Adhyaya 103

Verse 1

श्रीमार्कण्डेय उवाच । ततो गच्छेन्महीपाल एरण्डीसङ्गमं परम् । यच्छ्रुतं वै मया राजञ्छिवस्य वदतः पुरा

ພຣະມາຣກັນເດຍະກ່າວວ່າ: “ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ໂອ ພຣະຣາຊາ ຄວນໄປຍັງສັງຄົມອັນສູງສຸດ ຊື່ ເອຣັນດີ-ສັງກະມະ—ດັ່ງທີ່ຂ້າເຄີຍໄດ້ຍິນແຕ່ກ່ອນ ເມື່ອພຣະສິວະຕຣັດເອງ ໂອ ຣາຊັນ”

Verse 2

एतदेव पुरा प्रश्नं गौर्या पृष्टस्तु शङ्करः । प्रोवाच नृपशार्दूल गुह्याद्गुह्यतरं शुभम्

ຄຳຖາມນີ້ເອງ ໃນການກ່ອນ ພຣະເຄົາຣີໄດ້ທູນຖາມພຣະສັງກະຣະ; ແລະພຣະອົງ, ໂອ ພະຍາເສືອໃນຫມູ່ກະສັດ, ໄດ້ເຜີຍຄວາມລັບອັນມົງຄຸນ ທີ່ລຶກລັບຍິ່ງກວ່າຄວາມລັບ

Verse 3

ईश्वर उवाच । शृणु देवि परं गुह्यं नाख्यातं कस्यचिन्मया । रेवायाश्चोत्तरे कूले तीर्थं परमशोभनम् । भ्रूणहत्याहरं देवि कामदं पुत्रवर्धनम्

ພຣະອີສະວະຕຣັດວ່າ: “ຈົ່ງຟັງ ໂອ ເທວີ ຄວາມລັບສູງສຸດນີ້—ທີ່ເຮົາບໍ່ເຄີຍເຜີຍແກ່ໃຜ. ທີ່ຝັ່ງເໜືອແຫ່ງແມ່ນ້ຳເຣວາ ມີຕີຣະຖະອັນງາມຍິ່ງ; ໂອ ເທວີ ມັນລົບລ້າງບາບແຫ່ງການຂ້າທາຣົກໃນຄັນ, ປະທານພອນຕາມປາຖະໜາ, ແລະເພີ່ມພູນບຸດຫຼານ”

Verse 4

पार्वत्युवाच । कथयस्व महादेव तीर्थं परमशोभनम् । भ्रूणहत्याहरं कस्मात्कामदं स्वर्गदर्शनम्

ພຣະປາຣະວະຕີທູນວ່າ: “ຂໍໂປຣດຕຣັດເລົ່າ ໂອ ມະຫາເທວະ ກ່ຽວກັບຕີຣະຖະອັນງາມຍິ່ງນັ້ນ. ມັນລົບລ້າງບາບແຫ່ງການຂ້າທາຣົກໃນຄັນໄດ້ແນວໃດ, ປະທານຄວາມປາຖະໜາ, ແລະໃຫ້ໄດ້ເຫັນສະຫວັນ?”

Verse 5

ईश्वर उवाच । अत्रिर्नाम महादेवि मानसो ब्रह्मणः सुतः । अग्निहोत्ररतो नित्यं देवतातिथिपूजकः

ອີສະວະຣາຕັດວ່າ: “ໂອ ມະຫາເທວີ, ມີລະສີຜູ້ໜຶ່ງຊື່ ອັດຣິ ເປັນບຸດເກີດຈາກຈິດຂອງພຣະພຣະຫມາ. ທ່ານປະພຶດອັກນິໂຫຕຣະເປັນນິດ ແລະນັບຖືບູຊາເທວະກັບແຂກຢ່າງສະເໝີ.”

Verse 6

सोमसंस्थाश्च सप्तैव कृता विप्रेण पार्वति । अनसूयेति विख्याता भार्या तस्य गुणान्विता

ໂອ ປາຣະວະຕີ, ພຣາຫມັນນັ້ນໄດ້ປະກອບສົມະຍັດທັງເຈັດຢ່າງຄົບຖ້ວນ. ພັນລະຍາຂອງທ່ານໂດງດັງນາມ ອະນະຊູຍາ ເປັນຜູ້ມີຄຸນທຳພ້ອມພຽງ।

Verse 7

पतिव्रता पतिप्राणा पत्युः कार्यहिते रता । एवं याति ततः काले न पुत्रा न च पुत्रिका

ນາງເປັນປະຕິວຣະຕາ ຖືສາມີເປັນດັ່ງຊີວິດ ແລະມຸ່ງໝັ້ນໃນສິ່ງທີ່ເປັນປະໂຫຍດແກ່ກິດແລະທຳຂອງສາມີ. ແຕ່ເມື່ອການເວລາຜ່ານໄປ ກໍບໍ່ມີທັງລູກຊາຍ ແລະລູກສາວ।

Verse 8

अपराह्णे महादेवि सुखासीनौ तु सुन्दरि । वदन्तौ सुखदुःखानि पूर्ववृत्तानि यानि च

ໃນຍາມບ່າຍ, ໂອ ມະຫາເທວີ, ໂອ ຜູ້ງາມ, ຄູ່ນັ້ນນັ່ງຢູ່ຢ່າງສະບາຍ ແລະສົນທະນາເລື່ອງສຸກທຸກ ພ້ອມທັງເຫດການທີ່ເຄີຍເກີດຂຶ້ນແຕ່ກ່ອນ।

Verse 9

अत्रिरुवाच । सौम्ये शुभे प्रिये कान्ते चारुसर्वाङ्गसुन्दरि । विद्याविनयसम्पन्ने पद्मपत्रनिभेक्षणे

ອັດຣິກ່າວວ່າ: “ໂອ ຜູ້ອ່ອນໂຍນ, ໂອ ຜູ້ເປັນມົງຄຸນ, ໂອ ທີ່ຮັກ, ໂອ ຄູ່ຄອງອັນເປັນທີ່ພໍໃຈ, ຜູ້ງາມພ້ອມທົ່ວສະຫຼຸບກາຍ; ຜູ້ສົມບູນດ້ວຍວິຊາແລະຄວາມນອບນ້ອມ, ຜູ້ມີດວງຕາດັ່ງໃບບົວ—”

Verse 10

पूर्णचन्द्रनिभाकारे पृथुश्रोणिभरालसे । न त्वया सदृशी नारी त्रैलोक्ये सचराचरे

ຮູບພຣະອົງດຸດດັ່ງຈັນເຕັມດວງ; ມີສະໂພກກວ້າງ ແລະຄວາມອ່ອນຊ້ອຍອັນຫນັກແນ່ນ. ໃນໄຕໂລກ ທັງຜູ້ເຄື່ອນໄຫວແລະຜູ້ນິ່ງ ບໍ່ມີນາງໃດເທົ່າທ່ານ.

Verse 11

रतिपुत्रफला नारी पठ्यते वेदवादिभिः । पुत्रहीनस्य यत्सौख्यं तत्सौख्यं मम सुन्दरि

ນັກປະກາດພຣະເວດກ່າວວ່າ ນາງເປັນຜູ້ໃຫ້ຜົນແຫ່ງຣະຕິ ແລະຜົນແຫ່ງບຸດ. ໂອ ຜູ້ງາມ, ຄວາມສຸກຂອງຜູ້ບໍ່ມີບຸດເປັນແນວໃດ ຄວາມສຸກນັ້ນແມ່ນຂອງຂ້າພະເຈົ້າ.

Verse 12

यथाहं न तथा पुत्रः समर्थः सर्वकर्मसु । पुन्नामनरकाद्भद्रे जातमात्रेण सुन्दरि

ບຸດບໍ່ແນ່ນອນວ່າຈະສາມາດໃນກິດທຸກຢ່າງເຫມືອນຂ້າພະເຈົ້າ. ແຕ່ໂອ ຜູ້ມີມົງຄຸນແລະງາມ, ເພີງແຕ່ເກີດມາກໍຊ່ວຍ (ບິດາ) ໃຫ້ພົ້ນຈາກນະລົກຊື່ ‘ປຸນນາມ’ ໄດ້.

Verse 13

पतन्तं रक्षयेद्देवि महापातकिनं यदि । महाघोरे गता वापि दुष्टकर्मपितामहाः

ໂອ ເທວີ, ຖ້າ (ບຸດ) ສາມາດປົກປ້ອງຜູ້ກຳລັງຕົກຕ່ຳໄດ້ ແມ່ນແຕ່ເປັນຜູ້ບາບໜັກ, ດັ່ງນັ້ນ ບັນພະບຸລຸດ(ປິຕາມະຫາ)ຜູ້ກະທຳກຳຊົ່ວ ແມ່ນແຕ່ໄປຮອດສະພາບອັນນ່າຢ້ານກົວຍິ່ງ ກໍອາດຖືກຊ່ວຍໃຫ້ລອດໄດ້.

Verse 14

तद्धरन्ति सुपुत्राश्च वैतरण्यां गतानपि । पुत्रेण लोकाञ्जयति पौत्रेण परमा गतिः

ພາລະນັ້ນ ບຸດດີຍ່ອມພາໃຫ້ພົ້ນໄປ—ແມ່ນແຕ່ຜູ້ທີ່ໄປຮອດແມ່ນ້ຳໄວຕະຣະນີແລ້ວກໍຕາມ. ດ້ວຍບຸດ ຍ່ອມຊະນະໂລກທັງຫຼາຍ; ດ້ວຍຫຼານ ຍ່ອມໄດ້ຮອດຄະຕິອັນສູງສຸດ.

Verse 15

अथ पुत्रस्य पौत्रेण प्रगच्छेद्ब्रह्म शाश्वतम् । नास्ति पुत्रसमो बन्धुरिह लोके परत्र च

ແລ້ວດ້ວຍຫຼານຊາຍຂອງບຸດ ຜູ້ນັ້ນຍ່ອມເດີນໄປສູ່ພຣະພຣະຫມັນອັນນິລັນດອນ। ໃນໂລກນີ້ແລະໂລກໜ້າ ບໍ່ມີມິດໃດເທົ່າບຸດ।

Verse 16

अहश्च मध्यरात्रे च चिन्तयानस्य सर्वदा । शुष्यन्ति मम गात्राणि ग्रीष्मे नद्युदकं यथा

ທັງກາງວັນ ແລະກາງຄືນຍາມເທິງຄືນ ເມື່ອຂ້ອຍຄິດກັງວົນຢູ່ເສມອ ອະວະຂອງຂ້ອຍກໍແຫ້ງຫຼຸດ—ເຫມືອນນ້ຳແມ່ນ້ຳໃນລະດູຮ້ອນ।

Verse 17

अनसूयोवाच । यत्त्वया शोचितं विप्र तत्सर्वं शोचयाम्यहम् । तवोद्वेगकरं यच्च तन्मे दहति चेतसि

ອນະສູຍາ ກ່າວວ່າ: “ໂອ ພຣາຫມັນ ສິ່ງໃດທີ່ທ່ານໂສກເສົ້າ ຂ້ອຍກໍໂສກເສົ້າດ້ວຍ. ແລະສິ່ງໃດທີ່ເຮັດໃຫ້ທ່ານຫວັ່ນໄຫວ ສິ່ງນັ້ນກໍເຜົາໃນໃຈຂ້ອຍ”

Verse 18

येन पुत्रा भविष्यन्ति आयुष्मन्तो गुणान्विताः । तत्कार्यं च समीक्षस्व येन तुष्येत्प्रजापतिः

ຈົ່ງພິຈາລະນາແນວທາງການກະທຳທີ່ຈະໃຫ້ບຸດເກີດມາ—ມີອາຍຸຍືນ ແລະພ້ອມດ້ວຍຄຸນທຳ. ຈົ່ງພິຈາລະນາກິດທີ່ເຮັດໃຫ້ພຣະປຣະຊາປະຕິ (Prajāpati) ພໍໃຈ.

Verse 19

अत्रिरुवाच । तपस्तप्तं मया भद्रे जातमात्रेण दुष्करम् । व्रतोपवासनियमैः शाकाहारेण सुन्दरि

ອັດຕຣິ ກ່າວວ່າ: “ໂອ ຜູ້ເປັນມົງຄຸນ ຕັ້ງແຕ່ເລີ່ມຕົ້ນ ຂ້ອຍໄດ້ບຳເພັນຕະປະອັນຫນັກໜ່ວງ—ຍາກຢິ່ງ—ດ້ວຍວຣະຕະ ການອົບພະວາສ ນິຍົມ ແລະອາຫານເປັນຜັກໃບຂຽວ ໂອ ຜູ້ງາມ.”

Verse 20

क्षीणदेहस्तु तिष्ठामि ह्यशक्तोऽहं महाव्रते । तेन शोचामि चात्मानं रहस्यं कथितं मया

ກາຍຂ້າພະເຈົ້າອ່ອນແອແລ້ວ ແຕ່ຍັງຢືນຢູ່; ໃນມະຫາວຣະຕະນີ້ ຂ້າພະເຈົ້າບໍ່ມີກຳລັງ. ເພາະສະນັ້ນຂ້າພະເຈົ້າໂສກເສົ້າເພື່ອຕົນເອງ—ຄວາມລັບນີ້ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ກ່າວແກ່ທ່ານແລ້ວ.

Verse 21

अनसूयोवाच । भर्तुः पतिव्रता नारी रतिपुत्रविवर्धिनी । त्रिवर्गसाधना सा च श्लाघ्या च विदुषां जने

ອນະສູຍາ ກ່າວວ່າ: “ນາງຜູ້ເປັນປະຕິວຣະຕາ ຊື່ສັດຕໍ່ສາມີ ຜູ້ຮັກສາຄວາມກົມກຽວໃນຄອບຄົວ ແລະບຳລຸງລູກຫຼານ ນາງເປັນຜູ້ສຳເລັດໄຕຣວັກ—ທັມມະ, ອັດຖະ, ກາມ—ແລະໄດ້ຮັບການສັນລະເສີນໃນຫມູ່ນັກປັນຍາ.”

Verse 22

जपस्तपस्तीर्थयात्रा मृडेज्यामन्त्रसाधनम् । देवताराधनं चैव स्त्रीशूद्रपतनानि षट्

ຊະປະ, ຕະປະ, ການເດີນທາງໄປທີ່ທີຣຖະ, ການບູຊາມຶດ (ຣຸທຣະ), ການຝຶກມັນຕຣະສາທະນາຢ່າງມີວິໄນ, ແລະການອາຣາທະນາເທວະຕາ—ທັງຫົກນີ້ ໃນທີ່ນີ້ກ່າວວ່າເປັນກິດທີ່ນຳໄປສູ່ຄວາມຕົກຕ່ຳ ສຳລັບສະຕຣີ ແລະ ຊູດຣະ.

Verse 23

ईदृशं तु महादोषं स्त्रीणां तु व्रतसाधने । वदन्ति मुनयः सर्वे यथोक्तं वेदभाषितम्

ເຊັ່ນນີ້ແລ້ວ ມະຫາໂທດອັນໃຫຍ່ ກ່ຽວກັບສະຕຣີໃນການປະຕິບັດວຣະຕະ ຖືກກ່າວໄວ້; ມຸນີທັງປວງກ່າວຕາມກັນ ດັ່ງທີ່ຄຳສອນໃນເວດາໄດ້ກ່າວໄວ້.

Verse 24

अनुज्ञाता त्वया ब्रह्मंस्तपस्तप्स्यामि दुष्करम् । पुत्रार्थित्वं समुद्दिश्य तोषयामि सुरोत्तमान्

ໂອ ພຣາຫມັນ! ດ້ວຍການອະນຸຍາດຂອງທ່ານ ຂ້າພະເຈົ້າຈະບຳເພັນຕະປະອັນຫຍຸ້ງຍາກ. ເພື່ອປາດຖະນາໄດ້ບຸດ ຂ້າພະເຈົ້າຈະທຳໃຫ້ສຸໂຣຕະຕະມະ—ເທວະຜູ້ສູງສຸດ—ພໍພຣະໄທ.

Verse 25

अत्रिरुवाच । साधु साधु महाप्राज्ञे मम संतोषकारिणि । आज्ञाता त्वं मया भद्रे पुत्रार्थं तप आश्रय

ອັດຕຣິກ່າວວ່າ: “ດີແທ້ ດີແທ້ ໂອ ຜູ້ມີປັນຍາຍິ່ງ ຜູ້ເຮັດໃຫ້ໃຈຂ້າພໍໃຈ. ໂອ ນາງຜູ້ເປັນມງຄົນ ດ້ວຍອາຊະຍາຂ້າ ຈົ່ງອາໄສຕະປະເພື່ອໄດ້ບຸດ.”

Verse 26

देवतानां मनुष्याणां पित्ःणामनृणो भवे । न भार्यासदृशो बन्धुस्त्रिषु लोकेषु विद्यते

ດ້ວຍການປະພຶດທຳອັນຊອບທຳແບບນີ້ ບຸກຄົນຍ່ອມພົ້ນຈາກໜີ້ຕໍ່ເທວະ ຕໍ່ມະນຸດ ແລະຕໍ່ບັນພະບຸລຸດ; ເພາະໃນສາມໂລກ ບໍ່ມີຍາດໃດເທົ່າພັນລະຍາ.

Verse 27

तेन देवाः प्रशंसन्ति न भार्यासदृशं सुखम् । सन्मुखे मन्मुखाः पुत्राः विलोमे तु पराङ्मुखाः

ດັ່ງນັ້ນ ເທວະທັງຫຼາຍຈຶ່ງສັນລະເສີນຄວາມຈິງນີ້: ບໍ່ມີຄວາມສຸກໃດເທົ່າຄວາມສຸກທີ່ໄດ້ຈາກພັນລະຍາ. ເມື່ອດີ ລູກຊາຍຢູ່ຕໍ່ໜ້າດ້ວຍຄວາມຈົ່ງຮັກ; ແຕ່ເມື່ອກັບຕາລະປັດ ກໍຫັນໜີ.

Verse 28

तेन भार्यां प्रशंसन्ति सदेवासुरमानुषाः । महाव्रते महाप्राज्ञे सत्त्ववति शुभेक्षणे

ດັ່ງນັ້ນ ຄຸນຄ່າແຫ່ງການເປັນພັນລະຍາ ເທວະ ອະສູຣ ແລະມະນຸດທັງຫຼາຍຕ່າງສັນລະເສີນ—ໂອ ຜູ້ມີພຣະຕະຍິ່ງ ຜູ້ມີປັນຍາຍິ່ງ ຜູ້ມີພະລັງໃຈ ແລະຜູ້ມີສາຍຕາມງຄົນ.

Verse 29

तपस्तपस्व शीघ्रं त्वं पुत्रार्थं तु ममाज्ञया । एतद्वाक्यावसाने तु साष्टाङ्गं प्रणताब्रवीत्

“ຕາມອາຊະຍາຂ້າ ຈົ່ງປະພຶດຕະປະໃຫ້ໄວ ເພື່ອໄດ້ບຸດ.” ເມື່ອຄຳນັ້ນສິ້ນລົງ ນາງກໍກົ້ມກາບແບບອັດຖາງຄະ ແລ້ວຈຶ່ງກ່າວ.

Verse 30

त्वत्प्रसादेन विप्रेन्द्र सर्वान्कामानवाप्नुयाम् । हंसलीलागतिः सा च मृगाक्षी वरवर्णिनी

ດ້ວຍພຣະກະລຸນາຂອງທ່ານ ໂອ ພຣາຫມັນຜູ້ປະເສີດ ຂໍໃຫ້ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ສົມປາດຖະນາທັງປວງ। ແລະນາງ—ເດີນຢ່າງຫຼິ້ນລະເລີຍດຸດຫົງ—ມີນັຍນາດຸດກວາງ ແລະຜິວພັນງາມຍິ່ງ।

Verse 31

नियमस्था ततो भूत्वा सम्प्राप्ता नर्मदां नदीम् । शिवस्वेदोद्भवां देवीं सर्वपापप्रणाशनीम्

ຕໍ່ມາ ນາງຕັ້ງມັ່ນໃນນິຍະມະແລະວັດຕະ ຈຶ່ງໄປຮອດແມ່ນ້ຳນະຣະມະດາ—ເທວີຜູ້ກ່າວກັນວ່າເກີດຈາກເຫື່ອຂອງພຣະສິວະ—ຜູ້ທຳລາຍບາບທັງປວງ।

Verse 32

यस्या दर्शनमात्रेण नश्यते पापसञ्चयः । स्नानमात्रेण वै यस्या अश्वमेधफलं लभेत्

ພຽງແຕ່ໄດ້ເຫັນນາງ ບາບທີ່ສະສົມກໍສູນສິ້ນ; ແລະພຽງແຕ່ອາບນ້ຳໃນນາງ ກໍໄດ້ຜົນບຸນແຫ່ງພິທີອັສວເມທະຍັດ।

Verse 33

ये पिबन्ति महादेवि श्रद्दधानाः पयः शुभम् । सोमपानेन तत्तुल्यं नात्र कार्या विचारणा

ໂອ ມະຫາເທວີ, ຜູ້ໃດດື່ມນ້ຳອັນມົງຄຸນຂອງນາງດ້ວຍສັດທາ—ນັ້ນເທົ່າກັບການດື່ມໂສມ; ບໍ່ຈຳເປັນຕ້ອງສົງໄສຫຼືໂຕ້ຖຽງ।

Verse 34

ये स्मरन्ति दिवा रात्रौ योजनानां शतैरपि । मुच्यन्ते सर्वपापेभ्यो रुद्रलोकं प्रयान्ति ते

ແມ່ນແຕ່ຢູ່ໄກເຖິງຮ້ອຍໆ ໂຍຊະນະ ຜູ້ໃດລະລຶກນາງທັງກາງວັນແລະກາງຄືນ ຈະພົ້ນຈາກບາບທັງປວງ ແລະໄປສູ່ຣຸດຣະໂລກ।

Verse 35

नर्मदायाः समीपे तु तावुभौ योजनद्वये । न पश्यन्ति यमं तत्र ये मृता वरवर्णिनि

ໃກ້ແມ່ນ້ຳນະຣະມະດາ ໃນຂອບເຂດສອງໂຍຊະນາທັງສອງຝັ່ງ ໂອ້ນາງຜິວພັນງາມ ຜູ້ໃດຕາຍຢູ່ນັ້ນ ບໍ່ໄດ້ເຫັນພຣະຍົມ.

Verse 36

ततस्तदुत्तरे कूले एरण्ड्याः सङ्गमे शुभे । नियमस्था विशालाक्षी शाकाहारेण सुन्दरि

ຕໍ່ມາ ທີ່ຝັ່ງເໜືອຂອງນາງ ຕອນບັນຈົບອັນເປັນມງຄົດກັບແມ່ນ້ຳເອຣັນດີ ໂອ້ນາງຕາກວ້າງຜູ້ງາມ ນາງຕັ້ງຢູ່ໃນນິຍົມວັດຕະ ແລະດຳລົງຊີວິດດ້ວຍອາຫານຜັກ.

Verse 37

तोषयन्ती त्रींश्च देवाञ्छुभैः स्तोत्रैर्व्रतैस्तथा । ग्रीष्मेषु च महादेवि पञ्चाग्निं साधयेत्ततः

ນາງເຮັດໃຫ້ເທວະທັງສາມສິບພໍໃຈ ດ້ວຍບົດສັນລະເສີນອັນເປັນມງຄົດ ແລະດ້ວຍວັດຕະປະຕິບັດ; ໂອ້ມະຫາເທວີ ຕໍ່ມາໃນລະດູຮ້ອນ ນາງບຳເພັນຕະປະ «ປັນຈາຄນິ» ຄືໄຟຫ້າ.

Verse 38

वर्षाकाले चार्द्रवासाश्चरेच्चान्द्रायणानि च । हेमन्ते तु ततः प्राप्ते तोयमध्ये वसेत्सदा

ໃນລະດູຝົນ ນາງນຸ່ງຜ້າຊຸ່ມຊື່ນ ແລະຖືພຣະວັດ «ຈັນທຣາຍະນະ»; ເມື່ອລະດູໜາວມາຮອດ ນາງພັກຢູ່ກາງນ້ຳເສມອ.

Verse 39

प्रातःस्नानं ततः सन्ध्यां कुर्याद्देवर्षितर्पणम् । देवानामर्चनं कृत्वा होमं कुर्याद्यथाविधि

ນາງອາບນ້ຳໃນຍາມເຊົ້າຕູ່; ຈາກນັ້ນປະກອບພິທີສັນທະຍາ ແລະຖວາຍຕັຣປະນະແກ່ເທວະແລະລຶສີ. ເມື່ອບູຊາເທວະແລ້ວ ນາງຈຶ່ງເຮັດໂຫມະຕາມພິທີ.

Verse 40

यजते वैष्णवांल्लोकान् स्नानजाप्यहुतेन च । एवं वर्षशते प्राप्ते रुद्रविष्णुपितामहाः

ດ້ວຍການອາບນ້ຳບໍລິສຸດ ການຈະປະ (ສວດມົນ) ແລະການຖວາຍອາຫຸຕິໃນໂຮມາ ນາງໄດ້ບູຊາ ແລະບັນລຸໂລກແຫ່ງໄວສະນະວະ। ເມື່ອຄົບໜຶ່ງຮ້ອຍປີ ຣຸດຣະ ວິສນຸ ແລະປິຕາມະຫະ (ພຣະພຣົມ) ກໍປາກົດມາ।

Verse 41

सम्प्राप्ता द्विजरूपैस्तु एरण्ड्याः सङ्गमे प्रिये । पुरतः संस्थितास्तस्या वेदमभ्युद्धरन्ति च

ໂອ້ຜູ້ເປັນທີ່ຮັກ, ພວກທ່ານໄດ້ມາຮອດສັງຄົມແຫ່ງແມ່ນ້ຳເອຣັນດີ ໂດຍປາກົດໃນຮູບດວິຊະ (ພຣາຫມັນ)। ຢືນຢູ່ຕໍ່ໜ້ານາງ ແລ້ວກໍປະກາດຍົກຍ້ອງພຣະເວດ।

Verse 42

अनसूया जपं त्यक्त्वा निरीक्ष्य तान्मुहुर्मुहुः । उत्थिता सा विशालाक्षी अर्घं दत्त्वा यथाविधि

ອະນະສູຍາ ໄດ້ຢຸດຈະປະ ແລ້ວເບິ່ງພວກທ່ານຊ້ຳໆ. ຕໍ່ມາ ນາງຜູ້ມີດວງຕາກວ້າງກໍລຸກຂຶ້ນ ແລະຖວາຍອັຣຄະຍະ (ນ້ຳບູຊາ) ຕາມພິທີ.

Verse 43

अद्य मे सफलं जन्म अद्य मे सफलं तपः । दर्शनेन तु विप्राणां सर्वपापैः प्रमुच्यते

“ມື້ນີ້ ການເກີດຂອງຂ້າພະເຈົ້າສຳເລັດຜົນ; ມື້ນີ້ ຕະປະຂອງຂ້າພະເຈົ້າກໍສຳເລັດຜົນ. ເພາະພຽງໄດ້ເຫັນພຣາຫມັນຜູ້ບໍລິສຸດ ກໍພົ້ນຈາກບາບທັງປວງ.”

Verse 44

प्रदक्षिणं ततः कृत्वा साष्टाङ्गं प्रणताब्रवीत् । कन्दमूलफलं शाकं नीवारानपि पावनान् । प्रयच्छाम्यहमद्यैव मुनीनां भावितात्मनाम्

ຈາກນັ້ນ ນາງໄດ້ເຮັດປະທັກສິນາ ແລະກົ້ມກາບແບບອັດຖາງຄະ ແລ້ວກ່າວວ່າ: “ມື້ນີ້ເທົ່ານັ້ນ ຂ້າພະເຈົ້າຈະຖວາຍແກ່ມຸນີຜູ້ມີຈິດບໍລິສຸດ ທັງຫົວແລະຮາກ ໝາກໄມ້ ຜັກ ແລະເຖິງຂ້າວປ່ານີວາຣະອັນຊຳລະໃຫ້ບໍລິສຸດ.”

Verse 45

विप्रा ऊचुः । तपसा तु विचित्रेण तपःसत्येन सुव्रते । तृप्ताः स्म सर्वकामैस्तु सुव्रते तव दर्शनात्

ພຣາຫມັນທັງຫຼາຍກ່າວວ່າ: “ໂອ ນາງຜູ້ມີພຣະວຣະຕະອັນດີ, ດ້ວຍຕະປະອັນພິສົດ ແລະຄວາມສັດແທ້ແຫ່ງຕະປັສຍາຂອງເຈົ້າ, ພວກເຮົາອິ່ມເຕັມໃນຄວາມປາດຖະນາທຸກປະການ—ແຕ່ໄດ້ເຫັນເຈົ້າເທົ່ານັ້ນ.”

Verse 46

अस्माकं कौतुकं जातं तापसेन व्रतेन यत् । स्वर्गमोक्षसुतस्यार्थे तपस्तपसि दुष्करम्

ຄວາມຢາກຮູ້ເກີດຂຶ້ນໃນພວກເຮົາກ່ຽວກັບພຣະວຣະຕະແຫ່ງຕະປະຂອງເຈົ້ານີ້: ເພື່ອສະຫວັນ, ໂມກສະ ແລະບຸດ, ເຈົ້າຈຶ່ງບຳເນົາຕະປະຊ້ອນຕະປະອັນຫນັກຫນ່ວງ।

Verse 47

अनसूयोवाच । तपसा सिध्यते स्वर्गस्तपसा परमा गतिः । तपसा चार्थकामौ च तपसा गुणवान्सुतः । तप एव च मे विप्राः सर्वकामफलप्रदम्

ອະນະສູຍາກ່າວວ່າ: “ດ້ວຍຕະປະ ຈຶ່ງບັນລຸສະຫວັນ; ດ້ວຍຕະປະ ຈຶ່ງເຖິງຄະຕິອັນສູງສຸດ. ດ້ວຍຕະປະ ທັງອະຣະຖະແລະກາມະກໍໄດ້; ດ້ວຍຕະປະ ໄດ້ບຸດຜູ້ມີຄຸນ. ໂອ ພຣາຫມັນ, ຕະປະເທົ່ານັ້ນທີ່ປະທານຜົນແຫ່ງຈຸດປະສົງທຸກປະການ.”

Verse 48

विप्रा ऊचुः । तन्वी श्यामा विशालाक्षी स्निग्धाङ्गी रूपसंयुता । हंसलीलागतिगमा त्वं च सर्वाङ्गसुन्दरी

ພຣາຫມັນທັງຫຼາຍກ່າວວ່າ: “ເຈົ້າມີຮ່າງບາງອ່ອນ, ຜິວຄ່ຳ, ດວງຕາກວ້າງ, ອະວະຍະວະນຸ່ມນວນ ແລະພ້ອມດ້ວຍຄວາມງາມ. ການຍ່າງຂອງເຈົ້າດຸດດັ່ງຫົງສາທີ່ເລີ່ນຢ່າງອ່ອນຊ້ອຍ, ແລະເຈົ້າງາມທຸກສ່ວນ.”

Verse 49

किं च ते तपसा कार्यमात्मानं शोच्यसे कथम्

ແລ້ວເຈົ້າຈະຕ້ອງບຳເນົາຕະປະໄປເພື່ອຫຍັງ? ເຈົ້າເສົ້າໂສກເພື່ອຕົນເອງເປັນເຫດໃດ?

Verse 50

अनसूयोवाच । यदि रुद्रश्च विष्णुश्च स्वयं साक्षात्पितामहः । गूढरूपधराः सर्वे तच्चिह्नमुपलक्षये

ອະນະສູຍາ ກ່າວວ່າ: “ຖ້າພວກທ່ານແມ່ນ ຣຸດຣະ, ວິດສະນຸ ແລະ ປິຕາມະຫະ (ພຣະພຣະຫມາ) ໂດຍແທ້—ທຸກອົງຊົງຮູບອຳພາງ—ຂ້າພະເຈົ້າຍ່ອມຮູ້ເຄື່ອງໝາຍແຫ່ງຄວາມຈິງນັ້ນ”

Verse 51

तस्या वाक्यावसाने तु स्वरूपं दर्शयन्ति ते । स्वस्वरूपैः स्थिता देवाः सूर्यकोटिसमप्रभाः

ເມື່ອຄຳຂອງນາງສິ້ນສຸດ ພວກທ່ານກໍເຜີຍສະແດງຮູບແທ້. ເທວະທັງຫຼາຍຢືນຢູ່ໃນສະພາບທິບຂອງຕົນ ສະຫວ່າງໄສດັ່ງສຸລິຍະນັບກໂຕິ.

Verse 52

चतुर्भुजो महादेवि शङ्खचक्रगदाधरः । अतसीपुष्पवर्णस्तु पीतवासा जनार्दनः

ໂອ ມະຫາເທວີ, ພຣະຊະນາຣະດະນະ ປາກົດເປັນສີ່ກອນ ຊົງຖືສັງຂ໌ ຈັກຣະ ແລະ ຄະທາ; ພຣະວັນນະກາຍດຸດດອກອະຕະສີ ແລະ ຊົງນຸ່ງຫົ່ມຜ້າສີເຫຼືອງ.

Verse 53

गरुत्मान्वाहनं यस्य श्रिया च सहितो हरिः । प्रसन्नवदनः श्रीमान्स्वयंरूपो व्यवस्थितः

ພຣະຫຣິ ຜູ້ມີຄຣຸດເປັນພາຫະນະ ປະທັບຢືນຢູ່ທີ່ນັ້ນໃນຮູບປາກົດຂອງພຣະອົງເອງ—ສະຫວ່າງໄສແລະເປັນມົງຄຸນ—ພ້ອມພຣະສຣີ ແລະມີພຣະພັກຕຣ໌ສະງົບອ່ອນໂຍນ.

Verse 54

पीतवासा महादेवि चतुर्वदनपङ्कजः । हंसोपरि समारूढो ह्यक्षमालाकरोद्यतः

ໂອ ມະຫາເທວີ, ພຣະພຣະຫມາ ປາກົດຊົງນຸ່ງຫົ່ມຜ້າສີເຫຼືອງ—ມີສີ່ພັກຕຣ໌ ດຸດດອກບົວ—ປະທັບເທິງຫົງ ແລະຊົງຍົກພຣະຫັດຖືອັກສະມາລາ (ລູກປະຄຳ).

Verse 55

आगतो नर्मदातीरे ब्रह्मा लोकपितामहः । योऽसौ सर्वजगद्व्यापी स्वयं साक्षान्महेश्वरः

ທີ່ຝັ່ງແມ່ນ້ຳນະຣະມະດາ ພຣະພຣະຫມາ ຜູ້ເປັນປິຕາມະຫາແຫ່ງໂລກ ໄດ້ເສດຖະມາ; ແລະພຣະອົງຜູ້ແຜ່ຊາຍທົ່ວສັບພະຈັກກະວານ—ພຣະມະເຫສະວອນ ສາກຊາດ ປາກົດພຣະອົງເອງ.

Verse 56

वृषभं तु समारूढो दशबाहुसमन्वितः । भस्माङ्गरागशोभाढ्यः पञ्चवक्त्रस्त्रिलोचनः

ພຣະອົງປາກົດ ປະທັບເທິງພະວຶສະພະ (ໂຄພະຍາ) ມີສິບກອນ; ງາມສະຫງ່າດ້ວຍຄວາມສະຫວ່າງຂອງຂີ້ເຖົ່າສັກສິດທີ່ທາພຣະວະກາຍ—ຫ້າພັກຕຣ໌ ແລະ ສາມເນດຣ໌.

Verse 57

जटामुकुटसंयुक्तः कृतचन्द्रार्द्धशेखरः । एवंरूपधरो देवः सर्वव्यापी महेश्वरः

ພຣະອົງມີມົກຸດແຫ່ງຊະດາ ແລະຊູງຈັນທຣ໌ຄຶ່ງເປັນຍອດເກສາ; ໃນຮູບນັ້ນ ພຣະເທວະຜູ້ແຜ່ຊາຍທົ່ວ—ພຣະມະເຫສະວອນ—ປາກົດຢືນຢູ່.

Verse 58

अनसूया निरीक्ष्यैतद्देवानां दर्शनं परम् । वेपमाना ततः साध्वी सुरान्दृष्ट्वा मुहुर्मुहुः

ເມື່ອເຫັນດາຣະຊະນະອັນສູງສຸດຂອງເທວະທັງຫຼາຍ ນາງອະນະສູຍາຜູ້ມີສິນກໍສັ່ນໄຫວ; ນາງເບິ່ງເທວະຊ້ຳແລ້ວຊ້ຳອີກ.

Verse 59

अनसूयोवाच । किं व्यापारस्वरूपास्तु विष्णुरुद्रपितामहाः । एतद्वै श्रोतुमिच्छामि ह्यशेषं कथयन्तु मे

ອະນະສູຍາກ່າວວ່າ: “ໜ້າທີ່ແທ້ ແລະສະພາບທຳມະຊາດຂອງ ພຣະວິສະນຸ, ພຣະຣຸທຣະ ແລະ ປິຕາມະຫາ (ພຣະພຣະຫມາ) ແມ່ນຫຍັງ? ຂ້າພະເຈົ້າປາຖະໜາຈະຟັງໃຫ້ຄົບຖ້ວນ—ຂໍໃຫ້ເລົ່າໃຫ້ຂ້າພະເຈົ້າໂດຍບໍ່ຂາດຕົກບົກພ່ອງ.”

Verse 60

ब्रह्मोवाच । प्रावृट्कालो ह्यहं ब्रह्मा आपश्चैव प्रकीर्तिताः । मेघरूपो ह्यहं प्रोक्तो वर्षयामि च भूतले

ພຣະພຣະຫມາຕັດວ່າ: “ເຮົາແມ່ນລະດູຝົນ (ປຣາວຣິຏ) ແລະເຮົາຍັງຖືກກ່າວຂານວ່າເປັນນ້ຳທັງຫມົດ. ເຮົາຖືກເວົ້າວ່າມີຮູບເປັນເມກ ແລະເຮົາໃຫ້ຝົນຕົກລົງສູ່ແຜ່ນດິນ”

Verse 61

अहं सर्वाणि बीजानि प्राक्सन्ध्यासूदिते रवौ । एतद्वै कारणं सर्वं रहस्यं कथितं परम्

ພຣະພຣະຫມາຕັດວ່າ: “ເມື່ອຕາເວັນຂຶ້ນໃນຍາມສັນທະຍາແຫ່ງຕອນເຊົ້າ ເຮົາແມ່ນເມັດພັນທັງປວງ. ນີ້ແມ່ນເຫດປັດໃຈສາກົນ—ຄວາມລັບສູງສຸດນີ້ໄດ້ຖືກປະກາດແລ້ວ”

Verse 62

विष्णुरुवाच । हेमन्तश्च भवेद्विष्णुर्विश्वरूपं चराचरम् । पालनाय जगत्सर्वं विष्णोर्माहात्म्यमुत्तमम्

ພຣະວິສນຸຕັດວ່າ: “ໃນລະດູເຮມັນຕະ (ຕົ້ນໜາວ) ເຮົາ ພຣະວິສນຸ ກາຍເປັນວິສະວະຣູບ ອັນແຜ່ຊຶມໄປທົ່ວສັດທັງທີ່ເຄື່ອນໄຫວແລະບໍ່ເຄື່ອນໄຫວ. ເພື່ອຄຸ້ມຄອງແລະອຸປະຖຳໂລກທັງປວງ ນີ້ແມ່ນມະຫິມາອັນສູງສຸດຂອງພຣະວິສນຸ”

Verse 63

रुद्र उवाच । ग्रीष्मकालो ह्यहं प्रोक्तः सर्वभूतक्षयंकरः । कर्षयामि जगत्सर्वं रुद्ररूपस्तपस्विनि

ພຣະຣຸທຣະຕັດວ່າ: “ເຮົາຖືກກ່າວວ່າເປັນລະດູກຣີສະມະ (ລະດູຮ້ອນ) ອັນນຳຄວາມເສື່ອມແກ່ສັດທັງປວງ. ໂອ ນາງຜູ້ບຳເພັນຕະປະ ໃນຮູບພຣະຣຸທຣະ ເຮົາເຮັດໃຫ້ໂລກທັງປວງແຫ້ງຜາກ ແລະດຶງເອົາພະລັງອອກໄປ”

Verse 64

एवं ब्रह्मा च विष्णुश्च रुद्रश्चैव महाव्रते । त्रयो देवास्त्रयः सन्ध्यास्त्रयः कालास्त्रयोऽग्नयः

ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ນາງຜູ້ຖືມະຫາວຣະຕະ: ພຣະພຣະຫມາ ພຣະວິສນຸ ແລະ ພຣະຣຸທຣະ ເປັນເທວະສາມອົງ; ເຊັ່ນດຽວກັນຍັງມີສັນທະຍາ 3 ປະການ, ການແບ່ງເວລາ 3 ສ່ວນ, ແລະໄຟສັກສິດ 3 ກອງ

Verse 65

तथा ब्रह्मा च विष्णुश्च रुद्रश्चैकात्मतां गतः । वरं दद्युश्च ते भद्रे यस्त्वया मनसीप्सितम्

ໃນຂະນະນັ້ນ ພຣະພຣະຫມາ ພຣະວິສນຸ ແລະ ພຣະຣຸທຣາ ກໍ່ກາຍເປັນສາລະອັນດຽວ; ໂອ ນາງຜູ້ເປັນມງຄົດ ພວກທ່ານພ້ອມປະທານພອນຕາມທີ່ໃຈເຈົ້າປາດຖະນາ।

Verse 66

अनसूयोवाच । धन्या पुण्या ह्यहं लोके श्लाघ्या वन्द्या च सर्वदा । ब्रह्मा विष्णुश्च रुद्रश्च प्रसन्नवदनाः शुभाः

ອນະສູຍາ ກ່າວວ່າ: “ແທ້ຈິງ ຂ້າພະເຈົ້າເປັນຜູ້ມີພອນ ແລະ ມີບຸນໃນໂລກນີ້ ຄວນແກ່ການສັນລະເສີນ ແລະ ການນົບນ້ອມບູຊາເສມອ; ເພາະພຣະພຣະຫມາ ພຣະວິສນຸ ແລະ ພຣະຣຸທຣາ ຢືນຢູ່ຕໍ່ໜ້າຂ້າພະເຈົ້າ ດ້ວຍພຣະພັກສະງົບ ແລະ ເປັນມງຄົດ”

Verse 67

यदि तुष्टास्त्रयो देवा दयां कृत्वा ममोपरि । अस्मिंस्तीर्थे तु सांनिध्याद्वरदाः सन्तु मे सदा

“ຖ້າເທວະທັງສາມ ພໍພຣະໄທ ແລະ ໄດ້ເມດຕາກະລຸນາຕໍ່ຂ້າພະເຈົ້າ ແລ້ວ ໂດຍການສະຖິດຢູ່ໃນຕີຣະຖະອັນສັກສິດນີ້ ຂໍໃຫ້ພວກທ່ານເປັນຜູ້ປະທານພອນແກ່ຂ້າພະເຈົ້າຕະຫຼອດໄປ”

Verse 68

रुद्र उवाच । एवं भवतु ते वाक्यं यत्त्वया प्रार्थितं शुभे । प्रत्यक्षा वैष्णवी माया एरण्डीनाम नामतः

ພຣະຣຸທຣາ ກ່າວວ່າ: “ຈົ່ງເປັນໄປຕາມນັ້ນ; ໂອ ຜູ້ເປັນມງຄົດ ສິ່ງທີ່ເຈົ້າອະທິຖານ ຈະສຳເລັດ. ທີ່ນີ້ ພະລັງໄວສະນະວີ (ມາຍາ) ຈະປາກົດໃຫ້ເຫັນຊັດ ແລະ ຈະຮູ້ຈັກຕາມນາມວ່າ ‘ເອຣັນດີ’”

Verse 69

यस्या दर्शनमात्रेण नश्यते पापसञ्चयः । चैत्रमासे तु सम्प्राप्ते अहोरात्रोषितो भवेत्

“ພຽງແຕ່ໄດ້ເຫັນນາງ ກອງບາບທີ່ສະສົມກໍ່ສູນຫາຍ. ແລະເມື່ອເດືອນໄຈຕຣາມາຮອດ ຄວນພັກຢູ່ທີ່ນັ້ນໃຫ້ຄົບໜຶ່ງວັນໜຶ່ງຄືນ”

Verse 70

एरण्ड्याः सङ्गमे स्नात्वा ब्रह्महत्यां व्यपोहति । रात्रौ जागरणं कुर्यात्प्रभाते भोजयेद्द्विजान्

ຜູ້ໃດອາບນ້ຳທີ່ສັງຄົມ (ຈຸດບັນຈົບ) ແຫ່ງແມ່ນ້ຳເອຣັນດີ ຍ່ອມລະບາບໜັກເຖິງຂັ້ນຂ້າພຣາຫມັນໄດ້. ກາງຄືນພຶງເຮັດຊາກະຣະນະ (ຕື່ນເຝົ້າ) ແລະເຊົ້າຮຸ່ງພຶງຖວາຍອາຫານແກ່ດວິຊະ (ພຣາຫມັນ) ທັງຫຼາຍ.

Verse 71

यथोक्तेन विधानेन पिण्डं दद्याद्यथाविधि । प्रदक्षिणां ततो दद्याद्धिरण्यं वस्त्रमेव च

ຕາມພິທີທີ່ກ່າວໄວ້ ພຶງຖວາຍປິນດະ (ເຄື່ອງບູຊາບັນພະບຸລຸດ) ໃຫ້ຖືກຕ້ອງ. ຈາກນັ້ນພຶງເຮັດປຣະທັກສິນາ ແລະຕໍ່ມາພຶງໃຫ້ທານ—ຄຳ ແລະເຄື່ອງນຸ່ງຫົ່ມ.

Verse 72

रजतं च तथा गावो भूमिदानमथापि वा । सर्वं कोटिगुणं प्रोक्तमिति स्वायम्भुवोऽब्रवीत्

ຈະໃຫ້ເງິນຂາວ (ຣະຊະຕະ) ຫຼືໃຫ້ງົວ ຫຼືແມ່ນໃຫ້ທານທີ່ດິນກໍຕາມ—ທານທັງປວງນີ້ຖືກປະກາດວ່າໃຫ້ຜົນບຸນເພີ່ມເປັນໂກຕິເທົ່າ; ດັ່ງນີ້ສະວາຍັມພູວະ (ມະນຸ) ໄດ້ກ່າວໄວ້.

Verse 73

ये म्रियन्ति नरा देवि एरण्ड्याः सङ्गमे शुभे । यावद्युगसहस्रं तु रुद्रलोके वसन्ति ते

ໂອ ເທວີ, ບຸລຸດຜູ້ໃດຕາຍທີ່ສັງຄົມອັນເປັນມົງຄຸນແຫ່ງເອຣັນດີ ພວກເຂົາຈະພັກອາໄສໃນຣຸທຣະໂລກ ນານເທົ່າພັນຍຸກ.

Verse 74

अहोरात्रोषितो भूत्वा जपेद्रुद्रांश्च वैदिकान् । एकादशैकसंज्ञांश्च स याति परमां गतिम्

ເມື່ອພັກຢູ່ຄົບທັງກາງວັນແລະກາງຄືນແລ້ວ ພຶງຈັບະ (japa) ບົດຣຸທຣະຕາມພຣະເວດ—ທີ່ເອີ້ນວ່າ ‘ເອກາດະຊະ’ ທັງສິບເອັດ; ດ້ວຍນັ້ນຈຶ່ງໄດ້ບັນລຸຄະຕິອັນສູງສຸດ.

Verse 75

विद्यार्थी लभते विद्यां धनार्थी लभते धनम् । पुत्रार्थी लभते पुत्रांल्लभेत्कामान् यथेप्सितान्

ຜູ້ແສວຫາວິຊາຍ່ອມໄດ້ວິຊາ, ຜູ້ແສວຫາຊັບສິນຍ່ອມໄດ້ຊັບສິນ. ຜູ້ປາຖະໜາບຸດຍ່ອມໄດ້ບຸດ, ແລະຄວາມປາຖະໜາທັງຫມົດສຳເລັດຕາມທີ່ປາດຖະໜາໄວ້.

Verse 76

एरण्ड्याः सङ्गमे स्नात्वा रेवाया विमले जले । महापातकिनो वापि ते यान्ति परमां गतिम्

ເມື່ອອາບນ້ຳທີ່ຈຸດບັນຈົບຂອງແມ່ນ້ຳເອຣັນດີ ໃນນ້ຳອັນບໍລິສຸດຂອງເຣວາ (ນະຣະມະດາ) ແມ່ນແຕ່ຜູ້ມີບາບໃຫຍ່ກໍຍັງໄດ້ບັນລຸຄະຕິອັນສູງສຸດ.

Verse 77

अनसूयोवाच । यदि तुष्टास्त्रयो देवा मम भक्तिप्रचोदिताः । मम पुत्रा भवन्त्वेव हरिरुद्रपितामहाः

ອະນະສູຍາ ກ່າວວ່າ: “ຖ້າເທວະທັງສາມ ຖືກກະຕຸ້ນໂດຍພັກຕິຂອງຂ້າພະເຈົ້າ ແລະພໍໃຈແລ້ວ, ຂໍໃຫ້ ຫຣິ (ວິສນຸ), ຣຸດຣະ (ສິວະ) ແລະ ປິຕາມະຫະ (ພຣະພຣົມ) ເປັນບຸດຂອງຂ້າພະເຈົ້າແທ້ໆ.”

Verse 78

विष्णुरुवाच । पूज्या यत्पुत्रतां यान्ति न कदाचिच्छ्रुतं मया । शुभे ददामि पुत्रांस्ते देवतुल्यपराक्रमान् । रूपवन्तो गुणोपेतान्यज्विनश्च बहुश्रुतान्

ພຣະວິສນຸ ກ່າວວ່າ: “ໂອ ຜູ້ຄວນແກ່ການບູຊາ, ຂ້າພະເຈົ້າບໍ່ເຄີຍໄດ້ຍິນວ່າ ເທວະຜູ້ຄວນສັກກາລະຈະມາເປັນບຸດ. ແຕ່ໂອ ຜູ້ເປັນມງຄົນ, ຂ້າພະເຈົ້າຂໍປະທານບຸດໃຫ້ເຈົ້າ—ກ້າຫານເທົ່າເທວະ, ຮູບງາມ, ພ້ອມດ້ວຍຄຸນທຳ, ມັ່ນຄົງໃນຍັດຍະ ແລະຮູ້ຫຼາຍ.”

Verse 79

अनसूयोवाच । ईप्सितं तच्च दातव्यं यन्मया प्रार्थितं हरे । नान्यथा चैव कर्तव्या मम पुत्रैषणा तु या

ອະນະສູຍາ ກ່າວວ່າ: “ໂອ ຫຣິ, ສິ່ງທີ່ຂ້າພະເຈົ້າອະທິຖານໄວ້ ຈົ່ງປະທານໃຫ້ຕາມທີ່ປາຖະໜາແທ້. ຄວາມປາຖະໜາເພື່ອໄດ້ບຸດຂອງຂ້າພະເຈົ້າ ຢ່າໃຫ້ສຳເລັດດ້ວຍວິທີອື່ນເລີຍ.”

Verse 80

विष्णुरुवाच । पूर्वं तु भृगुसंवादे गर्भवास उपार्जितः । तस्याहं चैव पारं तु नैव पश्यामि शोभने

ພຣະວິສນຸຕັດວ່າ: ໃນການສົນທະນາກັບພຣະພຣິກຸໃນອະດີດ ໄດ້ກ່າວເຖິງບຸນແຫ່ງ “ການຢູ່ໃນຄອບຄັນ” ແລ້ວ. ໂອ ຜູ້ງາມ, ຂ້າພະເຈົ້າກໍຍັງບໍ່ເຫັນຂອບເຂດສຸດທ້າຍຂອງມັນ।

Verse 81

स्मरमाणः पुरावृत्तं चिन्तयामि पुनःपुनः । एवं संचिन्त्य ते देवाः पितामहमहेश्वराः

ເມື່ອລະລຶກເຖິງເຫດການໃນອະດີດ ຂ້າພະເຈົ້າກໍຄິດພິຈາລະນາຊ້ຳໆ. ດັ່ງນັ້ນ ເທວະເຫຼົ່ານັ້ນ—ພິຕາມະຫະ (ພຣະພຣະຫມາ) ແລະ ມະເຫສະວະຣະ (ພຣະສິວະ)—ກໍໄດ້ຮ່ວມພິຈາລະນາດ້ວຍ।

Verse 82

अयोनिजा भविष्यामस्तव पुत्रा वरानने । योनिवासे महाप्राज्ञि देवा नैव व्रजन्ति च

ໂອ ຜູ້ມີໃບໜ້າງາມ, ພວກເຮົາຈະເປັນບຸດຂອງເຈົ້າ—ອະໂຢນິຊະ, ເກີດບໍ່ຈາກຄອບຄັນ. ໂອ ຜູ້ມີປັນຍາຍິ່ງ, ເທວະບໍ່ເຂົ້າສູ່ການເກີດທີ່ຕ້ອງຢູ່ໃນຄອບຄັນ।

Verse 83

सांनिध्यात्सङ्गमे देवि लोकानां तु वरप्रदाः । एरण्डी वैष्णवी माया प्रत्यक्षा त्वं भविष्यसि

ໂອ ເທວີ, ດ້ວຍການປະທັບຢູ່ຂອງເຈົ້າໃນສັງຄົມອັນສັກສິດ ເຈົ້າຈະເປັນຜູ້ປະທານພອນແກ່ໂລກທັງຫຼາຍ. ໃນນາມ “ເອຣັນດີ”—ໄວສນະວີ ມາຍາ—ເຈົ້າຈະປາກົດຢ່າງແຈ້ງຊັດ।

Verse 84

त्रयो देवाः स्थिताः पाथ रेवाया उत्तरे तटे । वरप्राप्ता तु सा देवी गता माहेन्द्रपर्वतम्

ໂອ ຜູ້ຮັກ, ເທວະທັງສາມປະທັບຢູ່ທີ່ຝັ່ງເໜືອຂອງແມ່ນ້ຳເຣວາ. ແຕ່ເທວີນັ້ນ ເມື່ອໄດ້ຮັບພອນແລ້ວ ກໍໄປຍັງພູມາເຫນທຣະ।

Verse 85

क्षीणाङ्गी शुक्लदेहा च रूक्षकेशी सुदारुणा । कृतयज्ञोपवीता सा तपोनिष्ठा शुभेक्षणा

ນາງມີອະວັຍະວະຜອມຊູບ ກາຍຂາວຈາງ ຜົມຫຍາບ ແລະຕະປະຂອງນາງນ່າເກງຂາມ. ນາງນຸ່ງຍັຊໂຍປະວີຕະ ໝັ້ນຄົງໃນຕະປັສ ມີສາຍຕາເປັນມົງຄຸນ.

Verse 86

शिलातलनिविष्टोऽसौ दृष्टः कान्तो महायशाः । हृष्टचित्तोऽभवद्देवि उत्तिष्ठोत्तिष्ठ साब्रवीत्

ພຣະອົງຜູ້ມີຍົດຍິ່ງ ແລະສະຫວ່າງໄສ ປາກົດໃຫ້ເຫັນ ໂດຍປະທັບນັ່ງເທິງແຜ່ນຫີນ. ໂອ ເທວີ, ພຣະອົງປິຕິໃນໃຈ ແລ້ວກ່າວວ່າ “ຈົ່ງລຸກ, ຈົ່ງລຸກ!”

Verse 87

अत्रिरुवाच । साधु साधु महाप्राज्ञे ह्यनसूये महाव्रते । अचिन्त्यं गालवादीनां वरं प्राप्तासि दुर्लभम्

ອະຕຣິກ່າວວ່າ: “ດີແທ້ ດີແທ້! ໂອ ອະນະສູຍາ ຜູ້ມີປັນຍາຍິ່ງ ແລະຜູ້ຖືພຣະວຣະຕະອັນໃຫຍ່. ເຈົ້າໄດ້ຮັບພອນອັນຫາຍາກ ແລະເຫຼືອຄະນານັບ ຊຶ່ງຫາຍາກແມ່ນແຕ່ໃນຫມູ່ລຶສີເຊັ່ນ ກາລະວະ ແລະອື່ນໆ”

Verse 88

अनसूयोवाच । त्वत्प्रसादेन देवर्षे वरं प्राप्तास्मि दुर्लभम् । तेन देवाः प्रशंसन्ति सिद्धाश्च ऋषयोऽमलाः

ອະນະສູຍາກ່າວວ່າ: “ໂອ ເທວະລຶສີ, ໂດຍພຣະປະສາດຂອງທ່ານ ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ຮັບພອນອັນຫາຍາກ. ເພາະເຫດນັ້ນ ເທວະທັງຫຼາຍຈຶ່ງສັນລະເສີນຂ້າພະເຈົ້າ ແລະທັງສິດທະ ກັບລຶສີຜູ້ບໍລິສຸດກໍສັນລະເສີນເຊັ່ນກັນ”

Verse 89

एवमुक्ता तु सा देवी हर्षेण महता युता । आलोकयेत्ततः कान्तं तेनापि शुभदर्शना

ເມື່ອຖືກກ່າວດັ່ງນັ້ນ ເທວີນັ້ນກໍເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມປິຕິອັນໃຫຍ່. ແລ້ວນາງໄດ້ເບິ່ງໄປຫາຜູ້ເປັນທີ່ຮັກ; ແລະນາງຜູ້ມີຮູບງາມເປັນມົງຄຸນນັ້ນ ກໍຖືກພຣະອົງເບິ່ງເຊັ່ນກັນ.

Verse 90

ईक्षणाच्चैव संजातं ललाटे मण्डलं शुभम् । नवयोजनसाहस्रं मण्डलं रश्मिभिर्वृतम्

ດ້ວຍການເບິ່ງພຽງຄັ້ງນັ້ນ ມີມັນດະລະອັນເປັນມົງຄຸນເກີດຂຶ້ນທີ່ໜ້າຜາກ; ເປັນວົງກົມກວ້າງເກົ້າພັນໂຍຊະນະ ຖືກຫ້ອມລ້ອມດ້ວຍລັງສີແສງ.

Verse 91

कदम्बगोलकाकारं त्रिगुणं परिमण्डलम् । तस्य मध्ये तु देवेशि पुरुषो दिव्यरूपधृक्

ມັນກົມດັ່ງລູກກົມດອກກະດັມພະ ມີສາມຊັ້ນ ແລະເປັນວົງກົມສົມບູນ. ໃນກາງນັ້ນ ໂອ ເທວີຜູ້ເປັນຈອມ ມີບຸລຸດຜູ້ຊົງຮູບທິບສະຖິດຢູ່.

Verse 92

हेमवर्णोऽमृतमयः सूर्यकोटिसमप्रभः । आद्यः पुत्रोऽनसूयायाः स्वयं साक्षात्पितामहः

ມີສີທອງ ເປັນສະພາບດັ່ງອະມຣິຕະ ສ່ອງສະຫວ່າງເທົ່າກັບສຸລິຍະນັບສິບລ້ານ; ທ່ານເປັນທີ່ຮູ້ຈັກວ່າເປັນບຸດອົງທໍາອິດຂອງອະນະສູຍາ ແລະແທ້ຈິງຄືປິຕາມະຫະ ພຣະພຣະຫມາເອງທີ່ປາກົດ.

Verse 93

चन्द्रमा इति विख्यातः सोमरूपो नृपात्मज । इष्टापूर्ते च संपाति कलाषोडशकेन तु

ທ່ານເປັນທີ່ຮູ້ຈັກວ່າ ‘ຈັນທຣະມາ’ ຄືດວງຈັນ ມີຮູບເປັນໂສມ; ໂອ ບຸດແຫ່ງເຈົ້າຊາຍ, ແລະດ້ວຍວົງຈອນຂອງກະລາ 16 ປະການ ທ່ານຈຶ່ງເກີດຄວາມເກືອກກຽວກັບຜົນແຫ່ງອິດສະຕະ ແລະ ປູຣຕະ.

Verse 94

प्रतिपच्च द्वितीया च तृतीया च महेश्वरि । चतुर्थी पञ्चमी चैव अव्यया षोडशी कला

ໂອ ມະເຫສະວະຣີ, ປຣະຕິປັດ, ທະວິຕີຍາ ແລະ ຕຣິຕີຍາ; ພ້ອມທັງ ຈະຕຸຣຖີ ແລະ ປັນຈະມີ—ຕິຖີເຫຼົ່ານີ້ຖືກກ່າວວ່າສຳພັນກັບກະລາທີ 16 ອັນບໍ່ເສື່ອມສູນ ຄື ໂສຑະສີ-ກະລາ.

Verse 95

चतुर्विधस्य लोकस्य सूक्ष्मो भूत्वा वरानने । आप्रीणाति जगत्सर्वं त्रैलोक्यं सचराचरम्

ເມື່ອກາຍເປັນຄວາມລະອຽດຢູ່ໃນໂລກສີ່ປະເພດ ໂອ ຜູ້ມີໃບໜ້າງາມ ພຣະອົງຫຼ້ຽງດູຈັກກະວານທັງປວງ—ທັງໄຕໂລກພ້ອມສັດຈະລາຈອນແລະອະຈະລາຈອນ.

Verse 96

सर्वे ते ह्युपजीवन्ति हुतं दत्तं शशिस्थितम् । वनस्पतिगते सोमे धनवांश्च वरानने

ສັດທັງປວງດຳລົງຊີວິດໂດຍອາໄສອາຫຸຕິທີ່ບູຊາໃນໄຟ ແລະທານທີ່ໃຫ້ ອັນຕັ້ງຢູ່ໃຕ້ພຣະຈັນ; ແລະເມື່ອໂສມະສະຖິດໃນພືດພັນ ໂອ ຜູ້ມີໃບໜ້າງາມ ຜູ້ນັ້ນຍ່ອມໄດ້ຄວາມຮັ່ງມີ.

Verse 97

भुञ्जन् परगृहे मूढो ददेदब्दकृतं शुभम् । वनस्पतिगते सोमे यस्तु छिन्द्याद्वनस्पतीन् । तेन पापेन देवेशि नरा यान्ति यमालयम्

ແມ່ນແຕ່ຄົນໂງ່ທີ່ໄປກິນໃນເຮືອນຄົນອື່ນ ກໍຍັງສາມາດບໍລິຈາກບຸນອັນສະສົມຈາກຄວາມດີຕະຫຼອດປີໄດ້; ແຕ່ ໂອ ເທວີ ເມື່ອໂສມະຢູ່ໃນພືດພັນ ຜູ້ໃດຕັດຕົ້ນໄມ້—ດ້ວຍບາບນັ້ນ ໂອ ນາງເຈົ້າແຫ່ງເທວະ ມະນຸດຍ່ອມໄປສູ່ວັງຂອງຍົມະ.

Verse 98

वनस्पतिगते सोमे मैथुनं यो निषेवते । ब्रह्महत्यासमं पापं लभते नात्र संशयः

ເມື່ອໂສມະສະຖິດໃນພືດພັນ ຜູ້ໃດເສບເມຖຸນ ຜູ້ນັ້ນຍ່ອມໄດ້ບາບເທົ່າກັບພຣະຫມະຫັດຕະຍາ—ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສເລີຍ.

Verse 99

वनस्पतिगते सोमे मन्थानं योऽधिवाहयेत् । गावस्तस्य प्रणश्यन्ति याश्च वै पूर्वसंचिताः

ເມື່ອໂສມະຢູ່ໃນພືດພັນ ຜູ້ໃດໃຫ້ໄມ້ກວນນົມ (ເພື່ອກວນ) ເຮັດວຽກ ໂຄຂອງຜູ້ນັ້ນຈະສູນເສຍ—ແມ່ນແຕ່ທີ່ສະສົມໄວ້ແຕ່ກ່ອນກໍດ້ວຍ.

Verse 100

वनस्पतिगते सोमे ह्यध्वानं योऽधिगच्छति । भवन्ति पितरस्तस्य तं मासं रेणुभोजनाः

ເມື່ອໂສມະສະຖິດຢູ່ໃນພືດພັນ ຜູ້ໃດອອກເດີນທາງ ໃນເດືອນນັ້ນ ປິຕຣະບັນພະບຸລຸດຂອງຜູ້ນັ້ນຈະເປັນດັ່ງ “ຜູ້ກິນຝຸ່ນ” ຄືຂາດການບູຊາສຣາດທະອັນຄວນ।

Verse 101

अमावस्यां महादेवि यस्तु श्राद्धप्रदो भवेत् । अब्दमेकं विशालाक्षि तृप्तास्तत्पितरो ध्रुवम्

ໂອ ມະຫາເທວີ ໃນວັນອະມາວັສຍາ ຜູ້ໃດຖວາຍສຣາດທະ ໂອ ຜູ້ມີນັຍນາກວ້າງ ປິຕຣະຂອງຜູ້ນັ້ນຈະຕື່ນອິ່ມແນ່ນອນຕະຫຼອດໜຶ່ງປີເຕັມ।

Verse 102

हिरण्यं रजतं वस्त्रं यो ददाति द्विजातिषु । सर्वं लक्षगुणं देवि लभते नात्र संशयः

ໂອ ເທວີ ຜູ້ໃດບໍລິຈາກຄຳ ເງິນ ແລະເຄື່ອງນຸ່ງຫົ່ມໃຫ້ແກ່ພວກທະວິຊະ (dvija) ຜູ້ນັ້ນຈະໄດ້ບຸນກຸສົນເພີ່ມຂຶ້ນໜຶ່ງແສນເທົ່າທຸກປະການ—ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສ।

Verse 103

। अध्याय

ອັດທະຍາຍ (ໝາຍເຖິງບົດ/ບາບ)

Verse 104

द्वितीयस्तु महादेवि दुर्वासा नाम नामतः । सृष्टिसंहारकर्ता च स्वयं साक्षान्महेश्वरः

ໂອ ມະຫາເທວີ ອົງທີສອງນັ້ນມີນາມວ່າ ທຸຣວາສາ; ທ່ານແມ່ນມະເຫສະວະຣະຜູ້ປາກົດໂດຍຕົງ ເປັນຜູ້ກໍ່ກຳເນີດແລະລະລາຍສັງຂານທັງປວງ।

Verse 105

ऋषिमध्यगतो देवि तपस्तपति दुष्करम् । सोऽपि रुद्रत्वमायाति सम्प्राप्ते भूतविप्लवे

ໂອ ເທວີ, ຢູ່ທ່າມກາງພວກລິສີ ທ່ານນັ້ນປະພຶດຕະປະສະຍາອັນຫນັກແລະຍາກ; ເມື່ອຄວາມປັ່ນປ່ວນໃຫຍ່ຂອງສັດທັງປວງມາຮອດ ທ່ານນັ້ນກໍເຂົ້າສູ່ພາວະຮຸທຣະເຊັ່ນກັນ.

Verse 106

इन्द्रोऽपि शप्तस्तेनैव दुर्वाससा वरानने । द्वितीयस्य तु पुत्रस्य सम्भवः कथितो मया

ໂອ ຜູ້ມີໃບໜ້າງາມ, ພຣະອິນທຣະກໍຖືກທຸຣະວາສະອົງນັ້ນສາບເຊັ່ນກັນ; ດັ່ງນັ້ນ ຂ້າໄດ້ເລົ່າເລື່ອງການບັງເກີດຂອງບຸດອົງທີສອງໃຫ້ເຈົ້າແລ້ວ.

Verse 107

दत्तात्रेयस्वरूपेण भगवान्मधुसूदनः । जगद्व्यापी जगन्नाथः स्वयं साक्षाज्जनार्दनः

ໃນຮູບແຫ່ງດັດຕາເຕຣຍະ ພຣະພະຄະວານ ມະທຸສູດນະ ໄດ້ປາກົດ—ເປັນພຣະຊະນາຣະດະນະໂດຍຕົງ, ພຣະຈັກກະນາຖຜູ້ແຜ່ຊາຍທົ່ວສັບພະໂລກ.

Verse 108

एते देवास्त्रयः पुत्रा अनसूयाया महेश्वरि । वरदानेन ते देवा ह्यवतीर्णा महीतले

ໂອ ມະເຫສະວະຣີ, ບຸດທັງສາມຂອງອະນະສູຍານີ້ ແທ້ຈິງເປັນເທວະ; ໂດຍອານຸພອນແຫ່ງການປະທານພອນ ເທວະເຫຼົ່ານັ້ນຈຶ່ງອະວະຕານລົງສູ່ແຜ່ນດິນ.

Verse 109

पुत्रप्राप्तिकरं तीर्थं रेवायाश्चोत्तरे तटे । अनसूयाकृतं पार्थ सर्वपापक्षयं परम्

ໂອ ປາຣຖະ, ທີ່ຝັ່ງເໜືອຂອງແມ່ນ້ຳເຣວາ ມີຕີຣຖະອັນໃຫ້ຜົນເຖິງການໄດ້ບຸດ; ອະນະສູຍາເປັນຜູ້ສ້າງ ແລະເປັນສິ່ງສັກສິດສູງສຸດໃນການທຳລາຍບາບທັງປວງ.

Verse 110

श्रीमार्कण्डेय उवाच । आश्चर्यभूतं लोकेऽस्मिन्नर्मदायां पुरातनम् । भ्रूणहत्या गता तत्र ब्राह्मणस्य नराधिप

ພຣະສີມາຣະກັນເຑຍ ກ່າວວ່າ: ໂອ ພຣະຣາຊາຜູ້ເປັນນາຍແຫ່ງມະນຸດ, ໃນໂລກນີ້ທີ່ຝັ່ງແມ່ນ້ຳນະຣະມະດາ ມີອັດສະຈັນໂບຣານ; ທີ່ນັ້ນ ບາບການຂ້າທາຣົກໃນຄັນຂອງພຣາຫມັນຜູ້ໜຶ່ງ ໄດ້ຖືກລ້າງອອກ।

Verse 111

युधिष्ठिर उवाच । इतिहासं द्विजश्रेष्ठ कथयस्व ममानघ । सर्वपापहरं लोके दुःखार्तस्य च कथ्यताम्

ຢຸທິສຖິຣ ກ່າວວ່າ: ໂອ ທະວິຊະຜູ້ປະເສີດ, ໂອ ຜູ້ບໍ່ມີມົນທິນ, ຂໍໃຫ້ເລົ່າອິຕິຫາສະອັນສັກສິດນັ້ນແກ່ຂ້າ—ຜູ້ລ້າງບາບທັງປວງໃນໂລກ; ແລະຂໍໃຫ້ບັນຍາຍເພື່ອຜູ້ທຸກໂສກດ້ວຍ।

Verse 112

श्रीमार्कण्डेय उवाच । सुवर्णशिलके ग्रामे गौतमान्वयसम्भवः । कृषीवलो महादेवि भार्यापुत्रसमन्वितः

ພຣະສີມາຣະກັນເຑຍ ກ່າວວ່າ: ໂອ ມະຫາເທວີ, ໃນບ້ານຊື່ ສຸວັນນະສິລະກະ ມີຊາວນາຜູ້ເກີດໃນວົງສາກໍຕະມະ ອາໄສຢູ່ພ້ອມພັນລະຍາແລະບຸດຊາຍ।

Verse 113

वसते तत्र गोविन्दः संजातो विपुले कुले । पुत्रदारसमोपेतो गृहक्षेत्ररतः सदा

ທີ່ນັ້ນມີ ໂຄວິນດະ ອາໄສຢູ່ ເກີດໃນຕະກູນມັ່ງຄັ່ງ; ລາວມັກພົວພັນກັບເຮືອນແລະນາສວນຢູ່ເສມອ, ພ້ອມພັນລະຍາແລະລູກໆ।

Verse 114

शकटं पूरयित्वा तु काष्ठानामगमद्गुहम् । प्रक्षिप्तानि च काष्ठानि ह्येकाकी क्षुधयान्वितः

ເມື່ອລາວບັນຈຸຟືນເຕັມລົດແລ້ວ ກໍໄປຫາຖ້ຳ; ແລະເມື່ອຢູ່ຄົນດຽວ ຖືກຄວາມຫິວຄອບງຳ ລາວກໍໂຍນຟືນເຂົ້າໄປຂ້າງໃນ।

Verse 115

रिङ्गमाणस्तदा पुत्रः पितुः शब्दात्समागतः । न दृष्टस्तेन वै पुत्रः काष्ठैः संछादितोऽवशः

ໃນເວລານັ້ນ ລູກນ້ອຍຄານມາ ເມື່ອໄດ້ຍິນສຽງຂອງພໍ່; ແຕ່ພໍ່ບໍ່ເຫັນເດັກນ້ອຍ ຜູ້ນອນອ່ອນແຮງ ຖືກທ່ອນໄມ້ປົກຄຸມຢູ່.

Verse 116

आगतस्त्वरितो गेहे पिपासार्तो नराधिप । शकटं मोच्य तद्द्वारि सवृषं रज्जुसंयुतम्

ໂອ ພະຣາຊາ, ເຂົາຮີບຮ້ອນກັບເຮືອນ ເນື່ອງຈາກຄວາມຫິວນ້ຳ; ທີ່ປະຕູເຂົາປົດລົດເກວຽນ ແຕ່ຍັງໃຫ້ງົວຜູກຕິດກັບເຊືອກຢູ່.

Verse 117

भार्या तस्यैव या दृष्टा चित्तज्ञा वशवर्तिनी । दृष्ट्वा निपातितं पुत्रं काष्ठैर्निर्भिन्नमस्तकम्

ພັນລະຍາຂອງເຂົາ ຜູ້ຮູ້ໃຈແລະນອບນ້ອມຕໍ່ຄຳສັ່ງສາມີ ໄດ້ເຫັນລູກນ້ອຍນອນລົ້ມ ຫົວຖືກທ່ອນໄມ້ບົດແຕກ.

Verse 118

अजल्पमानाकरुणं निक्षिप्तं ज्ञोलिकां शिशुम् । शुश्रूषणे रता साध्वी प्रियस्य च नराधिप

ໂອ ພະຣາຊາ, ນາງຜູ້ເປັນສາດວີ ບໍ່ເວົ້າຫຍັງ ແລະບໍ່ສະແດງການຮ້ອງໄຫ້ອັນກະທົບໃຈ; ນາງໃສ່ເດັກນ້ອຍລົງໃນຖົງ ແລະຍັງມຸ່ງໝັ້ນໃນການປະຄອງຮັບໃຊ້ ຈົ່ງຮັກພັກດີຕໍ່ຜູ້ເປັນທີ່ຮັກຄືສາມີ.

Verse 119

ततः स्नानादिकं कृत्वा भोजनाच्छयनं शुभम् । पुत्रं पुत्रवतां श्रेष्ठा ह्युत्थापयति शासनैः

ຈາກນັ້ນ ຫຼັງຈາກເຮັດການອາບນ້ຳແລະພິທີອື່ນໆ ພ້ອມຈັດອາຫານແລະທີ່ນອນອັນດີ, ນາງຜູ້ເປັນແມ່ອັນປະເສີດ ພະຍາຍາມປຸກລູກດ້ວຍຄຳສັ່ງ ດັ່ງວ່າເຂົາຍັງມີຊີວິດ.

Verse 120

यदा च नोत्थितः सुप्तः पुत्रः पञ्चत्वमागतः । तदा सा दीनवदना रुरोद च मुमोह च

ເມື່ອລູກຜູ້ນອນຫຼັບນັ້ນບໍ່ລຸກຂຶ້ນ—ເພາະແທ້ຈິງໄດ້ກັບໄປລະລາຍໃນປັນຈະທາດ (ມໍຣະນະ)—ນາງຜູ້ແມ່ໜ້າເສົ້າສະຫຼົບ ກໍຮ້ອງໄຫ້ ແລະສະຫຼົບໄປໃນຄວາມຫຼົງ.

Verse 121

तच्छ्रुत्वा रुदितं शब्दं गोविन्दस्त्रस्तमानसः । किमेतदिति चोक्त्वा तु पतितो धरणीतले

ເມື່ອໄດ້ຍິນສຽງຮ້ອງໄຫ້ນັ້ນ ໂຄວິນດະໃຈສັ່ນດ້ວຍຄວາມຢ້ານ; ຮ້ອງວ່າ “ນີ້ແມ່ນຫຍັງ?” ແລ້ວລົ້ມລົງກັບພື້ນດິນ.

Verse 122

द्वावेतौ मुक्तकेशौ तु भूमौ निपतितौ नृप । विलेपाते च राजेन्द्र निःश्वासोच्छ्वासितेन च

ໂອ ພະຣາຊາ, ຄົນທັງສອງນີ້ປ່ອຍຜົມກະຈາຍ ລົ້ມຢູ່ເທິງພື້ນດິນ; ແລະໂອ ຣາຊາຜູ້ປະເສີດ, ເຂົາທັງຄູ່ເປື້ອນເປິະ ດ້ວຍການຫາຍໃຈຫອບຂຶ້ນລົງ.

Verse 123

कं पश्ये प्राङ्गणे पुत्रं दृष्ट्वा क्रीडन्तमातुरम् । संधारयिष्ये हृदयं स्फुटितं तव कारणे

ເມື່ອໄດ້ເຫັນເຈົ້າແລ້ວ ໃນລານເຮືອນນີ້ ຂ້າຈະເຫັນໃຜເປັນລູກຊາຍ—ຫຼິ້ນຢ່າງກະວົນກະວາຍ—ໄດ້ອີກ? ຫົວໃຈຂ້າທີ່ແຕກສະລາຍເພາະເຈົ້າ ຈະປະຄອງໄວ້ໄດ້ແນວໃດ?

Verse 124

त्वज्जन्मान्तं यशो नित्यमक्षयां कुलसन्ततिम् । दृष्ट्वा किमनृणीभूतो यास्यामि परमां गतिम्

ເມື່ອໄດ້ເຫັນວິຖີຊີວິດຂອງເຈົ້າຈົນສິ້ນສຸດ, ຊື່ສຽງອັນບໍ່ເສື່ອມ, ແລະສາຍສະກຸນທີ່ສືບຕໍ່ບໍ່ຂາດ, ຂ້າຈະເປັນຜູ້ພົ້ນຈາກໜີ້ແຫ່ງໜ້າທີ່ ແລ້ວບັນລຸປະຣະມະຄະຕິ—ທາງສູງສຸດ—ໄດ້ບໍ?

Verse 125

मम वृद्धस्य दीनस्य गतिस्त्वं किल पुत्रक । एते मनोरथाः सर्वे चिन्तिता विफला गताः

ໂອ ລູກຮັກ! ຂ້າເຖົ້າແລະອ່ອນແອ; ເຂົາເວົ້າວ່າເຈົ້າແມ່ນທີ່ພຶ່ງພາພຽງຜູ້ດຽວຂອງຂ້າ. ແຕ່ຄວາມປາຖະໜາທັງໝົດທີ່ຄິດຄຳນຶງມາດົນ ກັບກາຍເປັນຫວ່າງເປົ່າແລະພັງທະລາຍໄປ.

Verse 126

इमां तु विकलां दीनां विहीनां सुतबान्धवैः । रुदन्तीं पतितां पाहि मातरं धरणीतले

ຂໍໃຫ້ເຈົ້າປົກປ້ອງແມ່ນີ້—ຜູ້ອ່ອນແອແລະທຸກຍາກ ຂາດລູກແລະຍາດພີ່ນ້ອງ—ຜູ້ຮ້ອງໄຫ້ແລະລົ້ມລົງເທິງພື້ນດິນ

Verse 127

पुन्नाम्नो नरकाद्यस्मात्पितरं त्रायते सुतः । तेन पुत्र इति प्रोक्तः स्वयमेव स्वयम्भुवा

ເນື່ອງຈາກລູກຊາຍຊ່ວຍຊີ້ນຳພໍ່ໃຫ້ພົ້ນຈາກນະລົກຊື່ ‘ປຸນນາມ’ ດັ່ງນັ້ນຈຶ່ງເອີ້ນວ່າ ‘ປຸດຕະ’—ດັ່ງທີ່ສະວະຍັມພູ (ພຣະພຣະຫມາ) ປະກາດໄວ້ເອງ

Verse 128

अपुत्रस्य गृहं शून्यं दिशः शून्या ह्यबान्धवाः । मूर्खस्य हृदयं शून्यं सर्वशून्यं दरिद्रता

ຜູ້ບໍ່ມີລູກຊາຍ ເຮືອນກໍຫວ່າງເປົ່າ; ຜູ້ບໍ່ມີຍາດພີ່ນ້ອງ ທິດທາງທັງຫມົດກໍຫວ່າງເປົ່າ. ໃຈຂອງຄົນໂງ່ຫວ່າງເປົ່າ; ແລະຄວາມທຸກຍາກແມ່ນຄວາມຫວ່າງເປົ່າໃນທຸກຢ່າງ

Verse 129

मृषायं वदते लोकश्चन्दनं किल शीतलम् । पुत्रगात्रपरिष्वङ्गश्चन्दनादपि शीतलः

ຜູ້ຄົນເວົ້າຜິດວ່າໄມ້ຈັນຫອມເຢັນ; ການກອດກາຍຂອງລູກຊາຍ ເຢັນຍິ່ງກວ່າໄມ້ຈັນຫອມອີກ

Verse 130

श्मश्रुग्रहणक्रीडन्तं धूलिधूसरिताननम् । पुण्यहीना न पश्यन्ति निजोत्सङ्गसमास्थितम्

ຜູ້ຂາດບຸນຍ໌ບໍ່ເຫັນເດັກນ້ອຍທີ່ນັ່ງຢູ່ໃນຕັກຂອງຕົນ—ຫຼິ້ນດຶງໜວດ ໃບໜ້າໝອງເທົາດ້ວຍຝຸ່ນທຸລີ।

Verse 131

दिगम्बरं गतव्रीडं जटिलं धूलिधूसरम् । पुण्यहीना न पश्यन्ति गङ्गाधरमिवात्मजम्

ຜູ້ຂາດບຸນຍ໌ບໍ່ເຫັນລູກຊາຍຂອງຕົນ—ດິກຳບະຣະ (ອາກາດເປັນເຄື່ອງນຸ່ງ) ບໍ່ຮູ້ອາຍ ຜົມເປັນຈະຕາ ໝອງເທົາດ້ວຍຝຸ່ນ—ດັ່ງພຣະສິວະ ຜູ້ທຣົງຄົງຄາ (ຄົງຄາທະຣະ)

Verse 132

वीणावाद्यस्वरो लोके सुस्वरः श्रूयते किल । रुदितं बालकस्यैव तस्मादाह्लादकारकम्

ໃນໂລກນີ້ ສຽງວີນາຖືກກ່າວວ່າໄພເຣາະຢ່າງຍິ່ງ; ແຕ່ສຽງຮ້ອງໄຫ້ຂອງລູກຕົນເອງ ກໍກາຍເປັນເຫດໃຫ້ເກີດຄວາມຊື່ນບານ

Verse 133

मृगपक्षिषु काकेषु पशूनां स्वरयोनिषु । पुत्रं तेषु समस्तेषु वल्लभं ब्रुवते बुधाः

ໃນຫມູ່ກວາງແລະນົກ, ໃນຫມູ່ກາ, ແລະໃນຫມູ່ສັດທຸກຊະນິດຕາມກຳເນີດແຫ່ງສຽງ—ນັກປັນຍາກ່າວວ່າ ສຳລັບພວກມັນທັງໝົດ ລູກແມ່ນທີ່ຮັກຍິ່ງ

Verse 134

मत्स्याश्वप्रकराश्चैव कूर्मग्राहादयोऽपि वा । पुत्रोत्पत्तौ च हृष्यन्ति विपत्तौ यान्ति दुःखिताम्

ທັງປາ ແລະມ້າຫຼາຍຈຳພວກ, ກະທັ້ງເຕົ່າ ຈະລະເຂ້ ແລະອື່ນໆ—ຍ່ອມຍິນດີເມື່ອມີລູກເກີດ ແລະເມື່ອເກີດວິບັດກໍເສົ້າໝອງ

Verse 135

देवगन्धर्वयक्षाश्च हृष्यन्ते पुत्रजन्मनि । पञ्चत्वे तेऽपि शोचन्ति मन्दभाग्योऽस्मि पुत्रक

ແມ່ນແຕ່ເທວະ ຄັນທັບພະ ແລະ ຢັກສະ ກໍຍິນດີເມື່ອບຸດເກີດ; ແຕ່ເມື່ອເຂົາເຖິງພັນຈັດວະ (ຄວາມຕາຍ) ພວກເຂົາກໍໂສກສະເຫຼີມວ່າ “ໂອ້ ລູກເອີຍ ຂ້າເປັນຜູ້ອັບໂຊກ”

Verse 136

ऋषिमेलापकं चक्रे पुत्रार्थे राघवो नृप । इन्द्रस्थाने स्थितस्तस्य प्रोक्षते ह्यासनं यतः

ເພື່ອປາຖະໜາໄດ້ບຸດ ພະຣາຊາຣາຆະວະໄດ້ຈັດການຊຸມນຸມຂອງລຶສີ; ແລະຍືນຢູ່ໃນສະຖານະຂອງອິນທຣາ ກໍໃຫ້ພອນນ້ຳສັກສິດໃສ່ອາສນະຕາມພິທີທີ່ກຳນົດ

Verse 137

स्वर्गवासं सुताद्बाह्यं विद्यते न तु पाण्डव । चक्रे दशरथस्तस्मात्पुत्रार्थं यज्ञमुत्तमम्

ໂອ້ ປານຑະວະ ບໍ່ມີການພັກອາໄສໃນສະຫວັນໄດ້ ຫາກປາດສະຈາກບຸດ; ດັ່ງນັ້ນ ທະສະຣະຖະຈຶ່ງປະກອບຍັດຍະອັນປະເສີດເພື່ອຂໍລູກ

Verse 138

रामो लक्ष्मणशत्रुघ्नौ भरतस्तत्र सम्भवात् । कार्तवीर्यो जितो येन रामेणामिततेजसा

ຈາກ (ຍັດຍະ) ນັ້ນ ຣາມະ ລັກສະມະນະ ສັດຣຸຄນະ ແລະ ພະຣະຕະ ໄດ້ບັງເກີດ; ແລະໂດຍຣາມະຜູ້ມີຣັດສະມີຫາປະມານບໍ່ໄດ້ ກາດຕະວີຣະຍະກໍຖືກພິຊິດ

Verse 139

स रामो रामचन्द्रेण अष्टवर्षेण निर्जितः । एकाकिना हतो वाली प्लवगः शत्रुदुर्जयः

ຣາມະນັ້ນ (ປະຣະຊຸຣາມະ) ຖືກຣາມະຈັນທຣະຜູ້ມີອາຍຸແຕ່ແປດປີພິຊິດ; ແລະ ວາລີ ວານອນຜູ້ສັດຕູຍາກຈະຊະນະ ກໍຖືກພຣະອົງສັງຫານໂດຍລຳພັງ

Verse 140

रावणो ब्रह्मपुत्रो यस्त्रैलोक्यं यस्य शङ्कते । हतः स रामचन्द्रेण सपुत्रः सहबान्धवः

ຣາວະນະ ຜູ້ຖືກເອີ້ນວ່າ “ບຸດແຫ່ງພຣະພຣະຫມາ” ແລະເຮັດໃຫ້ໄຕໂລກສັ່ນກົວ ຖືກພຣະຣາມະຈັນທຣາປະຫານ ພ້ອມລູກແລະຍາດພີ່ນ້ອງທັງປວງ।

Verse 141

एवं पुत्रं विना सौख्यं मर्त्यलोके न विद्यते । वंशार्थे मैथुनं यस्य स्वर्गार्थे यस्य भारती

ດັ່ງນັ້ນ ໃນໂລກມະນຸດ ບໍ່ມີລູກກໍບໍ່ມີຄວາມສຸກ. ບາງຄົນ ການຮ່ວມສັງວາດເພື່ອສືບສາຍວົງສາ; ບາງຄົນ ການສວດສະທາຍແລະສຶກສາວາຈາສັກສິດເພື່ອໄດ້ສະຫວັນ.

Verse 142

मृष्टान्नं ब्राह्मणस्यार्थे स्वर्गे वासं तु यान्ति ते । ब्रह्महत्याश्वमेधाभ्यां न परं पापपुण्ययोः

ຜູ້ໃດຈັດຖວາຍອາຫານອັນປະນີດ ປຸງດີ ເພື່ອພຣາຫມະນະ ຜູ້ນັ້ນຈະໄດ້ທີ່ພັກໃນສະຫວັນ. ໃນດຸນຂອງບາບແລະບຸນ ບໍ່ມີສິ່ງໃດເກີນກວ່າ ພຣາຫມະນະຫັດຕະຍາ ແລະ ອັດສະວະເມດ.

Verse 143

पुत्रोत्पत्तिविपत्तिभ्यां न परं सुखदुःखयोः । किं ब्रवीमीति भो वत्स न तु सौख्यं सुतं विना

ຄວາມສຸກສູງສຸດ ແລະ ຄວາມທຸກລຶກສຸດ ເກີດຈາກການໄດ້ລູກ ແລະ ການເສຍລູກ. “ໂອ ລູກນ້ອຍເອີຍ ຂ້າຈະເວົ້າຫຍັງໄດ້; ບໍ່ມີຄວາມສະບາຍແທ້ ຫາກບໍ່ມີລູກ.”

Verse 144

एवं बहुविधं दुःखं प्रलपित्वा पुनःपुनः । जनैश्चाश्वासितो विप्रो बालं गृह्य बहिर्गतः

ດັ່ງນັ້ນ ເມື່ອລາວຄ່ຳຄວນຄວາມທຸກຫຼາຍປະການ ຊ້ຳແລ້ວຊ້ຳອີກ ແລະໄດ້ຮັບການປອບໃຈຈາກຜູ້ຄົນ ພຣາຫມະນະນັ້ນຈຶ່ງອຸ້ມເດັກນ້ອຍ ແລະອອກໄປຂ້າງນອກ.

Verse 145

ततः संस्कृत्य तं बालं विधिदृष्टेन कर्मणा । समवेतौ तु दुःखार्तावागतौ स्वगृहं पुनः

ຕໍ່ມາ ໄດ້ປະກອບສັງສະກາຣະໃຫ້ແກ່ເດັກນ້ອຍນັ້ນ ຕາມພິທີທີ່ຄຳພີກຳນົດ ແລ້ວທັງສອງຜູ້ຖືກຄວາມໂສກທຸກຂ໌ຄອບງຳ ກໍກັບໄປສູ່ເຮືອນຂອງຕົນອີກຄັ້ງ।

Verse 146

एवं गृहागते विप्रे रात्रिर्जाता युधिष्ठिर । भूमौ प्रसुप्तो गोविन्दः पुत्रशोकेन पीडितः

ເມື່ອພຣາຫມັນກັບມາຮອດເຮືອນດັ່ງນັ້ນ ໂອ ຢຸທິສຖິຣ ຄືນກໍຕົກລົງ. ໂກວິນທະຜູ້ຖືກຄວາມໂສກເພາະລູກຊາຍບີບຄັ້ນ ນອນຫຼັບຢູ່ເທິງພື້ນດິນ.

Verse 147

यावन्निरीक्षते भार्या भर्तारं दुःखपीडितम् । कृमिराशिगतं सर्वं गोविन्दं समपश्यत

ເມື່ອພັນລະຍາເບິ່ງຜົວຜູ້ຖືກຄວາມທຸກຂ໌ບີບຄັ້ນ ນາງເຫັນໂກວິນທະຖືກປົກຄຸມທົ່ວກາຍ ປານດັ່ງຖືກກອງໜອນລຸມລ້ອມ.

Verse 148

दुःखाद्दुःखतरे मग्ना दृष्ट्वा तं पातकान्वितम् । एवं दुःखनिमग्नायाः शर्वरी विगता तदा

ນາງຈົມຈາກຄວາມໂສກໄປສູ່ຄວາມໂສກທີ່ໜັກກວ່າ ເມື່ອເຫັນເຂົາມີມົນທິນແຫ່ງບາບ ນາງກໍຍັງຈົມຢູ່ໃນຄວາມເສົ້າ; ແລະຄືນນັ້ນກໍຜ່ານໄປດັ່ງນັ້ນ.

Verse 149

पशुपालस्तु महिषीमुक्त्वारण्येऽगमद्गृहात् । अरण्ये महिषीः सर्वा रक्षयित्वा गृहागतः

ຄົນລ້ຽງສັດໄດ້ຕ້ອນຄວາຍອອກຈາກເຮືອນໄປສູ່ປ່າ ແລ້ວໄປກັບຝູງນັ້ນ. ເມື່ອເຝົ້າຮັກສາຄວາຍທັງໝົດໃນປ່າແລ້ວ ຈຶ່ງກັບຄືນສູ່ເຮືອນ.

Verse 150

विज्ञप्तः पशुपालेन गोविन्दो ब्राह्मणोत्तमः । यावद्भोक्ष्याम्यहं स्वामिन्महिषीस्त्वं च रक्षसे

ຄົນລ້ຽງສັດໄດ້ກາບທູນແກ່ ໂກວິນດະ ພຣາຫມັນຜູ້ປະເສີດວ່າ: “ຂ້າແຕ່ນາຍທ່ານ ໃນຂະນະທີ່ຂ້ອຍກິນເຂົ້າ ຂໍໃຫ້ທ່ານເຝົ້າຮັກສາຝູງຄວາຍເຖີດ”

Verse 151

ततः स त्वरितो विप्रो जगाम महिषीः प्रति । न तत्र महिषीः पश्येत्पश्चात्क्षेत्राभिसम्मुखम्

ແລ້ວພຣາຫມັນນັ້ນຮີບຮ້ອນໄປຫາຝູງຄວາຍ ແຕ່ບໍ່ເຫັນຄວາຍຢູ່ທີ່ນັ້ນ; ຕໍ່ມາຈຶ່ງເບິ່ງໄປທາງນາທີ່ຢູ່ຂ້າງໜ້າ

Verse 152

धावमानश्च विप्रस्तु एरण्डीसङ्गमे गतः । ततः प्रविष्टस्तु जले रेवैरण्ड्योस्तु सङ्गमे

ພຣາຫມັນນັ້ນວິ່ງໄປຢ່າງໄວຈົນເຖິງຈຸດສົມທົບແຫ່ງແມ່ນ້ຳເອຣັນດີ; ແລ້ວຈຶ່ງລົງໄປໃນນ້ຳ ທີ່ແມ່ນ້ຳເຣວາ ແລະ ເອຣັນດີ ມາພົບກັນ

Verse 153

तज्जलं पीतमात्रं तु त्वरया चातितर्षितः । अकामात्सलिलं पीत्वा प्रक्षाल्य नयने शुभे

ເນື່ອງຈາກກະຫາຍນ້ຳຫນັກ ແລະ ຮີບຮ້ອນ ລາວດື່ມນ້ຳນັ້ນພຽງແຕ່ນ້ອຍໜຶ່ງ; ແລ້ວໂດຍບໍ່ໄດ້ຕັ້ງໃຈ ຫຼັງຈາກດື່ມແລ້ວ ກໍລ້າງດວງຕາອັນເປັນມົງຄຸນຂອງຕົນ

Verse 154

आजगाम ततः पश्चाद्भवनं दिवसक्षये । भुक्त्वा दुःखान्वितो रात्रौ गोविन्दः शयनं ययौ

ຕໍ່ມາເມື່ອວັນໃກ້ສິ້ນ ລາວກໍກັບໄປບ້ານ; ຫຼັງຈາກກິນເຂົ້າແລ້ວ ໂກວິນດະຜູ້ແບກຄວາມໂສກ ໄດ້ໄປສູ່ທີ່ນອນໃນຍາມຄ່ຳຄືນ

Verse 155

निद्राभिभूतः शोकेन श्रमेणैव तु खेदितः । पुनस्तच्चार्धरात्रे तु तस्य भार्या युधिष्ठिर

ຖືກນອນຫຼັບຄອບງຳ ເນື່ອງຈາກຄວາມໂສກແລະຄວາມເມື່ອຍລ້າ ລາວຈຶ່ງນອນລົງ។ ຕໍ່ມາໃນຍາມທ່ຽງຄືນ ໂອ ຢຸທິສຖິຣ ພັນລະຍາຂອງລາວໄດ້ເຫັນລາວອີກຄັ້ງ।

Verse 156

कृमिभिर्वेष्टितं गान्त्रं क्वचित्पश्यत्यवेष्टितम् । पुनः सा विस्मयाविष्टा तस्य भार्या गुणान्विता । उवाच दुष्कृतं तस्य साध्वसाविष्टचेतसा

ບາງຄັ້ງນາງເຫັນຮ່າງກາຍຂອງລາວຖືກໜອນພັນຮອບ ແລະບາງຄັ້ງກໍເຫັນວ່າບໍ່ຖືກພັນ. ແລ້ວພັນລະຍາຜູ້ມີຄຸນທຳນັ້ນ ຕົກຕະລຶງແລະຫວາດຫວັນ ຈຶ່ງເວົ້າເຖິງກຳຊົ່ວຂອງລາວດ້ວຍໃຈສັ່ນກົວ।

Verse 157

भार्योवाच । अतीते पञ्चमे चाह्नि त्विन्धनं क्षिपतस्तु ते । गृहपश्चाद्गतो बालो ह्यज्ञानाद्घातितस्त्वया

ພັນລະຍາກ່າວວ່າ: “ໃນວັນທີຫ້າ ເມື່ອເຈົ້າກຳລັງໂຍນໄມ້ຟືນ ເດັກນ້ອຍຄົນໜຶ່ງໄດ້ໄປຫຼັງເຮືອນ; ເນື່ອງຈາກຄວາມບໍ່ຮູ້ ລາວຖືກເຈົ້າທຳໃຫ້ຕາຍ।”

Verse 158

मया तत्पातकं घोरं रहस्यं न प्रकाशितम् । तेन प्रच्छन्नपापेन दह्यमाना दिवानिशम्

“ຂ້ອຍບໍ່ໄດ້ເປີດເຜີຍບາບອັນນ່າຢ້ານນັ້ນ ແຕ່ເກັບໄວ້ເປັນຄວາມລັບ. ເນື່ອງຈາກບາບທີ່ຖືກປິດບັງນັ້ນ ຂ້ອຍຈຶ່ງຖືກເຜົາຮ້ອນໃນໃຈ ທັງກາງວັນແລະກາງຄືນ।”

Verse 159

न सुखं तव गात्रस्य पश्यामि न हि चात्मनः । निद्रा मम शमं याता रतिश्चैव त्वया सह

“ຂ້ອຍບໍ່ເຫັນຄວາມສຸກສະບາຍໃນຮ່າງກາຍຂອງເຈົ້າ ແລະໃນຕົນຂ້ອຍເອງກໍບໍ່ມີ. ການນອນຂອງຂ້ອຍສິ້ນໄປແລ້ວ ແລະຄວາມຍິນດີທີ່ມີກັບເຈົ້າກໍດັບລົງ।”

Verse 160

श्रूयते मानवे शास्त्रे श्लोको गीतो महर्षिभिः । स्मृत्वा स्मृत्वा तु तं चित्ते परितापो न शाम्यति

ໃນຄຳພີທຳມະສາດສຳລັບມະນຸດ ມີສະໂລກທີ່ມະຫາຣິສີທັງຫຼາຍຂັບຮ້ອງໃຫ້ໄດ້ຍິນ. ເມື່ອຂ້າພະເຈົ້າລະລຶກມັນຊ້ຳໆໃນໃຈ ຄວາມເຈັບຮ້ອນກໍບໍ່ສົງບລົງ.

Verse 161

कीर्तनान्नश्यते धर्मो वर्धतेऽसौ निगूहनात् । इह लोके परे चैव पापस्याप्येवमेव च

ເມື່ອໄດ້ກ່າວຂັບຮ້ອງ ທຳມະບໍ່ເສື່ອມສູນ; ແຕ່ເມື່ອປິດບັງ ມັນກັບເພີ່ມພູນ. ໃນໂລກນີ້ແລະໂລກໜ້າ ກ່ຽວກັບບາບກໍເປັນເຊັ່ນດຽວກັນ.

Verse 162

एवं संचित्यमानाहं स्थिता रात्रौ भयातुरा । कृमिराशिगतं त्वां हि कस्याहं कथयामि किम्

ດັ່ງນັ້ນ ຂ້າພະເຈົ້າຢູ່ຕະຫຼອດຄືນດ້ວຍຄວາມຢ້ານກົວ ພະຍາຍາມຮວບຮວມສະຕິ. ຂ້າພະເຈົ້າເຫັນທ່ານຈົມຢູ່ໃນກອງໜອນ; ຈະໄປເລົ່າໃຫ້ໃຜ—ແລະຈະເວົ້າຫຍັງໄດ້?

Verse 163

पुनस्त्वं चाद्य मे दृष्टो भ्रूणहत्याकृमिश्रितः । क्वचिद्भिन्दन्ति ते गात्रं क्वचिन्नष्टाः समन्ततः

ແລະມື້ນີ້ອີກ ຂ້າພະເຈົ້າເຫັນທ່ານ—ປະປົນກັບໜອນທີ່ເກີດຈາກບາບແຫ່ງການຂ້າທາຣົກໃນຄັນ. ບາງບ່ອນມັນກັດສີກອວຍະວະຂອງທ່ານ ບາງບ່ອນມັນກໍຫາຍໄປຮອບດ້ານ.

Verse 164

एतत्संस्मृत्य संस्मृत्य विमृशामि पुनःपुनः । न जाने कारणं किंचित्पृच्छन्त्याः कथयस्व मे

ເມື່ອລະລຶກເລື່ອງນີ້ຊ້ຳໆ ຂ້າພະເຈົ້າກໍຄິດໄຕ່ຕອງຊ້ຳໆ. ຂ້າພະເຈົ້າບໍ່ຮູ້ເຫດຜົນແຕ່ຢ່າງໃດ; ເມື່ອຂ້າພະເຈົ້າຖາມ ຂໍໃຫ້ທ່ານບອກຂ້າພະເຈົ້າ.

Verse 165

तडागं वा सरिद्वापि तीर्थं वा देवतार्चनम् । यं गतोऽसि प्रभावोऽयं तस्य नान्यस्य मे स्थितम्

ເຈົ້າໄປນັ້ນແມ່ນສະນ້ຳ ຫຼື ແມ່ນ້ຳ ຫຼື ທ່າຕີຣຖະອັນສັກສິດ ຫຼື ການບູຊາເທວະດາບໍ? ການປ່ຽນແປງທີ່ຂ້າເຫັນນີ້ ເປັນອານຸພາບຂອງສິ່ງນັ້ນເທົ່ານັ້ນ ບໍ່ແມ່ນອື່ນໃດ ຂ້າໝັ້ນໃຈ।

Verse 166

एवमुक्तस्तु विप्रोऽसौ कथयामास भारत । भार्याया यद्दिवा वृत्तं शङ्कमानो नृपोत्तम

ເມື່ອຖືກກ່າວດັ່ງນັ້ນ ພຣາຫມັນນັ້ນ ໂອ ພາຣະຕະ ກໍເລີ່ມເລົ່າເຫດການທີ່ເກີດໃນຕອນກາງວັນ; ສ່ວນພຣະຣາຊາຜູ້ປະເສີດ ຜູ້ມີຄວາມສົງໄສ ກໍຟັງຢ່າງຕັ້ງໃຈ।

Verse 167

अद्याहं महिषीसार्थं एरण्डीसङ्गमं गतः । नाभिमात्रे जले गत्वा पीतवान्सलिलं बहु

ມື້ນີ້ຂ້າໄປກັບຝູງຄວາຍ ເຖິງສັງກະມະ (ຈຸດບັນຈົບ) ຂອງແມ່ນ້ຳເອຣັນດີ. ຂ້າລົງນ້ຳເຖິງສະດື ແລ້ວດື່ມນ້ຳນັ້ນຫຼາຍ.

Verse 168

नान्यत्तीर्थं विजानामि सरितं सर एव वा । सत्यं सत्यं पुनः सत्यं कथितं तव भामिनि

ຂ້າບໍ່ຮູ້ຈັກຕີຣຖະອື່ນໃດ—ບໍ່ມີແມ່ນ້ຳອື່ນ ຫຼື ໜອງ/ສະນ້ຳອື່ນ. ຈິງແທ້ ຈິງແທ້—ຍ້ຳອີກຄັ້ງວ່າຈິງ—ໂອ ພາມິນີ ຂ້າໄດ້ກ່າວຄວາມຈິງແກ່ເຈົ້າ.

Verse 169

एवं ज्ञात्वा तु सा सर्वमुपवासकृतक्षणा । सपत्नीको गतस्तत्र सङ्गमे वरवर्णिनि

ເມື່ອນາງຮູ້ທຸກຢ່າງດັ່ງນັ້ນ ນາງກໍເຮັດອຸປະວາສ (ຖືອົດອາຫານ) ທັນທີ. ຈາກນັ້ນ ເຂົາກໍໄປທີ່ນັ້ນພ້ອມກັບພັນລະຍາ ໂອ ນາງຜິວພັນງາມ ໄປຍັງສັງກະມະນັ້ນ.

Verse 170

स्नात्वा तत्र जले रम्ये नत्वा देवं तु भास्करम् । स्नापयामास देवेशं शङ्करं चोमया सह

ໄດ້ອາບນ້ຳໃນນ້ຳອັນງາມນັ້ນ ແລ້ວກໍກາບນົບນ້ອມຕໍ່ພາສະກະ (ພະອາທິດ) ຈາກນັ້ນນາງໄດ້ປະກອບພິທີອະພິເສກສົງນ້ຳແດ່ພຣະສັງກະຣະ ພຣະເຈົ້າແຫ່ງເທວະທັງປວງ ພ້ອມດ້ວຍພຣະອຸມາ।

Verse 171

पञ्चगव्यघृतक्षीरैर्दधिक्षौद्रघृतैर्जलैः । गन्धमाल्यादिधूपैश्च नैवेद्यैश्च सुशोभनैः

ດ້ວຍປັນຈະກະວະຍະ ດ້ວຍເນີຍໃສແລະນົມ ດ້ວຍນົມສົ້ມ ນ້ຳເຜິ້ງ ເນີຍໃສ ແລະນ້ຳ; ພ້ອມທັງດ້ວຍເຄື່ອງຫອມ ພວງມາລາ ທູບ ແລະນາຍເວດຍະ (ເຄື່ອງບູຊາອາຫານ) ອັນງາມ—

Verse 172

पूज्य त्रयीमयं लिङ्गं देवीं कात्यायनीं शुभाम् । रात्रौ जागरणं कृत्वा पत्यासि पतिव्रता

ເມື່ອບູຊາລິງຄະອັນເປັນຮູບແຫ່ງພຣະເວດທັງສາມ ແລະບູຊາເທວີກາດະຍາຍນີຜູ້ເປັນມົງຄຸນ ພ້ອມທັງກະທຳການຈາກຣະນະ (ຕື່ນເຝົ້າ) ຕະຫຼອດຄືນ ເຈົ້າຈະໄດ້ຮັບສາມີ ແລະຕັ້ງມັ່ນໃນທຳແຫ່ງປະຕິວຣະຕາ (ແມ່ຍິງຜູ້ຊື່ສັດບໍລິສຸດ)

Verse 173

ततः प्रभाते विमले द्विजान्सम्पूज्य यत्नतः । गोदानेन हिरण्येन वस्त्रेणान्नेन भारत

ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ໃນຍາມເຊົ້າອັນບໍລິສຸດ ໂອ ພາຣະຕະ ພຶງໃຫ້ກຽດແກ່ດວິຊະ (ຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງ) ດ້ວຍຄວາມພາກພຽນແລະຄວາມເຄົາລົບ—ໂດຍການຖວາຍໂຄທານ ຄຳ ເສື້ອຜ້າ ແລະອາຫານ

Verse 174

गोविन्दः पूजयामास स्वशक्त्या ब्राह्मणाञ्छुभान् । मुक्तपापो गृहायातः स्वभार्यासहितो नृप

ໂອ ພຣະຣາຊາ ໂກວິນທະໄດ້ບູຊາແລະໃຫ້ກຽດແກ່ພຣາຫມັນຜູ້ດີງາມ ຕາມກຳລັງຂອງຕົນ; ເມື່ອພົ້ນຈາກບາບແລ້ວ ລາວກໍກັບຄືນສູ່ເຮືອນພ້ອມກັບພັນລະຍາ

Verse 175

एवं यः शृणुते भक्त्या गोविन्दाख्यानमुत्तमम् । पठते परया भक्त्या भ्रूणहत्या प्रणश्यति

ດັ່ງນັ້ນ ຜູ້ໃດຟັງດ້ວຍພັກຕິເລື່ອງລາວອັນປະເສີດຂອງໂຄວິນດາ ຫຼືສວດອ່ານດ້ວຍພັກຕິສູງສຸດ—ບາບແຫ່ງການຂ້າທາຣົກໃນຄັນຈະສິ້ນໄປ।

Verse 176

क्रीडते शांकरे लोके यावदाभूतसम्प्लवम् । यश्चैवाश्वयुजे मासि चैत्रे वा नृपसत्तम

ເຂົາຈະຊື່ນບານໃນໂລກຂອງພຣະສັງກະຣາ ຈົນຮອດມະຫາປຣະລະຍະອັນລ້າງສັບພະສິ່ງ. ແລະ ໂອ ກະສັດຜູ້ປະເສີດ, ຜູ້ໃດ (ປະຕິບັດວັດນີ້) ໃນເດືອນອາສວະຍຸຊະ ຫຼືໃນເດືອນໄຈຕຣະ…

Verse 177

सप्तम्यां च सिते पक्षे सोपवासो जितेन्द्रियः । सात्त्विकीं वासनां कृत्वा यो वसेच्छिवमन्दिरे

ໃນວັນທີ 7 ຂອງຂ້າງຂຶ້ນ ຖືອຸປະວາສ ແລະສຳລວມອິນທຣີ ຕັ້ງໃຈໃຫ້ເປັນສັດຕະວິກ ຜູ້ໃດພັກອາໄສໃນວິຫານພຣະສິວະ…

Verse 178

ध्यायमानो विरूपाक्षं त्रिशूलकरसंस्थितम् । कंसासुरनिहन्तारं शङ्खचक्रगदाधरम्

ພິຈາລະນາດ້ວຍສະມາທິຕໍ່ພຣະວິຣູປາກສະ ຜູ້ຖືຕຣິຊູລໃນພຣະຫັດ; ແລະຕໍ່ຜູ້ປາບອະສຸຣະກັມສະ ຜູ້ຖືສັງຂ໌ ຈັກຣະ ແລະຄະທາ…

Verse 179

पक्षिराजसमारूढं त्रैलोक्यवरदायकम् । पितामहं ततो ध्यायेद्धंसस्थं चतुराननम्

ຈົ່ງສະມາທິຕໍ່ພຣະເຈົ້າຜູ້ປະທັບເທິງພະຍານົກ (ກະຣຸດ) ຜູ້ປະທານພອນແກ່ໄຕຣໂລກ; ແລ້ວຈຶ່ງສະມາທິຕໍ່ປິຕາມະຫະ ພຣະພຣະຫມາ ຜູ້ມີສີ່ໜ້າ ປະທັບເທິງຫົງ

Verse 180

सर्गप्रदं समस्तस्य कमलाकरशोभितम् । यो ह्येवं वसते तत्र त्रियमे स्थान उत्तमे

(ຈົ່ງພິຈາລະນາພຣະພຣະຫມາ) ຜູ້ປະທານການສ້າງແກ່ສັບພະສິ່ງ ງາມສະຫງ່າດຸດດົງດອກບົວ. ຜູ້ໃດຢູ່ອາໄສຢ່າງນີ້ ຕະຫຼອດສາມຍາມກາງຄືນ ໃນສະຖານອັນປະເສີດນັ້ນ…

Verse 181

ततः प्रभाते विमले ह्यष्टम्यां च नराधिप । ब्राह्मणान् पूजयेद्भक्त्या सर्वदोषविवर्जितान्

ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ໃນຕອນເຊົ້າອັນບໍລິສຸດ—ໃນວັນອັດຖະມີຕິຖີ—ໂອ ຜູ້ເປັນໃຫຍ່ໃນມະນຸດ ພຶງນະມັດສະການບູຊາພຣາຫມັນຜູ້ພົ້ນຈາກຄວາມດ່າງພ້ອຍທັງປວງດ້ວຍສັດທາ

Verse 182

सर्वावयवसम्पूर्णान्सर्वशास्त्रविशारदान् । वेदाभ्यासरतान्नित्यं स्वदारनिरतान्सदा

ຄວນເລືອກພຣາຫມັນຜູ້ມີອະວະຍະວະຄົບຖ້ວນ ແຂງແຮງ, ຊໍານານໃນສາດສະຕຣາທັງປວງ, ຂະຫຍັນຝຶກຝົນພຣະເວທເປັນນິດ, ແລະສັດຊື່ຕໍ່ພັນລະຍາອັນຊອບທໍາຂອງຕົນເສມອ

Verse 183

श्राद्धे दाने व्रते योग्यान् ब्राह्मणान् पाण्डुनन्दन । प्रेतानां पूजनं तत्र देवपूर्वं समारभेत्

ໂອ ບຸດແຫ່ງປານຑຸ, ໃນພິທີສຣາດທະ, ໃນທານ ແລະໃນວຣະຕະ ຄວນໃຊ້ພຣາຫມັນຜູ້ສົມຄວນ; ແລະການບູຊາແກ່ຜູ້ລ່ວງລັບ (ເປຣຕະ) ທີ່ນັ້ນ ພຶງເລີ່ມຫຼັງຈາກບູຊາເທວະກ່ອນເທົ່ານັ້ນ

Verse 184

प्रेतत्वान्मुच्यते शीघ्रमेरण्ड्यां पिण्डतर्पणैः । दानानि तत्र देयानि ह्यन्नमुख्यानि सर्वदा

ດ້ວຍການຖວາຍປິນຑະ ແລະ ຕັຣປະນະ ທີ່ເອຣັນຑີ ຍ່ອມພົ້ນຈາກສະພາບເປັນເປຣຕະໄດ້ໄວ. ດັ່ງນັ້ນ ຄວນໃຫ້ທານຢູ່ທີ່ນັ້ນເປັນນິດ ໂດຍສະເພາະທານເປັນອາຫານ

Verse 185

हिरण्यभूमिकन्याश्च धूर्वाहौ शुभलक्षणौ । सीरेण सहितौ पार्थ धान्यं द्रोणकसंख्यया

ໂອ ປາຣຖະ, ຄວນຖວາຍທານຄຳ, ທີ່ດິນ ແລະແມ່ນກັນຍາທານຕາມປະເພນີ; ພ້ອມຄູ່ງົວຜູ້ມີລັກສະນະມົງຄຸນກັບໄຖ, ແລະທັນຍາຫານຕາມມາດຕາດໂດຣະນາ.

Verse 186

अलंकृतां सवत्सां च क्षीरिणीं तरुणीं सिताम् । रक्तां वा कृष्णवर्णां वा पाटलां कपिलां तथा

ຄວນຖວາຍງົວທີ່ປະດັບງາມ ແລະມີລູກງົວຕິດຕາມ ເປັນງົວນົມວັຍສາວ; ຈະເປັນສີຂາວ ຫຼືສີແດງ ຫຼືສີດຳ ຫຼືສີປາຕະລາ ຫຼືສີກະປິລາ ກໍໄດ້.

Verse 187

कांस्यदोहनसंयुक्तां रुक्मखुरविभूषणाम् । स्वर्णशृङ्गीं सवत्सां च ब्राह्मणायोपपादयेत्

ຄວນຖວາຍແດ່ພຣາຫມັນ ງົວພ້ອມລູກງົວ ມີພາຊະນະຮີດນົມເປັນທອງສຳຣິດ ປະດັບຄຳທີ່ກີບ ແລະມີເຂົາຫຸ້ມຄຳ.

Verse 188

प्रीयतां मे जगन्नाथा हरकृष्णपितामहाः । संसाररक्षणी देवी सुरभी मां समुद्धरेत्

ຂໍໃຫ້ພຣະເຈົ້າແຫ່ງໂລກທັງປວງ—ຫຣະ (ສິວະ), ກຣິດສະນະ ແລະ ປິຕາມະຫະ—ພໍພຣະໄທໃນຂ້າພະເຈົ້າ; ແລະຂໍໃຫ້ເທວີສຸຣະພີ ຜູ້ຄຸ້ມຄອງໃນສັງສາຣະ ຍົກຂ້າພະເຈົ້າຂຶ້ນ ແລະຊ່ວຍໃຫ້ພົ້ນໄພ.

Verse 189

पुत्रार्थं याः स्त्रियः पार्थ ह्येरण्डीसङ्गमे नृप । स्नाप्यन्ते रुद्रसूक्तैश्च चतुर्वेदोद्भवैस्तथा

ໂອ ປາຣຖະ, ໂອ ພຣະຣາຊາ, ບັນດາຍິງຜູ້ປາຖະໜາບຸດ ຈະອາບນ້ຳທີ່ຈຸດສົມທົບແຫ່ງແມ່ນ້ຳເອຣັນດີ ໃນຂະນະທີ່ສວດຮຸດຣະ-ສູກຕະ ແລະບົດສັນລະເສີນອື່ນໆ ອັນເກີດຈາກພຣະເວທທັງສີ່.

Verse 190

चतुर्भिर्ब्राह्मणैः शस्तं द्वाभ्यां योग्यैश्च कारयेत् । एकेन सार्द्रकुम्भेन दाम्पत्यमभिषेचयेत्

ພິທີນີ້ເປັນທີ່ສັນລະເສີນໃຫ້ພຣາຫມັນ 4 ອົງປະກອບ; ຖ້າຈໍາເປັນ ໃຫ້ຜູ້ມີຄຸນສົມບັດ 2 ອົງກໍໄດ້. ດ້ວຍກຸມພະທີ່ເຕັມນ້ໍາພຽງໃບດຽວ ພຶງເຮັດອະພິເສກໃຫ້ຜົວເມຍພ້ອມກັນ

Verse 191

दैवज्ञेनैव चैकेन अथवा सामगेन वा । पञ्चरत्नसमायुक्तं कुम्भे तत्रैव कारयेत्

ຢູ່ທີ່ນັ້ນເອງ ພຶງໃຫ້ກຸມພະຖືກຈັດຕຽມໂດຍດາຍະວັຍຍະ (ປຸໂຣຫິດຜູ້ຮູ້ໂຫລາສາດ) ພຽງອົງດຽວ ຫຼືໂດຍຜູ້ຂັບສວດສາມະເວດ. ແລະໃຫ້ກຸມພະນັ້ນປະກອບດ້ວຍປັນຈະຣັດນະ ຄືຮັດນະ 5 ປະການ

Verse 192

गन्धतोयसमायुक्तं सर्वौषधिविमिश्रितम् । आम्रपल्लवसंयुक्तमश्वत्थमधुकं तथा

ພຶງຈັດຕຽມນ້ໍາຫອມ ປົນກັບສະໝຸນໄພຢາທັງປວງ. ໃຫ້ເພີ່ມໃບອ່ອນມະມ່ວງ ແລະໃສ່ອັດສະວັດຖະ ກັບມະທຸກະດ້ວຍ

Verse 193

गुण्ठितं सितवस्त्रेण सितचन्दनचर्चितम् । सितपुष्पैस्तु संछन्नं सिद्धार्थकृतमध्यमम्

ພຶງຫໍ່ດ້ວຍຜ້າຂາວ ທາດ້ວຍຈັນທະນາຂາວ. ປົກຄຸມດ້ວຍດອກໄມ້ຂາວ ແລະວາງສິດທາຣະຖະກະໄວ້ກາງ

Verse 194

कांस्यपात्रे तु संस्थाप्य पुत्रार्थी देशिकोत्तमः । अङ्गलग्नं तु यद्वस्त्रं कटकाभरणं तथा

ເມື່ອຕັ້ງໄວ້ໃນພາຊະນະທອງສໍາລິດແລ້ວ ດີສິກະ (ອາຈານ) ຜູ້ປະເສີດ ເພື່ອຜູ້ປາຖະນາບຸດ ພຶງວາງຜ້າທີ່ນຸ່ງແນບກາຍ ແລະເຄື່ອງປະດັບກໍາໄລ (ກະຕະກະ) ເປັນຕົ້ນໄວ້ດ້ວຍ

Verse 195

तत्सर्वं मण्डले त्याज्यं सिद्ध्यर्थं चात्मनस्तदा । प्रणम्य भास्करं पश्चादाचार्यं रुद्ररूपिणम्

ແລ້ວເພື່ອຄວາມສຳເລັດແຫ່ງຕົນ ພຶງນຳທຸກສິ່ງນັ້ນວາງໄວ້ໃນມັນດະລາພິທີ. ຫຼັງຈາກກົ້ມກາບພາສະກະຣ (ພຣະສຸລິຍະ) ແລ້ວ ຈຶ່ງກົ້ມກາບອາຈານຜູ້ເປັນຮູບແຫ່ງຣຸທຣະ

Verse 196

मधुरं च ततोऽश्नीयाद्देव्या भुवन उत्तमे । फलदानं च विप्राय छत्रं ताम्बूलमेव च

ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ໃນໂລກອັນປະເສີດຂອງພຣະເທວີ ພຶງຮັບປະທານຂອງຫວານ. ແລະພຶງໃຫ້ທານຜົນໄມ້ແກ່ພຣາຫມັນ ພ້ອມຖວາຍຮົ່ມ ແລະຕາມບູລະ (ໝາກພູ) ດ້ວຍ

Verse 197

उपानहौ च यानं च स भवेद्दुःखवर्जितः । भास्करे क्रीडते लोके यावदाभूतसम्प्लवम्

ແລະເມື່ອໃຫ້ທານຮອງເທົ້າ ແລະພາຫະນະ ຜູ້ນັ້ນຍ່ອມພົ້ນຈາກຄວາມທຸກ. ລາວຈະຮ່າເຮີງໃນໂລກຂອງພາສະກະຣ (ພຣະສຸລິຍະ) ຈົນກວ່າຈະເຖິງມະຫາປຣະລະຍະ

Verse 198

दानं कोटिगुणं सर्वं शुभं वा यदि वाशुभम् । यथा नदीनदाः सर्वे सागरे यान्ति संक्षयम्

ທານທຸກຢ່າງຍ່ອມເພີ່ມຜົນເປັນໂກຕິເທົ່າ ຈະເປັນຂອງດີຫຼືບໍ່ດີກໍຕາມ ດັ່ງແມ່ນ້ຳແລະຫ້ວຍທັງຫມົດລົງສູ່ທະເລແລ້ວສິ້ນສຸດ

Verse 199

एवं पापानि नश्यन्ति ह्येरण्डीसङ्गमे नृणाम् । समन्ताच्छस्त्रपातेन ह्येरण्डीसङ्गमे नृप

ດັ່ງນີ້ແຫຼະ ຂ້າແຕ່ພຣະຣາຊາ ທີ່ເອຣັນດີ-ສັງກະມະ ບາບຂອງມະນຸດຍ່ອມສູນສິ້ນ ດຸດດັ່ງມີອາວຸດຕົກລົງຮອບດ້ານໃນເອຣັນດີ-ສັງກະມະນັ້ນ

Verse 200

भ्रूणहत्यासमं पापं नश्यते शङ्करोऽब्रवीत् । प्राणत्यागं च यो भक्त्या जातवेदसि कारयेत्

ພຣະສັງກະຣະໄດ້ປະກາດວ່າ ແມ່ນແຕ່ບາບເທົ່າກັບການຂ້າທາຣົກໃນຄັນກໍຖືກທຳລາຍໄດ້। ແລະຜູ້ໃດດ້ວຍພັກຕິ ສະລະຊີວິດທີ່ຕີຣຖະ ຊາຕະເວດັສ…