້າຍ).

Verse 50

मोक्षलक्ष्मीरियं काशी न येभ्यः परिरोचते । स्वर्लक्ष्मीं कांक्षमाणेभ्यः पतितास्ते न संशयः

ກາຊີນີ້ແມ່ນ “ລັກຊະມີແຫ່ງໂມກສະ” ໂດຍແທ້. ຜູ້ໃດທີ່ບໍ່ເຫັນນາງນ່າປາຖະໜາ—ແຕ່ກັບໂລບຫາສິຣິແຫ່ງສະຫວັນ—ຜູ້ນັ້ນຕົກຕ່ຳແນ່ນອນ.

Verse 51

काथीं संकाक्षमाणानां पुरुषार्थचतुष्टयम् । पुरः किंकरवत्तिष्ठेन्ममानुग्रहतो द्विजाः

ໂອ ພຣາຫມັນຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງ (ດວິຈະ), ສໍາລັບຜູ້ທີ່ປາຖະໜາກາຊີຢ່າງແທ້ຈິງ, ປຸຣຸສາຣຖະທັງສີ່—ທັມມະ, ອັດຖະ, ກາມະ, ແລະ ໂມກສະ—ຍືນຢູ່ຕໍ່ໜ້າເຂົາດຸດຜູ້ຮັບໃຊ້ ໂດຍພຣະອະນຸຄຣາະຂອງເຮົາ.

Verse 52

आनंदकानने ह्यत्र ज्वलद्दावानलोस्म्यहम् । कर्मबीजानि जंतूनां ज्वालये न प्ररोहये

ທີ່ນີ້ ໃນອານັນດະ-ການະນະ (ປ່າແຫ່ງຄວາມປິຕິ) ເຮົາເປັນດຸດໄຟປ່າທີ່ລຸກໂຊນ; ເຮົາເຜົາເມັດພັນແຫ່ງກຳຂອງສັດທັງຫຼາຍ ແລະບໍ່ໃຫ້ງອກຂຶ້ນອີກ.

Verse 53

वस्तव्यं सततं काश्यां यष्टव्योहं प्रयत्नतः । जेतव्यौ कलिकालौ च रंतव्या मुक्तिरंगना

ຄວນພັກອາໄສໃນກາຊີຢ່າງສະເໝີ; ຄວນບູຊາເຮົາດ້ວຍຄວາມພາກພຽນ; ຄວນຊະນະຄວາມຊົ່ວແຫ່ງຍຸກກາລິ; ແລະຄວນຊື່ນຊົມໃນມຸກຕິ—ຄູ່ຄອງອັນສູງສົ່ງ.

Verse 54

प्राप्यापि काशीं दुर्बुद्धिर्यो न मां परिसेवते । तस्य हस्तगताप्याशु कैवल्यश्रीः प्रणश्यति

ແມ່ນແຕ່ໄດ້ເຖິງກາສີແລ້ວ ຜູ້ມີປັນຍາຫຼົງຜິດຜູ້ບໍ່ຮັບໃຊ້ແລະບູຊາຂ້າ—ສິຣິແຫ່ງໄກວັລຍະ (ການຫຼຸດພົ້ນສູງສຸດ) ແມ່ນດັ່ງຢູ່ໃນມື ກໍລື່ນຫາຍໄປໄວນັກ।

Verse 55

धन्या मद्भक्तिलक्ष्माणो ब्राह्मणाः काशिवासिनः । यूयं यच्चेतसो वृत्तेर्न दूरेहं न काशिका

ພຣາຫມັນຜູ້ຢູ່ກາສີ ຜູ້ມີລັກສະນະແຫ່ງຄວາມຮັ່ງມີຄືພັກຕິຕໍ່ຂ້າ ແມ່ນຜູ້ມີພອນຢ່າງແທ້. ສໍາລັບພວກເຈົ້າ ແຕ່ພຽງການເຄື່ອນໄຫວຂອງໃຈ ຂ້າກໍບໍ່ໄກ ແລະກາສິກາກໍບໍ່ໄກ.

Verse 56

दातव्यो वो वरः कोत्र व्रियतां मे यथारुचि । प्रेयांसो मे यतो यूयं क्षेत्रसंन्यासकारिणः

ໃນທີ່ນີ້ ຂ້າຄວນປະທານພອນໃດແກ່ພວກເຈົ້າ? ຈົ່ງເລືອກຕາມຄວາມປາຖະໜາຈາກຂ້າ. ເພາະພວກເຈົ້າເປັນທີ່ຮັກຂອງຂ້າ ເນື່ອງຈາກໄດ້ຮັບສັນຍາສໃນເຂດສັກສິດນີ້ (ກາສີ).

Verse 57

इति पीत्वा महेशानमुखक्षीराब्धिजां सुधाम् । परितृप्ता द्विजाः सर्वे वव्रुर्वरमनुत्तमम्

ດັ່ງນັ້ນ ເມື່ອໄດ້ດື່ມສຸທາ-ອະມຣິຕ ອັນເກີດຈາກທະເລນ້ຳນົມ ຈາກພຣະໂອສຖຂອງມະເຫສານາ ພຣາຫມັນທັງປວງກໍອິ່ມເອມສົມບູນ ແລະເລືອກພອນອັນສູງສຸດຫາທຽບບໍ່ໄດ້.

Verse 58

ब्राह्मणा ऊचुः । उमापते महेशान सर्वज्ञ वर एष नः । काशी कदापि न त्याज्या भवता भवतापहृत्

ພຣາຫມັນທັງຫຼາຍກ່າວວ່າ: “ໂອ ອຸມາປະຕິ, ໂອ ມະເຫສານາ, ໂອ ຜູ້ຮູ້ທຸກສິ່ງ—ນີ້ແມ່ນພອນຂອງພວກເຮົາ: ຂໍໃຫ້ພຣະອົງ ຜູ້ກໍາຈັດຄວາມຮ້ອນທຸກຂ໌ແຫ່ງພົບ ຢ່າໄດ້ລະທິ້ງກາສີເລີຍ ບໍ່ວ່າເມື່ອໃດ.”

Verse 59

वचनाद्ब्राह्मणानां तु शापो मा प्रभवत्विह । कदाचिदपि केषांचित्काश्यां मोक्षांतरायकः

ຂໍໃຫ້ຄຳສາບທີ່ເກີດຈາກວາຈາຂອງພຣາຫມັນທັງຫຼາຍ ຢ່າໄດ້ມີຜົນໃນທີ່ນີ້ເລີຍ; ໃນກາສີ ຢ່າໃຫ້ເປັນອຸປະສັກຕໍ່ໂມກສະຂອງຜູ້ໃດເມື່ອໃດກໍຕາມ।

Verse 60

तव पादाबुंजद्वंद्वे निर्द्वंद्वा भक्तिरस्तु नः । आ कलेवरपातं च काशीवासोस्तु नोनिशम्

ຂໍໃຫ້ພວກເຮົາມີພັກຕິອັນໝັ້ນຄົງ ບໍ່ຫວັ່ນໄຫວ ຕໍ່ພະບາດດອກບົວຄູ່ຂອງພຣະອົງ; ແລະຂໍໃຫ້ການຢູ່ອາໄສໃນກາສີເປັນຂອງພວກເຮົາຕະຫຼອດຄືນວັນ ຈົນກວ່າກາຍນີ້ຈະລົ້ມລົງ (ມໍຣະນະ).

Verse 61

किमन्येन वरेणेश देय एष वरो हि नः । अवधेह्यंधकध्वंसिन्वरमन्यं वृणीमहे

ໂອ ພຣະເຈົ້າຜູ້ປະທານພອນ, ພວກເຮົາຈະຕ້ອງການພອນອື່ນໃດອີກ? ພອນນີ້ແຕ່ພອນດຽວແມ່ນທີ່ພວກເຮົາຂໍ. ໂອ ຜູ້ທຳລາຍອັນທະກະ, ຂໍປະທານເຖີດ—ພວກເຮົາບໍ່ເລືອກພອນອື່ນໃດເລີຍ.

Verse 62

तव प्रतिनिधी कृत्यास्माभिस्त्वद्भक्तिभावितैः । प्रतिष्ठितेषु लिंगेषु सान्निध्यं भवतोऽस्त्विह

ພວກເຮົາຜູ້ຖືກຫຼ້ຽງດ້ວຍພັກຕິຕໍ່ພຣະອົງ ຈະສ້າງຕັ້ງລິງຄະເຫຼົ່ານີ້ເປັນຕົວແທນຂອງພຣະອົງ; ຂໍໃຫ້ພຣະສະຖິດອັນທິບຍະຂອງພຣະອົງ ດຳລົງຢູ່ທີ່ນີ້ ໃນລິງຄະທີ່ໄດ້ປະຕິສະຖາປະນາແລ້ວເຫຼົ່ານີ້.

Verse 63

श्रुत्वेति तेषां वाक्यानि तथास्त्विति पिनाकिना । प्रोचेऽन्योपि वरो दत्तो ज्ञानं वश्च भविष्यति

ເມື່ອພຣະອົງປິນາກິນ (ພຣະສິວະ) ໄດ້ຍິນຄຳຂອງພວກເຂົາ ກໍຕັດວ່າ “ຕະຖາສະຕຸ—ຈົ່ງເປັນເຊັ່ນນັ້ນ” ແລະພຣະອົງຍັງປະກາດວ່າ “ພອນອື່ນອີກກໍໄດ້ປະທານແລ້ວ: ຍານ (ຄວາມຮູ້) ຈະເກີດຂຶ້ນໃນພວກເຈົ້າດ້ວຍ”

Verse 64

पुनः प्रोवाच देवेशो निशामयत भो द्विजाः । हितं वः कथयाम्यत्र तदनुष्ठीयतां ध्रुवम्

ແລ້ວພຣະເຈົ້າແຫ່ງເທວະທັງປວງກໍຕັດອີກຄັ້ງວ່າ “ຈົ່ງຟັງເຖີດ ໂອ ທະວິຊະທັງຫຼາຍ! ຂ້າຈະກ່າວສິ່ງທີ່ເປັນປະໂຫຍດແທ້ໃນທີ່ນີ້—ຈົ່ງປະພຶດປະຕິບັດໃຫ້ໝັ້ນຄົງໂດຍບໍ່ຂາດ”

Verse 65

सेव्योत्तरवहा नित्यं लिंगमर्च्यं प्रयत्नतः । दमो दानं दया नित्यं कर्तव्यं मुक्तिकांक्षिभिः

“ຈົ່ງຮັບໃຊ້ອຸຕຕະຣວາຫາເປັນນິດ ແລະ ຈົ່ງບູຊາລິງຄະດ້ວຍຄວາມພາກພຽນ. ຜູ້ປາຖະໜາໂມກສະ ພຶງປະພຶດຄວາມສຳລວມຕົນ ທານ ແລະ ເມດຕາ ເປັນນິດ”

Verse 66

इदमेव रहस्यं च कथितं क्षेत्रवासिनाम् । मतिः परहिता कार्या वाच्यं नोद्वेगकृद्वचः

“ນີ້ແຫຼະແມ່ນຄຳສອນລັບທີ່ກ່າວແກ່ຜູ້ຢູ່ໃນເຂດສັກສິດ: ຈົ່ງຕັ້ງໃຈເພື່ອປະໂຫຍດຜູ້ອື່ນ ແລະ ຈົ່ງເວົ້າວາຈາທີ່ບໍ່ກໍ່ໃຫ້ເກີດຄວາມຫວັ່ນໄຫວ”

Verse 67

मनसापि न कर्तव्यमेनोत्र विजिगीषुणा । अत्रत्यमक्षयं यस्मात्सुकृतं सुकृतेतरम्

“ແມ່ນແຕ່ໃນໃຈ ຜູ້ປາຖະໜາຊັຍຊະນະອັນແທ້ ກໍບໍ່ພຶງກະທຳບາບໃນທີ່ນີ້; ເພາະກຳທີ່ເຮັດໃນສະຖານທີ່ນີ້ ຈະບໍ່ເສື່ອມສູນ—ທັງບຸນ ແລະ ບາບ”

Verse 68

अन्यत्र यत्कृतं पापं तत्काश्यां परिणश्यति । वाराणस्यां कृतं पापमंतर्गेहे प्रणश्यति

“ບາບທີ່ເຮັດໃນທີ່ອື່ນ ຈະສູນໄປເມື່ອມາຮອດກາສີ; ແຕ່ບາບທີ່ເຮັດໃນວາຣານະສີ ຈະດັບໄດ້ພຽງ ‘ພາຍໃນເຮືອນ’ ເທົ່ານັ້ນ—ໝາຍເຖິງການແກ້ໄຂພາຍໃນ ແລະ ການຊຳລະໃຈຢ່າງຍາກ”

Verse 69

अंतर्गेहे कृतं पापं पैशाच्यनरकावहम् । पिशाचनरकप्राप्तिर्गच्छत्येव बहिर्यदि

ບາບທີ່ກະທຳໃນເຂດພາຍໃນອັນສັກສິດຂອງກາສີ ນຳໄປສູ່ນະລົກຊື່ “ໄປສາຈະ”; ແຕ່ຜູ້ໃດອອກນອກເຂດສັກສິດ ຍ່ອມຕົກສູ່ນະລົກ “ປິສາຈ” ແນ່ນອນ

Verse 70

न कल्पकोटिभिः काश्यां कृतं कर्म प्रमृज्यते । किंतु रुद्रपिशाचत्वं जायतेऽत्रायुतत्रयम्

ກຳທີ່ເຮັດໃນກາສີ ແມ່ນບໍ່ຖືກລົບລ້າງແມ່ນແຕ່ຜ່ານກັລປະນັບໂກຕິ; ກັບກັນ ຢູ່ທີ່ນີ້ເອງຈະເກີດເປັນ “ຣຸດຣະ-ປິສາຈ” ນານສາມໝື່ນປີ

Verse 71

वाराणस्यां स्थितो यो वै पातकेषु रतः सदा । योनिं प्राप्यापि पैशाचीं वर्षाणामयुतत्रयम्

ຜູ້ໃດຢູ່ໃນວາຣານະສີ ແລະຫມົກມຸ່ນໃນບາບເປັນນິດ ເຖິງແມ່ນໄດ້ເກີດເປັນ “ໄປສາຈີ” ກໍຕ້ອງທົນຢູ່ສາມໝື່ນປີ

Verse 72

पुनरत्रैव निवसञ्ज्ञानं प्राप्स्यत्यनुत्तमम् । तेन ज्ञानेथ संप्राप्ते मोक्षमाप्स्यत्यनुत्तमम्

ຕໍ່ມາ ເມື່ອກັບມາພັກອາໄສຢູ່ທີ່ນີ້ອີກ ຈະໄດ້ຮັບປັນຍາອັນສູງສຸດ; ແລະເມື່ອປັນຍານັ້ນບັງເກີດ ຈະບັນລຸໂມກສະອັນສູງສຸດ

Verse 73

दुष्कृतानि विधायेह बहिः पंचत्वमागताः । तेषां गतिं प्रवक्ष्यामि शृणुत द्विजसत्तमाः

ຜູ້ທີ່ກະທຳຄວາມຊົ່ວຢູ່ທີ່ນີ້ ແລ້ວໄປຕາຍນອກເຂດສັກສິດ ຈົນເຂົ້າສູ່ສະພາບ “ປັນຈະຕະວະ” (ກັບຄືນສູ່ທາດຫ້າ) — ຂ້າພະເຈົ້າຈະກ່າວຄະຕິຂອງເຂົາເຈົ້າ; ຈົ່ງຟັງເຖີດ ໂອ ທະວິຊະຜູ້ປະເສີດ

Verse 74

यामाख्या मे गणाः संति घोरा विकृतमूर्त्तयः । मूषायां ते धमंत्यादौ क्षेत्रदुष्कृतकारिणः

ມີກອງພົນຂອງຂ້າພະເຈົ້າເອີ້ນວ່າ “ຢາມະ” ນ່າຢ້ານ ຮູບກາຍບິດເບືອນ. ຜູ້ກໍ່ບາບໃນເຂດສັກສິດ ຖືກພວກເຂົາເປົ່າຜັກເຂົ້າເຕົາໄຟເປັນອັນດັບທໍາອິດ.

Verse 75

नयंत्यनूपप्रायां च ततः प्राचीं दुरासदाम् । वर्षाकाले दुराचारान्पातयंति महाजले

ພວກເຂົານໍາໄປຫາຖິ່ນບຶງຕົມ ແລ້ວຕໍ່ໄປຫາແດນທິດຕາເວັນອອກອັນເຂົ້າຮອດຍາກ. ໃນລະດູຝົນ ຄົນຊົ່ວຖືກໂຍນລົງໃນນ້ໍາຖ້ວມອັນກວ້າງໃຫຍ່.

Verse 76

जलौकाभिः सपक्षाभिर्दंदशूकैर्जलोद्भवैः । दुर्निवारैश्च मशकैर्दश्यंते ते दिवानिशम्

ພວກເຂົາຖືກກັດກິນທັງກາງວັນກາງຄືນ ໂດຍປິ່ງນ້ໍາ, ງູນ້ໍາມີປີກ, ແລະຍຸງທີ່ຕ້ານທານບໍ່ໄດ້.

Verse 77

ततो यामैर्हिमर्तौ ते नीयंतेऽद्रौ हिमालये । अशनावरणैर्हीनाः क्लेश्यंते ते दिवानिशम्

ຕໍ່ມາໃນລະດູໜາວ ພວກຢາມະນໍາເຂົາໄປຫາພູໃນຫິມາລະຍະ. ຂາດອາຫານແລະທີ່ພັກພິງ ພວກເຂົາທຸກທົນທັງກາງວັນກາງຄືນ.

Verse 78

मरुस्थले ततो ग्रीष्मे वारिवृक्षविवर्जिते । दिवाकरकरैस्तीव्रैस्ताप्यंते ते पिपासिताः

ຕໍ່ມາໃນລະດູຮ້ອນ ໃນທະເລຊາຍທີ່ບໍ່ມີນ້ໍາ ແລະບໍ່ມີຕົ້ນໄມ້ ພວກເຂົາຖືກແດດແຮງຂອງຕາເວັນເຜົາໄໝ້ ແລະຖືກທໍລະມານໂດຍຄວາມຫິວນ້ໍາ.

Verse 79

क्लेशितास्ते गणैरुग्रैर्यातनाभिः समंततः । इत्थं कालमसंख्यातमानीयंते ततस्त्विह

ດັ່ງນັ້ນ ພວກເຂົາຖືກບັນດາຜູ້ຕິດຕາມອັນດຸຮ້າຍທຳໃຫ້ທຸກທໍລະມານຮອບດ້ານດ້ວຍຍາຕະນານານາ; ຖືກປ່ອຍໃຫ້ທົນທຸກເປັນເວລາອັນນັບບໍ່ໄດ້, ແລ້ວຈຶ່ງຖືກນຳມາທີ່ນີ້ (ໃນເຂດສັກສິດນີ້)។

Verse 80

निवेदयंति ते यामाः कालराजांतिके ततः । कालराजोपि तान्द्रष्ट्वा कर्मसंस्मार्य दुष्कृतम्

ຕໍ່ມາ ພວກຢາມະຈຶ່ງລາຍງານເຂົາເຈົ້າຕໍ່ໜ້າພຣະກາລະຣາຊະ ຍະມະ ຜູ້ເປັນເຈົ້າແຫ່ງກາລເວລາ; ພຣະກາລະຣາຊະເຫັນແລ້ວ ກໍລະລຶກເຖິງກຳຂອງເຂົາ—ໂດຍສະເພາະກຳຊົ່ວ

Verse 81

विवस्त्रान्क्षुत्तृषार्तांश्च लग्नपृष्ठोदरत्वचः । अन्यै रुद्रपिशाचैश्च सहसंयोजयत्यपि

ເປືອຍກາຍ ຖືກຄວາມຫິວແລະຄວາມກະຫາຍທຳລາຍ ຜິວໜັງແນບຕິດຫຼັງແລະທ້ອງ ພຣະອົງຍັງບັງຄັບໃຫ້ເຂົາເຈົ້າຖືກຜູກພ່ວງຮ່ວມກັບຣຸດຣະ-ປິສາຈອື່ນໆ ອີກດ້ວຍ

Verse 82

ततो रुद्रपिशाचास्ते भैरवानुचराः सदा । सहंते क्लममत्यर्थं क्षुत्तृष्णोग्रत्वसंभवम्

ແລ້ວ ຣຸດຣະ-ປິສາຈເຫຼົ່ານັ້ນ—ຜູ້ເປັນບໍລິວານຂອງໄພຣະວະຢູ່ເສມອ—ຕ້ອງອົດທົນຄວາມເມື່ອຍລ້າຢ່າງຫນັກ ອັນເກີດຈາກຄວາມຫິວແລະຄວາມກະຫາຍອັນດຸຮ້າຍ

Verse 83

आहारं रुधिरोन्मिश्रं ते लभंते कदाचन । एवं त्र्ययुतसंख्याकं कालं तत्रातिदुःखिताः

ບາງຄັ້ງ ພວກເຂົາໄດ້ອາຫານທີ່ປົນເລືອດ; ແລະດັ່ງນັ້ນ ຕະຫຼອດເວລາທີ່ນັບໄດ້ເປັນສາມອະຍຸຕ ພວກເຂົາຢູ່ທີ່ນັ້ນດ້ວຍຄວາມທຸກທໍລະມານຢ່າງຫນັກ

Verse 84

श्मशानस्तंभमभितो नीयंते कंठपाशिताः । पिपासिता अपि न तेंऽबुस्पर्शमपि चाप्नुयुः

ພວກເຂົາຖືກລາກວຽນຮອບ “ເສົາແຫ່ງປ່າຊ້າ” ດ້ວຍບ່ວງຮັດຄໍ; ແມ່ນແຕ່ຫິວນ້ຳກໍບໍ່ໄດ້ແມ່ນແຕ່ສຳຜັດນ້ຳ

Verse 85

अथ संक्षीणपापास्ते कालभैरवदर्शनात् । इहैव देहिनो भूत्वा मुच्यंते ते ममाज्ञया

ຕໍ່ມາ ໂດຍໄດ້ເຫັນກາລະໄພຣະວະ ບາບຂອງພວກເຂົາກໍສິ້ນໝົດ; ຢູ່ນີ້ເອງພວກເຂົາໄດ້ຮັບກາຍ ແລະຖືກປົດປ່ອຍດ້ວຍພຣະບັນຊາຂອງຂ້າ

Verse 86

तस्मान्न कामयेतात्र वाङ्मनःकर्मणाप्यघह म् । शुचौ पथि सदा स्थेयं महालाभमभीप्सुभिः

ດັ່ງນັ້ນ ຢູ່ທີ່ນັ້ນຢ່າປາຖະໜາບາບ ແມ່ນແຕ່ດ້ວຍຄຳເວົ້າ ໃຈ ຫຼືການກະທຳ; ຜູ້ປາຖະໜາລາພະອັນສູງສຸດພຶງຢືນຢັນຢູ່ເທິງທາງອັນບໍລິສຸດເສມອ

Verse 87

नाविमुक्ते मृतः कश्चिन्नरकं याति किल्बिषी । ममानुग्रहमासाद्य गच्छत्येव परां गतिम्

ບໍ່ມີຄົນບາບໃດຕາຍໃນອະວິມຸກຕະແລ້ວຈະໄປນະລົກ; ເມື່ອໄດ້ຮັບພຣະກະລຸນາຂອງຂ້າ ຍ່ອມໄປສູ່ຄະຕິອັນສູງສຸດແນ່ນອນ

Verse 88

अनाशनं यः कुरुते मद्भक्त इह सुव्रतः । न तस्य पुनरावृत्तिः कल्पकोटिशतैरपि

ຜູ້ໃດເປັນພັກຕະຂອງຂ້າ ແລະຫມັ້ນຄົງໃນສຸວຣະຕະ ປະພຶດອະນາຊະນະ (ອົດອາຫານ) ຢູ່ນີ້—ສຳລັບຜູ້ນັ້ນບໍ່ມີການກັບຄືນມາເກີດອີກ ແມ່ນແຕ່ຜ່ານໄປຮ້ອຍໂກຕິກັລປະກໍຕາມ

Verse 89

अशाश्वतमिदं ज्ञात्वा मानुष्यं बहुकिल्विषम् । अविमुक्तं सदा सेव्यं संसारभयमोचकम्

ເມື່ອຮູ້ວ່າສະພາບຄວາມເປັນມະນຸດນີ້ບໍ່ຖາວອນ ແລະເຕັມໄປດ້ວຍຂໍ້ບົກພ່ອງຫຼາຍ ຄວນບູຊາແລະພຶ່ງພາ ອະວິມຸກຕະ (ກາຊີ) ຢູ່ເສມອ ຜູ້ປົດປ່ອຍຈາກຄວາມຢ້ານກົວແຫ່ງສັງສາຣະວັດ

Verse 90

नान्यत्पश्यामि जंतूनां मुक्त्वा वाराणसीं पुरीम् । सर्वपापप्रशमनीं प्रायश्चित्तं कलौ युगे

ສໍາລັບສັດທັງຫຼາຍ ຂ້ອຍບໍ່ເຫັນທາງແກ້ອື່ນ ນອກຈາກນະຄອນວາຣານະສີ; ນາງລະງັບບາບທັງປວງ ແລະໃນກະລິຍຸກ ນາງແມ່ນປຣາຍັດຈິຕຕະ (ການຊົດໃຊ້ບາບ) ເອງ

Verse 91

जन्मांतरसहस्रेषु यत्पापं समुपार्जितम् । अविमुक्तं प्रविष्टस्य तत्सर्वं व्रजति क्षयम्

ບາບໃດກໍຕາມທີ່ສະສົມມາໃນພັນໆຊາດ ເມື່ອເຂົ້າສູ່ ອະວິມຸກຕະ ບາບທັງໝົດນັ້ນຍ່ອມສູນສະລາຍ

Verse 92

जन्मांतरसहस्रेषु युंजन्योगी यदाप्नुयात् । तदिहैव परो मोक्षो मरणादधि गम्यते

ໂມກສະອັນສູງສຸດທີ່ໂຍຄີອາດຈະໄດ້ດ້ວຍການພາກເພຍຫຼາຍພັນຊາດ—ທີ່ນີ້ເອງ ໃນອະວິມຸກຕະ ກໍບັນລຸໄດ້ ແມ່ນແຕ່ຜ່ານຄວາມຕາຍ

Verse 93

तिर्यग्योनिगताः सत्त्वा ये विमुक्तकृतालयाः । कालेन निधनं प्राप्तास्तेपि यांति परां गतिम्

ແມ່ນແຕ່ສັດທີ່ເກີດໃນຄັນສັດເດຍລະຈານ—ຖ້າໄດ້ເຮັດໃຫ້ ວິມຸກຕະ (ອະວິມຸກຕະ) ເປັນທີ່ພັກອາໄສ—ເມື່ອເຖິງການແລະຕາຍໄປ ພວກເຂົາກໍບັນລຸຄະຕິອັນສູງສຸດ

Verse 94

अविमुक्तं न सेवंते ये मूढास्तमसावृताः । विण्मूत्ररेतसां मध्ये ते वसंति पुनः पुनः

ຜູ້ຫຼົງຜິດ ຖືກຄວາມມືດປົກຄຸມ ບໍ່ໄດ້ເຂົ້າພຶ່ງອະວິມຸກຕະ ຍ່ອມຢູ່ຊ້ຳໆ ທ່າມກາງຂີ້ ປັດສະວະ ແລະນ້ຳກາມ।

Verse 95

अविमुक्तं समासाद्य यो लिंगं स्थापयेत्सुधीः । कल्पकोटिशतैर्वापि नास्ति तस्य पुनर्भवः

ຜູ້ມີປັນຍາເມື່ອເຖິງອະວິມຸກຕະ ແລ້ວສ້າງຕັ້ງສິວະລິງຄະ ແມ່ນແຕ່ຜ່ານໄປຫຼາຍຮ້ອຍໂກຕິກັລປະ ກໍບໍ່ມີການເກີດໃໝ່ສໍາລັບຜູ້ນັ້ນ।

Verse 96

ग्रहनक्षत्रताराणां कालेन पतनं ध्रुवम् । अविमुक्ते मृतानां तु पतनं नैव विद्यते

ການຕົກດັບຂອງດາວເຄາະ ກຸ່ມດາວ ແລະດາວທັງຫຼາຍ ຕາມການເວລາ ແມ່ນແນ່ນອນ; ແຕ່ຜູ້ທີ່ຕາຍໃນອະວິມຸກຕະ ບໍ່ມີການຕົກຕ່ຳເລີຍ।

Verse 97

ब्रह्महत्यां नरः कृत्वा पश्चात्संयतमानसः । प्राणांस्त्यजति यः काश्यां स मुक्तो नात्र संशयः

ແມ່ນແຕ່ຊາຍຄົນໜຶ່ງເຄີຍກະທໍາບາບຂ້າພຣາຫມັນ ຖ້າພາຍຫຼັງສຳລວມໃຈ ແລະສະລະປຣານໃນກາສີ ຜູ້ນັ້ນຍ່ອມພົ້ນທຸກ—ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສ।

Verse 98

स्त्रियः पतिव्रता याश्च मम भक्तिसमाहिताः । अविमुक्ते मृता विप्रा यांति ताः परमां गतिम्

ແມ່ຍິງຜູ້ຮັກສາພັນທະຕໍ່ສາມີ (ປະຕິວຣະຕາ) ແລະໝັ້ນຄົງໃນພັກຕິຕໍ່ເຮົາ—ໂອ ພຣາຫມັນ—ຖ້າຕາຍໃນອະວິມຸກຕະ ນາງເຫຼົ່ານັ້ນຈະໄດ້ຮອດຄະຕິອັນສູງສຸດ।

Verse 99

अत्रोत्क्रमणकालेहं स्वयमेव द्विजोत्तमाः । दिशामि तारकं ब्रह्म देही स्याद्येन तन्मयः

ໂອ ດວິຊະຜູ້ປະເສີດ, ຢູ່ກາສີນີ້ ໃນຍາມອອກຈາກກາຍ ຂ້າເອງຈະປະທານ “ຕາຣະກະ-ພຣະຫມັນ” ມົນຕຣາຊ່ວຍຂ້າມ, ໂດຍອານຸພາບນັ້ນ ວິນຍານຜູ້ມີກາຍຈະເປັນໜຶ່ງກັບພຣະສະພາວະສູງສຸດນັ້ນ.

Verse 100

मन्मना मम भक्तश्च मयि सर्वार्पितक्रियः । यथा मोक्षमिहाप्नोति न तथान्यत्रकुत्रचित्

ຜູ້ໃດມີໃຈຈົ່ງຈ້ອງຢູ່ໃນຂ້າ, ເປັນພັກຕະຂອງຂ້າ, ແລະອຸທິດກຳທັງປວງແດ່ຂ້າ—ຜູ້ນັ້ນຈະໄດ້ໂມກສະຢູ່ນີ້ໃນກາສີ ແບບທີ່ບໍ່ມີທີ່ໃດອື່ນເທົ່ານັ້ນ.

Verse 110

महादानेन चान्यत्र यत्फलं लभ्यते नरैः । अविमुक्ते तु काकिण्यां दत्तायां तदवाप्यते

ຜົນບຸນທີ່ມະນຸດໄດ້ຮັບໃນທີ່ອື່ນດ້ວຍມະຫາທານ, ໃນອະວິມຸກຕະ (ກາສີ) ນີ້ ແມ່ນໄດ້ຜົນນັ້ນເທົ່າກັນ ແມ່ນແຕ່ຖວາຍພຽງ “ກາກິນີ” ເຫຼຽນນ້ອຍໆ.

Verse 120

तेपि साक्षाद्विरूपाक्षं प्रत्यक्षीकृत्य वाडवाः । प्रहृष्टमनसोऽत्यंतं प्रययुः स्वस्वमाश्रयम्

ພວກເຂົາດ້ວຍ—ວາດະວະ—ໄດ້ເຫັນວິຣູປາກສະ (ພຣະສິວະ) ຕໍ່ໜ້າ ໃຫ້ປະຈັກຕໍ່ສາຍຕາ, ແລ້ວມີໃຈປິຕິຍິນດີຢ່າງຍິ່ງ ຈຶ່ງໄປສູ່ທີ່ພັກຂອງຕົນໆ.

Verse 122

स्कंद उवाच । पठित्वा पाठयित्वा च रहस्याख्यानमुत्तमम् । श्रद्धालुः पातकैर्मुक्तः शिवलोके महीयते

ສະກັນດະກ່າວວ່າ: ຜູ້ມີສັດທາ ເມື່ອອ່ານແລະໃຫ້ຜູ້ອື່ນອ່ານຄຳສອນລັບອັນສູງສຸດນີ້ ຈະພົ້ນຈາກບາບ ແລະໄດ້ຮັບການສັນລະເສີນໃນສິວະໂລກ.