Mantra-Māhātmya and Sādhana of Kārtavīryārjuna (Nyāsa, Yantra, Homa, and Dīpa-Vrata)

Verse 1

नारद उवाच । कार्तवीर्यतप्रभृतयो नृपा बहुविधा भुवि । जायंतेऽथ प्रलीयंते स्वस्वकर्मानुसारतः ॥ १ ॥

ນາຣະດາ ກ່າວວ່າ: ໃນໂລກນີ້ ມີກະສັດຫຼາຍປະເພດ ເລີ່ມຈາກຄາຣຕະວີຣຍາ ແລະອື່ນໆ; ພວກເຂົາເກີດຂຶ້ນ ແລ້ວກໍດັບສູນໄປ ຕາມກຳຂອງຕົນໆ.

Verse 2

तत्कथं राजवर्योऽसौ लोकेसेव्यत्वमागतः । समुल्लंघ्य नृपानन्यानेतन्मे नुद संशयम् ॥ २ ॥

ດັ່ງນັ້ນ ກະສັດຜູ້ປະເສີດນັ້ນ ເປັນຜູ້ຄວນແກ່ການຮັບໃຊ້ຈາກໂລກ ໂດຍກ້າວຂ້າມກະສັດອື່ນໆທັງປວງ ໄດ້ແນວໃດ? ຂໍຈົ່ງຂັບໄລ່ຄວາມສົງໄສນີ້ຂອງຂ້ອຍ.

Verse 3

सनत्कुमार उवाच । श्रृणु नारद वक्ष्यामि संदेहविनिवृत्तये । यथा सेव्यत्वमापन्नः कार्तवीर्यार्जुनो भुवि ॥ ३ ॥

ສະນັດກຸມາຣາ ກ່າວວ່າ: ຟັງເຖີດ ນາຣະດະ; ຂ້າພະເຈົ້າຈະອະທິບາຍເພື່ອກຳຈັດຄວາມສົງໄສຂອງເຈົ້າ ວ່າ ກາຣຕະວີຣຍະ-ອາຣຈຸນ ໄດ້ກາຍເປັນຜູ້ຄວນຮັບການເຄົາລົບ ແລະການບໍລິການໃນໂລກນີ້ແນວໃດ।

Verse 4

यः सुदर्शनचक्रस्यावतारः पृथिवीतले । दत्तात्रेयं समाराध्य लब्धवांस्तेज उत्तमम् ॥ ४ ॥

ຜູ້ນັ້ນແມ່ນອະວະຕານຂອງ ສຸດັຣຊະນະຈັກຣະ ໃນໂລກມະນຸດ; ເມື່ອໄດ້ບູຊາອາຣາທະນາ ດັດຕາເຕຣຍະ ຢ່າງຖືກຕ້ອງ ກໍໄດ້ຮັບ ເຕຊະອັນສູງສຸດ।

Verse 5

तस्य क्षितीश्वरेंद्रस्य स्मरणादेव नारद । शत्रूञ्जयति संग्रामे नष्टं प्राप्नोति सत्वरम् ॥ ५ ॥

ໂອ ນາຣະດະ, ແຕ່ພຽງລະລຶກເຖິງ ພະຣາຊາເຈົ້າແຫ່ງປະຖະພີນັ້ນ ກໍຊະນະສັດຕູໃນສົງຄາມ ແລະໄດ້ຄືນສິ່ງທີ່ສູນເສຍໄປຢ່າງວ່ອງໄວ।

Verse 6

तेनास्य मंत्रपूजादि सर्वतंत्रेषु गोपितम् । तुभ्यं प्रकाशयिष्येऽहं सर्वसिद्धिप्रदायकम् ॥ ६ ॥

ດັ່ງນັ້ນ ວິທີການສະວດມັນຕຣະ, ການບູຊາ ແລະພິທີອື່ນໆ ກ່ຽວກັບເລື່ອງນີ້ ຈຶ່ງຖືກປິດບັງໄວ້ໃນຕັນຕຣະທັງປວງ; ແຕ່ສຳລັບເຈົ້າ ຂ້າພະເຈົ້າຈະເປີດເຜີຍ—ເພາະມັນໃຫ້ຜົນສິດທິທຸກປະການ।

Verse 7

वह्नितारयुता रौद्री लक्ष्मीरग्नींदुशांतियुक् । वेधाधरेन्दुशांत्याढ्यो निद्रयाशाग्नि बिंदुयुक् ॥ ७ ॥

ຣາວດຣີ ປະກອບດ້ວຍ ໄຟ ແລະ ຕາຣາ; ລັກສະມີ ມີອຳນາດສະງົບສຸກຂອງ ໄຟ ແລະ ຈັນທຣາ. ເວທາ ອຸດົມດ້ວຍອຳນາດສະງົບຂອງ ຈັນທຣາຜູ້ຄ້ຳຈຸນ; ແລະ ນິດຣາ ປະກອບດ້ວຍ ອາຊາ, ໄຟ, ແລະ ບິນດຸ (ຈຸດນາສິກ).

Verse 8

पाशो मायांकुशं पद्मावर्मास्त्रे कार्तवीपदम् । रेफोवा द्यासनोऽनन्तो वह्निजौ कर्णसंस्थितौ ॥ ८ ॥

ໃນການຈັດວາງນຍາສາ/ກະວະຈະນີ້ ຈົ່ງວາງ ປາຊະ (ບ່ວງຜູກ) ແລະ ມາຍາ-ອັງກຸຊະ (ຕະຂໍຂັບຂອງມາຍາ), ປັດມະ (ດອກບົວ), ວັຣມະ (ເກາະຄຸ້ມຄອງ) ແລະ ອັສຕຣະ (ອາວຸດມັນຕຣະ), ພ້ອມຄໍາ «ກາຣຕະວີ». ອັກສອນ «ຣ» (ເຣຟະ) ຫຼື ພະຍາງ «ວາ», «ດຍາສະນະ», «ອະນັນຕະ», ແລະ ພະຍາງຄູ່ຂອງ ອັກນິ ໃຫ້ສະຖິດຢູ່ທີ່ຫູທັງສອງ.

Verse 9

मेषः सदीर्घः पवनो मनुरुक्तो हृदंतिमः । ऊनर्विशतिवर्णोऽयं तारादिर्नखवर्णकः ॥ ९ ॥

«ເມສະ» (ຣາສີແກະ/Aries) ຖືກກ່າວວ່າ “ມີສຽງຍາວ”; ມັນເປັນ “ປະວະນະ” (ດັ່ງລົມ) ແລະຖືກກ່າວວ່າ “ມະນຸເປັນຜູ້ເວົ້າ” ໂດຍສິ້ນສຸດດ້ວຍ “ຫຣຶດ”. ຊຸດນີ້ມີພະຍາງ/ອັກສອນນ້ອຍກວ່າຊາວ; ເລີ່ມດ້ວຍ “ຕາຣາ” ແລະມີລັກສະນະເປັນອັກສອນ “ນະຄະ” (ຊັ້ນອັກສອນທ້າຍ).

Verse 10

दत्तात्रेयो मुनिश्चास्यच्छन्दोऽनुष्टुबुदाहृतम् । कार्तवीर्यार्जुनो देवो बीजशक्तिर्ध्रुवश्च हृत् ॥ १० ॥

ສໍາລັບມັນຕຣະ/ວິທະຍານີ້ ຣິສິ (ຜູ້ເຫັນມັນຕຣະ) ແມ່ນ ມຸນິ ດັດຕາເຕຣຍະ; ສັນທະ (ສຳນວນສັມຜັດ) ຖືກປະກາດວ່າເປັນ «ອະນຸສຕຸບ». ເທວະຕາປະທານແມ່ນ ກາຣຕະວີຣຍາຣຊຸນະ; ບີຈະ (ເມັດພັນ) ແລະ ຊັກຕິ (ພະລັງ) ແມ່ນ «ທຣຸວະ»; ແລະ «ຫຣຶດ» (ຫົວໃຈ) ເປັນທີ່ຕັ້ງຂອງນຍາສາ/ສະມາທິ.

Verse 11

शेषाढ्यबीजयुग्मेन हृदयं विन्यसेदधः । शांतियुक्तचतुर्थेन कामाद्येन शिरोंऽगकम् ॥ ११ ॥

ດ້ວຍຄູ່ບີຈະພະຍາງທີ່ອຸດົມດ້ວຍພະລັງຂອງ ເສສະ (Śeṣa) ຈົ່ງວາງລົງຂ້າງລຸ່ມ ເປັນ ຫຣຶດ-ນຍາສາ (ນຍາສາທີ່ຫົວໃຈ). ແລະດ້ວຍພະຍາງທີ່ສີ່ ທີ່ປະກອບດ້ວຍ “ຊານຕິ” ແລະຊຸດທີ່ເລີ່ມດ້ວຍ “ກາມາ…”, ຈົ່ງວາງໄວ້ເທິງສີສະ ເປັນ ອັງກະ-ນຍາສາ.

Verse 12

इन्द्वाढ्यं वामकर्णाद्यमाययोर्वीशयुक्तया । शिखामंकुशपद्माभ्यां सवाग्भ्यां वर्म विन्यसेत् ॥ १२ ॥

ຈົ່ງຈັດວາງ ວັຣມະ/ກະວະຈະ (ເກາະຄຸ້ມຄອງ) ໂດຍວາງພະຍາງເລີ່ມຈາກຫູຊ້າຍ ອັນອຸດົມດ້ວຍອິນດຸ (ທາດຈັນທຣາ); ແລະດ້ວຍພະຍາງ “ມາຍາ” ທີ່ປະສົມກັບຈໍານວນ “ຊາວ” (vīśa) ຈົ່ງເຮັດນຍາສາໃສ່ ຊິຄາ (ຈຸກຜົມ), ອັງກຸຊະ (ຕະຂໍ) ແລະ ປັດມະ (ດອກບົວ) ພ້ອມກັບພະຍາງແຫ່ງ ວາກ (ສຽງສັກສິດ/ຄໍາ).

Verse 13

वर्मास्त्राभ्यामस्त्रमुक्तं शेषार्णैर्व्यापकं पुनः । हृदये जठरे नाभौ जठरे गुह्यदेशतः ॥ १३ ॥

ເມື່ອໄດ້ປ່ອຍ «ອັສຕຣະ» (ມັນຕຣາອາວຸດ) ຄຽງຄູ່ກັບ «ວັຣມະ» (ມັນຕຣາເກາະປ້ອງກັນ) ແລ້ວ, ຈຶ່ງຄວນເຮັດນະຍາສະປ້ອງກັນທີ່ແຜ່ຊ່ວຍຄຸ້ມຄອງທົ່ວກາຍອີກຄັ້ງ ດ້ວຍພະຍາງທີ່ເຫຼືອ—ວາງໃນຫົວໃຈ, ໃນທ້ອງ, ທີ່ສະດື, ອີກຄັ້ງໃນທ້ອງ, ແລະໃນບ່ອນລັບ (ຂ້າງລຸ່ມ)។

Verse 14

दक्षपादे वामपादे सक्थ्नि जानुनि जंघयोः । विन्यसेद्बीजदशकं प्रणवद्वयमध्यगम् ॥ १४ ॥

ທີ່ຕີນຂວາ ແລະ ຕີນຊ້າຍ, ທີ່ຂາອ່ອນ, ທີ່ຫົວເຂົ່າ, ແລະທີ່ແຂ້ງຂາທັງສອງ, ຄວນວາງນະຍາສະຂອງບີຊະສິບພະຍາງ ອັນຢູ່ກາງການເອີ້ນພຣະນະວະ (Oṁ) ສອງຄັ້ງ।

Verse 15

ताराद्यानथ शेषार्णान्मस्तके च ललाटके । भ्रुवोः श्रुत्योस्तथैवाक्ष्णोर्नसि वक्त्रे गलेंऽसके ॥ १५ ॥

ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ເລີ່ມຈາກພະຍາງ «ຕາຣາ» ແລະຕາມດ້ວຍພະຍາງທີ່ເຫຼືອ, ຄວນວາງໄວ້ເທິງສີສະ ແລະ ໜ້າຜາກ; ເຊັ່ນດຽວກັນທີ່ຄິ້ວ, ຫູ, ຕາ, ດັ່ງ, ໃບໜ້າ, ແລະທີ່ຄໍກັບບ່າ.

Verse 16

सर्वमन्त्रेण सर्वांगे कृत्वा व्यापकमादृतः । सर्वेष्टसिद्धये ध्यायेत्कार्तवीर्यं जनेश्वरम् ॥ १६ ॥

ເມື່ອໄດ້ໃຊ້ «ມັນຕຣາສາກົນ» ໃຫ້ແຜ່ຊຶມທົ່ວອະວະທັງປວງດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບແລ້ວ, ຄວນພິຈາລະນາພຣະກາຣຕະວີຣຍະ (Kārtavīrya) ຜູ້ເປັນເຈົ້າເຫນືອມະນຸດ, ເພື່ອໃຫ້ສຳເລັດທຸກສິ່ງທີ່ປາດຖະໜາ.

Verse 17

उद्यद्रर्कसहस्राभं सर्वभूपतिवन्दितम् । दोर्भिः पञ्चाशता दक्षैर्बाणान्वामैर्धनूंषि च ॥ १७ ॥

ພຣະອົງສະຫວ່າງໄສດັ່ງດວງອາທິດກຳລັງຂຶ້ນນັບພັນ ແລະໄດ້ຮັບການນົບນ້ອມຈາກກະສັດທັງປວງ. ພຣະອົງມີແຂນຫ້າສິບອັນຊຳນານ—ມືຂວາຖືລູກສອນ ແລະມືຊ້າຍຖືຄັນທະນູ.

Verse 18

दधतं स्वर्णमालाढ्यं रक्तवस्त्रसमावृतम् । चक्रावतारं श्रीविष्णोर्ध्यायेदर्जुनभूपतिम् ॥ १८ ॥

ຄວນພິຈາລະນາພະຣາຊາ ອາຣຊຸນ ເປັນອະວະຕານຈັກຣະຂອງ ພຣະສຣີວິສນຸ ສວມມາລາຄຳອັນຮຸ່ງເຮືອງ ແລະນຸ່ງຜ້າສີແດງ।

Verse 19

लक्षमेकं जपेन्मन्त्रं दशांशं जुहुयात्तिलैः । सतण्डुलैः पायसेन विष्णुपीठे यजत्तुतम् ॥ १९ ॥

ຄວນສວດມັນຕຣາ 1 ແສນເທື່ອ; ແລ້ວນຳສ່ວນໜຶ່ງໃນສິບ ໄປຖວາຍເປັນເຄື່ອງບູຊາໃນໄຟດ້ວຍງາ ພ້ອມຂ້າວເມັດ ແລະຂ້າວຫວານພາຍະສະ (pāyasa) ແລ້ວປະກອບພິທີບູຊາຢ່າງຖືກຕ້ອງທີ່ ວິສນຸປີຖະ (Viṣṇu-pīṭha).

Verse 20

षट्कोणेषु षडंगानि ततो दिक्षु विविक्षु च । चौरमदविभञ्जनं मारीमदविभंजनम् ॥ २० ॥

ໃນສາມຫຼ່ຽມທັງ 6 ຂອງຮູບຫົກແຈ (hexagram) ໃຫ້ວາງອົງປະກອບຊ່ວຍ 6 (ṣaḍaṅga); ແລ້ວໃນທິດ ແລະທິດກາງ ໃຫ້ຈາລຶກສູດທີ່ທຳລາຍຄວາມອວດອ້າງຂອງໂຈນ ແລະທຳລາຍຄວາມອວດອ້າງຂອງ ມາຣີ (ໂລກລະບາດ).

Verse 21

अरिमदविभंजनं दैत्यमदविभंजनम् । दुष्टनाशं दुःखनाशं दुरितापद्विनाशकम् ॥ २१ ॥

ພຣະອົງຜູ້ທຳລາຍຄວາມອວດອ້າງຂອງສັດຕູ ແລະຫັກລ້າງຄວາມຈອງຫອງຂອງອະສຸຣະ; ຜູ້ທຳລາຍຄົນຊົ່ວ, ຜູ້ປັດເປົ່າຄວາມໂສກ, ແລະຜູ້ກຳຈັດເຄາະຮ້າຍແລະພິບັດທັງປວງ.

Verse 22

दिक्ष्वष्टशक्तयः पूज्याः प्राच्यादिष्वसितप्रभाः । क्षेमंकरी वश्यकरी श्रीकरी च यशस्करी ॥ २२ ॥

ໃນທິດທັງຫຼາຍ ຄວນບູຊາ ສັກຕິ 8 ອົງ—ມີປະກາຍມືດໆໃນທິດຕາເວັນອອກແລະທິດອື່ນ—ໄດ້ແກ່: ກເຩມັງກະຣີ (ຜູ້ໃຫ້ຄວາມສະຫງົບສຸກ), ວັສຍະກະຣີ (ຜູ້ໃຫ້ອຳນາດຄວບຄຸມ), ສຣີກະຣີ (ຜູ້ປະທານສິຣີມົງຄຸນ), ແລະ ຢະສັດກະຣີ (ຜູ້ປະທານຊື່ສຽງ).

Verse 23

आयुः करी तथा प्रज्ञाकरी विद्याकरी पुनः । धनकर्यष्टमी पश्चाल्लोकेशा अस्त्रसंयुताः ॥ २३ ॥

ມັນປະທານອາຍຸຍືນ, ປະທານປັນຍາ ແລະປະທານວິຊາຄວາມຮູ້ອີກດ້ວຍ. ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ການຖືອຸປະວາດອັດຖະມີ (Aṣṭamī) ນຳມາຊັບສິນ; ແລະລົກປາລາ (Lokapāla) ທັງຫຼາຍກໍມີອາວຸດຄົບຖ້ວນ.

Verse 24

एवं संसाधितो मंत्रः प्रयोगार्हः प्रजायते । कार्तवीर्यार्जुनस्याथ पूजायंत्रमिहोच्यते ॥ २४ ॥

ດັ່ງນັ້ນ ເມື່ອມັນຕຣາໄດ້ຖືກສຳເລັດດ້ວຍວິໄນແລະການປະຕິບັດຢ່າງຖືກຕ້ອງ ມັນຈຶ່ງເໝາະສຳລັບການນຳໄປໃຊ້. ບັດນີ້ ຈະກ່າວເຖິງຍັນຕຣາບູຊາ (pūjā-yantra) ຂອງ ກາຣຕະວີຣຍາອັຣຈຸນ (Kārtavīryārjuna) ໃນນີ້.

Verse 25

स्वबीजानंगध्रुववाक्कर्णिकं दिग्दलं लिखेत् । तारादिवर्मांतदलं शेषवर्णदलांतरम् ॥ २५ ॥

ໃຫ້ຈາລຶກການນິກາ (karṇikā) ກາງດ້ວຍພະຍາງຄໍາເມັດ (bīja) ຂອງຕົນ ພ້ອມດ້ວຍອັງກະມັນຕຣາ (aṅga-mantra), ສູດທີ່ຄົງທີ່ (dhruva) ແລະມັນຕຣາວາກ (vāk). ແລ້ວຈຶ່ງວາດກີບດອກຕາມທິດ. ເທິງກີບໃຫ້ຂຽນລຳດັບຈາກ ຕາຣາ (Tārā) ຫາ ວັຣມະ (Varma); ແລະໃນຊ່ອງລະຫວ່າງກີບ ໃຫ້ຂຽນພະຍາງທີ່ເຫຼືອ.

Verse 26

ऊष्मान्त्यस्वरकिंजल्कं शेषार्णैः परिवेष्टितम् । कोणालंकृतभूतार्णभूगृहं यन्त्रमीशितुः ॥ २६ ॥

ຍັນຕຣາຂອງພຣະເຈົ້າ ຄວນມີກາງເປັນ “ເກສອນ” ທີ່ປະກອບຈາກສະຫຼະທີ່ສິ້ນສຸດດ້ວຍອັກສອນ ūṣman ແລະຖືກລ້ອມຮອບດ້ວຍພະຍາງທີ່ເຫຼືອ. ມຸມທັງຫຼາຍໃຫ້ປະດັບດ້ວຍພະຍາງພູຕະ (bhūta) ແລະໃຫ້ວາງໃນພູກຣະຫະ (bhūgṛha) ຄືກອບສີ່ຫຼ່ຽມດິນ.

Verse 27

शुद्धभूमावष्टगन्धैर्लिखित्वा यन्त्रमादरात् । तत्र कुंभं प्रतिष्ठाप्य तत्रावाह्यार्चयेन्नृपम् ॥ २७ ॥

ໃນພື້ນດິນທີ່ຊຳລະໃຫ້ບໍລິສຸດ ໃຫ້ຂຽນຍັນຕຣາດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ ໂດຍໃຊ້ຂອງຫອມແປດຢ່າງ (aṣṭa-gandha). ແລ້ວຈຶ່ງຕັ້ງກຸມພະ (kumbha) ໄວ້ເທິງນັ້ນ, ເຊີນພຣະເທວະຕາມາສະຖິດ ແລະບູຊາພຣະອົງດ້ວຍພິທີອັນຄວນ.

Verse 28

स्पृष्ट्वा कुंभं जपेन्मन्त्रं सहस्रं विजितेंद्रियः । अभिषिं चेत्तदंभोभिः प्रियं सर्वेष्टसिद्धये ॥ २८ ॥

ເມື່ອໄດ້ແຕະກຸມພະ (ໝໍ້ນ້ຳສັກສິດ) ແລ້ວ ຜູ້ປະຕິບັດທີ່ຄວບຄຸມອິນທຣີຍໄດ້ ຄວນສວດມັນຕຣາ 1,000 ເທື່ອ; ແລ້ວນຳນ້ຳນັ້ນເອງໄປເຮັດອະພິເສກ (ພິທີພອຍ/ອາບ) ແດ່ພຣະເທວະທີ່ຮັກ ເພື່ອໃຫ້ສຳເລັດຄວາມປາດຖະໜາທັງປວງ।

Verse 29

पुत्रान्यशो रोगनाशमायुः स्वजनरंजनम् । वाक्सिद्धिं सुदृशः कुम्भाभिषिक्तो लभते नरः ॥ २९ ॥

ຜູ້ຊາຍທີ່ໄດ້ຮັບກຸມພາພິເສກ (ອະພິເສກດ້ວຍໝໍ້ນ້ຳສັກສິດ) ຈະໄດ້ຮັບບຸດ, ຊື່ສຽງ, ການດັບໂລກໄພ, ອາຍຸຍືນ, ຄວາມຍິນດີຂອງຍາດພີ່ນ້ອງ, ວາກສິດທິ (ພະລັງຄຳເວົ້າ) ແລະ ຮູບງາມນ່າມອງ।

Verse 30

शत्रूपद्रव आपन्ने ग्रामे वा पुटभेदने । संस्थापंयेदिदं यन्त्रं शत्रुभीतिनिवृत्तये ॥ ३० ॥

ເມື່ອບ້ານເມືອງຖືກລົບກວນໂດຍສັດຕູ ຫຼືເມື່ອກຳແພງປ້ອງກັນ (puṭa) ແຕກພັງ ຄວນຕິດຕັ້ງຢັນຕຣານີ້ ເພື່ອດັບຄວາມຢ້ານກົວຕໍ່ສັດຕູ।

Verse 31

सर्षपारिष्टलशुनकार्पासैर्मार्यते रिपुः । धत्तूरैः स्तभ्यते निम्बैर्द्वेष्यते वश्यतेंऽबुजैः ॥ ३१ ॥

ດ້ວຍເມັດຜັກກາດ (sarsapa), ອະຣິດຕະ (ariṣṭa), ກະທຽມ ແລະ ຝ້າຍ ສັດຕູຖືກຕີທຳລາຍ; ດ້ວຍດັດຕູຣາ (dhattūra) ເຂົາຖືກສະກັດໃຫ້ນິ່ງ; ດ້ວຍນີມ (neem) ເຂົາຖືກເຮັດໃຫ້ເປັນທີ່ຊັງ; ແລະດ້ວຍດອກບົວ ເຂົາຖືກນຳໃຫ້ຢູ່ໃນອຳນາດ।

Verse 32

उच्चाटने विभीतस्य समिद्भिः खदिरस्य च । कटुतैलमहिष्याज्यैर्होमद्रव्यांजनं स्मृतम् ॥ ३२ ॥

ສຳລັບພິທີອຸຈຈາຕະນະ (uccāṭana—ຂັບໄລ່/ຂັບອອກ) ໄມ້ສະມິດ (samidh) ຈາກວິພີຕະກະ (vibhītaka) ແລະ ຄະດິຣະ (khadira) ໄດ້ຖືກກຳນົດ. ພ້ອມກັບນ້ຳມັນຮສເຜັດ ແລະ ນ້ຳມັນເນີຍຄວາຍ (buffalo-ghee) — ເຫຼົ່ານີ້ແມ່ນຖືກຈື່ຈຳວ່າເປັນວັດຖຸບູຊາສຳລັບຮົມ (homa)।

Verse 33

यवैर्हुते श्रियः प्राप्तिस्तिलैराज्यैरघक्षयः । तिलतंडुलसिद्धार्थजालैर्वश्यो नृपो भवेत् ॥ ३३ ॥

ເມື່ອຖວາຍຮົມະດ້ວຍເຂົ້າບາເລີ ຈະໄດ້ຮັບຄວາມຮຸ່ງເຮືອງແຫ່ງສຣີ (ລັກຊະມີ); ດ້ວຍງາແລະນ້ຳມັນກີ ບາບຈະຖືກທຳລາຍ. ໂດຍຈັດຮິດດ້ວຍງາ ເຂົ້າ ແລະເມັດມັດສະຕາດຂາວ ແມ່ນແຕ່ກະສັດກໍອາດຖືກນຳໃຫ້ຢູ່ໃຕ້ອິດທິພົນໄດ້.

Verse 34

अपामार्गार्कदूर्वाणां होमो लक्ष्मीप्रदोऽघनुत् । स्त्रीवश्यकृत्प्रियंगूणां मुराणां भूतशांतिदः ॥ ३४ ॥

ການຖວາຍຮົມະດ້ວຍອະປາມາຣກະ (apāmārga), ອາຣກະ (arka) ແລະ ດູຣວາ (dūrvā) ເວົ້າກັນວ່າໃຫ້ພອນລາບແຫ່ງລັກຊະມີ ແລະກຳຈັດບາບ. ຮົມະດ້ວຍປຣິຍັງກຸ (priyangu) ເວົ້າວ່າເຮັດໃຫ້ສະຕຣີຢູ່ໃຕ້ອິດທິພົນ; ຮົມະດ້ວຍມູຣາ (murā) ເວົ້າວ່າປະລະງັບພູຕະ (bhūta) ໃຫ້ສົງົບ.

Verse 35

अश्वत्थोदुंबरप्लक्षवटबिल्वसमुद्भवाः । समिधो लभते हुत्वा पुत्रानायुर्द्धनं सुखम् ॥ ३५ ॥

ເມື່ອນຳໄມ້ຟືນສະມິດ (samidh) ທີ່ໄດ້ຈາກຕົ້ນອັສວັດຖະ (aśvattha), ອຸດຸມບະຣະ (udumbara), ປລັກສະ (plakṣa), ວະຕະ (vaṭa) ແລະ ບິລວະ (bilva) ຖວາຍລົງໃນໄຟສັກສິດ ຈະໄດ້ບຸດຊາຍ ອາຍຸຍືນ ຊັບສິນ ແລະຄວາມສຸກ.

Verse 36

निर्मोकहेमसिद्धार्थलवणैश्चौरनाशनम् । रोचनागोमयैस्तंभो भूप्राप्तिः शालिभिर्हुतैः ॥ ३६ ॥

ດ້ວຍພິທີທີ່ໃຊ້ຜິວງູທີ່ລອກອອກ (nirmoka), ຄຳ, ເມັດມັດສະຕາດຂາວ (siddhārtha) ແລະເກືອ ຈະກຳຈັດໂຈນ ແລະປ້ອງກັນການລັກ. ດ້ວຍຮົງສີເຫຼືອງ (rocanā) ແລະຂີ້ງົວ ມີ຤ິດສະຕັມພະນະ (stambhana) ໃຫ້ຢຸດນິ່ງ. ຖວາຍເມັດເຂົ້າໃນໄຟ ຈະໄດ້ຮັບຜືນດິນ.

Verse 37

होमसंख्या तु सर्वत्र सहस्रादयुतावधि । प्रकल्पनीया मन्त्रज्ञैः कार्य्यगौरवलाघवात् ॥ ३७ ॥

ໃນທຸກກໍລະນີ ຈຳນວນການຖວາຍຮົມະຄວນກຳນົດໄວ້ ຕັ້ງແຕ່ໜຶ່ງພັນເຖິງໜຶ່ງໝື່ນ; ຜູ້ຮູ້ມັນຕຣາຈະຈັດວາງຕາມຄວາມໜັກເບົາຂອງພິທີທີ່ຈະກະທຳ.

Verse 38

कार्तवीर्य्यस्य मन्त्राणामुच्यते लक्षणं बुधाः । कार्तवीर्यार्जुनं ङेंतं सर्वमंत्रेषु योजयेत् ॥ ३८ ॥

ໂອ ບັນດາຜູ້ຮູ້, ລັກສະນະຂອງມັນຕຣາຂອງ ກາຣຕະວີຣຍະ ກຳລັງຖືກກ່າວ. ຄວນນຳເອົາຄຳໝາຍ “ṅeṃtaṃ” ພ້ອມນາມ “ກາຣຕະວີຣຍາຣຈຸນ” ໃສ່ໃນມັນຕຣາທັງປວງ.

Verse 39

स्वबीजाद्यो दशार्णोऽसौ अन्ये नवशिवाक्षराः । आद्यबीजद्वयेनासौ द्वितीयो मन्त्र ईरितः ॥ ३९ ॥

ມັນຕຣານັ້ນ ເລີ່ມດ້ວຍບີຈາຂອງຕົນ ເປັນສູດສິບພະຍາງ (ດະຊາຣະນ). ອື່ນໆເປັນອັກສອນສິວະເກົ້າພະຍາງ. ເມື່ອນຳບີຈາສອງຕົວທຳອິດມານຳໜ້າ ຈຶ່ງເອີ້ນວ່າມັນຕຣາທີສອງ.

Verse 40

स्वकामाभ्यां तृतीयोऽसौ स्वभ्रूभ्यां तु चतुर्थकः । स्वपाशाभ्यां पञ्चमोऽसौ षष्टः स्वेन च मायया ॥ ४० ॥

ອັນທີສາມເກີດຈາກຄວາມປາຖະໜາຂອງພຣະອົງເອງ; ອັນທີສີ່ເກີດຈາກຄິ້ວຂອງພຣະອົງເອງ. ອັນທີຫ້າເກີດຈາກບາສະ (ບ່ວງ/ເຊືອກຜູກ) ຂອງພຣະອົງ; ອັນທີຫົກເກີດຈາກມາຍາຂອງພຣະອົງເອງ.

Verse 41

स्वांकुशाभ्यां सप्तमः स्यात्स्वरमाभ्यामथाष्टमः । स्ववाग्भवाभ्यां नवमो वर्मास्त्राभ्यामथांतिमः ॥ ४१ ॥

ອັນທີເຈັດໃຫ້ກະທຳນຍາສະດ້ວຍຄູ່ມັນຕຣາ “svā” ແລະ “aṅkuśa”; ຕໍ່ມາອັນທີແປດດ້ວຍ “svara” ແລະ “mā”. ອັນທີເກົ້າດ້ວຍ “vāg” ແລະ “bhava”; ແລະອັນສຸດທ້າຍດ້ວຍ “varma” ແລະ “astra”.

Verse 42

द्वितीयादिनवांतेषु बीजयोः स्याद्व्यतिक्रमः । मंत्रे तु दशमे वर्णा नववर्मास्त्रमध्यगाः ॥ ४२ ॥

ຕັ້ງແຕ່ຕຳແໜ່ງທີສອງເຖິງທີເກົ້າ ບີຈາສອງຕົວພຶງວາງແບບສະຫຼັບກັນ. ແຕ່ໃນຕຳແໜ່ງທີສິບຂອງມັນຕຣາ ອັກສອນຖືກຈັດໃຫ້ນະວະ-ວັຣມັນ (ເກົ້າເກາະປ້ອງກັນ) ມີ “astra” ຢູ່ກາງ.

Verse 43

एतेषु मंत्रवर्येषु स्वानुकूलं मनुं भजेत् । एषामाद्ये विराट्छदोऽन्येषु त्रिष्टुबुदाहृतम् ॥ ४३ ॥

ໃນບັນດາມັນຕຣາອັນປະເສີດເຫຼົ່ານີ້ ຄວນເລືອກບູຊາມັນຕຣາທີ່ເໝາະກັບຕົນ ແລະເປັນມົນຄຸນ. ມັນຕຣາທຳອິດກ່າວວ່າຢູ່ໃນສັນທະ ວິຣາດ ແຕ່ອື່ນໆ ຖືກກ່າວວ່າເປັນ ຕຣິສຕຸບ।

Verse 44

दश मंत्रा इमे प्रोक्ता यदा स्युः प्रणवादिकाः । तदादिमः शिवार्णः स्यादन्ये तु द्वादशाक्षराः ॥ ४४ ॥

ເມື່ອມັນຕຣາທັງສິບນີ້ຖືກສອນໃຫ້ເລີ່ມດ້ວຍປຣະນະວະ (ໂອມ) ແລ້ວ ມັນຕຣາທຳອິດແມ່ນພະຍາງ «ສິວະ» ແຕ່ອື່ນໆ ເປັນມັນຕຣາ 12 ພະຍາງ।

Verse 45

त्रिष्टुपूछन्दस्तथाद्ये स्यादन्येषु जगती मता । एवं विंशतिमंत्राणां यजनं पूर्ववन्मतम ॥ ४५ ॥

ໃນມັນຕຣາທຳອິດ ສັນທະຄວນເປັນ ຕຣິສຕຸບ; ໃນທີ່ເຫຼືອ ຖືກກຳນົດໃຫ້ເປັນ ຈະກະຕີ. ດັ່ງນັ້ນ ພິທີຖວາຍບູຊາສຳລັບມັນຕຣາທັງຊາວ ຈຶ່ງຄວນເຮັດຕາມທີ່ໄດ້ກ່າວໄວ້ກ່ອນ.

Verse 46

दीर्घाढ्यमूलबीजेन कुर्यादेषां षडंगकम् । तारो हृत्कार्तवीर्यार्जुनाय वर्मास्त्रठद्वयम् ॥ ४६ ॥

ໃຫ້ໃຊ້ພະຍາງບີຊະຮາກທີ່ເປັນ «ຍາວ» ເພື່ອປະກອບສະດັງຄະ (ອົງປະກອບຫົກ) ສຳລັບມັນຕຣາເຫຼົ່ານີ້. ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ໃຊ້ຕາຣະ ຄືປຣະນະວະ (Oṁ) ເພື່ອນຳມັນຕຣາຄູ່—ວັຣມະ (ເກາະປ້ອງກັນ) ແລະ ອັສຕຣະ (ອາວຸດ)—ໄປສະຖາປະນາໃນດວງໃຈ ແດ່ ກາຣຕະວີຣຍະ ອັຣຊຸນະ.

Verse 47

चतुर्दशार्णो मंत्रोऽयमस्येज्या पूर्ववन्मता । भूनेत्रसमनेत्राक्षिवर्णेरस्यांगपंचकम् ॥ ४७ ॥

ນີ້ແມ່ນມັນຕຣາ 14 ພະຍາງ; ວິທີບູຊາຂອງມັນຖືກເຫັນວ່າເຫມືອນທີ່ໄດ້ກ່າວໄວ້ກ່ອນ. ອົງປະກອບຊ່ວຍ 5 (aṅga) ຂອງມັນ ຄວນຈັດວາງຕາມພະຍາງ/ອັກສອນທີ່ມີລັກສະນະ «bhū», «netra», «sama», «netra», ແລະ «akṣi».

Verse 48

तारो हृद्भगवान् ङेंतः कार्तवीर्यार्जुनस्तथा । वर्मास्त्राग्निप्रियामंत्रः प्रोक्तो ह्यष्टादशार्णकः ॥ ४८ ॥

«ຕາຣາ», «ຫຣິດ-ພະຄະວານ», «ເງັນຕ», ແລະ «ກາຣຕະວີຣຍາອັຣຊຸນ»—ດັ່ງນີ້ແມ່ນມະນະຕຣາ «ວັຣມາສະຕຣ–ອັກນິປຣິຍາ» ອັນມີ 18 ພະຍາງ.

Verse 49

त्रिवेदसप्तयुग्माक्षिवर्णैः पंचांगकं मनोः । नमो भगवते श्रीति कार्तवीर्यार्जुनाय च ॥ ४९ ॥

ໂດຍໃຊ້ພະຍາງທີ່ຖືກຊີ້ໂດຍວີດາທັງສາມ ແລະ «ດວງຕາ» ເຈັດຄູ່ (ກຸ່ມອັກສອນພິເສດ) ພຶງປະກອບມະນະຕຣາຫ້າອົງ (pañcāṅga) ຂອງມະນຸ—«ນະໂມ ພະຄະວະເຕ ສຣີ»—ແລະນໍາໄປໃຊ້ກັບ ກາຣຕະວີຣຍາອັຣຊຸນ ດ້ວຍ.

Verse 50

सर्वदुष्टांतकायेति तपोबलपराक्रमः । परिपालितसप्तांते द्वीपाय सर्वरापदम् ॥ ५० ॥

ດ້ວຍພະລັງແຫ່ງຕະປະສະຍາ ທ່ານມີອານຸພາບກ້າຫານ ແລະຖືກຮູ້ຈັກວ່າ «ຜູ້ທໍາລາຍຄົນຊົ່ວທັງປວງ»। ເມື່ອປົກປ້ອງໂລກຈົນຄົບວົງຈອນເຈັດຍຸກ ທ່ານກາຍເປັນທີ່ພຶ່ງພາຂອງດວີປ ແລະສັດທັງຫມົດ.

Verse 51

जन्यचूडा मणांते ये महाशक्तिमते ततः । सहस्रदहनप्रांते वर्मास्त्रांतो महामनुः ॥ ५१ ॥

ຕໍ່ມາ ສໍາລັບຜູ້ມີອໍານາດຍິ່ງໃຫຍ່ ມີສູດຖ້ອຍຄໍາເລີ່ມດ້ວຍ «Janyacūḍā» ແລະສິ້ນສຸດດ້ວຍ «Maṇānta»; ແລະໃກ້ທ້າຍພາກ «Sahasradahana» ມີມະນະຕຣາໃຫຍ່ທີ່ລົງທ້າຍດ້ວຍ «Varmāstra».

Verse 52

त्रिषष्टिवर्णवान्प्रोक्तः स्मरमात्सर्वविघ्नहृत् । राजन्यक्रवर्ती च वीरः शूरस्तृतीयकः ॥ ५२ ॥

ທ່ານຖືກກ່າວວ່າມີ 63 ຫນ່ວຍພະຍາງ; ເພີງແຕ່ລະນຶກເຖິງທ່ານ ກໍກໍາຈັດອຸປະສັກທັງປວງໄດ້. ທ່ານຍັງເປັນຈັກກະວັດໃນຊົນຊັ້ນກະສັດ—ເປັນວີຣະບຸລຸດກ້າຫານ ລໍາດັບທີສາມ.

Verse 53

माहिष्मतीपतिः पश्चाञ्चतुर्थः समुदीरितः । रेवांबुपरितृप्तश्च काणो हस्तप्रबाधितः ॥ ५३ ॥

ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ອົງເຈົ້າແຫ່ງມາຫິສະມະຕີ ຖືກກ່າວເຖິງເປັນອົງທີສີ່. ພຣະອົງພໍໃຈດ້ວຍນ້ຳແຫ່ງເຣວາ (ນັມມະດາ) ແລະມີຕາຂ້າງດຽວ ມືຖືກຂັດຂວາງ/ພິການ.

Verse 54

दशास्येति च षड्भिः स्यात्पदैर्ङेतैः षडंगकम् । सिंच्यमानं युवतिभिः क्रीडंतं नर्मदाजले ॥ ५४ ॥

ຖ້ອຍຄຳທີ່ເລີ່ມດ້ວຍ «daśāsya-» ພຶງເຂົ້າໃຈວ່າເປັນຫົວໜ່ວຍ ṣaḍaṅga ມີ 6 ຄຳທີ່ຮູ້ຈັກ. ມັນພາບພຣະອົງຫຼິ້ນຢູ່ໃນນ້ຳນັມມະດາ ໃນຂະນະທີ່ສາວໜຸ່ມພາກັນສາດນ້ຳຢ່າງຫຼິ້ນໆ.

Verse 55

हस्तैर्जलौधं रुंधंतं ध्यायेन्मत्तं नृपोत्तमम् । एवं ध्यात्वायुतं मंत्रं पजेदन्यत्तु पूर्ववत् ॥ ५५ ॥

ພຶງພິຈາລະນາພຣະຣາຊາຜູ້ປະເສີດ ຜູ້ເມົາມົນດ້ວຍຄວາມປິຕິທິບພະ ແລະໃຊ້ມືກັ້ນກະແສນ້ຳຖ້ວມທີ່ພຸ້ງພານ. ເມື່ອພິຈາລະນາແລ້ວ ພຶງສວດຈະປະມັນຕຣາ 10,000 ເທື່ອ; ພິທີທີ່ເຫຼືອໃຫ້ເຮັດຕາມທີ່ກ່າວໄວ້ກ່ອນ.

Verse 56

पूर्वं तु प्रजपेल्लक्षं पूजायोगश्च पूर्ववत् । कार्तवीर्यार्जुनो नाम राजा बाहुसहस्रवान् ॥ ५६ ॥

ກ່ອນອື່ນ ພຶງຈະປະມັນຕຣາ 1 ລັກ (100,000) ເທື່ອ ແລະວິທີບູຊາກໍເຮັດຕາມທີ່ກ່າວໄວ້ກ່ອນ. ໃນເລື່ອງນີ້ ມີກະສັດນາມ ກາຣຕະວີຣຍະ ອັຣຈຸນ ຜູ້ມີແຂນພັນຂ້າງ.

Verse 57

तस्य संस्मरणादेव हृतं नष्टं च संवदेत् । लभ्यते मंत्रवर्योऽयं द्वात्रिंशद्वर्णसंयुतः ॥ ५७ ॥

ພຽງແຕ່ລະລຶກເຖິງມັນ ສິ່ງທີ່ຖືກລັກ ຫຼືສູນຫາຍ ກໍຖືກບອກໃຫ້ຮູ້/ຖືກເຜີຍແຈ້ງ. ມັນຕຣາອັນປະເສີດນີ້ໄດ້ຮັບ ແລະປະກອບດ້ວຍ 32 ພະຍາງ.

Verse 58

पादैः सर्वेण पंचांगं ध्यानपूजादि पूर्ववत् । कार्तवीर्याय शब्दांते विद्महे पदमुञ्चरेत् ॥ ५८ ॥

ດ້ວຍບາດທັງໝົດຂອງມົນຕຣາ ພຶງປະຕິບັດພິທີຫ້າປະການ—ສະມາທິ ບູຊາ ແລະອື່ນໆ—ຕາມທີ່ກ່າວໄວ້ກ່ອນ. ໃນທ້າຍສູດສໍາລັບ ກາຣຕະວີຣຍະ ພຶງເວົ້າ «ວິດມະເຫ» ແລ້ວຈຶ່ງປ່ອຍບາດຕໍ່ໄປ.

Verse 59

महावीर्याय वर्णांते धीमहीति पदं वदेत् । तन्नोऽर्जुनः प्रवर्णांते चोदयात्पदमीरयेत् ॥ ५९ ॥

ໃນທ້າຍຄໍາ «ມະຫາວີຣຍາຍ» ພຶງເວົ້າວ່າ «ທີມະຫິ». ແລ້ວໃນທ້າຍຄໍາ «ຕັນໂນ ອັຣຈຸນະຫ» ພຶງຂັບວ່າ «ໂຈດະຍາດ».

Verse 60

गायत्र्येषार्जुन स्योक्ता प्रयोगादौ जपेत्तु ताम् । अनुष्टुभं मनुं रात्रौ जपतां चौरसंचयाः ॥ ६० ॥

ໂອ ອັຣຈຸນະ, ກາຍະຕຣີນີ້ໄດ້ຖືກປະກາດແລ້ວ; ພຶງຈະປະສົມພະລິດທີ່ຕົ້ນພິທີ. ແຕ່ຜູ້ໃດສວດມະນຸອະນຸສະຕຸບ (Anuṣṭubh) ໃນຍາມຄ່ໍາ ຈະກໍ່ໃຫ້ເກີດການສະສົມບາບດັ່ງການລັກຂໂມຍ.

Verse 61

पलायंते गृहाद्दूरं तर्पणाद्ध्रवनादपि । अथो दीपविधिं वक्ष्ये कार्तवीर्यप्रियंकरम् ॥ ६१ ॥

ພວກມັນຫນີອອກໄປໄກຈາກເຮືອນ ຖືກຂັບໄລ່ແມ່ນແຕ່ໂດຍພິທີຕັຣປະນະ (tarpana) ແລະການຖວາຍບູຊາ. ບັດນີ້ ຂ້າພະເຈົ້າຈະກ່າວວິທີການຈັດດີບະ (ໂຄມບູຊາ) ອັນເປັນທີ່ພໍໃຈ ແລະເກີດປະໂຫຍດແກ່ ກາຣຕະວີຣຍະ.

Verse 62

वैशाखे श्रावणे मार्गे कार्तिकाश्विनपौषतः । माघफाल्गुनयोर्मासोर्दीपारंभं समाचरेत् ॥ ६२ ॥

ພຶງເລີ່ມພິທີຖວາຍໂຄມ (dīpārambha) ຢ່າງຖືກຕ້ອງ ໃນເດືອນ ໄວສາຂະ, ສຣາວະນະ, ມາຣຄະສີຣສະ, ກາຣຕິກະ, ອາສວິນະ, ເປົາສະ, ມາຄະ ແລະ ຟາລຄຸນະ.

Verse 63

तिथौ रिक्ताविहीनायां वारे शनिकुजौ विना । हस्तोत्तराश्विरौद्रेयपुष्यवैष्णववायुभे ॥ ६३ ॥

ຄວນເລືອກຕິຖິທີ່ບໍ່ແມ່ນ «ຣິກຕາ» (ວ່າງ/ອັບມົງຄົນ)។ ອີກທັງຄວນເລືອກວັນໃນອາທິດໂດຍຫຼີກວັນເສົາ ແລະ ວັນອັງຄານ; ແລະຄວນນິຍົມນັກສັດຕຣາ: ຫັດສະຕາ, ອຸດຕະຣາອັດສະວິນີ, ຣາວດຣະ, ປຸສຍະ, ໄວສະນະວະ, ແລະ ວາຍຸ-ພະ।

Verse 64

द्विदैवते च रोहिण्यां दीपारंभो हितावहः । चरमे च व्यतीपाते धृतौ वृद्धौ सुकर्मणि ॥ ६४ ॥

ເມື່ອນັກສັດຕຣາ ດວິໄດວະຕະ ແລະ ໂຣຫິນີ ປະກົດຄອບງຳ, ການເລີ່ມຈຸດປະທີບ (ຫຼືຕິດຕັ້ງດວງໄຟບູຊາ) ເປັນປະໂຫຍດ. ອີກທັງ ໃນຊ່ວງທ້າຍຂອງ ວະຕີປາຕະ ແລະໃນໂຢກະ ທຣິຕິ, ວຣິດທິ, ສຸກັມມະນ ກໍເປັນມົງຄົນ.

Verse 65

प्रीतौ हर्षं च सौभाग्ये शोभनायुष्मतोरपि । करणे विष्टिरहिते ग्रहणेऽर्द्धोदयादिषु ॥ ६५ ॥

ໃນເລື່ອງຂອງ «ປຣີຕິ» (ຄວາມຮັກແລະເມດຕາ) ຍ່ອມມີ «ຫັຣສະ» (ຄວາມຍິນດີ). ເພື່ອຄວາມຮຸ່ງເຮືອງແລະໂຊກດີ, ກາຣະນະ Saubhāgya, Śobhana, Āyuṣmān ກໍຖືກສັນລະເສີນ. ເມື່ອຈະເລີ່ມພິທີ, ຄວນເລືອກກາຣະນະທີ່ປາສຈາກ Viṣṭi (Bhadrā); ແລະຄວນຮັກສາຂໍ້ກຳນົດເກືອບກັບຄຣາສ (eclipse) ແລະໂອກາດພິເສດເຊັ່ນ Arddhodaya ແລະອື່ນໆ.

Verse 66

योगेषु रात्रौ पूर्वाह्णे दीपारंभः कृतः शुभः । कार्तिके शुक्लसप्तम्यां निशीथेऽतीव शोभनः ॥ ६६ ॥

ໃນໂຢກະອັນເປັນມົງຄົນ, ການເລີ່ມບູຊາປະທີບໃນຕອນກາງຄືນ ຫຼື ໃນຕອນເຊົ້າກ່ອນທ່ຽງ ຖືກນັບວ່າດີຍິ່ງ. ໃນເດືອນກາຣຕິກະ, ການເລີ່ມໃນຍາມທ່ຽງຄືນ ໃນຕິຖິ ສຸກລະ-ສັບຕະມີ ຂອງຂ້າງຂຶ້ນ ງາມສະຫງ່າ ແລະມີບຸນຍິ່ງນັກ.

Verse 67

यदि तत्र रवेर्वारः श्रवणं भं च दुर्लभम् । अत्यावश्यककार्येषु मासादीनां न शोधनम् ॥ ६७ ॥

ຖ້າໃນໂອກາດນັ້ນ ວັນອາທິດ (ຣະວິ-ວາຣະ) ແລະນັກສັດຕຣາ ສຣະວະນະ ຫາໄດ້ຍາກ, ສຳລັບວຽກທີ່ຈຳເປັນຢ່າງຍິ່ງ ບໍ່ຈຳເປັນຕ້ອງກວດຊຳລະແກ້ໄຂເດືອນ ແລະປັດໃຈປະຕິທິນອື່ນໆ.

Verse 68

आद्ये ह्युपोष्य नियतो ब्रह्मचारी सपीतकैः । प्रातः स्नात्वा शुद्धभूमौ लिप्तायां गोमयोदकैः ॥ ६८ ॥

ໃນວັນທຳອິດ ຜູ້ປະຕິບັດຄວນອົບພອດອາຫານຕາມວິໄນ ດຳລົງເປັນພຣະຫມະຈາຣີ ນຸ່ງຜ້າສີເຫຼືອງ; ຕອນເຊົ້າອາບນ້ຳ ແລ້ວຈັດພື້ນດິນໃຫ້ບໍລິສຸດ ໂດຍທາດ້ວຍຂີ້ງົວປົນນ້ຳ।

Verse 69

प्राणानायम्य संकल्प्य न्यासान्पूर्वोदितांश्चरेत् । षट्कोणं रचयेद्भूमौ रक्तचंदनतंडुलैः ॥ ६९ ॥

ເມື່ອຄວບຄຸມລົມຫາຍໃຈດ້ວຍປຣານາຍາມ ແລະຕັ້ງສັງກັລປະ (ຈິດຕັ້ງໃນພິທີ) ແລ້ວ, ຈົ່ງປະຕິບັດນຍາສະຕາມທີ່ໄດ້ກ່າວໄວ້ກ່ອນ; ຈາກນັ້ນໃຫ້ຂຽນຮູບຫົກມຸມ (ສັດໂກນ) ລົງໃນດິນ ໂດຍໃຊ້ເຂົ້າສານທີ່ຍ້ອມດ້ວຍຈັນທະນາແດງ।

Verse 70

अतः स्मरं समालिख्य षट्कोणेषु समालिखेत् । नवार्णैर्वेष्टयेत्तञ्च त्रिकोणं तद्बहिः पुनः ॥ ७० ॥

ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ໃຫ້ຂຽນພຣະສະມະຣະ (ກາມ) ກ່ອນ ແລ້ວຈາລຶກໄວ້ໃນຮູບຫົກມຸມນັ້ນ. ຈາກນັ້ນໃຫ້ລ້ອມຮອບດ້ວຍນະວາຣະນະມັນຕຣະ 9 ພະຍາງ ແລະຂຽນຮູບສາມຫຼ່ຽມຢູ່ພາຍນອກອີກຄັ້ງ।

Verse 71

एवं विलिखिते यन्त्रे निदध्याद्दीपभाजनम् । स्वर्णजं रजतोत्थं वा ताम्रजं तदभावतः ॥ ७१ ॥

ເມື່ອຂຽນຍັນຕຣະໄວ້ດັ່ງນີ້ແລ້ວ ໃຫ້ວາງພາຊະນະໂຄມໄຟໄວ້ເທິງນັ້ນ—ເຮັດດ້ວຍຄຳ ຫຼື ເງິນ; ຖ້າບໍ່ມີ ໃຫ້ໃຊ້ທອງແດງ।

Verse 72

कांस्यपात्रं मृण्मयं च कनिष्ठं लोहजं मृतौ । शांतये मुद्गचूर्णोत्थं संधौ गोधूमचूर्णजम् ॥ ७२ ॥

ພາຊະນະສຳລິດ (ທອງສຳລິດ) ແມ່ນດີທີ່ສຸດ; ພາຊະນະດິນເຜົາແມ່ນຕ່ຳກວ່າ; ແລະໃນເວລາມີມົນທິນຈາກຄວາມຕາຍ ກຳນົດໃຫ້ໃຊ້ພາຊະນະເຫຼັກ. ສຳລັບພິທີສັນຕິ (śānti) ໃຫ້ໃຊ້ຂອງທີ່ເຮັດຈາກແປ້ງຖົ່ວມຸງ; ແລະໃນເວລາສັນທິ (saṃdhi) ໃຫ້ໃຊ້ຂອງທີ່ເຮັດຈາກແປ້ງຂ້າວສາລີ।

Verse 73

आज्ये पलसहस्रे तु पात्रं शतपलं स्मृतम् । आज्येऽयुतपले पात्रं पलपंचशता स्मृतम् ॥ ७३ ॥

ສໍາລັບນ້ໍາມັນເນີຍ (ອາຊະຍະ) ຈໍານວນ 1,000 ປະລະ ພາຊະນະ (ພາດ) ທີ່ກໍານົດໄວ້ ເວົ້າວ່າ 100 ປະລະ. ສໍາລັບ 10,000 ປະລະ ພາຊະນະ ກໍານົດເປັນ 500 ປະລະ.

Verse 74

पंचसप्ततिसंख्ये तु पात्रं षष्टिपलं स्मृतम् । त्रिसाहस्री घृतपले शर्करापलभाजनम् ॥ ७४ ॥

ສໍາລັບຈໍານວນ 75 ພາຊະນະ ຖືກກໍານົດໄວ້ວ່າ 60 ປະລະ. ແລະສໍາລັບນ້ໍາມັນເນີຍ 3,000 ປະລະ ໃຫ້ນັບພາຊະນະຕາມມາດຕະຖານປະລະຂອງນ້ໍາຕານ (ພາຊະນະນ້ໍາຕານ).

Verse 75

द्विसाहख्त्र्यां द्विशतमितं च भाजनमिष्यते । शतेऽक्षिचरसंश्यातमेवमन्यत्र कल्पयेत् ॥ ७५ ॥

ສໍາລັບຈໍານວນ 2,000 ກໍານົດໃຫ້ພາຊະນະ 200. ສໍາລັບ 100 ໃຫ້ນັບເປັນ “ອັກສິ-ຈະຣະ”; ແລະໃນກໍລະນີອື່ນໆ ກໍໃຫ້ຄໍານວນຕາມແນວນີ້ເຊັ່ນກັນ.

Verse 76

नित्यदीपे वह्निपलं पात्रमाज्यं पलं स्मृतम् । एवं पात्रं प्रतिष्ठाप्य वर्तीः सूत्रोत्थिताः क्षिपेत् ॥ ७६ ॥

ສໍາລັບໂຄມໄຟຖາວອນ (ນິຕະຍະ-ດີປະ) ພາຊະນະໃຫ້ເປັນ 1 ປະລະ ແລະນ້ໍາມັນເນີຍກໍກໍານົດ 1 ປະລະ. ເມື່ອຕັ້ງພາຊະນະໃຫ້ຖືກທີ່ແລ້ວ ໃຫ້ໃສ່ໄສ້ຕະກຽງ (ວັດຕີ) ທີ່ເຮັດຈາກເສັ້ນດ້າຍ.

Verse 77

एका तिस्रोऽथवा पंचसप्ताद्या विषमा अपि । तिथिमानादासहस्रं तंतुसंख्या विनिर्मिता ॥ ७७ ॥

ຈະເປັນ 1 ຫຼື 3 ຫຼືຈໍານວນຄີກ ເຊັ່ນ 5 ຫຼື 7 ແລະອື່ນໆ ກໍຕາມ—ໂດຍອີງຕາມມາດຕະຖານຂອງຕິຖິ (ວັນຈັນທະ) ຈໍານວນເສັ້ນດ້າຍ (ຕັນຕຸ-ສັງຂະຍາ) ຖືກກໍານົດເປັນ 1,000 ແລະຕໍ່ໆໄປ.

Verse 78

गोघृतं प्रक्षिपेत्तत्र शुद्धवस्त्रविशोधितम् । सहस्रपलसंख्यादिदशांशं कार्यगौरवात् ॥ ७८ ॥

ຢູ່ທີ່ນັ້ນ ຄວນເພີ່ມນ້ຳມັນເນີຍຈາກງົວ (ghee) ທີ່ກັ່ນກອງຜ່ານຜ້າສະອາດໃຫ້ບໍລິສຸດ—ໃຫ້ເອົາປະມານ 1/10 ຕາມມາດຕາວັດເຊັ່ນ ພັນພະລະ ແລະອື່ນໆ ຕາມຄວາມໜັກແລະຄວາມສຳຄັນຂອງພິທີກຳ.

Verse 79

सुवर्णादिकृतां रम्यां शलाकां षोडशांगुलाम् । तदर्द्धां वा तदर्द्धां वा सूक्ष्माग्रां स्थूलमूलिकाम् ॥ ७९ ॥

ຄວນໃຊ້ສະລາກາ (ແທ່ງສອບ) ທີ່ງາມ ເຮັດດ້ວຍຄຳ ຫຼືວັດຖຸມີຄ່າອື່ນໆ ຍາວ 16 ອັງກຸນ—ຫຼືຄື່ງນັ້ນ (ຫຼືຄື່ງຂອງຄື່ງ)—ໃຫ້ປາຍລະອຽດແຫຼມ ແລະໂຄນໜາແນ່ນ.

Verse 80

विमुंचेद्दक्षिणे पात्रमध्ये चाग्रे कृताग्रिकाम् । पात्रदक्षिणदिग्देशे मुक्त्वां गुलचतुष्टयम् ॥ ८० ॥

ຄວນວາງເຄື່ອງບູຊາທີ່ມີປາຍເປັນຈຸກ ໄວ້ທາງທິດໃຕ້—ທັງໃນກາງພາຊະນະ ແລະທີ່ດ້ານໜ້າ. ແລ້ວເມື່ອວາງກ້ອນສີ່ກ້ອນໄວ້ທາງທິດໃຕ້ຂອງພາຊະນະ ພິທີກໍດຳເນີນຕາມຄວາມຄວນ.

Verse 81

अधोग्रां दक्षिणाधारां निखनेच्छुरिकां शुभाम् । दीपं प्रज्वालयेत्तत्र गणेशस्मृतिपूर्वकम् ॥ ८१ ॥

ຄວນຝັງມີດອັນເປັນມົງຄຸນ ໃຫ້ປາຍຊີ້ລົງ ແລະໃຫ້ດ້າມຫັນໄປທາງທິດໃຕ້. ແລ້ວຢູ່ທີ່ນັ້ນ ຫຼັງຈາກລະລຶກເຖິງພຣະຄະເນຊາກ່ອນ ຈຶ່ງຈຸດປະທີບໄຟ.

Verse 82

दीपात्पूर्वत्र दिग्भागे सर्वतोभद्रमंडले । तंडुलाष्टदले वापि विधिवत्स्थापयेद्धूटम् ॥ ८२ ॥

ທາງທິດຕາເວັນອອກຂອງປະທີບໄຟ ໃນສ່ວນທິດຕາເວັນອອກ ພາຍໃນມັນດະລາສະວະຣະໂຕພະດຣະ—ຫຼືເທິງຮູບດອກໄມ້ 8 ກີບ ທີ່ຈັດດ້ວຍເມັດເຂົ້າ—ຄວນວາງ dhūṭa ຕາມພິທີຢ່າງຖືກຕ້ອງ.

Verse 83

तत्रावाह्य नृपाधीशं पूजयेत्पूर्ववत्सुधीः । जलाक्षतान्समादाय दीपं संकल्पयेत्ततः ॥ ८३ ॥

ທີ່ນັ້ນ ຫຼັງຈາກອາວາຫະນາເຊີນ «ພຣະເຈົ້າແຫ່ງກະສັດທັງຫຼາຍ» ແລ້ວ ຜູ້ຮູ້ຄວນບູຊາພຣະອົງດັ່ງເກົ່າ. ຕໍ່ມາ ເອົາເຂົ້າສານຊຸບນ້ຳ (ອັກຊະຕະ) ແລ້ວຕັ້ງສັງກັລປະສຳລັບດວງໄຟ.

Verse 84

दीपसंकल्पमंत्रोऽयं कथ्यते द्वीषुभूमितः । प्रणवः पाशमाये च शिखा कार्ताक्षराणि च ॥ ८४ ॥

ມົນຕຣະສັງກັລປະສຳລັບດວງໄຟນີ້ ຖືກປະກາດວ່າ ຈັດວາງຕາມແບບໃນພື້ນດິນ ຕາມສອງທິດ. ມັນປະກອບດ້ວຍ ພຣະນະວະ (Oṁ), ພະຍາງ “pāśa” ແລະ “māyā”, ພ້ອມທັງ “śikhā” ແລະອັກສອນ “kārta”.

Verse 85

वीर्यार्जुनाय माहिष्मतीनाथाय सहस्र च । बाहवे इति वर्णांते सहस्रपदमुच्चरेत् ॥ ८५ ॥

ສຳລັບ ວີຣຍາຣຊຸນາ ຜູ້ເປັນເຈົ້າແຫ່ງມາຫິສະມະຕີ ຄວນເວົ້າຄຳວ່າ “sahasra” (ພັນ) ດ້ວຍ. ແລ້ວໃນທ້າຍຂອງພະຍາງ ຈົ່ງສວດສູດພັນພະດະ/ຖ້ອຍຄຳ ທີ່ລົງທ້າຍດ້ວຍ “bāhave”.

Verse 86

क्रतुदीक्षितहस्ताय दत्तात्रेयप्रियाय च । आत्रेयायानुसूयांते गर्भरत्नाय तत्परम् ॥ ८६ ॥

ແດ່ຜູ້ທີ່ມືໄດ້ຮັບດີກຊາເພື່ອກະທຳກຣະຕຸພິທີບູຊາ, ຜູ້ເປັນທີ່ຮັກຂອງດັດຕາເຕຣຍ; ແດ່ອາເຕຣຍ—ໂອ ອະນຸສູຍາ—ແລະແດ່ເພັດແຫ່ງຄັນ (ລູກໃນຄັນ) ນັ້ນ, ຂໍໃຫ້ຖວາຍນີ້ດ້ວຍພັກຕິອັນເຕັມປ່ຽມ.

Verse 87

नमो ग्रीवामकर्णेंदुस्थितौ पाश इमं ततः । दीपं गृहाण अमुकं रक्ष रक्ष पदं पुनः ॥ ८७ ॥

ນະໂມ! ໂອ ປາຊະ (ບ່ວງບ່ອງ/ບ່ວງຜູກ) ຜູ້ສະຖິດຢູ່ທີ່ຄໍ—ຜູ້ມີດວງຈັນປະດັບທີ່ຫູ—ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ຂໍຈົ່ງຮັບດວງໄຟນີ້ຈາກຜູ້ຊື່ອະມຸກ. ຂໍຈົ່ງປົກປ້ອງ, ປົກປ້ອງອີກຄັ້ງ ສະຖານ/ກ້າວນີ້.

Verse 88

दुष्टान्नाशययुग्मं स्यात्तथा पातय घातय । शत्रून् जहिद्वयं माया तारः स्वं बीजमात्मभूः ॥ ८८ ॥

ຄຳຄູ່ «ທຳລາຍຄົນຊົ່ວ» ເປັນຮູບມັນຕຣາ; ເຊັ່ນດຽວກັນ «ໃຫ້ຕົກລົງ» ແລະ «ຟັນລົງ»។ ສູດຄູ່ «ຂ້າສັດຕູ» ຖືກສອນ; «ມາຍາ», «ຕາຣາ», «ສະວະ», «ອາດມະພູ» ເປັນພະຍາງຄຳເມັດ (ບີຈະ) ດ້ວຍ।

Verse 89

वह्नीप्रिया अनेनाथ दीपवर्येण पश्चिमा । भिमुखेनामुकं रक्ष अमुकांते वरप्रद ॥ ८९ ॥

ໂອ ຜູ້ເປັນທີ່ຮັກຂອງໄຟ, ໂດຍຕະເກີຍງອັນປະເສີດນີ້—ຫັນໜ້າໄປທາງທິດຕາເວັນຕົກ—ຂໍໃຫ້ປົກປ້ອງ «ອະມຸກ». ໂອ ຜູ້ປະທານພອນ, ຂໍໃຫ້ «ອະມຸກາ» ສຳເລັດດັ່ງປາຖະໜາ।

Verse 90

मायाकाशद्वयं वामनेत्रचंद्रयुतं शिवा । वेदादिकामचामुंडाः स्वाहा तु पूसबिंदुकौ ॥ ९० ॥

«ສິວາ» ຖືກປະສົມກັບ «ມາຍາ–ອາກາສ» ສອງຊັ້ນ ແລະສຳພັນກັບດວງຈັນໃນຕາຊ້າຍ. ອຳນາດຊື່ «ເວດ», «ອາດິ», «ກາມ», «ຈາມຸນດາ» ຄວນພິຈາລະນາຕາມຕຳແໜ່ງຂອງຕົນ; ແລະ «ສະວາຫາ» ໃຫ້ວາງຄູ່ກັບບິນດຸສອງຂອງປູສັນ.

Verse 91

प्रणवोऽग्निप्रिया मंत्रो नेत्रबाणाधराक्षरः । दत्तात्रेयो मुनिर्मालामंत्रस्य परिकीर्तितः ॥ ९१ ॥

ສຳລັບມັນຕຣາພວງມາລາ (mālā-mantra), «ປຣະນະວະ» (Oṁ) ຖືກປະກາດເປັນມັນຕຣາ. «ອັກນິ-ປຣິຍາ» ເປັນພະລັງປົກຄອງຂອງມັນ; ພະຍາງຄື «ເນດຣະ», «ບານະ», «ອາທາຣະ»; ແລະມຸນີ «ດັດຕາເຕຣຍະ» ຖືກປະກາດເປັນຜູ້ເຫັນມັນຕຣາ.

Verse 92

छन्दोऽमितं कार्तवीर्युर्जुनो देवोऽखिलाप्तिकृत् । चामुंडया षडंगानि चरेत्षड्दीर्घयुक्तया ॥ ९२ ॥

ຉັນທະ (Chandas) ແຫ່ງເວດານັ້ນຫາຂອບເຂດບໍ່ໄດ້. «ກາຣຕະວີຣຍະ ອາຣຈຸນະ» ເປັນເທວະຜູ້ກະທຳໃຫ້ການບັນລຸທຸກຢ່າງສຳເລັດ. ພ້ອມກັບ «ຈາມຸນດາ» ຄວນຝຶກປະຕິບັດຫົກອົງປະກອບ (ṣaḍaṅga) ທີ່ປະກອບດ້ວຍຫົກຄວາມຍາວຂະຫຍາຍ.

Verse 93

ध्यात्वा देवं ततो मंत्रं पठित्वांते क्षिपेज्जजलम् । गोविंदाढ्यो हली सेंदुश्चामुंडाबीजमीरितम् ॥ ९३ ॥

ເມື່ອໄດ້ພິຈາລະນາພຣະເທວະແລ້ວ ຈຶ່ງສວດມັນຕຣາ; ເມື່ອຈົບແລ້ວ ໃຫ້ພອຍນ້ຳ. ມັນຕຣານີ້ມີນາມ «ໂກວິນດະ» ປະກອບ «ຮະລີ» ຮ່ວມກັບ «ອິນດຸ» ແລະມີພະຍາງບີຊະຂອງ «ຈາມຸນດາ».

Verse 94

ततो नवाक्षरं मंत्रं सहस्रं तत्पुरो जपेत् । तारोऽनंतो बिंदुयुक्तो मायास्वं वामनेत्रयुक् ॥ ९४ ॥

ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ໃຫ້ຈັບມັນຕຣາ 9 ພະຍາງ ຕາມລຳດັບອັນຖືກຕ້ອງ ໃຫ້ຄົບພັນເທື່ອ—ປະກອບຈາກປຣະນະວະ (ॐ) ຮ່ວມ «ອະນັນຕະ» ພ້ອມບິນດຸ ປະສົມ «ມາຍາ» ແລະມີເຄື່ອງໝາຍ “ຕາຊ້າຍ”.

Verse 95

कूर्माग्नी शांतिबिंद्वाढ्यौ वह्नि जायांकुशं ध्रुवम् । ऋषिः पूर्वोदितोनुष्टुप्छंदोऽन्यत्पूर्ववत्पुनः ॥ ९५ ॥

ສຳລັບມັນຕຣາ «ກູຣມາ-ອັກນິ», «ຊານຕິ-ບິນດຸ-ວາດຍ», «ວະຫນິ», «ຈາຍາ-ອັງກຸຊ», ແລະ «ທຣຸວະ»—ຣິສິ (ṛṣi) ເປັນຄົນດຽວກັນດັ່ງທີ່ກ່າວໄວ້ກ່ອນ; ສັນທະ (chandas) ແມ່ນ ອະນຸດສະຕຸບ; ແລະການກຳນົດພິທີອື່ນໆ ກໍເປັນດັ່ງເກົ່າອີກ.

Verse 96

सहस्रं मंत्रराजं च जपित्वा कवचं पठेत् । एवं दीपप्रदानस्य कर्ताप्नोत्यखिलेऽप्सितम् ॥ ९६ ॥

ເມື່ອຈັບ «ມັນຕຣາຣາຊາ» ຄົບພັນເທື່ອແລ້ວ ຈຶ່ງສວດ «ກະວະຈະ» ບົດຄຸ້ມຄອງ. ດັ່ງນີ້ ຜູ້ປະກອບການຖວາຍປະທີບ (ຖວາຍໂຄມໄຟ) ຈະໄດ້ຮັບຜົນທີ່ປາດຖະໜາທັງປວງ.

Verse 97

दीपप्रबोधकाले तु वर्जयेदशुभां गिरम् । विप्रस्य दर्शनं तत्र शुभदं परिकीर्तितम् ॥ ९७ ॥

ໃນເວລາຈຸດໂຄມໄຟ ຈົ່ງຫຼີກເວັ້ນຖ້ອຍຄຳອັນອັບມົງຄົນ. ໃນຂະນະນັ້ນ ການໄດ້ເຫັນພຣາຫມະນະ (brāhmaṇa) ຖືກກ່າວວ່າເປັນມົງຄົນ ແລະນຳພາຄວາມດີງາມ.

Verse 98

शूद्राणां प्रध्यमं प्रोक्तं म्लेच्छस्य वधबन्धनम् । आख्वोत्वोर्दर्शनं दुष्टं गवाश्वस्य सुखावहम् ॥ ९८ ॥

ສໍາລັບຊູດຣາ ການລົງໂທດທີ່ເປັນຫຼັກແມ່ນການຕີ; ສໍາລັບມເລັດຈະ ແມ່ນການປະຫານ ຫຼື ຈັບຂັງ. ການເຫັນອູດແລະມ້າເປັນລາງບໍ່ດີ; ແຕ່ການເຫັນງົວແລະມ້າ ກ່າວວ່ານໍາມາຄວາມສຸກສະບາຍ.

Verse 99

दीपज्वाला समा सिद्ध्यै वक्रा निशविधायिनी । शब्दा भयदा कर्तुरुज्ज्वला सुखदा मता ॥ ९९ ॥

ໄຟຕະກຽງທີ່ເທົ່າກັນ ແລະ ນິ່ງສະຫງົບ ນໍາໄປສູ່ຄວາມສໍາເລັດ. ໄຟທີ່ໂຄ້ງ ຫຼື ສັ່ນໄຫວ ເປັນລາງເຖິງເຄາະຮ້າຍ. ໄຟທີ່ມີສຽງປະທຸ ນໍາຄວາມຢ້ານໃຫ້ຜູ້ປະກອບ; ແຕ່ໄຟທີ່ສະຫວ່າງຈ້າ ຖືກນັບວ່າໃຫ້ຄວາມສຸກ.

Verse 100

कृष्णा शत्रुभयोत्पत्त्ये वमंती पशुनाशिनी । कृते दीपे यदा पात्रं भग्नं दृश्यते दैवतः ॥ १०० ॥

ລາງມືດດໍາອັນບໍ່ດີ ຊີ້ວ່າຄວາມຢ້ານຈາກສັດຕູຈະເກີດຂຶ້ນ. ການອາເມັນເປັນລາງເຖິງການສູນເສຍຝູງງົວ. ເຊັ່ນດຽວກັນ ເມື່ອຈຸດຕະກຽງແລ້ວ ຖ້າເຫັນພາຊະນະຂອງມັນແຕກໂດຍຊະຕາ ກໍຖືກນັບເປັນລາງ.

Verse 101

पक्षादर्वाक्तदा गच्छेद्यजमानो यमालयम् । वर्त्यतरं यदा कुर्यात्कार्यं सिद्ध्येद्विलंबतः ॥ १०१ ॥

ຖ້າປະກອບພິທີກ່ອນວັນໃນປັກຂະທີ່ຄວນ ຜູ້ບູຊາ (ຍະຊະມານ) ຈະໄປສູ່ທີ່ຢູ່ຂອງພະຍະມະ. ແຕ່ຖ້າເຮັດໃນເວລາທີ່ຊ້າກວ່າແຕ່ເໝາະສົມ ການງານທີ່ປາດຖະນາຈະສໍາເລັດ ແມ່ນແຕ່ຊ້າໄປ.

Verse 102

नेत्रहीनो भवेत्कर्ता तस्मिन्दीपांतरे कृते । अशुचिस्पर्शने व्याधिर्दीपनाशे तु चौरभीः ॥ १०२ ॥

ຖ້າຈຸດຕະກຽງອື່ນຈາກຕະກຽງພິທີນັ້ນ ຜູ້ປະກອບຖືກກ່າວວ່າຈະເສຍສາຍຕາ. ຖ້າຜູ້ບໍ່ບໍລິສຸດແຕະຕ້ອງ ຈະເກີດໂລກ; ແລະຖ້າຕະກຽງດັບ ຫຼື ຖືກທໍາລາຍ ຈະເປັນລາງເຖິງອັນຕະລາຍຈາກໂຈນ.

Verse 103

श्वमार्जाराखुसंस्पर्शे भवेद्भूपतितो भयम् । पात्रारंभे वसुपलैः कृतो दीपोऽखिलेष्टदः ॥ १०३ ॥

ຖ້າຫມາ ແມວ ຫຼື ໜູ ໄປແຕະຕ້ອງການຈັດພິທີ ຈະເກີດຄວາມຢ້ານກົວຕໍ່ພຣະຣາຊະພິພາກ (ການບໍ່ໂປດ). ແຕ່ໂຄມໄຟທີ່ຈັດໄວ້ແຕ່ເລີ່ມພິທີ ໂດຍໃຊ້ນ້ຳມັນເນີຍງົວ (ກີ) ຈະປະທານຜົນປາດຖະໜາທັງປວງ।

Verse 104

तस्माद्दीपः प्रयत्नेन रक्षणीयोंऽतरायतः । आसमाप्तेः प्रकुर्वीत ब्रह्मचर्यं च भूशयः ॥ १०४ ॥

ດັ່ງນັ້ນ ໂຄມໄຟຄວນຖືກປົກປ້ອງດ້ວຍຄວາມພາກພຽນ ບໍ່ໃຫ້ມີອຸປະສັກ. ຈົນກວ່າການຖືພິທີຈະສຳເລັດ ຄວນປະພຶດພຣະຫມະຈັນ (brahmacarya) ແລະນອນຢູ່ພື້ນດິນ।

Verse 105

स्त्रीशूद्रपतितादीनां संभाषामपि वर्जयेत् । जपेत्सहस्रं प्रत्येकं मंत्रराजं नवाक्षरम् ॥ १०५ ॥

ຄວນຫຼີກເວັ້ນແມ່ນແຕ່ການສົນທະນາກັບແມ່ຍິງ ຊູດຣະ ຜູ້ຕົກຕ່ຳ ແລະອື່ນໆ. ແລະສຳລັບແຕ່ລະການປະຕິບັດ ຄວນສວດຈັບ “ມັນຕຣະຣາຊາ” ນະວະອັກສອນ (ເກົ້າພະຍາງ) ຄົບພັນຄັ້ງ।

Verse 106

स्तोत्रपाठं प्रतिदिनं निशीथिन्यां विशेषतः । एकपादेन दीपाग्रे स्थित्वा यो मंत्रनायकम् ॥ १०६ ॥

ຜູ້ໃດອ່ານສະໂຕຕຣະທຸກມື້ ໂດຍພິເສດໃນຍາມທ່ຽງຄືນ ແລະຢືນດ້ວຍຂາຂ້າງດຽວຢູ່ໜ້າໂຄມໄຟ ເພື່ອນະມັດສະການພຣະເຈົ້າ ຜູ້ເປັນຈອມນາຍແຫ່ງມັນຕຣະທັງປວງ।

Verse 107

सहस्रं प्रजपेद्वात्रौ सोऽभीष्टं क्षिप्रमाप्नुयात् । समाप्य शोभनदिने संभोज्य द्विजसत्तमान् ॥ १०७ ॥

ໃຫ້ລາວສວດຈັບຕອນກາງຄືນຄົບພັນຄັ້ງ; ລາວຈະໄດ້ຮັບຜົນທີ່ປາດຖະໜາໂດຍໄວ. ເມື່ອສຳເລັດພິທີແລ້ວ ໃນວັນມົງຄຸນ ຄວນເລີ້ຍງອາຫານແກ່ດວິຊະສັດຕະມະ—ພຣາຫມະນຜູ້ດີເລີດ।

Verse 108

कुंभोदकेन कर्तारमभिषिंचन्मनुं जपेत् । कर्ता तु दक्षिणां दद्यात्पुष्कलां तोषहेतवे ॥ १०८ ॥

ໃຊ້ນ້ຳຈາກຄຸມພະ (ໝໍ້ພິທີ) ພອຍພອຍລົງໃສ່ຜູ້ປະກອບພິທີ ແລ້ວຄວນສວດມັນຕຣາອັນສັກສິດ. ຈາກນັ້ນ ຜູ້ອຸປະຖຳຍັດຍະຄວນຖວາຍທັກສິນາຢ່າງອຸດົມ ເພື່ອໃຫ້ພິທີສົມບູນແລະເກີດຄວາມພໍໃຈ.

Verse 109

गुरौ तुष्टे ददातीष्टं कृतवीर्यसुतो नृपः । गुर्वाज्ञया स्वयं कुर्याद्यदि वा कारयेद्गुरुः ॥ १०९ ॥

ເມື່ອຄູບາອາຈານ (ກຸຣຸ) ພໍໃຈ ກະສັດ—ບຸດແຫ່ງກຣິຕະວີຣຍະ—ຈະປະທານສິ່ງທີ່ປາດຖະໜາ. ຕາມຄຳສັ່ງຂອງກຸຣຸ ລາວຄວນເຮັດເອງ ຫຼືກຸຣຸຈະໃຫ້ເຮັດຜ່ານລາວກໍໄດ້.

Verse 110

दत्त्वा धनादिकं तस्मै दीपदानाय नारद । गुर्वाज्ञामन्तरा कुर्याद्यो दीपं स्वेष्टसिद्धये ॥ ११० ॥

ໂອ ນາຣະດະ, ຫຼັງຈາກຖວາຍຊັບສິນແລະສິ່ງຈຳເປັນໃຫ້ເຂົາ ເພື່ອການຖວາຍປະທີບ, ຜູ້ໃດຈຸດປະທີບເພື່ອໃຫ້ຄວາມປາດຖະໜາຂອງຕົນສຳເລັດ ໂດຍບໍ່ມີອະນຸຍາດຈາກກຸຣຸ ຜູ້ນັ້ນກະທຳບໍ່ຖືກທຳນອງ.

Verse 111

सिद्धिर्न जायते तस्य हानिरेव पदे पदे । उत्तमं गोघृतं प्रोक्तं मध्यमं महषीभवम् ॥ १११ ॥

ສຳລັບຄົນແບບນັ້ນ ຄວາມສຳເລັດບໍ່ເກີດຂຶ້ນ; ທຸກກ້າວມີແຕ່ຄວາມເສຍຫາຍ. ດັ່ງນັ້ນ ກີ (ghee) ຈາກນົມງົວຖືກກ່າວວ່າດີທີ່ສຸດ, ແລະກີຈາກນົມຄວາຍຖືກກ່າວວ່າຢູ່ລະດັບກາງ.

Verse 112

तिलतैलं तु तादृक् स्यात्कनीयोऽजादिजं घृतम् । आस्यरोगे सुगंधेन दद्यात्तैलेन दीपकम् ॥ ११२ ॥

ນ້ຳມັນງາກໍໃຫ້ໃຊ້ໃນທຳນອງດຽວກັນ; ຖ້າເປັນມາດຕະການອ່ອນກວ່າ ອາດໃຊ້ກີທີ່ເຮັດຈາກນົມແບ້. ໃນໂລກປາກ ຄວນໃຫ້ນ້ຳມັນຢາທີ່ປຸງໃຫ້ຫອມດ້ວຍເຄື່ອງຫອມ ໂດຍໃຊ້ເປັນການປະຍຸກຕ໌ແບບປະທີບນ້ຳມັນເພື່ອການບຳບັດ.

Verse 113

सिद्ध्वार्थसंभवेनाथ द्विषतां नाशनाय च । सहस्रेण पलैर्दीपे विहिते च न दृश्यते ॥ ११३ ॥

ໂອ ພຣະເຈົ້າ! ແມ່ນແຕ່ໄດ້ຈັດຕຽມດວງໄຟຕາມພິທີ ດ້ວຍນ້ຳມັນ/ກີ ໜຶ່ງພັນປະລາ ກໍບໍ່ປາກົດແສງ—ແມ່ນຕັ້ງໃຈໃຫ້ສຳເລັດຈຸດປະສົງ ແລະທຳລາຍອຳນາດສັດຕູກໍຕາມ।

Verse 114

कार्यसिद्धस्तदा कुर्यात्र्रिवारं दीपजं विधिम् । तदा सुदुर्लभमपि कार्य्यं सिद्ध्व्येन्न संशयः ॥ ११४ ॥

ເມື່ອການງານສຳເລັດແລ້ວ ຄວນປະກອບພິທີທີ່ເກີດຈາກດວງໄຟນັ້ນ 3 ເທື່ອ। ເມື່ອນັ້ນ ແມ່ນແຕ່ເປົ້າໝາຍທີ່ຫາຍາກຫຼາຍກໍຈະສຳເລັດ—ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສ।

Verse 115

दीपप्रियः कार्तवीर्यो मार्तंडो नतिवल्लभः । स्तुतिप्रोयो महाविष्णुर्गणेश स्तपर्णप्रियः ॥ ११५ ॥

ພຣະອົງເປັນຜູ້ຮັກດວງໄຟ (ການບູຊາແສງ), ເປັນກາຣຕະວີຣະ, ເປັນມາຣຕັນຑະ (ພຣະອາທິດ), ເປັນທີ່ຮັກຂອງຜູ້ນ້ອມກາຍກົ້ມກະບົດ, ເປັນຜູ້ປິຕິໃນບົດສັນລະເສີນ, ເປັນມະຫາວິດສະນຸ, ເປັນຄະເນຊະ, ແລະເປັນຜູ້ຊອບການບູຊາດ້ວຍໃບອັນສັກສິດ।

Verse 116

दुर्गार्चनप्रिया नूनमभिषेकप्रियः शिवः । तस्मात्तेषां प्रतोषाय विदध्यात्तत्तदादरात् ॥ ११६ ॥

ແນ່ນອນ ທ່ານເທວີດຸຣຄາພໍໃຈໃນການບູຊາ, ແລະພຣະຊິວະພໍໃຈໃນອະພິເສກ (ພິທີອາບນ້ຳສັກສິດ). ດັ່ງນັ້ນ ເພື່ອໃຫ້ພຣະອົງເຫຼົ່ານັ້ນປິຕິ ຄວນປະກອບການນັ້ນໆ ດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບຢ່າງຍິ່ງ।

Verse 117

इति श्रीबृहन्नारदीयपुराणे पूर्वभागे बृहदुपाख्याने तृतीयपादे कार्तवीर्यमाहात्म्यमन्त्रदीपकथनं नाम षट्सप्ततितमोऽध्यायः ॥ ७६ ॥

ດັ່ງນີ້ ໃນພຣະຄຳພີອັນຄວນເຄົາລົບ «ບຣິຫັນນາຣະດີຍະປຸຣານະ» ພາກຕົ້ນ (ປູຣວະ-ພາກ), ໃນອຸປາຄະຍານໃຫຍ່, ໃນປາດທີສາມ—ບົດທີ 76 ຊື່ “ການກ່າວເຖິງມັນຕຣະ ແລະມະຫິມາຂອງກາຣຕະວີຣະ ດັ່ງດວງໄຟສ່ອງສະຫວ່າງ” ຈົບລົງແລ້ວ।