Dialogue of Father and Son (Pitṛputra-saṃvāda) — Mohinī Episode

Verse 1

वसिष्ठ उवाच । विमोच्य पातकाद्राजा गृहगोधां हसन्निव । उवाच मोहिनीं हृष्टः शीघ्रमारुह्यतां हयः ॥ १ ॥

ວະສິດຖະ ກ່າວວ່າ: ເມື່ອໄດ້ປົດປ່ອຍພະຣາຊາຈາກບາບແລ້ວ ທ່ານ຤ິສີຍິ້ມຄ້າຍຫົວເຢາະກິ້ງກ່າບ້ານ; ແລ້ວດ້ວຍໃຈຍິນດີ ຈຶ່ງກ່າວກັບ ໂມຫິນີ ວ່າ «ຈົ່ງຂຶ້ນມ້າໃຫ້ໄວ»।

Verse 2

योजनायुतगामी च क्षणात्कृष्णहयो यथा । तदाकर्ण्य वचो राज्ञो मोहिनी मदलालसा ॥ २ ॥

ດັ່ງມ້າດຳທີ່ສາມາດໄປໄດ້ໝື່ນໂຍຊະນະໃນພຽງຊົ່ວຂະນະ ຄວາມໄວນັ້ນກໍເປັນເຊັ່ນນັ້ນ. ເມື່ອໄດ້ຍິນຖ້ອຍຄຳຂອງພະຣາຊາ ໂມຫິນີ ຜູ້ໃຝ່ຫາຄວາມເມົາມົນແຫ່ງຄວາມສຸກ ກໍຖືກກະຕຸ້ນໃຈ।

Verse 3

आरुरोह समं भर्त्रा तं हयं वातवेगिनम् । उवाच च वचो भूपं भर्तारं चारुहासिनी ॥ ३ ॥

ນາງໄດ້ຂຶ້ນຂີ່ມ້ານັ້ນພ້ອມກັບຜົວ ມ້າທີ່ໄວດັ່ງລົມ. ນາງຜູ້ຍິ້ມງາມນັ້ນ ຈຶ່ງກ່າວຖ້ອຍຄຳຕໍ່ພະຣາຊາ—ຜົວຂອງນາງ.

Verse 4

प्रचोदयेममर्वाणं स्वपुराय महीपते । पुत्रवक्त्रं स्पृहा द्रष्टुं लंपटा तव वर्तते ॥ ४ ॥

ໂອ ມະຫີປະເຕ ພະຣາຊາເອີຍ, ຈົ່ງໃຫ້ມ້າອັນໄວນີ້ ມຸ່ງໄປສູ່ນະຄອນຂອງພະອົງ. ຄວາມປາຖະໜາອັນແຮງກ້າ ທີ່ຈະເຫັນໃບໜ້າພຣະໂອຣົດ ໄດ້ເກີດຂຶ້ນໃນພະອົງ.

Verse 5

तवाधीना नृपश्रेष्ठ गम्यतां यत्र ते मनः । मोहिन्या वचनं श्रुत्वा तप्रस्थे नगरं प्रति ॥ ५ ॥

«ໂອ ພະຣາຊາຜູ້ປະເສີດ, ຂ້າພະເຈົ້າຢູ່ໃຕ້ພະບັນຊາ—ຂໍໃຫ້ໄປບ່ອນໃດຕາມພະທັຍະໃຈ» ເມື່ອໄດ້ຍິນຄໍາຂອງ ໂມຫິນີ ຜູ້ລໍ້ລວງ, ພະອົງກໍອອກເດີນທາງໄປສູ່ນະຄອນ।

Verse 6

पश्यमानः सुसंहृष्टः पादपान्पर्वतान्नदीः । वनानि सुविचित्राणि मृगान्बहुविधानपि ॥ ६ ॥

ພະອົງເບິ່ງເຫັນດ້ວຍຄວາມປິຕິຍິນດີຢ່າງຫຼາຍ ຕົ້ນໄມ້, ພູເຂົາ, ແມ່ນ້ໍາ, ປ່າໄມ້ອັນວິຈິດຫຼາກຫຼາຍ ແລະສັດປ່ານານາຊະນິດດ້ວຍ।

Verse 7

ग्रामान्दुर्गांस्तथा देशान्नगराणि शुभानि च । सरांसि च विचित्राणि भूभागान्सुमनोहरान् ॥ ७ ॥

ພະອົງເບິ່ງເຫັນບ້ານເມືອງ, ປ້ອມປາການ, ແດນດິນຕ່າງໆ ແລະນະຄອນອັນເປັນມົງຄຸນ; ທັງທະເລສາບອັນວິຈິດ ແລະພື້ນດິນທີ່ງາມຈັບໃຈຢ່າງຍິ່ງ।

Verse 8

अचिरेणाश्रमं दृष्ट्वा वामदेवस्य भूपते । आकाशस्थो महीपालो नमस्कृत्य त्वरान्वितः ॥ ८ ॥

ໂອ ພະຣາຊາ, ບໍ່ດົນນັກ ຜູ້ປົກຄອງແຜ່ນດິນ ຢູ່ເທິງອາກາດ ໄດ້ເຫັນອາສຣົມຂອງ ວາມະເທວ; ແລ້ວພະອົງກໍກ້ອມນົບດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ ແລະເດີນທາງຕໍ່ໄປດ້ວຍຄວາມຮີບຮ້ອນ।

Verse 9

पुनरेव ययौ राजा वायुवेगेन वाजिना । पश्यमानो बहून्देशान्धनधान्यसमन्वितान् ॥ ९ ॥

ຕໍ່ມາ ພະຣາຊາກໍອອກເດີນທາງອີກຄັ້ງ ໂດຍມ້າທີ່ໄວດັ່ງລົມ; ພະອົງເບິ່ງເຫັນແດນດິນຫຼາຍແຫ່ງ ທີ່ອຸດົມດ້ວຍຊັບສິນ ແລະເຂົ້າກົດອາຫານອັນຫຼາຍຫຼວງ।

Verse 10

आससाद पुरं राजा वैदिशं स्ववशं च तत् । तमायांतं नृपं श्रुत्वा चारैर्द्धर्मांगदः सुतः ॥ १० ॥

ພະຣາຊາໄດ້ເຖິງນະຄອນ ໄວດີຊາ ແລະນໍາເມືອງນັ້ນເຂົ້າຢູ່ໃນອໍານາດຂອງພະອົງ. ເມື່ອບຸດຂອງ ທັມມາງກະດະ ໄດ້ຍິນຈາກສາຍລັບວ່າກະສັດກໍາລັງເຂົ້າມາ ກໍຕຽມຮັບມື.

Verse 11

पितरं हर्षसंयुक्तो भूपालान्वाक्यमब्रवीत् । एषा प्रकारशमायाति उदीची दिङ् नृपोत्तमाः ॥ ११ ॥

ດ້ວຍຄວາມຍິນດີເຕັມຫົວໃຈ ລາວໄດ້ກ່າວຕໍ່ບັນດາກະສັດ ໃນທີ່ປະທັບຂອງພໍ່ວ່າ: “ໂອ ຜູ້ປົກຄອງອັນປະເສີດ, ດ້ວຍວິທີນີ້ ຈຶ່ງເຖິງທິດເໜືອ (ອຸດີຈີ).”

Verse 12

मत्पितुर्वाजिनाक्रांता तत्तेजः परिरंजिता । तस्माद्गच्छामहे सर्वे संमुखं ह्यवनीपतेः ॥ १२ ॥

ແຜ່ນດິນນັ້ນຖືກມ້າຂອງພໍ່ຂ້ອຍຢ່າງຍໍ້າຍີ່ ແລະຖືກຍ້ອມດ້ວຍລັດສະໝີແຫ່ງເຕຊະອັນເຜົາໄໝ້ຂອງມັນ. ດັ່ງນັ້ນ ພວກເຮົາທຸກຄົນຈະໄປປະຈັນໜ້າ ເຂົ້າເຝົ້າກະສັດແຫ່ງແຜ່ນດິນ.

Verse 13

पितुरागतमात्रस्य संमुखं न सुतो व्रजेत् । स याति नरकं घोरं यावदिंद्राश्चतुर्द्दशा ॥ १३ ॥

ເມື່ອພໍ່ພຶ່ງມາຮອດ ລູກຊາຍບໍ່ຄວນໄປປະຈັນໜ້າພໍ່ໂດຍທັນທີ. ຖ້າເຮັດເຊັ່ນນັ້ນ ຈະຕົກສູ່ນະລົກອັນນ່າຢ້ານ ນານເທົ່າກັບການດໍາລົງຢູ່ຂອງອິນດຣະ 14 ອົງ.

Verse 14

संमुखं व्रजमानस्य पुत्रस्य पितरं प्रति । पदे पदे यज्ञफलं प्रोचुः पौराणिका द्विजाः ॥ १४ ॥

ເມື່ອລູກຊາຍກ້າວໄປຂ້າງໜ້າເພື່ອພົບພໍ່ ພຣາຫມັນຜູ້ຮູ້ປຸຣານະໄດ້ກ່າວວ່າ ທຸກໆກ້າວຍ່າງ ລາວໄດ້ບຸນຜົນເທົ່າກັບການບູຊາຍັດ (yajña).

Verse 15

उत्तिष्ठध्वं व्रजाम्येष भवद्भिः परिवारितः । अभिवादयितुं प्रेम्णा एष मे देवदेवता ॥ १५ ॥

«ຈົ່ງລຸກຂຶ້ນ! ບັດນີ້ຂ້າພະເຈົ້າຈະໄປ ໂດຍມີພວກເຈົ້າທັງຫມົດຫ້ອມລ້ອມ ເພື່ອຖວາຍນະມັດສະການດ້ວຍຄວາມຮັກ—ພຣະອົງນີ້ແມ່ນພຣະເຈົ້າຂອງຂ້າພະເຈົ້າ ເທວະເທວາ»។

Verse 16

तथोत्युक्तैस्तुतैः सर्वैर्भूमिपालैर्नृपात्मजः । जगाम संमुखं पद्भ्यां क्रोशमात्रं पितुस्तदा ॥ १६ ॥

ເມື່ອຖືກກ່າວແລະສັນລະເສີນໂດຍກະສັດທັງຫມົດ ພຣະຣາຊະບຸດຈຶ່ງເດີນໄປຂ້າງໜ້າດ້ວຍຕີນ ເພື່ອອອກໄປຮັບພຣະບິດາ ປະມານໜຶ່ງກໂຣຊະໃນເວລານັ້ນ।

Verse 17

ततो राजसहस्रेण मूर्तिमानिव मन्मथः । स गत्वा दूरमध्वानमाससादनृपं पथि ॥ १७ ॥

ຕໍ່ມາ ມີກະສັດພັນອົງຕາມຫ້ອມ—ດັ່ງມັນມະຖະ (ກາມະ) ມີຮູບກາຍ—ພຣະອົງໄດ້ເດີນທາງໄກ ແລະໄດ້ພົບກະສັດຢູ່ກາງທາງ।

Verse 18

संप्राप्य पितरं स्त्रेहाज्जगाम धरणीं तदा । शिरसा राजभिः सार्द्धं प्रणाममकरोत्तदा ॥ १८ ॥

ເມື່ອໄດ້ພົບພຣະບິດາ ດ້ວຍຄວາມຮັກແລະຄວາມອ່ອນໂຍນ ພຣະອົງຈຶ່ງກົ້ມລົງສູ່ພື້ນດິນ; ພ້ອມກັບບັນດາກະສັດ ພຣະອົງໄດ້ກະທຳນະມັດສະການ ວາງສີສະລົງດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ।

Verse 19

प्रेम्णा समागतं प्रक्ष्य तं पतन्तं नृपैः सह । अवरुह्य हयाद्राजा समुत्थाप्य सुतं विभो ॥ १९ ॥

ເມື່ອກະສັດເຫັນພຣະອົງມາດ້ວຍຄວາມຮັກ ແລະເຫັນພຣະອົງລົ້ມກົ້ມລົງພ້ອມກັບບັນດາກະສັດ ກະສັດຈຶ່ງລົງຈາກມ້າ ແລະ—ໂອ ພຣະຜູ້ເປັນໃຫຍ່—ຊ່ວຍພະຍຸງຍົກພຣະຣາຊະບຸດຂຶ້ນ।

Verse 20

भुजाभ्यां साधु पीनाभ्यां पर्यष्वंजत भूपतिः । मूर्ध्नि चैवमुपाघ्राय उवाच तनयं तदा ॥ २० ॥

ດ້ວຍແຂນທັງສອງອັນແຂງແຮງ ແລະເຕັມພະລັງ ພະຣາຊາໄດ້ກອດລູກຊາຍຢ່າງອົບອຸ່ນ; ແລ້ວຊົມກິ່ນສີສະຂອງລູກດ້ວຍຄວາມຮັກ ແລະກ່າວກັບເດັກນ້ອຍໃນເວລານັ້ນ।

Verse 21

कच्चित्पासि प्रजाः सर्वाः कच्चिद्दण्डयसे रिपून् । न्यायागतेन वित्तेन कोशं पुत्र बिभर्षि च ॥ २१ ॥

ລູກເອີຍ ເຈົ້າຄຸ້ມຄອງປົກປ້ອງປະຊາຊົນທັງປວງແທ້ບໍ? ເຈົ້າລົງໂທດສັດຕູຕາມຄວາມຄວນບໍ? ແລະລູກເອີຍ ເຈົ້າຮັກສາຄັງຫຼວງດ້ວຍຊັບທີ່ໄດ້ມາໂດຍທາງທີ່ຖືກທຳ ແລະຍຸດຕິທຳບໍ?

Verse 22

कच्चिद्विप्रेष्वत्यधिका वृत्तिर्दत्तानपायिनी । कच्चित्ते कांतशीलत्वं कच्चिद्वक्ताः न निष्ठुरम् ॥ २२ ॥

ການອຸປະຖຳພຽງພໍທີ່ເຈົ້າມອບໃຫ້ແກ່ພຣາຫມັນນັ້ນ ມີຫຼາຍ ແລະບໍ່ຂາດສາຍບໍ? ເຈົ້າມີນິໄສອ່ອນໂຍນນ່າຮັກບໍ—ແລະເວົ້າຈາບໍ່ເຄັ່ງກະດ້າງບໍ?

Verse 23

कच्चिद्गावो न दुह्यन्ते पुत्र चांडलवेश्मानि । कच्चिद्वचनकर्तारस्तनयाश्च पितुः सदा ॥ २३ ॥

ລູກເອີຍ ງົວທັງຫຼາຍໄດ້ຖືກຮີດນົມໂດຍບໍ່ມີອຸປະສັກບໍ, ແລະແມ່ນແຕ່ເຮືອນຂອງຈັນດາລາກໍໄດ້ຮັບການດູແລຕາມຄວາມຄວນບໍ? ແລະລູກຫຼານທັງຫຼາຍ ເປັນຜູ້ເຮັດຕາມຄຳພໍ່ຢູ່ເສມອບໍ?

Verse 24

कच्चिद्वधूः श्वश्रूवाक्ये वर्तते भर्तरि क्वचित् । कच्चिद्विवादान्विप्रेस्तु समं नेक्षस आत्मज ॥ २४ ॥

ເຈົ້າສາວນ້ອຍໄດ້ປະພຶດຕາມຄຳແນະນຳຂອງແມ່ຜົວ ແລະຈົ່ງຮັກພັກດີຕໍ່ຜົວຂອງນາງບໍ? ແລະລູກເອີຍ ເຈົ້າເບິ່ງຄວາມຂັດແຍ່ງລະຫວ່າງພຣາຫມັນດ້ວຍໃຈທີ່ເທົ່າທຽມ ບໍ່ເອີ້ນເອງບໍ?

Verse 25

कच्चिद्गावो न रुध्यंते विषये विविधैस्तृणैः । तुलामानानि सर्वाणि ह्यन्नादीनां सदेक्षसे ॥ २५ ॥

ໃນແດນຂອງເຈົ້າ ງົວທັງຫຼາຍບໍ່ຖືກຂັງໄວ້ ແລະໄດ້ກິນຫຍ້າຫຼາກຫຼາຍຊະນິດບໍ? ແລະເຈົ້າໄດ້ກວດກາຄວາມຖືກຕ້ອງຂອງນ້ຳໜັກແລະມາດຕາວັດ ສຳລັບເຂົ້າສານແລະສິນຄ້າອື່ນໆບໍ?

Verse 26

कुटुंबिनं करैः पुत्र नात्यर्थमभिदूयसे । कच्चिन्न द्यूतपानादि वर्तते विषये तव ॥ २६ ॥

ລູກເອີຍ ເຈົ້າບໍ່ໄດ້ກົດຂີ່ຊາວເຮືອນດ້ວຍພາສີແລະການເກັບກຳທີ່ເກີນຄວນບໍ? ແລະໃນແດນຂອງເຈົ້າ ການພະນັນ, ການດື່ມເຫຼົ້າ ແລະສິ່ງຄ້າຍຄື ມີຢູ່ບໍ?

Verse 27

कच्चिद्भिन्नरसैर्लोका भिन्नवाक्यैः पुरे तव । न दानैर्जीर्णवस्त्रैश्च नोपजीवंति मानवाः ॥ २७ ॥

ໃນເມືອງຂອງເຈົ້າ ປະຊາຊົນແມ່ນແມ່ນຈະມີລົດຊາດຕ່າງກັນ ແລະເວົ້າຄຳຕ່າງກັນ ແຕ່ພວກເຂົາຢູ່ໄດ້ໂດຍບໍ່ຕ້ອງພຶ່ງພາການຂໍທານ ຫຼືເສື້ອຜ້າເກົ່າທີ່ຖືກທິ້ງບໍ?

Verse 28

कच्चिदृष्ट्वा स्वयं पुत्र हस्त्यश्वं परिरक्षसि । कच्चिच्च मातरः सर्वा ह्यविशेषेण पश्यसि ॥ २८ ॥

ລູກເອີຍ ເຈົ້າໄດ້ເບິ່ງແຍງດ້ວຍຕົນເອງ ການປົກປ້ອງຊ້າງແລະມ້າບໍ? ແລະເຈົ້າໄດ້ເບິ່ງແຍງແມ່ທັງຫມົດ ໂດຍບໍ່ແບ່ງແຍກບໍ?

Verse 29

कच्चिन्न वासरे विष्णोर्नरा भुंजंति पुत्रक । शशिनि क्षीणतां प्राप्ते कच्चिच्छ्राद्धपरो नरः ॥ २९ ॥

ລູກນ້ອຍເອີຍ ໃນວັນອັນສັກສິດຂອງພຣະວິສນຸ ຜູ້ຄົນລະເວັ້ນການກິນອາຫານບໍ? ແລະເມື່ອດວງຈັນຫຼຸດຖອຍໃນຄື່ງເດືອນມືດ ຊາຍຜູ້ໜຶ່ງຍັງອຸທິດໃຈປະກອບພິທີ śrāddha ຢູ່ບໍ?

Verse 30

कच्चिच्चापररात्रेषु सदा निद्रां विमुंचसि । निद्रा मूलमधर्मस्य निद्रा पापविवर्द्धिनी ॥ ३० ॥

ເຈົ້າໄດ້ລະທິ້ງການນອນໃນຊ່ວງທ້າຍຄືນຢູ່ເປັນນິດບໍ? ການນອນແມ່ນຮາກແຫ່ງອະທຳ; ການນອນເຮັດໃຫ້ບາບເພີ່ມພູນ।

Verse 31

निद्रा दारिद्यजननी निद्रा श्रेयोविनाशिनी । नहि निद्रान्वितो राजा चिरं शास्ति वसुंधराम् ॥ ३१ ॥

ການນອນເປັນແມ່ກໍ່ໃຫ້ເກີດຄວາມທຸກຍາກ; ການນອນທຳລາຍຄວາມຈະເລີນແລະສຸກສະບາຍ. ກະສັດທີ່ຖືກການນອນຄອບງຳ ບໍ່ອາດປົກຄອງແຜ່ນດິນໄດ້ດົນ।

Verse 32

पुंश्चलीव सदा भर्तुर्लोकद्वयविनाशिनी । एवमुच्चरमाणं तं तनयो वाक्यमब्रवीत् ॥ ३२ ॥

“ດັ່ງນາງຍິງສຳສ່ອນທີ່ທຳລາຍຜົວຢູ່ເປັນນິດ, ນາງນຳຄວາມພິນາດມາສູ່ທັງສອງໂລກ.” ໃນຂະນະທີ່ລາວກ່າວຢູ່ນັ້ນ ບຸດຂອງລາວໄດ້ເວົ້າກັບລາວ।

Verse 33

धर्मांगदो महीपालं प्रणम्य च पुनः पुनः । सर्वमेतत्कृतं तात पुनः कर्तास्मि ते वचः ॥ ३३ ॥

ທັມມາງກະດາ ກໍ່ກົດກົ້ມນົບນ້ອມຕໍ່ກະສັດຊ້ຳໆ ແລ້ວກ່າວວ່າ: “ພໍ່ເອີຍ, ທຸກຢ່າງນີ້ໄດ້ເຮັດສຳເລັດແລ້ວ; ຂ້າພະເຈົ້າຈະປະຕິບັດຕາມພຣະບັນຊາຂອງທ່ານອີກຄັ້ງ.”

Verse 34

पितुर्वचनकर्तारः पुत्रा धन्या जगत्त्रये । किं ततः पातकं राजन्यो न कुर्यात्पितुर्वचः ॥ ३४ ॥

ບຸດທີ່ປະຕິບັດຕາມຄຳຂອງພໍ່ ແມ່ນຜູ້ມີພອນໃນສາມໂລກ. ດັ່ງນັ້ນ ໂອ້ກະສັດ, ຈະມີບາບອັນໃດ ຖ້າຜູ້ເກີດໃນວົງກະສັດບໍ່ເຮັດຂັດຄຳສັ່ງຂອງພໍ່?

Verse 35

पितृवाक्यमनादृत्य व्रजेत्स्नातुं त्रिमार्गगाम् । न तत्तीर्थफलं भुंक्ते यो न कुर्यात्पितुर्वचः ॥ ३५ ॥

ຜູ້ໃດບໍ່ເຄົາລົບຄໍາສັ່ງຂອງພໍ່ ແລ້ວໄປອາບນ້ໍາທີ່ຕີຣະຖະອັນສັກສິດ ບ່ອນທາງສາມສາຍມາພົບກັນ ຜູ້ນັ້ນບໍ່ໄດ້ຮັບຜົນບຸນຂອງຕີຣະຖະ ຖ້າບໍ່ປະຕິບັດຕາມຄໍາພໍ່.

Verse 36

त्वदधीनं शरीरं मे त्वदधीनं हि जीवितम् । त्वदधीनो हि मे धर्मस्त्वं च मे दैवतं परम् ॥ ३६ ॥

ຮ່າງກາຍຂອງຂ້າພະເຈົ້າຂຶ້ນກັບທ່ານ; ແທ້ຈິງແລ້ວ ຊີວິດຂອງຂ້າພະເຈົ້າກໍຂຶ້ນກັບທ່ານ. ທຳມະຂອງຂ້າພະເຈົ້າກໍຂຶ້ນກັບທ່ານ ແລະທ່ານແມ່ນເທວະອັນສູງສຸດຂອງຂ້າພະເຈົ້າ.

Verse 37

त्रैलोक्यस्यापि दानेन न शुद्ध्येत ऋणात्सुतः । किं पुनर्देहवित्ताभ्यां केशदानादिभिर्विभो ॥ ३७ ॥

ແມ່ນແຕ່ຈະບໍລິຈາກຊັບສົມບັດແຫ່ງສາມໂລກ ລູກຊາຍຜູ້ເກີດມາພ້ອມໜີ້ກໍບໍ່ອາດບໍລິສຸດຈາກໜີ້ໄດ້; ຍິ່ງກວ່ານັ້ນ ໂອ້ພຣະອົງ, ຈະບໍລິຈາກກາຍ ຫຼືຊັບສິນ—ເຊັ່ນ ຖວາຍຜົມ ແລະອື່ນໆ—ຈະຊ່ວຍໄດ້ຢ່າງໃດ.

Verse 38

एवं ब्रुवाणं तनयं बहुभूपालसंवृतम् । रुक्मांगदः परिष्वज्य पुनराह सुतं वचः । सत्यमेतत्त्वया पुत्र व्याहृतं धर्मवेदिना ॥ ३८ ॥

ເມື່ອລູກຊາຍເວົ້າດັ່ງນັ້ນ ທ່າມກາງກະສັດຫຼາຍອົງທີ່ຫ້ອມລ້ອມ, ຣຸກມາງກະດະໄດ້ກອດລູກ ແລ້ວກ່າວອີກວ່າ: “ແທ້ແລ້ວ ລູກເອີຍ, ສິ່ງທີ່ເຈົ້າໄດ້ກ່າວນັ້ນ ເປັນຄໍາຂອງຜູ້ຮູ້ທຳມະ.”

Verse 39

पितुरभ्यधिकं किंचिद्दैवतं न सुतस्य हि । देवाः पराङ्मुखास्तस्य पितरं योऽवमन्यते ॥ ३९ ॥

ສໍາລັບລູກຊາຍ ບໍ່ມີເທວະໃດສູງກວ່າພໍ່. ເທວະທັງຫຼາຍຈະຫັນໜ້າຫນີຈາກຜູ້ທີ່ຫຍັບຫຍາມພໍ່ຂອງຕົນ.

Verse 40

सोऽहं मूर्ध्नात्वया पुत्र धृतस्तत्क्षितिरक्षणात् । जित्वा द्वीपवतीं पृथ्वीं बहुभूपालसंवृताम् ॥ ४० ॥

ດັ່ງນັ້ນ ລູກເອີຍ ເຈົ້າໄດ້ອຸ້ມຂ້ອຍໄວ້ເທິງສີສະ ເພື່ອປົກປ້ອງແຜ່ນດິນ. ເມື່ອຊະນະໂລກເປັນດັ່ງທະວີບນີ້ ທີ່ມີກະສັດຫຼາຍອ້ອມຮອບ ເຈົ້າຈຶ່ງທົດທຽມຂ້ອຍໄວ້ດັ່ງນັ້ນ.

Verse 41

एतत्सौख्यं परं लोके एतत्स्वर्गपदं ध्रुवम् । पितुरभ्यधिकः पुत्रो यद्भवेत्क्षितिमंडले ॥ ४१ ॥

ນີ້ແທ້ແມ່ນຄວາມສຸກສູງສຸດໃນໂລກ; ນີ້ແມ່ນຕຳແໜ່ງແຫ່ງສະຫວັນອັນແນ່ນອນ—ເມື່ອໃນແຜ່ນດິນ ມີລູກຊາຍເກີດມາທີ່ເກີນກວ່າພໍ່ຂອງຕົນ.

Verse 42

सोऽहं पुत्र कृतार्थस्तु कृतः सद्गुणवर्त्मना । त्वया साधयता भूपान्यथा हरिदिनं शुभम् ॥ ४२ ॥

ດັ່ງນັ້ນ ລູກເອີຍ ຂ້ອຍໄດ້ສຳເລັດຄວາມປາຖະໜາ—ສຳເລັດຜົນໂດຍເສັ້ນທາງແຫ່ງຄຸນຄວາມດີ—ເພາະເຈົ້າໄດ້ນຳພາກະສັດໃຫ້ສຳເລັດກິດ ແລະໄດ້ຮັບປະກັນການຖືຮັກສາວັນອັນສັກສິດຂອງພຣະຫຣິ (Hari) ໃຫ້ເປັນມົງຄຸນ.

Verse 43

तत्पितुर्वचनं श्रुत्वा पुत्रो धर्मांगदोऽब्रवीत् । क्क गतस्तु भवांस्तात निवेश्य मयि संपदः ॥ ४३ ॥

ເມື່ອໄດ້ຍິນຄຳຂອງພໍ່ ລູກຊາຍ ທັມມາງກະດະ (Dharmāṅgada) ຈຶ່ງກ່າວວ່າ: “ພໍ່ເອີຍ ທ່ານຈະໄປໃສ ຫຼັງຈາກຝາກຊັບສົມບັດທັງໝົດໄວ້ໃນຂ້ອຍ?”

Verse 44

कस्मिन्स्थाने त्वियं प्राप्ता सूर्यायुतसमप्रभा । मन्ये निर्वेदमापन्न इमां सृष्ट्वा प्रजापतिः ॥ ४४ ॥

ໂອ ຜູ້ສະຫວ່າງໄສ ຜູ້ມີລັດສະໝີເທົ່າກັບດວງອາທິດຫມື່ນດວງ—ທ່ານໄດ້ມາຮອດສະຖານທີ່ໃດ? ຂ້ອຍຄິດວ່າ ພຣະປຣະຊາປະຕິ (ຜູ້ສ້າງ) ເມື່ອສ້າງໂລກນີ້ແລ້ວ ຄົງຕົກຢູ່ໃນຄວາມເບື່ອໜ່າຍວາງໃຈ.

Verse 45

नैतद्रूपा महीपालनारी त्रैलोक्यमध्यतः । मन्ये भूधरजातेयमथवा सागरोद्भवा ॥ ४५ ॥

ໃນສາມໂລກ ຂ້ອຍເຫັນວ່າ ບໍ່ມີນາງມະເຫສີຂອງກະສັດໃດ ທີ່ມີຮູບງາມເຊັ່ນນີ້. ຂ້ອຍຄິດວ່ານາງເກີດຈາກພູ ຫຼືບັງເກີດຈາກທະເລ.

Verse 46

माया वा मयदैत्यस्य प्रमदारूपसंस्थिता । अहो सुनिपुणो धाता येनेयं निर्मिता विभो । बालाग्रशतभागो हि व्यलीको नोपपद्यते ॥ ४६ ॥

ນີ້ອາດເປັນມາຍາຂອງອະສຸຣະ “ມາຍາ” ທີ່ປາກົດເປັນຮູບນາງ. ໂອ້ ພຣະອົງ, ຜູ້ສ້າງຊ່າງຊໍານານຢ່າງຍິ່ງ—ນາງຖືກປັ້ນແຕ່ງຈົນບໍ່ມີຄວາມບົກພ່ອງ ແມ່ນແຕ່ສ່ວນຮ້ອຍຂອງປາຍເສັ້ນຜົມກໍບໍ່ພົບ.

Verse 47

इयं हि योग्या कनकावदाता गृहाय तुभ्यं जगतीपतीश । एवं विधा मे जननी यदि स्यात्कोऽन्योऽस्ति मत्तः सुकृती मनुष्यः ॥ ४७ ॥

ນາງນີ້ແທ້ໆເໝາະສົມ—ສະຫວ່າງດັ່ງຄໍາ—ສໍາລັບເຮືອນຂອງພຣະອົງ ໂອ້ ຜູ້ເປັນເຈົ້າແຫ່ງໂລກ. ຖ້ານາງແບບນີ້ເປັນແມ່ຂອງຂ້ອຍ ຈະມີຜູ້ໃດອື່ນທີ່ໂຊກດີກວ່າຂ້ອຍບໍ?

Verse 48

इति श्रीबृहन्नारदीयपुराणोत्तरभागे मोहिनीचरिते पितापुत्रसंवादो नाम पञ्चदशोऽध्यायः ॥ १५ ॥

ດັ່ງນີ້ ຈົບລົງແລ້ວ ບົດທີ 15 ຊື່ວ່າ “ການສົນທະນາລະຫວ່າງພໍ່ແລະລູກ” ໃນຕອນເລື່ອງໂມຫິນີ ໃນພາກອຸດຕະຣະຂອງ ສຣີ ບຣິຫັນນາຣະດີຍະ ປຸຣານະ.