Adhyaya 8

Verse 1

सूत उवाच । नित्यानंदमयं शांतं निर्विकल्पं निरामयम् । शिवतत्त्वमनाद्यंतं ये विदुस्ते परं गताः

ສູຕະກ່າວວ່າ: ຜູ້ໃດຮູ້ແຈ້ງຕັດຕະວະແຫ່ງພຣະສິວະ—ເປັນອານັນດະນິດ, ສະງົບ, ນິຣວິກັລປະ, ປອດໄພຈາກໂລກ, ບໍ່ມີຕົ້ນບໍ່ມີປາຍ—ຜູ້ນັ້ນຍ່ອມໄດ້ຮອດຄະຕິອັນສູງສຸດ.

Verse 2

विरक्ताः कामभोगेभ्यो ये प्रकुर्वंत्यहैतुकीम् । भक्तिं परां शिवे धीरास्तेषां मुक्तिर्न संसृतिः

ຜູ້ມີໃຈໝັ້ນຄົງ ຜູ້ຫຼຸດພົ້ນຈາກກາມະໂພກ ແລະບຳເນີນພັກຕິອັນສູງສຸດຕໍ່ພຣະສິວະໂດຍບໍ່ຫວັງຜົນ—ສຳລັບເຂົາມີໂມກສະ ບໍ່ແມ່ນການເກີດຄືນໃນສັງສາຣະ.

Verse 3

विषयानभिसंधाय ये कुर्वंति शिवे रतिम् । विषयैर्नाभिभूयंते भुंजानास्तत्फलान्यपि

ຜູ້ໃດບໍ່ມຸ່ງໝາຍຫາວັດຖຸໂລກີ ແລະບຳເນີນຄວາມຍິນດີໃນພຣະສິວະ ຜູ້ນັ້ນບໍ່ຖືກວິສັຍແຫ່ງອິນທຣີຍະຄອບງຳ—ແມ່ນແຕ່ກຳລັງເສວຍຜົນທີ່ໄດ້ຮັບກໍຕາມ.

Verse 4

येन केनापि भावेन शिवभक्तियुतो नरः । न विनश्यति कालेन स याति परमां गतिम्

ບຸກຄົນຜູ້ມີພັກຕິຕໍ່ພຣະສິວະ—ດ້ວຍຄວາມຮູ້ສຶກອັນຈິງໃຈແນວໃດກໍຕາມ—ບໍ່ພິນາດພາຍໃຕ້ອຳນາດແຫ່ງກາລະ; ເຂົາຍ່ອມໄດ້ຮອດຄະຕິອັນສູງສຸດ.

Verse 5

आरुरुक्षुः परं स्थानं विषयासक्तमानसः । पूजयेत्कर्मणा शंभुं भोगांते शिवमाप्नुयात्

ຜູ້ໃດປາຖະໜາຈະຂຶ້ນສູ່ສະຖານອັນສູງສຸດ ແຕ່ໃຈຍັງຕິດພັນກັບວັດຖຸໂລກີ ພຶງບູຊາພຣະສັມພູດ້ວຍກຳມະຕາມວິທີ; ເມື່ອສິ້ນສຸດການເສວຍສຸກ ກໍອາດໄດ້ບັນລຸພຣະສິວະ.

Verse 6

अशक्तः कश्चिदुत्स्रष्टुं प्रायो विषयवासनाम् । अतः कर्ममयी पूजा कामधेनुः शरीरिणाम्

ຄົນສ່ວນໃຫຍ່ບໍ່ສາມາດລະວາສະນາຄວາມຢາກຕໍ່ອາລົມວັດຖຸໄດ້; ດັ່ງນັ້ນ ການບູຊາອັນເກີດຈາກກຳ ເປັນດັ່ງໂຄກາມເທນຸ ສຳລັບຜູ້ມີກາຍ।

Verse 7

मायामयेपि संसारे ये विहृत्य चिरं सुखम् । मुक्तिमिच्छन्ति देहांते तेषां धर्मोयमीरितः

ແມ່ນແຕ່ໃນໂລກອັນເປັນມາຍານີ້ ຜູ້ໃດທີ່ເຄີຍເສບສຸກດົນນານ ແຕ່ປາຖະໜາມຸກຕິໃນວາລະສຸດທ້າຍ ທໍານີ້ໄດ້ກ່າວໄວ້ເພື່ອເຂົາເຈົ້າ।

Verse 8

शिवपूजा सदा लोके हेतुः स्वर्गापवर्गयोः । सोमवारे विशेषेण प्रदोषादिगुणान्विते

ໃນໂລກນີ້ ການບູຊາພຣະສິວະເປັນເຫດໃຫ້ໄດ້ທັງສະຫວັນ ແລະ ອະປະວັກຄະ (ໂມກສະ) ຢູ່ເສມອ; ໂດຍສະເພາະໃນວັນຈັນ ອັນປະກອບດ້ວຍຄຸນແຫ່ງປຣະໂດສະ ແລະພິທີມົງຄຸນອື່ນໆ।

Verse 9

केवलेनापि ये कुर्युः सोमवारे शिवार्चनम् । न तेषां विद्यते किंचिदिहामुत्र च दुर्लभम्

ແມ່ນແຕ່ດ້ວຍສິ່ງນີ້ຢ່າງດຽວ—ການອາຣະຈະນາພຣະສິວະໃນວັນຈັນ—ສຳລັບເຂົາເຈົ້າ ບໍ່ມີສິ່ງໃດທີ່ຫາຍາກ ທັງໃນໂລກນີ້ ແລະໂລກໜ້າ।

Verse 10

उपोषितः शुचिर्भूत्वा सोमवारे जितेंद्रियः । वैदिकैर्लौकिकैर्वापि विधिवत्पूजयेच्छिवम्

ໃນວັນຈັນ ເມື່ອອົບໂພສະຖືອອົດອາຫານ ເຮັດໃຫ້ບໍລິສຸດ ແລະຊະນະອິນທຣີ ແລ້ວ ພຶງບູຊາພຣະສິວະຕາມພິທີອັນຖືກຕ້ອງ ຈະເປັນພິທີແບບເວດິກ ຫຼືແບບລາວກິກະກໍຕາມ।

Verse 11

ब्रह्मचारी गृहस्थो वा कन्या वापि सभर्त्तृका । विभर्तृका वा संपूज्य लभते वरमीप्सितम्

ບໍ່ວ່າຈະເປັນພຣະຫມະຈາຣີ ຫຼື ຄະຫັດຖະ; ບໍ່ວ່າຈະເປັນສາວນ້ອຍ, ແມ່ຍິງມີຜົວ, ຫຼື ແມ່ຍິງໝ້າຍ—ເມື່ອບູຊາວຣັດ/ເທວະອັນສັກສິດນີ້ຕາມພິທີ ຍ່ອມໄດ້ພອນຕາມປາຖະໜາ.

Verse 12

अत्राहं कथयिष्यामि कथां श्रोतृमनोहराम् । श्रुत्वा मुक्तिं प्रयांत्येव भर्तिर्भवति शांभवी

ທີ່ນີ້ຂ້າພະເຈົ້າຈະເລົ່ານິທານອັນຊື່ນໃຈແກ່ຜູ້ຟັງ; ເມື່ອໄດ້ຟັງແລ້ວ ຍ່ອມໄດ້ບັນລຸໂມກຂະແທ້ ແລະພັກຕິຕໍ່ສັມພູ (ພຣະສິວະ) ກໍເກີດຂຶ້ນ

Verse 13

आर्यावर्ते नृपः कश्चिदासीद्धर्मभृतां वरः । चित्रवर्मेति विख्यातो धर्मराजो दुरात्मनाम्

ໃນອາຣະຍາວັດ ຄັ້ງໜຶ່ງມີກະສັດພຣະອົງໜຶ່ງ ເປັນຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່ໃນບັນດາຜູ້ທົງທຳມະ; ມີນາມລືຊາວ່າ ຈິດຣະວັຣມັນ ເປັນດັ່ງທຳມະຣາຊາຕໍ່ຄົນຊົ່ວ

Verse 14

स गोप्ता धर्मसेतूनां शास्ता दुष्पथगामिनाम् । यष्टा समस्तयज्ञानां त्राता शरणमिच्छताम्

ພຣະອົງເປັນຜູ້ພິທັກສະພານແຫ່ງທຳມະ ເປັນຜູ້ລົງໂທດຜູ້ໄປທາງຊົ່ວ; ເປັນຜູ້ອຸປະຖຳໃຫ້ປະກອບຍັດຍະທັງປວງ ແລະເປັນຜູ້ຄຸ້ມຄອງຜູ້ຂໍພຶ່ງພາ

Verse 15

कर्त्ता सकलपुण्यानां दाता सकलसंपदाम् । जेता सपत्नवृंदानां भक्तः शिवमुकुन्दयोः

ພຣະອົງເປັນຜູ້ກະທຳບຸນກຸສົນທັງປວງ ເປັນຜູ້ປະທານຄວາມສົມບູນພູນສຸກທຸກປະການ; ເປັນຜູ້ຊະນະຫມູ່ສັດຕູ ແລະເປັນພັກຕິຕໍ່ທັງພຣະສິວະ ແລະ ມຸກຸນດະ (ພຣະວິດສະນຸ)

Verse 16

सोनुकूलासु पत्नीषु लब्ध्वा पुत्रान्महौजसः । चिरेण प्रार्थितां लेभे कन्यामेकां वराननाम्

ແມ່ນແຕ່ພຣະອົງໄດ້ຮັບພຣະຣາຊບຸດຜູ້ມີພະລັງອັນໃຫຍ່ຈາກມະເຫສີຜູ້ມີໃຈດີແລ້ວ ແຕ່ຫຼັງຈາກອະທິຖານມາດົນ ຈຶ່ງໄດ້ຮັບພຣະທິດາອົງໜຶ່ງຜູ້ມີໃບໜ້າງາມ।

Verse 17

स लब्ध्वा तनयां दिष्ट्या हिमवानिव पार्वतीम् । आत्मानं देवसदृशं मेने पूर्णमनोरथम्

ເມື່ອໄດ້ຮັບພຣະທິດາດ້ວຍບຸນວາສະນາ—ດຸດດັ່ງຫິມະວານໄດ້ພາຣະວະຕີ—ພຣະອົງຈຶ່ງເຫັນຕົນເອງປານເທວະ ແລະຮູ້ວ່າຄວາມປາຖະໜາທັງປວງສຳເລັດແລ້ວ।

Verse 18

स एकदा जातकलक्षणज्ञानाहूय साधून्द्विजमुख्यवृंदान् । कुतूहलेनाभिनिविष्टचेताः पप्रच्छ कन्याजनने फलानि

ຄັ້ງໜຶ່ງ ພຣະອົງໄດ້ເຊີນບັນດາພຣາຫມັນຜູ້ປະເສີດ ຜູ້ມີສິນ ແລະຊ່ຽວຊານດ້ານດວງຊະຕາກັບລັກສະນະມົງຄຸນ; ດ້ວຍໃຈທີ່ເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມຢາກຮູ້ ຈຶ່ງຖາມເຖິງຜົນແລະອານິສົງຂອງການເກີດພຣະທິດາ।

Verse 19

अथ तत्राब्रवीदेको बहुज्ञो द्विजसत्तमः । एषा सीमंतिनी नाम्ना कन्या तव महीपते

ແລ້ວໃນທີ່ນັ້ນ ພຣາຫມັນຜູ້ປະເສີດ ຜູ້ຮູ້ຫຼາຍຄົນໜຶ່ງ ໄດ້ກ່າວວ່າ: “ໂອ ພຣະມະຫາກະສັດ, ພຣະທິດາຂອງພຣະອົງມີນາມວ່າ ສີມັນຕິນີ.”

Verse 20

उमेव मांगल्यवती दमयंतीव रूपिणी । भारतीव कलाभिज्ञा लक्ष्मीरिव महागुणा

ນາງເປັນຜູ້ມີມົງຄຸນດຸດດັ່ງພຣະອຸມາ ງາມດຸດດັ່ງທະມະຍັນຕີ ຊ່ຽວຊານສິລະປະວິທະຍາດຸດດັ່ງພາຣະຕີ (ສະຣັດສະວະຕີ) ແລະອຸດົມດ້ວຍຄຸນທຳອັນໃຫຍ່ດຸດດັ່ງພຣະລັກສະມີ।

Verse 21

सुप्रजा देवमातेव जानकीव धृतव्रता । रविप्रभेव सत्कांतिश्चंद्रिकेव मनोरमा

ນາງຈະໄດ້ຮັບພອນມີລູກຫຼານດີດັ່ງແມ່ເທວະ ແລະຈະໝັ້ນຄົງໃນພຣະວຣະຕະດັ່ງຊານະກີ (ສີຕາ)។ ຣັດສະມີອັນງາມຂອງນາງດັ່ງແສງຕາເວັນ ແລະນ່າຊົມດັ່ງແສງຈັນ.

Verse 22

दशवर्षसहस्राणि सह भर्त्रा प्रमोदते । प्रसूय तनयानष्टौ परं सुखमवाप्स्यति

ນາງຈະຊື່ນບານຮ່ວມກັບສາມີເປັນເວລາໜຶ່ງໝື່ນປີ। ເມື່ອໄດ້ໃຫ້ກຳເນີດລູກຊາຍແປດຄົນແລ້ວ ນາງຈະບັນລຸສຸກອັນສູງສຸດ।

Verse 23

इत्युक्तवंतं नृपतिर्धनैः संपूज्य तं द्विजम् । अवाप परमां प्रीतिं तद्वागमृतसेवया

ເມື່ອທ່ານດວິຊະໄດ້ກ່າວດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ພະຣາຊາໄດ້ບູຊາພຣາຫມັນນັ້ນດ້ວຍທານແລະຊັບສິນ. ໂດຍໄດ້ຊິມອະມຣິຕແຫ່ງວາຈາຂອງທ່ານ ພະຣາຊາຈຶ່ງໄດ້ຮັບປີຕິອັນລຶກຊຶ້ງ।

Verse 24

अथान्योऽपि द्विजः प्राह धैर्यवानमितद्युतिः । एषा चतुर्दशे वर्षे वैधव्यं प्रतिपत्स्यति

ຕໍ່ມາ ດວິຊະອີກຜູ້ໜຶ່ງ—ຜູ້ມີຄວາມອົດທົນ ແລະຣັດສະມີຫາປະມານບໍ່ໄດ້—ໄດ້ກ່າວວ່າ: “ນາງນີ້ໃນປີທີ່ສິບສີ່ ຈະປະສົບພາວະແມ່ໝ້າຍ.”

Verse 25

इत्याकर्ण्य वचस्तस्य वज्रनिर्घातनिष्ठुरम् । मुहूर्तमभवद्राजा चिंताव्याकुलमानसः

ເມື່ອໄດ້ຍິນຖ້ອຍຄຳນັ້ນ—ແຂງກະດ້າງດັ່ງຖືກວັດຊະຣະຟາດ—ພະຣາຊາກໍຕົກໃຈຢູ່ຊົ່ວຄາວ ແລະຈິດໃຈຖືກຄວາມກັງວົນລົບກວນ ສັ່ນໄຫວດ້ວຍຄວາມຄິດຫ່ວງ।

Verse 26

अथ सर्वान्समुत्सृज्य ब्राह्मणान्ब्रह्मवत्सलः । सर्वं दैवकृतं मत्त्वा निश्चिंतः पार्थिवोऽभवत्

ຕໍ່ມາ ພະຣາຊາຜູ້ຮັກພຣະທຳໄດ້ສົ່ງພຣາຫມັນທັງປວງກັບໄປດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ ແລະເຫັນວ່າທຸກສິ່ງເປັນການກຳນົດຂອງເທວະ ຈຶ່ງປອດກັງວົນ।

Verse 27

सापि सीमंतिनी बाला क्रमेण गतशैशवा । वैधव्यमात्मनो भावि शुश्रावात्मसखीमुखात्

ນາງສາວນ້ອຍນັ້ນດ້ວຍ ເມື່ອວັຍເດັກຄ່ອຍໆຜ່ານໄປ ນາງໄດ້ຍິນຈາກປາກເພື່ອນສະນິທວ່າ ຄວາມເປັນແມ່ຫມ້າຍເປັນວາສນາທີ່ກຳນົດໄວ້ໃຫ້ນາງ।

Verse 28

परं निर्वेदमापन्ना चिंतयामास बालिका । याज्ञवल्क्यमुनेः पत्नीं मैत्रेयीं पर्यपृच्छत

ນາງເດັກສາວນັ້ນຖືກຄວາມເບື່ອໜ່າຍອັນເລິກຊຶ້ງຄອບງຳ ຈຶ່ງຄິດພິຈາລະນາ; ແລ້ວນາງເຂົ້າໄປຫາ ໄມເຕຣຍີ ພັນລະຍາຂອງລະສີ ຢາຊຍະວັລກະຍະ ແລະຖາມນາງ।

Verse 29

मातस्त्वच्चरणांभोजं प्रपन्नास्मि भयाकुला । सौभाग्यवर्धनं कर्म मम शंसितुमर्हसि

“ແມ່ເຈົ້າ, ຂ້ານ້ອຍຕົກໃຈຈົນສັ່ນ ແລະໄດ້ມາພຶ່ງພາຢູ່ດອກບົວແຫ່ງພຣະບາດຂອງທ່ານ. ຂໍໂປດຊີ້ນຳພິທີກຳອັນເພີ່ມພູນສິຣິມົງຄົນໃຫ້ຂ້ານ້ອຍ”

Verse 30

इति प्रपन्नां नृपतेः कन्यां प्राह मुनेः सती । शरणं व्रज तन्वंगि पार्वतीं शिवसंयुताम्

ດັ່ງນັ້ນ ນາງຜູ້ມີຄຸນທຳ ພັນລະຍາຂອງລະສີ ໄດ້ກ່າວແກ່ທິດາພະຣາຊາຜູ້ມາຂໍພຶ່ງພາວ່າ: “ໂອ ຜູ້ມີອວັຍວະອ່ອນຊ້ອຍ, ຈົ່ງໄປຂໍຊາຣະນະແກ່ ພາຣະວະຕີ ຜູ້ຮ່ວມຄູ່ກັບ ຊິວະ”

Verse 31

सोमवारे शिवं गौरीं पूजयस्व समाहिता । उपोषिता वा सुस्नाता विरजाम्बरधारिणी

ໃນວັນຈັນ ຈົ່ງບູຊາພຣະສິວະ ແລະ ພຣະເກົາຣີ ດ້ວຍໃຈຕັ້ງມັ່ນ—ຈະຖືອົບົດອາຫານ ຫຼື ອາບນ້ຳໃຫ້ສະອາດດີ ແລ້ວນຸ່ງຫົ່ມຜ້າບໍລິສຸດບໍ່ມີມົນທິນ।

Verse 32

यतवाङ्निश्चलमनाः पूजां कृत्वा यथोचिताम् । ब्राह्मणान्भोजयित्वाथ शिवं सम्यक्प्रसादयत्

ສຳລວມວາຈາ ແລະ ໃຫ້ໃຈນິ່ງມັ່ນ ຈົ່ງເຮັດພິທີບູຊາຕາມຄວນ; ແລ້ວຈຶ່ງຖວາຍອາຫານແກ່ພຣາຫມັນ ແລະໄດ້ຮັບພຣະປະສາດຂອງພຣະສິວະຢ່າງແທ້ຈິງ।

Verse 33

पापक्षयोऽभिषेकेण साम्राज्यं पीठपूजनात् । सौभाग्यमखिलं सौख्यं गंधमाल्याक्षतार्पणात्

ດ້ວຍອະພິເສກ (abhiṣeka) ບາບຍ່ອມສິ້ນ; ດ້ວຍການບູຊາປີຖະ (pīṭha) ຍ່ອມໄດ້ອຳນາດແຫ່ງລາຊະ. ດ້ວຍການຖວາຍເຄື່ອງຫອມ ພວງມາລາ ແລະ ອັກຊະຕະ (ເມັດເຂົ້າບໍ່ແຕກ) ຍ່ອມເກີດສິຣິມົງຄົນ ແລະ ສຸກທຸກປະການ।

Verse 34

धूपदानेन सौगंध्यं कांतिर्दीपप्रदानतः । नैवेद्यैश्च महाभोगो लक्ष्मीस्तांबूलदानतः

ຖວາຍທູບແລ້ວໄດ້ກິ່ນຫອມ; ຖວາຍປະທີບແລ້ວໄດ້ຄວາມສະຫວ່າງຜ່ອງໃສ. ຖວາຍນະໄວເທຍ (naivedya) ແລ້ວໄດ້ຄວາມສຸກອັນໃຫຍ່, ແລະຖວາຍຕາມບູລະ (tāmbūla/ໝາກພູ) ແລ້ວພຣະລັກສະມີ—ຄວາມຮັ່ງມີເອງ—ຍ່ອມມາຮອດ।

Verse 35

धर्मार्थकाममोक्षाश्च नमस्कारप्रदानतः । अष्टैश्वर्यादिसिद्धीनां जप एव हि कारणम्

ການຖວາຍນະມັດສະການ ນຳໃຫ້ເກີດ ທັມມະ, ອັດຖະ, ກາມະ ແລະ ໂມກສະ; ແລະສຳລັບສິດທິຢ່າງອັດໄຕສະວັຣຍະ (ອຳນາດທັງແປດ) ເປັນຕົ້ນ ນັ້ນ “ຈະປະ” (japa) ເທົ່ານັ້ນແມ່ນເຫດປັດໃຈແທ້।

Verse 36

होमेन सर्वकामानां समृद्धिरुपजायते । सर्वेषामेव देवानां तुष्टिर्ब्राह्मणभोजनात्

ດ້ວຍການເຮັດໂຮມະ (ບູຊາໄຟ) ຄວາມສຳເລັດແລະຄວາມຈະເລີນແຫ່ງຄວາມປາຖະໜາທັງປວງຍ່ອມເກີດ; ແລະດ້ວຍການຖວາຍອາຫານແກ່ພຣາຫມັນ ຄວາມພໍໃຈຂອງເທວະທັງປວງຍ່ອມສຳເລັດ

Verse 37

इत्थमाराधय शिवं सोमवारे शिवामपि । अत्यापदमपि प्राप्ता निस्तीर्णाभिभवा भवेः

ດັ່ງນີ້ຈົ່ງອາຣາທະນາພຣະສິວະ ແລະໃນວັນຈັນຈົ່ງອາຣາທະນາພຣະສິວາ (ເທວີ) ດ້ວຍ. ແມ່ນແຕ່ຕົກໃນວິກິດຮ້າຍແຮງທີ່ສຸດ ເຈົ້າຈະຂ້າມພົ້ນໄດ້ ແລະບໍ່ຖືກຄອບງຳ

Verse 38

घोराद्घोरं प्रपन्नापि महाक्लेशं भयानकम् । शिवपूजाप्रभावेण तरिष्यसि महद्भयम्

ແມ່ນແຕ່ຖືກຜັກໃຫ້ຕົກສູ່ສະພາບອັນນ່າສະພຶງທີ່ສຸດ ເຂົ້າສູ່ຄວາມທຸກທໍລະມານໃຫຍ່ອັນນ່າຢ້ານ—ດ້ວຍອານຸພາບແຫ່ງການບູຊາພຣະສິວະ ເຈົ້າຈະຂ້າມພົ້ນມະຫາຄວາມຢ້ານນັ້ນ

Verse 39

इत्थं सीमंतिनीं सम्यगनुशास्य पुनः सती । ययौ सापि वरारोहा राजपुत्री तथाऽकरोत्

ດັ່ງນີ້ ເມື່ອສະຕີໄດ້ອົບຮົມຊີ້ນຳແກ່ສະຕຣີຜູ້ມີສາມີນັ້ນຢ່າງຖືກຕ້ອງແລ້ວ ນາງກໍຈາກໄປອີກຄັ້ງ. ແລະພຣະທິດາຜູ້ສູງສົງຮູບງາມນັ້ນກໍໄດ້ປະພຶດຕາມດັ່ງນັ້ນ

Verse 40

दमयंत्यां नलस्यासीदिंद्रसेनाभिधः सुतः । तस्य चंद्रांगदो नाम पुत्रोभू च्चंद्रसन्निभः

ຈາກທະມະຍັນຕີ ນະລະມີບຸດຊື່ ອິນທຣະເສນ. ແລະຈາກອິນທຣະເສນນັ້ນ ເກີດບຸດຊື່ ຈັນທຣາງຄະດະ ສະຫວ່າງໄສດັ່ງດວງຈັນ

Verse 41

चित्रवर्मा नृपश्रेष्ठस्तमाहूय नृपात्मजम् । कन्यां सीमंतिनीं तस्मै प्रायच्छद्गुर्वनुज्ञया

ພະຣາຊາຈິດຣະວັຣມາ ຜູ້ເປັນຍອດແຫ່ງກະສັດ ໄດ້ເອີ້ນເຈົ້າຊາຍມາ ແລະດ້ວຍການອະນຸຍາດຂອງຄູບາອາຈານ ຈຶ່ງປະທານທິດາ “ສີມັນຕິນີ” ໃຫ້ເປັນຄູ່ຄອງຕາມພິທີວິວາຫະອັນສັກສິດ।

Verse 42

सोऽभून्महोत्सवस्तत्र तस्या उद्वाहकर्मणि । यत्र सर्वमहीपानां समवायो महानभूत्

ໃນພິທີອຸດວາຫະຂອງນາງ ທີ່ນັ້ນໄດ້ເກີດມະໂຫດສະວະອັນຍິ່ງໃຫຍ່ ເປັນທີ່ຊຸມນຸມຂອງບັນດາກະສັດທົ່ວພື້ນພິພົບຢ່າງມະຫາສານ।

Verse 43

तस्याः पाणिग्रहं काले कृत्वा चंद्रांगदः कृती । उवास कतिचिन्मासांस्तत्रैव श्वशुरालये

ເມື່ອເຖິງເວລາອັນຄວນ ຈັນທຣາງກະດະ ຜູ້ມີຄວາມສາມາດ ໄດ້ປະກອບພິທີປານິຄຣະຫະນະ (ພິທີຈັບມືເປັນຄູ່ຄອງ) ແລ້ວພັກຢູ່ໃນເຮືອນພໍ່ເມຍອີກຫຼາຍເດືອນ।

Verse 44

एकदा यमुनां तर्तुं स राजतनयो बली । आरुरोह तरीं कैश्चिद्वयस्यैः सह लीलया

ຄັ້ງໜຶ່ງ ເຈົ້າຊາຍຜູ້ກ້າແຂງ ປາດຖະນາຈະຂ້າມແມ່ນ້ຳຢະມຸນາ ຈຶ່ງຂຶ້ນເຮືອຢ່າງຫຼິ້ນໆ ພ້ອມສະຫາຍວັຍດຽວກັນບາງຄົນ।

Verse 45

तस्मिंस्तरति कालिंदीं राजपुत्रे विधेर्वशात् । ममज्ज सह कैवतैरावर्त्ताभिहता तरी

ເມື່ອເຈົ້າຊາຍກຳລັງຂ້າມກາລິນດີ (ຢະມຸນາ) ດ້ວຍອຳນາດແຫ່ງຊະຕາ ເຮືອຖືກວົງນ້ຳວົນຊົກກະແທກ ແລ້ວຈົມລົງ ພ້ອມທັງຄົນເຮືອທັງຫຼາຍ।

Verse 46

हा हेति शब्दः सुमहानासीत्तस्यास्तटद्वये । पश्यतां सर्वसैन्यानां प्रलापो दिवम स्पृशत्

ທັງສອງຝັ່ງເກີດສຽງຮ້ອງຄ່ຳຄວນໃຫຍ່ “ອະໄລ! ອະໄລ!” ແລະໃນຂະນະທີ່ກອງທັບທັງປວງເບິ່ງຢູ່ ສຽງວິລາບນັ້ນດັ່ງຈະແຕະຟ້າ.

Verse 47

मज्जंतो मम्रिरे केचित्केचिद्ग्राहोदरं गताः । राजपुत्रादयः केचिन्नादृश्यंत महाजले

ບາງຄົນຈົມແລ້ວຕາຍ; ບາງຄົນຖືກພາເຂົ້າໄປໃນທ້ອງຈະເລ້. ແລະບາງຄົນ—ເລີ່ມຈາກເຈົ້າຊາຍ—ກໍບໍ່ປາກົດອີກໃນນ້ຳອັນກວ້າງໃຫຍ່ນັ້ນ.

Verse 48

तदुपश्रुत्य राजापि चित्रवर्मातिवि ह्वलः । यमुनायास्तटं प्राप्य विचेष्टः समजायत

ເມື່ອໄດ້ຍິນຂ່າວນັ້ນ ພະຣາຊາຈິດຣະວັຣມາກໍວຸ້ນວາຍຢ່າງຫນັກ; ໄປຮອດຝັ່ງຍະມຸນາແລ້ວ ກໍກະສັບກະສ່າຍຢ່າງຫມົດທາງ.

Verse 49

श्रुत्वाथ राजपत्न्यश्च वभूबुर्गतचेतनाः । सा च सीमंतिनी श्रुत्वा पपाप डूवि मूर्च्छिता

ເມື່ອໄດ້ຍິນ ພະມະເຫສີຂອງພະຣາຊາທັງຫຼາຍກໍສູນສະຕິ; ແລະ ສີມັນຕິນີ ພໍໄດ້ຍິນກໍຫມົດສະຕິ ລົ້ມລົງກັບພື້ນດິນ.

Verse 50

तथान्ये मंत्रिमुख्याश्च नायकाः सपुरोहिताः । विह्वलाः शोकसंतप्ता विलेपुर्मुक्तमूर्धजाः

ເຊັ່ນດຽວກັນ ບັນດາມະນະຕຣີໃຫຍ່ ນາຍທະຫານ ແລະ ພຣາຫມະນະປຸໂຣຫິດ—ຖືກໄຟແຫ່ງຄວາມໂສກເຜົາໃຈ—ກໍຮ້ອງໄຫ້ ປ່ອຍຜົມສະຫຼາຍດ້ວຍຄວາມທຸກ.

Verse 51

इंद्रसेनोपि राजेद्रः पुत्रवार्त्तां सुदुःखितः । आकर्ण्य सह पत्नीभिर्नष्टसंज्ञः पपात ह

ພະຣາຊາອິນທຣະເສນາ ເມື່ອໄດ້ຍິນຂ່າວເລື່ອງພະໂອຣສ ກໍເສົ້າໂສກຢ່າງຫນັກ; ພ້ອມດ້ວຍພະມະເຫສີທັງຫຼາຍ ກໍສະຫຼົບລົງທັນທີ।

Verse 52

तन्मंत्रिणश्च तत्पौरास्तथा तद्देशवासिनः । आबालवृद्धवनिताश्चुक्रुशुः शोकविह्वलाः

ແລ້ວບັນດາມະນະຕຣີ, ຊາວເມືອງ ແລະຊາວແຜ່ນດິນນັ້ນ—ສະຕຣີຕັ້ງແຕ່ເດັກຍິງຈົນເຖົ້າ—ຕ່າງຮ້ອງໄຫ້ຄຳຄວນ ດ້ວຍໂສກາພິລາບ।

Verse 53

शोकात्केचिदुरो जघ्नुः शिरो जघ्नुश्च केचन । हा राजपुत्र हा तात क्वासि क्वासीति बभ्रमुः

ດ້ວຍໂສກາ ບາງຄົນຕີອົກ ບາງຄົນຕີຫົວ ຮ້ອງວ່າ “ອະນິຈາ ພະຣາຊະກຸມານ! ອະນິຈາ ລູກເອີຍ! ເຈົ້າຢູ່ໃສ—ຢູ່ໃສ?” ແລ້ວພາກັນພະຍົນພະຍາຍາມຢ່າງທຸກທໍລະມານ।

Verse 54

एवं शोकाकुलं दीनमिंद्रसेनमहीपतेः । नगरं सहसा क्षुब्धं चित्रवर्मपुरं तथा

ດັ່ງນັ້ນ ເມື່ອພະຣາຊາອິນທຣະເສນາຈົມຢູ່ໃນຄວາມທຸກໂສກອັນປັ່ນປ່ວນ ເມືອງຈິດຣະວັຣມະປຸຣະກໍພລັນວຸ້ນວາຍຂຶ້ນທັນທີ।

Verse 55

अथ वृद्धैः समाश्वस्तश्चित्रवर्मा महीपतिः । शनैर्नगरमागत्य सान्त्वयामास चात्मजाम्

ຕໍ່ມາ ພະຣາຊາຈິດຣະວັຣມາ ໄດ້ຮັບການປອບໂຍນຈາກຜູ້ເຖົ້າຜູ້ແກ່ ຈຶ່ງຄ່ອຍໆກັບເຂົ້າເມືອງ ແລະປອບໃຈພະທິດາຂອງພະອົງ।

Verse 56

स राजांभसिमग्नस्य जामातुस्तस्य बांधवैः । आगतैः कारयामास साकल्यादौर्ध्वदैहिकम्

ພະຣາຊານັ້ນ ພ້ອມດ້ວຍຍາດພີ່ນ້ອງທີ່ມາຮອດ ໄດ້ໃຫ້ປະກອບພິທີສົບ ແລະພິທີອຸຣະທະວະໄທຫິກ ຕາມພິທີກຳມະວິທີ ຢ່າງຄົບຖ້ວນ ແກ່ລູກເຂີຍຜູ້ຈົມນ້ຳ.

Verse 57

सा च सीमंतिनी साध्वी भर्तृलोकमतिः सती । पित्रा निषिद्धा स्नेहेन वैधव्यं प्रत्यपद्यत

ແລະນາງຜູ້ມີສິນທຳນັ້ນ ເປັນສີມັນຕິນີຜູ້ບໍລິສຸດ ມີໃຈຜູກພັນກັບໂລກຂອງສາມີ ແມ່ນແຕ່ບິດາຫ້າມດ້ວຍຄວາມຮັກ ນາງກໍຍອມຮັບສະພາບແມ່ໝ້າຍ (ໄວທະວະ).

Verse 58

मुनेः पत्न्योऽपदिष्टं यत्सोमवारव्रतं शुभम् । न तत्याज शुभाचारा वैधव्यं प्राप्तवत्यपि

ພຣະວຣະຕະວັນຈັນອັນເປັນມົງຄຸນ (ໂສມະວາຣະວຣະຕະ) ທີ່ພັນລະຍາຂອງມຸນີໄດ້ສອນໄວ້ ນາງຜູ້ມີຈາຣິຍະດີ ບໍ່ເຄີຍລະທິ້ງ ແມ່ນແຕ່ໄດ້ຮັບສະພາບແມ່ໝ້າຍແລ້ວກໍຕາມ.

Verse 59

एवं चतुर्दशे वर्षे दुःखं प्राप्य सुदारुणम् । ध्यायन्ती शिवपादाब्जं वत्सरत्रयमत्यगात्

ດັ່ງນັ້ນ ໃນປີທີ່ສິບສີ່ ເມື່ອໄດ້ປະສົບທຸກຂ໌ອັນຮ້າຍແຮງຢ່າງຍິ່ງ ນາງໄດ້ຜ່ານໄປສາມປີ ໂດຍຈິດພິຈາລະນາພຣະບາດດອກບົວຂອງພຣະສິວະ.

Verse 60

पुत्रशोकादिवोन्मत्तमिंद्रसेनं महीपतिम् । प्रसह्य तस्य दायादाः सप्तांगं जह्रुरोजसा

ພຣະຣາຊາອິນດຣະເສນ ຜູ້ດັ່ງຄົນຄືບ້າເນື່ອງຈາກຄວາມໂສກເສົ້າຕໍ່ບຸດ ຖືກພວກທາຍາດຂອງພຣະອົງ ບັງຄັບຍຶດໄປດ້ວຍກຳລັງ ແລະຍຶດອານາຈັກທັງເຈັດອົງປະກອບໄວ້ດ້ວຍອຳນາດຂອງຕົນ.

Verse 61

हृतसिंहासनः शूरैर्दायादैः सोऽप्रजो नृपः । निगृह्य काराभवने सपत्नीको निवेशितः

ພະຣາຊານັ້ນຜູ້ບໍ່ມີທາຍາດ ຖືກຍາດພີ່ນ້ອງຜູ້ກ້າຫານຍຶດຊິງພະບັນລັງ. ຖືກປາບປະຫານແລ້ວ ຖືກຂັງໃນເຮືອນຈໍາພ້ອມພະມະເຫສີ.

Verse 62

चंद्रागदोऽपि तत्पुत्रो निमग्नो यमुनाजले । अधोधोमज्जमानोऽसौ ददर्शोरगकामिनीः

ແລະພະໂອຣສຈັນທຣາກະດະກໍຈົມລົງໃນນ້ຳຍະມຸນາ. ເມື່ອລົງໄປລຶກຂຶ້ນເລື້ອຍໆ ກໍໄດ້ເຫັນນາກກັນຍາທັງຫຼາຍ.

Verse 63

जलक्रीडासु सक्तास्ता दृष्ट्वा राजकुमार कम् । विस्मितास्तमथो निन्युः पातालं पन्नगालयम्

ນາກກັນຍາເຫຼົ່ານັ້ນມົວໃນການຫຼິ້ນນ້ຳ; ເມື່ອເຫັນພະຣາຊະກຸມານ ກໍຕົກຕະລຶງ. ແລ້ວຈຶ່ງນຳພາພຣະອົງໄປສູ່ປາຕາລາ ອັນເປັນທີ່ສະຖິດຂອງພະຍານາກ.

Verse 64

स नीयमानस्तरसा पन्नगीभिर्नृपात्मजः । तक्षकस्य पुरं रम्यं विवेश परमाद्भुतम्

ພະຣາຊະບຸດຜູ້ຖືກນາກກັນຍານຳໄປດ້ວຍຄວາມໄວ ໄດ້ເຂົ້າສູ່ນະຄອນອັນງາມຂອງທັກສະກະ ອັນອັດສະຈັນເກີນປະມານ.

Verse 65

सोऽपश्यद्राजतनयो महेंद्रभवनोपमम् । महारत्नपरिभ्राजन्मयूखपरिदीपितम्

ທີ່ນັ້ນ ພະຣາຊະກຸມານໄດ້ເຫັນພະຣາຊວັງດຸດດັ່ງວິມານຂອງມະເຫນທຣາ (ອິນທຣາ) ສ່ອງສະຫວ່າງຮອບດ້ານດ້ວຍລຳແສງແຫ່ງມະຫາຣັດນະອັນສະຫງ່າງາມ.

Verse 66

वज्रवैडूर्यपाचादिप्रासादशतसंकुलम् । माणिक्य गोपुरद्वारं मुक्तादामभिरुज्ज्वलम्

ສະຖານນັ້ນແອດແນ້ນດ້ວຍພຣາສາດນັບຮ້ອຍ ສ້າງດ້ວຍວັຊຣະ(ເພັດ) ໄວດູຣຍະ(ເບຣິວ) ແກ້ວຜະລຶກ ແລະອື່ນໆ; ປະຕູຍອດໂກປຸຣະປະດັບຮູບີ ສ່ອງປະກາຍດ້ວຍພວງມາລາໄຂ່ມຸກ

Verse 67

चंद्रकांतस्थलं रम्यं हेमद्वारकपाटकम् । अनेकशतसाहस्रमणिदीपविराजितम्

ລານອັນງາມສະຫງ່າງາມເປັນຫີນຈັນທຣະການຕະ (ຫີນພຣະຈັນ); ບານປະຕູເປັນຄຳ ແລະສະຫວ່າງໄສດ້ວຍປະທີບຮັດຕະນະນັບຮ້ອຍນັບພັນ

Verse 68

तत्रापश्यत्सभा मध्ये निषण्णं रत्नविष्टरे । तक्षकं पन्नगाधीशं फणानेकशतोज्ज्वलम्

ທີ່ນັ້ນ ກາງຫ້ອງສະພາ ລາວໄດ້ເຫັນ ທັກສະກະ ຈອມເຈົ້າແຫ່ງນາຄາ ປະທັບເທິງບັນລັງຮັດຕະນະ—ສ່ອງສະຫວ່າງດ້ວຍພັງພານນັບຮ້ອຍ

Verse 69

दिव्यांबरधरं दीप्तं रत्नकुण्डलराजितम् । नानारत्नपरिक्षिप्तमुकुट द्युतिरंजितम्

ພຣະອົງສ່ອງປະກາຍ ນຸ່ງຫົ່ມອາພອນທິບ ປະດັບຕຸ້ມຫູຮັດຕະນະ; ມົງກຸດທີ່ລ້ອມຮອບດ້ວຍແກ້ວມະນີນານາ ອຸ່ມໄວ້ດ້ວຍລັດສະໝີອັນຈ້າ

Verse 70

फणामणिमयूखाढ्यैरसंख्यैः पन्नगोत्तमैः । उपासितं प्रांजलिभिश्चित्ररत्नविभूषितैः

ພຣະອົງຖືກປະຄອງບູຊາໂດຍນາຄາຊັ້ນສູງນັບບໍ່ຖ້ວນ ອຸດົມດ້ວຍລັດສະໝີແກ້ວມະນີເທິງພັງພານ; ຢືນປະນົມມື ແລະປະດັບດ້ວຍຮັດຕະນະອັນພິສົດ

Verse 71

रूपयौवनमाधुर्यविलासगति शोभिना । नागकन्यासहस्रेण समंतात्परिवारितम्

ພຣະອົງສະຫງ່າງາມດ້ວຍຮູບງາມ ສະເໜ່ຍຸວະວັຍ ຄວາມຫວານລະມຸນ ລີລາວິລາດ ແລະການເຄື່ອນໄຫວອັນອ່ອນຊ້ອຍ—ມີນາງນາກກັນຍານັບພັນລ້ອມຮອບທຸກດ້ານ।

Verse 72

दिव्याभरणदीप्तांगं दिव्यचंदनचर्चितम् । कालाग्निमिव दुर्धर्षं तेजसादित्यसन्निभम्

ອະວະຍະວະຂອງພຣະອົງລຸກໂຊດດ້ວຍເຄື່ອງປະດັບທິບ ແລະຖືກທາດ້ວຍຈັນທະນ໌ທິບ—ຍາກຈະຕ້ານທານດຸດໄຟແຫ່ງປຣະລັຍ ແລະສະຫວ່າງໄສດຸດພຣະອາທິດ।

Verse 73

दृष्ट्वा राजसुतो धीरः प्रणिपत्य सभास्थले । उत्थितः प्रांजलिस्तस्य तेजसाक्षिप्तलोचनः

ເມື່ອເຫັນພຣະອົງນັ້ນ ເຈົ້າຊາຍຜູ້ໝັ້ນຄົງໄດ້ກົ້ມກາບລົງໃນຫ້ອງສະພາ; ແລ້ວລຸກຂຶ້ນປະນົມມື ດວງຕາຖືກຕະຫຼອດໂດຍຕະຫຼອດຕໍ່ຕະຫຼອດຂອງຕະຫຼອດຕໍ່ຕະຫຼອດຕໍ່ຕະຫຼອດຂອງພຣະຣັດສະມີນັ້ນ।

Verse 74

नागराजोपि तं दृष्ट्वा राजपुत्रं मनोरमम् । कोऽयं कस्मादिहायात इति पप्रच्छ पन्नगीः

ນາກະຣາຊາເຫັນເຈົ້າຊາຍຜູ້ນ່າຊົມນັ້ນ ຈຶ່ງຖາມນາງນາກກັນຍາວ່າ “ຜູ້ນີ້ແມ່ນໃຜ ແລະມາຈາກໃສຈຶ່ງມາຮອດນີ້?”

Verse 75

ता ऊचुर्यमुनातोये दृष्टोऽस्माभिर्यदृच्छया । अज्ञातकुलनामायमानीतस्तव सन्निधिम्

ນາງທັງຫຼາຍຕອບວ່າ “ໂດຍບັງເອີນ ພວກເຮົາເຫັນລາວໃນນ້ຳແມ່ນ້ຳຍະມຸນາ। ບໍ່ຮູ້ນາມ ແລະວົງສາຕະກູນ ຈຶ່ງນຳມາສູ່ພຣະພັກຂອງພຣະອົງ”

Verse 76

अथ पृष्टो राजपुत्रस्तक्षकेण महात्मना । कस्यासि तनयः कस्त्वं को देशः कथमागतः

ແລ້ວ ທັກສະກະ ຜູ້ມີໃຈຍິ່ງໃຫຍ່ ໄດ້ຖາມລາຊະກຸມານວ່າ “ເຈົ້າເປັນລູກຂອງໃຜ? ເຈົ້າແມ່ນໃຜ? ແຜ່ນດິນຂອງເຈົ້າຢູ່ໃສ ແລະເຈົ້າມາຮອດນີ້ໄດ້ແນວໃດ?”

Verse 77

राजपुत्रो वचः श्रुत्वा तक्षकं वाक्यमब्रवीत्

ເມື່ອໄດ້ຍິນຖ້ອຍຄໍານັ້ນ ລາຊະກຸມານຈຶ່ງກ່າວຕອບທັກສະກະ

Verse 78

राजपुत्र उवाच । अस्ति भूमंडले कश्चिद्देशो निषधसंज्ञकः । तस्याधिपोऽभवद्राजा नलो नाम महा यशाः । स पुण्यकीर्तिः क्षितिपो दमयन्तीपतिः शुभः

ລາຊະກຸມານກ່າວວ່າ “ໃນພື້ນພິພົບນີ້ ມີດິນແດນໜຶ່ງຊື່ ນິສະທະ. ຜູ້ປົກຄອງຄື ພະຣາຊາ ນະລ ຜູ້ມີກຽດຍິ່ງ—ມີຊື່ສຽງອັນເປັນບຸນ, ເປັນກະສັດຜູ້ຕັ້ງຢູ່ໃນທຳມະ, ແລະເປັນສາມີອັນເປັນມົງຄຸນຂອງ ດະມະຍັນຕີ.”

Verse 79

तस्मादपींद्रसेनाख्यस्तस्य पुत्रो महाबलः । चंद्रांगदोस्मि नाम्नाहं नवोढः श्वशुरालये । विहरन्यमुनातोये निमग्नो देवचोदितः

“ຈາກພະອົງນັ້ນ ໄດ້ມີບຸດຊື່ ອິນທຣະເສນ ຜູ້ມີກໍາລັງໃຫຍ່; ຂ້າພະເຈົ້າເປັນລູກຂອງທ່ານ ຊື່ ຈັນທຣາງກະດະ. ເພິ່ງແຕ່ງງານໃໝ່ ແລະພັກຢູ່ເຮືອນພໍ່ເມຍ; ເມື່ອເລີນຫຼິ້ນໃນນ້ໍາຍະມຸນາ ຂ້າພະເຈົ້າຖືກຈົມລົງ—ໂດຍພຣະບັນຊາຂອງເທວະ.”

Verse 80

एताभिः पन्नगस्त्रीभिरानीतोस्मि तवांतिकम् । दृष्ट्वाहं तव पादाब्जं पुण्यैर्जन्मांतरार्जितैः

“ນາງນາກເຫຼົ່ານີ້ໄດ້ນໍາຂ້າພະເຈົ້າມາສູ່ສໍານັກຂອງທ່ານ. ບັດນີ້ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ເຫັນດອກບົວແຫ່ງພຣະບາດຂອງທ່ານ—ເນື່ອງດ້ວຍບຸນກຸສົນທີ່ສະສົມໄວ້ໃນຊາດກ່ອນ.”

Verse 81

अद्य धन्योऽस्मि धन्योऽस्मि कृतार्थो पितरौ मम । यत्प्रेक्षितोऽहं कारुण्यात्त्वया संभाषितोपि च

ມື້ນີ້ຂ້າພະເຈົ້າເປັນຜູ້ມີພອນ—ມີພອນແທ້! ບິດາມານດາຂອງຂ້າພະເຈົ້າກໍໄດ້ຄວາມສຳເລັດ ເພາະດ້ວຍຄວາມເມດຕາ ທ່ານໄດ້ເບິ່ງຂ້າພະເຈົ້າ ແລະຍັງໄດ້ກ່າວຈາກັບຂ້າພະເຈົ້າອີກດ້ວຍ।

Verse 82

सूत उवाच । इत्युदारमसंभ्रांतं वचः श्रुत्वातिपेशलम् । तक्षकः पुनरौत्सुक्याद्बभाषे राजनंदनम्

ສູຕະກ່າວວ່າ: ເມື່ອໄດ້ຍິນຖ້ອຍຄຳອັນສູງສົ່ງ ບໍ່ຫວັ່ນໄຫວ ແລະອ່ອນໂຍນຢ່າງຍິ່ງນັ້ນແລ້ວ ຕັກສະກະຖືກຄວາມຢາກຮູ້ກະຕຸ້ນອີກ ແລະໄດ້ກ່າວກັບພຣະຣາຊະບຸດ।

Verse 83

तक्षक उवाच । भोभो नरेंद्रदायाद मा भैषीर्धीरतां व्रज । सर्वदेवेषु को देवो युष्माभिः पूज्यते सदा

ຕັກສະກະກ່າວວ່າ: “ໂອ ທາຍາດແຫ່ງພຣະຣາຊາ ຢ່າຢ້ານ—ຈົ່ງມັ່ນຄົງ. ໃນບັນດາເທວະທັງປວງ ພວກເຈົ້າບູຊາເທວະອົງໃດເປັນນິດ?”

Verse 84

राजपुत्र उवाच । यो देवः सर्वेदेवेषु महादेवं इति स्मृतः । पूज्यते स हि विश्वात्मा शिवोऽस्माभिरुमापतिः

ພຣະຣາຊະບຸດກ່າວວ່າ: “ເທວະອົງໃດໃນບັນດາເທວະທັງປວງ ຖືກຈື່ຈຳວ່າ ‘ມະຫາເທວະ’—ພຣະອົງນັ້ນແມ່ນວິສະວາຕະມັນ ພຣະສິວະ ຜູ້ເປັນອຸມາປະຕິ ທີ່ພວກເຮົາບູຊາ.”

Verse 85

यस्य तेजोंशलेशेन रजसा च प्रजापतिः । कृतरूपोऽसृजद्विश्वं स नः पूज्यो महेश्वरः

ດ້ວຍແຕ່ເສດສ່ວນນ້ອຍໜຶ່ງຂອງລັດສະມີພຣະອົງ—ແລະດ້ວຍຄຸນຣະຊັສ—ປຣະຊາປະຕິໄດ້ຮັບຮູບ ແລ້ວສ້າງສັບພະຈັກກະວານ; ພຣະມະເຫສະວະຣະພຣະອົງນັ້ນແມ່ນຜູ້ຄວນບູຊາຂອງພວກເຮົາ.

Verse 86

यस्यांशात्सात्त्विकं दिव्यं बिभ्रद्विष्णुः सनातनः । विश्वं बिभर्त्ति भूतात्मा शिवोऽस्माभिः स पूज्यते

ຈາກສ່ວນໜຶ່ງຂອງພຣະອົງ ພຣະວິດສະນຸຜູ້ນິລັນດອນຖືພະລັງສັດຕະວິກອັນທິບ ແລະຄ້ຳຈຸນຈັກກະວານເປັນອາດມັນໃນສັດທັງປວງ—ພຣະສິວະອົງນັ້ນເຮົາບູຊາ।

Verse 87

यस्यांशात्तामसाज्जातो रुद्रः कालाग्निसन्निभः । विश्वमेतद्धरत्यंते स पूज्योऽस्माभिरीश्वरः

ຈາກສ່ວນໜຶ່ງຂອງພຣະອົງ ໂດຍອຳນາດຕະມັສ ຣຸດຣະເກີດຂຶ້ນດັ່ງໄຟແຫ່ງກາລາໃນຍາມສິ້ນການ ແລະໃນທ້າຍສຸດກໍດຶງຈັກກະວານນີ້ກັບຄືນ—ພຣະອີສະວະຣະອົງນັ້ນເຮົາບູຊາ।

Verse 88

यो विधाता विधातुश्च कारणस्यापि कारणम् । तेजसां परमं तेजः स शिवो नः परा गतिः

ພຣະອົງແມ່ນຜູ້ກຳນົດ ແລະເປັນຜູ້ກຳນົດຂອງຜູ້ກຳນົດອີກຊັ້ນໜຶ່ງ; ເປັນເຫດແມ່ນແຕ່ຂອງເຫດທັງປວງ; ເປັນແສງສູງສຸດໃນບັນດາແສງ. ພຣະສິວະອົງນັ້ນແມ່ນຄະຕິສູງສຸດຂອງເຮົາ।

Verse 89

योंतिकस्थोऽपि दूरस्थः पापोपहृतचेतसाम् । अपरिच्छेद्य धामासौ शिवो नः परमा गतिः

ແມ່ນໃກ້ຢູ່ແທ້ ແຕ່ກັບໄກສຳລັບຜູ້ທີ່ຈິດຖືກບາບພາໄປ; ທີ່ສະຖິດຂອງພຣະອົງຫາຂອບເຂດບໍ່ໄດ້ ແລະວັດບໍ່ໄດ້—ພຣະສິວະອົງນັ້ນແມ່ນທີ່ພຶ່ງສູງສຸດຂອງເຮົາ।

Verse 90

योऽग्नौ तिष्ठति यो भूमौ यो वायौ सलिले च यः । य आकाशे च विश्वात्मा स पूज्यो नः सदाशिवः

ພຣະອົງຜູ້ສະຖິດໃນໄຟ ໃນດິນ ໃນລົມ ແລະໃນນ້ຳ; ແລະຜູ້ຢູ່ໃນອາກາດເປັນວິສະວາດມັນ—ພຣະສະດາຊິວະອົງນັ້ນຄວນແກ່ການບູຊາຂອງເຮົາ।

Verse 91

यः साक्षी सर्वभूतानां य आत्मस्थो निरंजनः । यस्येच्छावशगो लोकः सोऽस्माभिः पूज्यते शिवः

ພຣະອົງເປັນພະຍານແຫ່ງສັດທັງປວງ ສະຖິດໃນອາດມັນ ແລະບໍ່ມີມົນທິນ; ໂລກທັງປວງເຄື່ອນໄຫວຕາມພຣະປະສົງ—ພຣະສິວະນັ້ນແຫຼະທີ່ພວກເຮົາບູຊາ

Verse 92

यमेकमाद्यं पुरुषं पुराणं वदंति भिन्नं गुणवैकृतेन । क्षेत्रज्ञमेकेथ तुरीयमन्ये कूटस्थमन्ये स शिवो गतिर्नः

ພຣະອົງຜູ້ດຽວ ແມ່ນປຸຣຸສະອາດິ ຜູ້ເກົ່າແກ່; ທີ່ຖືກກ່າວວ່າປາກົດຫຼາກຫຼາຍເນື່ອງຈາກການແປປ່ຽນຂອງຄຸນ; ບາງຄົນເອີ້ນວ່າ ເຂດຕຣະຊະຍະ, ບາງຄົນວ່າ ຕຸຣີຍະ, ບາງຄົນວ່າ ກູຕັສຖະ—ພຣະສິວະນັ້ນແມ່ນທີ່ພຶ່ງຂອງພວກເຮົາ

Verse 93

यं नास्पृशंश्चैत्यमचिंत्यतत्त्वं दुरंतधामानमतत्स्वरूपम् । मनोवचोवृत्तय आत्मभाजां स एष पूज्यः परमः शिवो नः

ພຣະອົງຜູ້ທີ່ໃຈບໍ່ອາດແຕະຕ້ອງ—ສະພາວະທຳຂອງພຣະອົງເກີນຄິດ, ທີ່ສະຖິດຂອງພຣະອົງເຂົ້າບໍ່ເຖິງ, ຮູບແທ້ຂອງພຣະອົງພົ້ນຈາກ ‘ນີ້-ນັ້ນ’; ສຳລັບຜູ້ສະຖິດໃນອາດມັນ ການເຄື່ອນໄຫວຂອງໃຈແລະວາຈາກໍບໍ່ອາດເຖິງ. ພຣະສິວະສູງສຸດນັ້ນແຫຼະຄວນບູຊາໂດຍພວກເຮົາ

Verse 94

यस्य प्रसादं प्रतिलभ्य संतो वांछंति नैंद्रं पदमुज्ज्वलं वा । निस्तीर्णकर्मार्गलकालचक्राश्चरंत्यभीताः स शिवो गतिर्नः

ເມື່ອໄດ້ຮັບພຣະກະລຸນາຂອງພຣະອົງແລ້ວ ບັນດາຜູ້ບໍລິສຸດບໍ່ປາຖະໜາແມ່ນແຕ່ຕຳແໜ່ງອັນສະຫວ່າງໄສຂອງພຣະອິນທຣາ; ຂ້າມພົ້ນອຸປະສັກແຫ່ງກັມມະ ແລະວົງລໍ້ແຫ່ງກາລເວລາ ແລ້ວຈຶ່ງເດີນຢ່າງບໍ່ຢ້ານກົວ—ພຣະສິວະນັ້ນແມ່ນທີ່ພຶ່ງຂອງພວກເຮົາ

Verse 95

यस्य स्मृतिः सकलपापरुजां विघातं सद्यः करोत्यपि चु पुल्कसजन्मभाजाम् । यस्य स्वरूपमखिलं श्रुतिभिर्विमृग्यं तस्मै शिवाय सततं करवाम पूजाम्

ການລະລຶກເຖິງພຣະອົງ ຍ່ອມທຳລາຍຄວາມເຈັບປວດແຫ່ງບາບທັງປວງໃນທັນທີ—ແມ່ນແຕ່ຜູ້ເກີດໃນຊຸມຊົນປຸລກະສະກໍດີ; ສະພາວະອັນຄົບຖ້ວນຂອງພຣະອົງ ຖືກພຣະເວດສືບສະແຫວງ—ແດ່ພຣະສິວະນັ້ນ ພວກເຮົາຈະບູຊາເນື່ອງນິດ

Verse 96

यन्मूर्ध्नि लब्धनिलया सुरलोकसिंधुर्यस्यांगगां भगवती जगदंबिका च । यत्कुंडले त्वहह तक्षकवासुकी द्वौ सोऽस्माकमेव गतिरर्धशशांकमौलिः

ພຣະເຈົ້າຜູ້ມີຈັນທຣ໌ເຄິ່ງເປັນມົງກຸດ ຜູ້ທີ່ແມ່ນ້ຳທິບໄດ້ພັກພິງຢູ່ເທິງສະໜອງ ແລະພຣະຄົງຄາອັນສັກສິດ—ພ້ອມພຣະແມ່ जगदंबिका—ສະຖິດຢູ່ໃນພຣະກາຍ; ແລະໃນຕຸ້ມຫູພຣະອົງ ມີທັງຕັກສະກະ ແລະວາສຸກີ—ພຣະອົງນັ້ນແຫຼະເປັນທີ່ພຶ່ງພາຂອງພວກເຮົາ.

Verse 97

जयति निगमचूडाग्रेषु यस्यांघ्रिपद्मं जयति च हृदि नित्यं योगिनां यस्य मूर्तिः । जयति सकलतत्त्वोद्भासनं यस्य मूर्तिः स विजितगुणसर्गः पूज्यतेऽस्माभिरीशः

ຊະນະແດ່ພຣະເຈົ້າ ຜູ້ທີ່ດອກບົວແຫ່ງພຣະບາດຖືກຍົກຂຶ້ນໄວ້ເທິງຍອດແຫ່ງພຣະເວດ; ຊະນະແດ່ພຣະອົງ ຜູ້ທີ່ພຣະຮູບສະຖິດໃນໃຈຂອງໂຍຄີຢູ່ເປັນນິດ; ຊະນະແດ່ພຣະອົງ ຜູ້ທີ່ພຣະຮູບສ່ອງແສງຕັດຕະວະທັງປວງ. ພຣະອີສະວະຣະຜູ້ຊະນະການຫຼິ້ນຂອງຄຸນະທັງໝົດນັ້ນ ພວກເຮົາຂໍບູຊານົບນ້ອມ.

Verse 98

सूत उवाच । इत्याकर्ण्य वचस्तस्य तक्षकः प्रीतमानसः । जातभक्तिर्महादेवे राजपुत्रमभाषत

ສູຕະກ່າວວ່າ: ເມື່ອໄດ້ຍິນຖ້ອຍຄໍານັ້ນ ຕັກສະກະກໍມີໃຈປິຕິຍິນດີ; ພະຄວາມເຊື່ອມັ່ນຕໍ່ມະຫາເທວະກໍເກີດຂຶ້ນ ແລ້ວຈຶ່ງກ່າວກັບພຣະຣາຊະກຸມານ

Verse 99

तक्षक उवाच । परितुष्टोऽस्मि भद्रं स्तात्तव राजेद्रनंदन । बालोपि यत्परं तत्त्वं वेत्सि शैवं परात्परम्

ຕັກສະກະກ່າວວ່າ: ຂ້ອຍພໍໃຈຢ່າງຍິ່ງ; ຂໍຄວາມມົງຄຸນຈົ່ງມີແກ່ເຈົ້າ ໂອ ລູກແຫ່ງຣາຊາທິຣາຊ. ເຖິງແມ່ນເຈົ້າຍັງເປັນເດັກ ແຕ່ເຈົ້າຮູ້ຕັດຕະວະສູງສຸດ—ສັດຈະແຫ່ງໄສວະທີ່ເຫນືອກວ່າເຫນືອ.

Verse 100

एष रत्नमयो लोक एताश्चारुदृशोऽबलाः । एते कल्पद्रुमाः सर्वे वाप्योमृतरसांभसः

ໂລກນີ້ເປັນໂລກແຫ່ງແກ້ວມະນີ; ນາງທັງຫຼາຍນີ້ງາມຕາຢ່າງຍິ່ງ. ຕົ້ນໄມ້ເຫຼົ່ານີ້ລ້ວນແມ່ນກັລປະດຣຸມຜູ້ບັນດານປາຖະໜາ ແລະສະນ້ຳເຫຼົ່ານີ້ມີນ້ຳຮສດັ່ງອະມຣິຕະ.

Verse 101

नात्र मृत्युभयं घोरं न जरारोगपीडनम् । यथेष्टं विहरात्रैव भुंक्ष्व भोगान्यथोचितान्

ທີ່ນີ້ບໍ່ມີຄວາມຢ້ານກົວອັນນ່າສະພຶງຕໍ່ຄວາມຕາຍ ແລະບໍ່ມີທຸກຂ໌ຈາກຄວາມແກ່ແລະໂລກໄພ. ຈົ່ງຢູ່ຕາມໃຈປາຖະໜາ ແລະເສວຍສຸກບໍລິໂພກທີ່ສົມຄວນ.

Verse 110

तत्सहायार्थमेकं च पन्नगेंद्रकुमारकम् । नियुज्य तक्षकः प्रीत्या गच्छेति विससर्ज तम्

ເພື່ອເປັນຜູ້ຊ່ວຍເຂົາ ຕັກສະກະໄດ້ແຕ່ງຕັ້ງດ້ວຍຄວາມປິຕິ ເຈົ້າຊາຍນ້ອຍແຫ່ງພະຍານາກ ແລ້ວສົ່ງໄປພ້ອມຄໍາວ່າ “ຈົ່ງໄປ!”

Verse 120

का त्वं कस्य कलत्रं वा कस्यासि तनया सती । किमिदं तेंगने बाल्ये दुःसहं शोकलक्षणम्

ເຈົ້າແມ່ນໃຜ? ເປັນເມຍຂອງໃຜ ຫຼືເປັນລູກສາວຜູ້ມີສິນຂອງໃຜ? ໂອ ເດັກນ້ອຍຜູ້ມີອວຍະວະອ່ອນຊ້ອຍ ເປັນຫຍັງໃນວັຍເດັກຈຶ່ງແບກສັນຍາລັກແຫ່ງຄວາມໂສກອັນທົນບໍ່ໄດ້ນີ້?

Verse 130

दृष्टपूर्व इवाभासि मया च स्वजनो यथा । सर्वं कथय तत्त्वेन सत्यसारा हि साधवः

ເຈົ້າປານດັ່ງວ່າເຮົາເຄີຍເຫັນມາກ່ອນ—ເຫມືອນເປັນຍາດພີ່ນ້ອງຂອງເຮົາ. ຈົ່ງເລົ່າທຸກຢ່າງຕາມຄວາມຈິງໂດຍແທ້ ເພາະສາທຸຊົນຍ່ອມຕັ້ງຢູ່ໃນສັດຈະ

Verse 140

स्वपाणिस्पर्शनोद्भिन्नपुलकांचितविग्रहम् । पूर्व दृष्टानि चांगेषु लक्षणानि स्वरादिषु । वयःप्रमाणं वर्णं च परीक्ष्यैनमतर्कयत्

ເມື່ອເຫັນກາຍຂອງເຂົາຂົນລຸກຊູ່ດ້ວຍການສຳຜັດຈາກມືຂອງນາງເອງ ແລະສັງເກດເຫັນເຄື່ອງໝາຍທີ່ນາງເຄີຍເຫັນກ່ອນໃນອວຍະວະ—ທັງໃນສຽງແລະລັກສະນະອື່ນ—ນາງຈຶ່ງພິຈາລະນາອາຍຸ ສັດສ່ວນຮ່າງກາຍ ແລະຜິວພັນ ແລ້ວຄິດໄຕ່ຕອງເຖິງເຂົາ

Verse 141

एष एव पतिर्मे स्याद्ध्रुवं नान्यो भविष्यति । अस्मिन्नेव प्रसक्तं मे हृदयं प्रेमकातरम्

ຜູ້ນີ້ແຕ່ຜູ້ດຽວເທົ່ານັ້ນຈະເປັນສາມີຂອງຂ້າແນ່ນອນ; ບໍ່ມີຜູ້ອື່ນ. ຫົວໃຈຂ້າຜູກພັນຢູ່ກັບລາວ ອ່ອນໂຍນແລະຫວັ່ນໄຫວດ້ວຍຄວາມຮັກ.

Verse 142

परलोकादिहायातः कथमेवं स्वरूपधृक् । दुर्भाग्यायाः कथं मे स्याद्भर्तुर्नष्टस्य दर्शनम्

ລາວມາຈາກໂລກອື່ນໄດ້ແນວໃດ ທັງຍັງຖືຮູບເດີມນີ້? ຂ້າຜູ້ອັບໂຊກ ຈະໄດ້ເຫັນໜ້າສາມີຜູ້ສູນຫາຍໄປແລ້ວໄດ້ແນວໃດ

Verse 143

स्वप्नोयं किमु न स्वप्नो भ्रमोऽयं किं तु न भ्रमः । एष धूर्तोऽथवा कश्चिद्यक्षो गंधर्व एव वा

ນີ້ແມ່ນຄວາມຝັນຫຼືບໍ່ແມ່ນຄວາມຝັນ? ນີ້ແມ່ນມາຍາຫຼືບໍ່ແມ່ນມາຍາ? ລາວເປັນຄົນຫລອກລວງ ຫຼືອາດເປັນຢັກສາ ຫຼືແທ້ໆເປັນຄົນທັນພະ?

Verse 150

स पुरोपवनाभ्याशे स्थित्वा तं फणि पुत्रकम् । विससर्जात्मदायादान्नृपासनगतान्प्रति

ລາວຢືນຢູ່ໃກ້ສວນສຳລານຂອງພະຣາຊາ ແລ້ວສົ່ງລູກນາກນ້ອຍນັ້ນໄປ ໃຫ້ມຸ່ງໄປຫາທາຍາດຂອງຕົນ ຜູ້ນັ່ງຢູ່ເທິງບັນລັງພະຣາຊາ

Verse 151

स गत्वोवाच ताञ्छीघ्रमिंद्रसेनो विमुच्यताम् । चंद्रांगदस्तस्य सुतः प्राप्तोऽयं पन्नगाल यात्

ເມື່ອໄປຮອດ ລາວເວົ້າທັນທີວ່າ: “ຈົ່ງປ່ອຍອິນທຣາເສນາໃນທັນທີ. ນີ້ແມ່ນຈັນທຣາອັງກະດາ ບຸດຂອງລາວ ຜູ້ມາຮອດແລ້ວ—ຖືກສົ່ງມາຈາກນາກໂລກ”

Verse 152

नृपासनं विमुंचंतु भवंतो न विचार्यताम् । नो चेच्चंद्रागदस्याशु बाणाः प्राणान्हरंति वः

ໂອ ພວກເຈົ້າທັງຫມົດ ຈົ່ງລະທິ້ງບັນລັງກະສັດໃນທັນທີ—ຢ່າຊັກຊ້າດ້ວຍການຄິດຄໍານຶງ. ບໍ່ຊັ້ນນັ້ນ ລູກທະນູອັນວ່ອງໄວຂອງຈັນທຣາງຄະດະ ຈະພາກຊີວິດພວກເຈົ້າໃນໄວວັນນີ້

Verse 153

स मग्नो यमुनातोये गत्वा तक्षकमंदिरम् । लब्ध्वा च तस्य साहाय्यं पुनर्लोकादिहागतः

ເຂົາຈົມຢູ່ໃນນ້ຳແຫ່ງຍະມຸນາ ແລ້ວໄປຮອດວິຫານ-ວັງຂອງທັກສະກະ; ເມື່ອໄດ້ຮັບການຊ່ວຍເຫຼືອຈາກເຂົາແລ້ວ ກໍກັບຈາກໂລກນັ້ນມາສູ່ໂລກນີ້ອີກຄັ້ງ

Verse 160

तं पादमूले पतितं स्वपुत्रं विवेद नासौ पृथिवीपतिः क्षणम् । प्रबोधितोऽमात्यजनैः कथंचिदुत्थाय क्लिन्नेन हृदालिलिंग

ຊົ່ວຂະນະໜຶ່ງ ພຣະຣາຊາເຈົ້າແຜ່ນດິນບໍ່ອາດຈຳລູກຊາຍຂອງຕົນ ທີ່ລົ້ມຢູ່ທີ່ພື້ນພຣະບາດໄດ້. ເມື່ອຖືກອຳມາດປຸກຂຶ້ນຢ່າງຫຍຸ້ງຍາກ ພຣະອົງຈຶ່ງລຸກຂຶ້ນ ແລະກອດເຂົາດ້ວຍໃຈທີ່ຊຸ່ມຊ້ຳດ້ວຍຄວາມໂສກ

Verse 170

चन्द्रांगदोऽपि रत्नाद्यैरानीतैस्तक्षकालयात् । स्वां पत्नीं भूषयां चक्रे मर्त्यानामतिदुर्लभैः

ຈັນທຣາງຄະດະກໍເຊັ່ນກັນ ໄດ້ນຳເອົາເພັດນິລະມະນີແລະຂອງມີຄ່າອື່ນໆຈາກທີ່ພຳນັກຂອງທັກສະກະ ມາປະດັບພັນລະຍາຂອງຕົນດ້ວຍເຄື່ອງອາພອນອັນຫາໄດ້ຍາກຍິ່ງສຳລັບມະນຸດ

Verse 177

सूत उवाच । विचित्रमिदमाख्यानं मया समनुवर्णितम् । भूयोऽपि वक्ष्ये माहात्म्यं सोमवारव्रतोदितम्

ສູຕະກ່າວວ່າ: ນິທານອັນພິສົດນີ້ ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ພັນລະນາຢ່າງຄົບຖ້ວນແລ້ວ. ແຕ່ຂ້າພະເຈົ້າຈະກ່າວອີກຄັ້ງເຖິງມະຫິມາທີ່ຖືກປະກາດໄວ້ ສຳລັບວັດຕະປະຕິບັດວັນຈັນ (ໂສມະວາຣະ-ວຣະຕະ)