Adhyaya 22

Verse 1

शिवशर्मोवाच । ध्रुवाख्यानमिदं रम्यं महापातकनाशनम् । महाश्चर्यकरं पुण्यं श्रुत्वा तृप्तोस्मि भो गणौ

ຊິວະຊະຣະມັນກ່າວວ່າ: “ອາຂະຍານອັນງາມຂອງທຣຸວະນີ້ ທຳລາຍມະຫາບາບ. ມັນບໍລິສຸດແລະນ່າອັດສະຈັນ; ໂອ ທີ່ປະຊຸມ, ໄດ້ຟັງແລ້ວ ຂ້າພະເຈົ້າອິ່ມໃຈ.”

Verse 2

अगस्त्य उवाच । इत्थं यावद्द्विजो ब्रूते विमानं वायुवेगगम् । तावत्प्राप महर्लोकं स्वर्लोकात्परमाद्भुतम्

ອະກັດສະຕະຍະ ກ່າວວ່າ: ໃນຂະນະທີ່ພຣາຫມັນດວິຊະກໍາລັງເວົ້າຢູ່ນັ້ນ ວິມານທີ່ໄວດຸດລົມ ກໍບັນລຸມະຫາຣະໂລກທັນທີ ອັນອັດສະຈັນຍິ່ງກວ່າສະວັກຄະໂລກ।

Verse 3

द्विजोऽथ लोकं संवीक्ष्य सर्वतो महसा वृतम् । तौ गणौ प्रत्युवाचेदं कोयं लोको मनोहरः

ຕໍ່ມາ ດວິຊະພຣາຫມັນໄດ້ເບິ່ງໂລກນັ້ນທີ່ຖືກຫໍ້ຫຸ້ມດ້ວຍລັດສະໝີທຸກທິດ ແລ້ວກ່າວກັບຜູ້ຕິດຕາມທິບທັງສອງວ່າ: “ໂລກອັນງາມນີ້ແມ່ນໂລກໃດ?”

Verse 4

तावूचतुस्ततो विप्रं निशामय महामते । अयं स हि महर्लोकः स्वर्लोकात्परमाद्भुतः

ແລ້ວຜູ້ທັງສອງກ່າວກັບວິປຣະວ່າ: “ຈົ່ງຟັງເຖີດ ໂອ ຜູ້ມີປັນຍາຍິ່ງ; ນີ້ແມ່ນມະຫາຣະໂລກ ອັນອັດສະຈັນຍິ່ງກວ່າສະວັກຄະໂລກ.”

Verse 5

कल्पायुषो वसंत्यत्र तपसा धूतकल्मषाः । विष्णुस्मरण संक्षीण समस्तक्लेशसंचयाः

ທີ່ນີ້ມີຜູ້ມີອາຍຸຍືນຕະຫຼອດໜຶ່ງກັລປະ ຜູ້ທີ່ຊໍາລະມົນທິນແຫ່ງບາບດ້ວຍຕະປະ ແລະກອງຄວາມທຸກທັງປວງກໍສິ້ນໄປດ້ວຍການລະລຶກເຖິງພຣະວິສນຸ।

Verse 6

निर्व्याजप्रणिधानेन दृष्ट्वा तेजोमयं जगत् । महायोगसमायुक्ता वसंत्यत्र सुरोत्तमाः

ທີ່ນີ້ເຫຼົ່າເທວະຜູ້ປະເສີດສຸດພຳນັກຢູ່ ພ້ອມດ້ວຍມະຫາໂຍຄະ ແລະດ້ວຍສະມາທິອັນບໍ່ມີເລ່ຫຼຽມ ພວກເຂົາເຫັນຈັກກະວານເປັນຄວາມສະຫວ່າງບໍລິສຸດ।

Verse 7

इत्थं कथां कथयतोर्भगवद्गणयोः प्रिये । क्षणार्धेन विमानं तज्जनलोकं निनायतान्

ໂອ້ ຜູ້ເປັນທີ່ຮັກ, ໃນຂະນະທີ່ຜູ້ຕິດຕາມອັນທິບຂອງພຣະພະຄະວານທັງສອງກໍາລັງເວົ້າຄຳກ່າວນີ້, ວິມານນັ້ນໄດ້ນໍາເຂົາໄປຮອດຊະນະໂລກາໃນເພີງຄື່ງຂະນະ.

Verse 8

निवसंत्यमला यत्र मानसा बह्मणः सुताः । सनंदनाद्या योगींद्राः सर्वे ते ह्यूर्ध्वरेतसः

ໃນດິນແດນນັ້ນ ມີບຸດຜູ້ເກີດຈາກມະນະຂອງພຣະພຣົມ ຜູ້ບໍ່ມີມົນທິນ—ສະນັນດະນະ ແລະອື່ນໆ—ເປັນຈອມແຫ່ງໂຍຄີ ທັງໝົດເປັນ ອູຣະທະວະເຣຕັສ ໝັ້ນຄົງໃນພຣະຫມະຈັນທະອັນສົມບູນ.

Verse 9

अन्ये तु योगिनो ये वै ह्यस्खलद्ब्रह्मचारिणः । सर्वद्वंद्वविनिर्मुक्तास्ते वसंत्यतिनिर्मलाः

ຍັງມີໂຍຄີອື່ນໆ ອາໄສຢູ່ທີ່ນັ້ນ ຜູ້ບໍ່ເຄີຍພະລາດຈາກວຣະຕະແຫ່ງພຣະຫມະຈັນທະ; ພົ້ນຈາກຄູ່ຕົກຕໍ່ທັງປວງ ບໍລິສຸດຢ່າງຍິ່ງ.

Verse 10

जनलोकात्तपोलोकस्तेषां लोचनगोचरः । कृतस्तेन विमानेन मनोवेगेन गच्छता

ຈາກຊະນະໂລກາ ຕະໂປໂລກາກໍເຂົ້າມາຢູ່ໃນສາຍຕາຂອງເຂົາ, ເນື່ອງຈາກວິມານນັ້ນແລ່ນໄປດ້ວຍຄວາມໄວດັ່ງຄວາມຄິດ.

Verse 11

वैराजा यत्र ते देवा वसेयुर्दाहवर्जिताः । वासुदेवे मनो येषां वासुदेवार्पितक्रियाः

ທີ່ນັ້ນມີເທວະໄວຣາຈາ ອາໄສຢູ່ ພົ້ນຈາກຄວາມເຜົາໄໝ້ແຫ່ງທຸກຂ໌; ຜູ້ທີ່ຈິດຕັ້ງຢູ່ໃນວາສຸເທວະ ແລະການກະທໍາທຸກຢ່າງອຸທິດຖວາຍແດ່ວາສຸເທວະ.

Verse 12

तपसा तोष्य गोविंदमभिलाषविवर्जिताः । तपोलोकमिमं प्राप्य वसंति विजितेंद्रियाः

ຜູ້ໃດປາດສະຈາກຄວາມປາຖະໜາເພື່ອຕົນ ບຳເນັດຕະປະເພື່ອໃຫ້ພຣະໂຄວິນທະພໍພຣະໄທ ແລະຊະນະອິນທຣີຍ໌—ເມື່ອໄດ້ບັນລຸຕະໂປໂລກນີ້ແລ້ວ ກໍພັກອາໄສຢູ່ທີ່ນັ້ນ।

Verse 13

शिलोंछ वृत्तया ये वै दंतोलूखलिकाश्च ये । अश्मकुट्टाश्च मुनयः शीर्णपर्णाशिनश्च ये

ຜູ້ທີ່ດຳລົງຊີວິດດ້ວຍວັດສິໂລນຈະ (ເກັບເມັດທີ່ຫຼົ່ນ), ຜູ້ທີ່ບົດດ້ວຍແຂ້ວດຸດຄົກ, ມຸນີຜູ້ທີ່ຕຳດ້ວຍຫີນ, ແລະຜູ້ທີ່ກິນໃບໄມ້ແຫ້ງເປັນອາຫານ—ຕະປະເຊັ່ນນີ້ມີຢູ່ທີ່ນັ້ນ

Verse 14

ग्रीष्मे पंचाग्नितपसो वर्षासु स्थंडिलेशयाः । हेमंतशिशिरार्धे ये क्षपंति सलिले क्षपाः

ໃນລະດູຮ້ອນ ພວກເຂົາບຳເນັດຕະປະປັນຈາກນີ (ໄຟຫ້າ); ໃນລະດູຝົນ ນອນເທິງດິນເປົ່າ; ແລະໃນຄຶ່ງໜຶ່ງຂອງລະດູໜາວ ຍືນຢູ່ໃນນ້ຳຕະຫຼອດຄືນ

Verse 15

कुशाग्रनीरविप्रूषस्तृषिता यतयोऽपिबन् । वाताशिनोतिक्षुधिताः पादाग्रांगुष्ठ भूस्पृशः

ຍະຕິຜູ້ກະຫາຍ ບໍ່ດື່ມແມ່ນແຕ່ຢອດນ້ຳທີ່ເກາະຢູ່ປາຍຫຍ້າກຸສະ; ແມ່ນແຕ່ຫິວຫນັກກໍດຳລົງດ້ວຍ vāyu-āhāra (ອາຫານແຫ່ງລົມ) ເທົ່ານັ້ນ; ແລະຍືນໃຫ້ແຕ່ປາຍນິ້ວໂປ້ງຕີນແຕະດິນ

Verse 16

ऊर्ध्वदोषो रविदृशस्त्वेकांघ्रि स्थाणु निश्चलाः । ये वै दिवा निरुच्छ्वासा मासोच्छ्वासाश्च ये पुनः

ບາງພວກກັກກຸມມົນທິນໃຫ້ໄຫຼຂຶ້ນເທິງ ເພ່ງມອງພຣະອາທິດ ແລະຍືນຂາດຽວດຸດເສົາບໍ່ໄຫວຕິງ; ບາງພວກກັ້ນລົມຫາຍໃຈຕະຫຼອດວັນ; ແລະບາງພວກຫາຍໃຈພຽງເທື່ອດຽວໃນໜຶ່ງເດືອນ

Verse 17

मासोपवासव्रतिनश्चातुर्मास्य व्रताश्च ये । ऋत्वंततोयपाना ये षण्मासोपवासकाः

ບາງທ່ານຖືພຣະວຣະຕະອົດອາຫານຕະຫຼອດໜຶ່ງເດືອນ; ບາງທ່ານຮັກສາວຣະຕະຈາຕຸຣມາສະຍະ; ບາງທ່ານດື່ມແຕ່ນ້ຳເມື່ອສິ້ນລະດູ; ແລະບາງທ່ານອົດອາຫານຍາວເຖິງຫົກເດືອນ.

Verse 18

ये च वर्षनिमेषा वै वर्षधारांबु तर्षकाः । ये च स्थाणूपमां प्राप्ता मृगकंडूति सौख्यदाः

ບາງທ່ານລືມຕາບໍ່ກະພິບຕະຫຼອດລະດູຝົນ ທົນຄວາມຫິວນ້ຳທ່າມກາງສາຍນ້ຳຝົນທີ່ຕົກລົງ; ແລະບາງທ່ານນິ່ງດຸດເສົາ ຖືການເກົາຄັນເຫມືອນກວາງເປັນ ‘ຄວາມສຸກ’ ຢ່າງດຽວ.

Verse 19

जटाटवी कोटरांतः कृतनीडांडजाश्च ये । प्ररूढवामलूरांगाः स्नायुनद्धास्थिसंचयाः

ບາງທ່ານມີຊະຕາ (ຜົມມັດ) ເຫມືອນປ່າດົງ ມີໂພງຂ້າງໃນທີ່ນົກສ້າງຮັງແລະວາງໄຂ່; ຮ່າງກາຍຂອງທ່ານບິດເບືອນແລະຊູບຜອມ ເຫຼືອແຕ່ໂຄງກະດູກທີ່ຖືກມັດດ້ວຍເສັ້ນເອັນ.

Verse 20

लताप्रतानैः परितो वेष्टितावयवाश्च ये । सस्यानि च प्ररूढानि यदंगेषु चिरस्थिति

ບາງທ່ານອະໄວຍະວະຖືກເຄືອໄມ້ທີ່ແຜ່ກວ້າງພັນຮອບດ້ານ; ແລະເນື່ອງຈາກຢູ່ນິ່ງດົນນານ ຫຍ້າແລະພືດພັນກໍງອກຂຶ້ນເທິງກາຍຂອງທ່ານ.

Verse 21

इत्यादि सुतपः क्लिष्टवर्ष्माणो ये तपोधनाः । ब्रह्मायुषस्तपोलोके ते वसंत्यकुतोभयाः

ດັ່ງນີ້ແລະອີກຫຼາຍວິທີ ບັນດານັກບຳເພັນຕະປະຜູ້ມີຕະປະເປັນທຶນ—ຮ່າງກາຍຖືກຂັດເກົາດ້ວຍຕະປະອັນສູງສົ່ງ—ພຳນັກຢູ່ໃນ ຕະໂປໂລກະ; ມີອາຍຸຍືນດຸດພຣະພຣົມ ແລະບໍ່ຫວາດຫວັ່ນຈາກທຸກທິດ.

Verse 22

यावदित्थं स पुण्यात्मा शृणोति गणयोर्मुखात् । तावन्नेत्रातिथीभूतः सत्यलोको महोज्ज्वलः

ຕາມເວລາທີ່ຜູ້ມີບຸນນັ້ນຟັງຖ້ອຍຄຳຈາກປາກຂອງຄະນະທັງສອງ ຕະຫຼອດເວລານັ້ນ ສັດຕະຍະໂລກອັນສະຫວ່າງໄສກໍປາກົດຕໍ່ໜ້າຕາ ດັ່ງແຂກແຫ່ງການເຫັນຂອງລາວ।

Verse 23

त्वरावंतौ गणौ तत्र विमानादवरुह्य तौ । स्रष्टारं सर्वलोकानां तेन सार्धं प्रणेमतुः

ຕໍ່ມາ ຄະນະທັງສອງຜູ້ເຄື່ອນໄຫວວ່ອງໄວໄດ້ລົງມາທີ່ນັ້ນຈາກວິມານ ແລະພ້ອມກັບລາວ ໄດ້ກາບນົບນ້ອມຕໍ່ພຣະຜູ້ສ້າງໂລກທັງປວງ।

Verse 24

ब्रह्मोवाच । गणावसौ द्विजो धीमान्वेदवेदांगपारगः । स्मृत्युक्ताचारचंचुश्च प्रतीपः पापकर्मसु

ພຣະພຣະຫມາຕັດວ່າ: “ໂອ ຄະນະທັງຫຼາຍ, ດວິຊະຜູ້ມີປັນຍານີ້ ຊໍານານໃນເວດ ແລະ ເວດາງຄະ; ຂະຫຍັນໃນອາຈານທີ່ສະມຣິຕິກໍານົດ ແລະຢືນຢັນຕໍ່ຕ້ານກຳບາບຢ່າງໝັ້ນຄົງ।”

Verse 25

अयि द्विज महाप्राज्ञ जाने त्वां शिवशर्मक । साधूकृतं त्वया वत्स सुतीर्थप्राणमोक्षणात्

“ໂອ ດວິຊະຜູ້ມີປັນຍາຍິ່ງ, ຊິວະຊະຣະມັນ, ເຮົາຮູ້ຈັກເຈົ້າ. ລູກເອີຍ, ເຈົ້າໄດ້ເຮັດດີແລ້ວ ເພາະເຈົ້າໄດ້ສະຫຼະຊີວິດຢູ່ສຸຕີຣຖະ ທ່ານ້ຳອັນສັກສິດ।”

Verse 26

सत्वरं गत्वरं सर्वं यच्चैतद्भवतेक्षितम् । दैनंदिनप्रलयतः सृजामि च पुनः पुनः

“ທຸກສິ່ງທີ່ເຈົ້າເຫັນນີ້ ລ້ວນແຕ່ຜ່ານໄປຢ່າງວ່ອງໄວ ແລະສູນສະລາຍ. ຈາກປຣະລະຍະປະຈໍາວັນ ເຮົາຈຶ່ງສ້າງມັນຂຶ້ນໃໝ່ ຄັ້ງແລ້ວຄັ້ງເລົ່າ।”

Verse 27

आ वैराजं प्रतिपदमुपसंहरते हरः । का कथा मशकाभानां नृणां मरणधर्मिणाम्

ພະຫະຣະຊົງຖອນທຸກສິ່ງຄືນຈົນເຖິງໄວຣາດ. ຈະກ່າວອັນໃດເຖິງມະນຸດຜູ້ອ່ອນແອປານຍຸງ ຊຶ່ງມີຄວາມຕາຍເປັນທຳມະດາ?

Verse 28

चतुर्षु भूतग्रामेषु ह्येक एव गुणो नृणाम् । तस्मिन्वै भारते वर्षे कर्मभूमौ महीयसि

ໃນບັນດາສິ່ງທີ່ມີຊີວິດທັງສີ່ເຫຼົ່າ ມະນຸດເທົ່ານັ້ນທີ່ມີຄຸນສົມບັດອັນປະເສີດນີ້ ໂດຍສະເພາະໃນພາຣະຕະວັດ ແຜ່ນດິນອັນຍິ່ງໃຫຍ່ແຫ່ງກຳ.

Verse 29

चपलानि विनिर्जित्येंद्रियाणि मनसा सह । विहाय वैरिणं लोभं विष्वग्गुणगणस्य च

ເມື່ອເອົາຊະນະອິນຊີທີ່ກະວົນກະວາຍພ້ອມທັງຈິດໃຈ ແລະ ລະຖິ້ມສັດຕູຄືຄວາມໂລບ ຊຶ່ງເປັນບໍ່ເກີດແຫ່ງກິເລດທັງປວງ—

Verse 30

धर्मवंशहरं काममर्थसंचयहारिणम् । जरापलितकर्तारं विनिष्कृत्य विचारतः

—ແລະ ດ້ວຍວິຈາລະນະຍານອັນຊັດເຈນ ໄດ້ຂຈັດຄວາມໄຄ່ເຊິ່ງທຳລາຍທຳມະ ແລະ ວົງຕະກຸນ ປຸ້ນຊັບສິນທີ່ສະສົມໄວ້ ແລະ ນຳມາເຊິ່ງຄວາມຊະລາ—

Verse 31

जित्वा क्रोधरिपुं धैर्यात्तपसो यशसः श्रियः । शरीरस्यापि हर्तारं नेतारं तामसीं गतिम्

—ເອົາຊະນະສັດຕູຄືຄວາມໂກດດ້ວຍຄວາມອົດທົນ ຜູ້ລັກຕະບະ ຊື່ສຽງ ແລະ ຄວາມຈະເລີນ ຜູ້ທຳລາຍຮ່າງກາຍ ແລະ ນຳໄປສູ່ຫົນທາງແຫ່ງຄວາມມືດມົນ.

Verse 32

सदा मदं परित्यज्य प्रमादैकपदप्रदम् । प्रमादैकशरण्यं च संपदां विनिवर्तकम्

ຈົ່ງລະທິ້ງຄວາມອວດອ້າງ ແລະ ຄວາມເມົາມົວໃນຕົນເອງເສມໍ; ເພາະຄວາມປະມາດແມ່ນປະຕູດຽວສູ່ຄວາມຕົກຕໍ່າ. ມັນເປັນທີ່ພຶ່ງດຽວຂອງຄວາມພິນາດ ແລະ ພາລະກຳທີ່ຫັນຄວາມຮຸ່ງເຮືອງໃຫ້ກາຍເປັນຄວາມສູນເສຍ.

Verse 33

सर्वत्र लघुता हेतुमहंकारं विहाय च । दूषणारोपणे यत्नं कुर्वाणं सज्जनेष्वपि

ຈົ່ງລະອະຫັງການ ອັນເປັນເຫດໃຫ້ເກີດຄວາມຕໍ່າຕ້ອຍທຸກແຫ່ງ; ແລະຢ່າພະຍາຍາມປະທັບໂທດ ຫຼື ຍົກຂໍ້ຜິດ ແມ່ນແຕ່ໃນຫມູ່ສັດບຸລຸດກໍຕາມ.

Verse 34

हित्वा मोहं महाद्रोहरोपणं मतिघातिनम् । अत्यंतमंधीकरणमंधतामिस्रदर्शकम्

ຈົ່ງລະໂມຫະ ອັນປູກຝັງການທໍລະຍົດອັນໃຫຍ່ ຂ້າຄວາມຮູ້ແຍກແຍະ ເຮັດໃຫ້ປັນຍາທຶບທື່ນຢ່າງສຸດ ແລະໃຫ້ເຫັນແຕ່ຄວາມມືດແຫ່ງອະວິຊາອັນຕາບອດ.

Verse 35

श्रुतिस्मृतिपुराणोक्तं परिक्षुण्णं महाजनैः । धर्मसोपानमारुह्य यदिहायांति हेलया

ແມ່ນແຕ່ໄດ້ຂຶ້ນບັນໄດແຫ່ງທຳມະ ທີ່ກ່າວໄວ້ໃນ ສຣຸຕິ, ສມຣິຕິ ແລະ ປຸຣານະ ອັນມະຫາຊົນໄດ້ຍ່າງຜ່ານຈົນແນ່ນອນແລ້ວ ບາງຄົນໃນໂລກນີ້ກໍຍັງຫຼຸດຕົກໄປ ເພາະຄວາມປະມາດເທົ່ານັ້ນ.

Verse 36

कर्मभूमिं समीहंते सर्वे स्वर्गौकसो द्विज । यत्तत्रार्जितभोक्तारः पदेषूच्चावचेष्वमी

ໂອ ທະວິຊະ (ຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງ) ຊາວສະຫວັນທັງປວງປາຖະໜາກັມມະພູມິ ເພາະທີ່ນັ້ນແຫຼະ ສັດທັງຫຼາຍຈຶ່ງສະສົມຜົນແຫ່ງກຳ ແລະຕໍ່ມາຈຶ່ງໄດ້ເສວຍຜົນນັ້ນ ບໍ່ວ່າຢູ່ໃນສະຖານະສູງ ຫຼື ຕໍ່າ.

Verse 37

नार्यावर्तसुमो देशो न काशी सदृशी पुरी । न विश्वेश समं लिंगं क्वापि बह्मांडमंडले

ບໍ່ມີແຜ່ນດິນໃດປະເສີດເທົ່າ ອາຣະຍາວັດ; ບໍ່ມີນະຄອນໃດເທົ່າ ກາສີ; ແລະໃນວົງຈັກກະວານທັງປວງ ບໍ່ມີລິງຄະໃດເທົ່າ ວິສເວສະ।

Verse 38

संति स्वर्गा बहुविधाः सुखेतर विवर्जिता । सुकृतैकफलाः सर्वे युक्ताः सर्वसमृद्धिभिः

ສະຫວັນມີຫຼາຍປະເພດ ປາສະຈາກການປົນເປື້ອນແຫ່ງທຸກຂ໌; ທັງໝົດເປັນຜົນອັນດຽວຂອງບຸນ ແລະພ້ອມດ້ວຍຄວາມສົມບູນທຸກປະການ।

Verse 39

स्वर्लोकादधिकं रम्यं नहि ब्रह्मांडगोलके । सर्वे यतंते स्वर्गाय तपोदानव्रतादिभिः

ໃນກົງກະຫຼົບແຫ່ງຈັກກະວານທັງປວງ ບໍ່ມີສິ່ງໃດຮື່ນລົມຍິ່ງກວ່າ ສະຫວັນ; ດັ່ງນັ້ນທຸກຄົນຈຶ່ງພາກພຽນເພື່ອສະຫວັນ ດ້ວຍຕະປະ, ທານ, ວຣະຕະ ແລະອື່ນໆ।

Verse 40

स्वर्लोकादपिरम्याणि पातालानीति नारदः । प्राह स्वर्गसदां मध्ये पातालेभ्यः समागतः

ພຣະນາຣະດະ ເມື່ອຂຶ້ນມາຈາກ ປາຕາລ ແລ້ວ ໄດ້ກ່າວກາງສະພາແຫ່ງສະຫວັນວ່າ: “ປາຕາລທັງຫຼາຍ ຍິ່ງຮື່ນລົມກວ່າ ສະຫວັນ ອີກ”

Verse 41

आह्लादकारिणः शुभ्रा मणयो यत्र सुप्रभाः । नागांगाभरणप्रोताः पातालं केन तत्समम्

ທີ່ນັ້ນ ມີແກ້ວມະນີຂາວຜຸດຜ່ອງ ສຸກສະຫວ່າງ ຊື່ນບານໃຈ ສ່ອງປະກາຍຢ່າງຍິ່ງ; ຖືກຮ້ອຍເປັນເຄື່ອງປະດັບໃນກາຍນາຄ—ປາຕາລແບບນັ້ນ ຈະມີສິ່ງໃດເທົ່າໄດ້?

Verse 42

दैत्यदानवकन्याभिरितश्चेतश्च शोभिते । पाताले कस्य न प्रीतिर्विमुक्तस्यापि जायते

ໃນປາຕາລາ ອັນປະດັບງາມທຸກທິດດ້ວຍນາງສາວແຫ່ງໄດຕະຍະ ແລະ ດານະວະ ໃຜຈະບໍ່ເກີດປີຕິ? ແມ່ນແຕ່ຜູ້ພົ້ນຈາກຕັນຫາກໍຍັງຮູ້ສຶກລະອຽດແຫ່ງຄວາມຍິນດີຢູ່ນັ້ນ។

Verse 43

दिवार्करश्मयस्तत्र प्रभां तन्वंति नातपम् । शशिनश्च न शीताय निशि द्योताय केवलम्

ທີ່ນັ້ນ ຮັດສະມີຕາເວັນແຜ່ແຕ່ແສງສະຫວ່າງ ບໍ່ແຜ່ຄວາມຮ້ອນເຜົາ; ແລະ ດວງຈັນກໍບໍ່ໄດ້ເພື່ອຄວາມໜາວ ແຕ່ເພື່ອສ່ອງສະຫວ່າງຍາມຄ່ຳຄືນເທົ່ານັ້ນ।

Verse 44

यत्र न ज्ञायते कालो गतोपि दनुजादिभिः । वनानि नद्यो रम्याणि सदंभांसि सरांसि च

ທີ່ນັ້ນ ແມ່ນແຕ່ຍຸກສະໄໝຜ່ານໄປແກ່ພວກດານະວະ ແລະ ອື່ນໆ ກໍບໍ່ຮູ້ສຶກເຖິງເວລາ; ແລະມີປ່າງາມ ແມ່ນ້ຳຮື່ນຮົມ ພ້ອມທັງສະນ້ຳທີ່ມີນ້ຳອຸດົມຢູ່ເທື່ອງໆ।

Verse 45

कलाः पुंस्को किलालापाः सुचैलानि शुचीनि च । भूषणान्यतिरम्याणि गंधाद्यमनुलेपनम्

ທີ່ນັ້ນມີສິລະປະ ແລະ ຖ້ອຍຄຳສົນທະນາອັນອ່ອນຫວານ; ມີເຄື່ອງນຸ່ງຫົ່ມລະອຽດ ບໍລິສຸດ ແລະ ສະຫວ່າງໄສ; ມີເຄື່ອງປະດັບງາມຍິ່ງ; ແລະມີນ້ຳຫອມ ກັບເຄື່ອງຊະໂລມກາຍເປັນຕົ້ນ।

Verse 46

वीणावेणुमृदंगादि निस्वनाः श्रुतिहारिणः । हाटकेशं महालिंगं यत्र वै सर्वकामदम्

ທີ່ນັ້ນມີສຽງດົນຕີຈາກ ວີນາ, ຂຸ່ຍ, ມຣິດັງກະ ແລະ ເຄື່ອງດົນຕີອື່ນໆ ອັນດຶງດູດໃຈ; ແລະທີ່ນັ້ນມີມະຫາລິງຄະນາມ “ຫາຏະເກສະ” ຜູ້ປະທານຄວາມປາດຖະນາທັງປວງແທ້ໆ।

Verse 47

एतान्यन्यानि रम्याणि भोग्योग्यानि दानवैः । दैत्योरगैश्च भुज्यंते पातालांतरगोचरैः

ສິ່ງເພີ່ນພໍໃຈເຫຼົ່ານີ້ ແລະອື່ນໆອີກຫຼາຍ—ຄວນແກ່ການເສບສຸກ—ຖືກດານະວະເສບ ແລະດາຍຕະກັບນາກ ຜູ້ຢູ່ອາໄສແລະສັນຈອນໃນພາກຕ່າງໆແຫ່ງປາຕາລະ ກໍເສບເຊັ່ນກັນ।

Verse 48

पातालेभ्योपि वै रम्यं द्विज वर्षमिलावृतम् । रत्नसानुं समाश्रित्य परितः परिसंस्थितम्

ແມ່ນແຕ່ງາມກວ່າປາຕາລະທັງຫຼາຍ ຄືດິນແດນຊື່ ອິລາວຣິຕ-ວັຣສະ ໂອ ທະວິຊະ; ອາໄສຕາມໄຫຼ່ເຂົາດຸດດັ່ງຮັດຕະນະ ແລະຖືກໂອບລ້ອມຢູ່ທຸກທິດໂດຍຮອບ।

Verse 49

सदा सुकृतिनो यत्र सर्वभोगभुजो द्विज । नवयौवनसंपन्ना नित्यं यत्र मृगीदृशः

ທີ່ນັ້ນ ໂອ ທະວິຊະ ຜູ້ມີບຸນກຸສົນຍ່ອມເສບບອກທຸກປະການຢູ່ເສມອ; ແລະທີ່ນັ້ນ ນາງຜູ້ມີດວງຕາດຸດດັ່ງມະຣີຄະ ຍ່ອມມີວັຍໜຸ່ມສົດໃໝ່ເປັນນິດ।

Verse 50

भोगभूमिरियं प्रोक्ता श्रेयो विनिमयार्जिता । भुज्यते त्वद्विधैर्लोकैस्तीर्थाभित्यक्त देहकैः

ດິນແດນນີ້ຖືກກ່າວວ່າເປັນ ‘ພູມິແຫ່ງການເສບສຸກ’—ປານດັ່ງໄດ້ມາໂດຍແລກກັບຄຸນຄ່າທາງທຳອັນສູງ; ຜູ້ເປັນເຊັ່ນທ່ານ ຜູ້ລະກາຍທີ່ຕີຣຖະອັນສັກສິດ ຍ່ອມໄດ້ປະສົບແລະເສບສິ່ງນີ້।

Verse 51

अक्लीबभाषिभिश्चापि पुत्रक्षेत्राद्यहीनकैः । परोपकारसंक्षीणसुखायुर्धनसंचयैः

ຍັງມີຜູ້ອື່ນໆທີ່ໄດ້ເສບດ້ວຍ ຄືຜູ້ເວົ້າຈາບໍ່ມີຄວາມຂີ້ຂະຍານ, ຜູ້ບໍ່ຂາດບຸດ ນາ ແລະອື່ນໆ; ແລະຜູ້ທີ່ຄັງແຫ່ງຄວາມສຸກ ອາຍຸ ແລະຊັບສິນ ເພີ່ມພູນດ້ວຍການເກື້ອກູນຜູ້ອື່ນ।

Verse 52

संति द्वीपा ह्यनेका वै पारावारांतरस्थिताः । जंबूद्वीपसमो द्वीपो न क्वापि जगतीतले

ແທ້ຈິງມີທະວີບຫຼາຍຢູ່ໃນອານາເຂດລະຫວ່າງຝັ່ງໄກທັງສອງຂອງມະຫາສະມຸດແຫ່ງຈັກກະວານ; ແຕ່ໃນພື້ນໂລກນີ້ບໍ່ມີທະວີບໃດເທົ່າທຽມກັບ ຊັມພູທະວີບ ເລີຍ.

Verse 53

तत्रापि नववर्षाणि भारतं तत्र चोत्तमम् । कर्मभूमिरियं प्रोक्ता देवानामपिदुर्लभा

ໃນຊັມພູທະວີບນັ້ນກໍມີວັດສະ (varṣa) ເກົ້າພາກ; ໃນນັ້ນ ພາຣະຕະ ເປັນພາກທີ່ປະເສີດສຸດ. ດິນແດນນີ້ຖືກກ່າວວ່າເປັນ ກັມມະພູມິ ທີ່ແມ່ນແຕ່ເທວະກໍຍາກຈະໄດ້ບັນລຸ.

Verse 54

अष्टौ किंपुरुषादीनि देवभोग्यानि तानि तु । तेषु स्वर्गात्समागत्य रमंते त्रिदिवौकसः

ວັດສະອື່ນອີກ 8 ພາກ—ເລີ່ມດ້ວຍ ກິມປຸຣຸສະ—ແທ້ຈິງເປັນຖິ່ນທີ່ໃຫ້ເທວະເສວຍສຸກ; ຜູ້ຢູ່ໃນໄຕໂລກລົງມາຈາກສະຫວັນ ແລ້ວຮື່ນເຮີງຢູ່ທີ່ນັ້ນ.

Verse 55

योजनानां सहस्राणि नवविस्तारतस्त्विदम् । भारतं प्रथमं वर्षं मेरोर्दक्षिणतः स्थितम्

ພາຣະຕະວັດສະນີ້ກວ້າງເຖິງ 9,000 ໂຢຊະນະ; ນີ້ແມ່ນວັດສະທຳອິດ ຕັ້ງຢູ່ທາງໃຕ້ຂອງພູເມຣຸ.

Verse 56

तत्रापि हिमविंध्याद्रेरंतरं पुण्यदं परम् । गंगायमुनयोर्मध्ये ह्यंतर्वेदी भुवः पराः

ໃນນັ້ນ ດິນແດນລະຫວ່າງພູຫິມາລະຍະ ແລະ ພູວິນທະຍະ ເປັນຖິ່ນທີ່ໃຫ້ບຸນອັນສູງສຸດ. ແລະລະຫວ່າງ ຄົງຄາ ກັບ ຢະມຸນາ ມີ ອັນຕະຣະເວທີ—ເປັນດິນແດນອັນສູງສົ່ງໃນໂລກ.

Verse 57

कुरुक्षेत्रं हि सर्वेषां क्षेत्राणामधिकं ततः । ततोपि नैमिषारण्यं स्वर्गसाधनमुत्तमम्

ກຸຣຸເກດສະຕຣະ ແທ້ຈິງແລ້ວ ສູງສົ່ງກວ່າກະເສດສັກສິດທັງປວງ; ແຕ່ຍິ່ງກວ່ານັ້ນ ໄນມິສາຣັນຍະ ແມ່ນສາທະນະອັນຍອດເຢັ້ຍເພື່ອໄດ້ຮັບສະຫວັນ

Verse 58

नैमिषारण्यतोपीह सर्वस्मिन्क्षितिमंडले । सर्वेभ्योपि हि तीर्थेभ्यस्तीर्थराजो विशिष्यते

ແລະຍິ່ງກວ່າໄນມິສາຣັນຍະ ໃນວົງມົນຂອງແຜ່ນດິນທັງປວງນີ້ ‘ຕີຣະທະຣາຊ’ ຍືນເດັ່ນເປັນເອກ ເຫນືອຕີຣະທະທັງຫມົດ

Verse 60

यागाः सर्वे मया पूर्वं तुलया विधृता द्विज । तच्च तीर्थवरं रम्यं कामिकं कामपूरणात

ໂອ ດວິຊະ (ພຣາຫມັນ), ກ່ອນນີ້ຂ້າໄດ້ຊັ່ງຍາກະທັງປວງດ້ວຍຕາຊັ່ງ; ແລະຕີຣະທະອັນງາມຍອດນັ້ນຖືກຮູ້ວ່າ ‘ກາມິກ’ ເພາະມັນບັນດານໃຫ້ຄວາມປາຖະໜາສຳເລັດ

Verse 61

दृष्ट्वा प्रकृष्टयागेभ्यः पुष्टेभ्यो दक्षिणादिभिः । प्रयागमिति तन्नाम कृतं हरिहरादिभिः

ເມື່ອເຫັນວ່າມັນຍັງເຫນືອກວ່າຍາກະອັນປະເສີດທີ່ອຸດົມດ້ວຍທານ ແລະ ດັກຊິນາ ເປັນຕົ້ນ, ຮຣິ, ຮຣະ ແລະອື່ນໆ ຈຶ່ງຕັ້ງນາມວ່າ ‘ປຣະຍາກ’

Verse 62

नाममात्रस्मृतेर्यस्य प्रयागस्य त्रिकालतः । स्मर्तुः शरीरे नो जातु पापं वसति कुत्रचित्

ຜູ້ໃດລະລຶກເຖິງປຣະຍາກ ແມ່ນແຕ່ດ້ວຍນາມຢ່າງດຽວ ໃນສາມການ (ເຊົ້າ ທ່ຽງ ແລງ), ບາບຍ່ອມບໍ່ອາດພັກອາໄສຢູ່ໃນກາຍຂອງຜູ້ນັ້ນໄດ້ເລີຍ

Verse 63

संति तीर्थान्यनेकानि पापत्राणकराणि च । न शक्तान्यधिकं दातुं कृतैनः परिशुद्धितः

ມີທີຣະຖະອັນສັກສິດຫຼາຍປະການ ທີ່ຄຸ້ມຄອງໃຫ້ພົ້ນຈາກບາບ; ແຕ່ບໍ່ອາດປະທານຄວາມບໍລິສຸດເກີນກວ່າການຊໍາລະບາບທີ່ເຄີຍກະທໍາໃຫ້ໝົດສິ້ນໄດ້।

Verse 64

जन्मांतरेष्वसंख्येषु यः कृतः पापसंचयः । दुष्प्रणोद्यो हि नितरां व्रतैर्दानैस्तपोजपैः

ກອງບາບທີ່ສະສົມມາໃນຊາດອື່ນໆອັນນັບບໍ່ຖ້ວນ ຍາກຢິ່ງຈະຂັບໄລ່; ແມ່ນແຕ່ດ້ວຍພຣະຕະ, ທານ, ຕະປະ ແລະ ຈະປະກໍຍາກຈະລຶບລ້າງໄດ້।

Verse 65

स तीर्थराजगमनोद्यतस्य शुभजन्मनः । अंगेषु वेपतेऽत्यंतं द्रुमो वातहतो यथा

ເມື່ອຜູ້ມີກໍາເນີດອັນມົງຄຸນນັ້ນ ຕັ້ງໃຈອອກເດີນທາງໄປຫາ “ພຣະຣາຊາແຫ່ງທີຣະຖະ” ອະວະຍະວະຂອງລາວສັ່ນໄຫວຢ່າງແຮງ ດັ່ງຕົ້ນໄມ້ຖືກລົມສັ່ນສະເທືອນ।

Verse 66

ततः क्रांतार्धमार्गस्य प्रयाग दृढचेतसः । पुंसः शरीरान्निर्यातुमपेक्षेत पदांतरम्

ຕໍ່ມາ ໂອ ປຣະຍາກ! ເມື່ອຜູ້ມີໃຈໝັ້ນຄົງນັ້ນ ເດີນຜ່ານໄປເຖິງຄື່ງທາງແລ້ວ ບາບຂອງລາວກໍພ້ອມຈະອອກຈາກກາຍ ຄອຍພຽງກ້າວຕໍ່ໄປເທົ່ານັ້ນ।

Verse 67

भाग्यान्नेत्रातिथीभूते तीर्थराजे महात्मनः । पलायते द्रुततरं तमः सूर्योदये यथा

ໂດຍບຸນວາສະນາ ເມື່ອ “ພຣະຣາຊາແຫ່ງທີຣະຖະ” ເປັນແຂກແກ່ດວງຕາຂອງມະຫາອາດມານັ້ນ ຄວາມມືດກໍຫນີໄປໄວຍິ່ງ ດັ່ງຄວາມມືດຍາມຄ່ໍາເມື່ອຕາເວັນຂຶ້ນ।

Verse 68

सप्तधातुमयी भूततनौ पापानि यानि वै । केशेषु तानि तिष्ठंति वपनाद्यांति तान्यपि

ບາບທັງຫຼາຍທີ່ມີຢູ່ໃນສັດຜູ້ມີກາຍອັນປະກອບດ້ວຍທາດ 7 ນັ້ນ ຍ່ອມໄປສະຖິດຢູ່ໃນເສັ້ນຜົມ; ແລະເມື່ອໂກນຜົມ ບາບເຫຼົ່ານັ້ນກໍຈາກໄປດ້ວຍ

Verse 69

स्वर्गदोमोक्षदश्चैव सर्वकामफलप्रदः । प्रयागस्तन्महत्क्षेत्रं तीर्थराज इति स्मृतः

ຜູ້ປະທານສະຫວັນ ແລະ ໂມກສະ ພ້ອມທັງໃຫ້ຜົນແຫ່ງຄວາມປາຖະໜາອັນຊອບທັງປວງ—ປຣະຍາກະ ແມ່ນເຂດສັກສິດອັນຍິ່ງໃຫຍ່ ທີ່ຖືກຈື່ຈຳວ່າ ‘ທີຣຖະຣາຊ’ ຣາຊາແຫ່ງທີຣຖະ

Verse 70

पुण्यराशिं च विपुलं पुण्यान्भोगान्यथेप्सितान् । स्वर्गं प्राप्नोति तत्पुण्यान्निष्कामो मोक्षमाप्नुयात्

ດ້ວຍບຸນນັ້ນ ຍ່ອມໄດ້ກອງບຸນອັນໃຫຍ່ ແລະ ຄວາມສຸກອັນພຶງປາຖະໜາຢ່າງຊອບ; ພ້ອມທັງໄດ້ສະຫວັນ; ແຕ່ຜູ້ນິສກາມ (ບໍ່ມີຄວາມຢາກ) ຍ່ອມໄດ້ໂມກສະດ້ວຍບຸນນັ້ນເອງ

Verse 71

स्नायाद्योभिलषन्मोक्षं कामानन्यान्विहाय च । सोपि मोक्षमवाप्नोति कामदात्तीर्थराजतः

ຜູ້ໃດອາບນ້ຳຢູ່ນີ້ ປາຖະໜາໂມກສະ ແລະ ລະທິ້ງຄວາມປາຖະໜາອື່ນ—ຜູ້ນັ້ນກໍໄດ້ໂມກສະຈາກທີຣຖະຣາຊ ຜູ້ປະທານພອນ

Verse 72

तीर्थराजं परित्यज्य योऽन्यस्मात्काममिच्छति । भारताख्ये महावर्षे स कामं नाप्नुयात्स्फुटम्

ຜູ້ໃດລະທິ້ງທີຣຖະຣາຊ ແລ້ວໄປປາຖະໜາການສຳເລັດຄວາມຢາກຈາກທີ່ອື່ນ ໃນມະຫາວັດສະ (ມະຫາວັຣສະ) ທີ່ຊື່ວ່າ ພາຣະຕະ ນີ້ ກໍຈະບໍ່ໄດ້ຄວາມຢາກນັ້ນຢ່າງແນ່ຊັດ

Verse 73

सत्यलोके प्रयागे च नांतरं वेद्म्यहं द्विज । तत्र ये शुभकर्माणस्ते मल्लोकनिवासिनः

ດູກ່ອນພາມ, ຂ້າພະເຈົ້າບໍ່ເຫັນຄວາມແຕກຕ່າງລະຫວ່າງ ສັດຈະໂລກ ແລະ ປະຢາກ. ຜູ້ທີ່ກະທໍາຄວາມດີໃນທີ່ນັ້ນ ຍ່ອມໄດ້ເປັນຜູ້ນໍາພາໃນແດນສັກສິດຂອງຂ້າພະເຈົ້າ.

Verse 74

तीर्थाभिलाषिभिर्मर्त्यैस्सेव्यं तीर्थांतरं नहि । अन्यत्र भूमिवलये तीर्थराजात्प्रया गतः

ສໍາລັບມະນຸດຜູ້ປາຖະຫນາການສະແຫວງບຸນ, ບໍ່ຈໍາເປັນຕ້ອງຊອກຫາສະຖານທີ່ສັກສິດອື່ນໃດໃນໂລກນີ້ ນອກຈາກ ປະຢາກ, ຜູ້ເປັນລາຊາແຫ່ງສະຖານທີ່ສັກສິດທັງຫລາຍ.

Verse 75

यथांतरं द्विजश्रेष्ठ भूपेत्वितरसेवके । दृष्टांतमात्रं कथितं प्रयागेतर तीर्थयोः

ດູກ່ອນພາມຜູ້ປະເສີດ, ເຊັ່ນດຽວກັບທີ່ມີຄວາມແຕກຕ່າງຢ່າງໃຫຍ່ຫຼວງລະຫວ່າງກະສັດ ແລະ ຜູ້ຮັບໃຊ້, ຄວາມແຕກຕ່າງລະຫວ່າງ ປະຢາກ ແລະ ສະຖານທີ່ສັກສິດອື່ນໆ ກໍຖືກກ່າວໄວ້ພຽງເພື່ອເປັນຕົວຢ່າງເທົ່ານັ້ນ.

Verse 76

यथाकथंचित्तीर्थेऽस्मिन्प्राणत्यागं करोति यः । तस्यात्मघातदोषो न प्राप्नुयादीप्सितान्यपि

ຜູ້ໃດກໍຕາມ ທີ່ສະລະຊີວິດ ທີ່ສະຖານທີ່ສັກສິດແຫ່ງນີ້ ດ້ວຍວິທີໃດກໍຕາມ ຍ່ອມບໍ່ຕ້ອງໂທດແຫ່ງການຂ້າຕົວຕາຍ ແຕ່ກັບບັນລຸເຖິງສິ່ງທີ່ຕົນປາຖະຫນາ.

Verse 77

यस्य भाग्यवतश्चात्र तिष्ठंत्यस्थीन्यपि द्विज । न तस्य दुःखलेशोपि क्वापि जन्मनि जायते

ດູກ່ອນພາມ, ແມ້ພຽງກະດູກຂອງຜູ້ມີບຸນຈະຍັງຄົງຢູ່ ທີ່ນີ້, ຄວາມທຸກແມ້ພຽງເລັກນ້ອຍກໍຈະບໍ່ເກີດຂຶ້ນແກ່ລາວໃນພົບຊາດໃດໆເລີຍ.

Verse 78

ब्रह्महत्यादि पापानां प्रायश्चित्तं चिकीर्षुणा । प्रयागं विधिवत्सेव्यं द्विजवाक्यान्न संशयः

ຜູ້ໃດປາຖະນາຈະກະທຳ «ປຣາຍັດຈິດ» ເພື່ອຊົດໃຊ້ບາບ ເຊັ່ນ ບຣະຫມະຫັດຕະຍາ ພຶງໄປນະມັດສະການປຣະຍາກ ຕາມພິທີອັນຖືກຕ້ອງ—ຕາມວາຈາຂອງດວິຊະຜູ້ຮູ້ ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສເລີຍ।

Verse 79

किं बहूक्तेन विप्रेंद्र महोदयमभीप्सुना । सेव्यं सितासितं तीर्थं प्रकृष्टं जगतीतले

ຈະກ່າວຫຼາຍໄປເພື່ອຫຍັງ ໂອ ວິປຣະເອນດຣະ? ຜູ້ໃດປາຖະນາມະໂຫອຸດະຍະ ແລະຄວາມຮຸ່ງເຮືອງ ພຶງໄປນະມັດສະການ «ສິຕາສິຕະ ຕີຣຖະ» ອັນປະເສີດສຸດໃນແຜ່ນດິນ।

Verse 80

प्रयागतोपि तीर्थेशात्सर्वेषु भुवनेष्वपि । अनायासेन वै मुक्तिः काश्यां देहावसानतः

ແມ່ນແຕ່ເຫນືອກວ່າປຣະຍາກ ຜູ້ເປັນເຈົ້າແຫ່ງຕີຣຖະທັງປວງ ແລະໃນໂລກທັງຫມົດ ການຫຼຸດພົ້ນ (ໂມກສະ) ຍ່ອມໄດ້ມາໂດຍງ່າຍ ເມື່ອຊີວິດສິ້ນລົງທີ່ກາຊີ।

Verse 81

प्रयागादपि वै रम्यमविमुक्तं न संशयः । यत्र विश्वेश्वरः साक्षात्स्वयं समधितिष्ठति

ອະວິມຸກຕະ ງາມຍິ່ງກວ່າປຣະຍາກ—ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສ—ເພາະທີ່ນັ້ນ ວິສເວສະວະຣະ ປະທັບຢູ່ດ້ວຍພຣະອົງເອງ ຢ່າງປະຈັກພະຍານ।

Verse 82

अविमुक्तान्महाक्षेत्राद्विश्वेश समधिष्ठितात् । न च किंचित्क्वचिद्रम्यमिह ब्रह्मांडगोलके

ເຫນືອກວ່າອະວິມຸກຕະ ມະຫາເຂດສັກສິດ ທີ່ວິສເວສະປົກຄອງປະທັບຢູ່ ໃນວົງກົມແຫ່ງພຣະພົມມະອານັນດະນີ້ ບໍ່ມີບ່ອນໃດເລີຍທີ່ປະເສີດກວ່ານັ້ນ।

Verse 83

अविमुक्तमिदं क्षेत्रमपि ब्रह्मांडमध्यगम् । ब्रह्मांडमध्ये न भवेत्पंचक्रोशप्रमाणतः

ເຂດສັກສິດອະວິມຸກຕະນີ້ ຢູ່ແມ່ນກາງກົງຂອງພຣະຫມານຑະ (ໄຂ່ຈັກກະວານ) ແທ້ໆ. ໃນພຣະຫມານຑະ ບໍ່ມີສິ່ງອື່ນໃດທີ່ມີຂະໜາດເທົ່າ—ກວ້າງຫ້າ ກໂຣຊາ.

Verse 84

यथायथा हि वर्धेत जलमेकार्णवस्य च । तथातथोन्नयेदीशस्तत्क्षेत्रं प्रलयादपि

ເມື່ອນ້ຳໃນມະຫາສະມຸດຈັກກະວານອັນດຽວ ສູງຂຶ້ນເທົ່າໃດ ພຣະອີສະວະຣະກໍຍົກເຂດສັກສິດນັ້ນຂຶ້ນເທົ່ານັ້ນ—ແມ່ນແຕ່ໃນການປຣະລະຍະ.

Verse 85

क्षेत्रमेतत्त्रिशूलाग्रे शूलिनस्तिष्ठति द्विज । अंतरिक्षेन भूमिष्ठं नेक्षंते मूढबुद्धयः

ໂອ ດວິຊະ, ເຂດສັກສິດນີ້ສະຖິດຢູ່ທີ່ປາຍຕຣິຊູລຂອງພຣະສິວະຜູ້ຖືຕຣິຊູລ. ແມ່ນຢູ່ເທິງດິນແຕ່ຜູ້ປັນຍາມືດບອດບໍ່ເຫັນ ເພາະມີສະພາບແຫ່ງອັນຕະຣິກສະດ້ວຍ.

Verse 86

सदा कृतयुगं चात्र महापर्वसदाऽत्र वै । न ग्रहाऽस्तोदयकृतो दोषो विश्वेश्वराश्रमे

ທີ່ນີ້ເປັນກຣິຕະຍຸກຢູ່ເສມອ; ທີ່ນີ້ແທ້ໆເປັນມະຫາປັຣວະອັນສັກສິດຢູ່ຕະຫຼອດ. ໃນອາສຣົມຂອງພຣະວິສເວສະວະຣະ ບໍ່ມີໂທດອັນເກີດຈາກການຕົກຫຼືຂຶ້ນຂອງດາວເຄາະ.

Verse 87

सदा सौम्यायनं तत्र सदा तत्र महोदयः । सदैव मंगलं तत्र यत्र विश्वेश्वरस्थितिः

ທີ່ນັ້ນມີສາຍທາງອັນມົງຄຸນຄື ສົມຍາຍະນະ ຢູ່ເສມອ; ທີ່ນັ້ນມີມະໂຫດະຍະ—ຄວາມຍົກສູງແລະຄວາມຮຸ່ງເຮືອງ—ຢູ່ເສມອ. ບ່ອນໃດທີ່ພຣະວິສເວສະວະຣະສະຖິດ ບ່ອນນັ້ນມີແຕ່ມົງຄຸນຕະຫຼອດໄປ.

Verse 88

यथाभूमितले विप्र पुर्यः संति सहस्रशः । तथा काशी न मंतव्या क्वापि लोकोत्तरात्वियम्

ໂອ ວິປຣະ, ແມ່ນວ່າໃນແຜ່ນດິນມີນະຄອນນັບພັນ ແຕ່ກາສີບໍ່ຄວນເຫັນເປັນພຽງນະຄອນໜຶ່ງໃນນັ້ນ; ເພາະນະຄອນນີ້ແທ້ຈິງເປັນ “ໂລກຸດຕະຣະ” ເຫນືອໂລກທັງປວງ.

Verse 89

मया सृष्टानि विप्रेंद्र भुवनानि चतुर्दश । अस्याः पुर्या विनिर्माता स्वयं विश्वेश्वरः प्रभुः

ໂອ ຜູ້ເປັນເລີດໃນພຣາຫມັນ, ໂດຍເຮົາໄດ້ສ້າງພູວະນະທັງສິບສີ່; ແຕ່ຜູ້ສ້າງນະຄອນນີ້ແມ່ນພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ ວິສເວສະວະຣະ ໂດຍພຣະອົງເອງ.

Verse 90

पुरा यमस्तपस्तप्त्वा बहुकालं सुदुष्करम् । त्रैलोक्याधिकृतिं प्राप्तस्त्यक्त्वा वाराणसीं पुरीम्

ໃນການກ່ອນ ພຣະຍົມໄດ້ບຳເພັນຕະປະອັນຫນັກໜ່ວງເປັນເວລາຍາວນານ; ເມື່ອໄດ້ອຳນາດເຫນືອໄຕໂລກແລ້ວ ກໍຈາກໄປ ໂດຍປະຖິ້ມນະຄອນວາຣານະສີໄວ້.

Verse 91

चराचरस्य सर्वस्य यानि कर्माणि तानि वै । गोचरे चित्रगुप्तस्य काशीवासिकृतादृते

ກຳທັງປວງຂອງສັດທັງຈອນແລະອະຈອນ ລ້ວນເຂົ້າໃນຂອບເຂດບັນທຶກຂອງ ຈິດຣະຄຸບຕະ—ແຕ່ຍົກເວັ້ນກຳຂອງຜູ້ພຳນັກຢູ່ກາສີ.

Verse 92

प्रवेशो यमदूतानां न कदाचिद्द्विजोत्तम । मध्ये काशीपुरी क्वापि रक्षिणस्तत्र तद्गणाः

ໂອ ທະວິໂຈຕະມະ, ທູດຂອງພຣະຍົມບໍ່ເຄີຍເຂົ້າໄປໃນກາງນະຄອນກາສີປູຣີເລີຍ; ທີ່ນັ້ນ ຄະນະ (ກະນະ) ຂອງພຣະສິວະຢືນເປັນຜູ້ພິທັກ.

Verse 93

स्वयं नियंता विश्वेशस्तत्र काश्यां तनुत्यजाम् । तत्रापि कृतपापानां नियंता कालभैरवः

ໃນກາສີ ຜູ້ທີ່ສະລະກາຍຢູ່ທີ່ນັ້ນ ມີພຣະວິສເວສະ (ພຣະສິວະ) ເປັນຜູ້ຄວບຄຸມສູງສຸດໂດຍພຣະອົງເອງ। ແຕ່ແມ່ນຢູ່ທີ່ນັ້ນກໍ ຜູ້ກໍ່ບາບຈະມີກາລະໄພຣະວະເປັນຜູ້ປົກຄອງອັນເຂັ້ມງວດ।

Verse 94

तत्र पापं न कर्तव्यं दारुणा रुद्रयातना । अहो रुद्रपिशाचत्वं नरकेभ्योपि दुःसहम्

ດັ່ງນັ້ນ ໃນສະຖານທີ່ນັ້ນຢ່າເຮັດບາບ ເພາະການລົງທັນຂອງຣຸທຣະນັ້ນຮ້າຍແຮງຢ່າງຍິ່ງ। ແທ້ຈິງ ການກາຍເປັນ “ຣຸທຣະ-ປິສາດ” ທົນບໍ່ໄດ້ຍິ່ງກວ່ານະລົກທັງຫຼາຍ।

Verse 95

पापमेव हि कर्तव्यं मतिरस्ति यदीदृशी । सुखेनान्यत्र कर्तव्यं मही ह्यस्ति महीयसी

ຖ້າໃຈຄິດຢ່າງນັ້ນວ່າຈະເຮັດບາບແຕ່ຢ່າງດຽວ ກໍຈົ່ງໄປເຮັດທີ່ອື່ນໂດຍສະດວກ—ເພາະແຜ່ນດິນນີ້ກວ້າງໃຫຍ່ຫຼາຍ। (ແຕ່ບໍ່ແມ່ນໃນກາສີ)

Verse 96

अपि कामातुरो जंतुरेकां रक्षति मातरम् । अपि पापकृता काशी रक्ष्या मोक्षार्थिनैकिका

ແມ່ນແຕ່ສັດທີ່ຖືກກາມຕັນຫາຮົ່ມຮ້ອນ ກໍຍັງປົກປ້ອງແມ່ພຽງຜູ້ດຽວຂອງຕົນ। ດັ່ງນັ້ນ ແມ່ນວ່າຈະມີບາບເກີດຂຶ້ນ ຜູ້ປາຖະໜາໂມກສະພຶງພິທັກກາສີ—ກາສີພຽງແຫ່ງດຽວ—ໃຫ້ດີ।

Verse 97

परापवादशीलेन परदाराभिलाषिणा । तेन काशी न संसेव्या क्व काशी निरयः क्व सः

ຜູ້ທີ່ມັກນິນທາຜູ້ອື່ນ ແລະໂລບຢາກໄດ້ເມຍຂອງຄົນອື່ນ ບໍ່ຄວນເຂົ້າໄປຢູ່ຫຼືພຶ່ງພາກາສີ। ກາສີຈະກ່ຽວຫຍັງກັບນະລົກ—ແລະຄົນແບບນັ້ນຈະກ່ຽວຫຍັງກັບກາສີ?

Verse 98

अभिलष्यंति ये नित्यं धनं चात्र प्रतिग्रहैः । परस्वं कपटैर्वापि काशी सेव्या न तैर्नरैः

ຜູ້ໃດທີ່ໂລບຫາຊັບສິນຢູ່ເປັນນິດດ້ວຍການຮັບຂອງຖວາຍ ຫຼືຫລອກລວງເອົາຊັບຂອງຄົນອື່ນ—ຄົນແບບນັ້ນບໍ່ຄວນໄປສັກກາລະກາສີ।

Verse 99

परपीडाकरं कर्म काश्यां नित्यं विवर्जयेत् । तदेव चेत्किमत्र स्यात्काशीवासो दुरात्मनाम्

ໃນກາສີ ຄວນຫຼີກເວັ້ນກຳທີ່ເຮັດໃຫ້ຜູ້ອື່ນເຈັບປວດຢູ່ເປັນນິດ। ຖ້າຍັງເຮັດການເບຍດບຽນນັ້ນຢູ່ນີ້ ແລ້ວການຢູ່ກາສີຈະເປັນປະໂຫຍດຫຍັງແກ່ຄົນໃຈຊົ່ວ?

Verse 100

त्यक्त्वा वैश्वेश्वरीं भक्तिं येऽन्यदेवपरायणाः । सर्वथा तैर्न वस्तव्या राजधानी पिनाकिनः

ຜູ້ໃດທີ່ລະທິ້ງພັກຕິຕໍ່ ໄວສເວສະວະຣະ (Vaiśveśvara) ແລ້ວໄປພຶ່ງພາເທວະອື່ນ—ບໍ່ຄວນຢູ່ໃນນະຄອນຫຼວງຂອງປິນາກິນ (ພຣະສິວະ) ໂດຍດັດຂາດ।

Verse 110

न योगेन विना ज्ञानं योगस्तत्त्वार्थशीलनम् । गुरूपदिष्टमार्गेण सदाभ्यासवशेन च

ບໍ່ມີໂຍຄະ ກໍບໍ່ມີຍານແທ້। ໂຍຄະແມ່ນການພິຈາລະນາອັນມີວິໄນຕໍ່ຄວາມໝາຍແຫ່ງສັດຕະຕັດ—ດຳເນີນຕາມມັກທີ່ຄູຣຸສອນ ແລະດຳລົງໄດ້ດ້ວຍການຝຶກປະຕິບັດຢ່າງສະເໝີ।

Verse 114

उक्तेति विररामाजः शृण्वतोर्गणयोस्तयोः । सोपि प्रमुदितश्चाभूच्छिवशर्मा महामनाः

ເມື່ອກ່າວວ່າ “ດັ່ງນັ້ນເຖີດ” ຜູ້ຄວນເຄົາລົບກໍນິ່ງສງົບ ໃນຂະນະທີ່ກະນະ (gaṇa) ທັງສອງກຳລັງຟັງຢູ່। ແລະ ຊິວະຊັຣມາ ຜູ້ມີໃຈສູງ ກໍເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມປິຕິຍິນດີ।