Adhyaya 40

Verse 1

स्कंद उवाच । अविमुक्तेश माहात्म्यं वर्णितं तेग्रतो मया । अथो किमसि शुश्रूषुः कथयिष्यामि तत्पुनः

ສະກັນດະກ່າວວ່າ: ໃນເບື້ອງໜ້າເຈົ້າ ຂ້າໄດ້ພັນລະນາມະຫິມາແຫ່ງອະວິມຸກເຕສະແລ້ວ। ແຕ່ເຈົ້າຍັງປາດຖະນາຟັງອັນໃດອີກ? ຂ້າຈະເລົ່າຊ້ຳອີກຄັ້ງ।

Verse 2

अगस्त्य उवाच । अविमुक्तेश माहात्म्यं श्रावं श्रावं श्रुती मम । अतीव सुश्रुते जाते तथापि न धिनोम्यहम्

ອະກັດສະຕະກ່າວວ່າ: ຂ້າໄດ້ຟັງມະຫິມາແຫ່ງອະວິມຸກເຕສະຊ້ຳແລ້ວຊ້ຳອີກ; ການຟັງຂອງຂ້າກໍຊຳນານຢ່າງຍິ່ງ, ແຕ່ກໍຍັງບໍ່ອິ່ມໃຈ।

Verse 3

अविमुक्तेश्वरं लिंगं क्षेत्रं चाप्यविमुक्तकम् । एतयोस्तु कथं प्राप्तिर्भवेत्षण्मुख तद्वद

ໂອ ສະນະມຸກຂາ ຂໍຈົ່ງບອກວ່າ ຈະໄດ້ຮັບພຣະອະນຸຄຣາະຂອງ ລິງຄະ ອະວິມຸກເຕສະວະຣະ ແລະ ກະເສດຕະອັນສັກສິດ ‘ອະວິມຸກຕະ’ ໄດ້ແນວໃດ?

Verse 4

स्कंद उवाच । शृणु कुं भज वक्ष्यामि यथा प्राप्तिर्भवेदिह । स्वश्रेयो दातुरेतस्या विमुक्तस्य महामते

ສະກັນດະກ່າວວ່າ: ຈົ່ງຟັງ ແລະ ບູຊາດ້ວຍພັກຕິ; ຂ້າຈະອະທິບາຍວ່າ ການບັນລຸເກີດຂຶ້ນໃນນີ້ແນວໃດ. ໂອ ຜູ້ມີປັນຍາຍິ່ງ, ‘ອະວິມຸກຕະ’ ນີ້ຖືກປະທານເພື່ອປະໂຫຍດສູງສຸດຂອງຜູ້ໃຫ້ເອງ.

Verse 5

समीहितार्थ संसिद्धिर्लभ्यते पुण्यभारतः । तच्च पुण्यं भवेद्विप्र श्रुतिवर्त्मसभाजनात्

ຄວາມສຳເລັດໃນສິ່ງທີ່ປາດຖະໜາ ໄດ້ມາຈາກການສະສົມບຸນ (ປຸນຍະ). ແລະບຸນນັ້ນ ໂອ ພຣາຫມັນ ເກີດຈາກການເຄົາລົບທາງທີ່ ສຣຸຕິ (ເວທ) ວາງໄວ້.

Verse 6

श्रुतिवर्त्मजुषः पुंसः संस्पर्शान्नश्यतो मुने । कलिकालावपि सदा छिद्रं प्राप्य जिघांसतः

ໂອ ມຸນີ, ແມ່ນແຕ່ໃນຍຸກກາລີ ອັນຕະລາຍທີ່ຊອກຫາຊ່ອງໂຫວ່ເພື່ອທຳລາຍຜູ້ປະພຶດຕາມທາງແຫ່ງສຣຸຕິ ຈະສູນຫາຍໄປພຽງແຕ່ໄດ້ສຳຜັດກັບເຂົາ.

Verse 7

वर्जितस्य विधानेन प्रोक्तस्याकरणेन वै । कलिकालावपि हतो ब्राह्मणं रंध्रदर्शनात्

ແທ້ຈິງ ແມ່ນແຕ່ໃນຍຸກກາລີ ພຣາຫມັນຍ່ອມພິນາດເນື່ອງຈາກ ‘ການເຫັນຊ່ອງໂຫວ່’ ຄື ເຮັດສິ່ງທີ່ຖືກຫ້າມ ແລະ ບໍ່ເຮັດສິ່ງທີ່ຖືກບັນຍັດໃຫ້ເຮັດ.

Verse 8

निषिद्धाचरणं तस्मात्कथयिष्ये तवाग्रतः । तद्दूरतः परित्यज्य नरो न निरयी भवेत्

ດັ່ງນັ້ນ ຂ້າພະເຈົ້າຈະກ່າວຕໍ່ໜ້າເຈົ້າເຖິງການປະພຶດທີ່ຖືກຫ້າມ. ຜູ້ໃດລະທິ້ງມັນໃຫ້ໄກໂດຍສິ້ນເຊີງ ຜູ້ນັ້ນບໍ່ເປັນຜູ້ມຸ່ງໄປນະລົກ.

Verse 9

पलांडुं विड्वराहं च शेलुं लशुन गृंजने । गोपीयूषं तंडुलीयं वर्ज्यं च कवकं सदा

ຄວນຫຼີກເວັ້ນເສມອຈາກ ປະລານຑຸ (ຫົວຜັກບົ່ວ), ໝູກິນຂອງໂສໂຄກ, ເສລຸ, ກະທຽມ ແລະ ກຶຣຶມຊະນ; ອີກທັງ ໂຄປີຢູສະ, ຕັນຑຸລີຍະ ແລະ ກະວະກະ ກໍຄວນວຽກເວັ້ນທຸກເວລາ.

Verse 10

व्रश्चनान्वृक्षनिर्यासान्पायसापूपशष्कुलीः । अदेवपित्र्यं पललमवत्सागोपयस्त्यजेत्

ຄວນລະທິ້ງ ວຣັດຊະນະ, ນ້ຳຢາງ/ຢາງໄມ້, ປາຍະສະ (ເຂົ້ານົມຫວານ), ອາປູປະ (ເຄັກຫວານ) ແລະ ສະສກຸລີ (ຂອງທອດ); ອີກທັງຄວນເວັ້ນອາຫານບູຊາທີ່ບໍ່ຄວນແກ່ເທວະແລະປິຕຣະ, ປະລະລະ (ຂອງປຸງຈາກງາ) ແລະ ນົມຈາກໂຄທີ່ບໍ່ມີລູກໂຄ.

Verse 11

पय ऐकशफं हेयं तथा क्रामेलकाविकम् । रात्रौ न दधि भोक्तव्यं दिवा न नवनीतकम्

ນົມຈາກສັດກີບດຽວຄວນເວັ້ນ ແລະນົມອູດກໍເຊັ່ນກັນ. ຕອນກາງຄືນບໍ່ຄວນກິນນົມສົ້ມ, ແລະຕອນກາງວັນບໍ່ຄວນກິນເນີຍສົດ.

Verse 12

टिट्टिभं कलविंकं च हंसं चक्रं प्लवंबकम् । त्यजेन्मांसाशिनः सर्वान्सारसं कुक्कुटं शुकम्

ຄວນເວັ້ນ ຕິຕຕິພະ, ກະລະວິງກະ, ຫັງສະ, ຈັກຣະ ແລະ ປະລະວັມບະກະ. ແທ້ຈິງແລ້ວ ຄວນເວັ້ນນົກກິນເນື້ອທັງປວງ—ລວມທັງ ສາຣະສະ (ນົກກະຮອກ/ນົກກະຮຽນ), ໄກ່ຕົວຜູ້ ແລະ ສຸກະ (ນົກແກ້ວ).

Verse 13

जालपादान्खंजरीटान्बुडित्वा मत्स्यभक्षकान् । मत्स्याशी सर्वमांसाशी तन्मत्स्यान्सर्वथा त्यजेत्

ພຶງຫຼີກເວັ້ນນົກຕີນມີພັງຜືດ, ນົກຄັມຈະຣີຖະ, ນົກດຳນ້ຳ ແລະຜູ້ກິນປາ. ເພາະຜູ້ກິນປາຍ່ອມເປັນຜູ້ກິນເນື້ອທຸກຢ່າງ; ດັ່ງນັ້ນພຶງລະປານັ້ນໃຫ້ໝົດສິ້ນ.

Verse 14

हव्यकव्यनियुक्तौ तु भक्ष्यौ पाठीनरोहितौ । मांसाशिभिस्त्वमी भक्ष्याः शश शल्लक कच्छपाः

ແຕ່ປາປາຖີນະ ແລະ ປາໂຣຫິຕະ ພຶງກິນໄດ້ ເມື່ອຖືກກຳນົດຕາມພິທີເພື່ອຖວາຍຮະວຽ-ກະວຽແດ່ເທວະ ແລະບັນພະບຸລຸດ. ສຳລັບຜູ້ກິນເນື້ອ ສິ່ງທີ່ນັບວ່າກິນໄດ້ຄື ກະຕ່າຍ, ເມັ່ນ, ແລະ ເຕົ່າ.

Verse 15

श्वाविद्गोधे प्रशस्ते च ज्ञाताश्च मृगपक्षिणः । आयुष्कामैः स्वर्गकामैस्त्याज्यं मांसं प्रयत्नतः

ແມ່ນແຕ່ເມັ່ນ (ຊະວາວິດ) ແລະ ກົດຫະ (ກວຍສາບ/ອິກວານາ) ຖືກກ່າວວ່າດີໃນບາງກໍລະນີ ແລະສັດປ່າກັບນົກຫຼາຍຊະນິດກໍຮູ້ກັນວ່າກິນໄດ້, ແຕ່ຜູ້ປາຖະໜາອາຍຸຍືນ ແລະສະຫວັນ ພຶງລະເນື້ອດ້ວຍຄວາມພາກພຽນ.

Verse 16

यज्ञार्थं पशुहिंसा या सा स्वर्ग्या नेतरा क्वचित् । त्यजेत्पर्युषितं सर्वमखंडस्नेह वर्जितम्

ການຂ້າສັດເພື່ອຍັດຍະ ກ່າວກັນວ່ານຳໄປສູ່ສະຫວັນ; ການຂ້າອື່ນໆບໍ່ເຄີຍເປັນເຊັ່ນນັ້ນ. ພຶງລະອາຫານຄ້າງຄືນທັງປວງ ແລະສິ່ງໃດທີ່ຂາດຄວາມມັນ/ຄວາມອຸດົມອັນສົມບູນບໍ່ຂາດຕອນ.

Verse 17

प्राणात्यये क्रतौ श्राद्धे भैषजे विप्रकाम्यया । अलौल्यमित्थं पललं भक्षयन्नैव दोषभाक्

ໃນຍາມອັນຕະລາຍຕໍ່ຊີວິດ, ໃນຍັດຍະ, ໃນພິທີສຣາດທະ, ເປັນຢາ, ຫຼືເພື່ອໃຫ້ພຣາຫມັນພໍໃຈ—ຖ້າບໍ່ມີຄວາມໂລບ—ຜູ້ກິນປະລະລະ (ເນື້ອ) ດັ່ງນີ້ ບໍ່ຕົກໃນໂທດ.

Verse 18

न तादृशं भवेत्पापं मृगयावृत्तिकांक्षिणः । यादृशं भवति प्रेत्य लौल्यान्मांसोपसेविनः

ບາບຂອງຜູ້ຫາລ້ຽງຊີວິດດ້ວຍການລ່າສັດ ບໍ່ໜັກເທົ່າບາບທີ່ຕົກໃສ່ຜູ້ເສບເນື້ອດ້ວຍຄວາມໂລບແລະຕັນຫາ ຫຼັງຈາກຕາຍໄປແລ້ວ.

Verse 19

मखार्थं ब्रह्मणा सृष्टाः पशु द्रुम मृगौषधीः । निघ्नन्नहिंसको विप्रस्तासामपि शुभा गतिः

ເພື່ອມະຄະ (ຍັດ) ພຣະພຣະຫມາໄດ້ສ້າງສັດ ຕົ້ນໄມ້ ກວາງ ແລະ ພືດຢາ. ພຣາຫມັນຜູ້ຂ້າໃນຈຸດປະສົງແຫ່ງຍັດນັ້ນ ຖືກກ່າວວ່າເປັນຜູ້ບໍ່ເບຍດບຽນ; ແລະແກ່ສັດເຫຼົ່ານັ້ນກໍມີຄະຕິອັນເປັນມົງຄຸນ.

Verse 20

पितृदेवक्रतुकृते मधुपर्कार्थमेव च । तत्र हिंसाप्यहिंसा स्याद्धिंसान्यत्र सुदुस्तरा

ເພື່ອພິທີແດ່ປິຕຣະ (ບັນພະບຸລຸດ) ແດ່ເທວະ ແລະ ຍັດທັງຫຼາຍ ພ້ອມທັງເພື່ອຖວາຍມະທຸປະຣະກະ—ການເບຍດບຽນໃນທີ່ນັ້ນກໍນັບເປັນອະຫິງສາ; ແຕ່ການເບຍດບຽນໃນທີ່ອື່ນ ຍາກຢ່າງຍິ່ງຈະອ້າງຄວາມຊອບໄດ້.

Verse 21

यो जंतूनात्मपुष्ट्यर्थं हिनस्ति ज्ञानदुर्बलः । दुराचारस्य तस्येह नामुत्रापि सुखं क्वचित्

ຜູ້ໃດອ່ອນແອໃນປັນຍາວິເຄາະ ແລ້ວເບຍດບຽນສັດມີຊີວິດເພື່ອຫຼໍ່ລ້ຽງກາຍຕົນເທົ່ານັ້ນ ຜູ້ປະພຶດຊົ່ວນັ້ນ ບໍ່ໄດ້ພົບຄວາມສຸກເລີຍ ທັງໃນໂລກນີ້ ແລະ ໃນໂລກໜ້າ.

Verse 22

भोक्तानुमंता संस्कर्ता क्रयिविक्रयि हिंसकाः । उपहर्ता घातयिता हिंसकाश्चाष्टधा स्मृताः

ຜູ້ກໍ່ຮຸນແຮງຖືກຈື່ຈຳໄວ້ເປັນ 8 ປະເພດ: ຜູ້ກິນ, ຜູ້ອະນຸມັດ, ຜູ້ປຸງແຕ່ງ, ຜູ້ຊື້, ຜູ້ຂາຍ, ຜູ້ຈັດຫາ, ຜູ້ສັ່ງໃຫ້ຂ້າ, ແລະ ຜູ້ຂ້າ.

Verse 23

प्रत्यब्दमश्वमेधेन शतं वर्षाणि यो यजेत् । अमांसभक्षको यश्च तयोरंत्यो विशिष्यते

ແມ່ນແຕ່ຜູ້ໃດຈະບຳເນີນອັສວເມທະຍັດທຸກປີຕະຫຼອດຮ້ອຍປີ ກໍຕາມ ໃນສອງນັ້ນ ຜູ້ບໍ່ກິນເນື້ອຍ່ອມປະເສີດກວ່າ

Verse 24

यथैवात्मा परस्तद्वद्द्रष्टव्यः सुखमिच्छता । सुखदुःखानि तुल्यानि यथात्मनि तथा परे

ຜູ້ປາດຖະນາຄວາມສຸກ ພຶງເບິ່ງຜູ້ອື່ນເຫມືອນເບິ່ງຕົນເອງ; ເພາະສຸກແລະທຸກຂ໌ເທົ່າກັນ—ຢູ່ໃນຕົນຢ່າງໃດ ຢູ່ໃນຜູ້ອື່ນກໍຢ່າງນັ້ນ

Verse 25

सुखं वा यदि वा चान्यद्यत्किंचित्क्रियते परे । तत्कृतं हि पुनः पश्चात्सर्वमात्मनि संभवेत्

ສິ່ງໃດກໍຕາມທີ່ເຮົາເຮັດແກ່ຜູ້ອື່ນ—ເປັນຄວາມສຸກຫຼືຢ່າງອື່ນ—ກຳນັ້ນພາຍຫຼັງຈະກັບມາໃຫ້ຕົນເອງໄດ້ປະສົບໂດຍທົ່ວດ້ານ

Verse 26

न क्लेशेन विना द्रव्यमर्थहीने कुतः क्रियाः । क्रियाहीने कुतो धर्मो धर्महीने कुतः सुखम्

ບໍ່ມີຄວາມພາກພຽນກໍບໍ່ມີຊັບ; ບໍ່ມີທຶນຊັບ ກິດການບຸນຈະເຮັດໄດ້ແນວໃດ? ບໍ່ມີກິດການ ທຳມະຢູ່ໃສ? ແລະບໍ່ມີທຳມະ ຄວາມສຸກຈະຢູ່ໃສ

Verse 27

सुखं हि सर्वैराकांक्ष्यं तच्च धर्मसमुद्भवम् । तस्माद्धर्मोत्र कर्तव्यश्चातुर्वर्ण्येन यत्नतः

ຄວາມສຸກແມ່ນສິ່ງທີ່ທຸກຄົນປາດຖະນາ ແລະມັນເກີດຈາກທຳມະ; ດັ່ງນັ້ນໃນໂລກນີ້ ຄົນທັງສີ່ວັນນະພຶງພາກພຽນປະພຶດທຳມະ

Verse 28

न्यायागतेन द्रव्येण कर्तव्यं पारलौकिकम् । दानं च विधिना देयं काले पात्रे च भावतः

ດ້ວຍຊັບທີ່ໄດ້ມາດ້ວຍທາງທຳ ພຶງເຮັດກຳດີທີ່ໃຫ້ຜົນໃນປະໂລກ. ທານກໍຄວນໃຫ້ຕາມວິທີ—ໃຫ້ຖືກການ ແກ່ຜູ້ຄວນຮັບ ແລະດ້ວຍໃຈສັດທາບໍລິສຸດ.

Verse 29

विधिहीनं तथाऽपात्रे यो ददाति प्रतिग्रहम् । न केवलं हि तद्याति शेषं तस्य च नश्यति

ຜູ້ໃດໃຫ້ທານໂດຍບໍ່ຕາມວິທີ ແລະໃຫ້ແກ່ຜູ້ບໍ່ຄວນຮັບ ຜູ້ນັ້ນບໍ່ແມ່ນແຕ່ເສຍທານນັ້ນເທົ່ານັ້ນ; ບຸນແລະຊັບທີ່ເຫຼືອກໍຖອຍຫຼຸດລົງດ້ວຍ.

Verse 30

व्यसनार्थे कुटुंबार्थे यदृणार्थे च दीयते । तदक्षयं भवेदत्र परत्र च न संशयः

ສິ່ງໃດທີ່ໃຫ້ເພື່ອບັນເທົາຄວາມທຸກຍາກ ເພື່ອອຸປະຖຳຄອບຄົວ ຫຼືເພື່ອຊຳລະໜີ້ ທານນັ້ນຍ່ອມເປັນອັກຂະຍະ ບໍ່ເສື່ອມສູນ ທັງໃນໂລກນີ້ແລະໂລກໜ້າ ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສ.

Verse 31

मातापितृविहीनं यो मौंजीपाणिग्रहादिभिः । संस्कारयेन्निजैरर्थैस्तस्य श्रेयस्त्वनंतकम्

ຜູ້ໃດໃຊ້ຊັບຂອງຕົນ ເຮັດພິທີສັງສະການ ເຊັ່ນ ພິທີມອນຈີ (ຍັຊໂຍປະວີຕ) ແລະພິທີແຕ່ງງານ ແກ່ຜູ້ທີ່ຂາດມານດາບິດາ ຄວາມດີທາງທຳຂອງຜູ້ນັ້ນຍ່ອມຫາຂອບເຂດບໍ່ໄດ້.

Verse 32

अग्निहोत्रैर्न तच्छ्रेयो नाग्निष्टोमादिभिर्मखैः । यच्छ्रेयः प्राप्यते मर्त्यैर्द्विजे चैके प्रतिष्ठिते

ຄຸນຄ່າທາງທຳນັ້ນ ບໍ່ໄດ້ບັນລຸດ້ວຍພິທີອັກນິໂຫຕຣະ ຫຼືແມ່ນແຕ່ຍັຊະໃຫຍ່ເຊັ່ນ ອັກນິສະໂຕມະ ເປັນຕົ້ນ; ເພາະບຸນທີ່ມະນຸດໄດ້ຈາກການຕັ້ງມັ່ນແລະອຸປະຖຳແມ່ນແຕ່ດວິຊະພຽງຄົນດຽວ ຍິ່ງປະເສີດກວ່າ.

Verse 33

यो ह्यनाथस्य विप्रस्य पाणिं ग्राहयते कृती । इह सौख्यमवाप्नोति सोक्षयं स्वर्गमाप्नुयात्

ຜູ້ມີຄວາມສາມາດຜູ້ຈັດພິທີປານິຄຣະຫະນະ (ການຮັບມື) ໃຫ້ພຣາຫມັນຜູ້ອະນາດ ຍ່ອມໄດ້ສຸກໃນໂລກນີ້ ແລະເຖິງສະຫວັນອັນບໍ່ເສື່ອມສິ້ນ।

Verse 34

पितृगेहे तु या कन्या रजः पश्येदसंस्कृता । भ्रूणहा तत्पिता ज्ञेयो वृषली सापि कन्यका

ຖ້າກະສາວທີ່ຍັງບໍ່ໄດ້ຮັບສັງສະການອັນຄວນ (ຍັງບໍ່ແຕ່ງງານ) ເກີດມີປະຈໍາເດືອນໃນເຮືອນພໍ່ ພໍ່ນັ້ນພຶງຖືວ່າເປັນຜູ້ທໍາລາຍຄັນ ແລະກະສາວນັ້ນກໍຖືວ່າເປັນວຶສະລີ (ຕົກສະຖານະ)។

Verse 35

यस्तां परिणयेन्मोहात्स भवेद्वृषलीपतिः । तेन संभाषणं त्याज्यमपाङ्क्तेयेन सर्वदा

ຜູ້ໃດດ້ວຍຄວາມຫຼົງໄປແຕ່ງງານກັບນາງ ຜູ້ນັ້ນຍ່ອມເປັນສາມີຂອງວຶສະລີ; ດັ່ງນັ້ນ ການສົນທະນາກັບຄົນເຊັ່ນນັ້ນ ຜູ້ຖືວ່າເປັນອະປາງກເຕຍ (ບໍ່ຄວນຮ່ວມພິທີຮ່ວມກັນ) ພຶງຫຼີກເວັ້ນເສມອ।

Verse 36

विज्ञाय दोषमुभयोः कन्यायाश्च वरस्य च । संबंधं रचयेत्पश्चादन्यथा दोषभाक्पिता

ເມື່ອຮູ້ແຈ້ງໂທດ (ແລະຄວາມເໝາະສົມ) ຂອງທັງສອງ—ເຈົ້າສາວແລະເຈົ້າບ່າວ—ແລ້ວເທົ່ານັ້ນ ພໍ່ຈຶ່ງຄວນຈັດສາຍສຳພັນ; ບໍ່ຊັ້ນນັ້ນ ພໍ່ກໍຈະເປັນຜູ້ຮ່ວມຮັບໂທດດ້ວຍ।

Verse 37

स्त्रियः पवित्राः सततं नैता दुष्यंति केनचित् । मासिमासि रजस्तासां दुष्कृतान्यपकर्षति

ແມ່ຍິງທັງຫຼາຍບໍລິສຸດເສມອ; ບໍ່ມີສິ່ງໃດຈະເຮັດໃຫ້ເປື້ອນໄດ້. ເດືອນແລ້ວເດືອນເລົ່າ ປະຈໍາເດືອນຂອງນາງຍ່ອມດຶງເອົາກຳຊົ່ວອອກໄປ ແລະຊຳລະໃຫ້ຫມົດ।

Verse 38

पूर्वं स्त्रियः सुरैर्भुक्ताः सोमगंधर्व वह्निभिः । भुंजते मानुषाः पश्चान्नैतादुष्यं ति केनचित्

ແຕ່ເດີມ ເທວະ—ໂສມ ຄັນທະຣະວະ ແລະ ອັກນີ—ໄດ້ ‘ຮັບ’ ນາງທັງຫຼາຍໄວ້ດ້ວຍນັຍລຶກລັບກ່ອນ; ຕໍ່ມາມະນຸດຈຶ່ງເຂົ້າຮ່ວມໃນພິທີສົມຣົດ. ດັ່ງນັ້ນ ໃນເລື່ອງນີ້ ບໍ່ມີມົນທິນແກ່ໃຜເລີຍ.

Verse 39

स्त्रीणां शौचं ददौ सोमः पावकः सर्वमेध्यताम् । कल्याणवाणीं गंधर्वास्तेन मेध्याः सदा स्त्रियः

ໂສມະໄດ້ປະທານຄວາມບໍລິສຸດແກ່ນາງ; ປາວະກະ (ອັກນີ) ປະທານຄວາມມົງຄຸນແລະຄວາມບໍລິສຸດແຫ່ງພິທີກຳຢ່າງຄົບຖ້ວນ; ຄັນທະຣະວະປະທານວາຈາອັນເປັນສິຣິ. ດັ່ງນັ້ນ ນາງທັງຫຼາຍຈຶ່ງເປັນຜູ້ບໍລິສຸດເສມອ.

Verse 40

कन्यां भुंक्ते रजःकालेऽग्निः शशी लोमदर्शने । स्तनोद्भेदेषु गंधर्वास्तत्प्रागेव प्रदीयते

ເຂົາກ່າວວ່າ ໃນຍາມມີລະດູ ອັກນີ ‘ຮັບສ່ວນ’ ຈາກກຸມາຣີ; ເມື່ອຂົນກາຍເລີ່ມປາກົດ ພຣະຈັນ (ສະສີ) ‘ຮັບສ່ວນ’; ແລະເມື່ອເຕົ້ານົມເລີ່ມຜຸດພອງ ຄັນທະຣະວະ ‘ຮັບສ່ວນ’. ດັ່ງນັ້ນນາງຈຶ່ງນັບວ່າ ‘ຖືກມອບ’ ໄວ້ກ່ອນແລ້ວ.

Verse 41

दृश्यरोमात्वपत्यघ्नी कुलघ्न्युद्गतयौवना । पितृघ्न्याविष्कतरजास्ततस्ताः परिवर्जयेत्

ດັ່ງນັ້ນ ເພື່ອການສົມຣົດ ພຶງຫຼີກເວັ້ນກຸມາຣີຜູ້ທີ່ຂົນກາຍປາກົດແລ້ວ, ຜູ້ທີ່ຖືກເອີ້ນວ່າທຳລາຍລູກຫຼານ, ຜູ້ທີ່ຖືກເອີ້ນວ່າທຳລາຍຕະກູນ, ຜູ້ທີ່ວັຍສາວໄດ້ຜຸດຂຶ້ນແລ້ວ, ຜູ້ທີ່ຖືກເອີ້ນວ່າເຮັດຮ້າຍບິດາ, ແລະຜູ້ທີ່ລະດູໄດ້ປາກົດແລ້ວ.

Verse 42

कन्यादानफलप्रेप्सुस्तस्माद्द द्यादनग्निकाम् । अन्यथा न फलं दातुः प्रतिग्राही पतेदधः

ດັ່ງນັ້ນ ຜູ້ໃດປາຖະໜາຜົນແຫ່ງກັນຍາທານ ພຶງມອບກຸມາຣີຜູ້ທີ່ອັກນີຍັງບໍ່ໄດ້ ‘ຮັບສິດ’ ໄວ້. ຖ້າບໍ່ແມ່ນເຊັ່ນນັ້ນ ຜູ້ໃຫ້ບໍ່ໄດ້ຜົນບຸນ ແລະຜູ້ຮັບຈະຕົກຕ່ຳ.

Verse 43

कन्यामभुक्तां सोमाद्यैर्ददद्दानफलं लभेत् । देवभुक्तां ददद्दाता न स्वर्गमधिगच्छति

ຜູ້ໃດຖວາຍທານນາງສາວທີ່ຍັງບໍ່ຖືກໂສມະ ແລະເທວະອື່ນໆ ‘ເສບ’ ຈະໄດ້ຜົນແຫ່ງທານ; ແຕ່ຜູ້ໃຫ້ທີ່ຖວາຍນາງສາວທີ່ ‘ເທວະເສບແລ້ວ’ ບໍ່ບັນລຸສະຫວັນ.

Verse 44

शयनासनयानानि कुणपं स्त्रीमुखं कुशाः । यज्ञपात्राणि सर्वाणि न दुष्यंति बुधाः क्वचित्

ຕຽງ ບ່ອນນັ່ງ ແລະພາຫະນະ; ສົບ; ປາກຂອງຍິງ; ຫຍ້າກຸສະ; ແລະພາຊະນະທັງປວງທີ່ໃຊ້ໃນຍັດຍະ—ຕາມທັດສະນະຂອງນັກປັນຍາ ບໍ່ມີສິ່ງໃດໃນນີ້ທີ່ຈະເປື້ອນມົນທິນທາງທຳມະໃນເວລາໃດໆ.

Verse 45

अजाश्वयोर्मुखं मेध्यं गावो मेध्यास्तु पृष्ठतः । पादतो ब्राह्मणा मेध्याः स्त्रियो मेध्यास्तु सर्वतः

ສຳລັບແບ້ ແລະມ້າ ປາກເປັນເມທຍະ (ບໍລິສຸດຕາມພິທີ); ສຳລັບງົວ ຫຼັງເປັນບໍລິສຸດ; ສຳລັບພຣາຫມະນະ ຕີນເປັນບໍລິສຸດ; ແຕ່ສະຕຣີເປັນເມທຍະທຸກປະການ.

Verse 46

अहोरात्रोषितो भूत्वा पंचगव्येन शुध्यति

ເມື່ອຢູ່ໃນພາວະອະເສົາຈະ (ມົນທິນ) ຄົບໜຶ່ງວັນໜຶ່ງຄືນແລ້ວ ຈຶ່ງບໍລິສຸດໄດ້ດ້ວຍການຮັບປັນຈະກະວະຍະ (pañcagavya)។

Verse 47

बलात्कारोपभुक्ता वा चोरहस्तगतापि वा । न त्याज्या दयिता नारी नास्यास्त्यागो विधीयते

ແມ່ນແຕ່ນາງຜູ້ເປັນທີ່ຮັກຖືກລ່ວງລະເມີດດ້ວຍກຳລັງ ຫຼືຕົກໄປຢູ່ໃນມືໂຈນ ກໍບໍ່ຄວນທິ້ງນາງ; ການທິ້ງນາງບໍ່ໄດ້ຖືກບັນຍັດໄວ້.

Verse 48

आम्लेन ताम्रशुद्धिः स्याच्छुद्धिः कांस्यस्य भस्मना । संशुद्धी रजसा नार्यास्तटिन्या वेगतः शुचिः

ທອງແດງບໍລິສຸດດ້ວຍກົດ; ທອງສໍາລິດບໍລິສຸດດ້ວຍຂີ້ເຖົ່າ. ແມ່ຍິງບໍລິສຸດພາຍຫຼັງຫມົດປະຈໍາເດືອນ; ແລະ ແມ່ນໍ້າຖືວ່າບໍລິສຸດດ້ວຍກະແສນໍ້າທີ່ໄຫຼແຮງ.

Verse 49

मनसापि हि या नेह चिंतयेत्पुरुषांतरम् । सोमया सह सौख्यानि भुंक्ते चात्रापि कीर्तिभाक्

ແທ້ຈິງແລ້ວ, ແມ່ຍິງຜູ້ທີ່ບໍ່ຄິດເຖິງຊາຍອື່ນແມ້ແຕ່ຢູ່ໃນໃຈ ຍ່ອມມີຄວາມສຸກຮ່ວມກັບພະໂສມະ, ແລະ ໃນໂລກນີ້ກໍ່ຈະມີຊື່ສຽງອັນດີງາມ.

Verse 50

पिता पितामहो भ्राता सकुल्यो जननी तथा । कन्याप्रदः पूर्वनाशे प्रकृतिस्थः परःपरः

ພໍ່, ປູ່, ອ້າຍ, ຍາດພີ່ນ້ອງ, ແລະ ແມ່ ແມ່ນຜູ້ທີ່ມີສິດອໍານາດໃນການມອບລູກສາວໃຫ້ແຕ່ງງານ. ຖ້າຜູ້ກ່ອນຫນ້ານີ້ບໍ່ຢູ່ ຫຼື ບໍ່ສາມາດເຮັດຫນ້າທີ່ໄດ້, ຜູ້ຕໍ່ໄປຕາມລໍາດັບຈະກາຍເປັນຜູ້ທີ່ມີສິດອໍານາດທີ່ເຫມາະສົມ.

Verse 51

अप्रयच्छन्समाप्नोति भूणहत्यामृतावृतौ । स्वयं त्वभावे दातॄणां कन्या कुर्यात्स्वयं वरम्

ຜູ້ທີ່ກັກຂັງຍິງສາວໄວ້ (ບໍ່ຍອມມອບໃຫ້ແຕ່ງງານຕາມເວລາທີ່ຄວນ) ຍ່ອມໄດ້ຮັບບາບທຽບເທົ່າກັບການຂ້າເດັກໃນທ້ອງ ຊໍ້າແລ້ວຊໍ້າອີກ. ແຕ່ຖ້າບໍ່ມີຜູ້ປົກຄອງທີ່ເຫມາະສົມ, ຍິງສາວນັ້ນອາດຈະເລືອກຜົວດ້ວຍຕົນເອງໂດຍວິທີ ສະວະຍໍາວອນ.

Verse 52

हृताधिकारां मलिनां पिंडमात्रोपजीविनीम् । परिभूतामधःशय्यां वासयेद्व्यभिचारिणीम्

ຍິງທີ່ມີຊູ້ຄວນຖືກຕັດສິດທິພິເສດ, ໃຫ້ຢູ່ໃນສະພາບຕົກຕໍ່າ, ດໍາລົງຊີວິດດ້ວຍອາຫານພຽງເລັກນ້ອຍ; ບໍ່ມີກຽດ, ແລະ ຄວນໃຫ້ນອນຢູ່ບ່ອນນອນທີ່ຕໍ່າ.

Verse 53

व्यभिचारादृतौ शुद्धिर्गर्भे त्यागो विधीयते । गर्भभर्तृवधादौ तु महत्यपि च कल्मषे

ຫຼັງຈາກການຜິດປະເວນີ ເມື່ອຮອດກາລອັນຄວນ ຍ່ອມມີການຊຳລະໃຫ້ບໍລິສຸດໄດ້; ແຕ່ຖ້າມີຄັນ ພຶງບັນຍັດໃຫ້ລະທິ້ງ. ແຕ່ໃນກໍລະນີເຊັ່ນຂ້າທາຣົກໃນຄັນ ຫຼືຂ້າຜົວ ແມ່ນແມ່ນບາບໃຫຍ່ຫຼາຍ…

Verse 54

शूद्रस्य भार्या शूद्रैव सा च स्वा च विशः स्मृते । ते च स्वा चैव राज्ञस्तु ताश्च स्वाचाग्रजन्मनः

ເມຍຂອງຊູດຣະ ພຶງເປັນຍິງຊູດຣະເທົ່ານັ້ນ; ນາງນັ້ນແຫຼະເປັນຄູ່ຄອງອັນຄວນຂອງເຂົາຕາມສະມຣິຕິ. ສໍາລັບໄວສະຍະ ຍິງໄວສະຍະຖືກຈື່ຈໍາວ່າເປັນເມຍຂອງຕົນ. ຍິງເຫຼົ່ານັ້ນກໍສົມຄວນແກ່ກະສັດ (ກະສັດຕຣິຍະ) ແລະກໍສົມຄວນແກ່ຜູ້ເກີດສູງກວ່າ (ພຣາຫມະນະ) ເຊັ່ນກັນ.

Verse 55

आरोप्य शूद्रां शयने विप्रो गच्छेदधोगतिम् । उत्पाद्य पुत्रं शूद्रायां ब्राह्मण्यादेव हीयते

ຖ້າພຣາຫມະນະນໍາຍິງຊູດຣະຂຶ້ນສູ່ທີ່ນອນ ເຂົາຍ່ອມໄປສູ່ຄະຕິອັນຕໍ່າ. ແລະເມື່ອໃຫ້ກໍາເນີດບຸດຈາກຍິງຊູດຣະ ເຂົາຍ່ອມເສື່ອມຈາກສະຖານະພຣາຫມະນະຂອງຕົນເອງ.

Verse 56

दैवपित्र्यातिथेयानि तत्प्रधानानि यस्य तु । देवाद्यास्तन्न चाश्नंति स च स्वर्गं न गच्छति

ແຕ່ຜູ້ໃດທີ່ບໍ່ຖືການຖວາຍແດ່ເທວະ ປິຕຣະ(ບັນພະບຸລຸດ) ແລະແຂກ ເປັນສິ່ງສໍາຄັນທີ່ສຸດ ເທວະແລະຫມູ່ອື່ນໆຍ່ອມບໍ່ຮັບສ່ວນຈາກເຄື່ອງບູຊາຂອງເຂົາ ແລະເຂົາຍ່ອມບໍ່ໄປສະຫວັນ.

Verse 57

जामयो यानि गेहानि शपंत्यप्रतिपूजिताः । कृत्याभिर्निहतानीव नश्येयुस्तान्यसंशयम्

ເຮືອນໃດທີ່ຍາດຍິງທາງການແຕ່ງງານ (ເຊັ່ນ ພີ່ສະໃພ້) ສາບແຊ່ງເນື່ອງຈາກບໍ່ໄດ້ຮັບການນັບຖືຕາມຄວນ ເຮືອນນັ້ນຍ່ອມພິນາດແນ່ນອນ ປານດັ່ງຖືກກຳຈັດໂດຍພິທີອາຖັນອັນຊົ່ວຮ້າຍເຊັ່ນ “ກຣິຕຍາ”.

Verse 58

तदभ्यर्च्याः सुवासिन्यो भूषणाच्छादनाशनैः । भूतिकामैर्नरैर्नित्यं सत्कारेषूत्सवेषु च

ດັ່ງນັ້ນ ຄວນນະມັດສະການແລະຍົກຍ້ອງ ສຸວາສິນີ (ແມ່ຍິງມີສາມີ) ດ້ວຍເຄື່ອງປະດັບ ເຄື່ອງນຸ່ງຫົ່ມ ແລະອາຫານເປັນນິດ; ຜູ້ຊາຍຜູ້ປາດຖະນາຄວາມຮຸ່ງເຮືອງ ພຶງເຮັດໃນຄາວຕ້ອນຮັບແຂກ ແລະໃນການສະເຫຼີມສະຫຼອງມົງຄຸນໂດຍພິເສດ.

Verse 59

यत्र नार्यः प्रमुदिता भूषणाच्छादनाशनैः । रमंते देवतास्तत्र स्युस्तत्र सफलाः क्रियाः

ບ່ອນໃດທີ່ແມ່ຍິງຖືກເຮັດໃຫ້ຊື່ນບານດ້ວຍເຄື່ອງປະດັບ ເຄື່ອງນຸ່ງຫົ່ມ ແລະອາຫານ ເທວະດາທັງຫຼາຍຍ່ອມຊື່ນຊົມຢູ່ທີ່ນັ້ນ; ກິດຈະກຳທາງທຳມະທີ່ກະທຳຢູ່ທີ່ນັ້ນຍ່ອມໄດ້ຜົນສຳເລັດ.

Verse 60

यत्र तुष्यति भर्त्रा स्त्री स्त्रिया भर्ता च तुष्यति । तत्र वेश्मनि कल्याणं संपद्येत पदे पदे

ເຮືອນໃດທີ່ພັນລະຍາພໍໃຈໃນສາມີ ແລະສາມີກໍພໍໃຈໃນພັນລະຍາ ໃນເຮືອນນັ້ນຍ່ອມເກີດຄວາມກຸສົນມົງຄຸນ ແລະຄວາມສຸກສະຫງົບໃນທຸກຍ່າງກ້າວ.

Verse 61

अहुतं च हुतं चैव प्रहुतं प्राशितं तथा । ब्राह्मं हुतं पंचमं च पंचयज्ञा इमे शुभाः

ອະຫຸຕ, ຫຸຕ, ປຣະຫຸຕ, ປຣາຊິຕ ແລະປະການທີ່ຫ້າ ບຣາຫມ-ຫຸຕ—ເຫຼົ່ານີ້ແມ່ນປັນຈະຍັດຍະອັນເປັນມົງຄຸນທັງຫ້າ (ຍັດຍະປະຈຳວັນ)

Verse 62

जपोऽहुतोहुतो होमः प्रहुतो भौतिको बलिः । प्राशितं पितृसंतृप्तिर्हुतं ब्राह्मं द्विजार्चनम्

ຈະປະ (ການສວດມົນ) ເອີ້ນວ່າ ອະຫຸຕ; ຫຸຕ ແມ່ນໂຮມະ ການຖວາຍອາຫຸຕິໃນໄຟ; ປຣະຫຸຕ ແມ່ນບະລິຖວາຍແກ່ສັດມີຊີວິດ; ປຣາຊິຕ ແມ່ນການໃຫ້ປິຕຣະ (ບັນພະບຸລຸດ) ພໍໃຈ; ແລະ ບຣາຫມ-ຫຸຕ ແມ່ນການນະມັດສະການດວິຊະ (ຜູ້ຮູ້) ດ້ວຍການບູຊາແລະຮັບໃຊ້.

Verse 63

पंचयज्ञानिमान्कुर्वन्ब्राह्मणो नावसीदति । एतेषामननुष्ठानात्पंचसूना अवाप्नुयात्

ພຣາຫມັນຜູ້ປະກອບຍັດທັງຫ້ານີ້ ບໍ່ຕົກຕ່ຳ; ແຕ່ຖ້າບໍ່ປະຕິບັດ ຈະໄດ້ຮັບບາບປັນຈະສູນາ ຄືບາບຂ້າຫ້າປະການ.

Verse 64

ब्राह्मणं कुशलं पृच्छेद्बाहुजातमनामयम् । वैश्यं सुखं समागम्य शूद्रं संतोषमेव च

ຄວນຖາມພຣາຫມັນເຖິງຄວາມສຸກດີ; ຖາມກະສັດຕຣິຍະ (ເກີດຈາກແຂນ) ເຖິງສຸຂະພາບ; ເມື່ອພົບໄວສະຍະ ໃຫ້ຖາມຄວາມສະດວກສະບາຍ; ແລະຖາມຊູດຣະເຖິງຄວາມພໍໃຈ.

Verse 65

जातमात्रः शिशुस्तावद्यावदष्टौ समाः स्मृताः । भक्ष्याभक्ष्येषु नो दु्ष्येद्यावन्नैवोपनीयते

ກ່າວໄວ້ວ່າ ເດັກນ້ອຍຖືກນັບເປັນ ‘ເກີດໃໝ່’ ຈົນອາຍຸແປດປີ; ຕາບໃດທີ່ຍັງບໍ່ໄດ້ປະກອບອຸປນະຍະນະ ກໍບໍ່ຖືກຕຳນິໃນເລື່ອງອາຫານທີ່ຄວນກິນແລະບໍ່ຄວນກິນ.

Verse 66

भरणं पोष्यवर्गस्य दृष्टादृष्टफलोदयम् । प्रत्यवायो ह्यभरणे भर्तव्यस्तत्प्रयत्नतः

ການອຸປະຖຳຜູ້ທີ່ຄວນຖືກເລີ້ຍງດູ ໃຫ້ຜົນທັງທີ່ເຫັນໄດ້ແລະທີ່ບໍ່ເຫັນໄດ້; ແຕ່ຖ້າບໍ່ອຸປະຖຳ ຈະເກີດປຣັດຍະວາຍະ (ບາບ) — ດັ່ງນັ້ນຈຶ່ງຄວນອຸປະຖຳດ້ວຍຄວາມພາກພຽນ.

Verse 67

मातापितागुरुपत्नीः त्वपत्यानि समाश्रिताः । अभ्यागतोतिथिश्चाग्निः पोष्यवर्गा अमी नव

ຜູ້ທີ່ຄວນອຸປະຖຳມີເກົ້າປະການ: ແມ່, ພໍ່, ພັນລະຍາຂອງຄູ, ລູກຂອງຕົນ, ຜູ້ມາຂໍພຶ່ງພາ, ແຂກຜູ້ມາຮອດ, ແລະໄຟສັກສິດ (ອັກນິ) — ເຫຼົ່ານີ້ແມ່ນກຸ່ມທີ່ຕ້ອງຖືກລ້ຽງດູ.

Verse 68

स जीवति पुमान्योऽत्र बहुभिश्चोपजीव्यते । जीवन्मृतोथ विज्ञेयः पुरुषः स्वोदरंभरिः

ໃນໂລກນີ້ ຜູ້ຊາຍຜູ້ເປັນທີ່ພຶ່ງພາໃຫ້ແກ່ຄົນຫຼາຍ ຈຶ່ງເອີ້ນວ່າມີຊີວິດແທ້; ແຕ່ຜູ້ທີ່ຢູ່ເພື່ອເຕີມທ້ອງຕົນເອງ ພຶງຮູ້ວ່າເປັນຄົນຕາຍທັງທີ່ຍັງມີລົມຫາຍໃຈ

Verse 69

दीनानाथविशिष्टेभ्यो दातव्यं भूतिकाम्यया । अदत्तदाना जायंते परभाग्योपजीविनः

ໂດຍປາດຖະນາຄວາມຮຸ່ງເຮືອງ ພຶງໃຫ້ທານແກ່ຜູ້ທຸກຍາກ ແລະຜູ້ບໍ່ມີທີ່ພຶ່ງພາເປັນພິເສດ; ຜູ້ບໍ່ໃຫ້ທານ ຈະກາຍເປັນຜູ້ດຳລົງຊີວິດອາໄສໂຊກຊະຕາຂອງຄົນອື່ນ

Verse 70

विभागशीलसंयुक्तो दयावांश्च क्षमायुतः । देवतातिथिभक्तस्तु गृहस्थो धार्मिकः स्मृतः

ຄະຫັດຖະຜູ້ມີນິໄສແບ່ງປັນຢ່າງຍຸດຕິທຳ ມີເມດຕາ ມີຄວາມອົດທົນອະໄພ ແລະມີພັກຕິຕໍ່ເທວະດາພ້ອມທັງຕ້ອນຮັບແຂກ ຈຶ່ງເອີ້ນວ່າເປັນຜູ້ທຳມະ

Verse 71

शर्वरीमध्य यामौ यौ हुतशेषं च यद्धविः । तत्र स्वपंस्तदश्नंश्च ब्राह्मणो नावसीदति

ສອງຍາມກາງຄືນຕອນກາງ ແລະເສດຫະວິສ (havis) ທີ່ເຫຼືອຫຼັງການບູຊາໄຟ—ເມື່ອນອນໃນເວລານັ້ນ ແລະກິນເສດອັນສັກສິດນັ້ນ ພຣາຫມັນຍ່ອມບໍ່ຕົກຢູ່ໃນຄວາມອັບໂຊກ

Verse 72

नवैतानि गृहस्थस्य कार्याण्यभ्यागते सदा । सुधा व्ययानि यत्सौम्यं वाक्यं चक्षुर्मनोमुखम्

ເມື່ອແຂກມາຮອດ ຄະຫັດຖະພຶງເຮັດກິດເກົ້າປະການນີ້ເປັນນິດ. ນີ້ແມ່ນ “ຄ່າໃຊ້ຈ່າຍແຫ່ງອະມຣິຕະ” ຄື ຄຳເວົ້າອ່ອນໂຍນ ແລະການຕ້ອນຮັບດ້ວຍສາຍຕາ ໃຈ ແລະໃບໜ້າ

Verse 73

अभ्युत्थानमिहायात सस्नेहं पूर्वभाषणम् । उपासनमनुव्रज्या गृहस्थोन्नति हेतवे

ເພື່ອຄວາມເຈຣິນຂອງຄົນຄອບຄົວ ຄວນລຸກຂຶ້ນຕ້ອນຮັບແຂກທີ່ມາ ເວົ້າຄໍາອ່ອນໂຍນດ້ວຍຄວາມເມດຕາກ່ອນ ຮັບໃຊ້ດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ ແລະໄປສົ່ງເມື່ອແຂກຈະກັບໄປ।

Verse 74

तथेषद्व्यययुक्तानि कार्याण्येतानि वै नव । आसनं पादशौचं च यथाशक्त्याशनं क्षितिः

ເຊັ່ນດຽວກັນ ໜ້າທີ່ທັງເກົ້າທີ່ມີຄ່າໃຊ້ຈ່າຍບ້າງ ຄື ຈັດອາສນະໃຫ້ ລ້າງຕີນ ໃຫ້ອາຫານຕາມກໍາລັງ ແລະຈັດທີ່ພັກຜ່ອນ (ພື້ນດິນ ຫຼື ທີ່ນອນ) ໃຫ້।

Verse 75

शय्यातृणजलाभ्यंग दीपा गार्हस्थ्य सिद्धिदाः । तथा नव विकर्माणि त्याज्यानि गृहमेधिनाम्

ທີ່ນອນ ຫຍ້າ(ເປັນຜ້າປູ) ນ້ໍາ ການນວດດ້ວຍນ້ໍາມັນ ແລະປະທີບ—ສິ່ງເຫຼົ່ານີ້ໃຫ້ຄວາມສໍາເລັດແກ່ທາງຄອບຄົວ ແລະຜູ້ຖືທາງຄອບຄົວພຶງລະທິ້ງວິກັມ(ກຳຊົ່ວ) ເກົ້າປະການ।

Verse 76

पैशुन्यं परदाराश्च द्रोहः क्रोधानृताप्रियम् । द्वेषो दंभश्च माया च स्वर्गमार्गार्गलानि हि

ການນິນທາສ່ອເສີດ ການໝາຍປອງຄູ່ຄອງຂອງຄົນອື່ນ ການຫັກຫຼັງ ຄວາມໂກດ ຄໍາຕົວະ ວາຈາຫຍາບ ຄວາມຊັງ ຄວາມເສແສ້ງ ແລະການຫລອກລວງ—ເຫຼົ່ານີ້ແທ້ໆແມ່ນກອນທີ່ຂວາງທາງສະຫວັນ।

Verse 77

नवावश्यककर्माणि कार्याणि प्रतिवासरम् । स्नानं संध्या जपो होमः स्वाध्यायो देवतार्चनम्

ກຳຈໍາເປັນເກົ້າປະການພຶງເຮັດທຸກມື້: ອາບນ້ໍາຊໍາລະ, ສັນທະຍາ-ວັນທະນະ (ບູຊາຍາມສົນທະຍາ), ຈະປະ(ສວດມົນຕຣາ), ໂຫມະ(ບູຊາໄຟ), ສະວາທະຍາຍ ແລະການບູຊາເທວະຕາ।

Verse 78

वेश्वदेवं तथातिथ्यं नवमं पितृतर्पणम् । नव गोप्यानि यान्यत्र मुने तानि निशामय

ໂອ ມຸນີ ຈົ່ງຟັງ—ທີ່ນີ້ມີ 9 ປະການຄວນຮັກສາເປັນຄວາມລັບ: ການບູຊາ Vaiśvadeva, ການຕ້ອນຮັບແຂກ, ແລະປະການທີ 9 ຄື ການທຳ tarpaṇa ແດ່ Pitṛ (ບັນພະບຸລຸດ).

Verse 79

जन्मर्क्षं मैथुनं मंत्रो गृहच्छिद्रं च वंचनम् । आयुर्धनापमानं स्त्री न प्रकाश्यानि सर्वथा

ບໍ່ຄວນເປີດເຜີຍເລີຍ: ດາວເກີດ, ການຮ່ວມເພດ, ມົນຕຣາຂອງຕົນ, ຈຸດອ່ອນໃນເຮືອນ, ກົນລະຍຸດ, ອາຍຸ, ຊັບສິນ, ຄວາມອັບອາຍ, ແລະ ພັນລະຍາຂອງຕົນ—ບໍ່ພຶງເຜີຍແຜ່ດັ່ງໃດໆ.

Verse 80

नवैतानि प्रकाश्यानि रहः पापमकुत्सितम् । प्रायोग्यमृणशुद्धिश्च सान्वयः क्रयविक्रयौ । कन्यादानं गुणोत्कर्षो नान्यत्केनापि कुत्रचित्

9 ປະການນີ້ບໍ່ພຶງເຜີຍແຜ່: ບາບລັບ (ແມ່ນບໍ່ຖືກຕິຕຽນກໍຕາມ), ວິທີປະຕິບັດຂອງຕົນ, ການຊຳລະໜີ້, ສາຍຕະກູນ, ການຊື້ຂາຍ, ກັນຍາດານ (ຖວາຍບຸດສາວໃນພິທີແຕ່ງງານ), ແລະຄວາມເດັ່ນໃນຄຸນງາມ—ບໍ່ຄວນບອກໃຜ ບໍ່ວ່າທີ່ໃດ.

Verse 81

पात्र मित्र विनीतेषु दीनानाथोपकारिषु । मातापितुगुरूष्वेतन्नवकं दत्तमक्षयम्

ເມື່ອ ‘ທານ 9 ປະການ’ ນີ້ຖວາຍແກ່ຜູ້ຄວນຮັບ—ມິດ, ຜູ້ມີວິໄນ, ຜູ້ເກື້ອກູນຄົນທຸກຍາກແລະຜູ້ໄຮ້ທີ່ພຶ່ງ, ພ້ອມທັງແມ່ພໍ່ ແລະຄູອາຈານ—ບຸນຍ່ອມເປັນອັກຂະຍະ ບໍ່ຮູ້ຈົບ.

Verse 82

निष्फलं नवसूत्सृष्टं चाटचारणतस्करे । कुवैद्ये कितवे धूर्ते शठे मल्ले च बंदिनि

‘ທານ 9 ປະການ’ ຈະໄຮ້ຜົນ ເມື່ອຖວາຍແກ່ຜູ້ປະຈົບສອພລໍ, ນັກຂັບສັນລະເສີນ, ໂຈນ, ໝໍປອມ, ນັກພະນັນ, ຄົນຫລອກລວງ, ຄົນຄົດຄູ້, ນັກສູ້, ແລະຜູ້ຄຸມຄຸກ.

Verse 83

आपस्त्वपि न देयानि नववस्तूनि सर्वथा । अन्वये सति सर्वस्वं दारांश्च शरणागतान्

ແມ່ນແຕ່ໃນຍາມທຸກຍາກ ສິ່ງທັງເກົ້ານີ້ກໍບໍ່ຄວນໃຫ້ເປັນທານເລີຍ। ເມື່ອສາຍວົງສາຍັງດໍາລົງ ບໍ່ຄວນຍົກທັງໝົດ ບໍ່ຄວນຍົກພັນລະຍາ ແລະບໍ່ຄວນທອດທິ້ງຜູ້ມາຂໍພຶ່ງ (śaraṇāgata)។

Verse 84

न्यासाधीकुलवृत्तिं च निक्षेपं स्त्रीधनं सुतम् । यो ददाति स मूढात्मा प्रायश्चित्तैर्विशुध्यति

ຜູ້ໃດໃຫ້ຂອງທີ່ຝາກໄວ້ເປັນຄວາມໄວ້ວາງໃຈ (nyāsa) ອາຊີບຫາກິນຂອງຕະກູນ ຂອງຝາກ (nikṣepa) ຊັບຂອງສະຕຣີ (strīdhana) ຫຼືລູກຊາຍ ຜູ້ນັ້ນເປັນຄົນໂງ່; ຕ້ອງຊໍາລະດ້ວຍ prāyaścitta ເທົ່ານັ້ນ।

Verse 85

एतन्नवानां नवकं ज्ञात्वा प्रियमवाप्नुयात् । अन्यच्च नवकं वच्मि सर्वेषां स्वर्गमार्गदम्

ເມື່ອຮູ້ຈັກກຸ່ມເກົ້ານີ້ອັນເກືອບກັບ “ເກົ້າ” ກໍຈະໄດ້ຮັບຜົນອັນເປັນທີ່ຮັກແລະເປັນປະໂຫຍດ। ບັດນີ້ຂ້າພະເຈົ້າຈະກ່າວອີກກຸ່ມເກົ້າ ທີ່ມອບທາງໄປສູ່ສະຫວັນ (svarga) ແກ່ທຸກຄົນ।

Verse 86

सत्यं शौचमहिंसा च क्षांतिर्दानं दया दमः । अस्तेयमिंद्रियाकोचः सर्वेषां धर्मसाधनम्

ຄວາມຈິງ ຄວາມບໍລິສຸດ (śauca) ອະຫິງສາ ຄວາມອົດທົນ ທານ ຄວາມເມດຕາ ດະມະ (ການສໍາລວມຕົນ) ບໍ່ລັກ (asteya) ແລະການຂົ່ມອິນທຣີ—ເຫຼົ່ານີ້ແມ່ນສາທນະແຫ່ງທຳມະສໍາລັບທຸກຄົນ।

Verse 87

अभ्यस्य नवतिं चैतां स्वर्गमार्गप्रदीपिकाम् । सतामभिमतां पुण्यां गृहस्थो नावसीदति

ເມື່ອຝຶກປະຕິບັດກຸ່ມເກົ້ານີ້ ອັນເປັນປະທີບສ່ອງທາງໄປສູ່ສະຫວັນ (svarga) ເປັນບຸນ ແລະເປັນທີ່ພໍໃຈຂອງສັດບຸລຸດ ຄົນຄອບຄົວ (gṛhastha) ຈະບໍ່ຕົກຕໍ່າເສື່ອມຖອຍ।

Verse 88

जिह्वा भार्या सुतो भ्राता मित्र दास समाश्रिताः । यस्यैते विनयाढ्याश्च तस्य सर्वत्र गौरवम्

ຜູ້ໃດທີ່ວາຈາ, ເມຍ, ລູກ, ພີ່ນ້ອງ, ມິດ, ຂ້າຮັບໃຊ້ ແລະຜູ້ພຶ່ງພາ ລ້ວນເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມນອບນ້ອມແລະວິໄນ—ຜູ້ນັ້ນຍ່ອມໄດ້ຮັບກຽດທຸກແຫ່ງໜ່ວຍ

Verse 89

पानं दुर्जन संसर्गः पत्या च विरहोटनम् । स्वप्नोन्यगृहवासश्च नारीणां दूषणानि षट्

ການດື່ມຂອງມຶນເມົາ, ຄົບຄົນຊົ່ວ, ການພັດພາກຈາກຜົວ, ແລະການນອນຢູ່ເຮືອນຄົນອື່ນ—ເຫຼົ່ານີ້ນັບເປັນມົນທິນຫົກປະການຂອງແມ່ຍິງ

Verse 90

समर्घं धान्यमुद्धत्य महर्घं यः प्रयच्छति । स हि वार्धुषिको नाम तस्यान्नं नैव भक्षयेत्

ຜູ້ໃດກັກຕຸນເຂົ້າຂອງໃນລາຄາສົມຄວນ ແລ້ວຂາຍໃນລາຄາແພງເກີນຄວນ ຜູ້ນັ້ນເອີ້ນວ່າ ‘ວາຣທຸສິກ’; ບໍ່ຄວນກິນອາຫານຂອງຜູ້ນັ້ນ

Verse 91

अग्रे माहिषिकं दृष्ट्वा मध्ये च वृषलीपतिम् । अंते वार्धुषिकं चैव निराशाः पितरो गताः

ເມື່ອເຫັນ ‘ມາຫິສິກ’ ຢູ່ຕົ້ນ, ເຫັນຜົວຂອງ ‘ວຣຶສະລີ’ ຢູ່ກາງ, ແລະເຫັນ ‘ວາຣທຸສິກ’ ຢູ່ທ້າຍ—ພິຕຣ (ບັນພະບຸລຸດ) ຈະຈາກໄປດ້ວຍຄວາມຜິດຫວັງ

Verse 92

महिषीत्युच्यते नारी या च स्याद्व्यभिचारिणी । तां दुष्टां कामयेद्यस्तु स वै माहिषिकः स्मृतः

ແມ່ຍິງຜູ້ປະພຶດຜິດປະເວນີ ໃນນີ້ເອີ້ນວ່າ ‘ມະຫິສີ’; ແຕ່ຜູ້ໃດປາຖະໜາແມ່ຍິງຊົ່ວນັ້ນ ຜູ້ນັ້ນຖືກຈື່ຈຳວ່າ ‘ມາຫິສິກ’

Verse 93

स्व वृषं या परित्यज्य परवृषे वृषायते । वृषली सा हि विज्ञेया न शूद्री वृषली भवेत्

ແມ່ຍິງໃດທີ່ລະທິ້ງຜົວຂອງຕົນ ແລ້ວໄປຄົບຫາຊາຍອື່ນ ພຶງຮູ້ວ່າເປັນ “ວຶສະລີ”; ຍິງຊູດຣະບໍ່ເປັນວຶສະລີເພາະກຳເນີດຢ່າງດຽວ।

Verse 94

यावदुष्णं भवत्यन्नं यावन्मौनेन भुज्यते । तावदश्नंति पितरो यावन्नोक्ता हविर्गुणाः

ຕາບໃດທີ່ອາຫານຍັງອຸ່ນ ແລະກິນດ້ວຍຄວາມສງົບງຽບ ຕາບນັ້ນພິຕຣະທັງຫຼາຍກໍຮ່ວມຮັບປະທານ—ຈົນກວ່າຈະໄດ້ກ່າວສັນລະເສີນຄຸນແຫ່ງຫວິຣອອກສຽງ।

Verse 95

विद्याविनयसंपन्ने श्रोत्रिये गृहमागते । क्रीडंत्यौषधयः सर्वा यास्यामः परमां गतिम्

ເມື່ອຊຣໂຕຣິຍະ (śrotriya) ຜູ້ມີວິຊາແລະຄວາມຖ່ອມຕົນ ມາຮອດເຮືອນ ສະຫມຸນໄພທັງປວງຍ່ອມຊື່ນບານ ດັ່ງກ່າວວ່າ “ບັດນີ້ເຮົາຈະໄດ້ບັນລຸຄະຕິອັນສູງສຸດ”

Verse 96

भ्रष्टशौचवताचारे विप्रे वेदविवर्जिते । रोदित्यन्नं दीयमानं किं मया दुष्कृतं कृतम्

ເມື່ອນໍາອາຫານໄປຖວາຍແກ່ພຣາຫມັນຜູ້ຕົກຈາກຄວາມບໍລິສຸດ ຈາກວັດຕະ ແລະຈາກຄວາມປະພຶດດີ ທັງຍັງຂາດການສຶກສາເວທ ອາຫານນັ້ນເອງດັ່ງຮ້ອງໄຫ້ວ່າ “ເຮົາໄດ້ເຮັດບາບອັນໃດ?”

Verse 97

यस्य कोष्ठगतं चान्नं वेदाभ्यासेन जीर्यति । स तारयति दातारं दशपूर्वान्दशापरान्

ຜູ້ໃດທີ່ອາຫານໃນທ້ອງ ‘ຍ່ອຍ’ ໂດຍການສາທະຍາຍແລະຝຶກຝົນເວທ ຜູ້ນັ້ນຍ່ອມຊ່ວຍຂ້າມພົ້ນແກ່ຜູ້ໃຫ້ທານ—ທັງສິບຊົນກ່ອນ ແລະສິບຊົນຫຼັງ

Verse 98

न स्त्रीणां वपनं कार्यं न च गाः समनुव्रजेत् । न च रात्रौ वसेद्गोष्ठे न कुर्याद्वैदिकीं श्रुतिम्

ບໍ່ພຶງເຮັດພິທີໂກນຜົມໃຫ້ແມ່ຍິງ; ບໍ່ພຶງຕາມຫຼັງງົວ; ບໍ່ພຶງພັກຄ່າຄືນໃນຄອກງົວ; ແລະບໍ່ພຶງສວດສຣຸຕິເວດຢູ່ທີ່ນັ້ນ។

Verse 99

सर्वान्केशान्समुद्धृत्य च्छेदयेदंगुलद्वयम् । एवमेव तु नारीणां शिरसो मुंडनं भवेत्

ເກັບຮວບຜົມທັງໝົດແລ້ວ ຕັດອອກພຽງກວ້າງສອງນິ້ວ; ດ້ວຍວິທີນີ້ເທົ່ານັ້ນ ຈຶ່ງເປັນ ‘ມຸນຑນ’ ຂອງສະຫຼີສະຕຣີ।

Verse 100

राजा वा राजपुत्रो वा ब्राह्मणो वा बहुश्रुतः । अकारयित्वा वपनं प्रायश्चित्तं विनिर्दिशेत्

ບໍ່ວ່າເປັນກະສັດ ຫຼື ພະຣາຊະບຸດ ຫຼື ພຣາຫມັນຜູ້ຮູ້ຫຼາຍ—ຖ້າໄດ້ໃຫ້ເຮັດການໂກນ (ບໍ່ສົມຄວນ) ພຶງກຳນົດປຣາຍັດຈິຕ (ການຊົດໃຊ້ບາບ)។

Verse 110

माक्षिकं फाणितं शाकं गोरसं लवणं घृतम् । हस्तदत्तानि भुक्तानि दिनमेकमभोजनम्

ນ້ຳເຜິ້ງ, ຟານິຕ (ນ້ຳອ້ອຍເຄື່ອງ/ນ້ຳຕານອ້ອຍກ້ອນ), ຜັກ, ຜະລິດຕະພັນຈາກງົວ (ໂກຣະສ), ເກືອ ແລະ ນ້ຳມັນເນີຍໃສ—ຖ້າກິນຂອງເຫຼົ່ານີ້ທີ່ຖືກຍື່ນໃຫ້ດ້ວຍມື (ໃນບໍ່ສົມຄວນ) ພຶງອົດອາຫານໜຶ່ງວັນ।

Verse 120

मा देहीति च यो ब्रूयाद्गवाग्निब्राह्मणेषु च । तिर्यग्योनिशतं गत्वा चांडालेष्वभिजायते

ຜູ້ໃດກ່າວວ່າ “ຢ່າໃຫ້!” ຕໍ່ງົວ, ຕໍ່ໄຟອັນສັກສິດ (ອັກນິ), ແລະຕໍ່ພຣາຫມັນ—ຜູ້ນັ້ນຈະໄປສູ່ກຳເນີດສັດເດຣັດສານຮ້ອຍຊາດ ແລ້ວຈຶ່ງເກີດໃນຫມູ່ຈັນຑາລາ।

Verse 130

चैत्यवृक्षं चितिं यूपं शिवनिर्माल्यभोजिनम् । वेदविक्रयिणं स्पृष्ट्वा सचैलो जलमाविशेत्

ເມື່ອໄດ້ແຕະຕ້ອງຕົ້ນໄມ້ສັກສິດ (ໄຈຕະຍະ), ກອງໄຟເຜົາສົບ, ເສົາຍັນ (ຢູປ), ຜູ້ກິນນິຣມາລະຍະຂອງພຣະສິວະ ຫຼືຜູ້ຂາຍເວທ ພຶງລົງນ້ຳທັງຍັງນຸ່ງຜ້າ ເພື່ອຊຳລະກາຍໃຈ।

Verse 140

फाणितं गोरसं तोयं लवणं मधुकांजिकम् । हस्तेन ब्राह्मणो दत्त्वा कृच्छ्रं चांद्रायणं चरेत्

ຖ້າພຣາຫມັນໃຫ້ດ້ວຍມືຕົນ (ໃນກໍລະນີທີ່ຖືກຕິ) ຟານິຕ, ຜະລິດຕະພັນຈາກງົວ, ນ້ຳ, ເກືອ ຫຼືຄານຊິກະຫວານສົ້ມ ພຶງປະຕິບັດພຣະຕະ Kṛcchra ແລະວັດ Cāndrāyaṇa ດ້ວຍ।

Verse 150

व्यवहारानुरूपेण न्यायेन तु यदर्जनम् । क्षत्रियस्य पयस्तेन प्रजापालनतो भवेत्

ສິ່ງໃດກໍຕາມທີ່ກະສັດຕຣິຍະໄດ້ມາດ້ວຍຄວາມຍຸດຕິທຳ ຕາມຄວາມເໝາະສົມແຫ່ງການຄ້າຄວາມ ນັ້ນແຫຼະເປັນ ‘ນ້ຳນົມ’ ຄືອາຫານຫຼ້ຽງຊີວິດອັນຊອບ ເກີດຈາກການປົກປ້ອງປະຊາຊົນ।

Verse 160

न शब्दशास्त्राभिरतस्य मोक्षो न चैव रम्या वसथप्रियस्य । न भोजनाच्छादन तत्परस्य न लोकवित्त ग्रहणे रतस्य

ຜູ້ທີ່ຫມົກມຸ່ນແຕ່ວິຊາຖ້ອຍຄຳ ບໍ່ມີໂມກສະ; ຜູ້ຕິດໃຈທີ່ຢູ່ອາໄສອັນງາມກໍບໍ່ມີ; ຜູ້ມຸ່ງແຕ່ອາຫານແລະເຄື່ອງນຸ່ງຫົ່ມກໍບໍ່ມີ; ຜູ້ຫຼົງໃນການກອບໂກຍຊັບໂລກກໍບໍ່ມີ।

Verse 167

स सर्वतीर्थसुस्नातः स सर्वक्रतुदीक्षितः । स दत्तसर्वदानस्तु काशी येन निषेविता

ຜູ້ໃດໄດ້ນະເສວະກາສີຢ່າງຖືກທຳນຽມ ຜູ້ນັ້ນຊື່ວ່າໄດ້ອາບນ້ຳດີໃນທີຣຖະທັງປວງ ໄດ້ຮັບດີກສາໃນກຣະຕຸທັງປວງ ແລະໄດ້ໃຫ້ທານທຸກປະເພດແລ້ວແທ້।