Adhyaya 7

Verse 1

सूत उवाच रहस्यं वः प्रवक्ष्यामि भवस्यामिततेजसः प्रभावं शंकरस्याद्यं संक्षेपात्सर्वदर्शिनः

ສູຕະກ່າວວ່າ: “ຂ້າພະເຈົ້າຈະເຜີຍແຈ້ງຄວາມລັບໃຫ້ພວກເຈົ້າ—ໂດຍຫຍໍ້—ເຖິງພຣະອານຸພາບດັ້ງເດີມຂອງ ສັງກະຣະ, ພຣະພະວະ ຜູ້ມີຣັດສະມີບໍ່ມີຂອບເຂດ, ຈອມເຈົ້າຜູ້ເຫັນທຸກສິ່ງ.”

Verse 2

योगिनः सर्वतत्त्वज्ञाः परं वैराग्यमास्थिताः

ໂຍຄີທັງຫຼາຍ—ຜູ້ຮູ້ແຈ້ງຕັດຕະວະທັງປວງ—ດຳລົງຢູ່ໃນວິໄຣຍາກະອັນສູງສຸດ, ຫັນຫນີຈາກປາຊະ (ພັນທະ) ແລະພັກຢູ່ໃນການມຸ່ງໜ້າຫາພຣະປະຕິ ຈອມເຈົ້າສູງສຸດ.

Verse 3

प्राणायामादिभिश्चाष्टसाधनैः सहचारिणः

ພ້ອມດ້ວຍວິທີຝຶກວິນັຍ 8 ປະການ ເລີ່ມຈາກ ປຣານາຍາມາ ພວກເຂົາເດີນໄປເປັນສະຫາຍທີ່ໝັ້ນຄົງໃນທາງ ປາຊຸປະຕະ ໄປຫາ ປະຕິ (ພຣະຊິວະ) ຜູ້ປົດປ່ອຍ ປາຊຸ (ວິນຍານຖືກຜູກ) ຈາກ ປາຊະ (ພັນທະ)។

Verse 4

करुणादिगुणोपेताः कृत्वापि विविधानि ते कर्माणि नरकं स्वर्गं गच्छन्त्येव स्वकर्मणा

ແມ່ນແຕ່ຜູ້ມີຄວາມເມດຕາກະລຸນາ ແລະຄຸນຄ່າອື່ນໆ ເມື່ອເຮັດກຳຫຼາຍຮູບແບບແລ້ວ ກໍຍັງໄປນະລົກ ຫຼື ສະຫວັນ ໂດຍຖືກຜັກດັນດ້ວຍກຳຂອງຕົນ. ດັ່ງນັ້ນ ປາຊຸ (ວິນຍານຖືກຜູກ) ຢູ່ໃຕ້ອຳນາດຂອງ ປາຊະ ເປັນພັນທະກຳ ຈຶ່ງຫມຸນວຽນໃນຜົນກຳ ຈົນກວ່າຈະຫັນໄປຫາ ປະຕິ ພຣະຊິວະ ຜູ້ປົດປ່ອຍ।

Verse 5

प्रसादाज्जायते ज्ञानं ज्ञानाद्योगः प्रवर्तते योगेन जायते मुक्तिः प्रसादादखिलं ततः

ຈາກພຣະກະລຸນາ (ປຣະສາດ) ຂອງພຣະຊິວະ ເກີດຂຶ້ນເປັນຄວາມຮູ້ແທ້; ຈາກຄວາມຮູ້ ໂຍຄະເລີ່ມເຄື່ອນໄຫວ. ດ້ວຍໂຍຄະ ເກີດມຸກຕິ (ຄວາມຫຼຸດພົ້ນ). ດັ່ງນັ້ນ ທຸກສິ່ງທັງປວງ ທ້າຍທີ່ສຸດລ້ວນມາຈາກພຣະກະລຸນາເທົ່ານັ້ນ।

Verse 6

ऋषय ऊचुः प्रसादाद् यदि विज्ञानं स्वरूपं वक्तुमर्हसि दिव्यं माहेश्वरं चैव योगं योगविदां वर

ພວກລຶສີກ່າວວ່າ: “ດ້ວຍພຣະກະລຸນາ ຖ້າທ່ານເຫັນວ່າຄວນກ່າວ ຂໍໃຫ້ອະທິບາຍສະພາບແທ້ຂອງວິຊາຄວາມຮູ້ອັນທິບພະ—ອັນເປັນສານະສຳຄັນຂອງມະເຫສວະ—ແລະມາເຫສວະໂຍຄະດ້ວຍ, ໂອ ຜູ້ປະເສີດໃນບັນດາຜູ້ຮູ້ໂຍຄະ.”

Verse 7

कथं करोति भगवान् चिन्तया रहितः शिवः प्रसादं योगमार्गेण कस्मिन्काले नृणां विभुः

ພຣະເຈົ້າຊິວະ ຜູ້ປາສະຈາກການປຸງແຕ່ງຄວາມຄິດ ປະທານພຣະກະລຸນາແກ່ມະນຸດດ້ວຍທາງໂຍຄະແນວໃດ? ແລະໃນເວລາໃດ ພຣະອົງຜູ້ແຜ່ຊາຍທົ່ວທຸກທີ່ ຈຶ່ງປະທານມັນ?

Verse 8

रोमहर्षण उवाच देवानां च ऋषीणां च पितॄणां संनिधौ पुरा शैलादिना तु कथितं शृण्वन्तु ब्रह्मसूनवे

ໂຣມະຫະຣະຊະນະ ກ່າວວ່າ: ໃນອະດີດ ໃນທ່າມກາງພຣະເທວະ, ຣິສີ ແລະ ປິຕຣະ ນັ້ນ ສາຍລາດິໄດ້ປະກາດເລື່ອງນີ້. ບັດນີ້ ຂໍໃຫ້ຟັງເພື່ອປະໂຫຍດແກ່ພຣະບຸດຂອງພຣະພຣະຫມາ.

Verse 9

व्यासावताराणि तथा द्वापरान्ते च सुव्रताः योगाचार्यावताराणि तथा तिष्ये तु शूलिनः

ໃນທ້າຍຍຸກທະວາປະຣະ, ໂອ ຜູ້ມີວຣະຕະອັນງາມ, ພຣະອົງປາກົດເປັນອະວະຕານຂອງວຽາສະ. ແລະໃນການເວລາທິສະຍະດ້ວຍ, ພຣະຜູ້ຖືຕຣິສູນ (ພຣະສິວະ) ປາກົດເປັນອະວະຕານຂອງຄູຍໂຍກ ເພື່ອນໍາພາສັດຜູກມັດ (paśu) ດ້ວຍວິໄນ ໄປສູ່ພຣະຜູ້ເປັນປະຕິ (Pati).

Verse 10

तत्रतत्र विभोः शिष्याश् चत्वारः शमभाजनाः प्रशिष्या बहवस्तेषां प्रसीदत्येवमीश्वरः

ທີ່ນັ້ນທີ່ນີ້, ພຣະຜູ້ຄອບຄຸມທົ່ວໄປມີສິດສະຫຼາດ 4 ຄົນ ເປັນພາຊະນະອັນເໝາະສົມແກ່ śama (ຄວາມສະງົບແລະການຂັບຄຸມໃຈ). ຈາກພວກເຂົາ ມີສິດສະຫຼາດຍ່ອຍອອກມາຫຼາຍ; ດ້ວຍວິທີນີ້ແຫຼະ ພຣະອີສະວະຣະ (Pati) ຈຶ່ງປະທານພຣະກະລຸນາ.

Verse 11

एवं क्रमागतं ज्ञानं मुखादेव नृणां विभोः वैश्यान्तं ब्राह्मणाद्यं हि घृणया चानुरूपतः

ດັ່ງນັ້ນ ຄວາມຮູ້ອັນສັກສິດທີ່ສືບຕໍ່ຕາມລໍາດັບ ໄດ້ອອກມາຈາກພຣະໂອດຂອງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ, ຜູ້ເປັນອະທິປະໄຕແຫ່ງສັດທັງປວງ. ເລີ່ມຈາກພຣາຫມະນະ ແລະຂະຫຍາຍໄປຮອດໄວຊະຍະ, ຖືກຖ່າຍທອດຢ່າງເໝາະສົມຕາມຄວາມສາມາດ ໂດຍອາໄສຄວາມສຳລວມແລະຄວາມເມດຕາກະລຸນາ.

Verse 12

ऋषय ऊचुः द्वापरे द्वापरे व्यासाः के वै कुत्रान्तरेषु वै कल्पेषु कस्मिन्कल्पे नो वक्तुमर्हसि चात्र तान्

ບັນດາຣິສີກ່າວວ່າ: “ໃນແຕ່ລະຍຸກທະວາປະຣະ ວຽາສະແມ່ນໃຜແທ້? ແລະໃນມັນວັນຕະຣະໃດ, ໃນກັລປະໃດ, ແລະໃນກັລປະໃດທີ່ເຈາະຈົງພວກເຂົາປາກົດ? ທ່ານຄວນບອກເຮົາໃນທີ່ນີ້—ຂໍໃຫ້ອະທິບາຍພວກເຂົາ.”

Verse 13

सूत उवाच शृण्वन्तु कल्पे वाराहे द्विजा वैवस्वतान्तरे व्यासांश् च साम्प्रतं रुद्रांस् तथा सर्वान्तरेषु वै

ສູຕະກ່າວວ່າ: «ໂອ ທ່ານດວິຊະ ນັກບວດຜູ້ຮູ້, ຈົ່ງຟັງ—ໃນວະຣາຫະກັລປະ, ໃນວາຍວະສະວະຕະມັນວັນຕະຣະປັດຈຸບັນ, ບັດນີ້ຂ້າພະເຈົ້າຈະເລົ່າເຖິງວະຍາສະ ແລະ ຣຸດຣະ, ແລະທັງໃນມັນວັນຕະຣະອື່ນໆທັງປວງດ້ວຍ»។

Verse 14

वेदानां च पुराणानां तथा ज्ञानप्रदर्शकान् यथाक्रमं प्रवक्ष्यामि सर्वावर्तेषु साम्प्रतम्

ບັດນີ້ຂ້າພະເຈົ້າຈະອະທິບາຍຕາມລໍາດັບ ທັງວີດະ ແລະ ປູຣານະ—ຄໍາພີທີ່ສ່ອງແສງປັນຍາອັນແທ້—ຕາມລໍາດັບອັນຖືກຕ້ອງ ດັ່ງທີ່ສອນກັນໃນທຸກສາຍປະເພນີໃນປັດຈຸບັນ।

Verse 15

क्रतुः सत्यो भार्गवश् च अङ्गिराः सविता द्विजाः मृत्युः शतक्रतुर्धीमान् वसिष्ठो मुनिपुंगवः

ພຣະອົງແມ່ນ ກຣະຕຸ (ພະລັງແຫ່ງພິທີບູຊາ), ສັດຍະ (ຄວາມຈິງ), ພາຣຄະວະ ແລະ ອັງຄິຣາສ; ພຣະອົງແມ່ນ ສະວິຕຣິ (ຜູ້ຜັກດັນສັດທັງປວງ) ແລະ ດວິຊະ (ຜູ້ເກີດຄັ້ງທີສອງ—ການຕື່ນຮູ້ພາຍໃນ). ພຣະອົງແມ່ນ ມຣິຕຍຸ (ຄວາມຕາຍທີ່ປິດສິ້ນທຸກສິ່ງ), ສະຕະກຣະຕຸ (ເຈົ້າແຫ່ງຍັດຍາຮ້ອຍ), ທີມານ (ປັນຍາສູງສຸດ), ວະສິດຖະ ແລະ ມຸນິປຸງຄະວະ—ຜູ້ເລີດໃນບັນດາມຸນິ.

Verse 16

सारस्वतस्त्रिधामा च त्रिवृतो मुनिपुंगवः शततेजाः स्वयंधर्मो नारायण इति श्रुतः

ພຣະອົງຖືກຮູ້ຈັກວ່າ ສາຣັສວະຕະ (ເຈົ້າແຫ່ງປັນຍາສັກສິດ), ຕຣິທາມັນ (ຜູ້ມີຮັດສະມີສະຖິດໃນສາມໂລກ), ແລະ ຕຣິວຣິຕະ (ຜູ້ດໍາຣົງເປັນຫຼັກການສາມປະການ). ພຣະອົງແມ່ນມຸນິປຸງຄະວະ, ສ່ອງແສງດຸດດັ່ງມີເຕຊະຮ້ອຍເທົ່າ; ພຣະອົງແມ່ນທັມມະເອງ ຜຸດຂຶ້ນໂດຍຕົນ. ແລະຍັງໄດ້ຍິນວ່າ “ນາຣາຍະນະ”—ຊີ້ໃຫ້ເຫັນພຣະປະຕິ (ພຣະສິວະ) ອົງດຽວ ຜູ້ປາກົດຜ່ານນາມເທວະຫຼາຍປະການ.

Verse 17

तरक्षुश्चारुणिर्धीमांस् तथा देवः कृतंजयः ऋतंजयो भरद्वाजो गौतमः कविसत्तमः

ອີກທັງມີ ຕາຣັກຊຸ, ຈາຣຸນິ ຜູ້ມີປັນຍາ, ເທວະ, ກຣິຕັມຊະຍະ, ຣິຕັມຊະຍະ, ພະຣະດວາຊະ, ໂກຕະມະ, ແລະ ກະວິສັດຕະມະ—ຜູ້ເຫັນອັນຍອດ. ທັງໝົດເປັນຜູ້ຮູ້ອັນສູງ ຜູ້ສອດຄ່ອງກັບທາງທີ່ຮູ້ແຈ້ງພຣະປະຕິ (ພຣະສິວະ) ແລະຕັດຂາດປາຊະແຫ່ງພັນທະ ເພື່ອປາຊຸ (ວິນຍານ) ໄດ້ພົ້ນ.

Verse 18

वाचश्रवा मुनिः साक्षात् तथा शुष्मायणिः शुचिः तृणबिन्दुर् मुनी रूक्षः शक्तिः शाक्तेय उत्तरः

ມີມຸນີ ວາຈະສຣະວາ ຜູ້ປາກົດດ້ວຍຕົນເອງ; ອີກທັງ ສຸສມາຍະນິ ຜູ້ບໍລິສຸດ; ມຸນີ ຕຣິນະບິນດຸ ຜູ້ຖືຕະປະສະຢາຢ່າງເຂັ້ມ; ແລະ ສັກຕິ ທີ່ຮູ້ຈັກວ່າ ສາກເຕຍ ເປັນຜູ້ໂດດເດັ່ນໃນຄູອາຈານຮຸ່ນຫຼັງໃນສາຍນີ້।

Verse 19

जातूकर्ण्यो हरिः साक्षात् कृष्णद्वैपायनो मुनिः व्यासास्त्वेते च शृण्वन्तु कलौ योगेश्वरान् क्रमात्

ຈາຕູກັນຍະ—ຮະຣິເອງຜູ້ປາກົດເປັນຮູບກາຍ—ແລະ ມຸນີ ກຣິສນະດວຍປາຍະນະ ຄື ວະຍາສະ; ຂໍໃຫ້ໄດ້ຍິນເຖິງທ່ານເຫຼົ່ານີ້ດ້ວຍ ຕາມລຳດັບ ໃນຍຸກກະລິ ໃນຖານະ «ໂຍເກສະວະຣະ» ຈອມເຈົ້າແຫ່ງໂຍຄະ.

Verse 20

असंख्याता हि कल्पेषु विभोः सर्वान्तरेषु च कलौ रुद्रावताराणां व्यासानां किल गौरवात्

ແທ້ຈິງແລ້ວ ໃນກະລະປະຈຳນວນຫາຂອບເຂດບໍ່ໄດ້ ແລະໃນທຸກມັນວັນຕະຣະຂອງພຣະຜູ້ແຜ່ຊາຍທົ່ວທຸກສິ່ງ ມີການອະວະຕານຂອງ ຣຸດຣະ ນັບບໍ່ຖ້ວນ ແລະມີ ວະຍາສະ ນັບບໍ່ຖ້ວນເຊັ່ນກັນ ເພາະຄວາມຍິ່ງໃຫຍ່ຂອງທ່ານເຫຼົ່ານັ້ນເກີນຈະປະມານໄດ້.

Verse 21

वैवस्वतान्तरे कल्पे वाराहे ये च तान् पुनः अवतारान् प्रवक्ष्यामि तथा सर्वान्तरेषु वै

ໃນວາຍວັສວະຕະມັນວັນຕະຣະ ພາຍໃນວະຣາຫະກະລະປະ ຂ້າພະເຈົ້າຈະກ່າວຊ້ຳອີກເຖິງການປາກົດເຫຼົ່ານັ້ນ (ອະວະຕານ); ແລະດັ່ງດຽວກັນ ຈະພັນລະນາໃນມັນວັນຕະຣະອື່ນໆທັງປວງດ້ວຍ.

Verse 22

ऋषय ऊचुः मन्वन्तराणि वाराहे वक्तुमर्हसि साम्प्रतम् तथैव चोर्ध्वकल्पेषु सिद्धान्वैवस्वतान्तरे

ບັນດາຣິສີກ່າວວ່າ: “ໂອ ວະຣາຫະ, ບັດນີ້ທ່ານຄວນກ່າວອະທິບາຍເຖິງມັນວັນຕະຣະທັງຫຼາຍໃຫ້ພວກເຮົາ; ແລະດັ່ງດຽວກັນ ຂໍໃຫ້ກ່າວເຖິງຫມູ່ສິດທະຜູ້ສຳເລັດໃນກະລະປະທີ່ສູງກວ່າ ແລະຜູ້ທີ່ເກີດຂຶ້ນໃນວາຍວັສວະຕະມັນວັນຕະຣະ.”

Verse 23

रोमहर्षण उवाच मनुः स्वायम्भुवस्त्वाद्यस् ततः स्वारोचिषो द्विजाः उत्तमस्तामसश्चैव रैवताश्चाक्षुषस् तथा

ໂຣມະຫັຣສະນະ ກ່າວວ່າ: «ມະນຸອົງທໍາອິດແມ່ນ ສະວາຍັມພູວະ; ຫຼັງຈາກນັ້ນ ໂອ ດວິຊະຜູ້ຮູ້, ມີ ສະວາໂຣຈິສ. ຕໍ່ມາແມ່ນ ອຸດຕະມະ, ຕາມະສະ, ໄຣວະຕະ ແລະ ຈາກຊຸສ»។

Verse 24

वैवस्वतश् च सावर्णिर् धर्मः सावर्णिकः पुनः पिशङ्गश्चापिशङ्गाभः शबलो वर्णकस् तथा

ແລະຍັງມີ ໄວວັສວະຕະ ແລະ ສາວັນນິ; ອີກທັງ ທັມມະ ແລະ ສາວັນນິກະ ອີກຄັ້ງ; ພິສັງກະ ແລະ ພິສັງກາພະ; ຊະບະລະ ແລະ ວັນນະກະ ເຊັ່ນດຽວກັນ।

Verse 25

औकारान्ता अकाराद्या मनवः परिकीर्तिताः श्वेतः पाण्डुस् तथा रक्तस् ताम्रः पीतश्च कापिलः

ມະນຸທັງຫຼາຍ ຖືກປະກາດວ່າ ຈັດລຽງຕາມລໍາດັບ ຈາກຜູ້ທີ່ເລີ່ມດ້ວຍ ‘a’ ໄປຈົນຮອດຜູ້ທີ່ລົງທ້າຍດ້ວຍ ‘o’. ແລະຖືກພັນລະນາວ່າ: ຂາວ, ຈາງ, ແດງ, ສີທອງແດງ, ເຫຼືອງ, ແລະ ສີນ້ໍາຕານອ່ອນ (ກາປິລະ).

Verse 26

कृष्णः श्यामस् तथा धूम्रः सुधूम्रश् च द्विजोत्तमाः अपिशङ्गः पिशङ्गश् च त्रिवर्णः शबलस् तथा

ໂອ ດວິຊະຜູ້ສູງສຸດ, (ພຣະອົງ) ຖືກສັນລະເສີນວ່າ ກຣິສນະ, ຊະຍາມະ, ທູມຣະ ແລະ ສຸທູມຣະ; ອີກທັງ ອະປິສັງກະ ແລະ ພິສັງກະ; ແລະຍັງເປັນ ຕຣິວັນນະ ແລະ ຊະບະລະ—ນາມເຫຼົ່ານີ້ຊີ້ໃຫ້ເຫັນພຣະປະຕິ ຜູ້ປາກົດເປັນຫຼາຍສີຫຼາຍຮູບ ແຕ່ຍັງເປັນພຣະສິວະອົງດຽວ ເຫນືອກວ່າຄຸນທັງປວງ।

Verse 27

कालंधुरस्तु कथिता वर्णतो मनवः शुभाः नामतो वर्णतश्चैव वर्णतः पुनरेव च

ດັ່ງນັ້ນ ກາລັມທຸຣະ ຈຶ່ງຖືກກ່າວໄວ້ແລ້ວ. ມະນຸຜູ້ເປັນມງຄົດກໍຖືກສະແດງໄວ້ເຊັ່ນກັນ—ທັງຕາມຊັ້ນພວກ ແລະຕາມນາມ; ແລະອີກຄັ້ງ ຕາມການຈັດໝວດຂອງພວກເຂົາ.

Verse 28

स्वरात्मानः समाख्याताश् चान्तरेशाः समासतः वैवस्वत ऋकारस्तु मनुः कृष्णः सुरेश्वरः

ດັ່ງນັ້ນ ໂດຍຫຍໍ້ ໄດ້ປະກາດເຖິງ “ອັນຕະເຣຊະ” ຜູ້ປົກຄອງພາຍໃນ ຜູ້ສ່ອງແສງດ້ວຍຕົນເອງ. ໃນພວກນັ້ນ ວາຍວັສວະຕະ ຜູ້ມີຫຼັກແຫ່ງ “ຣິກ” (ບົດສັນລະເສີນເວດ) ແມ່ນ ມະນຸ, ກຣິສນະ ແລະ ພຣະເຈົ້າແຫ່ງເທວະ; ເປັນຜູ້ຄອງຢູ່ພາຍໃນ ທ່ານຮັກສາລະບຽບໃນສັດທັງຫຼາຍ.

Verse 29

सप्तमस्तस्य वक्ष्यामि युगावर्तेषु योगिनः समतीतेषु कल्पेषु तथा चानागतेषु वै

ບັດນີ້ ຂ້າພະເຈົ້າຈະປະກາດກ່ຽວກັບການປາກົດແຫ່ງໂຍຄະອັນທີ່ເຈັດຂອງພຣະອົງ: ໂຍຄີນັ້ນ (ພຣະສິວະ, ປະຕິ) ປາກົດໃນຈຸດຫັນຂອງຍຸກະ ໃນກັລປະທີ່ຜ່ານມາ ແລະ ໃນກັລປະທີ່ຍັງຈະມາຮອດເຊັ່ນກັນ.

Verse 30

वाराहः साम्प्रतं ज्ञेयः सप्तमान्तरतः क्रमात् योगावतारांश् च विभोः शिष्याणां संततिस् तथा

ຈົ່ງຮູ້ວ່າ ໃນລຳດັບປັດຈຸບັນ ການປາກົດຂອງພຣະອົງ ຄວນເຂົ້າໃຈວ່າເປັນ ວາຣາຫະ (ຮູບໝູປ່າ) ຕາມລຳດັບອັນຖືກຕ້ອງ ໃນວົງຈອນທີ່ເຈັດ (ແຫ່ງມະນວັນຕະຣະ). ດັ່ງນັ້ນດ້ວຍ ຄວນເຂົ້າໃຈການອະວະຕານໂຍຄະຂອງພຣະຜູ້ສະຫວ່າງທົ່ວ (ພຣະສິວະ) ແລະ ສາຍສືບຕໍ່ຂອງສິດທິສາວົກຂອງພຣະອົງ.

Verse 31

सम्प्रेक्ष्य सर्वकालेषु तथावर्तेषु योगिनाम् आद्ये श्वेतः कलौ रुद्रः सुतारो मदनस् तथा

ເມື່ອພິຈາລະນາການເຄື່ອນໄຫວຂອງເວລາທັງປວງ ແລະ ວົງຈອນທີ່ຫວນກັບຂອງໂຍຄີທັງຫຼາຍ (ພຣະອົງປາກົດເປັນຮູບຕ່າງໆ): ໃນຍຸກະທຳອິດ ເປັນ ສເວຕະ; ໃນກະລິຍຸກະ ເປັນ ຣຸດຣະ; ແລະອີກທັງເປັນ ສຸຕາຣະ ແລະ ມະດະນະ.

Verse 32

सुहोत्रः कङ्कणश्चैव लोकाक्षिर् मुनिसत्तमाः जैगीषव्यो महातेजा भगवान् दधिवाहनः

“(ມີ) ສຸໂຫຕຣະ ແລະ ກັງກະນະ; ໂລກາກຊິ—ບັນດາມຸນີຜູ້ປະເສີດຍິ່ງ; ແລະ ຈາຍກີສະວະຍະ ຜູ້ມີຣັດສະມີໃຫຍ່; ພ້ອມດ້ວຍ ພຣະຜູ້ນ່າເຄົາລົບ ດະທິວາຫະນະ.”

Verse 33

ऋषभश् च मुनिर्धीमान् उग्रश्चात्रिः सुबालकः गौतमश्चाथ भगवान् सर्वदेवनमस्कृतः

ແລະຍັງມີ ຣິສະພະ (Ṛṣabha) ມຸນີຜູ້ມີປັນຍາ; ອຸກຣະ (Ugra); ອະຕຣິ (Atri); ສຸບາລະກະ (Subālaka); ແລະ ໂກຕະມະ (Gautama)—ທ່ານຜູ້ນ່າເຄົາລົບ ຜູ້ທີ່ເທວະທັງປວງນົບນ້ອມສັກກາລະ।

Verse 34

वेदशीर्षश् च गोकर्णो गुहावासी शिखण्डभृत् जटामाल्यट्टहासश् च दारुको लाङ्गली तथा

ພຣະອົງແມ່ນຜູ້ມີມົກກຸດເປັນພຣະເວດາເອງ; ພຣະເຈົ້ານາມ ໂກກັນນະ (Gokarṇa); ຜູ້ຢູ່ໃນຖ້ຳ; ຜູ້ຖືຂົນນົກຢູງ; ຜູ້ປະດັບດ້ວຍພວງຜົມຊະຕາ; ພຣະເຈົ້າແຫ່ງສຽງຫົວເຮາະກັງວານອັນນຳໄປສູ່ຄວາມພົ້ນ; ຍັງຖືກເອີ້ນວ່າ ດາຣຸກະ (Dāruka); ແລະ ຜູ້ຖືໄຖ—ດັ່ງນີ້ແຫຼະ ປະຕິ, ພຣະສິວະ (Śiva) ຖືກສັນລະເສີນດ້ວຍນາມເຫຼົ່ານີ້।

Verse 35

महाकायमुनिः शूली दण्डी मुण्डीश्वरः स्वयम् सहिष्णुः सोमशर्मा च नकुलीशो जगद्गुरुः

ພຣະອົງແມ່ນ ມະຫາກາຍະມຸນີ—ມຸນີຜູ້ມີກາຍໃຫຍ່; ຊູລີ—ຜູ້ຖືຕຣິສູລ; ດັນດີ—ນັກບວດຜູ້ຖືໄມ້ທ່ອນ; ມຸນດີອີສະວະຣະ—ອົງພຣະເຈົ້າໃນຮູບນັກບວດຫົວໂກນ; ແລະ ສະວະຍັມ—ຜູ້ດຳລົງຢູ່ໂດຍຕົນເອງ. ພຣະອົງແມ່ນ ສະຫິສນຸ—ຜູ້ອົດທົນຕະຫຼອດ; ໂສມະຊັຣມາ—ຜູ້ເປັນມົງຄຸນອັນເນື່ອງດ້ວຍໂສມະ; ແລະ ນະກຸລີຊະ—ຄູອາຈານແຫ່ງໂລກ. ພຣະອົງແມ່ນ ປະຕິ ຜູ້ນຳປາຊຸ (paśu) ໃຫ້ພົ້ນຈາກບ່ວງພາຊະ (pāśa) ແຫ່ງພັນທະນາ।

Verse 36

वैवस्वते ऽन्तरे सम्यक् प्रोक्ता हि परमात्मनः योगाचार्यावतारा ये सर्वावर्तेषु सुव्रताः

ໃນ ວາຍວັສວະຕະ ມັນວັນຕະຣະ (Vaivasvata Manvantara) ອະວະຕາຣຂອງ ພຣະປະຣະມາຕະມັນ ໃນຖານະຄູຢູກະ ໄດ້ຖືກປະກາດໄວ້ຢ່າງຖືກຕ້ອງແລ້ວ—ບັນດາອາຈານຜູ້ມີວິນັຍ ແລະສຸວຣະຕະ ປາກົດໃນທຸກວົງຈັກ ເພື່ອຄຸ້ມຄອງຈັນຍາອັນເຂັ້ມງວດ।

Verse 37

व्यासाश्चैवं मुनिश्रेष्ठा द्वापरे द्वापरे त्विमे योगेश्वराणां चत्वारः शिष्याः प्रत्येकमव्ययाः

ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ມຸນີຜູ້ປະເສີດ, ໃນທຸກໆ ດວາປະຣະຍຸກ ບັນດາ ວະຍາສະ (Vyāsa) ເຫຼົ່ານີ້ຈະປາກົດ. ແລະສຳລັບ ໂຢກີອີສະວະຣະ ນັ້ນ ມີສິດສະສິດ 4 ຄົນ—ແຕ່ລະຄົນຕາມສາຍຂອງຕົນ ເປັນຜູ້ຖືຮັກສາການສືບທອດໄຊວະອັນອະມະຕະ ຢ່າງບໍ່ເສື່ອມສູນ।

Verse 38

श्वेतः श्वेतशिखण्डी च श्वेताश्वः श्वेतलोहितः दुन्दुभिः शतरूपश् च ऋचीकः केतुमांस् तथा

ພຣະຜູ້ເປັນຈ້າວ (ປະຕິ) ຖືກລະລຶກດ້ວຍນາມເຫຼົ່ານີ້: ຜູ້ຂາວບໍລິສຸດ; ຜູ້ມີຍອດຜົມຂາວ; ຜູ້ມີມ້າຂາວເປັນພາຫະນະ; ຜູ້ຂາວແລະແດງອ່ອນສະຫວ່າງ; ຜູ້ກ້ອງກັງວານດັ່ງກອງສັກສິດ; ຜູ້ມີຮູບຮ່າງຮ້ອຍປະການ; ຜູ້ຖືກສັນລະເສີນດ້ວຍມົນຕຣາ Ṛk; ແລະຜູ້ຖືທຸງອັນສະຫວ່າງໄສ।

Verse 39

विशोकश्च विकेशश् च विपाशः पापनाशनः सुमुखो दुर्मुखश्चैव दुर्दमो दुरतिक्रमः

ພຣະອົງເປັນ ອະວິໂສກະ—ບໍ່ມີຄວາມໂສກ; ວິເກສະ—ບໍ່ຖືກຕັດຜົມ; ວິປາສະ—ຜູ້ຢູ່ເຫນືອພັນທະ; ປາປະນາຊະນະ—ຜູ້ທຳລາຍບາບ. ພຣະອົງເປັນ ສຸມຸຂະ—ໃບໜ້າງາມ; ແລະກໍເປັນ ດຸຣມຸຂະ—ໃບໜ້ານ່າຢ້ານ. ພຣະອົງເປັນ ດຸຣດະມະ—ບໍ່ອາດປະລາບ; ແລະ ດຸຣະຕິກຣະມະ—ບໍ່ມີໃຜຂ້າມຜ່ານໄດ້.

Verse 40

सनकश् च सनन्दश् च प्रभुर्यश् च सनातनः ऋभुः सनत्कुमारश् च सुधामा विरजास् तथा

ສະນະກະ ແລະ ສະນັນດະນະ; ປຣະພຸ ແລະ ສະນາຕະນະ; Ṛບຸ ແລະ ສະນັດກຸມາຣະ; ພ້ອມທັງ ສຸທາມາ ແລະ ວິຣະຈາ—ບັນດາລະສີຜູ້ນ່າເຄົາລົບເຫຼົ່ານີ້ ຖືກນັບເປັນຜູ້ຖືກະແສຄວາມຮູ້ແຫ່ງໄສວະ ເອົາໃຈໃສ່ເສັ້ນທາງທີ່ນຳ ປະຊຸ (ວິນຍານປະຈຳຕົວ) ໃຫ້ພົ້ນຈາກ ປາຊະ (ພັນທະ) ໄປສູ່ການຮູ້ແຈ້ງ ປະຕິ (ພຣະສິວະ)។

Verse 41

शङ्खपाद् वैरजश्चैव मेघः सारस्वतस् तथा सुवाहनो मुनिश्रेष्ठो मेघवाहो महाद्युतिः

ສັງຂະປາດະ, ວິຣະຈະ, ເມກະ, ແລະ ສາຣັສວະຕະ; ພ້ອມທັງ ສຸວາຫະນະ—ມຸນີຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່—ກັບ ເມກະວາຫະ ຜູ້ມີລັດສະໝີອັນໃຫຍ່: ເຫຼົ່ານີ້ຖືກເອີ້ນນາມເປັນຜູ້ສູງສົ່ງໃນຂະບວນບໍລິວານ ແລະ ລະບຽບອັນສັກສິດທີ່ເກືອບກຽວກັບພຣະຜູ້ເປັນຈ້າວ (ປະຕິ), ຜູ້ທີ່ການປະທັບຢູ່ຂອງເຂົາເຈົ້າ ຊ່ວຍຄ້ຳຈຸນການຄືບໜ້າແຫ່ງພຣະກິດຈັກກະວານຂອງພຣະສິວະ.

Verse 42

कपिलश्चासुरिश्चैव तथा पञ्चशिखो मुनिः वाल्कलश् च महायोगी धर्मात्मानो महौजसः

ກະປິລະ ແລະ ອາສຸຣິ; ພ້ອມທັງ ປັນຈະສິຂະ ມຸນີ; ແລະ ວາລກະລະ ດ້ວຍ—ມະຫາໂຍຄີ—ທັງໝົດເປັນຜູ້ມີຈິດໃຈທຳມະ, ຊອບທຳ, ແລະມີພະລັງສະຫວ່າງທາງວິນຍານອັນແຮງກ້າ; ຍືນຢູ່ໃນກະແສໄສວະທີ່ນຳ ປະຊຸ (ຜູ້ຖືກຜູກມັດ) ໄປສູ່ ປະຕິ (ພຣະຜູ້ເປັນຈ້າວ).

Verse 43

पराशरश् च गर्गश् च भार्गवश्चाङ्गिरास् तथा बलबन्धुर् निरामित्रः केतुशृङ्गस्तपोधनः

ແລະມີ ປະຣາຊະຣະ, ກະຣະກະ, ພາຣະຄະວະ ແລະ ອັງຄິຣາສ; ອີກທັງ ພະລະພັນທຸ, ນິຣາມິດຣະ, ແລະ ເກຕຸສຣິງຄະ—ທ່ານເຫຼົ່ານີ້ແມ່ນ “ຕະໂປທະນະ” ນັກບຳເນັດຕະປະອັນອຸດົມ ຜູ້ຄ້ຳຈຸນທາງໄສວະ ແລະ ວິໄນແຫ່ງການຫຼຸດພົ້ນ।

Verse 44

लम्बोदरश् च लम्बश्च लम्बाक्षो लम्बकेशकः सर्वज्ञः समबुद्धिश् च साध्यः सर्वस्तथैव च

ພຣະອົງແມ່ນ ລັມໂບດະຣະ ຜູ້ມີພຣະອຸທອນໃຫຍ່; ລັມບະ ຜູ້ກວ້າງໃຫຍ່ສູງສົ່ງ; ລັມບາກສະ ພຣະເຈົ້າຜູ້ມີດວງຕາຍາວ; ແລະ ລັມບະເກສະກະ ຜູ້ມີຜົມຍາວໄຫຼ. ພຣະອົງແມ່ນ ສັຣວັຍຍະ ຜູ້ຮູ້ທຸກສິ່ງ; ສະມະພຸດທິ ຜູ້ມີປັນຍາເທົ່າທຽມຕໍ່ສັດທັງປວງ; ສາທຍະ ຜູ້ຄວນບັນລຸດ້ວຍສາທະນາ; ແລະ ສັຣວະ ພຣະປະຕິຜູ້ແຜ່ຊຶມທົ່ວທຸກຢ່າງ।

Verse 45

सुधामा काश्यपश्चैव वासिष्ठो विरजास् तथा अत्रिर् देवसदश्चैव श्रवणो ऽथ श्रविष्ठकः कुणिश् च कुणिबाहुश् च कुशरीरः कुनेत्रकः

ສູຕະກ່າວວ່າ: «ຍັງມີ ສຸທາມາ, ກາຊະຍະປະ, ວາສິດຖະ ແລະ ວິຣາຊະ; ອີກທັງ ອະຕຣິ ແລະ ເທວະສະດະ; ຕໍ່ມາ ສຣະວະນະ ແລະ ສຣະວິດຖະກະ; ກຸນິ ແລະ ກຸນິບາຫຸ; ກຸສະຣີຣະ ແລະ ກຸເນຕຣະກະ»। ດັ່ງນີ້ວົງສາຖືກນັບລຽງໃນການແຜ່ຂະຫຍາຍແຫ່ງການສ້າງພາຍໃຕ້ພຣະປະຕິ, ໃນຂະນະທີ່ປາຊຸ (ວິນຍານຖືກຜູກ) ເຂົ້າສູ່ຊີວິດມີຮ່າງກາຍຕາມສາຍທາງບັນພະບຸລຸດອັນເປັນລະບຽບ।

Verse 46

कश्यपो ऽप्युशनाश्चैव च्यवनो ऽथ बृहस्पतिः उतथ्यो वामदेवश् च महायोगो महाबलः

ມີ ກາຊະຍະປະ, ອຸຊະນາສ (ຊຸກຣະ), ຈະຍະວະນະ ແລະ ບຣິຫັສປະຕິ; ອີກທັງ ອຸຕະຖະຍະ ແລະ ວາມະເທວະ—ຣິຊິຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່ເຫຼົ່ານີ້ ມີພະລັງອັນແກ່ກ້າ ເປັນມະຫາໂຍຄິນ ສະຖິດໃນວິໄນສູງສຸດ ທີ່ນຳພາປາຊຸ (ວິນຍານຖືກຜູກ) ໄປສູ່ພຣະປະຕິ।

Verse 47

वाचश्रवाः सुधीकश्च श्यावाश्वश् च यतीश्वरः हिरण्यनाभः कौशल्यो लोगाक्षिः कुथुमिस् तथा

ວາຈະສຣະວາ, ສຸທີກະ, ຊະຍາວາຊະວະ ແລະ ຍະຕີອີສະວະຣະ; ຮິຣັນຍະນາພະ, ເກົາຊັນຍະ, ໂລກາກສິ ແລະ ກຸຖຸມິ ດ້ວຍ—ທ່ານເຫຼົ່ານີ້ແມ່ນຣິຊິຜູ້ຄວນເຄົາລົບໃນສາຍໄສວະ ຄ້ຳຈຸນການສືບທອດແຫ່ງປັນຍາພຣະປະຕິ ທີ່ປົດປ່ອຍປາຊຸອອກຈາກ ປາຊະ (ພັນທະ).

Verse 48

सुमन्तुर्बर्बरी विद्वान् कबन्धः कुशिकंधरः प्लक्षो दाल्भ्यायणिश्चैव केतुमान् गोपनस् तथा

ສຸມັນຕຸ; ບາບາຣີ ຜູ້ຮູ້ຫຼາຍ; ກະບັນທະ; ກຸສິກັນທະຣະ; ປະລັກສະ; ແລະ ດາລພະຍາຍະນິ—ພ້ອມດ້ວຍ ເກຕຸມານ ແລະ ໂກປະນະ—ເຫຼົ່ານີ້ແມ່ນຜູ້ສືບທອດອັນຄວນບູຊາ ໃນສາຍສືບທອດແຫ່ງຄວາມຮູ້ອັນສັກສິດ।

Verse 49

भल्लावी मधुपिङ्गश्च श्वेतकेतुस्तपोनिधिः उशिको बृहदश्वश् च देवलः कविरेव च

ພັລລາວີ, ມະທຸປິງກະ, ສະເວຕະເກຕຸ—ຄັງແຫ່ງຕະປະ—ອຸສິກະ, ບຣິຫັດອັສວະ, ເທວະລະ, ແລະ ກະວິ ດ້ວຍ: ນັກບຳເນັດຜູ້ຄວນບູຊາເຫຼົ່ານີ້ ຖືກລະລຶກໃນສາຍສືບທອດອັນສັກສິດ ທີ່ຮັກສາທັດສະນະໄສວະ ໃຫ້ຮູ້ຈັກ ປະຕິ (ພຣະສິວະ) ດ້ວຍຕະປະ ແລະ ປັນຍາທີ່ສືບຕໍ່ກັນ।

Verse 50

शालिहोत्रो ऽग्निवेशश्च युवनाश्वः शरद्वसुः छगलः कुण्डकर्णश् च कुम्भश्चैव प्रवाहकः

ຊາລິໂຫຕຣະ, ອັກນິເວຊະ, ຢຸວະນາສວະ, ຊະຣັດວະສຸ, ຊະກະລະ, ກຸນຑະກັນນະ, ກຸມພະ, ແລະ ປະຣະວາຫະກະ—ເຫຼົ່ານີ້ກໍຖືກນັບເປັນນາມອັນຄວນບູຊາ ໃນສາຍສືບທອດແຫ່ງການປະກົດຍົກຂຶ້ນຂອງໂຍຄະພຣະສິວະ; ໂດຍວິໄນຂອງພວກເຂົາ ປາຊຸ (ວິນຍານທີ່ຖືກຜູກມັດ) ຖືກນຳໄປຫາ ປະຕິ (ພຣະອົງເຈົ້າ).

Verse 51

उलूको विद्युतश्चैव मण्डूको ह्याश्वलायनः अक्षपादः कुमारश् च उलूको वत्स एव च

ອຸລູກະ, ວິດຍຸຕະ, ມັນດູກະ, ແລະ ອາສວະລາຍະນະ; ອັກສະປາດະ ແລະ ກຸມາຣະ—ອີກທັງ ອຸລູກະ ແລະ ວັດສະ ດ້ວຍ: ເຫຼົ່ານີ້ແມ່ນຜູ້ສືບທອດທີ່ມີນາມ ໃນສາຍສືບທອດອັນສັກສິດ ທີ່ຮັກສາຄຳສອນໄສວະນີ້ໄວ້।

Verse 52

कुशिकश्चैव गर्भश् च मित्रः कौरुष्य एव च शिष्यास्त्वेते महात्मानः सर्वावर्तेषु योगिनाम्

ກຸສິກະ, ກັຣພະ, ມິຕຣະ, ແລະ ກະອຸຣຸສຍະ—ມະຫາອາດມາເຫຼົ່ານີ້ແມ່ນສິດ (ສາວົກ) ໃນກະແສໄສວະ, ຕັ້ງມັ່ນໃນທຸກວົງຈັກທ່າມກາງໂຍຄີນ, ເພື່ອຮັກສາສາຍນ້ຳແຫ່ງ ປາຊຸປະຕະ-ໂຍຄະ ໃຫ້ໄຫຼຜ່ານການເວລາ।

Verse 53

विमला ब्रह्मभूयिष्ठा ज्ञानयोगपरायणाः एते पाशुपताः सिद्धा भस्मोद्धूलितविग्रहाः

ບໍລິສຸດໄຮ້ມົນທິນ ຕັ້ງຢູ່ໃນພຣະພຣະຫມັນ ອຸທິດໃຈແກ່ໂຍຄະແຫ່ງປັນຍາປົດປ່ອຍ—ເຫຼົ່ານີ້ແມ່ນປາສຸປະຕະຜູ້ສຳເລັດ ກາຍຖືກປັດດ້ວຍຂີ້ເຖົ່າສັກສິດ (ພະສະມະ)។

Verse 54

शिष्याः प्रशिष्याश्चैतेषां शतशो ऽथ सहस्रशः प्राप्य पाशुपतं योगं रुद्रलोकाय संस्थिताः

ສາວົກ ແລະ ສາວົກຂອງສາວົກຂອງພວກເຂົາ—ເປັນຮ້ອຍໆ ແມ່ນກະທັ້ງພັນໆ—ໄດ້ບັນລຸໂຍຄະປາສຸປະຕະ; ແລະຕັ້ງຢູ່ໃນການຮູ້ນັ້ນ ຈຶ່ງເໝາະສົມແກ່ໂລກຂອງຣຸດຣະ (Rudraloka).

Verse 55

देवादयः पिशाचान्ताः पशवः परिकीर्तिताः तेषां पतित्वात्सर्वेशो भवः पशुपतिः स्मृतः

ແຕ່ເທວະທັງຫຼາຍ ຈົນເຖິງປິສາຈະ ສັດມີກາຍທັງປວງ ຖືກກ່າວວ່າເປັນ «ປະສຸ» (ວິນຍານທີ່ຖືກຈຳກັດໂດຍປາສະ). ເນື່ອງຈາກພຣະອົງເປັນເຈົ້ານາຍຂອງພວກເຂົາ ພຣະພະວະຜູ້ປົກຄອງທັງປວງ ຈຶ່ງຖືກຈື່ຈຳວ່າ «ປະສຸປະຕິ»—ເຈົ້າແຫ່ງປະສຸ.

Verse 56

तेन प्रणीतो रुद्रेण पशूनां पतिना द्विजाः योगः पाशुपतो ज्ञेयः परावरविभूतये

ໂອ ທ່ານຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງ (ດວິຊະ) ຈົ່ງຮູ້ວ່າ ໂຍຄະປາສຸປະຕະ ທີ່ຣຸດຣະ—ປະຕິ ເຈົ້າແຫ່ງປະສຸທັງປວງ—ໄດ້ປະກາດໄວ້ ພຶງເຂົ້າໃຈເພື່ອບັນລຸອຳນາດທັງສູງແລະຕ່ຳ ຈົນສຸດທ້າຍເຖິງອະທິປະໄຕເຫນືອທັງໂລກີ ແລະ ໂລກົດຕະຣະ.