Adhyaya 54

Verse 1

इति श्रीलिङ्गमहापुराणे पूर्वभागे भुवनकोशविन्यासनिर्णयो नाम त्रिपञ्चाशत्तमो ऽध्यायः सूत उवाच ज्योतिर्गणप्रचारं वै संक्षिप्याण्डे ब्रवीम्यहम् देवक्षेत्राणि चालोक्य ग्रहचारप्रसिद्धये

ດັ່ງນີ້ໃນ «ສຣີລິງຄະມະຫາປຸຣານະ» ພາກຕົ້ນ ບົດທີ່ເອີ້ນວ່າ «ການກຳນົດການຈັດວາງໂລກະທາດ» ໄດ້ເລີ່ມຂຶ້ນ. ສູຕະກ່າວວ່າ: «ຂ້າພະເຈົ້າຈະກ່າວໂດຍຫຍໍ້ ການເຄື່ອນໄຫວຂອງຫມູ່ແສງສະຫວ່າງໃນໄຂ່ຈັກກະວານນີ້; ແລະເມື່ອໄດ້ພິຈາລະນາດິນແດນສັກສິດຂອງເທວະ ຈະກ່າວເພື່ອໃຫ້ເຂົ້າໃຈການເຄື່ອນຂອງດາວເຄາະໄດ້ຖືກຕ້ອງ»។

Verse 2

मानसोपरि माहेन्द्री प्राच्यां मेरोः पुरी स्थिता दक्षिणे भानुपुत्रस्य वरुणस्य च वारुणी

ເທິງ (ທະເລສາບ) ມານະສະ ທາງທິດຕາເວັນອອກ ມີນະຄອນມາເຮນດຣີ ຂອງເມຣຸຕັ້ງຢູ່. ທາງທິດໃຕ້ ມີວາຣຸນີ ເປັນນະຄອນຂອງວາຣຸນະ ແລະຂອງບຸດແຫ່ງພານຸ; ດັ່ງນີ້ແມ່ນໝາຍທິດທາງອັນເທວະ ແລະຖິ່ນພຳນັກຂອງຜູ້ຄຸ້ມຄອງທິດ.

Verse 3

सौम्ये सोमस्य विपुला तासु दिग्देवताः स्थिताः अमरावती संयमनी सुखा चैव विभा क्रमात्

ໃນທິດເໜືອອັນເປັນມົງຄຸນ ໂສມະ (ພຣະຈັນ) ມີອານາເຂດກວ້າງໃຫຍ່. ທີ່ນັ້ນ ເທວະຜູ້ຄຸ້ມຄອງທິດທາງທັງຫຼາຍພຳນັກຢູ່; ແລະນະຄອນຂອງພວກເຂົາ—ອະມະຣາວະຕີ, ສັມຍະມະນີ, ສຸຂາ, ແລະ ວິພາ—ຕັ້ງຢູ່ຕາມລຳດັບ.

Verse 4

लोकपालोपरिष्टात् तु सर्वतो दक्षिणायने काष्ठां गतस्य सूर्यस्य गतिर् या तां निबोधत

ບັດນີ້ ເທິງບັນດາໂລກະປາລະ (ຜູ້ພິທັກທິດ) ໃນໄລຍະທີ່ດວງອາທິດເດີນທາງສູ່ທິດໃຕ້ (ທັກສິນາຍະນະ) ຈົ່ງຮູ້ເຖິງເສັ້ນທາງທີ່ພຣະອາທິດເຄື່ອນໄປ ເມື່ອພຣະອາທິດໄປຮອດຂອບເຂດແຫ່ງທິດ (ກາສຖາ).

Verse 5

दक्षिणप्रक्रमे भानुः क्षिप्तेषुरिव धावति ज्योतिषां चक्रमादाय सततं परिगच्छति

ໃນວົງໂຄຈອນທາງໃຕ້ຂອງພຣະອາທິດ ພານຸ (ພຣະອາທິດ) ພຸ້ນໄປດັ່ງລູກສອນທີ່ຖືກຍິງ; ຖືກົງລໍ້ແຫ່ງດວງສະຫວ່າງທັງຫຼາຍ ແລະເຄື່ອນວຽນຢ່າງຕໍ່ເນື່ອງ ເພື່ອຮັກສາຈັງຫວະຈັກກະວານຕາມທີ່ກຳນົດ ພາຍໃຕ້ອຳນາດຂອງປະຕິ (ພຣະສິວະ)។

Verse 6

पुरान्तगो यदा भानुः शक्रस्य भवति प्रभुः सर्वैः सायमनैः सौरो ह्य् उदयो दृश्यते द्विजाः

ໂອ ທ່ານຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງ, ເມື່ອພານຸ (ພຣະອາທິດ) ໄປຮອດປາຍເມືອງ ຄືຂອບຟ້າ ແລະເຂົ້າຢູ່ໃຕ້ອຳນາດຂອງສັກຣະ (ອິນທຣະ), ໃນເວລານັ້ນ ສຳລັບຜູ້ປະກອບພິທີຍາມແລງທັງຫມົດ ຈະເຫັນ «ສອຣະ-ອຸດະຍະ» ຄືການປາກົດດັ່ງການຂຶ້ນຂອງພຣະອາທິດ—ເປັນນິມິດມົງຄຸນທີ່ຊີ້ການຫັນຂອງເວລາພາຍໃຕ້ການຄຸ້ມຄອງຂອງເທວະ.

Verse 7

स एव सुखवत्यां तु निशान्तस्थः प्रदृश्यते अस्तमेति पुनः सूर्यो विभायां विश्वदृग् विभुः

ທີ່ນັ້ນ ໃນສຸຂະວະຕີ ພຣະອົງພຽງອົງດຽວຖືກເຫັນວ່າສະຖິດຢູ່ໃນຍາມສິ້ນຄືນ. ແລ້ວພຣະອາທິດກໍຕົກອີກຄັ້ງ; ແຕ່ພຣະເຈົ້າຜູ້ແຜ່ຊາຍທົ່ວ ຜູ້ເຫັນທົ່ວທັງຈັກກະວານ ກໍສ່ອງສະຫວ່າງດ້ວຍລັດສະໝີຂອງພຣະອົງເອງ.

Verse 8

मया प्रोक्तो ऽमरावत्यां यथासौ वारितस्करः तथा संयमनीं प्राप्य सुखां चैव विभां खगः

ດັ່ງທີ່ຂ້ອຍໄດ້ກ່າວໄວ້ໃນອະມະຣາວະຕີ—ວ່າໂຈນນັ້ນຖືກຫ້າມປ້ອງແນວໃດ—ດັ່ງນັ້ນເມື່ອໄປຮອດສຳຍະມະນີ (ແດນທີ່ມີລະບຽບຂອງຍະມະ) ນົກນັ້ນກໍໄດ້ບັນລຸທັງຄວາມສຸກສະບາຍ ແລະຄວາມສະຫວ່າງໄສອັນຮຸ່ງເຮືອງ.

Verse 9

यदापराह्णस्त्वाग्नेय्यां पूर्वाह्णो नैरृते द्विजाः तदा त्वपररात्रश् च वायुभागे सुदारुणः

ໂອ ທ່ານຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງ, ເມື່ອຍາມບ່າຍ (ອະປະຣາຫນະ) ປາກົດຜິດທີ່ທິດອາກເນຍ (ຕາເວັນອອກສຽງໃຕ້) ແລະຍາມເຊົ້າ (ປູຣະວາຫນະ) ປາກົດທີ່ທິດໄນຣຶຕະ (ຕາເວັນຕົກສຽງໃຕ້), ໃນເວລານັ້ນ ທັ້ງຊ່ວງທ້າຍຂອງຄືນກໍກາຍເປັນອັນນ່າຢ້ານຢ່າງຫນັກໃນທິດຂອງວາຍຸ. ຄວາມຜິດປົກກະຕິແຫ່ງເວລາແລະທິດທາງນີ້ ຖືກປະກາດເປັນນິມິດຮ້າຍອັນດຸຮ້າຍ ບອກລ່ວງໜ້າການສັ່ນຄອນຂອງທຳມະ ແລະການຮັດແນ່ນຂອງປາຊະ (ພັນທະ) ເທິງປະຊຸ (ວິນຍານທີ່ຖືກຜູກ) ຈົນກວ່າຈະໄດ້ພຶ່ງພາພະຕິ ພຣະສິວະ.

Verse 10

ईशान्यां पूर्वरात्रस्तु गतिरेषा च सर्वतः एवं पुष्करमध्ये तु यदा सर्पति वारिपः

ໃນທິດອີສານ (ເໜືອຕາເວັນອອກ) ເສັ້ນທາງນັ້ນກ່າວວ່າເປັນຂອງຍາມທໍາອິດແຫ່ງຄືນ; ການເຄື່ອນໄຫວນີ້ຖືກເຂົ້າໃຈທົ່ວທຸກແຫ່ງ. ດັ່ງນັ້ນ ໃນກາງພຸສກະຣະ ເມື່ອນ້ໍາອັນສົງອໍານາດໄຫຼລື່ນໄປຂ້າງໜ້າ ນີ້ແມ່ນແບບແຜນທີ່ຖືກກໍານົດໄວ້.

Verse 11

त्रिंशांशकं तु मेदिन्यां मुहूर्तेनैव गच्छति योजनानां मुहूर्तस्य इमां संख्यां निबोधत

ໃນແຜ່ນດິນ ສ່ວນໜຶ່ງໃນສາມສິບ (1/30) ຂອງມາດຕະການ ຖືກເດີນທາງໄດ້ໃນມຸຫູຣຕະດຽວ. ບັດນີ້ ຈົ່ງເຂົ້າໃຈຈໍານວນໂຢຊະນາທີ່ສອດຄ່ອງກັບມຸຫູຣຕະໜຶ່ງ.

Verse 12

पूर्णा शतसहस्राणाम् एकत्रिंशत्तु सा स्मृता पञ्चाशच्च तथान्यानि सहस्राण्यधिकानि तु

ຈໍານວນທີ່ຄົບຖ້ວນນັ້ນ ຖືກຈໍາໄວ້ວ່າເປັນ ສາມສິບເອັດແສນ (3,100,000); ແລະຍັງມີອີກ ຫ້າສິບພັນ (50,000) ເພີ່ມເຕີມອີກດ້ວຍ.

Verse 13

मौहूर्तिकी गतिर्ह्येषा भास्करस्य महात्मनः एतेन गतियोगेन यदा काष्ठां तु दक्षिणाम्

ນີ້ແມ່ນການເຄື່ອນໄຫວຕາມມຸຫູຣຕະຂອງພຣະອາທິດຜູ້ມີຈິດໃຫຍ່. ໂດຍຫຼັກແຫ່ງການວັດການເຄື່ອນນີ້ ເມື່ອພຣະອາທິດເຖິງ «ກາສຖາ» ທາງໃຕ້ ການນັບເວລາກໍດໍາເນີນຕາມນັ້ນ ເປີດເຜີຍກົດແຫ່ງນິຍະຕິ ທີ່ຄຸ້ມຄອງໂລກພາຍໃຕ້ພຣະປະຕິ (ພຣະສິວະ).

Verse 14

पर्यपृच्छेत् पतङ्गो ऽपि सौम्याशां चोत्तरे ऽहनि मध्ये तु पुष्करस्याथ भ्रमते दक्षिणायने

ແມ່ນແຕ່ພຣະອາທິດ (ປະຕັງກະ) ກໍເຫມືອນກັບກໍາລັງສອບຖາມແລະຄົ້ນຫາ: ໃນເສັ້ນທາງຂຶ້ນເໜືອ ທ່ານເຄື່ອນໄປຫາທິດເໜືອອັນອ່ອນໂຍນ; ແຕ່ໃນເສັ້ນທາງລົງໃຕ້ ກ່າວວ່າທ່ານຫມຸນວຽນຢູ່ຮອບກາງພຸສກະຣະ. ດັ່ງນັ້ນ ການເຄື່ອນໄຫວຂອງຈັກກະວານເອງ ຊີ້ໄປຫາສູນກາງອັນສັກສິດ ທີ່ນັ້ນຜູ້ບູຊາເຂົ້າໃກ້ພຣະປະຕິ (ພຣະສິວະ) ຜ່ານຕີຣຖະ ແລະວິໄນແຫ່ງການປະຕິບັດ.

Verse 15

मानसोत्तरशैले तु महातेजा विभावसुः मण्डलानां शतं पूर्णं तदशीत्यधिकं विभुः

ເທິງພູ ມານະໂສຕຕະຣະ ພຣະວິພາວະສຸ (ພຣະອາທິດ) ຜູ້ມີເທດສະອັນໃຫຍ່ ແລະສ່ອງສະຫວ່າງ ເປັນອົງຜູ້ຄອບຄຸມທົ່ວສາກົນ ສຳເລັດວົງມົນມະນະດະລາ 100 ແລະເພີ່ມອີກ 80 ດ້ວຍ.

Verse 16

बाह्यं चाभ्यन्तरं प्रोक्तम् उत्तरायणदक्षिणे प्रत्यहं चरते तानि सूर्यो वै मण्डलानि तु

ວົງທາງຂອງພຣະອາທິດ ຖືກສອນໄວ້ວ່າມີສອງຢ່າງ—ພາຍນອກ ແລະພາຍໃນ—ຕາມທາງ ອຸດຕະຣາຍະນະ ແລະ ທັກຊິນາຍະນະ. ພຣະອາທິດເຄື່ອນໄປທຸກມື້ ຜ່ານວົງມົນເຫຼົ່ານັ້ນແທ້ໆ.

Verse 17

कुलालचक्रपर्यन्तो यथा शीघ्रं प्रवर्तते दक्षिणप्रक्रमे देवस् तथा शीघ्रं प्रवर्तते

ເຫມືອນກັບລໍ້ຂອງຊ່າງປັ້ນໝໍ້ທີ່ຫມຸນໄວຮອບຄົບວົງ, ດັ່ງນັ້ນເມື່ອພິທີດຳເນີນຕາມທາງຂວາ (ທັກຊິນ), ພຣະເທວະ—ພຣະສິວະ ອົງພະຕິ—ເຄື່ອນໄວ ແລະປະທານຜົນໄວໃຫ້ແກ່ປາຊຸຜູ້ຖືກຜູກມັດ.

Verse 18

तस्मात्प्रकृष्टां भूमिं तु कालेनाल्पेन गच्छति सूर्यो द्वादशभिः शीघ्रं मुहूर्तैर्दक्षिणायने

ດັ່ງນັ້ນ ໃນທາງໃຕ້ (ທັກຊິນາຍະນະ) ພຣະອາທິດຂ້າມຜ່ານພື້ນທີ່ອັນສູງສົ່ງຂອງແຜ່ນດິນຢ່າງໄວ ໃນເວລາສັ້ນ—ໃນ 12 ມຸຫູຣຕະ. ຕາມມາດຕາການແຫ່ງກາລະນີ້ ປາຊຸຜູ້ມີກາຍຍ່ອມປ່ຽນແປງ, ແຕ່ພຣະພະຕິສູງສຸດ—ພຣະສິວະ—ດຳຮົງເປັນພື້ນຖານອັນບໍ່ແປປ່ຽນຂອງເວລາທັງປວງ.

Verse 19

त्रयोदशार्धमृक्षाणाम् अह्ना तु चरते रविः मुहूर्तैस्तावदृक्षाणि नक्तमष्टादशैश्चरन्

ຕອນກາງວັນ ຣະວິ (ພຣະອາທິດ) ເຄື່ອນຜ່ານນັກຊັດຕະ 13 ແລະເຄິ່ງ. ຕອນກາງຄືນ ພຣະອາທິດຍັງເຄື່ອນຕໍ່ໄປ ແລະຜ່ານນັກຊັດຕະຈຳນວນເທົ່າກັນນັ້ນ ໃນ 18 ມຸຫູຣຕະ.

Verse 20

कुलालचक्रमध्यं तु यथा मन्दं प्रसर्पति तथोदगयने सूर्यः सर्पते मन्दविक्रमः

ດັ່ງດຸມກາງຂອງລໍ້ຊ່າງປັ້ນໝໍ້ທີ່ເຄື່ອນໄປຂ້າງໜ້າຢ່າງຊ້າໆ, ໃນເວລາອຸດກະຍານະ ພະອາທິດກໍເຄື່ອນໄປດ້ວຍກ້າວຢ່າງນຸ່ມນວນ ແລະພອດດີ.

Verse 21

तस्माद्दीर्घेण कालेन भूमिमल्पां तु गच्छति स रथो धिष्ठितो भानोर् आदित्यैर्मुनिभिस् तथा

ດັ່ງນັ້ນ ແມ່ນແມ່ນເວລາຍາວນານ ລົດທິບນັ້ນກໍຜ່ານໄດ້ພຽງສ່ວນນ້ອຍຂອງແຜ່ນດິນ; ເພາະອາທິດຍະ (Āditya) ແລະມຸນີທັງຫຼາຍເປັນຜູ້ຄ້ຳຈຸນ ແລະຄຸ້ມຄອງໃຫ້ແກ່ພະພານຸ (ພະອາທິດ). ດ້ວຍການເຄື່ອນໄຫວອັນພອດດີນີ້ ກາລະ (ເວລາ) ຈຶ່ງຈັດລະບຽບໂລກ.

Verse 22

गन्धर्वैरप्सरोभिश् च ग्रामणीसर्पराक्षसैः प्रदीपयन् सहस्रांशुर् अग्रतः पृष्ठतो ऽप्यधः

ມີຄັນທະວະ (Gandharva) ແລະອັບສະຣາ (Apsarā) ພ້ອມທັງຫົວໜ້າ, ນາກ, ແລະຣາກສະສ (Rākṣasa) ເປັນຜູ້ຕິດຕາມ, ຜູ້ມີພັນລຳແສງໄດ້ສ່ອງສະຫວ່າງຈ້າ—ສ່ອງທາງທັງຂ້າງໜ້າ, ຂ້າງຫຼັງ, ແລະກະທັ້ງຂ້າງລຸ່ມ.

Verse 23

ऊर्ध्वतश् च करं त्यक्त्वा सभां ब्राह्मीमनुत्तमाम् अंभोभिर् मुनिभिस्त्यक्तैः संध्यायां तु निशाचरान्

ໃນສະພາທິບຂອງພະພຣະພຣະມາ (Brahmā) ອັນສູງສຸດ, ພຣະພຣະມາຍົກມືຂຶ້ນເທິງ ແລະໃນເວລາສັນທະຍາ (Sandhyā) ໄດ້ຂັບໄລ່ພວກຜູ້ທ່ອງຄືນ ໂດຍນ້ຳທີ່ມຸນີທັງຫຼາຍໄດ້ຊຳລະແລະສາດອອກ, ເພື່ອໃຫ້ພິທີສັນທະຍາບໍ່ຖືກກີດຂວາງ.

Verse 24

हत्वा हत्वा तु सम्प्राप्तान् ब्राह्मणैश्चरते रविः अष्टादश मुहूर्तं तु उत्तरायणपश्चिमम्

ພະອາທິດໄດ້ຕີທຳລາຍຊ້ຳໆຜູ້ທີ່ເຂົ້າມາຂວາງໜ້າ ແລະເຄື່ອນຕໍ່ໄປ—ດ້ວຍອຳນາດຂອງຂໍ້ບັງຄັບຂອງພຣາຫມະນະ—ຜ່ານທາງອຸດຕະຣາຍະນະ ແລະທາງຕາເວັນຕົກ ເປັນເວລາ 18 ມຸຫູຣຕະ. ພຸຣານະຊີ້ວ່າ ແມ່ນແຕ່ການເຄື່ອນໄຫວຂອງຈັກກະວານກໍດຳເນີນພາຍໃຕ້ທຳມະ; ແລະວິນຍານທີ່ຖືກຜູກມັດ (paśu) ຈະຮັບຜົນຂອງຄວາມຮຸນແຮງ ຈົນກວ່າຈະຫັນໜ້າໄປຫາພະຜູ້ເປັນເຈົ້າ (Pati) ດ້ວຍການປະພຶດທີ່ຖືກຕ້ອງ.

Verse 25

अहर्भवति तच्चापि चरते मन्दविक्रमः त्रयोदशार्धम् ऋक्षाणि नक्तं द्वादशभी रविः मुहूर्तैस् तावद् ऋक्षाणि दिवाष्टादशभिश्चरन्

ນັ້ນແທ້ແມ່ນເປັນ “ວັນ” ໜຶ່ງ. ພະອາທິດ ເຄື່ອນໄປຢ່າງອ່ອນໂຍນຊ້າໆ ໃນກາງຄືນດ້ວຍ 12 ມຸຫູຣຕະ ຜ່ານ 13 ແລະ ຄຶ່ງ ນັກສັດ; ແລະໃນກາງວັນດ້ວຍ 18 ມຸຫູຣຕະ ກໍຜ່ານຈໍານວນນັກສັດເທົ່າກັນ.

Verse 26

ततो मन्दतरं नाभ्यां चक्रं भ्रमति वै यथा मृत्पिण्ड इव मध्यस्थो ध्रुवो भ्रमति वै तथा

ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ເຫມືອນລໍ້ທີ່ຫມຸນຊ້າລົງຮອບດຸມຂອງມັນ, ດັ່ງນັ້ນດ້ວຍ ທຣຸວະ ຜູ້ຢູ່ກາງ ດຸດດັ່ງກ້ອນດິນເຜົາທີ່ຕັ້ງໝັ້ນ ກໍຫມຸນວຽນ—ເຮັດໃຫ້ວົງຈັກຈັກກະວານເຄື່ອນໄປຢ່າງມີລະບຽບ ພາຍໃຕ້ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ (Pati).

Verse 27

त्रिंशन्मुहूर्तैर् एवाहुर् अहोरात्रं पुराविदः उभयोः काष्ठयोर्मध्ये भ्रमतो मण्डलानि तु

ນັກຮູ້ໂບຮານກ່າວວ່າ ອະໂຫຣາຕຣະ (ກາງວັນ-ກາງຄືນ) ມີ 30 ມຸຫູຣຕະ; ແລະໃນຊ່ວງກາງລະຫວ່າງ ກາສຖາ (kāṣṭhā) ທັງສອງ ບັນດາມັນດະລະ (maṇḍala) ຖືກກ່າວວ່າຫມຸນວຽນ.

Verse 28

कुलालचक्रनाभिस्तु यथा तत्रैव वर्तते औत्तानपादो भ्रमति ग्रहैः सार्धं ग्रहाग्रणीः

ເຫມືອນດຸມຂອງລໍ້ຊ່າງປັ້ນດິນເຜົາທີ່ຢູ່ນິ່ງໃນທີ່ຂອງມັນ, ດັ່ງນັ້ນ ທຣຸວະ—ບຸດຂອງ ອຸຕຕານະປາດະ ແລະເປັນຜູ້ນໍາໃນບັນດາດວງສະຫວ່າງ—ກໍສະຖິດເປັນຈຸດຫມຸນທີ່ໝັ້ນຄົງ, ໃນຂະນະທີ່ດາວເຄາະທັງຫຼາຍຫມຸນຮອບພ້ອມກັນ.

Verse 29

गणो मुनिज्योतिषां तु मनसा तस्य सर्पति अधिष्ठितः पुनस्तेन भानुस्त्वादाय तिष्ठति

ກະນະ (Gaṇa) ຜູ້ປົກຄອງບັນດາມຸນີ ແລະດວງສະຫວ່າງເທິງຟ້າ ເຄື່ອນໄປດ້ວຍພຣະປະສົງຂອງພຣະອົງເທົ່ານັ້ນ. ແລະອີກຄັ້ງ ພະອາທິດທີ່ຖືກພຣະອົງສະຖາປະນາ ແລະຄຸ້ມຄອງ ກໍຮັກສາເສັ້ນທາງຂອງຕົນ ຮັບໜ້າທີ່ທີ່ກໍານົດ ແລະຢືນຢູ່ໃນຕໍາແໜ່ງທີ່ຖືກຈັດວາງ.

Verse 30

सोन्ने-रेगेन्-क्रेइस्लौफ़् किरणैः सर्वतस्तोयं देवो वै ससमीरणः औत्तानपादस्य सदा ध्रुवत्वं वै प्रसादतः

ໂດຍລຳແສງຂອງພຣະອົງ ນ້ຳແຜ່ກະຈາຍໄປທົ່ວທິດ ພ້ອມກັບລົມທີ່ເຄື່ອນໄຫວ—ດັ່ງນັ້ນພຣະເທວະຈຶ່ງຄ້ຳຈຸນລະບຽບແຫ່ງຈັກກະວານ. ແລະໂດຍພຣະປະສາດ ບຸດຂອງອຸຕຕານະປາດ (ທຣຸວະ) ໄດ້ຮັບຄວາມໝັ້ນຄົງອັນອະມະຕະ ເປັນເສົາຂົວທີ່ໝັ້ນຄົງຂອງໂລກທັງປວງ।

Verse 31

विष्णोरौत्तानपादेन चाप्तं तातस्य हेतुना आपः पीतास्तु सूर्येण क्रमन्ते शशिनः क्रमात्

ໂດຍພຣະວິສນຸ ສິ່ງນັ້ນໄດ້ຖືກຮັບໄວ້ຜ່ານອຸຕຕານະປາດ ເພື່ອເຫດປະໂຫຍດແກ່ພໍ່ຂອງລາວ. ນ້ຳແມ່ນແມ່ນຖືກດວງອາທິດດື່ມຊຶມ ແຕ່ກໍດຳເນີນກັບຄືນຕາມກຳນົດ ໂດຍລຳດັບອັນວັດໄດ້ຂອງດວງຈັນ—ຈັງຫວະແຫ່ງຈັກກະວານຈຶ່ງດຳລົງຢູ່ໃຕ້ອຳນາດຂອງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ (ປະຕິ).

Verse 32

निशाकरान्निस्रवन्ते जीमूतान्प्रत्यपः क्रमात् वृन्दं जलमुचां चैव श्वसनेनाभिताडितम्

ຈາກດວງຈັນ ນ້ຳເຫັນຄືຈະໄຫຼອອກໄປຫາເມກຕາມລຳດັບ; ແລະຝູງເມກຜູ້ບັນທຸກຝົນຈຳນວນຫຼາຍ ຖືກລົມຮ້າຍແຮງຕີກະແທກ ແລະຂັບໃຫ້ກະຈາຍໄປ—ເປັນຄວາມປັ່ນປ່ວນອັນນ່າຫວາດໃນການຫຼິ້ນຂອງທາດທີ່ເຄີຍມີລະບຽບ।

Verse 33

क्ष्मायां सृष्टिं विसृजते ऽभासयत्तेन भास्करः तोयस्य नास्ति वै नाशः तदैव परिवर्तते

ເທິງແຜ່ນດິນ ພຣະອົງສົ່ງອອກການສ້າງສັນໃຫ້ປາກົດ; ແລະໂດຍການນັ້ນເອງ ດວງອາທິດຈຶ່ງສ່ອງສະຫວ່າງມັນ. ສຳລັບນ້ຳ ບໍ່ມີການສູນສິ້ນແທ້ໆ—ໃນເວລານັ້ນມັນພຽງແຕ່ປ່ຽນຮູບແປງສະພາບເທົ່ານັ້ນ।

Verse 34

हिताय सर्वजन्तूनां गतिः शर्वेण निर्मिता भूर्भुवः स्वस् तथा ह्यापो ह्य् अन्नं चामृतमेव च

ເພື່ອປະໂຫຍດແກ່ສັດມີຊີວິດທັງປວງ (ປະສຸ) ພຣະສະຣະວະ (ພຣະສິວະ) ຜູ້ເປັນອົງພຣະເຈົ້າ (ປະຕິ) ໄດ້ສ້າງຕັ້ງເສັ້ນທາງແຫ່ງຊະຕາກຳຂອງພວກເຂົາ—ທັງໂລກ Bhūḥ, Bhuvaḥ, Svaḥ ພ້ອມດ້ວຍນ້ຳ, ອາຫານ, ແລະແມ່ນແຕ່ອະມຣິຕະ (amṛta) ອັນເປັນນ້ຳອະມະຕະດ້ວຍ।

Verse 35

प्राणा वै जगतामापो भूतानि भुवनानि च बहुनात्र किमुक्तेन चराचरमिदं जगत्

ແທ້ຈິງແລ້ວ ປຣານະ (ລົມຫາຍໃຈແຫ່ງຊີວິດ) ແມ່ນຖານຮອງຮັບຂອງໂລກທັງປວງ—ນ້ຳ, ສັດທັງຫຼາຍ, ແລະພູມພະພົບທັງໝົດ. ຈະກ່າວຫຍັງອີກ? ຈັກກະວານນີ້ທັງທີ່ເຄື່ອນໄຫວແລະຢຸດນິ່ງ ດຳລົງຢູ່ໂດຍປຣານະນັ້ນ ແລະໃນທີ່ສຸດພຶງພາພະປະຕິ—ພຣະສິວະ ຜູ້ຄອງຄຸມຊີວິດພາຍໃນ।

Verse 36

अपां शिवस्य भगवान् आधिपत्ये व्यवस्थितः अपां त्वधिपतिर्देवो भव इत्येव कीर्तितः

ໃນອຳນາດແຫ່ງນ້ຳ ພຣະສິວະຜູ້ມີພຣະພາກ ສະຖິດຢູ່ຢ່າງໝັ້ນຄົງເປັນອະທິປະໄຕ. ເພາະສະນັ້ນ ພຣະເທວະຜູ້ຄອງນ້ຳ ຈຶ່ງຖືກສັນລະເສີນດ້ວຍນາມ «ພະວະ (Bhava)».

Verse 37

भवात्मकं जगत्सर्वम् इति किं चेह चाद्भुतम् नारायणत्वं देवस्य हरेश्चाद्भिः कृतं विभोः जगतामालयो विष्णुस् त्व् आपस्तस्यालयानि तु

ຖ້າຈັກກະວານທັງໝົດເປັນທາດແຫ່ງ «ພະວະ» (ການເກີດຂຶ້ນ/ການເປັນ) ແລ້ວ ຈະມີຫຍັງນ່າອັດສະຈັນ? ພຣະຫະຣິຜູ້ມີລິດທິ ຖືກເອີ້ນວ່າ «ນາຣາຍະນະ» ເພາະນ້ຳ (ນາຣະ) ຖືກກ່າວວ່າເປັນທີ່ພຳນັກຂອງພຣະອົງ. ແທ້ຈິງ ວິສນຸແມ່ນທີ່ພຳນັກຂອງໂລກທັງຫຼາຍ ແລະນ້ຳທັງຫຼາຍແມ່ນທີ່ພຳນັກຂອງພຣະອົງ.

Verse 38

दन्दह्यमानेषु चराचरेषु गोधूमभूतास् त्वथनिष्क्रमन्ति या या ऊर्ध्वं मारुतेनेरिता वै तास्तास्त्वभ्राण्यग्निना वायुना च

ເມື່ອສັດທັງຫຼາຍທີ່ເຄື່ອນໄຫວແລະຢຸດນິ່ງ ຖືກເຜົາໄໝ້ດ້ວຍຄວາມຮ້ອນ ພວກມັນຈຶ່ງປາກົດອອກເປັນກ້ອນຄືຄວັນ. ຖືກລົມຜັກດັນໃຫ້ລອຍຂຶ້ນເທິງ ພວກມັນກໍກາຍເປັນເມກ—ມີຮູບຮ່າງແລະຖືກພາໄປໂດຍໄຟແລະອາກາດ.

Verse 39

अतो धूमाग्निवातानां संयोगस्त्वभ्रमुच्यते वारीणि वर्षतीत्यभ्रम् अभ्रस्येशः सहस्रदृक्

ດັ່ງນັ້ນ ການປະສົມກັນຂອງຄວັນ, ໄຟ, ແລະລົມ ຈຶ່ງເອີ້ນວ່າ «ເມກ». ເພາະມັນໂຮຍນ້ຳລົງມາ ຈຶ່ງຖືກເອີ້ນວ່າ «ອະພຣະ (abhra)». ຜູ້ເປັນເຈົ້າແຫ່ງເມກແມ່ນ ສະຫັດສະຣະດຣຶກ (Sahasradṛk) — ຜູ້ມີພັນຕາ.

Verse 40

यज्ञधूमोद्भवं चापि द्विजानां हितकृत्सदा दावाग्निधूमसम्भूतम् अभ्रं वनहितं स्मृतम्

ເມກທີ່ເກີດຈາກຄວັນຍັດຍະ ເປັນຜົນດີແກ່ພວກທະວິຊະເສມອ ເພາະຊ່ວຍຄ້ຳຈຸນພິທີແລະທຳມະ. ແຕ່ເມກທີ່ເກີດຈາກຄວັນໄຟປ່າ ຖືກຈື່ຈຳວ່າເປັນປະໂຫຍດແກ່ປ່າ—ຫຼ້ຽງດູປ່າໄມ້ເອງ.

Verse 41

मृतधूमोद्भवं त्वभ्रम् अशुभाय भविष्यति अभिचाराग्निधूमोत्थं भूतनाशाय वै द्विजाः

ໂອ ພວກທະວິຊະ, ເມກທີ່ເກີດຈາກຄວັນຂອງຄົນຕາຍ ຈະເປັນລາງອັບມົງຄຸນ; ແລະເມກທີ່ເກີດຈາກຄວັນໄຟອະພິຈາຣະ ຊີ້ເຖິງການທຳລາຍສັດທັງຫຼາຍ. ຕາມຄວາມເຂົ້າໃຈແບບໄສວະ, ລາງຕະມະສິກເຊັ່ນນີ້ ບອກວ່າ ປາຊະ (ພັນທະ) ກຳລັງຮັດແນ່ນໃສ່ ປາຊຸ (ວິນຍານທີ່ຖືກຜູກ) ເມື່ອຖືກລະເລີຍທຳມະ ແລະ ການບູຊາພຣະສິວະ.

Verse 42

एवं धूमविशेषेण जगतां वै हिताहितम् तस्मादाच्छादयेद्धूमम् अभिचारकृतं नरः

ດັ່ງນັ້ນ ໂດຍຄວາມແຕກຕ່າງຂອງຄວັນ ຈຶ່ງຊີ້ບອກໄດ້ວ່າ ໂລກທັງຫຼາຍຈະໄດ້ຮັບຜົນດີຫຼືຜົນຮ້າຍ. ເພາະສະນັ້ນ ຄົນຄວນປົກຄຸມ ຫຼືກົດຂີ່ຄວັນທີ່ເກີດຈາກອະພິຈາຣະອັນປອງຮ້າຍ ເພື່ອບໍ່ໃຫ້ພະລັງຮ້າຍຂອງມັນແຜ່ກວ້າງ ເປັນດັ່ງປາຊະທີ່ຜູກປາຊຸ (ວິນຍານມີກາຍ).

Verse 43

अनाछाद्य द्विजः कुर्याद् धूमं यश्चाभिचारिकम् एवमुद्दिश्य लोकस्य क्षयकृच्च भविष्यति

ຖ້າທະວິຊະຜູ້ໜຶ່ງ ບໍ່ປົກຄຸມຕາມຄວາມຄວນ (ບໍ່ມີຜ້າອັນສັກສິດ) ແລ້ວກະທຳພິທີຄວັນເພື່ອອະພິຈາຣະ, ເມື່ອຊີ້ນຳແບບນີ້ໃສ່ໂລກ ລາວຈະກາຍເປັນຜູ້ກໍ່ຄວາມພິນາດແກ່ສັດມີຊີວິດ.

Verse 44

अपां निधानं जीमूताः षण्मासानिह सुव्रताः वर्षयन्त्येव जगतां हिताय पवनाज्ञया

ເມກທັງຫຼາຍເປັນຄັງນ້ຳ ແລະມີວິໄນດີ (ສຸວຣະຕະ) ຕາມວົງຈອນອັນສັກສິດ; ໃນທີ່ນີ້ພວກມັນຫຼັ່ງຝົນຕະຫຼອດຫົກເດືອນ ເພື່ອປະໂຫຍດແກ່ໂລກທັງຫຼາຍ ຕາມຄຳສັ່ງຂອງລົມ.

Verse 45

स्तनितं चेह वायव्यं वैद्युतं पावकोद्भवम् त्रिधा तेषामिहोत्पत्तिर् अभ्राणां मुनिपुङ्गवाः

ໂອ ມຸນີຜູ້ປະເສີດ, ສຽງຟ້າຮ້ອງໃນນີ້ເກີດຈາກຕັດຕະວະແຫ່ງລົມ; ຟ້າຜ່າເກີດຈາກຕັດຕະວະແຫ່ງໄຟ. ດັ່ງນັ້ນ ອາການໃນເມກມີສາມປະເພດ.

Verse 46

न भ्रश्यन्ति यतो ऽभ्राणि मेहनान्मेघ उच्यते काष्ठावाहाश् च वैरिञ्च्याः पक्षाश्चैव पृथग्विधाः

ເນື່ອງຈາກເມກ (abhrāṇi) ບໍ່ແຕກສະລາຍຫຼືຕົກຫາຍຈາກມັນ ຈຶ່ງເອີ້ນວ່າ “megha”; ແລະເນື່ອງຈາກການປ່ອຍນ້ຳລົງ (mehana) ກໍໄດ້ຊື່ນັ້ນດ້ວຍ. ພວກ Vairiñcya ຜູ້ແບກຫາບ “ໄມ້” ແຫ່ງການສ້າງ ແລະປີກຫຼາຍຊະນິດ ກໍຖືກກ່າວແຍກເປັນປະເພດໆ.

Verse 47

आज्यानां काष्ठसंयोगाद् अग्नेर्धूमः प्रवर्तितः द्वितीयानां च संभूतिर् विरिञ्चोच्छ्वासवायुना

ຈາກການສຳຜັດກັນຂອງນ້ຳມັນເຄື່ອງບູຊາ (ghee) ກັບໄມ້ເຊື້ອໄຟ ຄວັນຂອງໄຟຈຶ່ງເຄື່ອນໄຫວ. ແລະການປາກົດຕໍ່ໄປເກີດຈາກລົມອັນເປັນລົມຫາຍໃຈອອກຂອງວິຣິນຈິ (ພຣະພຣະຫມາ). ດັ່ງນີ້ ລະບົບສ້າງສັນດຳເນີນໄປພາຍໃຕ້ການປົກຄອງຂອງພຣະອົງ (Pati).

Verse 48

भूभृतां त्वथ पक्षैस्तु मघवच्छेदितैस्ततः वाह्नेयास्त्वथ जीमूतास् त्व् आवहस्थानगाः शुभाः

ຕໍ່ມາ ຈາກປີກຂອງຜູ້ແບກພູເຂົາ ທີ່ຖືກມະຄະວັດ (ອິນທຣາ) ຕັດຂາດ ຈຶ່ງເກີດເມກອັນເປັນມົງຄຸນ ສັງກັດແດນໄຟ, ເຄື່ອນໄຫວຕາມຖິ່ນທີ່ກຳນົດ ແລະເປັນຜູ້ນຳຝົນມາ.

Verse 49

विरिञ्चोच्छ्वासजाः सर्वे प्रवहस्कन्धजास्ततः पक्षजाः पुष्कराद्याश् च वर्षन्ति च यदा जलम्

ເມກທັງໝົດນີ້ເກີດຈາກລົມຫາຍໃຈອອກຂອງວິຣິນຈິ (ພຣະພຣະຫມາ). ຈາກນັ້ນເກີດເມກຊັ້ນ Pravaha; ແລະຈາກກິ່ງການຂອງພວກມັນ ເກີດເມກມີປີກ ເຊັ່ນ Puṣkara ແລະອື່ນໆ, ເມື່ອເຖິງການເວລາ ກໍປ່ອຍນ້ຳລົງເປັນຝົນ.

Verse 50

मूकाः सशब्ददुष्टाशास् त्व् एतैः कृत्यं यथाक्रमम् क्षामवृष्टिप्रदा दीर्घकालं शीतसमीरिणः

ບາງຄົນກາຍເປັນຄົນງຽບ; ບາງຄົນແມ່ນເວົ້າໄດ້ແຕ່ກ່າວຄໍາສັ່ງທີ່ຫຍາບຄາຍ ແລະບິດເບືອນ. ໂດຍຄວາມຜິດປົກກະຕິເຫຼົ່ານີ້ ໜ້າທີ່ຕາມລໍາດັບຖືກລົ້ມເຫຼວ. ຝົນຕົກນ້ອຍ ແລະລົມໜາວພັດຢູ່ດົນ—ເປັນໝາຍວ່າ ທຳມະຖືກບາດເຈັບ ແລະສາຍພາສະ (pāśa) ຮັດແນ່ນຕໍ່ສັດມີກາຍ (paśu)។

Verse 51

जीवकाश् च तथा क्षीणा विद्युद्ध्वनिविवर्जिताः तिष्ठन्त्याक्रोशमात्रे तु धरापृष्ठादितस्ततः

ແລະລົມຊີວິດ (prāṇa) ກໍອ່ອນແຮງລົງ; ບໍ່ມີທັງຟ້າຮ້ອງ ແລະຟ້າຜ່າ. ຈາກນັ້ນໄປ ພວກມັນຢູ່ແຕ່ໃນລະຍະທີ່ເອີ້ນຮ້ອງພຽງຄັ້ງດຽວກໍຮອດ, ໃກ້ກັບຜິວດິນ—ເປັນໝາຍວ່າ ພະລັງຂອງໂລກກໍາລັງຖອນຕົວພາຍໃຕ້ສາຍພາສະ (pāśa) ທີ່ຮັດແນ່ນ, ຈົນກວ່າພຣະອົງ Pati (ພຣະສິວະ) ຈະຟື້ນຟູລະບຽບອີກຄັ້ງ।

Verse 52

अर्धक्रोशे तु सर्वे वै जीमूता गिरिवासिनः मेघा योजनमात्रं तु साध्यत्वाद् बहुतोयदाः

ບັນດາພະຍຸເມກ (jīmūta) ທັງໝົດແທ້ໆ ອາໄສຢູ່ຕາມພູເຂົາ ໃນລະຍະຄຶ່ງກຣົຊ (krośa). ເມກຝົນແຜ່ກວ້າງເຖິງໜຶ່ງໂຢຊະນະ (yojana) ແລະເນື່ອງຈາກຖືກປັບໃຫ້ເໝາະກັບໜ້າທີ່ທີ່ກໍານົດ ຈຶ່ງອຸດົມໄປດ້ວຍນ້ໍາ—ເພື່ອຮັບໃຊ້ລະບຽບຈັກກະວານທີ່ Pati (ພຣະສິວະ) ຄ້ຳຈຸນ।

Verse 53

धरापृष्ठाद्द्विजाः क्ष्मायां विद्युद्गुणसमन्विताः तेषां तेषां वृष्टिसर्गं त्रेधा कथितमत्र तु

ຈາກຜິວໜ້າດິນ ພະລັງ “ທະວິຊະ” (ຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງ) ຜຸດຂຶ້ນຢູ່ເທິງດິນ ພ້ອມດ້ວຍຄຸນລັກສະນະຂອງຟ້າຜ່າ. ແລະໃນທີ່ນີ້ ການປ່ອຍຝົນຂອງແຕ່ລະພວກ ຖືກກ່າວໄວ້ວ່າມີສາມປະການ. ໃນການສ້າງຝົນອັນມີລະບຽບນີ້ ພຣະອົງ Pati ຄຸ້ມຄອງພະລັງທໍາມະຊາດ ເພື່ອໃຫ້ສັດມີກາຍ (paśu) ດໍາລົງຢູ່ ແລະພິທີຊີວິດຂອງໂລກດໍາເນີນຕໍ່ໄປ।

Verse 54

पक्षजाः कल्पजाः सर्वे पर्वतानां महत्तमाः कल्पान्ते ते च वर्षन्ति रात्रौ नाशाय शारदाः

ໃນທ້າຍກະລະປະ (kalpa) ເມກອັນຍິ່ງໃຫຍ່ດັ່ງພູເຂົາທັງຫຼາຍ—ເກີດຈາກລະດູ ແລະວົງຈອນເວລາ—ຈະເທຝົນລົງຕະຫຼອດຄືນ ເພື່ອນໍາໄປສູ່ການລະລາຍ. ດັ່ງນັ້ນ ເມື່ອ Pati (ພຣະສິວະ) ຖອນໂລກຄືນ ແມ່ນແຕ່ຈັງຫວະທໍາມະຊາດອັນມີລະບຽບ ກໍກາຍເປັນເຄື່ອງມືແຫ່ງປຣະລະຍະ (pralaya)។

Verse 55

पक्षजाः पुष्कराद्याश् च वर्षन्ति च यदा जलम् तदार्णवमभूत्सर्वं तत्र शेते निशीश्वरः

ເມື່ອສັດມີປີກ ແລະ ສັດເກີດຈາກດອກບົວ (ພຸສກະຣາດິ) ເລີ່ມຫຼັ່ງນ້ຳລົງມາ ທຸກສິ່ງກໍກາຍເປັນມະຫາສະໝຸດ; ທີ່ນັ້ນ ພຣະເຈົ້າແຫ່ງຄືນ—ພຣະສິວະ ປະຕິສູງສຸດຜູ້ເກີນພັນທະ—ບັນທົມຢູ່ໃນການພັກຢ່າງໂຍກະ।

Verse 56

आग्नेयानां श्वासजानां पक्षजानां द्विजर्षभाः जलदानां सदा धूमो ह्य् आप्यायन इति स्मृतः

ໂອ ຜູ້ດີເລີດໃນບັນດາຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງ, ສໍາລັບຜູ້ເກີດຈາກໄຟ, ຜູ້ເກີດຈາກລົມຫາຍໃຈ, ແລະສັດມີປີກ, ຖືກຈື່ຈໍາວ່າ “ຄວັນ” ເປັນຜູ້ຫຼ້ຽງດູແລະຄ້ຳຈຸນຢູ່ເສມອ; ສໍາລັບເມກນໍາຝົນ ຄວັນກໍຖືກກ່າວວ່າເປັນທາງເພີ່ມພູນຢູ່ເສມອເຊັ່ນກັນ.

Verse 57

पौण्ड्रास्तु वृष्टयः सर्वा वैद्युताः शीतशस्यदाः पुण्ड्रदेशेषु पतिता नागानां शीकरा हिमाः

ໃນແດນປໍນຑຣາ ຝົນທັງປວງມາພ້ອມຟ້າຜ່າ ແລະໃຫ້ຜົນພືດລະດູໜາວ; ເມື່ອຕົກລົງໃນແຜ່ນດິນປຸນຑຣາ ມັນກາຍເປັນລະອອງນ້ຳເຢັນດັ່ງນ້ຳແຂງ—ດັ່ງໝອກໜາວຂອງນາກາ.

Verse 58

गाङ्गा गङ्गाम्बुसम्भूता पर्जन्येन परावहैः नगानां च नदीनां च दिग्गजानां समाकुलम्

ເກີດຈາກນ້ຳຂອງຄົງຄາເອງ, ຄົງຄານັ້ນ—ຖືກຝົນຫນັກຜັກດັນໃຫ້ໄຫຼຕໍ່ໄປ—ກາຍເປັນນ້ຳຖ້ວມກະເພື່ອນ, ກວນປົນພູເຂົາແລະແມ່ນ້ຳ, ແລະເຮັດໃຫ້ຊ້າງໃຫຍ່ແຫ່ງທິດທັງປວງກໍວຸ້ນວາຍ.

Verse 59

मेघानां च पृथग्भूतं जलं प्रायादगादगम् परावहो यः श्वसनश् चानयत्यम्बिकागुरुम्

ແລະນ້ຳທີ່ແຍກອອກຈາກເມກ ກໍໄຫຼຕໍ່ໄປຕາມທາງຂອງມັນ. ລົມຜັກດັນອອກນອກນັ້ນ (ສະວາສະນະ) ນໍາພາພຣະຜູ້ເປັນທີ່ເຄົາລົບຂອງອຳບິກາ—ພຣະສິວະ—ຜູ້ເປັນຄູອາຈານສູງສຸດ.

Verse 60

मेनापतिमतिक्रम्य वृष्टिशेषं द्विजाः परम् अभ्येति भारते वर्षे त्व् अपरान्तविवृद्धये

ໂອ ດວິຊະ ນັກບວດຜູ້ຮູ້, ຂ້າມພົ້ນຈາກ ເມນາປະຕິ ແລ້ວ, ສ່ວນທີ່ເຫຼືອຂອງແດນຝົນຍັງຂະຫຍາຍຕໍ່ໄປ ເຖິງ ພາຣະຕະວັຣສະ ເພື່ອເພີ່ມພູນການເຕີບໃຫຍ່ ແລະຄວາມອຸດົມສົມບູນໃນແດນ ອະປະຣານຕະ.

Verse 61

वृष्टयः कथिता ह्यद्य द्विधा वस्तु विवृद्धये सस्यद्वयस्य संक्षेपात् प्रब्रवीमि यथामति

ມື້ນີ້ ຂ້າໄດ້ອະທິບາຍເລື່ອງຝົນວ່າມີສອງປະເພດ ເພື່ອເພີ່ມພູນຄວາມອຸດົມ. ບັດນີ້ ຂ້າຈະກ່າວໂດຍຫຍໍ້ ຕາມທີ່ຂ້າເຂົ້າໃຈ ເຖິງຜົນຜະລິດຂອງພືດພັນສອງຢ່າງ.

Verse 62

स्रष्टा भानुर्महातेजा वृष्टीनां विश्वदृग् विभुः सो ऽपि साक्षाद्द्विजश्रेष्ठाश् चेशानः परमः शिवः

ພຣະອົງແມ່ນຜູ້ສ້າງ; ພຣະອົງແມ່ນພຣະອາທິດ ສ່ອງສະຫວ່າງດ້ວຍລັດສະໝີອັນຍິ່ງໃຫຍ່; ພຣະອົງແມ່ນຜູ້ປະທານຝົນ ຜູ້ເຫັນທົ່ວໂລກ ແລະຜູ້ຄອບຄຸມທຸກສິ່ງ. ແທ້ຈິງແລ້ວ, ໂອ ດວິຊະຜູ້ປະເສີດ, ພຣະອົງນັ້ນເອງແມ່ນ ອີຊານະ—ປະຣະມະຊິວະ ໂດຍກົງ, ພຣະປະຕິສູງສຸດ ຜູ້ຢູ່ເຫນືອພັນທະທັງປວງ.

Verse 63

स एव तेजस्त्वोजस्तु बलं विप्रा यशः स्वयम् चक्षुः श्रोत्रं मनो मृत्युर् आत्मा मन्युर् विदिग् दिशः

ໂອ ພຣາຫມັນທັງຫຼາຍ, ພຣະອົງພຽງອົງດຽວແມ່ນທັງລັດສະໝີ ແລະພະລັງຊີວິດ; ພຣະອົງແມ່ນກຳລັງ ແລະກຽດສັກສີໂດຍພຣະອົງເອງ. ພຣະອົງແມ່ນຕາ ແລະຫູ, ແມ່ນໃຈ, ແມ່ນແມ່ນກະທັ້ງຄວາມຕາຍ; ພຣະອົງແມ່ນອາດມາ, ແມ່ນພະລັງແຫ່ງຄວາມໂກດອັນຊອບທຳ, ແລະແມ່ນທິດທັງປວງກັບທິດຍ່ອຍ—ຊຶ່ງຊອກຊຶມແລະປົກຄອງທຸກສິ່ງ ໃນຖານະ ປະຕິ ພຣະອົງຜູ້ສະຖິດພາຍໃນ.

Verse 64

सत्यं ऋतं तथा वायुर् अंबरं खचरश् च सः लोकपालो हरिर्ब्रह्मा रुद्रः साक्षान्महेश्वरः

ພຣະອົງແມ່ນຄວາມຈິງ ແລະ ຣິຕະ (ṛta) ຄືລະບຽບແຫ່ງຈັກກະວານ; ພຣະອົງແມ່ນລົມ, ແມ່ນຟ້າ, ແລະແມ່ນຜູ້ເຄື່ອນໄຫວໃນຫ້ວງຟ້າ. ພຣະອົງແມ່ນຜູ້ພິທັກໂລກ; ພຣະອົງແມ່ນ ຫະຣິ, ແມ່ນ ພຣະພຣະຫມາ, ແມ່ນ ຣຸດຣະ—ແທ້ຈິງແລ້ວ ພຣະອົງແມ່ນ ມະເຫສະວະຣະ ຜູ້ປາກົດດ້ວຍພຣະອົງເອງ.

Verse 65

सहस्रकिरणः श्रीमान् अष्टहस्तः सुमङ्गलः अर्धनारिवपुः साक्षात् त्रिनेत्रस् त्रिदशाधिपः

ພຣະເຈົ້າຜູ້ມີຮັງສີພັນສາຍ ສະຫວ່າງໄສ ແລະສົມບູນດ້ວຍສິຣີ ເປັນມົງຄຸນສູງສຸດ; ມີແຂນແປດ; ປະຈັກເປັນອັດທະນາຣີ—ຄວາມຮ່ວມເປັນໜຶ່ງຂອງສິວະ–ສັກຕິ; ມີຕາສາມ; ແລະເປັນຈອມເຈົ້າແຫ່ງຫມູ່ເທວະ. ໃນຖານະປະຕິ ພຣະອົງປົກຄອງປະຊຸ (ວິນຍານ) ທັງປວງ ແລະດ້ວຍພຣະກະລຸນາ ຜ່ອນຄາຍປາຊະ (ພັນທະ) ໃຫ້ຫຼຸດພົ້ນ.

Verse 66

अस्यैवेह प्रसादात्तु वृष्टिर्नानाभवद्द्विजाः सहस्रगुणमुत्स्रष्टुम् आदत्ते किरणैर्जलम्

ດ້ວຍພຣະກະລຸນາຂອງພຣະອົງແຕ່ຜູ້ດຽວ, ໂອ ທ່ານດວິຊະຜູ້ຮູ້, ຝົນໃນໂລກນີ້ຈຶ່ງເກີດຂຶ້ນຫຼາກຫຼາຍ; ດວງອາທິດດຶງນ້ຳຂຶ້ນດ້ວຍຮັງສີ ແລ້ວປ່ອຍຄືນເປັນພັນເທົ່າ. ດັ່ງນັ້ນ ພຣະຜູ້ເປັນປະຕິ ຄ້ຳຈຸນວົງຈອນແຫ່ງການຫຼ້ຽງຊີວິດ ແລະຜ່ອນຄາຍປາຊະແຫ່ງຄວາມອົດຢາກແລະຄວາມຢ້ານກົວ ໃຫ້ແກ່ປະຊຸຜູ້ມີກາຍ.

Verse 67

जलस्य नाशो वृद्धिर्वा नास्त्येवास्य विचारतः ध्रुवेणाधिष्ठितो वायुर् वृष्टिं संहरते पुनः

ເມື່ອພິຈາລະນາໃຫ້ລຶກ ນ້ຳບໍ່ໄດ້ຖືກທຳລາຍຈິງ ແລະກໍບໍ່ໄດ້ເພີ່ມຂຶ້ນຈິງ. ລົມທີ່ຖືກຄວບຄຸມໂດຍລະບຽບອັນໝັ້ນຄົງ ຍ້ອນດຶງຝົນກັບຄືນອີກ—ຄວບຄຸມວົງຈອນໂດຍບໍ່ມີການສູນເສຍຂອງທາດນັ້ນ.

Verse 68

ग्रहान् निःसृत्य सूर्यात् तु कृत्स्ने नक्षत्रमण्डले चारस्यान्ते विशत्यर्के ध्रुवेण समधिष्ठिता

ເມື່ອອອກຈາກດວງອາທິດແລ້ວ ດາວເຄາະທັງຫຼາຍເຄື່ອນຜ່ານວົງມົນນັກສັດທັງປວງ; ແລະເມື່ອສິ້ນສຸດການໂຄຈອນ ພວກມັນກໍເຂົ້າກັບໄປສູ່ດວງອາທິດອີກ—ໂດຍຖືກຄວບຄຸມ ແລະທຳໃຫ້ໝັ້ນຄົງໂດຍ ທຣຸວະ (ດາວເໜືອ).