Adhyaya 50: Mind-Born Progeny, Svayambhuva Manu’s Lineage, and Brahmā’s Ordinance to Duḥsaha (Alakṣmī’s Retinue)

Verse 1

पञ्चाशोऽध्यायः— ५० मārkaṇḍeya उवाच ततोऽभिध्यायतस्तस्य जज्ञिरे मानसīः प्रजाः । तच्छरीरसमुत्पन्नैः कार्यैस्तैः कारणैः सह ॥

ມາຣະກັນເດຍະກ່າວວ່າ: ແລ້ວເມື່ອພຣະອົງພິຈາລະນາຢູ່ ສັດທີ່ເກີດຈາກໃຈກໍເກີດຂຶ້ນ. ພ້ອມກັນນັ້ນ ໜ້າທີ່ ແລະເຫດປັດໃຈຂອງພວກມັນກໍເກີດຂຶ້ນ ໂດຍມີຕົ້ນກໍາເນີດຈາກພຣະວິກາຍຂອງພຣະອົງເອງ.

Verse 2

क्षेत्रज्ञाः समवर्तन्त गात्रेभ्यस्तस्य धीमतः । ते सर्वे समवर्तन्त ये मया प्रगुदाहृताः ॥

ຈາກອະວະຍະວະຂອງຜູ້ມີປັນຍານັ້ນ ໄດ້ເກີດຂຶ້ນມາບັນດາ ກເສດຣະຊະຍະ (ຜູ້ຮູ້ແຫ່ງສະໜາມ)। ທັງໝົດນັ້ນເກີດຂຶ້ນ—ແມ່ນຜູ້ທີ່ຂ້ອຍໄດ້ກ່າວໄວ້ກ່ອນແລ້ວ।

Verse 3

देवाद्याः स्थावरान्ताश्च त्रैगुण्यविषयाः स्मृताः । एवंभूतानि सृष्टानि स्थावराणि चराणि च ॥

ແຕ່ບັນດາເທວະດາເຖິງສັດທີ່ຢູ່ນິ່ງບໍ່ເຄື່ອນ ທັງໝົດຖືກກ່າວວ່າຢູ່ໃນຂອບເຂດຂອງຄຸນະສາມ (guṇa)។ ດັ່ງນັ້ນສັດທັງຫຼາຍຈຶ່ງຖືກສ້າງ—ທັງຢູ່ນິ່ງແລະເຄື່ອນໄຫວ।

Verse 4

यदास्य ताः प्रजाः सर्वा न व्यवर्धन्त धीमतः । अथान्यान्मानसān् पुत्रān् सदृशān् आत्मनोऽसृजत् ॥

ເມື່ອສັດທັງຫຼາຍຂອງຜູ້ມີປັນຍານັ້ນບໍ່ເພີ່ມພູນຂຶ້ນ ເຂົາຈຶ່ງສ້າງບຸດອື່ນໆທີ່ເກີດຈາກໃຈ ມີລັກສະນະຄ້າຍຕົນເອງ।

Verse 5

भृगुं पुलस्त्यं पुलहं क्रतुमङ्गिरसं तथा । मरीचिं दक्षमत्रिं च वसिष्ठञ्चैव मानसम् ॥

ເຂົາໄດ້ສ້າງເປັນບຸດທີ່ເກີດຈາກໃຈ: ພຣຶກຸ (Bhṛgu), ປຸລັດສະຕະຍະ (Pulastya), ປຸລະຫະ (Pulaha), ກຣະຕຸ (Kratu), ແລະ ອັງຄິຣະສ (Aṅgiras); ພ້ອມທັງ ມາຣີຈິ (Marīci), ດັກສະ (Dakṣa), ອະຕຣິ (Atri), ແລະ ວະສິດຖະ (Vasiṣṭha).

Verse 6

नव ब्रह्माण इत्येते पुराणे निश्चयंगताः । ततोऽसृजत् पुनर्ब्रह्मा रुद्रं क्रोधात्मसम्भवम् ॥

ເຫຼົ່ານີ້ຖືກສະຖາປະນາໃນປຸຣານະວ່າເປັນ ‘ພຣະພຣະຫມາ 9 ອົງ’ (ຜູ້ກໍ່ກຳເນີດດັ້ງເດີມ 9 ອົງ)। ຫຼັງຈາກນັ້ນ ພຣະພຣະຫມາໄດ້ສ້າງ ຣຸດຣະ (Rudra) ອີກຄັ້ງ ຜູ້ເກີດຈາກແກ່ນສານແຫ່ງຄວາມໂກດ।

Verse 7

सङ्कल्पञ्चैव धर्मञ्च पूर्वेषामपि पूर्वजम् । सनन्दनादयो ये च पूर्वं सृष्टाः स्वयम्भुवा ॥

ພຣະພຣະຫມາ ໄດ້ບັງເກີດ Saṅkalpa ແລະ Dharma—ເປັນບັນພະບຸລຸດ ແມ່ນແຕ່ຂອງບັນພະບຸລຸດເກົ່າແກ່; ແລະຍັງບັງເກີດ Sanandana ແລະອື່ນໆ ຜູ້ທີ່ Svayambhū (ຜູ້ເກີດດ້ວຍຕົນເອງ) ໄດ້ສ້າງໄວ້ກ່ອນໜ້ານັ້ນ।

Verse 8

न ते लोकेषु सज्जन्तो निरपेक्षाः समाहिताः । सर्वे तेऽनागतज्ञानाः वीतरागा विमत्सराः ॥

ພວກເຂົາບໍ່ຕິດພັນກັບໂລກທັງຫຼາຍ; ເປັນຜູ້ອິດສະຫຼະ (ບໍ່ຄາດຫວັງ) ແລະສະຫງົບ. ທຸກຄົນຮູ້ສິ່ງທີ່ຈະມາ, ປາສຈາກຕັນຫາ ແລະບໍ່ມີຄວາມອິດສາ।

Verse 9

तेष्वेवं निरपेक्षेषु लोकसृष्टौ महात्मनः । ब्रह्मणोऽभून्महाक्रोधस्तत्रोत्पन्नोर्’कसन्निभः ॥

ເມື່ອພວກເຂົາຍັງຄົງເຉື່ອນເຉື່ອຍຕໍ່ການສ້າງໂລກທັງຫຼາຍ, ພຣະພຣະຫມາຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່ຖືກຄວາມໂກດອັນແຮງກ້າຄອບງຳ; ຈາກຄວາມໂກດນັ້ນ ໄດ້ເກີດຜູ້ໜຶ່ງສະຫວ່າງໄສດັ່ງດວງອາທິດ।

Verse 10

अर्धनारीनरवपुः पुरुषोऽतिशरीरवान् । विभजात्मानमित्युक्त्वा स तदान्तर्दधे ततः ॥

ບຸກຄົນຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່ ຜູ້ມີກາຍເປັນຄຶ່ງຍິງ ແລະຄຶ່ງຊາຍ ໄດ້ກ່າວວ່າ “ຈົ່ງແບ່ງຕົນເອງ” ແລ້ວກໍຫາຍໄປຈາກທີ່ນັ້ນ।

Verse 11

स चोक्तो वै पृथक् स्त्रीत्वं पुरुषत्वं तथाऽकरोत् । बिभेद पुरुषत्वञ्च दशधा चैकधा तु सः ॥

ເມື່ອໄດ້ຮັບຄຳສັ່ງນັ້ນ ລາວໄດ້ແຍກຄວາມເປັນຍິງ ແລະຄວາມເປັນຊາຍອອກຈາກກັນ. ຕໍ່ມາ ລາວແບ່ງທາດຊາຍເປັນສິບສ່ວນ, ແຕ່ໃນອີກລັກສະນະໜຶ່ງຍັງຄົງເປັນອົງດຽວ।

Verse 12

सौम्यासौम्यैस्तथा शान्तैः पुंस्त्वं स्त्रीत्वञ्च स प्रभुः । बिभेद बहुधा देवः पुरुषैरसितैः सितैः ॥

ພຣະເຈົ້ານັ້ນໄດ້ແຜ່ຂະຫຍາຍຄວາມເປັນຊາຍແລະຄວາມເປັນຍິງໃຫ້ເປັນຫຼາຍປະເພດ—ອ່ອນໂຍນ ແລະ ດຸຮ້າຍ ພ້ອມທັງສະຫງົບ—ແລະສ້າງຜູ້ມີຜິວຄໍາແລະຜິວຂາວ.

Verse 13

ततो ब्रह्मात्मसम्भूतं पूर्वं स्वायम्भुवं प्रभुः । आत्मनः सदृशं कृत्वा प्रजापालो मनुं द्विज ॥

ຕໍ່ມາ ພຣະເຈົ້າໄດ້ບັງເກີດ ສະວາຍັມພູວະ ມະນຸ (Svāyambhuva Manu) ຜູ້ເກີດຈາກຕົນເອງຂອງພຣະພຣະຫມາ ແລະເຮັດໃຫ້ທ່ານຄ້າຍພຣະອົງ—ມະນຸ ຜູ້ປົກປ້ອງແລະເຈົ້າແຫ່ງສັດທັງປວງ, ໂອ ຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງ.

Verse 14

शतरूपाञ्च तां नारीं तपोनिर्धूतकल्मषाम् । स्वायम्भुवो मनुर्देवः पत्नीत्वे जगृहे विभुः ॥

ແລະ ສະວາຍັມພູວະ ມະນຸ ຜູ້ມີລິດອຳນາດ ໄດ້ຮັບນາງ ສະຕະຣູປາ (Śatarūpā) ຜູ້ທີ່ມົນທິນໄດ້ຖືກເຜົາຜານໂດຍຕະປະສະ ເປັນພັນລະຍາ.

Verse 15

तस्माच्च पुरुषात् पुत्रौ शतरूपा व्यजायत । प्रियव्रतोत्तानपादौ प्रख्यातावात्मकर्मभिः ॥

ຈາກບຸກຄົນນັ້ນ ສະຕະຣູປາ ໄດ້ປະສູດບຸດສອງຄົນ—ປຣິຍະວຣະຕະ (Priyavrata) ແລະ ອຸຕຕານະປາດະ (Uttānapāda)—ທັງສອງລືຊື່ດ້ວຍກິດຈະກຳຂອງຕົນ.

Verse 16

कन्ये द्वे च तथा ऋद्धिं प्रसूतिं च ततः पिता । ददौ प्रसूतिं दक्षाय तथा ऋद्धिं रुचेः पुरा ॥

ແລະຍັງມີທິດາສອງຄົນອີກ ຄື ຣິດທິ (Ṛddhi) ແລະ ປຣະສູຕິ (Prasūti)។ ຕໍ່ມາ ບິດາໄດ້ມອບ ປຣະສູຕິ ໃຫ້ແກ່ ດັກຊະ (Dakṣa) ແລະໃນກ່ອນນັ້ນໄດ້ມອບ ຣິດທິ ໃຫ້ແກ່ ຣຸຈິ (Ruci)។

Verse 17

प्रजापतिः स जग्राह तयोर्यज्ञः सदक्षिणः । पुत्रो जज्ञे महाभाग ! दम्पतीमिथुनं ततः ॥

ພຣະປຣາຊາປະຕິໄດ້ຮັບນາງເປັນພຣະມະເຫສີ; ຈາກຄູ່ນັ້ນໄດ້ເກີດບຸດຊື່ ຍັດຍະ (Yajña) ພ້ອມດ້ວຍຄູ່ຄອງ ດັກຊິນາ (Dakṣiṇā) ເປັນຄູ່ສົມຣົດ.

Verse 18

यज्ञस्य दक्षिणायान्तु पुत्रा द्वादश जज्ञिरे । यामा इति समाख्याता देवाḥ स्वायम्भुवोऽन्तरे ॥

ຈາກ ຍັດຍະ (Yajña) ແລະ ດັກຊິນາ (Dakṣiṇā) ໄດ້ເກີດບຸດ 12 ອົງ ເອີ້ນວ່າ ຢາມະ (Yāmas); ພວກເຂົາເປັນເທວະໃນມັນວັນຕະຣະ ສະວາຍັມພູວະ (Svāyambhuva).

Verse 19

तस्य पुत्रास्तु यज्ञस्य दक्षिणायां सभास्वराः । प्रसूत्याञ्च तथा दक्षश्चतस्रो विंशतिस्तथा ॥

ບຸດທັງຫຼາຍຂອງ ຍັດຍະ ທີ່ເກີດຈາກ ດັກຊິນາ ນັ້ນ ສ່ອງສະຫວ່າງໃນທີ່ປະຊຸມ. ແລະດັ່ງດຽວກັນ ດັກຊະ (Dakṣa) ໄດ້ໃຫ້ກຳເນີດລູກຫຼານໃນ ປຣະສູຕິ (Prasūti) ຈຳນວນ 24.

Verse 20

ससर्ज कन्यास्तासाञ्च सम्यङ्नामानि मे शृणु । श्रद्धा लक्ष्मीर्धृतिस्तुष्टिः पुष्टिर्मेधा क्रिया तथा ॥

ທ່ານໄດ້ສ້າງບຸດສາວ; ຈົ່ງຟັງຈາກຂ້ອຍເຖິງນາມອັນຖືກຕ້ອງຂອງນາງເຫຼົ່ານັ້ນ: ສຣັດທາ (Śraddhā), ລັກຊະມີ (Lakṣmī), ທຣິຕິ (Dhṛti), ຕຸສຕິ (Tuṣṭi), ປຸສຕິ (Puṣṭi), ເມທາ (Medhā), ແລະ ກຣິຍາ (Kriyā).

Verse 21

बुद्धिर्लज्जा वपुः शान्तिः सिद्धिः कीर्तिस्त्रयोदशी । पत्नीर्थे प्रतिजग्राह धर्मो दाक्षायणीः प्रभुः ॥

ພ້ອມດ້ວຍ ພຸດທິ (Buddhi), ລັດຈາ (Lajjā), ວະປຸຫ໌ (Vapuḥ), ຊານຕິ (Śānti), ສິດທິ (Siddhi), ແລະ ກີຣຕິ (Kīrti)—ລວມເປັນ 13. ພຣະທັມມະ (Dharma) ຜູ້ເປັນເຈົ້າ ໄດ້ຮັບບຸດສາວຂອງ ດັກຊະ ເປັນພຣະມະເຫສີ.

Verse 22

ताभ्यः शिष्टा यवीयस्य एकादश सुलोचनाः । ख्यातिः सत्यथा सम्भूतिः स्मृतिः प्रीतिस्तथा क्षमा ॥

ອ່ອນກວ່າພວກນັ້ນ ຍັງເຫຼືອບຸດສາວຜູ້ມີດວງຕາງາມ 11 ນາງ: ຄະຍາຕິ, ສັດຍາ, ສັມພູຕິ, ສະມຣິຕິ, ປຣີຕິ ແລະ ກະສະມາ.

Verse 23

सन्ततिश्चानसूया च ऊर्जा स्वाहा स्वधा तथा । भृगुर्भवो मरीचिश्च तथा चैवाङ्गिरा मुनिः ॥

ແລະຍັງມີ ສັນຕະຕິ, ອະນະສູຍາ, ອູຣຊາ, ສວາຫາ ແລະ ສວະທາ. (ສາມີຂອງນາງໆ ແມ່ນ) ພຣຶກຄຸ, ພະວະ (ພຣະສິວະ), ມະຣີຈິ ແລະ ລະສີ ອັງຄິຣັສ.

Verse 24

पुलस्त्यः पुलहश्चैव क्रतुश्च ऋषयस्तथा । वसिष्ठोऽत्रिस्तथा वह्निः पितरश्च यथाक्रमम् ॥

(ອີກດ້ວຍ) ປຸລັສຕະຍະ, ປຸລະຫະ, ແລະ ກຣະຕຸ—ບັນດາລະສີເຫຼົ່ານັ້ນ; ແລະ ວະສິດຖະ, ອະຕຣິ, ພ້ອມທັງ ວະຫນິ (ອັກນິ) ແລະ ພິຕຣຶ—ແຕ່ລະອົງຕາມລຳດັບ (ເປັນສາມີ).

Verse 25

ख्यात्याद्या जगृहुः कन्या मुनयो मुनिसत्तमाः । श्रद्धा कामं श्रीश्च दर्पं नियमं धृतिरात्मजम् ॥

ເລີ່ມຈາກ ຄະຍາຕິ ແລະ ອື່ນໆ ບັນດາລະສີຜູ້ປະເສີດໄດ້ຮັບບຸດສາວເຫຼົ່ານັ້ນເປັນພັນລະຍາ. ຈາກ ສຣັດທາ ເກີດ ກາມະ; ຈາກ ສຣີ ເກີດ ດັຣປະ; ຈາກ ທຣິຕິ ເກີດ ນິຍະມະ.

Verse 26

सन्तोषञ्च तथा तुष्टिर्लोभं पुष्टिरजायत । मेधा श्रुतं क्रिया दण्डं नयं विनयमेव च ॥

ແລະ ຕຸດຖິ ໄດ້ໃຫ້ກຳເນີດ ສັນໂຕສະ; ປຸດຖິ ໃຫ້ກຳເນີດ ໂລພະ. ເມທາ ໃຫ້ກຳເນີດ ສຣຸຕະ; ກຣິຍາ ໃຫ້ກຳເນີດ ດັນດະ, ນະຍະ ແລະ ວິນະຍະ ດ້ວຍ.

Verse 27

बोधं बुद्धिस्तथा लज्जा विनयं वपुरात्मजम् । व्यवसायं प्रजज्ञे वै क्षेमं शान्तिरसूयत ॥

ພຸດທິ (Buddhi) ໃຫ້ກໍເກີດ ໂບທະ (Bodha) ຄືຄວາມຕື່ນຮູ້; ລັດຊາ (Lajjā) ໃຫ້ກໍເກີດ ວິນະຍະ (Vinaya) ບຸດຂອງ ວະປຸ (Vapu); ແລະ ຊານຕິ (Śānti) ໃຫ້ກໍເກີດ ກເຊມະ (Kṣema) ແລະ ວະຍະວະສາຍະ (Vyavasāya) ຄືຄວາມພາກພຽນອັນໝັ້ນຄົງ।

Verse 28

सुखं सिद्धिर्यशः कीर्तिरित्येते धर्मयोनयः । कामादतिमुदं हर्षं धर्मपौत्रमसूयत ॥

ສຸຂະ (Sukha), ສິດທິ (Siddhi), ຢະສະ (Yaśas) ແລະ ກີຣຕິ (Kīrti)—ທັງໝົດນີ້ເກີດຈາກ ທັມມະ (Dharma). ຈາກ ກາມະ (Kāma) ເກີດ ອະຕິມຸດະ (Atimuda) ແລະ ຫັດສະ (Harṣa), ຜູ້ເປັນຫຼານຕາມສາຍຂອງ ທັມມະ.

Verse 29

हिंसा भार्या त्वधर्मस्य तस्यां जज्ञे तथानृतम् । कन्या च निरृतिस्तस्यां सुतौ द्वौ नरकं भयम् ॥

ຫິງສາ (Hiṃsā: ຄວາມຮຸນແຮງ) ເປັນພັນລະຍາຂອງ ອະທັມມະ (Adharma: ອະທຳ). ຈາກນາງເກີດ ອະນຣິຕະ (Anṛta: ຄຳມຸສາ). ແລະມີທິດາ ນິຣຣິຕິ (Nirṛti: ວິບັດ/ຄວາມພິນາດ) ເກີດຈາກນາງ; ຈາກ ນິຣຣິຕິ ເກີດບຸດສອງ—ນະຣະກະ (Naraka: ນະລົກ) ແລະ ພະຍະ (Bhaya: ຄວາມຢ້ານ).

Verse 30

माया च वेदना चैव मिथुनं द्वयमेतयोः । तयोरजज्ञेऽथ वै माया मृत्युं भूतापहारिणम् ॥

ມາຍາ (Māyā: ມາຍາ/ຄວາມຫຼອກລວງ) ແລະ ເວທະນາ (Vedanā: ຄວາມເຈັບປວດ/ຄວາມຮູ້ສຶກ) ເປັນຄູ່ກັນ. ຈາກທັງສອງ ເກີດ ມາຍາ (ເກີດຊ້ຳເປັນລູກ) ແລະຕໍ່ມາ ເກີດ ມຣິຕະຍຸ (Mṛtyu: ຄວາມຕາຍ) ຜູ້ພາຊີວິດສັດມີຊີວິດໄປ.

Verse 31

वेदनात्मसुतञ्चापि दुःखं जज्ञेऽथ रौरवात् । मृत्योर्व्याधि-जराशोक-तृष्णा-क्रोधाश्च जज्ञिरे ॥

ຈາກສາຍລູກຫຼານຂອງ ເວທະນາ (Vedanā) ເກີດ ທຸກຂະ (Duḥkha: ຄວາມທຸກ) ຈາກ ເຣາຣະວະ (Raurava). ແລະຈາກ ມຣິຕະຍຸ (Mṛtyu) ເກີດ ວະຍາທິ (Vyādhi: ໂລກໄພ), ຊະຣາ (Jarā: ຄວາມແກ່), ໂສກະ (Śoka: ຄວາມໂສກ), ຕຣິສນາ (Tṛṣṇā: ຄວາມຫິວໂຫຍ/ຄວາມຢາກ), ແລະ ກໂຣທະ (Krodha: ຄວາມໂກດ).

Verse 33

दुःखोद्भवाः स्मृता ह्येते सर्वे वाधर्मलक्षणाः । नैषां भार्यास्ति पुत्रो वा सर्वे ते ह्यूर्ध्वरेतसः ॥ निरृतिश्च तथा चान्या मृत्योर्भार्याभवन्मुने । अलक्ष्मीर्नाम तस्याञ्च मृत्योः पुत्राश्चतुर्दश ॥

ທັງໝົດນີ້ຖືກຈື່ຈຳວ່າ ເກີດຈາກຄວາມທຸກທ້ອນ ແລະທັງໝົດມີເຄື່ອງໝາຍແຫ່ງອະທັມມະ. ພວກເຂົາບໍ່ມີເມຍ ແລະບໍ່ມີລູກຊາຍ; ທັງໝົດເປັນ ūrdhvaretas (ບໍ່ສືບພັນຕາມທາງປົກກະຕິ). ແລະ ນິຣຣິຕິ (Nirṛti) ກໍໄດ້ເປັນເມຍອີກຜູ້ໜຶ່ງຂອງມະຣະນະ (Death), ໂອ ນັກບຳເນັດ; ໃນນາງໄດ້ເກີດລູກສາວຊື່ ອະລັກສະມີ (Alakṣmī), ແລະມະຣະນະມີລູກຊາຍ 14 ຄົນ (ຕາມສາຍນັ້ນ).

Verse 34

अलक्ष्मीपुत्रका ह्येते मृत्योरा देशकारिणः । विनाशकालेषु नरान् भजन्त्येते शृणुष्व तान् ॥

ເຫຼົ່ານີ້ແທ້ໆແມ່ນລູກຊາຍຂອງ ອະລັກສະມີ (Alakṣmī) ຜູ້ປະຕິບັດຕາມຄຳສັ່ງຂອງມະຣະນະ (Death). ໃນຍາມແຫ່ງຄວາມພິນາດ ພວກເຂົາຈະເກາະຕິດກັບມະນຸດ—ຈົ່ງຟັງພວກເຂົາ (ຕາມທີ່ຂ້ອຍຈະພັນລະນາ).

Verse 35

इन्द्रियेषु दशस्वेते तथा मनसि च स्थिताः । स्वे स्वे नरं स्त्रियं वापि विषये योजयन्ति हि ॥

ພວກເຂົາຕັ້ງຢູ່ໃນອິນທຣີຍະທັງສິບ ແລະໃນໃຈດ້ວຍ, ແຕ່ລະຜູ້ຢູ່ໃນທີ່ຂອງຕົນ; ພວກເຂົາຈຶ່ງຜູກມັດຊາຍຫຼືຍິງໃຫ້ເຂົ້າກັບອາຣົມວັດຖຸຂອງຕົນໆ.

Verse 36

अथेन्द्रियाणि चाक्रम्य रागक्रोधादिभिर्नरान् । योजयन्ति यथा हानिं यान्त्यधर्मादिभिर्द्विज ॥

ແລ້ວຕໍ່ມາ ເມື່ອຄອບງຳອິນທຣີຍະໄດ້ ພວກເຂົາຈະຜູກມັດມະນຸດດ້ວຍຣາຄະ (ຕັນຫາ/ກາມ), ໂກຣະທະ (ຄວາມໂກດ) ແລະອື່ນໆ ໃຫ້ໄປສູ່ຄວາມພິນາດ—ເຂົ້າສູ່ອະທັມມະ ແລະໂທດພິບັດທີ່ເກີດຕາມ, ໂອ ຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງ (dvija).

Verse 37

अहङ्कारगतश्चान्यस्तथान्यो बुद्धिसंस्थितः । विनाशाय नराः स्त्रीणां यतन्ते महोसंश्रिताः ॥

ຜູ້ໜຶ່ງໃນພວກເຂົາສະຖິດຢູ່ໃນ ອະຫັງກາຣະ (ahaṅkāra) ຄືອັດຕາ-ຄວາມຖືຕົນ; ອີກຜູ້ໜຶ່ງຕັ້ງຢູ່ໃນ ພຸດທິ (buddhi) ຄືປັນຍາວິນິດໄຈ. ດັ່ງນັ້ນ ໂດຍອາໄສມະຫາໂມຫະ (ຄວາມຫຼົງໃຫຍ່/ອຳນາດຄອບງຳ) ມະນຸດຈຶ່ງພາກພຽນໄປສູ່ການທຳລາຍຜູ້ຍິງ (ແລະລະບຽບສັງຄົມ).

Verse 38

तथैवान्यो गृहे पुंसां दुःसहो नाम विश्रुतः । क्षुत्क्षामोऽधोमुखो नग्रश्चीरी काकसमस्वनः ॥

ເຊັ່ນດຽວກັນ ໃນເຮືອນຂອງມະນຸດທັງຫຼາຍ ມີອີກຜູ້ໜຶ່ງທີ່ມີຊື່ສຽງວ່າ ດຸຫະສະຫະ (Duḥsaha)। ຖືກຄວາມຫິວໂຫຍທຳລາຍ ໜ້າກົ້ມລົງ ໂປ່ເປືອຍ ນຸ່ງຜ້າຂາດຮຸ່ງ ແລະມີສຽງຄ້າຍນົກກາ ກໍປາກົດຕົວຂຶ້ນ।

Verse 39

स सर्वान् खादितुं सृष्टो ब्रह्मणा तमसो निधिः । दंष्ट्राकरालमत्यर्थं विवृतास्यं सुभैरवम् ॥

ລາວຖືກພຣະພຣະຫມາ (Brahmā) ສ້າງຂຶ້ນເພື່ອກິນກືນທຸກສິ່ງ—ເປັນຄັງແຫ່ງຄວາມມືດ (tamas) ຢ່າງແທ້ຈິງ. ນ່າຢ້ານກົວດ້ວຍເຂົາຟັນອັນດຸຮ້າຍ, ອ້າປາກກວ້າງ, ແລະນ່າສະພຶງສະພັນຢ່າງຫຼາຍ।

Verse 40

तमत्तुकाममाहेदं ब्रह्मा लोकपितामहः । सर्वब्रह्ममयः शुद्धः कारणं जगतोऽव्ययः ॥

ຕໍ່ຜູ້ນັ້ນຜູ້ກະຫາຍຈະກິນກືນ ພຣະພຣະຫມາ—ປູ່ໃຫຍ່ແຫ່ງໂລກທັງປວງ—ໄດ້ກ່າວ. ພຣະອົງຜູ້ບໍລິສຸດ ເປັນພຣະພຣະຫມັນ (Brahman) ໃນທຸກປະການ ແລະເປັນເຫດອັນອະມະຕະ ບໍ່ເສື່ອມສະລາຍ ຂອງຈັກກະວານ।

Verse 41

ब्रह्मोवाच नात्तव्यन्ते जगदिदं जहि कोपं शमं व्रज । त्यजैनान्तामसीं वृत्तिमपास्य रजसः कलाम् ॥

ພຣະພຣະຫມາກ່າວວ່າ: “ໂລກນີ້ບໍ່ຄວນຖືກກິນກືນ. ຈົ່ງລະຄວາມໂກດ ແລະໄປສູ່ຄວາມສະຫງົບ. ຈົ່ງລະການກະທຳແບບຕະມັດ (tamas) ນີ້ ໂດຍວາງເຖິງແມ່ນສ່ວນທີ່ເປັນຣາຈັດ (rājasa) ກໍຕາມ.”

Verse 42

दुःसह उवाच क्षुत्क्षामोऽस्मि जगन्नाथ ! पिपासुश्चापि दुर्बलः । कथं तृप्तिमियान्नाथ ! भवेयं बलवान् कथम् । कश्चाश्रयो ममाख्याहि वर्तेयं यत्र निर्वृतः ॥

ດຸຫະສະຫະກ່າວວ່າ: “ຂ້າພະອົງຜອມແຫ້ງເນື່ອງຈາກຄວາມຫິວໂຫຍ ໂອ ພຣະເຈົ້າແຫ່ງໂລກ, ແລະກະຫາຍນ້ຳດ້ວຍ ທັງອ່ອນແຮງ. ຂ້າພະອົງຈະໄດ້ຄວາມອີ່ມໃຈແນວໃດ ໂອ ພຣະເຈົ້າ? ຂ້າພະອົງຈະແຂງແຮງແນວໃດ? ຂໍຈົ່ງບອກ: ທີ່ພຶ່ງຂອງຂ້າພະອົງແມ່ນຫຍັງ, ທີ່ໃດຂ້າພະອົງຈຶ່ງຈະຢູ່ໄດ້ຢ່າງສະບາຍ?”

Verse 43

ब्रह्मोवाच तवाश्रयो गृहं पुंसां जनश्चाधार्मिको बलम् । पुष्टिं नित्यक्रियाहान्या भवान् वत्स ! गमिष्यति ॥

ພຣະພຣະຫມາ ກ່າວວ່າ: «ທີ່ພຶ່ງພາຂອງເຈົ້າຄືເຮືອນຂອງມະນຸດ, ແລະຄົນອະທຳແມ່ນພະລັງຂອງເຈົ້າ. ໂດຍການລະເລີຍພິທີປະຈຳວັນ, ໂອ້ຜູ້ເປັນທີ່ຮັກ, ເຈົ້າຈະໄດ້ຮັບອາຫານຫຼ້ຽງຊີວິດ ແລະກຳລັງ»។

Verse 44

वृथास्फोटाश्च ते वस्त्रमाहारञ्च ददामि ते । क्षतं कीटावपन्नञ्च तथा श्वबिरवेक्षितम् ॥

«ຂ້ອຍໃຫ້ເຈົ້າເປັນເຄື່ອງນຸ່ງຫົ່ມແຕ່ຜ້າຂາດຂີ້ຮ້າຍ; ແລະເປັນອາຫານ: ສິ່ງທີ່ເສຍຫາຍ, ມີແມງໄມ້ຕິດ, ແລະສິ່ງທີ່ຖືກຫມາກັບກາກະດູກເບິ່ງແລ້ວ»។

Verse 45

भग्नभाण्डागतं तद्वन्मुखवातोपशामितम् । उच्छिष्टापाक्वमास्विन्नमवलीढमसंस्कृतम् ॥

«ອາຫານທີ່ມາຈາກພາຊະນະທີ່ແຕກ; ແລະອາຫານທີ່ເຢັນລົງໂດຍລົມຫາຍໃຈຈາກປາກ; ອາຫານທີ່ເຫຼືອ, ສຸກບໍ່ຄົບ, ຖືກເຫື່ອ, ຖືກເລຍ, ແລະບໍ່ໄດ້ຊຳລະ/ບໍ່ໄດ້ປະພິທີສັກສິດ—ນີ້ແມ່ນຂອງເຈົ້າ»។

Verse 46

भग्नासनस्थितैर्भुक्तमासन्नागतमेव च । विदिङ्मुखं सन्ध्ययोश्च नृत्यवाद्यस्वनाकुलम् ॥

«ອາຫານທີ່ກິນໃນຂະນະນັ່ງເທິງບ່ອນນັ່ງທີ່ແຕກ, ແລະອາຫານທີ່ນຳມາໃກ້ຢ່າງບໍ່ເປັນລະບຽບ/ບໍ່ສະອາດ; ການກິນໂດຍຫັນໜ້າໄປທິດທາງບໍ່ຖືກຕ້ອງ ແລະໃນເວລາສົນທະຍາ; ແລະການກິນທ່າມກາງຄວາມອື້ອອງຂອງການຟ້ອນ, ເຄື່ອງດົນຕີ, ແລະສຽງອື້ອອງ—ນີ້ແມ່ນເງື່ອນໄຂຂອງເຈົ້າ»។

Verse 47

उदक्योपहतं भुक्तमुदक्या दृष्टमेव च । यच्चोपघातवत् किञ्चिद् भक्ष्यं पेयमथापि वा ॥

«ອາຫານທີ່ຖືກເປື້ອນໂດຍ ອຸດັກຍາ (ແມ່ຍິງຢູ່ໃນພາວະບໍ່ບໍລິສຸດຕາມປະເພນີເນື່ອງຈາກປະຈຳເດືອນ), ແລະອາຫານທີ່ພຽງແຕ່ຖືກອຸດັກຍາເຫັນ; ແລະສິ່ງໃດໆກໍຕາມ ທີ່ກິນໄດ້ຫຼືດື່ມໄດ້ ທີ່ເກືອບກຽວກັບ “ໂທດ/ຄວາມບົກພ່ອງ”—ນັ້ນກໍເປັນຂອງເຈົ້າ»។

Verse 48

एतानि तव पुष्ट्यर्थमन्यच्चापि ददामि ते । अश्रद्धया हुतं दत्तमस्नातैर्यदवज्ञया ॥

«ສິ່ງເຫຼົ່ານີ້ ຂ້າພະເຈົ້າມອບໃຫ້ເຈົ້າເພື່ອເປັນອາຫານ; ແລະຂ້າພະເຈົ້າຍັງຈະມອບເພີ່ມອີກ: ສິ່ງໃດທີ່ຖວາຍໃນໄຟ ຫຼືໃຫ້ທານໂດຍບໍ່ມີສັດທາ; ແລະສິ່ງໃດທີ່ຖວາຍໂດຍຜູ້ບໍ່ໄດ້ອາບນ້ຳ ດ້ວຍໃຈດູໝິ່ນ»។

Verse 49

यन्नाम्बुपूर्वकं क्षिप्तमनर्थोकृतमेव च । त्यक्तुमाविष्कृतं यत् तु दत्तं चैवातिविस्मयात् ॥

«ແລະສິ່ງໃດທີ່ຖິ້ມລົງໄປໂດຍບໍ່ໄດ້ຖວາຍນ້ຳກ່ອນ, ສິ່ງໃດທີ່ເຮັດໄປຢ່າງໄຮ້ປະໂຫຍດແລະບໍ່ມີເປົ້າໝາຍ; ສິ່ງໃດທີ່ສະແດງອອກເພື່ອຈະຖິ້ມທິ້ງເທົ່ານັ້ນ; ແລະສິ່ງໃດທີ່ໃຫ້ດ້ວຍຄວາມຕົກໃຈຫຼາຍ ຫຼືດ້ວຍຄວາມຫຸນຫັນເກີນຄວນ—(ທັງໝົດນັ້ນຂ້າພະເຈົ້າກໍມອບໃຫ້ເຈົ້າ)»।

Verse 50

दुष्टं क्रुद्धार्तदत्तञ्च यक्ष तद्भागि तत्फलम् । यच्च पौनर्भवः किञ्चित् करोत्यमुष्मिकं क्रमम् ॥

«ສິ່ງໃດທີ່ຊົ່ວ, ສິ່ງໃດທີ່ໃຫ້ດ້ວຍຄວາມໂກດ ຫຼືໃນຄວາມທຸກທ້ອນ—ໂອ ຢັກສະ, ເຈົ້າຮັບສ່ວນໜຶ່ງໃນຜົນຂອງມັນ. ແລະສິ່ງໃດທີ່ ‘ປອນຣະພະວະ’ (paunarbhava) ເຮັດເປັນພິທີເພື່ອມຸ່ງໄປສູ່ໂລກອື່ນ—(ສິ່ງນັ້ນກໍຕົກເຖິງເຈົ້າ)»។

Verse 51

यच्च पौनर्भवा योषित् तद्यक्ष ! तव तृप्तये । कन्याशुल्कोपधानाय समुपास्ते धनक्रियाः ॥

«ແລະພິທີທັງຫຼາຍທີ່ແມ່ຍິງ ‘ປອນຣະພະວາ’ (paunarbhavā) ປະພຶດຕິໂດຍອີງໃສ່ຊັບສິນ ເພື່ອຄ່າແຕ່ງງານ ຫຼືເພື່ອເປັນຫຼັກປະກັນ/ຄໍ້ຄ້ຳທາງການເງິນ—ໂອ ຢັກສະ, ນັ້ນເປັນເພື່ອຄວາມພໍໃຈຂອງເຈົ້າ»។

Verse 52

तथैव यक्ष ! पुष्ट्यर्थमसच्छास्त्रक्रियाश्च याः । यच्चार्थनिर्वृतं किञ्चिदधीताṃ यन्न सत्यतः ॥

«ເຊັ່ນດຽວກັນ, ໂອ ຢັກສະ, ພິທີທັງຫຼາຍທີ່ອີງໃສ່ຄຳສອນອັນບໍ່ຖືກຕ້ອງ/ບໍ່ໝັ້ນຄົງ ເຮັດເພື່ອ (ການຫຼ້ຽງດູ) ຂອງເຈົ້າ; ແລະການສຶກສາໃດໆທີ່ເຮັດຂຶ້ນເພື່ອຄວາມພໍໃຈໃນຊັບສິນ ບໍ່ແມ່ນເພື່ອຄວາມຈິງ—(ນັ້ນກໍເປັນຂອງເຈົ້າ)»។

Verse 53

ततः सर्वं तव कालांश्च ददामि तव सिद्धये । गुर्विण्यभिगमे सन्ध्यानित्यकार्यव्यतिक्रमे ॥

ດັ່ງນັ້ນ ຂ້າພະເຈົ້າຈຶ່ງມອບທຸກສິ່ງນັ້ນໃຫ້ແກ່ເຈົ້າ—ແມ່ນແຕ່ສ່ວນໜຶ່ງຂອງເວລາກໍດ້ວຍ—ເພື່ອໃຫ້ເຈົ້າສຳເລັດ: ໃນການເຂົ້າໃກ້ແມ່ຍິງຖືພາ ແລະໃນການລະເມີດພິທີສັນທະຍາ (sandhyā) ແລະໜ້າທີ່ປະຈຳວັນອັນຈຳເປັນ।

Verse 54

असच्छास्त्रक्रियालापदूषितेषु च दुःसह । तवाभिभवसामर्थ्यं भविष्यति सदा नृषु ॥

ໃນບັນດາຜູ້ຄົນທີ່ຖືກເສື່ອມໂຊມໂດຍຄຳສອນອັນຜິດ—ໂດຍພິທີຂອງເຂົາແລະຄຳເວົ້າຂອງເຂົາ—ໂອ ຜູ້ທົນຍາກ, ພະລັງອຳນາດຂອງເຈົ້າໃນການກົດຂີ່ຈະມີໄຊເຫນືອມະນຸດຢູ່ເສມອ।

Verse 55

पङ्क्तिभेदे वृथापाके पाकभेदे तथा क्रिया । नित्यञ्च गेहकलहे भविता वसतिस्तव ॥

ໃນການທຳລາຍລຳດັບການກິນທີ່ຖືກຕ້ອງ, ໃນການປຸງອາຫານຢ່າງໄຮ້ປະໂຫຍດ, ແລະໃນຄວາມບໍ່ເປັນລະບຽບຂອງການປຸງອາຫານແລະການປະກອບພິທີ—ພ້ອມທັງການທະເລາະວິວາດໃນເຮືອນຢ່າງຕໍ່ເນື່ອງ—ທີ່ນັ້ນຈະເປັນທີ່ພັກອາໄສຂອງເຈົ້າ।

Verse 56

अपोष्यमाणे च तथा भृत्ये गोवाहनादिके । असन्ध्याभ्युक्षितागारे काले त्वत्तो भयं नृणाम् ॥

ເຊັ່ນດຽວກັນ, ເມື່ອຄົນຮັບໃຊ້, ງົວ, ພາຫະນະຂີ່ ແລະອື່ນໆ ບໍ່ໄດ້ຮັບການດູແລຢ່າງຖືກຕ້ອງ; ເມື່ອເຮືອນບໍ່ໄດ້ຖືກຊຳລະ/ພອຍນ້ຳຊຳລະໃນເວລາສັນທະຍາອັນຄວນ—ໃນເວລາເຊັ່ນນັ້ນ ຄວາມຢ້ານກົວຂອງຜູ້ຄົນຈະເກີດຂຶ້ນຈາກເຈົ້າ।

Verse 57

नक्षत्रग्रहपीडासु त्रिविधोत्पातदर्शने । अशान्तिकपरान् यक्ष ! नरानभिभविष्यसि ॥

ໃນຄວາມທຸກທ້ອນທີ່ເກີດຈາກດາວແລະດາວເຄາະ, ແລະເມື່ອເຫັນນິມິດສາມປະເພດ, ໂອ ຢັກສະ, ເຈົ້າຈະກົດຂີ່ຜູ້ຄົນເຫຼົ່ານັ້ນຜູ້ມຸ່ງຫມັ້ນທີ່ຈະບໍ່ປະກອບພິທີສັນຕິ (śānti) ເພື່ອລະງັບເຄາະຮ້າຍ।

Verse 58

वृथोपवासिनो मर्त्या द्यूतस्त्रीषु सदा रताः । त्वद्भाषणोपकर्तारो वैडालव्रतिकाश्च ये ॥

«ຜູ້ຊາຍທີ່ອົບອົດອາຫານໂດຍບໍ່ເກີດຜົນ ຜູ້ທີ່ຕິດພະນັນແລະຜູ້ຍິງເປັນນິດ ຜູ້ປະຈົບປະເຈີນດ້ວຍຄໍາຍໍ້ຍໍ ແລະຜູ້ປະພຶດ “ວຣະຕະແມວ” (ພິທີຈອມປອມ)—ການປະພຶດນັ້ນນ່າຕໍານິ»។

Verse 59

अब्रह्मचारिणाधीतमिज्या चाविदुषा कृता । तपोवने ग्राम्यभुजां तथैवानिर्वजितात्मनाम् ॥

«ຄວາມຮູ້ທີ່ໄດ້ມາໂດຍຜູ້ບໍ່ຮັກສາພຣະຫມະຈັນ/ຄວາມສໍາລວມ, ຍັດຍະທີ່ກະທໍາໂດຍຜູ້ອະວິຊາ, ແລະການຢູ່ປ່າເພື່ອຕະປະສະຍາຂອງຜູ້ທີ່ຍັງກິນອາຫານແບບຊາວບ້ານ (ອາຫານຟຸ່ມເຟືອຍ); ທັງຜູ້ທີ່ຈິດບໍ່ບໍລິສຸດ—(ລ້ວນບົກພ່ອງ)»។

Verse 60

ब्राह्मणक्षत्रियविशां शूद्राणां च स्वकर्मतः । परिच्युतानां या चेष्टा परलोकार्थमीप्सताम् ॥

«ແລະຄວາມພະຍາຍາມໃດໆທີ່ຖືກກະທໍາໂດຍ ພຣາຫມະນະ, ກະສັດຕຣິຍະ, ໄວສະຍະ, ແລະ ຊູດຣະ ຜູ້ຫຼຸດພົ້ນຈາກໜ້າທີ່ຕາມທໍາຂອງຕົນ ແຕ່ຍັງປາຖະໜາເປົ້າໝາຍແຫ່ງໂລກໜ້າ—(ຄວາມພະຍາຍາມນັ້ນຜິດທາງ)»។

Verse 61

तस्याश्च यत्फलं सर्वं तत्ते यक्ष भविष्यति । अन्यच्च ते प्रयच्छामि पुष्ट्यर्थं सन्निबोध तत् ॥

«ຜົນທັງໝົດຂອງການປະພຶດນັ້ນ (ທີ່ຜິດທາງ) ຈະເປັນຂອງເຈົ້າ, ໂອ ຢັກສະ. ແລະຂ້ອຍຈະໃຫ້ອີກສິ່ງໜຶ່ງແກ່ເຈົ້າເພື່ອເປັນອາຫານຫຼືກໍາລັງ—ຈົ່ງຟັງເຖີດ»។

Verse 62

भवतो वैश्वदेवान्ते नामोच्चारणपूर्वकम् । एतत्तवेति दास्यन्ति भवतो बलिमूर्जितम् ॥

«ເມື່ອພິທີ ໄວສະວະເທວະ ສິ້ນສຸດ ຫຼັງຈາກເອີ້ນນາມຂອງເຈົ້າກ່ອນ ພວກເຂົາຈະຖວາຍບາລິອັນເພີ່ມພະລັງ ໂດຍກ່າວວ່າ ‘ນີ້ແມ່ນຂອງເຈົ້າ’»។

Verse 63

यः संस्कृताशी विधिवच्छुचिरन्तस्तथा बहिः । अलोलुपो जितस्त्रीकस्तद्गेहमपवर्जय ॥

ຈົ່ງຫຼີກເວັ້ນເຮືອນນັ້ນ ທີ່ຊາຍຄົນໜຶ່ງກິນອາຫານທີ່ຖືກຊໍາລະແລະອຸທິດຕາມພິທີ ສະອາດທັງໃນແລະນອກ ບໍ່ໂລບ ແລະຊະນະຄວາມຕິດກາມຕໍ່ແມ່ຍິງແລ້ວ।

Verse 64

पूज्यन्ते हव्यकव्याभ्यां देवताः पितरस्तथा । यामयोऽतिथयश्चापि तद्गेहं यक्ष वर्जय ॥

ໂອ ຢັກສະ, ຈົ່ງຫຼີກເວັ້ນເຮືອນນັ້ນ ທີ່ບູຊາເທວະດາ ແລະບັນພະບຸລຸດຢ່າງຖືກຕ້ອງດ້ວຍເຄື່ອງຖວາຍ havya ແລະ kavya ແລະທີ່ຮັບຮອງແຂກຢ່າງສົມຄວນ ພ້ອມທັງດູແລຜູ້ທຸກທໍລະມານດ້ວຍ।

Verse 65

यत्र मैत्री गृहे बालवृद्धयोषिन्नरेषु च । तथा स्वजनवर्गेषु गृहं तच्चापि वर्जय ॥

ອີກທັງ ຈົ່ງຫຼີກເວັ້ນເຮືອນນັ້ນ ທີ່ມີຄວາມເປັນມິດພາຍໃນເຮືອນ—ລະຫວ່າງເດັກນ້ອຍ ຜູ້ເຖົ້າ ແມ່ຍິງ ແລະຜູ້ຊາຍ—ແລະຍັງມີຄວາມສາມັກຄີໃນວົງຍາດຂອງຕົນດ້ວຍ।

Verse 66

योषितोऽबिरता यत्र न वहिर्गमनोत्सुकाः । लज्जान्विताः सदा गेहं यक्ष तत्परिवर्जय ॥

ໂອ ຢັກສະ, ຈົ່ງຫຼີກເວັ້ນເຮືອນນັ້ນ ທີ່ແມ່ຍິງບໍ່ສໍ້ສວນທາງກາມ ບໍ່ຫມັ້ນໃຈອອກໄປເດີນທາງນອກເຮືອນ ແລະມີຄວາມອາຍສຸພາບຢູ່ເສມອ।

Verse 67

वयः सम्बन्धयोग्यानि शयनान्यशनानि च । यत्र गेहे त्वया यक्ष तद्वर्ज्यं वचनान्मम ॥

ໂອ ຢັກສະ, ຕາມຄໍາຂອງຂ້ອຍ ເຈົ້າຄວນຫຼີກເວັ້ນເຮືອນນັ້ນ—ທີ່ຄວາມສຳພັນ, ທີ່ນອນ, ແລະອາຫານ ຖືກຮັກສາໃຫ້ເໝາະສົມຕາມອາຍຸ ແລະຕາມຄວາມຜູກພັນທີ່ຖືກຕ້ອງ (ຄວາມເໝາະຄວນແລະຄວາມສົມຄວນ)។

Verse 68

यत्र कारुणिका नित्यं साधुकर्मण्यवस्थिताः । सामान्योपस्करैर्युक्तास्त्यजेथा यक्ष ! तद्गृहम् ॥

ໂອ ຢັກສາ, ຈົ່ງຫຼີກເວັ້ນເຮືອນທີ່ຜູ້ຄົນມີເມດຕາກະລຸນາເປັນນິດ ຕັ້ງຢູ່ໃນທຳມະ ແລະພໍໃຈກັບຊີວິດເຮືອນທີ່ງ່າຍໆ.

Verse 69

यत्रासनस्थास्तिष्ठत्सु गुरु-वृद्ध-द्विजातिषु । न तिष्ठन्ति गृहं तच्च वर्ज्यं यक्ष ! त्वया सदा ॥

ໂອ ຢັກສາ, ຈົ່ງຫຼີກເວັ້ນເຮືອນທີ່ຄົນໃນເຮືອນນັ່ງຢູ່ ໃນຂະນະທີ່ອາຈານ ຜູ້ເຖົ້າແກ່ ແລະແຂກຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງຢືນຢູ່ (ບໍ່ໄດ້ຮັບການນັບຖື).

Verse 70

तरुगुल्मादिभिर्धारं न विद्धं यस्य वेश्मनः । मर्मभेदोऽथवा पुंसस्तच्छ्रेयो भवनं न ते ॥

ເຮືອນທີ່ໂຄງຮັບນ້ຳໜັກບໍ່ຖືກຕົ້ນໄມ້ ພຸ່ມໄມ້ ແລະສິ່ງຄ້າຍກັນທະລຸຫຼືເສຍຫາຍ, ແລະບ່ອນທີ່ອະວັຍະສຳຄັນຂອງຊາຍບໍ່ຖືກບາດເຈັບ—ທີ່ຢູ່ແບບນັ້ນບໍ່ເໝາະສຳລັບເຈົ້າ, ໂອ ຢັກສາ.

Verse 72

देवतापितृभृत्यानामतिथीनाञ्च वर्तनम् । यस्यायवशिष्टेनान्नेन पुंसस्तस्य गृहं त्यज ॥ सत्यवाक्यान् क्षमाशीलानहिंस्रान्नानुतापिनः । पुरुषानीदृशान् यक्ष ! त्यजेथाश्चानसूयकान् ॥

ຈົ່ງລະທິ້ງເຮືອນຂອງຊາຍຜູ້ທີ່ບຳລຸງເທວະ ບັນພະບຸລຸດ ຜູ້ພຶ່ງພາ/ຄົນຮັບໃຊ້ ແລະແຂກ ດ້ວຍອາຫານເຫຼືອ. ແລະ ໂອ ຢັກສາ, ຈົ່ງຫຼີກເວັ້ນຄົນທີ່ເວົ້າຄວາມຈິງ ອົດທົນ ບໍ່ໃຊ້ຄວາມຮຸນແຮງ ບໍ່ມີການກະທຳຜິດທີ່ຕ້ອງເສຍໃຈ ແລະບໍ່ອິດສາ.

Verse 73

भर्तृशुश्रूषणे युक्तामसत्स्त्रीसङ्गवर्जिताम् । कुटुम्बभर्तृशेषान्नपुष्टाञ्च त्यज योषितम् ॥

ຈົ່ງຫຼີກເວັ້ນແມ່ຍິງຜູ້ອຸທິດຕົນໃນການຮັບໃຊ້ຜົວ ຫຼີກການຄົບຫາກັບແມ່ຍິງອະທຳ ແລະດຳລົງຊີວິດດ້ວຍອາຫານທີ່ເຫຼືອຫຼັງຈາກຄອບຄົວແລະຜົວ (ຖ່ອມຕົນ ແລະມີວິໄນ).

Verse 74

यजनाध्ययनाभ्यासदानासक्तमतिं सदा । याजनाध्यापनादानकृतवृत्तिं द्विजं त्यज ॥

ຈົ່ງຫຼີກເວັ້ນຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງ (ພຣາຫມັນ) ຜູ້ມຸ່ງໝັ້ນຢູ່ເທື່ອງຍັດຍະ, ການຮຽນວິຊາ, ການປະພຶດປະຕິບັດ ແລະ ການໃຫ້ທານ; ຜູ້ຫາຊີວິດດ້ວຍການປະກອບຍັດຍະ, ການສອນ ແລະ ການຮັບ/ໃຫ້ຂອງທານ.

Verse 75

दानाध्ययनयज्ञेषु सदोद्युक्तञ्च दुःसह । क्षत्रियं त्यज सच्छुल्कशस्त्राजीवात्तवेतनम् ॥

ຈົ່ງຫຼີກເວັ້ນກະສັດຕຣິຍະ ຜູ້ມີສ່ວນຮ່ວມໃນການໃຫ້ທານ, ການຮຽນ ແລະ ຍັດຍະຢູ່ເທື່ອ; ຜູ້ຍາກຈະຖືກປະຫານ ແລະ ດຳລົງຊີວິດດ້ວຍຄ່າຈ້າງອັນຊອບທຳ ຈາກວິຊາອາວຸດ.

Verse 76

त्रिभिः पूर्वगुणैर्युक्तं पाशुपाल्य-वणिज्ययोः । कृषेश्चावाप्तवृत्तिञ्च त्यज वैश्यामकल्मषम् ॥

ຈົ່ງຫຼີກເວັ້ນໄວສະຍະ ຜູ້ມີຄຸນທຳສາມປະການກ່ອນໜ້າດັ່ງກ່າວ, ຜູ້ຫາຊີວິດດ້ວຍການເລີ້ຍງງົວ, ການຄ້າ ແລະ ການເກດກະສິ; ແລະຜູ້ບໍ່ມີບາບມົນທິນ.

Verse 77

दानेज्या-द्विजशुश्रूषा-तत्परं यक्ष ! सन्त्यज । शूद्रञ्च ब्राह्मणादीनां शुश्रूषावृत्तिपोषकम् ॥

ໂອ ຢັກສະ, ຈົ່ງຫຼີກເວັ້ນຢ່າງສິ້ນເຊີງຊູດຣະ ຜູ້ອຸທິດຕົນໃນການໃຫ້ທານ, ການບູຊາ ແລະ ການຮັບໃຊ້ຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງ; ແລະຜູ້ດຳລົງຊີວິດດ້ວຍການຮັບໃຊ້ພຣາຫມັນ ແລະ ຜູ້ອື່ນໆ.

Verse 78

श्रुतिस्मृत्यविरोधेन कृतवृत्तिर्गृहे गृही । यत्र तत्र च तत्पत्नी तस्यैवानुगतात्मिका ॥

ຄົນຄອບຄົວ (ຄຣະຫັດຖະ) ຜູ້ດຳເນີນຊີວິດບໍ່ຂັດກັບ ສຣຸຕິ ແລະ ສມຣິຕິ, ແລະພັນລະຍາຂອງເຂົາ—ຢູ່ໃສກໍຕາມ—ມີໃຈດຽວກັນ ແລະ ຈົ່ງຮັກພັກດີຕໍ່ເຂົາ: ຄອບຄົວແບບນີ້ຖືກນັບວ່າມີການຄຸ້ມຄອງ ແລະ ບໍ່ຄວນໃຫ້ຢັກສະລົບກວນ.

Verse 79

यत्र पुत्रो गुरोः पूजां देवानाञ्च तथा पितुः । पत्नी च भर्तुः कुरुते तत्रालक्ष्मीभयं कुतः ॥

ບ່ອນໃດທີ່ລູກຊາຍບູຊາອາຈານ ເທວະ ແລະບິດາດ້ວຍ ແລະບ່ອນໃດທີ່ພັນລະຍາຮັບໃຊ້ແລະເຄົາລົບສາມີ—ຄວາມຢ້ານອາລັກສະມີ (ເຄາະຮ້າຍ) ຈະມີໄດ້ແນວໃດ?

Verse 80

सदानुलिप्तं सन्ध्यासु गृहमम्बुसमुक्षितम् । कृतपुष्पबलिं यक्ष ! न त्वं शक्नोषि वीक्षितुम् ॥

ເຮືອນທີ່ຖືກປະລາດ/ປູນທາໃໝ່ຢູ່ເສມອ ສະອາດສະອ່ອງ, ຖືກພອຍນ້ຳໃນພິທີສັນທະຍາ, ແລະມີການຖວາຍດອກໄມ້ກັບບະລິ—ໂອ ຢັກສະ, ເຈົ້າບໍ່ອາດແມ່ນແຕ່ຈະເບິ່ງມັນໄດ້.

Verse 81

भास्करादृष्टशय्यानि नित्याग्निसलिलानि च । सूर्यावलोकदीपानि लक्ष्म्या गेहानि भाजनम् ॥

ເຮືອນທີ່ແສງຕາເວັນເຫັນບ່ອນນອນ, ທີ່ໄຟແລະນ້ຳຖືກຈັດຮັກສາຕາມລະບຽບປະຈຳວັນ, ແລະຕັ້ງໂຄມໄຟໃຫ້ຮັບສາຍຕາຂອງຕາເວັນ—ເຮືອນເຊັ່ນນັ້ນເໝາະເປັນພາຊະນະຮັບພຣະລັກສະມີ.

Verse 82

यत्रोक्षा चन्दनं वीणा आदर्शो मधुसर्पिषी । विषाज्यताम्रपात्राणि तद्गृहं न तवाश्रयः ॥

ບ່ອນໃດທີ່ມີການພອຍນ້ຳສັກສິດ, ມີຈັນທະນາທາ, ມີວີນາ, ມີກະຈົກ, ມີນ້ຳເຜິ້ງແລະກີ (ghee), ແລະມີພາຊະນະທອງແດງທີ່ເໝາະໃຊ້—ເຮືອນເຊັ່ນນັ້ນບໍ່ແມ່ນທີ່ພຶ່ງຂອງເຈົ້າ (ເຈົ້າຢູ່ບໍ່ໄດ້).

Verse 83

यत्र कष्टकिनो वृक्षा यत्र निष्पाववल्लरी । भार्या पुनर्भूर्वल्मीकस्तद्यक्षा ! तव मन्दिरम् ॥

ບ່ອນທີ່ມີຕົ້ນໄມ້ມີໜາມ, ບ່ອນທີ່ເຄືອນິສປາວະ (niṣpāva) ເຕີບໃຫຍ່, ບ່ອນທີ່ພັນລະຍາເປັນຍິງທີ່ແຕ່ງງານໃໝ່, ແລະບ່ອນທີ່ມີຈອມປວກ—ໂອ ຢັກສະ, ນັ້ນແມ່ນທີ່ຢູ່ຂອງເຈົ້າ.

Verse 84

यस्मिन् गृहे नराः पञ्च स्त्रीत्रयं तावतिश्च गाः । अन्धकारेन्धनाग्निश्च तद्गृहं वसतिस्तव ॥

ເຮືອນໃດທີ່ມີຜູ້ຊາຍຫ້າ ຜູ້ຍິງສາມ ແລະງົວຈໍານວນເທົ່ານັ້ນ ພ້ອມທັງຄວາມມືດ ໄມ້ຟືນ ແລະໄຟ—ເຮືອນນັ້ນແມ່ນທີ່ພໍານັກຂອງເຈົ້າ।

Verse 85

एकच्छागं द्विवालेयं त्रिगवं पञ्चमाहिषम् । षडश्वं सप्तमातङ्गं गृहं यक्षाशु शोषय ॥

ເຮືອນທີ່ມີແບ້ 1 ໂຕ, ແກະ 2 ໂຕ, ງົວ 3 ໂຕ, ສັດຕົວທີ 5 ເປັນຄວາຍ, ມ້າ 6 ໂຕ ແລະຕົວທີ 7 ເປັນຊ້າງ—ໂອ ຍັກສະ—ຈົ່ງເຮັດໃຫ້ເຮືອນນັ້ນແຫ້ງຫາຍ (ພິນາດ) ໂດຍໄວ।

Verse 86

कुद्दालदात्रपिटकं तद्वत् स्थाल्यादिभाजनम् । यत्र तत्रैव क्षिप्तानि तव दद्युः प्रतिश्रयम् ॥

ບ່ອນໃດທີ່ຈົກ, ຄ້ອນກ່ຽວ, ກະຕ່າ ແລະໝໍ້ໄຫ ພ້ອມທັງເຄື່ອງໃຊ້ອື່ນໆ ຖືກໂຍນກະຈັດກະຈາຍ—ສິ່ງເຫຼົ່ານັ້ນເປັນທີ່ພັກພິງໃຫ້ເຈົ້າ (ເປັນທີ່ຢູ່ຂອງເຈົ້າ).

Verse 87

मुसलो लूखले स्त्रीणामास्या तद्वदुदुम्बरे । अवस्करे मन्त्रणञ्च यक्षैतदुपकृत् तव ॥

ຄ້ອນຕໍາແລະຄົກຕໍາຂອງແມ່ຍິງທີ່ປະໄວ້ບໍ່ສະອາດ, ພ້ອມທັງຄວາມເປື້ອນເປື້ອນໃນຕົ້ນອຸດຸມບະຣະ; ການກະຊິບປຶກສາກັນທ່າມກາງຂີ້ເຫຍື້ອ—ໂອ ຍັກສະ, ນີ້ແມ່ນສິ່ງທີ່ຫຼ້ຽງດູເຈົ້າ।

Verse 88

लङ्घ्यन्ते यत्र धान्यानि पक्वापक्वानि वेश्मनि । तद्वच्छास्त्राणि तत्र त्वं यथेष्टं चर दुःसह ॥

ບ່ອນໃດທີ່ເມັດພືດ—ທັງສຸກແລະດິບ—ຖືກຍ່າງຂ້າມໃນເຮືອນ, ແລະຄໍາພີກໍຖືກປະພຶດດ້ວຍຄວາມບໍ່ເຄົາລົບເຊັ່ນດຽວກັນ—ທີ່ນັ້ນເຈົ້າຈະທ່ອງໄປຕາມໃຈ, ໂອ ຜູ້ອົດທົນບໍ່ໄດ້।

Verse 89

स्थालीपिधानॆ यत्राग्निर्दत्तो दर्वोफलेन वा । गृहे तत्र दुरिष्टानामशेषाणां समाश्रयः ॥

ໃນເຮືອນໃດທີ່ຈຸດໄຟໂດຍໃຊ້ຝາປິດໝໍ້ເປັນເຕົາຊົ່ວຄາວ ຫຼືໃຊ້ດ້ານຈັບທັບພີເປັນເຊື້ອໄຟ ເຮືອນນັ້ນຈະກາຍເປັນທີ່ພັກຂອງລາງຮ້າຍ ແລະອຳນາດອັບມົງຄຸນທຸກປະເພດ।

Verse 90

मानुषास्थि गृहे यत्र दिवाराात्रं मृतस्थितिḥ । तत्र यक्ष ! tavāvāsas tathānyeṣāñca rakṣasām ॥

ໂອ ຢັກສະ, ເຮືອນໃດທີ່ເກັບຮັກສາກະດູກມະນຸດ ແລະມີສົບຢູ່ທັງກາງວັນກາງຄືນ—ນັ້ນແມ່ນທີ່ຢູ່ຂອງເຈົ້າ ແລະເປັນທີ່ຢູ່ຂອງຣາກສະສາອື່ນໆດ້ວຍ।

Verse 91

अदत्त्वा भुञ्जते ये वै बन्धोः पिण्डं तथोदकम् । सपिण्डान् सोदकांश्चैव तत्काले तान् नरान् भज ॥

ຜູ້ໃດກິນໂດຍບໍ່ໄດ້ຖວາຍປິນດະ (piṇḍa) ແລະນ້ຳແກ່ຍາດພີ່ນ້ອງຜູ້ລ່ວງລັບ—ພ້ອມທັງຍາດ sapiṇḍa ແລະ sodaka—ໃນເວລານັ້ນ ຈົ່ງໄປກໍ່ກວນ ແລະທຳໃຫ້ຄົນເຫຼົ່ານັ້ນເດືອດຮ້ອນ।

Verse 92

यत्र पद्मपहापद्मौ सुरभिर्मोकाशिनी । वृषभैरावतौ यत्र कल्प्यन्ते तद्गृहं त्यज ॥

ບ່ອນໃດທີ່ລາງຫຼືເຄື່ອງໝາຍເຊັ່ນ Padmapahā ແລະ Padma, Surabhī, Mokāśinī, Vṛṣabha ແລະ Airāvata ຖືກ “ຕັ້ງ/ກຳນົດ” ເປັນເຄື່ອງໝາຍຫຼືການປະທັບຢູ່ ຈົ່ງລະທິ້ງເຮືອນນັ້ນເສຍ।

Verse 93

अशस्त्रा देवता यत्र सशस्त्राश्चाहवं विना । कल्प्यन्ते मनुजैरर्च्यास्तत् परित्यज मन्दिरम् ॥

ບ່ອນໃດທີ່ຜູ້ຄົນປັ້ນຮູບເທວະ ແລະນະມັດສະການເທວະທີ່ບໍ່ມີອາວຸດ ຫຼືເທວະທີ່ມີອາວຸດແຕ່ບໍ່ມີບົດບາດແຫ່ງສົງຄາມ—ຈົ່ງລະທິ້ງສະຖານບູຊາ/ເຮືອນນັ້ນເສຍ।

Verse 94

पौरजानपदैर्यत्र प्राक्प्रसिद्धमहोत्सवाः । क्रियन्ते पूर्ववद् गेहे न त्वं तत्र गृहे चर ॥

ໃນເຮືອນໃດທີ່ຊາວເມືອງແລະຊາວບ້ານຈັດງານບຸນໃຫຍ່ອັນມີຊື່ສຽງ ເຊັ່ນເກົ່າ—ຢ່າໄປພະເນີນໃນເຮືອນນັ້ນເລີຍ।

Verse 95

शूर्पवातघटाम्भोभिः स्त्रानं वस्त्राम्बुविप्रुषैः । नखाग्रसलिलैश्चैव तान् याहि हतलक्षणान् ॥

ຜູ້ໃດທີ່ເຮັດໃຫ້ເປື້ອນ ຫຼືລະເລີຍ ໂດຍນ້ຳຈາກການລ້າງພັດຝັດ, ນ້ຳທີ່ລົມພັດພາຄວາມສົກປົກ, ນ້ຳໃນໝໍ້, ນ້ຳອາບ, ນ້ຳຢອດຈາກເສື້ອຜ້າທີ່ຊັກແລ້ວ, ແລະນ້ຳຈາກປາຍເລັບ—ຈົ່ງໄປຫາຄົນເຊັ່ນນັ້ນ ຜູ້ພິນາດ ແລະອັບໂຊກ।

Verse 96

देशाचारान् समयान् ज्ञातिधर्मं जपं होपं मङ्गलं देवतेष्टिम् । सम्यक्शौचं विधिवल्लोकवादान् पुंसस्त्वया कुर्वतो मास्तु सङ्गः ॥

ກັບຊາຍຜູ້ປະພຶດຕາມຂົນທຳນຽມທ້ອງຖິ່ນ, ຈາຣີດທີ່ຍອມຮັບ, ໜ້າທີ່ຕໍ່ຍາດພີ່ນ້ອງ, ການສວດທ່ອງ, ການບູຊາໄຟ (homa), ພິທີມົງຄຸນ, ການນະມັດສະການເທວະດາ, ຄວາມບໍລິສຸດທີ່ຖືກຕ້ອງ, ແລະລະບຽບສັງຄົມອັນຄວນ—ໂອ ຢັກສະ, ຢ່າໃຫ້ເຈົ້າຄົບຄ່າຫຼືຄົບຫາກັບລາວເລີຍ।

Verse 97

मार्कण्डेय उवाच इत्युक्त्वा दुःसहं ब्रह्मा तत्रैवान्तरधीयत । चकार शासनं सोऽपि तथा पङ्कजजन्मनः ॥

ມາຣະກັນເດຍ ກ່າວວ່າ: ເມື່ອພຣະພຣະຫມາໄດ້ສອນດຸຫະສະຫະແລ້ວ ພຣະອົງກໍຫາຍໄປທັນທີຢູ່ທີ່ນັ້ນ. ແລະດຸຫະສະຫະກໍໄດ້ປະຕິບັດຕາມພຣະບັນຊາຂອງຜູ້ເກີດຈາກດອກບົວ (ພຣະພຣະຫມາ) ຢ່າງຖືກຕ້ອງ।