Adhyaya 36

Verse 1

नारद उवाच । अतः परं किमभवत्तन्मे कथय सुव्रत । पूर्वं च तदशेषेण शंस मे वदताम्बर

ນາຣະດະກ່າວວ່າ: “ຕໍ່ຈາກນີ້ ມີສິ່ງໃດເກີດຂຶ້ນ? ຈົ່ງບອກແກ່ຂ້າພະເຈົ້າ ໂອ້ຜູ້ມີປະຕິຍານອັນດີງາມ. ແລະຈົ່ງເລົ່າໃຫ້ຄົບຖ້ວນດ້ວຍວ່າ ກ່ອນໜ້ານັ້ນເກີດຫຍັງຂຶ້ນ, ໂອ້ຜູ້ເລີດໃນຫມູ່ນັກກ່າວ.”

Verse 2

स्थिरीभूतं च तत्स्थानं कियत्कालं वदस्व मे । केन वै रक्ष्यमाणं च कस्याज्ञा वर्तते प्रभो

“ສະຖານທີ່ນັ້ນຕັ້ງມັ່ນຢູ່ໄດ້ດົນເທົ່າໃດ? ຈົ່ງບອກຂ້າພະເຈົ້າ. ແລະແທ້ຈິງແລ້ວ ຜູ້ໃດເປັນຜູ້ປົກປ້ອງຮັກສາ, ແລະດຳເນີນໄປພາຍໃຕ້ຄຳສັ່ງຂອງຜູ້ໃດ, ໂອ້ພຣະອົງ?”

Verse 3

ब्रह्मोवाच । त्रेतातो द्वापरांतं च यावत्कलिसमागमः । तावत्संरक्षणे चैको हनूमान्पवनात्मजः

ພຣະພຣະຫມາຕັດວ່າ: “ແຕ່ຍຸກເຕຣຕາ ຫາທ້າຍຍຸກດວາປະຣາ ຈົນກວ່າກາລີຈະມາ—ຕະຫຼອດເວລານັ້ນ ຜູ້ພິທັກຄຸ້ມຄອງມີພຽງຮານຸມານ ບຸດແຫ່ງພະວາຍຸ.”

Verse 4

समर्थो नान्यथा कोपि विना हनुमता सुत । लंका विध्वंसिता येन राक्षसाः प्रबला हताः

“ລູກເອີຍ ຖ້າບໍ່ມີຮານຸມານ ບໍ່ມີໃຜອື່ນສາມາດເຮັດໄດ້ເຊັ່ນນັ້ນ; ຜູ້ທີ່ທຳລາຍລັງກາ ແລະປາບອະສູນຣາກສະຜູ້ແຂງກ້າ ຄືທ່ານນັ້ນເອງ.”

Verse 5

स एव रक्षते तत्र रामादेशेन पुत्रक । द्विजस्याज्ञा प्रवर्तेत श्रीमातायास्तथैव च

“ລູກທີ່ຮັກ, ທ່ານນັ້ນເອງປົກປ້ອງບ່ອນນັ້ນຕາມພຣະບັນຊາຂອງພຣະຣາມ. ທີ່ນັ້ນ ຄຳສັ່ງຂອງດວິຊະ (ຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງ) ດຳລົງຢູ່ ແລະອຳນາດແຫ່ງພຣະມານດາສີຣີກໍດຳລົງເຊັ່ນກັນ.”

Verse 6

दिनेदिने प्रहर्षोभूज्जनानां तत्र वासिनाः । पठंति स्म द्विजास्तत्र ऋग्युजुःसामलक्षणान्

ມື້ແລ້ວມື້ເລົ່າ ຄວາມປິຕິຍິນດີເກີດຂຶ້ນໃນຫມູ່ຊາວບ້ານຜູ້ອາໄສຢູ່ທີ່ນັ້ນ. ທີ່ນັ້ນ ດວິຊະທັງຫຼາຍໄດ້ສວດສາທະຍາຍ ຣິກ, ຢະຈຸ, ແລະ ສາມ ພ້ອມດ້ວຍລັກສະນະ ແລະວິໄນແຫ່ງການຂັບສວດອັນຖືກຕ້ອງ.

Verse 7

अथर्वणमपि तत्र पठंति स्म दिवानिशम् । वेदनिर्घोषजः शब्दस्त्रैलोक्ये सचराचरे

ທີ່ນັ້ນ ພວກເຂົາຍັງສວດອະຖັຣວະເວທ ທັງກາງວັນແລະກາງຄືນ. ສຽງທີ່ເກີດຈາກການປະກາດເວທ ດັງກ້ອງໄປທົ່ວໄຕໂລກ—ທັງສິ່ງທີ່ເຄື່ອນໄຫວແລະສິ່ງທີ່ນິ່ງສະຫງົບ.

Verse 8

उत्सवास्तत्र जायंते ग्रामेग्रामे पुरेपुरे । नाना यज्ञाः प्रवर्तंते नानाधर्मसमाश्रिताः

ທີ່ນັ້ນ ບຸນງານມົງຄຸນເກີດຂຶ້ນໃນທຸກບ້ານ ແລະທຸກນະຄອນ. ຍັດຍະນານາປະເພດຖືກດຳເນີນ ອີງໃສ່ທຳມະຫຼາກຫຼາຍຮູບແບບ.

Verse 9

युधिष्ठिर उवाच । कदापि तस्य स्थानस्य भंगो जातोथ वा न वा । दैत्यैर्जितं कदा स्थानमथवा दुष्टराक्षसैः

ຢຸທິສຖິຣາກ່າວວ່າ: ສະຖານທີ່ສັກສິດນັ້ນເຄີຍຖືກທຳລາຍບໍ ຫຼືບໍ່ເຄີຍ? ເຄີຍຖືກດານະວະ ຫຼືຣາກຊະສະຜູ້ຊົ່ວຊ້າ ຍຶດຊະນະເມື່ອໃດບໍ?

Verse 10

व्यास उवाच । साधु पृष्टं त्वया राजन्धर्मज्ञस्त्वं सदा शुचिः । आदौ कलियुगे प्राप्ते यद्दत्तं तच्छृणुष्व भोः

ວະຍາສະກ່າວວ່າ: ດີແທ້ທີ່ທ່ານຖາມ ໂອ້ພະຣາຊາ; ທ່ານເປັນຜູ້ຮູ້ທຳມະ ແລະບໍລິສຸດເສມອ. ບັດນີ້ຈົ່ງຟັງ ໂອ້ຜູ້ສູງສົ່ງ ສິ່ງທີ່ຖືກກຳນົດໄວ້ເມື່ອກະລີຍຸກເລີ່ມມາຮອດ

Verse 11

लोकानां च हितार्थाय कामाय च सुखाय च । यज्ञं च कथयिष्यामि तत्सर्वं शृणु भूपते

ເພື່ອປະໂຫຍດແກ່ປະຊາຊົນ ເພື່ອໃຫ້ຄວາມປາຖະໜາອັນຊອບທຳສຳເລັດ ແລະເພື່ອຄວາມສຸກ ຂ້າພະເຈົ້າຈະບອກເລື່ອງຍັດຍະດ້ວຍ. ໂອ້ພະຣາຊາ ຈົ່ງຟັງໃຫ້ຄົບຖ້ວນ

Verse 12

इदानीं च कलौ प्राप्त आमो नामा वभूव ह । कान्यकुब्जाधिपः श्रीमान्धर्मज्ञो नीतितत्परः

ແລະເມື່ອກະລີຍຸກມາຮອດ ກໍມີພະຣາຊານາມວ່າ ອາໂມ. ພະອົງເປັນເຈົ້າແຫ່ງການຍະກຸບຊະອັນຮຸ່ງເຮືອງ ຮູ້ທຳມະ ແລະມຸ່ງໝັ້ນໃນນະໂຍບາຍການປົກຄອງອັນຖືກຕ້ອງ

Verse 13

शांतो दांतः सुशीलश्च सत्यधर्मपरायणः । द्वापरांते नृपश्रेष्ठ अनागमे कलौ युगे

ໂອ ພະຣາຊາຜູ້ປະເສີດ! ທ່ານນັ້ນສະງົບ ສຳລວມ ມີຈິດດີ ແລະຍຶດຫມັ້ນໃນສັດຈະກັບທຳມະ—ໃນທ້າຍດວາປະຣະ ກ່ອນກະລິຍຸກຈະມາເຖິງ।

Verse 14

भयात्कलिविशेषेण अधर्मस्य भयादिभिः । सर्वे देवाः क्षितिं त्यक्त्वा नैमिषारण्यमाश्रिताः

ເນື່ອງຈາກຄວາມຢ້ານ—ດ້ວຍຄວາມນ່າຢ້ານພິເສດໃນກະລິຍຸກ ແລະຄວາມຢ້ານອະທຳມະ—ເທວະທັງປວງລະທິ້ງໂລກ ແລ້ວໄປພຶ່ງໄພທີ່ ໄນມິສາຣັນຍະ।

Verse 15

रामोपि सेतुबंधं हि ससहायो गतो नृप

ໂອ ພະຣາຊາ! ແມ່ນແຕ່ພຣະຣາມາກໍ ໄປຍັງ ເສຕຸ-ບັນທະ ພ້ອມດ້ວຍຜູ້ຊ່ວຍເຫຼືອຂອງພຣະອົງ।

Verse 16

युधिष्ठिर उवाच । कीदृशं हि कलौ प्राप्ते भयं लोके सुदुस्तरम् । यस्मिन्सुरैः परित्यक्ता रत्नगर्भा वसुन्धरा

ຢຸທິສຖິຣະ ກ່າວວ່າ: ເມື່ອກະລິຍຸກມາເຖິງ ຄວາມຢ້ານອັນຍາກຈະຂ້າມພົ້ນໃດເກີດຂຶ້ນໃນໂລກ ຈົນເທວະລະທິ້ງວະສຸນທະຣາຜູ້ອຸ້ມຮັດຕະນະ?

Verse 17

व्यास उवाच । शृणुष्व कलिधर्मास्त्वं भविष्यंति यथा नृप । असत्यवादिनो लोकाः साधुनिन्दापरायणाः

ວະຍາສະ ກ່າວວ່າ: ໂອ ພະຣາຊາ ຈົ່ງຟັງ ວ່າທຳມະໃນກະລິຍຸກຈະເປັນແນວໃດ। ຜູ້ຄົນຈະເວົ້າຄຳບໍ່ຈິງ ແລະຫມົກມຸ່ນໃນການນິນທາຜູ້ດີ।

Verse 18

दस्युकर्मरताः सर्वे पितृभक्तिविवर्जिताः । स्वगोत्रदाराभिरता लौल्यध्यानपरायणाः

ທຸກຄົນຈະຫມົກມຸ່ນໃນວິທີຂອງໂຈນຮ້າຍ ປາດສະຈາກຄວາມເຄົາລົບບູຊາບັນພະບຸລຸດ; ຕິດໃຈສະຕຣີໃນໂຄດຕົນ ແລະຈົມຢູ່ໃນຄວາມຄິດທີ່ຖືກຄວາມໂລບອັນຜັນຜວນຂັບດັນ।

Verse 19

ब्रह्मविद्वेषिणः सर्वे परस्परविरोधिनः । शरणागतहंतारो भविष्यंति कलौ युगे

ທຸກຄົນຈະເປັນຜູ້ເກຽດຊັງພຣະພຣະຫມົດ/ລະບຽບເວດ ແລະຈະເປັນສັດຕູກັນເອງ; ໃນກາລີຍຸກ ກະທັ້ງຜູ້ມາຂໍພຶ່ງພາກໍຈະຖືກຂ້າຟັນ।

Verse 20

वैश्याचाररता विप्रा वेदभ्रष्टाश्च मानिनः । भविष्यंति कलौ प्राप्ते संध्यालोपकरा द्विजाः

ເມື່ອກາລີມາຮອດ ພຣາຫມັນຈະພໍໃຈໃນຈາຣີດຂອງພໍ່ຄ້າ ຫຼຸດຫຼິ້ນຈາກເວດ ແລະກາຍເປັນຜູ້ອວດອ້າງ; ແມ່ນແຕ່ເປັນດວິຊະກໍຈະລະເລີຍພິທີສັນທະຍາ।

Verse 21

शांतौ शूरा भये दीनाः श्राद्धतर्पणवर्जिताः । असुराचारनिरता विष्णुभक्तिविवर्जिताः

ໃນຍາມສະຫງົບຈະກ້າຫານ ແຕ່ເມື່ອພົບພະຍັນຕະລາຍຈະອ່ອນແອ; ຈະລະທິ້ງສຣາດທະ ແລະ ຕັຣປະນະ; ຈົມໃນອາຈານອະສູຣ ແລະປາດສະຈາກພັກຕິຕໍ່ພຣະວິສນຸ।

Verse 22

परवित्ताभिलाषाश्च उत्कोच ग्रहणे रताः । अस्नातभोजिनो विप्राः क्षत्रिया रणवर्जिताः

ເຂົາທັງຫຼາຍຈະໂລບຢາກຊັບຂອງຄົນອື່ນ ແລະມັກຮັບສິນບົນ; ພຣາຫມັນຈະກິນໂດຍບໍ່ອາບນ້ຳຊຳລະກາຍ ແລະກະສັດຕຣິຍະຈະຫຼີກເວັ້ນສະໜາມຮົບ।

Verse 23

भविष्यंति कलौ प्राप्ते मलिना दुष्टवृत्तयः । मद्यपानरताः सर्वेप्यया ज्यानां हि याजकाः

ເມື່ອກະລີຍຸກມາຮອດ ມະນຸດຈະມົນທິນ ແລະປະພຶດຊົ່ວ; ທຸກຄົນຈະຫຼົງໃນການດື່ມເຫຼົ້າ ແລະຍັງເປັນປຸໂຣຫິດປະກອບຍັດຍະໃຫ້ແກ່ຜູ້ບໍ່ສົມຄວນອີກດ້ວຍ।

Verse 24

भर्तृद्वेषकरा रामाः पितृद्वेषकराः सुताः । भ्रातृद्वेषकराः क्षुद्रा भविष्यंति कलौ युगे

ໃນກະລີຍຸກ ຍິງຈະເກີດຄວາມຊັງຕໍ່ຜົວ; ລູກຊາຍຈະຊັງພໍ່; ແລະຄົນໃຈຄັບແຄບຈະຊັງພີ່ນ້ອງ—ນີ້ແມ່ນສະພາບໃນຍຸກກະລີ।

Verse 25

गव्यविक्रयिणस्ते वै ब्राह्मणा वित्ततत्पराः । गावो दुग्धं न दुह्यंते संप्राप्ते हि कलौ युगे

ແທ້ຈິງ ພຣາຫມັນຈະກາຍເປັນຜູ້ຂາຍງົວ ມຸ່ງໃນຊັບສິນ; ແລະເມື່ອກະລີຍຸກມາຮອດ ງົວຈະບໍ່ໃຫ້ນ້ຳນົມເຫມືອນເກົ່າ।

Verse 26

फलंते नैव वृक्षाश्च कदाचिदपि भारत । कन्याविक्रय कर्त्तारो गोजाविक्रयकारकाः

ໂອ ພາຣະຕະ! ບາງຄັ້ງຕົ້ນໄມ້ຈະບໍ່ອອກຜົນເລີຍ; ແລະຈະມີຜູ້ຂາຍສາວນ້ອຍ ຜູ້ຄ້າງົວ ແມ່ນກະທັ້ງຜູ້ຂາຍເດັກນ້ອຍດ້ວຍ।

Verse 27

विषविक्रयकर्त्तारो रसविक्रयकारकाः । वेदविक्रयकर्त्तारो भविष्यंति कलौ युगे

ໃນກະລີຍຸກ ຈະມີຜູ້ຂາຍພິດ ຜູ້ຄ້າຂາຍລົດຊາດ/ຄວາມສຸກ ແລະແມ່ນກະທັ້ງຜູ້ຂາຍພຣະເວທເອງ।

Verse 28

नारी गर्भं समाधत्ते हायनैकादशेन हि । एकादश्युपवासस्य विरताः सर्वतो जनाः

ໃນກະລີຍຸກ ແມ່ຍິງຈະຕັ້ງຄັນໄດ້ແມ່ນແຕ່ອາຍຸສິບເອັດປີ; ແລະຜູ້ຄົນທົ່ວທຸກແຫ່ງຈະຫັນຫນີຈາກການຖືອຸປະວາສໃນວັນເອກາດະສີ (Ekādaśī)។

Verse 29

न तीर्थसेवनरता भविष्यंति च वाडवाः । बह्वाहारा भविष्यंति बहुनिद्रासमाकुलाः

ແມ່ຍິງຈະບໍ່ຍິນດີໃນການບໍລິການແລະໄປນະມັດສະການຕີຣຖະ (tīrtha) ອັນສັກສິດອີກ; ຈະກິນຫຼາຍເກີນ ແລະຖືກຄວາມງ່ວງນອນຫຼາຍຄອບງຳ।

Verse 30

जिह्मवृत्तिपराः सर्वे वेदनिंदापरायणाः । यतिनिंदापराश्चैव च्छद्मकाराः परस्परम्

ທຸກຄົນຈະມຸ່ງໄປສູ່ຄວາມປະພຶດຄົດຄຽວ ແລະຕັ້ງໃຈຕິຕຽນພຣະເວດ; ຍັງຈະຕິຕຽນຍະຕິ (yati) ຜູ້ບຳເນັດພຣະທຳ ແລະຫຼອກລວງກັນດ້ວຍຄວາມຫນ້າຊື່ໃຈຄົດ ແລະການປອມຕົວ।

Verse 31

स्पर्शदोषभयं नैव भविष्यति कलौ युगे । क्षत्रिया राज्यहीनाश्च म्लेच्छो राजा भविष्यति

ໃນກະລີຍຸກ ຄວາມຢ້ານກົວຕໍ່ມົນທິນຈາກການສຳຜັດອັນບໍ່ບໍລິສຸດຈະບໍ່ຫຼືອອີກ; ກະສັດຕຣິຍະ (kṣatriya) ຈະສູນອຳນາດ ແລະມເລັດຈະ (mleccha) ຈະເປັນກະສັດ।

Verse 32

विश्वासघातिनः सर्वे गुरुद्रोहरतास्तथा । मित्रद्रोहरता राजञ्छिश्नोदरपरायणाः

ທຸກຄົນຈະເປັນຜູ້ຫັກຫຼັງຄວາມໄວ້ວາງໃຈ ໝົກມຸ່ນໃນການທຳລາຍຄູອາຈານ (guru); ແລະ ໂອ ພຣະຣາຊາ ຍັງຈະຫັກຫຼັງມິດສະຫາຍ—ມຸ່ງແຕ່ຕັນຫາກາມ ແລະຄວາມຢາກແຫ່ງທ້ອງ।

Verse 33

एकवर्णा भविष्यंति वर्णाश्चत्वार एव च । कलौ प्राप्ते महाराज नान्यथा वचनं मम

ເມື່ອກະລິຍຸກມາຮອດ ໂອ້ ມະຫາຣາຊ ແມ່ນວ່າຈະເວົ້າເຖິງວັນນະສີ່ ແຕ່ທຸກຄົນຈະປົນປົວເປັນດັ່ງວັນນະດຽວອັນສັບສົນ; ຄໍາຂ້າພະເຈົ້າບໍ່ເປັນອື່ນ

Verse 34

एतच्छ्रुत्वा गुरोरेव कान्यकुब्जाधिपो बली । राज्यं प्रकुरुते तत्र आमो नाम्ना हि भूतले

ເມື່ອໄດ້ຍິນຈາກຄູບາອາຈານຂອງຕົນເອງ ເຈົ້າເມືອງການຍະກຸບຊະຜູ້ກ້າແຂງ ໄດ້ສ້າງຕັ້ງອໍານາດຮາຊະອານາຈັກໃນແຜ່ນດິນນັ້ນ—ກະສັດນາມວ່າ ອາມາ

Verse 35

सार्वभौमत्वमापन्नः प्रजापालनतत्परः । प्रजानां कलिना तत्र पापे बुद्धिरजायत

ເມື່ອໄດ້ຮັບອໍານາດເປັນຈັກກະພັດ ແລະມຸ່ງໝັ້ນປົກປ້ອງປະຊາ ທີ່ນັ້ນໂດຍອິດທິພົນແຫ່ງກະລິ ຈິດໃຈຂອງຜູ້ຄົນກໍເບນໄປຫາບາບ

Verse 36

वैष्णवं धर्ममुत्सज्य वौद्धधर्ममुपागताः । प्रजास्तमनुवर्तिन्यः क्षपणैः प्रतिबोधिताः

ເຂົາເຈົ້າລະທິ້ງທຳແຫ່ງໄວສະນະວະ ແລ້ວເຂົ້າສູ່ທຳແຫ່ງພຸດທະ; ແລະປະຊາຊົນກໍຕາມເຂົາ ເພາະໄດ້ຮັບການສອນແນະ ແລະຊັກຈູງໂດຍພວກກະສະປະນະ (ນັກບວດນິກາຍ)

Verse 37

तस्य राज्ञो महादेवी मामानाम्न्यतिविश्रुता । गर्भं दधार सा राज्ञो सर्वलक्षणसंयुता

ມະຫາເທວີຂອງກະສັດນັ້ນ ຜູ້ມີນາມວ່າ ມາມາ ອັນໂດ່ງດັງຍິ່ງ ແລະພ້ອມດ້ວຍລັກສະນະມົງຄຸນທັງປວງ ໄດ້ຖືພາເພື່ອກະສັດ

Verse 38

संपूर्णे दशमे मासि जाता तस्याः सुरूपिणी । दुहिता समये राज्ञ्याः पूर्णचन्द्रनिभानना

ເມື່ອເດືອນທີສິບຄົບຖ້ວນສົມບູນ ຕາມການອັນຄວນ ພຣະມະເຫສີໄດ້ປະສູດພຣະທິດາຜູ້ງາມ; ໃບໜ້າດັ່ງຈັນເຕັມດວງ.

Verse 39

रत्नगंगेति नाम्ना सा मणिमाणिक्यभूषिता । एकदा दैवयोगेन देशांतरादुपागतः

ນາງມີນາມວ່າ “ຣັດນະຄັງຄາ” ແລະປະດັບດ້ວຍແກ້ວມະນີແລະອັນມະນີລ້ຳຄ່າ. ຄັ້ງໜຶ່ງ ໂດຍວາສນາພາ ມີຜູ້ໜຶ່ງມາຈາກແດນໄກ.

Verse 40

नाम्ना चैवेंद्रसूरिर्वै देशेस्मिन्कान्यकुब्जके । षोडशाब्दा च सा कन्या नोपनीता नृपात्मजा

ໃນແດນການຍະກຸບຊະນີ້ ມີຜູ້ໜຶ່ງນາມ “ອິນທຣະສູຣິ”. ພຣະທິດາຂອງພຣະຣາຊາ ແມ່ນອາຍຸສິບຫົກປີແລ້ວ ແຕ່ຍັງບໍ່ໄດ້ຮັບພິທີອຸປນະຍະນະອັນສັກສິດ.

Verse 41

दास्यांतरेण मिलिता इन्द्रसूरिश्च जीविकः । शाबरीं मंत्रविद्यां च कथयामास भारत

ໂອ ພາຣະຕະ! ອິນທຣະສູຣິ ຜູ້ດຳລົງຊີວິດດ້ວຍອາຊີບຂອງຕົນ ໄດ້ພົບນາງຜ່ານການຊ່ວຍເຫຼືອຂອງນາງຮັບໃຊ້ ແລ້ວສອນ “ສາບະຣີ ມັນຕຣະ-ວິທະຍາ” ໃຫ້ນາງ.

Verse 42

एकचित्ताभवत्सा तु शूलिकर्मविमोहिता । ततः सा मोहमापन्ना तत्तद्वाक्यपरायणा

ນາງຖືກຄວາມຫຼົງໃນການປະຕິບັດນັ້ນຄອບງຳ ຈິດໃຈຈຶ່ງແນ່ວແນ່ພຽງດວງດຽວ. ຕໍ່ມານາງຕົກຢູ່ໃນມາຍາ ແລະຍຶດຖືຄຳຂອງເຂົາທຸກຖ້ອຍຄຳ.

Verse 43

क्षपणैर्बोधिता वत्स जैनधर्मपरायणा । ब्रह्मावर्ताधिपतये कुंभीपालाय धीमते

ໂອ້ລູກທີ່ຮັກ, ເມື່ອໄດ້ຮັບການຊີ້ນຳຈາກພວກກະສະປະນະ ນາງກໍໄດ້ອຸທິດໃຈແກ່ທາງທຳແຫ່ງໄຊນະ. ແລ້ວນາງຖືກມອບໃຫ້ກຸມພີປາລ ຜູ້ຮອບຮູ້ ເຈົ້າແຫ່ງພຣະຫມາວັດຕະ.

Verse 44

रत्नगंगां महादेवीं ददौ तामिति विक्रमी । मोहेरेकं ददौ तस्मै विवाहे दैवमोहितः

ດັ່ງນັ້ນ ກະສັດຜູ້ກ້າຫານໄດ້ມອບມະຫາເທວີ ຣັດນະຄັງຄາ ໃຫ້ແກ່ເຂົາໃນພິທີວິວາຫະ. ເມື່ອຖືກຊະຕາກຳຫຼອກໃຫ້ຫຼົງ ກໍໄດ້ປະທານຊັບອັນເປັນເອກະຂອງຕົນໃນວັນນັ້ນ.

Verse 45

धर्मारण्यं समागत्य राजधानी कृता तदा । देवांश्च स्थापयामास जैनधर्मप्रणीतकान्

ເມື່ອມາຮອດທັມມາຣັນຍະ ເຂົາກໍຕັ້ງທີ່ນັ້ນເປັນນະຄອນຫຼວງ. ແລະໄດ້ສະຖາປະນາຮູບເທວະທັງຫຼາຍທີ່ສ້າງຕາມບັນຍັດແຫ່ງທຳໄຊນະ.

Verse 46

सर्वे वर्णास्तथाभूता जैन धर्मसमाश्रिताः । ब्राह्मणा नैव पूज्यंते न च शांतिकपौष्टिकम्

ດັ່ງນັ້ນ ວັນນະທັງປວງກໍໄດ້ພຶ່ງພາທຳໄຊນະ. ພຣາຫມະນບໍ່ຖືກສັກກາລະບູຊາອີກ ແລະພິທີເພື່ອສັນຕິກັບຄວາມອຸດົມສົມບູນກໍບໍ່ໄດ້ປະກອບ.

Verse 47

न ददाति कदा दानमेवं कालः प्रवर्तते । लब्धशासनका विप्रा लुप्तस्वाम्या अहर्निशम्

ບໍ່ມີໃຜໃຫ້ທານເລີຍ; ກາລະເວລາກໍເຄື່ອນໄປຢ່າງນັ້ນ. ພວກວິປຣະ ແມ່ນແຕ່ມີຄວາມຮູ້ແລະວິໄນ ກໍຢູ່ທັງກາງວັນກາງຄືນໂດຍຂາດຜູ້ອຸປະຖຳແລະຜູ້ຄຸ້ມຄອງ.

Verse 48

समाकुलितचित्तास्ते नृपमामं समाययुः । कान्यकुब्जस्थितं शूरं पाखण्डैः परिवेष्टितम्

ດ້ວຍໃຈທີ່ວຸ້ນວາຍ ພວກເຂົາໄດ້ເຂົ້າໄປພົບພະຣາຊາ ຜູ້ພັກຢູ່ເມືອງການຍະກຸບຊະ; ແມ່ນວ່າກ້າຫານ ແຕ່ຖືກພວກປາຂັນດະຜູ້ຫຼົງລັດທິລ້ອມຮອບທຸກດ້ານ.

Verse 49

कान्यकुब्जपुरं प्राप्य कतिभिर्वासरैर्नृप । गंगोपकण्ठे न्यवसञ्छ्रांतास्ते मोढवाडवाः

ຂ້າແຕ່ພະຣາຊາ ຫຼັງຈາກເຖິງນະຄອນການຍະກຸບຊະໃນບໍ່ກີ່ມື້ ພວກພຣາຫມັນໂມດະວາດະຜູ້ເມື່ອຍລ້າໄດ້ພັກອາໄສຢູ່ຂ້າງຝັ່ງແມ່ນ້ຳຄົງຄາ.

Verse 50

चारैश्च कथितास्ते च नृपस्याग्रे समागताः । प्रातराकारिता विप्रा आगता नृपसंसदि

ເມື່ອສາຍລັບຂອງພະຣາຊາໄດ້ກ່າວລາຍງານ ພຣາຫມັນເຫຼົ່ານັ້ນກໍຖືກນຳເຂົ້າໄປຢູ່ຕໍ່ໜ້າພະອົງ; ຖືກເອີ້ນໃນຍາມເຊົ້າ ຈຶ່ງເຂົ້າສູ່ສະພາຫຼວງ.

Verse 51

प्रत्युत्थानाभिवादादीन्न चक्रे सादरं नृपः । तिष्ठतो ब्राह्मणान्सर्वान्पर्यपृच्छदसौ ततः

ພະຣາຊາບໍ່ໄດ້ປະພຶດພິທີຄວາມເຄົາລົບຕາມປະເພນີ ເຊັ່ນ ລຸກຂຶ້ນຕ້ອນຮັບ ກ່າວຄຳນົບນ້ອມ ແລະອື່ນໆ. ໃນຂະນະທີ່ພຣາຫມັນທັງໝົດຍັງຢືນຢູ່ ພະອົງຈຶ່ງຊອກຖາມພວກເຂົາ.

Verse 52

किमर्थमागता विप्राः किंस्वित्कार्यं ब्रुवंतु तत्

“ໂອ ພຣາຫມັນທັງຫຼາຍ ພວກເຈົ້າມາເພາະເຫດໃດ? ມີທຸລະການອັນໃດ? ຈົ່ງກ່າວມາ.”

Verse 53

विप्रा ऊचुः । धर्मारण्यादिहायातास्त्वत्समीपं नराधिप । राजंस्तव सुतायास्तु भर्ता कुमारपालकः

ພວກພຣາຫມັນກ່າວວ່າ: “ໂອ ນະຣາທິປ ຜູ້ເປັນເຈົ້າແຫ່ງມະນຸດ, ພວກເຮົາມາຈາກ ທັມມາຣັນຍະ ເພື່ອເຂົ້າເຝົ້າພຣະອົງ. ໂອ ຣາຊັນ, ຜົວຂອງພຣະທິດາພຣະອົງ ແມ່ນ ກຸມາຣະປາລະກະ.”

Verse 54

तेन प्रलुप्तं विप्राणां शासनं महदद्भुतम् । वर्तता जैनधर्मेण प्रेरितेनेंद्रसूरिणा

ໂດຍເຂົານັ້ນ ຂໍ້ບັນຍັດອັນສືບທອດມາດົນນານຂອງພຣາຫມັນ—ຍິ່ງໃຫຍ່ແລະນ່າເຄົາລົບ—ຖືກລະເມີດ; ເພາະເຂົາດຳລົງຊີວິດຕາມສາສະໜາເຈນ ໂດຍການຊັກນຳຂອງ ອິນທຣະສູຣິ.

Verse 55

राजोवाच । केन वै स्थापिता यूयमस्मिन्मोहेरके पुरे । एतद्धि वाडवाः सर्वं ब्रूत वृत्तं यथातथम्

ພຣະຣາຊາກ່າວວ່າ: “ໃຜເປັນຜູ້ຈັດຕັ້ງໃຫ້ພວກເຈົ້າອາໄສຢູ່ໃນນະຄອນໂມເຮຣະກະນີ້? ໂອ ວາຑະວະ, ຈົ່ງເລົ່າເຫດການທັງໝົດໃຫ້ເຮົາ ຕາມທີ່ເກີດຂຶ້ນຈິງ.”

Verse 56

विप्रा ऊचुः । काजेशैः स्थापिताः पूर्वं धर्मराजेन धीमता । कृता चात्र शुभे स्थाने रामेण च ततः पुरी

ພວກພຣາຫມັນກ່າວວ່າ: “ໃນອະດີດ ກາເຈສະ—ທັມມະຣາຊາຜູ້ມີປັນຍາ—ໄດ້ຈັດຕັ້ງໃຫ້ພວກເຮົາຢູ່ທີ່ນີ້। ຕໍ່ມາ ໃນສະຖານທີ່ອັນເປັນມົງຄຸນນີ້ ພຣະຣາມາໄດ້ສ້າງນະຄອນນີ້ຂຶ້ນ”

Verse 57

शासनं रामचंद्रस्य दृष्ट्वाऽन्यैश्चैव राजभिः । पालितं धर्मतो ह्यत्र शासनं नृपसत्तम

ໂອ ນຣິປະສັດຕະມະ ກະສັດຜູ້ປະເສີດ, ເມື່ອເຫັນຂໍ້ບັນຍັດຂອງ ຣາມະຈັນທຣະ ແລ້ວ ກະສັດອື່ນໆ ກໍໄດ້ຮັກສາຂໍ້ບັນຍັດນັ້ນໃນທີ່ນີ້ ດ້ວຍຄວາມສັດຊື່ ຕາມທັມມະ.

Verse 58

इदानीं तव जामाता विप्रान्पालयते न हि । तच्छ्रुत्वा विप्रवाक्यं तु राजा विप्रानथाब्रवीत्

“ບັດນີ້ ລູກເຂີຍຂອງເຈົ້າ ບໍ່ປົກປ້ອງພຣາຫມັນເລີຍ.” ເມື່ອກະສັດໄດ້ຍິນຄໍາຂອງພຣາຫມັນ ຈຶ່ງກ່າວຕໍ່ພຣາຫມັນທັງຫຼາຍ។

Verse 59

यांतु शीघ्रं हि भो विप्राः कथयंतु ममाज्ञया । राज्ञे कुमारपालाय देहि त्वं ब्राह्मणालयम्

“ໄປເຖີດ ໂອ ວິປຣາ ພຣາຫມັນທັງຫຼາຍ, ຈົ່ງໄປໃຫ້ໄວ ແລະຕາມຄໍາສັ່ງຂອງເຮົາ ຈົ່ງກ່າວວ່າ: ‘ຈົ່ງມອບ ພຣາຫມັນອາລະຍະ (ທີ່ພັກພຣາຫມັນ) ໃຫ້ແກ່ ກະສັດ ກຸມາຣະປາລະ’।”

Verse 60

श्रुत्वा वाक्यं ततो विप्राः परं हर्षमुपागताः । जग्मुस्ततोऽतिमुदिता वाक्यं तत्र निवेदितम्

ເມື່ອໄດ້ຍິນຖ້ອຍຄໍານັ້ນ ພຣາຫມັນທັງຫຼາຍກໍເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມປິຕິຍິ່ງ. ແລ້ວດ້ວຍໃຈຍິນດີຫຼາຍ ພວກເຂົາໄດ້ໄປທີ່ນັ້ນ ແລະນໍາສານໄປຖວາຍ.

Verse 61

श्वशुरस्य वचः श्रुत्वा राजा वचनमब्रवीत् । कुमारपाल उवाच । रामस्य शासनं विप्राः पालयिष्याम्यहं नहि

ເມື່ອໄດ້ຍິນຄໍາຂອງພໍ່ເມຍ ກະສັດຈຶ່ງກ່າວຕອບ. ກຸມາຣະປາລະກ່າວວ່າ: “ໂອ ພຣາຫມັນທັງຫຼາຍ, ເຮົາຈະບໍ່ປະຕິບັດຕາມພຣະບັນຊາຂອງພຣະຣາມ”

Verse 62

त्यजामि ब्राह्मणान्यज्ञे पशुहिंसापरायणान् । तस्माद्धि हिंसकानां तु न मे भक्तिर्भवेद्द्विजाः

“ເຮົາຂໍລະທິ້ງພຣາຫມັນທີ່ໃນພິທີຍັດຍະ ມຸ່ງໝັ້ນຕໍ່ການຂ້າສັດ. ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ດວິຊະ (ຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງ), ຄວາມເຄົາລົບສັດທາຂອງເຮົາບໍ່ອາດມີແກ່ຜູ້ຮຸນແຮງໄດ້”

Verse 63

ब्राह्मणा ऊचुः । कथं पाखंडधर्मेण लुप्तशासनको भवान् । पालयस्व नृपश्रेष्ठ मा स्म पापे मनः कृथाः

ພຣາຫມັນທັງຫຼາຍກ່າວວ່າ: “ເຈົ້າຈະໂດຍທາງທຳອັນຜິດທາງ (ປາຄັນດະ) ແລ້ວກາຍເປັນຜູ້ລະທິ້ງພຣະບັນຍັດແຫ່ງສາດສະຕຣາໄດ້ແນວໃດ? ໂອ ກະສັດຜູ້ປະເສີດ ຈົ່ງຮັກສາພຣະບັນຍັດນັ້ນ; ຢ່າໃຫ້ໃຈເອົາໄປຫາບາບ.”

Verse 64

राजोवाच । अहिंसा परमो धर्मो अहिंसा च परं तपः । अहिंसा परमं ज्ञानमहिंसा परमं फलम्

ກະສັດກ່າວວ່າ: “ອະຫິງສາແມ່ນທຳສູງສຸດ; ອະຫິງສາແມ່ນຕະປະສູງສຸດ. ອະຫິງສາແມ່ນຍານສູງສຸດ; ອະຫິງສາແມ່ນຜົນສູງສຸດ.”

Verse 65

तृणेषु चैव वृक्षेषु पतंगेषु नरेषु च । कीटेषु मत्कुणाद्येषु अजाश्वेषु गजेषु च

“ໃນຫຍ້າແລະໃນຕົ້ນໄມ້, ໃນແມງໄມ້ແລະໃນມະນຸດ; ໃນໜອນ, ໃນສັດເຊັ່ນເຫັບຕົວເລັກໆ, ໃນແບ້ແລະມ້າ, ແລະໃນຊ້າງດ້ວຍ—”

Verse 66

लूतासु चैव सर्पेषु महिष्यादिषु वै तथा । जंतवः सदृशा विप्राः सूक्ष्मेषु च महत्सु च

“ໃນແມງມຸມແລະໃນງູ, ແລະເຊັ່ນດຽວກັນໃນຄວາຍແລະອື່ນໆ—ໂອ ວິປຣາ (ພຣາຫມັນ) ສັດທັງຫຼາຍຍ່ອມເທົ່າກັນ ທັງນ້ອຍລະອຽດ ແລະໃຫຍ່.”

Verse 67

कथं यूयं प्रवर्तध्वे विप्रा हिंसापरायणाः । तच्छ्रुत्वा वज्रतुल्यं हि वचनं च द्विजोत्तमाः

“ໂອ ວິປຣາ (ພຣາຫມັນ) ທ່ານທັງຫຼາຍ ເປັນຜູ້ມຸ່ງໄປຫາການຂ້າຟັນ ແລ້ວຈະດຳເນີນແນວໃດ? ເມື່ອໄດ້ຍິນຖ້ອຍຄຳດຸຈວັຊຣະ (ຟ້າຜ່າ) ນັ້ນ ບັນດາທະວິຊະຜູ້ປະເສີດ—”

Verse 68

प्रत्यूचुर्वाडवाः सर्वे क्रोधरक्तेक्षणा दृशा

ວາດະວາທັງຫມົດໄດ້ຕອບກັບ; ດວງຕາແດງດ້ວຍໂທສະ ແລະສາຍຕາດຸດັນດັ່ງໄຟ.

Verse 69

ब्राह्मणा ऊचुः । अहिंसा परमो धर्मः सत्यमेतत्त्वयोदितम् । परं तथापि धर्मोऽस्ति शृणुष्वैकाग्रमानसः

ພຣາຫມັນທັງຫມົດກ່າວວ່າ: “ອະຫິງສາແມ່ນທຳມະອັນສູງສຸດ—ຄຳທີ່ທ່ານເວົ້ານັ້ນແທ້. ແຕ່ຍັງມີທຳມະອື່ນອີກ; ຈົ່ງຟັງດ້ວຍໃຈທີ່ແນ່ວແນ່.”

Verse 70

या वेदविहिता हिंसा सा न हिंसेति निर्णयः । शस्त्रेणाहन्यते यच्च पीडा जंतुषु जायते

“ຄວາມຮຸນແຮງທີ່ພຣະເວດບັນຍັດໄວ້ ຕາມຄຳວິນິດໄສອັນແນ່ນອນ ບໍ່ນັບເປັນ ‘ຫິງສາ’. ແຕ່ເມື່ອສັດທັງຫຼາຍຖືກຟັນຕີດ້ວຍອາວຸດ ແລະຄວາມເຈັບປວດເກີດຂຶ້ນ—”

Verse 71

स एवाधर्म एवास्ति लोके धर्मविदां वर । वेदमंत्रैविहन्यंते विना शस्त्रेण जंतवः

“ນັ້ນແຫຼະແມ່ນອະທັມໃນໂລກ ໂອ ຜູ້ຮູ້ທຳມະຜູ້ປະເສີດ: ເມື່ອສັດທັງຫຼາຍຖືກຂ້າໂດຍບໍ່ມີອາວຸດ ແຕ່ໃຊ້ມົນຕຣາພຣະເວດລ້ວນໆ.”

Verse 72

जंतुपीडाकरा नैव सा हिंसा सुखदायिनी । परोपकारः पुण्याय पापाय परपीडनम्

“ການກະທຳໃດທີ່ເຮັດໃຫ້ສັດມີຊີວິດທຸກທໍລະມານ ບໍ່ແມ່ນ ‘ຫິງສາ’ ທີ່ໃຫ້ຄວາມຜາສຸກ. ການເກື້ອກູນຜູ້ອື່ນນຳມາບຸນ; ການເບຍດບຽນຜູ້ອື່ນນຳມາບາບ.”

Verse 73

वेदोदितां विधायापि हिंसां पापैर्न लिप्यते । विप्राणां वचनं श्रुत्वा पुनर्वचनमब्रवीत्

ແມ່ນແຕ່ການກະທຳຄວາມຮຸນແຮງທີ່ພຣະເວດກ່າວໄວ້ ຖ້າເຮັດຕາມພິທີກໍບໍ່ຖືກປາບຕິດຕ້ອງ। ເມື່ອໄດ້ຟັງຖ້ອຍຄຳຂອງພຣາຫມະນແລ້ວ ລາວຈຶ່ງກ່າວຕອບອີກຄັ້ງ।

Verse 74

राजोवाच । ब्रह्मादीनां परं क्षेत्रं धर्मारण्यमनुत्तमम् । ब्रह्मविष्णु महेशाद्या नेदानीमत्र संति ते

ພະຣາຊາກ່າວວ່າ: “ທັມມາຣັນຍະແມ່ນກະເສດຣະອັນສັກສິດສູງສຸດ ບໍ່ມີສິ່ງໃດເທົ່າທຽມ ຂອງພຣະພຣົມແລະເທວະອື່ນໆ; ແຕ່ບັດນີ້ ພຣະພຣົມ ພຣະວິສະນຸ ພຣະມະເຫດ ແລະອື່ນໆ ບໍ່ປະທັບຢູ່ທີ່ນີ້.”

Verse 75

न धर्मो विद्यते वात्र उक्तो रामः स मानुषः । क्व वापि लंबपुछोऽसौ यो मुक्तो रक्षणाय वः

“ທີ່ນີ້ບໍ່ພົບທັມມະ ແລະ ‘ຣາມະ’ ທີ່ເວົ້າກັນນັ້ນກໍເປັນແຕ່ມະນຸດ. ແລ້ວຜູ້ຫາງຍາວນັ້ນຢູ່ໃສ ຜູ້ທີ່ຖືກປ່ອຍເພື່ອປົກປ້ອງພວກເຈົ້າ?”

Verse 76

शासनं चेन्न दृष्टं वो नैव तत्पालयाम्यहम् । द्विजाः कोपसमाविष्टा ददुः प्रत्युत्तरं तदा

“ຖ້າພວກເຈົ້າບໍ່ເຄີຍເຫັນພຣະບັນຊາ (ອຳນາດ) ຂ້າກໍຈະບໍ່ຮັກສາຕາມນັ້ນ” ແລ້ວບັນດາທະວິຊະຜູ້ຖືກໂກດຄອບງຳ ຈຶ່ງຕອບກັບ

Verse 77

द्विजा ऊचुः । रे मूढ त्वं कथं वेत्थ भाषसे मदलोलुपः । स दैत्यानां विनाशाय धर्मसंरक्षणाय च

ທະວິຊະກ່າວວ່າ: “ເຮີ ຄົນໂງ່! ຜູ້ໂລບໃນຄວາມທະນົງ ເຈົ້າຈະຮູ້ໄດ້ແນວໃດແລ້ວກ່າວເຊັ່ນນັ້ນ? ພຣະອົງດຳລົງຢູ່ເພື່ອທຳລາຍພວກໄທຕະຍະ ແລະເພື່ອປົກປ້ອງທັມມະດ້ວຍ”

Verse 78

रामश्चतुर्भुजः साक्षान्मानुषत्वं गतो भुवि । अगतीनां च गतिदः स वै धर्मपरायणः । दयालुश्च कृपालुश्च जंतूनां परिपालकः

ພຣະຣາມ—ອົງພຣະເຈົ້າສີ່ພະຫັດຜູ້ປາກົດແທ້—ໄດ້ລົງມາສູ່ໂລກໃນຮູບມະນຸດ. ພຣະອົງເປັນທີ່ພຶ່ງແລະເສັ້ນທາງແກ່ຜູ້ບໍ່ມີທີ່ພຶ່ງ ຍຶດຫມັ້ນໃນທຳ ເມດຕາກະລຸນາ ແລະຄຸ້ມຄອງສັດທັງປວງ

Verse 79

राजोवाच । कुतोऽद्य वर्त्तते रामः कुतो वै वायुनंदनः । भ्रष्टाभ्रमिव ते सर्वे क्व रामो हनुमानिति

ກະສັດກ່າວວ່າ: “ມື້ນີ້ພຣະຣາມຢູ່ໃສ ແລະບຸດແຫ່ງພຣະວາຍຸຢູ່ໃສ? ພວກເຈົ້າທັງໝົດເຫັນຄືຕົກຈາກເມກ—ດັ່ງນັ້ນພຣະຣາມ ແລະ ຮະນຸມານຢູ່ໃສ?”

Verse 80

परंतु रामो हनुमान्यदि वर्त्तेत सर्वतः । इदानीं विप्रसाहाय्य आगमिष्यति मे मतिः

“ແຕ່ຖ້າພຣະຣາມ ແລະ ຮະນຸມານ ມີຢູ່ແທ້ທົ່ວທຸກທິດ ບັດນີ້ຄວາມຕັ້ງໃຈຂອງຂ້າຄື: ຂ້າຈະໄປຂ້າງໜ້າດ້ວຍການຊ່ວຍເຫຼືອຈາກພຣາຫມັນ”

Verse 81

दर्शयध्वं हनूमंतं रामं वा लक्ष्मणं तथा । यद्यस्ति प्रत्ययः कश्चित्स नो विप्राः प्रदर्श्यताम्

“ຈົ່ງສະແດງຮະນຸມານໃຫ້ພວກເຮົາເຫັນ—ຫຼືພຣະຣາມ ແລະ ພຣະລັກສະມະນະດ້ວຍ. ຖ້າມີຫຼັກຖານໃດໆ ໂອ ພຣາຫມັນ (ວິປຣະ) ຂໍໃຫ້ສະແດງແກ່ພວກເຮົາ”

Verse 82

ते च जातास्त्रिधा तात गोभूजाडालजा स्तथा । मांडलीयास्तथा चैते त्रिविधाश्च मनोरमाः

“ແລະ ທ່ານຜູ້ເປັນທີ່ຮັກ, ພວກເຂົາເກີດຂຶ້ນເປັນສາມປະເພດ: ໂກພູຊະ, ອາຑາລະຊະ, ແລະ ມານດະລີຍະ—ດັ່ງນັ້ນຜູ້ນ່າຊົມເຫຼົ່ານີ້ຈຶ່ງມີສາມຢ່າງ”

Verse 83

पुनरागत्य स्थानेऽस्मिन्दत्ता ग्रामास्त्रयोदश । काश्यप्यां चैव गंगायां महादानानि षोडश

ແລ້ວກໍກັບມາຍັງສະຖານທີ່ນີ້ອີກຄັ້ງ ໄດ້ຖວາຍທານບ້ານ 13 ບ້ານ; ແລະທີ່ກາສະຍະປີ ກັບຝັ່ງແມ່ນ້ຳຄົງຄາ ໄດ້ປະກອບມະຫາທານ 16 ປະການ។

Verse 84

दत्तानि विप्रमुख्येभ्यो दत्ता ग्रामाः सुशोभनाः । पुनः संकल्पिता वीर षट्पंचाशकसंख्यया

ທານເຫຼົ່ານັ້ນໄດ້ມອບໃຫ້ແກ່ພຣາຫມັນຜູ້ເປັນເລີດ; ບ້ານອັນງາມຖືກຖວາຍເປັນທານ. ແລະອີກຄັ້ງ ໂອ ວີຣະບຸລຸດ ໄດ້ຕັ້ງສັງກັລປະທານເພີ່ມ ຈຳນວນ 56.

Verse 85

षट्त्रिंशच्च सहस्राणि गोभुजा जज्ञिरे वराः । सपादलक्षा वणिजो दत्ता मांडलिकाभिधाः

ແລະ Gobhūja ຜູ້ປະເສີດ 36,000 ໄດ້ເກີດຂຶ້ນ; ອີກທັງພໍ່ຄ້າຈຳນວນ 1 ລັກກັບ 1/4 ຖືກມອບໃຫ້ເປັນຜູ້ຂຶ້ນກັບ ມີນາມວ່າ “ມານຑະລິກາ”.

Verse 86

तेनोक्तं वाडवाः सर्वे दर्शयध्वं हि मारुतिम् । यस्याभिज्ञानमात्रेण स्थितिं पूर्वां ददाम्यहम्

ແລ້ວຈຶ່ງກ່າວວ່າ: “ໂອ ວາຑະວາທັງຫຼາຍ ຈົ່ງນຳມາຣຸຕິມາໃຫ້ເຫັນແທ້; ເພາະພຽງແຕ່ຮູ້ຈັກທ່ານ ຂ້າພະເຈົ້າຈະຄືນສະພາບເກົ່າໃຫ້ພວກເຈົ້າ.”

Verse 87

विप्रवाक्यं करिष्यामि प्रत्ययो दर्श्यते यदि । ततः सर्वे भविष्यंति वेदधर्मपरायणाः

ຖ້າມີຫຼັກຖານໃຫ້ເຫັນ ຂ້າພະເຈົ້າຈະເຮັດຕາມຖ້ອຍຄຳຂອງພຣາຫມັນ. ແລ້ວພວກເຂົາທັງໝົດຈະເປັນຜູ້ອຸທິດຕົນແກ່ວິທະທຳແຫ່ງເວດ.

Verse 88

अन्यथा जैनधर्मेण वर्त्तयध्वं हि सर्वशः । नृपवाक्यं तु ते श्रुत्वा स्वेस्वे स्थाने समागताः

ບໍ່ຊັ້ນນັ້ນ ພວກເຈົ້າຈົ່ງປະພຶດຕາມທຳແຫ່ງໄຊນະ (ເຊນ) ໃນທຸກປະການ. ເມື່ອໄດ້ຍິນພຣະບັນຊາຂອງກະສັດ ທຸກຄົນກໍກັບໄປຫາບ່ອນຂອງຕົນໆ.

Verse 89

वाडवः खिन्नमनसः क्रोधेनांधीकृता भुवि । निश्वासान्मुंचमानास्ते हाहेति प्रवदंति च

ພວກວາຑະວະນັ້ນໃຈເສົ້າ ແລະຖືກຄວາມໂກດເຮັດໃຫ້ມືດບອດຢູ່ເທິງພື້ນດິນ. ພວກເຂົາປ່ອຍລົມຫາຍໃຈໜັກໆ ແລ້ວຮ້ອງວ່າ “ຮາຍ! ຮາຍ!”

Verse 90

दंतान्प्राघर्षयन्सर्वान्न्यपीडंश्च करैः करान् । परस्परं भाषमाणाः कथं कुर्मो वयं त्वितः

ພວກເຂົາຂົບແຂ້ວກຣອດໆ ແລະກຳມືກົດມືແນ່ນ ແລ້ວເວົ້າກັນວ່າ “ບັດນີ້ພວກເຮົາຈະເຮັດຫຍັງຈາກນີ້?”

Verse 91

मिलित्वा वाडवाः सर्वे चक्रुस्ते मंत्रमुत्तमम् । रामवाक्यं हृदि ध्यात्वा ध्यात्वा चैवांजनीसुतम्

ເມື່ອພວກວາຑະວະທັງໝົດມາຮ່ວມກັນ ພວກເຂົາກໍຈັດທຳແຜນອັນປະເສີດ (ມັນຕຣະ) ຂຶ້ນ. ນ້ອມນຳພຣະວາຈາຂອງພຣະຣາມໄວ້ໃນໃຈ ແລະເພ່ງພາວະນາເຖິງບຸດແຫ່ງອັນຈະນີ ຄື ຫນຸມານ

Verse 92

द्विजमेलापकं चक्रुर्बाला वृद्धतमा अपि । तेषां वृद्धतमो विप्रो वाक्यमूचे शुभं तदा

ພວກເຂົາໄດ້ເຊີນປະຊຸມດວິຊະ (ພຣາຫມັນ) ທັງຜູ້ໜຸ່ມແລະຜູ້ເຖົ້າຊະລາ. ແລ້ວພຣາຫມັນຜູ້ເຖົ້າທີ່ສຸດໃນພວກເຂົາ ໄດ້ກ່າວຖ້ອຍຄຳອັນເປັນສິຣິມົງຄົນ

Verse 93

चतुःषष्टिश्च गोत्राणामस्माकं ये द्विसप्ततिः । स्वस्वगोत्रस्यावटंका एकग्रामाभिभाषिणः

ໃນພວກເຮົາມີ 64 ໂກດຣາ ແລະ 72 ສາຂາ. ແຕ່ລະຄົນເປັນເຄື່ອງໝາຍສາຍຕະກູນຂອງໂກດຣາຕົນ ແລະທຸກຄົນເວົ້າດັ່ງຊຸມຊົນບ້ານດຽວກັນ.

Verse 94

प्रयातु स्वस्ववर्गस्य एको ह्येको द्विजः सुधीः । रामेश्वरं सेतु बंधं हनूमांस्तत्र विद्यते

ໃຫ້ແຕ່ລະກຸ່ມສົ່ງດວິຈະ (ພຣາຫມັນ) ຜູ້ມີປັນຍາ ຄົນລະໜຶ່ງອອກເດີນທາງ—ໄປຣາເມສະວະຣັມ ໄປເສຕຸບັນທະ; ເພາະທີ່ນັ້ນມີພຣະຫນຸມານປະທັບຢູ່.

Verse 95

सर्वे प्रयांतु तत्रैव रामपार्श्वे निरामयाः । निराहारा जितक्रोधा मायया वर्जिताः पुनः

ໃຫ້ທຸກຄົນໄປທີ່ນັ້ນແທ້ໆ ໄປຢູ່ຂ້າງພຣະຣາມ ໂດຍປອດພົ້ນຈາກໂລກໄພ. ຈົ່ງອົດອາຫານ ຊະນະຄວາມໂກດ ແລະລະທິ້ງມາຍາກັບການຫລອກລວງອີກຄັ້ງ.

Verse 96

एकाग्रमानसाः सर्वे स्तुत्वा ध्यात्वा जपंतु तम् । ततो दाशरथी रामो दयां कृत्वा द्विजन्मसु

ໃຫ້ທຸກຄົນມີໃຈແນ່ວແນ່ ສັນລະເສີນ ພິຈາລະນາພາວະນາ ແລະຈົ່ງຈະປະນາມຂອງພຣະອົງ. ແລ້ວພຣະຣາມ ດາສະຣະຖີ ຈະມີເມດຕາຕໍ່ດວິຈະ…

Verse 97

शासनं च प्रदास्यति अचलं च युगेयुगे । महता तपसा तुष्टः प्रदास्यति समीहितम्

…ພຣະອົງຈະປະທານພຣະບັນຊາອັນໝັ້ນຄົງ ບໍ່ຫວັ່ນໄຫວ ດຳລົງຢູ່ທຸກຍຸກ. ເມື່ອພໍໃຈດ້ວຍຕະປະອັນຍິ່ງໃຫຍ່ ຈະປະທານສິ່ງທີ່ປາດຖະໜາ.

Verse 98

यस्य वर्गस्य यो विप्रो न प्रयास्यति तत्र वै । स च वर्गात्परित्याज्यः स्थानधर्मान्न संशयः

ພຣາຫມັນຜູ້ໃດໃນວັກໃດ ຖ້າບໍ່ໄປແລະບໍ່ຢືນຮ່ວມກັບຊຸມຊົນຂອງຕົນ ຜູ້ນັ້ນພຶງຖືກຂັບອອກຈາກວັກນັ້ນແນ່ນອນ; ນີ້ແມ່ນສະຖານະທັມ (sthāna-dharma) ຈາຣີດທ້ອງຖິ່ນ ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສ.

Verse 99

वणिग्वृत्ते न संबंधे न विवाहे कदाचन । ग्रामवृत्ते न संबंधः सर्वस्थाने बहिष्कृताः

ໃນການຄ້າຂາຍ ຢ່າມີການຄົບຄ້າສົມາຄົມກັບເຂົາ ແລະຢ່າເຮັດສາຍສຳພັນແຕ່ງງານເດັດຂາດ। ແມ່ນແຕ່ກິດການບ້ານເມືອງກໍຢ່າມີຄວາມສຳພັນ; ທຸກສະຖານທີ່ພຶງໃຫ້ເຂົາຢູ່ນອກວົງ (ຖືກກັນອອກ).

Verse 100

सभावाक्यं च तच्छ्रुत्वा तन्मध्ये वाडवः शुचिः । वाग्मी दक्षः सुशब्दश्च त्रिरवैः श्रावयन्द्विजान्

ເມື່ອໄດ້ຍິນຖ້ອຍຄຳໃນສະພາແລ້ວ ວາດະວະຜູ້ບໍລິສຸດຄົນໜຶ່ງຢືນຂຶ້ນກາງພວກເຂົາ—ເວົ້າເກັ່ງ ຊ່ຽວຊານ ແລະສຽງຊັດ—ແລ້ວໃຫ້ພວກທະວິຊະໄດ້ຍິນສາມຄັ້ງ

Verse 110

व्यास उवाच । न जैनधर्मे ये लिप्ता गोभुजा वणिगुत्तमाः । वृत्तिभंगभयात्तत्र मौनमेव समाचरन्

ວະຍາສະກ່າວວ່າ: ພໍ່ຄ້າຜູ້ດີເລີດເຫຼົ່ານັ້ນ ທີ່ເອີ້ນວ່າ ‘ໂກພຸຊະ’ ຜູ້ບໍ່ໄດ້ເລື່ອມໃສໃນທຳຂອງເຊນ ຢູ່ທີ່ນັ້ນກໍປະພຶດແຕ່ຄວາມງຽບ ເນື່ອງຈາກຢ້ານວ່າອາຊີບຈະພັງພິນາດ

Verse 120

शासनं भवतामस्तु रामदत्तं न संशयः । त्रयीविद्यास्तु विख्याताः सर्वे वाडवपुंगवाः

ຂໍໃຫ້ອຳນາດການປົກຄອງແລະການຄຸ້ມຄອງປົກປ້ອງເປັນຂອງພວກທ່ານ ອັນຣາມະດັດຕະປະທານ—ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສ ວາດະວະຜູ້ເປັນຍອດທັງຫມົດນັ້ນ ໂດງດັງວ່າເປັນຜູ້ຮູ້ຕຣະຍີ-ວິທະຍາ (trayī-vidyā) ຄວາມຮູ້ໄຕຣເວດ

Verse 130

विप्रसंघविनाशाय दक्षिणद्वारसंस्थितः । सिंदूरपुष्पमालाभिः पूजितो गणनायकः

ປະທັບຢູ່ທີ່ປະຕູທາງໃຕ້ເພື່ອການທຳລາຍຫມູ່ພຣາຫມັນ; ຜູ້ນຳແຫ່ງຄະນະ (ພຣະຄະເນດ) ໄດ້ຮັບການບູຊາດ້ວຍຜົງຊາດແລະພວງມາລາດອກໄມ້.

Verse 140

त्यक्तस्वकीयवचना वृत्तिहीना भविष्यथ । ततस्तन्मध्यतः कश्चिच्चातुर्विद्य उवाच ह

“ຖ້າລະທິ້ງຄຳຂອງຕົນ ພວກເຈົ້າຈະກາຍເປັນຜູ້ຂາດຊີວິດປະກອບ.” ແລ້ວຈາກທ່າມກາງພວກເຂົາ ອາຈານຜູ້ຊຳນານຈະຕຸຣະວິທະຍາຜູ້ໜຶ່ງໄດ້ກ່າວຂຶ້ນ.

Verse 150

देशाद्देशांतरं गत्वा वनाच्चैव वनांतरम् । तीर्थेतीर्थे कृतश्राद्धाः सुसंत सत्यव्रतपरायणाः । ते गता दूरमध्वानं हनुमद्दर्शनार्थिनः

ພວກເຂົາໄດ້ເດີນທາງຈາກແດນໜຶ່ງໄປອີກແດນໜຶ່ງ ແລະຈາກປ່າໜຶ່ງໄປອີກປ່າໜຶ່ງ; ທີ່ຕີຣະຖະແຕ່ລະແຫ່ງກໍໄດ້ປະກອບພິທີສຣາດທະ. ດ້ວຍໃຈສະຫງົບ ແລະຍຶດຫມັ້ນໃນສັດຍະວຣະຕະ ພວກເຂົາເດີນທາງໄກ ເພື່ອປາຖະໜາດາຣະຊະນະພຣະຫນຸມານ.

Verse 160

येन वै दुःखिता विप्रास्तेनाहं दुःखितः कपे

ໂອ ກະປິ (ວານອນເອີຍ) ເຫດໃດທີ່ເຮັດໃຫ້ພຣາຫມັນທັງຫຼາຍທຸກທໍລະມານ ເຫດນັ້ນແຫຼະທີ່ເຮັດໃຫ້ຂ້າພະເຈົ້າທຸກທໍລະມານດ້ວຍ.

Verse 170

अथवा गम्यतां विप्राश्चिरं जीव सुखी भव । वृद्धस्य वाक्यं तच्छ्रुत्वा वाडवाश्चैकमानसाः

“ຫາກບໍ່ແມ່ນດັ່ງນັ້ນ ໂອ ພຣາຫມັນທັງຫຼາຍ ຈົ່ງໄປຕາມທາງຂອງພວກເຈົ້າ; ຈົ່ງມີອາຍຸຍືນ—ຈົ່ງເປັນສຸກ.” ເມື່ອໄດ້ຍິນຄຳຂອງຜູ້ເຖົ້າ ພວກວາດະວະກໍເປັນໃຈດຽວກັນ.

Verse 180

चतुश्चत्वारिंशदधिकचतुःशतमितात्मनाम् । ग्रामास्त्रयोदशार्चार्थं सीतापुरसमन्विताः

ທີ່ນັ້ນມີຜູ້ຖືສິນສຳລວມຕົນ 440 ດວງຈິດ; ແລະມີບ້ານ 13 ບ້ານ ພ້ອມດ້ວຍສີຕາປຸຣະ ຖືກຈັດສັນເພື່ອການບູຊາແລະການຖວາຍເຄື່ອງສັກກາລະ

Verse 190

आंजनेयो यदास्माकं न दास्यति समीहितम् । अनाहारव्रतेनैव प्राणांस्त्यक्ष्यामहे वयम्

ຖ້າອາຍັນເນຍ (ພຣະຫນຸມານ) ບໍ່ປະທານສິ່ງທີ່ພວກເຮົາປາດຖະໜາ ແລ້ວດ້ວຍວຣະຕະອົດອາຫານເທົ່ານັ້ນ ພວກເຮົາຈະສະລະຊີວິດ

Verse 200

तर्जन्यग्रे द्विजश्रेष्ठा अगम्या मां विना परैः । सा सुवर्णमयी भाति यस्यां राज्ये विभीषणः

ໂອ້ ດວິຊະຜູ້ປະເສີດ! ທີ່ປາຍນິ້ວຊີ້ຂອງຂ້າ ນາງຢູ່—ຫາກບໍ່ມີຂ້າ ຜູ້ອື່ນຍ່ອມເຂົ້າບໍ່ເຖິງ. ນາງສ່ອງປະກາຍດັ່ງຄຳ ໃນອານາຈັກທີ່ວິພີສະນະປົກຄອງ

Verse 201

स्थापितो रामदेवेन सेयं लंका महापुरी । नियमस्थैः साधुवृंदैस्तीर्थयात्राप्रसंगतः

ນະຄອນໃຫຍ່ລັງການີ້ ພຣະຣາມເທວະໄດ້ສະຖາປະນາ; ແລະໃນຄາວເດີນທາງຈາຣິກໄປຕີຣຖະ ຝູງສາທຸຜູ້ມັ່ນຄົງໃນນິຍົມວັດ ຍ່ອມມານົບນ້ອມແລະສັກກາລະ

Verse 202

आनीय गंगासलिलं रामेशमभिषिच्य च । क्षिप्ता एते महाभारा दृश्यंते सागरांतरे

ເມື່ອນຳນ້ຳຄົງຄາມາ ແລະເຮັດພິທີອະພິເສກແດ່ຣາເມສະ (ຣາເມສະວະຣັມ) ແລ້ວ ພາລະໜັກໃຫຍ່ເຫຼົ່ານີ້ຖືກໂຍນທິ້ງ ແລະຍັງເຫັນໄດ້ໃນອ່າວກວ້າງຂອງທະເລ

Verse 203

निष्पापास्तेन संजाताः साधवस्ते दृढव्रताः । नूनं पुण्योदये वृद्धिः पापे हानिश्च जायते

ໂດຍກິດການອັນສັກສິດນັ້ນ ບັນດາສາທຸຜູ້ມີປະຕິຍານໝັ້ນຄົງ ກໍໄດ້ເປັນຜູ້ບໍ່ມີບາບ. ແນ່ນອນເມື່ອບຸນເກີດຂຶ້ນ ບຸນຍ່ອມເພີ່ມພູນ ແລະບາບຍ່ອມຫຼຸດລົງຈົນສູນສິ້ນ.

Verse 204

स्थानभ्रष्टाः कृताः पूर्वं चातुर्विद्या द्विजातयः । जीर्णोद्धारेण रामेण स्थापिताः पुनरेव हि । पूर्वजन्मनि भो विप्रा हरिपूजा कृता मया

ໃນອະດີດ ພວກດວິຊະຜູ້ຮູ້ຈັກຈະຕຸຣເວດ ຖືກເຮັດໃຫ້ຫຼຸດຈາກທີ່ນັ່ງອັນຄວນຄ່າ. ແຕ່ໂດຍການບູຮະນະສິ່ງທີ່ຊຳຮຸດຂອງພຣະຣາມ ພວກເຂົາຈຶ່ງໄດ້ຮັບການສະຖາປະນາຄືນອີກ. ໂອ ວິປຣາທັງຫຼາຍ ໃນຊາດກ່ອນ ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ບູຊາພຣະຫຣິ.

Verse 205

सांप्रतं निश्चला भक्तिर्भवत्सेवा हि दृश्यते । तेन पुण्यप्रभावेण तुष्टो दास्यामि वो वरम्

ໃນປັດຈຸບັນ ຄວາມພັກດີອັນໝັ້ນຄົງ ແລະການຮັບໃຊ້ບູຊາຕໍ່ພວກເຈົ້າ ປາກົດຊັດເຈນ. ໂດຍພອໃຈໃນອານຸພາບແຫ່ງບຸນນັ້ນ ຂ້າພະເຈົ້າຈະປະທານພອນໜຶ່ງແກ່ພວກເຈົ້າ.

Verse 206

धन्योहं कृतकृत्योहं सुभाग्योहं धरातले । अद्य मे सफलं जन्म जीवितं च सुजीवितम्

ຂ້າພະເຈົ້າເປັນຜູ້ມີພອນ, ເປັນຜູ້ສຳເລັດກິດທີ່ຄວນເຮັດ, ແລະເປັນຜູ້ໂຊກດີໃນໂລກນີ້. ມື້ນີ້ການເກີດຂອງຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ອອກຜົນ ແລະຊີວິດກໍເປັນຊີວິດທີ່ໄດ້ດຳລົງຢ່າງດີແທ້.

Verse 207

यदहं ब्राह्मणानां च प्राप्तवांश्चरणांतिकम्

ເນື່ອງຈາກຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ເຂົ້າເຖິງຄວາມໃກ້ຊິດທີ່ພຣະບາດຂອງພຣາຫມະນທັງຫຼາຍ ໃນສານນິທິອັນບໍລິສຸດຂອງທ່ານ…

Verse 208

व्यास उवाच । दृष्ट्वैव हनुमन्तं ते पुलकांकितविग्रहाः । सगद्गदं यथोचुस्ते वाक्यं वाक्यविशारदाः

ພຣະຣືສີວຢາສ ກ່າວວ່າ: ທັນທີທີ່ພວກເຂົາເຫັນ ຫະນຸມານ, ຮ່າງກາຍຂອງພວກເຂົາກໍຂົນລຸກດ້ວຍຄວາມຕື່ນເຕັ້ນ. ເຖິງແມ່ນວ່າສຽງຂອງພວກເຂົາຈະສັ່ນດ້ວຍຄວາມຮູ້ສຶກ, ແຕ່ຜູ້ທີ່ມີວາທະສິນເຫຼົ່ານັ້ນກໍໄດ້ກ່າວຄໍາທີ່ເໝາະສົມກັບທ່ານ.

Verse 18000

वृत्त्यर्थं तेन दत्ता वै ह्यनर्घ्या रत्नकोटयः । तदा ते मोढ १८००० गोभूजा

ເພື່ອການດໍາລົງຊີວິດຂອງພວກເຂົາ, ທ່ານໄດ້ມອບອັນຍະມະນີອັນປະເມີນຄ່າບໍ່ໄດ້ນັບໂກດ. ຈາກນັ້ນຈຶ່ງມີການກ່າວເຖິງງົວໜຶ່ງໝື່ນແປດພັນໂຕ ແລະ ການມອບທີ່ດິນ.