Adhyaya 26

Verse 1

अगस्तिरुवाच । प्रसन्नोसि यदि स्कंद मयि प्रीतिरनुत्तमा । तत्समाचक्ष्व भगवंश्चिरं यन्मे हृदिस्थितम्

ອະກັສຕະຍະກ່າວວ່າ: ໂອ້ ສະກັນດະ ຖ້າພຣະອົງພໍພຣະໄທໃນຂ້ອຍ ແລະຄວາມຮັກຕໍ່ຂ້ອຍນັ້ນຫາທຽບບໍ່ໄດ້ ຂໍພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ ຈົ່ງບອກສິ່ງທີ່ຄ້າງຢູ່ໃນໃຈຂ້ອຍມາດົນນານ

Verse 2

अविमुक्तमिदं क्षेत्रं कदारभ्य भुवस्तले । परां प्रथितिमापन्नं मोक्षदं चाभवत्कथम्

ແຕ່ເວລາໃດມາ ໃນໜ້າພື້ນໂລກນີ້ “ອະວິມຸກຕະ” ອັນເປັນເຂດສັກສິດ ໄດ້ຮັບກຽດຊື່ສຽງສູງສຸດ ແລະມັນເປັນຜູ້ປະທານໂມກສະໄດ້ແນວໃດ?

Verse 3

कथमेषा त्रिलोकीड्या गीयते मणिकर्णिका । तत्रासीत्किं पुरास्वामिन्यदा नामरनिम्नगा

“ມະນິກັນນິກາ” ຖືກສັນລະເສີນຂັບຮ້ອງວ່າໂດງດັງໃນສາມໂລກໄດ້ແນວໃດ? ແລະ ຂ້າແຕ່ພຣະອົງ, ໃນກາລບູຮານ—ເມື່ອແມ່ນ້ຳນັ້ນເລີ່ມຮູ້ຈັກດ້ວຍນາມ—ທີ່ນັ້ນມີຫຍັງຢູ່?

Verse 4

वाराणसीति काशीति रुद्रावास इति प्रभो । अवाप नामधेयानि कथमेतानि सा पुरी । आनंदकाननं रम्यमविमुक्तमनंतरम्

ຂ້າແຕ່ພຣະອົງ, ເມືອງນັ້ນໄດ້ຮັບນາມ “ວາຣານະສີ”, “ກາຊີ” ແລະ “ຣຸທຣາວາສ” ແນວໃດ? ແລະເປັນເຫດໃດຈຶ່ງຖືກເອີ້ນວ່າ “ອານັນທະການະ” ອັນຮື່ນຮົມ ແລະຍັງຖືກເອີ້ນວ່າ “ອະວິມຸກຕະ” ອີກດ້ວຍ?

Verse 5

महाश्मशान इति च कथं ख्यातं शिखिध्वज । एतदिच्छाम्यहं श्रोतुं संदेहं मेऽपनोदय

ໂອ ສິຂິທວະຊະ, ມັນໄດ້ໂດງດັງດ້ວຍນາມ “ມະຫາສະມະຊານ” ແນວໃດ? ຂ້າປາຖະໜາຈະຟັງ—ຂໍໃຫ້ທ່ານຂັບໄລ່ຄວາມສົງໄສຂອງຂ້າເຖີດ.

Verse 6

स्कंद उवाच । प्रश्नभारोयमतुलस्त्वया यः समुदाहृतः । कुंभयोनेऽमुमेवार्थमप्राक्षीदंबिका हरम्

ສະກັນດະກ່າວວ່າ: ໂອ ກຸມພະໂຍນິ, ນ້ຳໜັກແຫ່ງຄຳຖາມທີ່ທ່ານຍົກຂຶ້ນນັ້ນ ບໍ່ມີສິ່ງໃດເທົ່າທຽມ. ເລື່ອງນີ້ເອງ ອັມບິກາເຄີຍຖາມຮະຣະໃນກາລກ່ອນ.

Verse 7

यथा च देवदेवेन सर्वज्ञेन निवेदितम् । जगन्मातुः पुरस्ताच्च तथैव कथयामि ते

ດັ່ງທີ່ເທວະເທວາ ຜູ້ຮູ້ທຸກສິ່ງ ໄດ້ກ່າວໄວ້ຕໍ່ໜ້າແມ່ແຫ່ງຈັກກະວານ ຂ້າພະເຈົ້າກໍຈະເລົ່າໃຫ້ເຈົ້າຟັງດັ່ງນັ້ນ

Verse 8

महाप्रलय काले च नष्टे स्थावरजंगमे । आसीत्तमोमयं सर्वमनर्कग्रहतारकम्

ໃນການມະຫາປຣະລະຍະ ເມື່ອທັງສິ່ງຢືນນິ່ງແລະສິ່ງເຄື່ອນໄຫວພິນາດໝົດ ທຸກຢ່າງເຫຼືອແຕ່ຄວາມມືດ—ບໍ່ມີຕາເວັນ ບໍ່ມີດາວເຄາະ ບໍ່ມີດາວ

Verse 9

अचंद्रमनहोरात्रमनग्न्यनिलभूतलम् । अप्रधानं वियच्छून्यमन्यतेजोविवर्धितम्

ບໍ່ມີດວງຈັນ ບໍ່ມີກາງວັນກາງຄືນ; ບໍ່ມີໄຟ ລົມ ຫຼືແຜ່ນດິນ—ບໍ່ມີປຣະທານະທີ່ປາກົດ; ຟ້າວ່າງເປົ່າ ແລະມີແຕ່ຮັດສະມີອັນບໍ່ແບ່ງແຍກຄອບຄຸມ

Verse 10

द्रष्टृत्वादि विहीनं च शब्दस्पर्शसमुज्झितम् । व्यपेतगंधरूपं च रसत्यक्तमदिङ्मुखम्

ມັນປາດສະຈາກສະພາບ ‘ຜູ້ເຫັນ’ ແລະອື່ນໆທຳນອງນັ້ນ; ບໍ່ມີສຽງ ແລະການສຳຜັດ; ກິ່ນແລະຮູບພາບຫາຍໄປ; ລົດຊາດກໍຖືກລະ—ບໍ່ມີທິດ ບໍ່ມີທາງ

Verse 11

इत्थं सत्यंधतमसि सूचीभेद्ये निरंतरे । तत्सद्ब्रह्मेति यच्छ्रुत्या सदैकं प्रतिपाद्यते

ດັ່ງນັ້ນ ໃນຄວາມມືດໜາແໜ້ນອັນເປັນສັດຈະນັ້ນ—ຕໍ່ເນື່ອງ ແລະແທບຈະທະລຸໄດ້ດ້ວຍປາຍເຂັມເທົ່ານັ້ນ—ສຣຸຕິຈຶ່ງປະກາດຄວາມຈິງອັນດຳລົງນິລັນດອນອັນດຽວວ່າ: “ນັ້ນແມ່ນສັດ, ນັ້ນແມ່ນພຣະພຣະມັນ”

Verse 12

अमनोगोचरोवाचां विषयं न कथंचन । अनामरूपवर्णं च न स्थूलं न च यत्कृशम्

ພຣະສະພາວະນັ້ນເກີນກວ່າຈິດຈະເຂົ້າເຖິງ ແລະບໍ່ເຄີຍເປັນວິສັຍຂອງວາຈາແທ້ໆ. ບໍ່ມີນາມ ບໍ່ມີຮູບ ບໍ່ມີສີ—ບໍ່ຫຍາບ ແລະບໍ່ລະອຽດ.

Verse 13

अह्रस्वदीर्घमलघुगुरुत्वपरिवर्जितम् । न यत्रोपचयः कश्चित्तथा चापचयोपि च

ພຣະອົງບໍ່ສັ້ນ ບໍ່ຍາວ ບໍ່ເບົາ ບໍ່ໜັກ. ໃນພຣະອົງບໍ່ມີການເພີ່ມຂຶ້ນ ແລະບໍ່ມີການຫຼຸດລົງ.

Verse 14

अभिधत्ते स चकितं यदस्तीति श्रुतिः पुनः । सत्यं ज्ञानमनंतं च यदानंदं परं महः

ແມ່ນແຕ່ສຣຸຕິກໍດັ່ງປະຫລາດໃຈ ກ່າວໄດ້ພຽງວ່າ ‘ພຣະອົງມີຢູ່’. ປະກາຍສູງສຸດນັ້ນແມ່ນສັດຈະ ແມ່ນຍານ ແມ່ນອະນັນຕ—ແລະແມ່ນອານັນທະ.

Verse 15

अप्रमेयमनाधारमविकारमनाकृति । निर्गुणं योगिगम्यं च सर्वव्याप्येककारणम्

ພຣະອົງຫາປະມານບໍ່ໄດ້ ບໍ່ມີທີ່ພຶ່ງພາ ບໍ່ແປປ່ຽນ ແລະບໍ່ມີຮູບຮ່າງ; ນິຣຄຸນ ໂຍຄີເຂົ້າເຖິງໄດ້—ແຜ່ຊ່ອນທົ່ວທຸກສິ່ງ ເປັນເຫດດຽວຂອງທັງປວງ.

Verse 16

निर्विकल्पं निरारंभं निर्मायं निरुपद्रवम् । यस्येत्थं संविकल्प्यंते संज्ञाः संज्ञोदितस्य वै

ພຣະອົງບໍ່ມີການແບ່ງແຍກດ້ວຍມໂນຄະຕິ ບໍ່ມີການເລີ່ມການກະທຳ ບໍ່ມີມາຍາ ແລະພົ້ນຈາກຄວາມລົບກວນ. ແຕ່ກໍຍັງມີການສົມມຸດຕັ້ງນາມເຊັ່ນນີ້ແກ່ພຣະສະພາວະນັ້ນ—ຜູ້ເກີນການຕັ້ງຊື່ ແລະເປັນບໍ່ເກີດແຫ່ງນາມທັງປວງ.

Verse 17

तस्यैकलस्य चरतो द्वितीयेच्छा भवत्किल । अमूर्तेन स्वमूर्तिश्च तेनाकल्पि स्वलीलया

ພຣະອົງຜູ້ດຽວເດີນໄປຢ່າງໂດດດ່ຽວ; ເລົ່າກັນວ່າ ຄວາມປາດຖະນາຈະມີ “ອັນທີສອງ” ໄດ້ເກີດຂຶ້ນ. ດ້ວຍລີລາຂອງພຣະອົງເອງ ອະມູຣຕະຈຶ່ງປັ້ນມູຣຕິຂອງພຣະອົງ.

Verse 18

सर्वैश्वर्यगुणोपेता सर्वज्ञानमयी शुभा । सर्वगा सर्वरूपा च सर्वदृक्सर्वकारिणी

ນາງພຣະເທວີມີອິດທິອໍານາດແລະຄຸນທັງປວງ ເປັນມະຍະແຫ່ງຍານທັງໝົດ ເປັນສິຣິມົງຄຸນ; ນາງແຜ່ຊາຍທົ່ວທຸກບ່ອນ ຮັບໄດ້ທຸກຮູບ ເຫັນທຸກຢ່າງ ແລະກະທໍາໃຫ້ສໍາເລັດທຸກການ.

Verse 19

सर्वैकवंद्या सर्वाद्या सर्वदा सर्वसंकृतिः । परिकल्प्येति तां मूर्तिमीश्वरीं शुद्धरूपिणीम्

ນາງເປັນຜູ້ດຽວທີ່ທຸກຄົນນົບນ້ອມບູຊາ ເປັນປະຖົມກໍ່ກໍາເນີດ ດໍາລົງຢູ່ເສມອ ແລະເປັນພະລັງແຫ່ງການຈັດລຽງສາກົນ. ດັ່ງນັ້ນເຂົາຈຶ່ງຄິດກໍານົດມູຣຕິແຫ່ງພຣະອິສວຣີຜູ້ມີຮູບອັນບໍລິສຸດນັ້ນ.

Verse 20

अंतर्दधे पराख्यं यद्ब्रह्मसर्वंगमव्ययम्

ແລ້ວພຣະພຣະມັນອັນບໍ່ເສື່ອມສະລາຍ ທີ່ເອີ້ນວ່າ “ປະຣະ” ແຜ່ຊາຍທົ່ວທຸກສິ່ງ ກໍໄດ້ເຮັດຕົນເປັນທີ່ເຊື່ອງຊ້ອນ—ບໍ່ປາກົດ.

Verse 21

अमूर्तं यत्पराख्यं वै तस्य मूर्तिरहं प्रिये । अर्वाचीनपराचीना ईश्वरं मां जगुर्बुधाः

“ທີ່ຮັກ, ສະພາວະອັນບໍ່ມີຮູບ ທີ່ຮູ້ຈັກວ່າ ‘ປະຣະ’ ນັ້ນ ມູຣຕິທີ່ປາກົດຄືຂ້າເອງ. ທັງໃກ້ແລະໄກ ບັນດິດທັງຫຼາຍຂັບຮ້ອງວ່າຂ້າແມ່ນ ອີສະວະຣະ (Īśvara).”

Verse 22

ततस्तदैकलेनापि स्वैरं विहरतामया । स्वविग्रहात्स्वयं सृष्टा स्वशरीरानपायिनी

ຕໍ່ມາ ເມື່ອຂ້າພະເຈົ້າເດີນທ່ຽວຢ່າງເສຣີຢູ່ທີ່ນັ້ນພຽງລຳພັງ, ນາງ—ຜູ້ປະກົດຂຶ້ນເອງຈາກຮູບທິບຂອງຂ້າພະເຈົ້າ—ກໍປາກົດດ້ວຍພຣະອົງເອງ, ບໍ່ເຄີຍຫ່າງຈາກພຣະວິກາຍຂອງນາງ (ດຳລົງດ້ວຍຕົນເອງ)។

Verse 23

प्रधानं प्रकृतिं त्वां च मायां गुणवतीं पराम् । बुद्धि तत्त्वस्य जननीमाहुर्विकृतिवर्जिताम्

ເຂົາທັງຫຼາຍເອີ້ນພຣະອົງວ່າ ປຣະທານ (Pradhāna), ປຣະກຣິຕິ (Prakṛti) ແລະ ມາຍາອັນສູງສຸດຜູ້ປະກອບດ້ວຍກຸນ; ຍັງປະກາດວ່າພຣະອົງເປັນແມ່ແຫ່ງຫຼັກພຸດທິ (buddhi-tattva) ບໍ່ຖືກແຕະຕ້ອງໂດຍຄວາມຜັນແປໃດໆ।

Verse 24

युगपच्च त्वया शक्त्या साकं कालस्वरूपिणा । मयाऽद्य पुरुषेणैतत्क्षेत्रं चापि विनिर्मितम्

ພ້ອມກັບພຣະອົງ ໂອ ສັກຕິ (Śakti) ແລະພ້ອມກັບຜູ້ທີ່ມີສະພາວະເປັນການເວລາ, ຂ້າພະເຈົ້າ—ໃນວັນນີ້ໃນພາບປຸຣຸສະ (Puruṣa)—ໄດ້ປັ້ນແຕ່ງກະເຂດສັກສິດ (kṣetra) ນີ້ດ້ວຍ។

Verse 25

सा शक्तिः प्रकृतिः प्रोक्ता स पुमानीश्वरः परः । ताभ्यां च रममाणाभ्यां तस्मिन्क्षेत्रे घटोद्भव

ພະລັງນັ້ນຖືກເອີ້ນວ່າ ປຣະກຣິຕິ (Prakṛti); ສ່ວນຫຼັກບຸຣຸດນັ້ນແມ່ນ ອີສະວະຣະ (Īśvara) ອັນສູງສຸດ. ແລະເມື່ອທັງສອງຊື່ນບານຮ່ວມກັນໃນກະເຂດສັກສິດນັ້ນ, ໂອ ຜູ້ເກີດຈາກໝໍ້ (Agastya)…

Verse 26

परमानंदरूपाभ्यां परमानंदरूपिणी । पंचक्रोशपरीमाणे स्वपादतलनिर्मिते

ນາງ—ຜູ້ມີຮູບແຫ່ງປະຣະມານັນທະ—ພ້ອມກັບທັງສອງຜູ້ມີຮູບແຫ່ງປະຣະມານັນທະ, ດຳລົງຢູ່ໃນຂອບເຂດຫ້າກໂຣຊະ—ກະເຂດທີ່ຖືກສ້າງດ້ວຍຝ່າພຣະບາດຂອງນາງເອງ।

Verse 27

मुने प्रलयकालेपि न तत्क्षेत्रं कदाचन । विमुक्तं हि शिवाभ्यां यदविमुक्तं ततो विदुः

ໂອ ມຸນີ! ແມ່ນແຕ່ໃນການປະລະຍະ ທົ່ງທີ່ສັກສິດນັ້ນກໍບໍ່ເຄີຍຖືກປະຖິ້ມ; ເພາະເປັນດິນແດນທີ່ ພຣະສິວະ ແລະ ພຣະສິວາ ບໍ່ເຄີຍລະທິ້ມ ດັ່ງນັ້ນນັກປັນຍາຈຶ່ງຮູ້ຈັກວ່າ «ອະວິມຸກຕະ» ຄື “ບໍ່ເຄີຍຖືກລະທິ້ມ”។

Verse 28

न यदा भूमिवलयं न यदाऽपां समुद्भवः । तदा विहर्तुमीशेन क्षेत्रमेतद्विनि र्मितम्

ເມື່ອຍັງບໍ່ມີວົງລ້ອມແຫ່ງແຜ່ນດິນ ແລະເມື່ອນ້ຳທັງຫຼາຍຍັງບໍ່ທັນເກີດ ໃນການນັ້ນເອງ—ເພື່ອໃຫ້ພຣະອີສະວະຣະໄດ້ສຳລານໃນລີລາ—ຈຶ່ງສ້າງກຳເນີດກັບຄືນເປັນກຳແພງສັກສິດນີ້।

Verse 29

इदं रहस्यं क्षेत्रस्य वेद कोपि न कुंभज । नास्तिकाय न वक्तव्यं कदाचिच्चर्मचक्षुषे

ໂອ ກຸມພະຊະ (ຜູ້ເກີດຈາກໝໍ້) ຄວາມລັບແຫ່ງກຳແພງນີ້ ມີຄົນຮູ້ນ້ອຍຫຼາຍ. ຢ່າເວົ້າໃຫ້ນາສະຕິກຟັງ ແລະຢ່າເວົ້າໃຫ້ຜູ້ທີ່ເຫັນແຕ່ດ້ວຍ “ຕາໜັງ” ຄືເບິ່ງແຕ່ພາຍນອກຟັງເດັດຂາດ।

Verse 30

श्रद्धालवे विनीताय त्रिकालज्ञानचक्षुषे । शिवभक्ताय शांताय वक्तव्यं च मुमुक्षवे

ແຕ່ຄວນສອນແກ່ຜູ້ມີສັດທາ ແລະມີວິໄນ; ຜູ້ທີ່ສາຍຕາຖືກສ່ອງສະຫວ່າງດ້ວຍຄວາມຮູ້ແຫ່ງສາມການ; ແກ່ຜູ້ເປັນສິວະພັກຕະ ຜູ້ສະງົບ ແລະຜູ້ປາຖະໜາມົກສະ (ຄວາມຫຼຸດພົ້ນ)।

Verse 31

अविमुक्तं तदरभ्य क्षेत्रमेतदुदीर्यते । पर्यंक भूतं शिवयोर्निरंतरसुखास्पदम्

ນັບແຕ່ຈຸດນັ້ນເປັນຕົ້ນມາ ກຳແພງນີ້ຈຶ່ງຖືກປະກາດນາມວ່າ «ອະວິມຸກຕະ»; ເປັນພະຍັງກະ (ບ່ອນບັນທົມ) ຂອງພຣະສິວະ ແລະ ພຣະສິວາ ເປັນທີ່ພັກພິງແຫ່ງຄວາມສຸກອັນບໍ່ຂາດສາຍ।

Verse 32

अभावः कल्प्यते मूढैर्यदा च शिवयोस्तयोः । क्षेत्रस्यास्य तदाभावः कल्प्यो निर्वाणकारिणः

ເມື່ອຄົນຫຼົງຜິດຈິນຕະນາວ່າ ທີ່ນີ້ມີ ‘ຄວາມບໍ່ມີ’ ຂອງພຣະສິວະ ແລະ ສັກຕິຂອງພຣະອົງ, ເຂົາກໍຄວນຈິນຕະນາຄວາມບໍ່ມີຂອງກະເສດຣະອັນສັກສິດນີ້ດ້ວຍ—ເພາະສະພາບຂອງມັນເອງເປັນຜູ້ປະທານນິຣວານ (ໂມກສະ)។

Verse 33

अनाराध्य महेशानमनवाप्य च काशिकाम् । योगाद्युपायविज्ञोपि न निर्वाणमवाप्नुयात्

ບໍ່ໄດ້ບູຊາພຣະມະເຮສະ ແລະ ບໍ່ໄດ້ເຖິງກາສິກາ (ກາສີ) ໂດຍຕົງ, ແມ່ນແຕ່ຜູ້ຊໍານານໃນໂຍຄະ ແລະ ວິທີອື່ນໆ ກໍບໍ່ອາດໄດ້ຮັບການຫຼຸດພົ້ນສຸດທ້າຍ (ໂມກສະ) ໄດ້।

Verse 34

अस्यानंदवनं नाम पुरा कारि पिनाकिना । क्षेत्रस्यानंदहेतुत्वादविमुक्तमंनतरम्

ໃນການກ່ອນ ພິນາກິນ (ພຣະສິວະ) ໄດ້ເຮັດໃຫ້ສະຖານທີ່ນີ້ເປັນທີ່ຮູ້ຈັກວ່າ ‘ອານັນທະວະນະ’। ແລະເນື່ອງຈາກກະເສດຣະນີ້ເປັນເຫດໂດຍກົງແຫ່ງອານັນທະ ຈຶ່ງໄດ້ຮັບຊື່ສຽງທັນທີວ່າ ‘ອະວິມຸກຕະ’ ແມ່ນ ‘ບໍ່ເຄີຍຖືກລະທິ້ງ’।

Verse 35

आनंदकंदबीजानामंकुराणि यतस्ततः । ज्ञेयानि सर्वलिंगानि तस्मिन्नानंदकानने

ໃນປ່າແຫ່ງອານັນທະນັ້ນ ລິງຄະທັງປວງພຶງເຂົ້າໃຈວ່າ ເປັນຍອດອ່ອນທີ່ງອກຂຶ້ນທົ່ວທິດ ຈາກຫົວ-ເມັດແຫ່ງອານັນທະອັນທິບຍະ।

Verse 36

अविमुक्तमिति ख्यातमासीदित्थं घटोद्भव । तथा चाख्याम्यथ मुने यथासीन्मणिकर्णिका

ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ຆະໂຕດພະວະ (ອະກັສຕະຍະ) ສະຖານທີ່ນີ້ຈຶ່ງໂດງດັງວ່າ ‘ອະວິມຸກຕະ’। ແລະບັດນີ້ ໂອ ມຸນີ ຂ້າພະເຈົ້າຈະອະທິບາຍອີກວ່າ ມະນິກັນນິກາ ເກີດຂຶ້ນແນວໃດ।

Verse 37

प्रागानंदवने तत्र शिवयो रममाणयोः । इच्छेत्यभूत्कलशज सृज्यः कोप्यपरः किल

ໃນການກ່ອນ ທີ່ອານັນດະວະນະ ເມື່ອພຣະສິວະ ແລະ ພຣະສັກຕິ ກຳລັງເພີດເພີນຢູ່ນັ້ນ ໂອ ກະລະຊະຈະ (ອະກັສຕະຍະ) ກໍເກີດແຕ່ຄວາມປາດຖະໜາວ່າ “ຈົ່ງໃຫ້ມີສິ່ງອື່ນຖືກສ້າງຂຶ້ນ”।

Verse 38

यस्मिन्न्यस्ते महाभारे आवां स्वः स्वैरचारिणौ । निर्वाणश्राणनं कुर्वः केवलं काशिशायिनाम्

ເມື່ອພາລະອັນໃຫຍ່ນັ້ນຖືກວາງລົງແລ້ວ ພວກເຮົາທັງສອງໄດ້ເຄື່ອນໄຫວຢ່າງເສຣີໃນສະຫວັນຂອງຕົນ ແລະປະທານທານແຫ່ງໂມກສະ ແຕ່ແກ່ຜູ້ຢູ່ອາໄສໃນກາສີເທົ່ານັ້ນ।

Verse 39

स एव सर्वं कुरुते स एव परिपाति च । स एव संवृणोत्यंते सर्वैश्वर्यनिधिः स च

ພຣະອົງຜູ້ດຽວນັ້ນເຮັດທຸກສິ່ງ; ພຣະອົງຜູ້ດຽວນັ້ນປົກປ້ອງ. ແລະໃນທ້າຍສຸດ ພຣະອົງຜູ້ດຽວນັ້ນຮວບຮວມທຸກສິ່ງກັບຄືນ—ພຣະອົງແມ່ນຄັງແຫ່ງອິດທິອຳນາດທັງປວງ।

Verse 40

चेतःसमुद्रमाकुंच्य चिंताकल्लोलदोलितम् । सत्त्वरत्नं तमोग्राहं रजोविद्रुमवल्लितम्

ຈົ່ງຫົວງຫ້າມແລະຫົວບຄຸມມະຫາສະຫມຸດແຫ່ງຈິດ ທີ່ຖືກຄື້ນຄວາມກັງວົນໂຍກໄຫວ; ໃນນັ້ນ ສັດຕະວະດຸດດັ່ງແກ້ວມະນີ, ຕະມະດຸດດັ່ງຈະເລ້, ແລະ ຣະຈະດຸດດັ່ງປະກາລັງທີ່ພັນຮັດ।

Verse 41

यस्य प्रसादात्तिष्ठावः सुखमानंदकानने । परिक्षिप्त मनोवृत्तौ क्व हि चिंतातुरे सुखम्

ໂດຍພຣະກະຣຸນາຂອງພຣະອົງ ພວກເຮົາຈຶ່ງຢູ່ຢ່າງຜາສຸກໃນປ່າແຫ່ງອານັນດະ. ເມື່ອຄວາມເຄື່ອນໄຫວຂອງຈິດຖືກກະຈາຍອອກ ຜູ້ຖືກຄວາມກັງວົນທຸກທ້ອນຈະພົບຄວາມສຸກໄດ້ທີ່ໃດ?

Verse 42

संप्रधार्येति स विभुः सर्वतश्चित्स्वरूपया । तया सह जगद्धात्र्या जगद्धाताऽथ धूर्जटिः

ເມື່ອທຣົງຕັດສິນໃຈແລ້ວ ພຣະເຈົ້າຜູ້ແຜ່ຊ່ອນທົ່ວທຸກສິ່ງ ທູຣຈະຕິ (ພຣະສິວະ) ຜູ້ຄ້ຳຈຸນໂລກທັງປວງ ພ້ອມດ້ວຍ ຊະກະດຳບາ ມານດາແຫ່ງໂລກ ຜູ້ມີສະພາບເປັນຈິດຮູ້ອັນບໍລິສຸດທຸກດ້ານ ໄດ້ເລີ່ມກະທຳເພື່ອຈັດລະບຽບການສ້າງສັນ।

Verse 43

सव्ये व्यापारयांचक्रे दृशमंगे सुधामुचम् । ततः पुमानाविरासीदेकस्त्रैलोक्यसुंदरः

ທາງດ້ານຊ້າຍ ພຣະອົງໄດ້ໃຫ້ສາຍພຣະເນດທີ່ຫຼັ່ງອຳຣິຕະເຄື່ອນໄຫວ; ແລ້ວຈາກນັ້ນ ບຸຣຸດຜູ້ດຽວ ຜູ້ງາມຕໍ່ໄຕໂລກ ກໍ່ປາກົດຂຶ້ນ।

Verse 44

शांतः सत्त्वगुणोद्रिक्तो गांभीर्य जितसागरः । तथा च क्षमया युक्तो मुनेऽलब्धोपमोऽभवत्

ທ່ານນັ້ນສະງົບ ເຕັມໄປດ້ວຍຄຸນສັດຕະວະ; ຄວາມລຶກຊຶ້ງເຫນືອກວ່າມະຫາສະມຸດ; ແລະປະກອບດ້ວຍຂັນຕິ—ໂອ ມຸນີ—ຈຶ່ງເປັນຜູ້ຫາທຽບບໍ່ໄດ້।

Verse 45

इंद्रनीलद्युतिःश्रीमान्पुंडरीकोत्तमेक्षणः । सुवर्णाकृति सुच्छाय दुकूलयुगलावृतः

ທ່ານມີປະກາຍດັ່ງມະນີອິນທຣະນີລ ເຕັມໄປດ້ວຍສິຣີ; ມີດວງຕາປະເສີດດັ່ງດອກບົວ; ຮູບກາຍດັ່ງຄຳ ແລະຜິວພັນຜ່ອງໃສ ນຸ່ງຫົ່ມຜ້າດູກູລອັນລະອຽດເປັນຄູ່।

Verse 46

लसत्प्रचंडदोर्दंड युगलद्वयराजितः । उल्लसत्परमामोदनाभीह्रदकुशेशयः

ທ່ານປະດັບດ້ວຍແຂນອັນແຂງແກ່ງສ່ອງປະກາຍສອງຄູ່; ແລະນາບີຂອງທ່ານດັ່ງທະເລສາບ ພາຍໃນມີດອກບົວທີ່ສ່ອງສະຫວ່າງດ້ວຍກິ່ນຫອມແລະຄວາມປິຕິອັນສູງສຸດ।

Verse 47

एकः सर्वगुणावासस्त्वेकः सर्वकलानिधिः । एकः सर्वोत्तमो यस्मात्ततो यः पुरुषोत्तमः

ພຣະອົງພຽງອົງດຽວເປັນທີ່ສະຖິດແຫ່ງຄຸນທຳທັງປວງ; ພຣະອົງພຽງອົງດຽວເປັນຄັງແຫ່ງສິລະປະແລະ຤ິດເດດທັງຫມົດ. ເນື່ອງຈາກພຣະອົງສູງສຸດເຫນືອທຸກສິ່ງ ຈຶ່ງໄດ້ຮັບນາມວ່າ “ປຸຣຸໂສຕຕະມະ” ບຸລຸດຜູ້ສູງສຸດ.

Verse 48

ततो महांतं तं वीक्ष्य महामहिमभूषणम् । महादेव उवाचेदं महाविष्णुर्भवाच्युत

ຕໍ່ມາ ເມື່ອເບິ່ງເຫັນພຣະອົງຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່ນັ້ນ ຜູ້ປະດັບດ້ວຍມະຫາສິຣິສົມບັດ ມະຫາເທວະຈຶ່ງກ່າວວ່າ: “ໂອ ອະຈະຢຸຕະ! ຈົ່ງເປັນມະຫາວິສນຸເຖີດ!”

Verse 49

तव निःश्वसितं वेदास्तेभ्यः सर्वमवैष्यसि । वेददृष्टेन मार्गेण कुरु सर्वं यथोचितम्

“ພຣະເວດແມ່ນລົມຫາຍໃຈອອກຂອງທ່ານເອງ; ຈາກພຣະເວດນັ້ນ ທ່ານຈະຮູ້ທຸກສິ່ງ. ຈົ່ງເຮັດທຸກຢ່າງໃຫ້ສົມຄວນ ຕາມທາງທີ່ພຣະເວດຊີ້ນຳ.”

Verse 50

इत्युक्त्वा तं महेशानो बुद्धितत्त्वस्वरूपिणम् । शिवया सहितो रुद्रो विवेशानंदकाननम्

ເມື່ອກ່າວດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ຕໍ່ພຣະອົງຜູ້ເປັນສະພາວະແຫ່ງ ພຸດທິ-ຕັດຕະວະ ມະເຫສານະ ຣຸດຣະ ພ້ອມດ້ວຍພຣະສິວາ ໄດ້ເຂົ້າສູ່ ອານັນດະການະນະ ປ່າແຫ່ງຄວາມປິຕິ.

Verse 51

ततः स भगवान्विष्णुर्मौलावाज्ञां निधाय च । क्षणं ध्यानपरो भूत्वा तपस्येव मनो दधौ

ຕໍ່ມາ ພຣະພະຄະວານ ວິສນຸ ໄດ້ນໍາພຣະບັນຊານັ້ນວາງໄວ້ເທິງສີສະດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ; ແລ້ວເຂົ້າສູ່ສະມາທິຊົ່ວຂະນະ ວາງໃຈດຸດດັ່ງຢູ່ໃນຕະປະ.

Verse 52

खनित्वा तत्र चक्रेण रम्यां पुष्करिणीं हरिः । निजांगस्वेदसंदोह सलिलैस्तामपूरयत्

ທີ່ນັ້ນ ພຣະຫຣິໄດ້ໃຊ້ຈັກຣະສຸດັຣຊະນະຂຸດສ້າງສະລະພຸດສະກະຣິນີອັນງາມ; ແລ້ວຊົມເຕີມມັນດ້ວຍນ້ຳຈາກສາຍເຫື່ອທີ່ໄຫຼອອກຈາກພຣະວະກາຍຂອງພຣະອົງເອງ។

Verse 53

समाः सहस्रं पंचाशत्तप उग्रं चचार सः । चक्रपुष्कीरणी तीरे तत्र स्थाणुसमाकृतिः

ຕະຫຼອດໜຶ່ງພັນຫ້າສິບປີ ພຣະອົງໄດ້ບຳເພັນຕະປະອັນເຂັ້ມກ້າ ຢູ່ຝັ່ງຈັກຣະ-ພຸດສະກະຣິນີ ຢືນນິ່ງດຸດດັ່ງເສົາຫຼັກ।

Verse 54

ततः स भगवानीशो मृडान्या सहितो मृडः । दृष्ट्वा ज्वलंतं तपसा निश्चलं मीलितेक्षणम्

ຕໍ່ມາ ພຣະພະຄະວານ ອີສະ—ພຣະສິວະຜູ້ເມດຕາ—ພ້ອມດ້ວຍ ມຣິດານີ ໄດ້ທອດພຣະເນດເຫັນພຣະອົງນັ້ນ ລຸກໂຊດດ້ວຍເດຊະຕະປະ ນິ່ງສະຫງົບ ແລະປິດຕາຢູ່ໃນສະມາທິ।

Verse 55

तमुवाच हृषीकेशं मौलिमांदोलयन्मुहुः । अहो महत्त्वं तपसस्त्वहो धैर्यं च चेतसः

ພຣະອົງໄດ້ກ່າວກັບ ຫຣິສີເກສະ ພ້ອມທັງພະຍັກພະເສຍນຊ້ຳໆ: “ອ້າວ! ຄວາມຍິ່ງໃຫຍ່ແຫ່ງຕະປະ! ອ້າວ! ຄວາມກ້າຫານອັນໝັ້ນຄົງຂອງຈິດ!”

Verse 56

अहो अनिंधनो वह्निर्ज्वलत्येष निरंतरम् । अलं तप्त्वा महाविष्णो वरं वरय सत्तम

“ນ່າອັດສະຈັນ! ໄຟທີ່ບໍ່ມີເຊື້ອໄຟກໍຍັງລຸກໄໝ້ບໍ່ຂາດສາຍຢູ່ນີ້. ພໍແລ້ວກັບຕະປະ, ໂອ ມະຫາວິສນຸ—ໂອ ຜູ້ປະເສີດທີ່ສຸດ, ຈົ່ງເລືອກພອນເຖີດ.”

Verse 57

मृडस्याम्रोडितमिदं प्रत्यभिज्ञाय भाषितम् । उन्मीलित दृगंभोजः समुत्तस्थौ चतुर्भुजः

ເມື່ອຮູ້ຈັກຖ້ອຍຄໍາທີ່ມຣິດ (ພຣະສິວະ) ຕັດແລ້ວ ພຣະອົງຜູ້ມີສີ່ພຣະຫັດໄດ້ເປີດນັຍນາດຸດດອກບົວ ແລະລຸກຂຶ້ນຢືນ

Verse 58

श्रीविष्णुरुवाच । यदि प्रसन्नो देवेश देवदेव महेश्वर । भवान्या सहितं त्वां तु द्रष्टुमिच्छामि सर्वदा

ພຣະສີວິສະນຸຕັດວ່າ: “ຖ້າພຣະອົງພໍພຣະໄທ ໂອ້ ເຈົ້າແຫ່ງເທວະ ເທວະເທວ ມະຫາເທວະ—ຂ້າພະເຈົ້າປາຖະນາຈະໄດ້ເຫັນພຣະອົງເສມອ ພ້ອມດ້ວຍພະນາງພະວານີ”

Verse 59

सर्वकर्मसु सर्वत्र त्वामेव शशिशेखर । पुरश्चरं तं पश्यामि यथा तन्मे वरस्तथा

“ໂອ້ ຊະຊິເສຂະຣະ ໃນການກະທໍາທຸກຢ່າງ ແລະທຸກສະຖານທີ່ ຂໍໃຫ້ຂ້າພະເຈົ້າເຫັນແຕ່ພຣະອົງເທົ່ານັ້ນ; ຂໍໃຫ້ພຣະອົງຢູ່ນໍາໜ້າຂ້າພະເຈົ້າເສມອ—ນັ້ນແມ່ນພອນຂອງຂ້າພະເຈົ້າ”

Verse 60

त्वदीय चरणांभोज मकरंदमधूत्सुकः । मच्चेतो भ्रमरो भ्रांतिं विहायास्तु सुनिश्चलः

“ດ້ວຍຄວາມປາຖະນາຕໍ່ນ້ໍາເຜິ້ງ-ນ້ໍາອະມະຣິດຈາກເກສອນຂອງດອກບົວແຫ່ງພຣະບາດພຣະອົງ ຂໍໃຫ້ຜຶ້ງແຫ່ງຈິດໃຈຂ້າພະເຈົ້າລະທິ້ງການພະເລີນໄປມາ ແລະຕັ້ງມັ່ນຢ່າງໝັ້ນຄົງ”

Verse 61

श्रीशिव उवाच । एवमस्तु हृषीकेश यत्त्वयोक्तं जनार्दन । अन्यं वरं प्रयच्छामि तमाकर्णय सुव्रत

ພຣະສີສິວະຕັດວ່າ: “ໃຫ້ເປັນໄປຕາມນັ້ນ ໂອ້ ຫຣິສີເກສະ; ດັ່ງທີ່ເຈົ້າໄດ້ກ່າວ ໂອ້ ຈະນາຣະດະນ. ເຮົາຈະປະທານພອນອື່ນອີກໃຫ້ເຈົ້າ—ຈົ່ງຟັງເຖີດ ຜູ້ມີວັດຕະອັນດີງາມ”

Verse 62

त्वदीयस्यास्य तपसो महोपचय दर्शनात् । यन्मयांदोलितो मौलिरहिश्रवणभूषणः

ເມື່ອເຫັນການສະສົມບຸນອັນຍິ່ງໃຫຍ່ຈາກຕະປະຂອງທ່ານ ຂ້າພະເຈົ້າກໍຖືກສັ່ນສະເທືອນ; ຈົນຫົວຂອງຂ້າພະເຈົ້າ ທີ່ປະດັບດ້ວຍເຄື່ອງປະດັບຫູເປັນນາກ ກໍເລີ່ມແກວ່ງໄຫວ।

Verse 63

तदांदोलनतः कर्णात्पपात मणिकर्णिका । मणिभिः खचिता रम्या ततोऽस्तु मणिकर्णिका

ຈາກການແກວ່ງໄຫວນັ້ນ “ມານິກັນນິກາ” ກໍຕົກຈາກຫູ ງາມລ້ຳແລະຝັງດ້ວຍແກ້ວມະນີ; ເພາະສະນັ້ນຈຶ່ງໃຫ້ຮູ້ຈັກວ່າ “ມານິກັນນິກາ”।

Verse 64

चक्रपुष्करिणी तीर्थं पुराख्यातमिदं शुभम् । त्वया चक्रेण खननाच्छंखचक्रगदाधर

ຕີຣະຖະອັນເປັນມົງຄຸນນີ້ ໂດງດັງມາແຕ່ໂບຮານວ່າ “ຈັກຣະປຸສກະຣິນີ” ເພາະທ່ານ—ຜູ້ຖືສັງຂ໌ ຈັກຣະ ແລະຄະທາ—ໄດ້ຂຸດຂຶ້ນດ້ວຍຈັກຣະຂອງທ່ານ।

Verse 65

मम कर्णात्पपातेयं यदा च मणिकर्णिका । तदाप्रभृति लोकेऽत्र ख्यातास्तु मणिकर्णिका

ເມື່ອ “ມານິກັນນິກາ” ນີ້ຕົກຈາກຫູຂອງຂ້າພະເຈົ້າ ນັບແຕ່ນັ້ນເປັນຕົ້ນມາ ໃນໂລກນີ້ກໍໂດງດັງວ່າ “ມານິກັນນິກາ”।

Verse 66

श्रीविष्णुरुवाच । मुक्ताकुंडलपातेन तवाद्रितनयाप्रिय । तीर्थानां परमं तीर्थं मुक्तिक्षेत्रमिहास्तु वै

ພຣະສີວິສນຸຕັດວ່າ: ໂອ ຜູ້ເປັນທີ່ຮັກຂອງທິດາແຫ່ງພູເຂົາ ໂດຍການຕົກຂອງຕຸ້ມຫູໄຂ່ມຸກຂອງທ່ານ ຂໍໃຫ້ທີ່ນີ້ເປັນຕີຣະຖະສູງສຸດໃນບັນດາຕີຣະຖະທັງປວງ ເປັນເຂດແຫ່ງມົກສະແທ້ໆ।

Verse 67

काशतेऽत्र यतो ज्योतिस्तदनाख्येयमीश्वरः । अतो नामापरं चास्तु काशीति प्रथितं विभो

ໂອ ພຣະເຈົ້າ! ເນື່ອງຈາກວ່າທີ່ນີ້ມີແສງທິບອັນບໍ່ອາດພັນລະນາໄດ້ສ່ອງສະຫວ່າງ ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ຜູ້ມີອານຸພາບ ຂໍໃຫ້ຕັ້ງນາມອື່ນອີກ—ເປັນທີ່ຮູ້ຈັກວ່າ “ກາຊີ”.

Verse 68

अन्यं वरं वरे देव देयः सोप्यविचारितम् । स ते परोपकारार्थं जगद्रक्षामणे शिव

ໂອ ພຣະເທວະຜູ້ປະເສີດ! ຂໍປະທານພອນອີກປະການໜຶ່ງໂດຍບໍ່ລັງເລ—ເພື່ອປະໂຫຍດແກ່ຜູ້ອື່ນ, ໂອ ພຣະສິວະ ຜູ້ພິທັກໂລກ.

Verse 69

आब्रह्मस्तंबपर्यंतं यत्किंचिज्जंतुसंज्ञितम् । चतुर्षु भूतग्रामेषु काश्यां तन्मुक्तिमाप्स्यतु

ຈາກພຣະພຣະຫມາ ຈົນເຖິງໃບຫຍ້ານ້ອຍໆ—ສິ່ງໃດກໍຕາມທີ່ເອີ້ນວ່າ “ສັດມີຊີວິດ” ໃນບັນດາພວກພູດທັງສີ່—ຈະໄດ້ຮັບໂມກສະໃນກາຊີ.

Verse 70

अस्मिंस्तीर्थवरे शंभो मणिश्रव णभूषणे । संध्यां स्नानं जपं होमं वेदाध्ययनमुत्तमम् । तर्पण पिंडदानं च देवतानां च पूजनम्

ໂອ ພຣະສັມພູ! ໃນຕີຣຖະອັນປະເສີດນີ້ ທີ່ສະຖານຊື່ “ມະນິສຣະວະນ-ພູສະນະ”—ຈົ່ງປະກອບພິທີສັນທະຍາ ອາບນ້ຳສັກສິດ ຈະປະ ໂຫມະ ສຶກສາພຣະເວດອັນສູງສຸດ ທຳຕັຣປະນະ ຖວາຍປິນຑະ ແລະບູຊາເທວະທັງຫຼາຍ.

Verse 71

गोभूतिलहिरण्याश्वदीपान्नांबरभूषणम् । कन्यादानं प्रयत्नेन सप्ततंतूननेकशः

ຈົ່ງຖວາຍທານເປັນງົວ ທີ່ດິນ ງາ ຄຳ ມ້າ ປະທີບ ອາຫານ ເຄື່ອງນຸ່ງຫົ່ມ ແລະເຄື່ອງປະດັບ; ແລະດ້ວຍຄວາມພາກພຽນ ຈົ່ງກະທຳກັນຍາທານ ພ້ອມທັງຖວາຍທານອື່ນໆ ເຊັ່ນ ຜ້າທໍດ້ວຍເສັ້ນດ້າຍເຈັດເສັ້ນ ຫຼາຍຮູບແບບ.

Verse 72

व्रतोत्सर्गं वृषोत्सर्गं लिंगादि स्थापनं तथा । करोति यो महाप्राज्ञो ज्ञात्वायुःक्षणगत्वरम्

ເມື່ອຮູ້ວ່າອາຍຸຊີວິດຜ່ານໄປຢ່າງວ່ອງໄວໃນພຽງຊົ່ວຂະນະ ຜູ້ມີປັນຍາຍິ່ງຈຶ່ງປະກອບກິດກຳອັນສັກສິດຢູ່ນີ້—ທັງພິທີສົ່ງວຣະຕະ (vratotsarga), ການຖວາຍດານງົວຜູ້ (vṛṣotsarga), ແລະການປະດິດສະຖານພຣະສິວະລິງຄະ ພ້ອມນິມິດສັກສິດອື່ນໆ।

Verse 73

विपत्तिं विपुलां चापि संपत्तिमतिभंगुराम् । अक्षया मुक्तिरेकास्तु विपाकस्तस्य कर्मणः

ແມ່ນວ່າຈະມີວິບັດໃຫຍ່ເກີດຂຶ້ນ ຫຼືຄວາມຮັ່ງມີປາກົດ—ຊຶ່ງບອບບາງຢ່າງຍິ່ງ—ຜົນອັນຍືນຍົງພຽງຢ່າງດຽວຂອງກຳດີນັ້ນ ແມ່ນມົກສະອັນບໍ່ເສື່ອມສະລາຍ।

Verse 74

अन्यच्चापि शुभं कर्म यदत्र श्रद्धयायुतम् । विनात्मघातमीशान त्यक्त्वा प्रायोपवेशनम्

ແລະກຳດີອື່ນໆໃດໆທີ່ເຮັດຢູ່ນີ້ດ້ວຍສັດທາ—ໂດຍບໍ່ທຳຮ້າຍຕົນເອງ ໂອ ອີສານ—ເມື່ອລະທິ້ງປຣາໂຍປະເວສະນະ (ອົດອາຫານຈົນຕາຍ) ແລ້ວ ຍ່ອມເປັນກຳທີ່ໃຫ້ຜົນທາງທຳມະ।

Verse 75

नैःश्रेयस्याः श्रियो हेतुस्तदस्तु जगदीश्वर । नानुशोचति नाख्याति कृत्वा कालांतरेपि यत्

ໂອ ພຣະເຈົ້າແຫ່ງໂລກ ຂໍໃຫ້ກຳນັ້ນເປັນເຫດແຫ່ງນິຫສເຣຍະສະ (ຄວາມດີສູງສຸດ) ແລະສິຣີອັນແທ້—ຄືກຳທີ່ເຮັດແລ້ວ ແມ່ນເວລາຜ່ານໄປດົນ ກໍບໍ່ເສຍໃຈ ແລະບໍ່ຈຳເປັນຕ້ອງອວດອ້າງ।

Verse 76

तदिहाक्षयतामेतु तस्येश त्वदनुग्रहात् । तव प्रसादात्तस्येश सर्वमक्षयमस्तु तत्

ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ພຣະອົງ ຂໍໃຫ້ບຸນນັ້ນເປັນອະກະສະຍະ ບໍ່ເສື່ອມສະລາຍຢູ່ນີ້ ໂດຍພຣະອະນຸເຄາະຂອງພຣະອົງ। ໂອ ພຣະອົງ ໂດຍພຣະປະສາດຂອງພຣະອົງ ຂໍໃຫ້ທຸກສິ່ງນັ້ນບໍ່ຜຸພັງໂດຍແທ້।

Verse 77

यदस्ति यद्भविष्यच्च यद्भूतं च सदाशिव । तस्मादेतच्च सर्वस्मात्क्षेत्रमस्तु शुभोदयम्

ໂອ ສະດາຊິວະ! ສິ່ງໃດທີ່ມີຢູ່, ສິ່ງໃດທີ່ຈະມີ, ແລະສິ່ງໃດທີ່ເຄີຍມີ—ດັ່ງນັ້ນ ຂໍໃຫ້ກະເສດອັນສັກສິດນີ້ເຫນືອກວ່າທຸກສິ່ງ ແລະເປັນແຫຼ່ງເກີດແຫ່ງມົງຄຸນ।

Verse 78

यथा सदाशिव त्वत्तो न किंचिदधिकं शिवम् । तथानंदवनादस्मात्किंचिन्मास्त्वधिकं क्वचित्

ເຊັ່ນດຽວກັນ ໂອ ສະດາຊິວະ, ໂອ ຊິວະ, ບໍ່ມີສິ່ງໃດສູງກວ່າພຣະອົງ—ສະນັ້ນ ຂໍຢ່າໃຫ້ມີສິ່ງໃດ ທີ່ໃດກໍຕາມ ສູງກວ່າ ອານັນທະວະນະ ນີ້।

Verse 79

विना सांख्येन योगेन विना स्वात्मावलोकनम् । विना व्रत तपो दानैः श्रेयोऽस्तु प्राणिनामिह

ໃນສະຖານທີ່ນີ້ ຂໍໃຫ້ສັດທັງຫຼາຍໄດ້ຮັບຄຸນປະໂຫຍດສູງສຸດ ແມ່ນແຕ່ບໍ່ມີສາງຂະຍະ, ບໍ່ມີໂຍຄະ, ບໍ່ມີການພິຈາລະນາອັດຕາພາຍໃນ, ແລະບໍ່ມີວຣະຕະ ຕະປະ ຫຼື ທານ।

Verse 80

शशका मशका कीटाः पतं गास्तुरगोरगाः । पंचक्रोश्यां मृताः काश्यां संतु निर्वाणदीक्षिताः

ຂໍໃຫ້ແມ່ນແຕ່ ກະຕ່າຍ, ຍຸງ, ແມງ, ນົກ, ມ້າ ແລະ ງູ—ຖ້າຕາຍໃນກາສີ ພາຍໃນວົງປັນຈະໂກຣຊີ—ຈົ່ງເປັນດັ່ງຜູ້ໄດ້ຮັບດີກສາເຂົ້າສູ່ນິຣະວານ।

Verse 81

नामापि गृह्णतां काश्याः सदैवास्त्वेनसः क्षयः

ສໍາລັບຜູ້ທີ່ແມ່ນແຕ່ເອີ້ນ ຫຼື ລະລຶກນາມ “ກາສີ” ພຽງເທົ່ານັ້ນ ຂໍໃຫ້ການສິ້ນໄປແຫ່ງບາບ ເກີດຂຶ້ນຢູ່ເສມອ।

Verse 82

सदा कृतयुगं चास्तु सदाचास्तूत्तरायणम् । सदा महोदयश्चास्तु काश्यां निवसतां सताम्

ສໍາລັບຜູ້ດີຜູ້ມີທຳທີ່ພໍານັກໃນກາສີ ຂໍໃຫ້ເປັນດັ່ງກຣິຕະຍຸກຕະຫຼອດໄປ; ຂໍໃຫ້ມີອຸຕຕະຣາຍະນອັນເປັນມົງຄຸນຕະຫຼອດໄປ; ແລະຂໍໃຫ້ມີມະໂຫດະຍະ—ການປະຈົບອັນສັກສິດອັນຍິ່ງໃຫຍ່—ແກ່ເຂົາເຈົ້າເສມອໄປ.

Verse 83

यानि कानि पवित्राणि श्रुत्युक्तानि सदाशिव । तेभ्योऽधिकतरं चास्तु क्षेत्रमेतत्त्रिलोचन

ໂອ້ ສະດາຊິວະ! ສິ່ງທີ່ຊໍາລະໃຫ້ບໍລິສຸດທັງຫຼາຍທີ່ວີດາໄດ້ປະກາດໄວ້, ໂອ້ ຕຣິໂລຈະນະ ຜູ້ມີຕາສາມ! ຂໍໃຫ້ກະເສດຣະອັນສັກສິດນີ້ ຊໍາລະໄດ້ຍິ່ງກວ່າທັງໝົດນັ້ນ.

Verse 84

चतुर्णामपि वेदानां पुण्यमध्ययनाच्च यत् । तत्पुण्यं जायतां काश्यां गायत्रीलक्ष जाप्यतः

ບຸນໃດທີ່ເກີດຈາກການສຶກສາວີດາທັງສີ່ ຂໍໃຫ້ບຸນນັ້ນເອງເກີດຂຶ້ນໃນກາສີ ດ້ວຍການຈະປະຄາຖາກາຍະຕຣີ ໜຶ່ງແສນຈົບ.

Verse 85

अष्टांगयोगाभ्यासेन यत्पुण्यमपि जायतेः । तत्पुण्यं साधिकं भूयाच्छ्रद्धाकाशीनिषेवणात्

ບຸນໃດທີ່ໄດ້ຈາກການຝຶກອັດຖາງຄະໂຍຄະ ຂໍໃຫ້ບຸນນັ້ນເພີ່ມພູນຍິ່ງຂຶ້ນ ໂດຍການຮັບໃຊ້ແລະພໍານັກໃນກາສີດ້ວຍສັດທາ.

Verse 86

कृच्छ्रचांद्रायणाद्यैश्च यच्छ्रेयः समुपार्ज्यते । तदेकेनोपवासेन भवत्वानंदकानने

ຄຸນຄ່າທາງວິນຍານໃດທີ່ສະສົມໄດ້ດ້ວຍພຣະຕະອັນຫນັກ ເຊັ່ນ ກຣິດຈະຣະ ແລະ ຈັນທຣາຍະນະ ຂໍໃຫ້ບັນລຸໄດ້ໃນອານັນທະວະນະນີ້ ດ້ວຍອຸປະວາສ (ອົດອາຫານ) ເພີງຄັ້ງດຽວ.

Verse 87

अन्यत्र यत्तपस्तप्त्वा श्रेयः स्याच्छरदां शतम् । तदस्तु काश्यां वर्षेण भूमिशय्या व्रतेन हि

ບຸນອັນປະເສີດທີ່ບ່ອນອື່ນຕ້ອງບຳເນັດຕະບະຮ້ອຍລະດູສາຣະດາຈຶ່ງໄດ້ ຂໍໃຫ້ໄດ້ໃນກາສີພາຍໃນໜຶ່ງປີ ໂດຍວຣະຕະນອນພື້ນດິນເຖີດ।

Verse 88

आजन्म मौनव्रततो यदन्यत्रफलं स्मृतम् । तदस्तु काश्यां पक्षाहः सत्यवाक्परिभाषणात्

ຜົນທີ່ບ່ອນອື່ນກ່າວວ່າໄດ້ຈາກວຣະຕະຄວາມງຽບຕະຫຼອດຊີວິດ ຂໍໃຫ້ໄດ້ໃນກາສີພາຍໃນສອງອາທິດ ໂດຍເວົ້າແຕ່ຄຳສັດຈິງເທົ່ານັ້ນ।

Verse 89

अन्यत्र दत्त्वा सर्वस्वं सुकृतं यत्समीरितम् । सहस्रभोजनात्काश्यां तद्भूयादयुताधिकम्

ບຸນທີ່ບ່ອນອື່ນກ່າວວ່າເກີດຈາກການບໍລິຈາກຊັບທັງໝົດ ຂໍໃຫ້ໃນກາສີເພີ່ມພູນຢ່າງຫຼາຍ ໂດຍຖວາຍອາຫານແກ່ຄົນພັນ ແລະເພີ່ມເກີນອີກສິບພັນ।

Verse 90

मुक्तिक्षेत्राणि सर्वाणि यत्संसेव्योदितं फलम् । पंचरात्रात्तदत्रास्तु निषेव्य मणिकर्णिकाम्

ຜົນທີ່ປະກາດວ່າໄດ້ຈາກການເຂົ້າພຶ່ງພາທຸກໆເຂດແຫ່ງໂມກສະ ຂໍໃຫ້ໄດ້ທີ່ນີ້ພາຍໃນຫ້າຄືນ ໂດຍເຂົ້າໄປພຶ່ງພາມະນິກັນນິກາດ້ວຍຄວາມເລື່ອມໃສ।

Verse 91

प्रयागस्नानपुण्येन यत्पुण्यं स्याच्छिवप्रदम् । काशीदर्शनमात्रेण तत्पुण्यं श्रद्धयास्त्विह

ບຸນທີ່ເກີດຈາກການອາບນ້ຳສັກສິດທີ່ປຣະຍາກະ ແລະນຳພຣະກະຣຸນາແຫ່ງພຣະສິວະມາໃຫ້ ຂໍໃຫ້ໄດ້ບຸນນັ້ນທີ່ນີ້ ດ້ວຍຄວາມເລື່ອມໃສ ເພີຍແຕ່ໄດ້ເຫັນກາສີເທົ່ານັ້ນ।

Verse 92

यत्पुण्यमश्वमेधेन यत्पुण्यं राजसूयतः । काश्यां तत्पुण्यमाप्नोतु त्रिरात्रशयनाद्यमी

ບຸນທີ່ໄດ້ຈາກພິທີອັດສະວະເມດ ແລະບຸນທີ່ໄດ້ຈາກຣາຊະສູຍ—ບຸນນັ້ນເອງ ຜູ້ມີວິໄນນີ້ຈະໄດ້ຮັບໃນກາສີ ໂດຍຖືພຣະຕະນອນຢູ່ທີ່ນັ້ນສາມຄືນ।

Verse 93

तुलापुरुषदानेन यत्पुण्यं सम्यगाप्यते । काशीदर्शनमात्रेण तत्पुण्यं श्रद्धयास्तु वै

ບຸນທີ່ໄດ້ຢ່າງຖືກຕ້ອງຈາກທານຕຸລາປຸຣຸສະ ນັ້ນ ແທ້ຈິງໄດ້ຮັບໂດຍພຽງແຕ່ເຫັນກາສີ—ເມື່ອເຫັນດ້ວຍສັດທາ—ເທົ່ານັ້ນ।

Verse 94

इति विष्णोर्वरं श्रुत्वा देवदेवो जगत्पतिः । उवाच च प्रसन्नात्मा तथाऽस्तु मधुसूदन

ເມື່ອໄດ້ຟັງພອນທີ່ພຣະວິສະນຸກ່າວໄວ້ແລ້ວ ເທວະເທວາ ຜູ້ເປັນເຈົ້າແຫ່ງໂລກ ມີໃຈປິຕິ ຈຶ່ງກ່າວວ່າ “ຕະຖາສະຕຸ, ໂອ້ ມະທຸສູດະນ”

Verse 95

श्रीमहादेव उवाच । शृणु विष्णो महाबाहो जगतः प्रभवाप्यय । विधेहि सृष्टिं विविधां यथावत्त्वं श्रुतीरिताम्

ສີຣີມະຫາເທວະກ່າວວ່າ “ຈົ່ງຟັງ, ໂອ້ ວິສະນຸ ຜູ້ມີແຂນໃຫຍ່, ຜູ້ເປັນເຫດໃຫ້ໂລກເກີດແລະດັບ; ຈົ່ງຈັດວາງການສ້າງອັນຫຼາກຫຼາຍໃຫ້ຖືກຕ້ອງ ດັ່ງທີ່ພຣະເວທາໄດ້ກ່າວໄວ້”

Verse 96

पितेव सर्वभूतानां धर्मतः पालको भव । विध्वंसनीया विविधा धर्मध्वंसविधायिनः

ຈົ່ງເປັນຜູ້ປົກປ້ອງສັດທັງປວງດຸດບິດາ ໂດຍດຳລົງຢູ່ໃນທຳມະ; ແລະຈົ່ງທຳລາຍພວກຫຼາຍປະເພດທີ່ກໍ່ໃຫ້ທຳມະພິນາດ।

Verse 97

धर्मेतरपथस्थानामुपसंहृतये हरे । हेतुमात्रं भवान्यस्मात्स्वकर्मनिहता हि ते

ໂອ ພຣະຫຣິ! ເພື່ອການຮວບຮວມປິດສິ້ນ (ທຳລາຍ) ຜູ້ທີ່ຢືນຢູ່ໃນເສັ້ນທາງນອກທຳມະ ພຣະອົງເປັນແຕ່ເຫດປັດໃຈອັນເປັນເຄື່ອງມື; ເພາະແທ້ຈິງເຂົາເຈົ້າຖືກໂຄ່ນລົງໂດຍກຳຂອງຕົນເອງ.

Verse 98

यथा परिणतं सस्यं पतेत्प्रसवबंधनात् । ते परीणतपाप्मानः पतिष्यंति तथा स्वयम्

ເຫມືອນເມັດເຂົ້າທີ່ສຸກງອມ ຍ່ອມຫຼຸດລົງຈາກພັນທະແຫ່ງຮວງ ຉັນໃດ; ຜູ້ທີ່ບາບສຸກງອມແລ້ວ ກໍຈະຕົກລົງເອງຉັນນັ້ນ.

Verse 99

ये च त्वामवमन्यंते दर्पिताः स्वतपोबलैः । तेषां चैवोपसंहृत्यै प्रभविष्याम्यहं हरे

ແລະຜູ້ໃດທີ່ດູໝິ່ນພຣະອົງ ໂດຍຫຍິ່ງຍະໂສຈາກພະລັງຕະປະຂອງຕົນ—ໂອ ພຣະຫຣິ! ເພື່ອທຳລາຍເຂົາເຈົ້າເຫຼົ່ານັ້ນດ້ວຍ ຂ້າພະເຈົ້າຈະປາກົດອອກມາ

Verse 100

उपपातकिनो ये च महापातकिनश्च ये । तेपि काशीं समासाद्य भविष्यंति गतैनसः

ແມ່ນແຕ່ຜູ້ມີບາບນ້ອຍ ແລະຜູ້ມີມະຫາບາບ ເມື່ອໄດ້ມາຮອດກາສີແລ້ວ ພວກເຂົາກໍຈະເປັນຜູ້ພົ້ນຈາກມົນທິນແຫ່ງບາບ

Verse 110

विष्णोऽविमुक्ते संवासः कर्मनिर्मूलनक्षमः । द्वित्राणां हि पवित्राणां निर्वाणा येह जायते

ໂອ ພຣະວິດສະນຸ! ການພຳນັກຢູ່ໃນອະວິມຸກຕະ ສາມາດຖອນກຳໃຫ້ຫຼຸດອອກຈາກຮາກໄດ້ ແທ້ຈິງສຳລັບຜູ້ບໍລິສຸດ ນິຣວານ (ໂມກສະ) ເກີດຂຶ້ນທີ່ນີ້ໃນສອງ ຫຼື ສາມ ມື້/ຄືນ

Verse 120

अश्रद्धयापि यः स्नातो मणिकर्ण्यां विधानतः । सोपि पुण्यमवाप्नोति स्वर्गप्राप्तिकरं परम्

ຜູ້ໃດອາບນ້ຳທີ່ມະນິກັນນິກາ ຕາມພິທີອັນຖືກຕ້ອງ ແມ່ນແມ່ນຂາດສັດທາກໍຕາມ ກໍຍັງໄດ້ບຸນ—ບຸນອັນສູງສຸດ ທີ່ເປັນເຫດໂດຍກົງໃຫ້ເຖິງສະຫວັນ.

Verse 130

योसौ विश्वेश्वरो देवः काशीपुर्यामुमे स्थितः । लिंगरूपधरः साक्षान्मम श्रेयास्पदं हि तत्

ໂອ ອຸມາ! ພຣະວິສເວສະວະຣະ ຜູ້ສະຖິດໃນນະຄອນກາສີ ປາກົດຢ່າງແທ້ຈິງໃນຮູບລິງຄະ—ນັ້ນແຫຼະແມ່ນທີ່ພຶ່ງແລະບ່ອນເກີດແຫ່ງຄວາມສຸກສະຫວັດດີສູງສຸດຂອງເຮົາ.

Verse 140

बहूपसर्गो योगोयं कृच्छ्रसाध्यं तपो हि यत् । योगाद्भ्रष्टस्तपोभ्रष्टो गर्भक्लेशसहःपुनः

ວິນັຍແຫ່ງໂຍຄະນີ້ຖືກລ້ອມດ້ວຍອຸປະສັກຫຼາຍປະການ; ຕະປະ(ຕະປັສ) ກໍສຳເລັດໄດ້ດ້ວຍຄວາມລຳບາກ. ຜູ້ໃດຫຼຸດຈາກໂຍຄະ ຫຼືເສື່ອມຈາກຕະປະ ຈະຕ້ອງກັບໄປທົນທຸກແຫ່ງຄັນອີກຄັ້ງ (ເກີດໃໝ່).

Verse 150

व्यास उवाच । अगस्त्यस्य पुरः सूत कथयित्वा कथामिमाम् । सर्वपापप्रशमनीं पुनः स्कंद उवाच ह

ວະຍາສະກ່າວວ່າ: ໂອ ສູຕະ! ຫຼັງຈາກເຈົ້າໄດ້ເລົ່າເລື່ອງນີ້ຕໍ່ໜ້າອະກັສຕະຍະ—ເລື່ອງທີ່ບັນເທົາບາບທັງປວງ—ແລ້ວ ສະກັນດະກໍໄດ້ກ່າວອີກຄັ້ງ.