Adhyaya 27

Verse 2

निक्षिप्य भार्यां पुत्रेषु गच्छेद् वनमथापि वा / दृष्ट्वापत्यस्य चापत्यं जर्जरीकृतविग्रहः

ເມື່ອມອບຝາກພັນລະຍາໃຫ້ລູກຊາຍທັງຫຼາຍແລ້ວ ກໍຄວນອອກໄປສູ່ປ່າດ້ວຍ. ແລະເມື່ອກາຍກະດູກຊຳຮຸດແຕກສະລາຍ ໄດ້ເຫັນລູກຂອງລູກຕົນ ກໍຄວນຫັນໃຈໄປສູ່ຊີວິດປ່າ (ວານະປຣັສຖະ) ຕາມຂັ້ນຕອນແຫ່ງທຳມະ.

Verse 3

शुक्लपक्षस्य पूर्वाह्ने प्रशस्ते चोत्तरायणे / गत्वारण्यं नियमवांस्तपः कुर्यात् समाहितः

ໃນຂ້າງເດືອນຂາວ (ສຸກລະປັກສະ) ໃນຕອນເຊົ້າ ໃນເວລາອັນເປັນມົງຄຸນ ແລະໃນຊ່ວງອຸດຕະຣາຍະນະ (ດວງອາທິດເຄື່ອນໄປທາງເໜືອ) ຄວນເຂົ້າປ່າ. ຜູ້ມີວິໄນໃນຂໍ້ປະພຶດ ແລະຈິດໃຈຮວບຮວມ ຄວນປະກອບຕະປະ (tapas) ດ້ວຍຄວາມຕັ້ງໝັ້ນ.

Verse 4

फलमूलानि पूतानि नित्यमाहारमाहरेत् / यताहारो भवेत् तेन पूजयेत् पितृदेवताः

ຄວນນຳຜົນໄມ້ແລະຮາກໄມ້ທີ່ຊຳລະໃຫ້ບໍລິສຸດ ມາເປັນອາຫານທຸກວັນ. ດ້ວຍອາຫານທີ່ຄວບຄຸມຢ່າງພອດດີນັ້ນເອງ ຄວນບູຊາພິຕຣະເທວະຕາ (ປິຕຣະ) ເປັນນິດ.

Verse 5

पूजयित्वातिथिं नित्यं स्नात्वा चाभ्यर्चयेत् सुरान् / गृहादाहृत्य चाश्नीयादष्टौ ग्रासान् समाहितः

ເມື່ອບູຊາຕ້ອນຮັບແຂກທຸກວັນ ແລະອາບນ້ຳຊຳລະແລ້ວ ຄວນນະມັດສະການບູຊາເທວະທັງຫຼາຍ. ຈາກນັ້ນ ນຳອາຫານຈາກເຮືອນຂອງຕົນມາ ແລ້ວກິນພຽງແປດຄຳ ດ້ວຍໃຈສະຫງົບແລະມີສະຕິ.

Verse 6

जटाश्च बिभृयान्नित्यं नखरोमाणि नोत्सृजेत् / स्वाध्यायं सर्वदा कुर्यान्नियच्छेद् वाचमन्यतः

ຜູ້ນັ້ນຄວນຖືຜົມຈັດາເປັນປະຈໍາ ແລະບໍ່ຄວນລະເລີຍການຕັດເລັບ ແລະຂົນກາຍໃຫ້ສະອາດ. ຄວນເຮັດສະວາດະຍາຍະ (ການສຶກສາພຣະຄໍາ) ຢູ່ເສມອ ແລະຄວບຄຸມວາຈາບໍ່ໃຫ້ໄຫຼໄປຫາຄໍາເວົ້າເລື່ອງໂລກີທີ່ຟຸ່ມເຟືອຍ.

Verse 7

अग्निहोत्रं च जुहुयात् पञ्चयज्ञान् समाचरेत् / मुन्यन्नैंर्विविधैर्मेध्यैः शाकमूलफलेन वा

ຄວນຖວາຍບູຊາອັກນິໂຫຕຣະ (Agnihotra) ແລະປະພຶດຍັດຍາໃຫຍ່ທັງຫ້າໃຫ້ຖືກຕ້ອງ. ແລ້ວຄວນດໍາລົງຊີວິດດ້ວຍອາຫານບໍລິສຸດທີ່ເໝາະແກ່ມຸນີ ຫຼາຍປະເພດ ຫຼືດ້ວຍຜັກ ຮາກ ແລະໝາກໄມ້.

Verse 8

चीरवासा भवेन्नित्यं स्नायात् त्रिषवणं शुचिः / सर्वभूतानुकम्पी स्यात् प्रतिग्रहविवर्जितः

ຄວນນຸ່ງຫົ່ມຜ້າງ່າຍໆ ຫຼືຜ້າເປືອກໄມ້ເປັນປະຈໍາ ແລະອາບນ້ໍາສາມເວລາຕໍ່ມື້ດ້ວຍຄວາມບໍລິສຸດ. ຄວນມີເມດຕາກະລຸນາຕໍ່ສັດທັງປວງ ແລະຫຼີກເວັ້ນການຮັບຂອງຂວັນທີ່ຜູກມັດໃຈ.

Verse 9

दर्शेन पौर्णमासेन यजेत् नियतं द्विजः / ऋक्षेष्वाग्रयणे चैव चातुर्मास्यानि चाहरेत् / उत्तरायणं च क्रमशो दक्षस्यायनमेव च

ພຣາຫມັນຜູ້ມີວິໄນຄວນບູຊາດັຣຊະ (Darśa) ແລະ ເປົາຣະນະມາສະ (Paurṇamāsa) ເປັນປະຈໍາໃນວັນດວງເດືອນໃໝ່ ແລະດວງເດືອນເຕັມ. ຄວນເຮັດພິທີອາກຣະຍານະ (Āgrayaṇa) ຕາມເວລາຂອງນັກສັດ ແລະປະຕິບັດການຖວາຍລະດູການ ຈາຕຸຣມາສະຍະ (Cāturmāsya). ອີກທັງຄວນປະກອບພິທີຕາມລໍາດັບສໍາລັບທາງເດີນຂອງຕາເວັນໄປທາງເໜືອ (Uttarāyaṇa) ແລະໄປທາງໃຕ້ (Dakṣiṇāyana).

Verse 10

वासन्तैः शारदैर्मेध्यैर्मुन्यन्नैः स्वयमाहृतैः / पुरोडाशांश्चरूंश्चैव विधिवन्निर्वपेत् पृथक्

ດ້ວຍອາຫານບໍລິສຸດທີ່ເໝາະແກ່ພິທີໃນລະດູບ່ອນໄມ້ຜຸດ ແລະລະດູໃບໄມ້ຫຼົ່ນ—ເປັນອາຫານແບບມຸນີທີ່ເກັບມາດ້ວຍມືຕົນເອງ—ຄວນຈັດເຮັດແລະຖວາຍຕາມພິທີ ໂດຍແຍກຕ່າງຫາກ ຂອງບູຊາເປັນຂົ້ວກ້ອນ (puroḍāśa) ແລະຂອງຕົ້ມບູຊາ (caru).

Verse 11

देवताभ्यश्च तद् हुत्वा वन्यं मेध्यतरं हविः / शेषं समुपभुञ्जीत लवणं च स्वयं कृतम्

ເມື່ອໄດ້ຖວາຍຮາວິນັ້ນແດ່ພຣະເທວະທັງຫຼາຍແລ້ວ ຄວນໃຊ້ອາຫານບູຊາທີ່ເກີດຈາກປ່າ ແລະບໍລິສຸດຍິ່ງກວ່າ; ແລ້ວຈຶ່ງຮັບປະທານສ່ວນທີ່ເຫຼືອ ພ້ອມເກືອທີ່ຕົນເຮັດເອງ।

Verse 12

वर्जयेन्मधुमांसानि भौमानि कवकानि च / भूस्तृणं शिग्रुकं चैव श्लेष्मातकफलानि च

ຄວນຫຼີກເວັ້ນນ້ຳເຜິ້ງແລະເນື້ອສັດ; ອີກທັງອາຫານທີ່ເກີດຈາກດິນ ເຊັ່ນ ເຫັດ ແລະເຊື້ອລາ; ພ້ອມທັງ bhūstṛṇa (ພືດຕ່ຳຕິດດິນ), śigruka (ມະລິງກາ/ມອຣິງກາ) ແລະຜົນຂອງຕົ້ນ śleṣmātaka ດ້ວຍ।

Verse 13

न फालकृष्टमश्नीयादुत्सृष्टमपि केनचित् / न ग्रामजातान्यार्तो ऽपि पुष्पाणि च फलानि च

ບໍ່ຄວນກິນສິ່ງທີ່ໄດ້ມາຈາກການໄຖນາ (ຜົນທີ່ຖືກໄຖຂຶ້ນ) ແລະບໍ່ຄວນກິນສິ່ງທີ່ໃຜກໍຕາມໂຍນທິ້ງ. ແມ່ນແຕ່ເມື່ອທຸກຍາກ ກໍບໍ່ຄວນເອົາດອກໄມ້ແລະໝາກໄມ້ທີ່ເກີດໃນບ້ານເມືອງ।

Verse 14

श्रावणेनैव विधिना वह्निं परिचरेत् सदा / न द्रुह्येत् सर्वभूतानि निर्द्वन्द्वो निर्भयो भवेत्

ດ້ວຍວິໄນທີ່ກຳນົດໄວ້ໂດຍການຟັງທຳອັນສັກສິດ (śravaṇa) ຄວນບຳລຸງໄຟບູຊາໃຫ້ສະເໝີ. ຢ່າມີຈິດປະທຸດຮ້າຍຕໍ່ສັດທັງປວງ; ເມື່ອພົ້ນຈາກຄູ່ຕົກຕ່າງ ກໍເປັນຜູ້ບໍ່ມີຄວາມຢ້ານກົວ।

Verse 15

न नक्तं किञ्चिदश्नीयाद् रात्रौ ध्यानपरो भवेत् / जितेन्द्रियो जितक्रोधस्तत्त्वज्ञानविचिन्तकः / ब्रह्मचारी भवेन्नित्यं न पत्नीमपि संश्रयेत्

ບໍ່ຄວນກິນສິ່ງໃດໆໃນຕອນກາງຄືນ; ຕອນກາງຄືນຄວນອຸທິດໃຈໃຫ້ການພິຈາລະນາສະມາທິ. ຄວບຄຸມອິນທຣີ ແລະຊະນະຄວາມໂກດ ແລ້ວພິຈາລະນາປັນຍາແຫ່ງຕັດຕະວະ (tattva-jñāna). ຄວນດຳລົງເປັນພຣະຫມະຈາຣິນຢູ່ເສມອ ບໍ່ພຶງພາແມ່ນແຕ່ພັນລະຍາ।

Verse 16

यस्तु पत्न्या वनं गत्वा मैथुनं कामतश्चरेत् / तद् व्रतं तस्य लुप्येत प्रायश्चित्तीयते द्विजः

ຖ້າຊາຍທະວິຊະ (ຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງ) ໄປປ່າກັບພັນລະຍາ ແລ້ວປະພຶດເມຖຸນດ້ວຍກາມຕັນຫາ ວຣະຕະຂອງລາວຖືກນັບວ່າຂາດ ແລະພຣາຫມະນັ້ນຕ້ອງກະທຳປຣາຍະຊິດ (ການຊຳລະບາບ)។

Verse 17

तत्र यो जायते गर्भो न संस्पृश्यो द्विजातिभिः / न हि वेदे ऽधिकारो ऽस्य तद्वंशेप्येवमेव हि

ເດັກທີ່ຖືກປະສົມກຳເນີດຢູ່ທີ່ນັ້ນ ບໍ່ຄວນໃຫ້ທະວິຊະແຕະຕ້ອງ; ເພາະລາວບໍ່ມີສິດໃນພຣະເວດ ແລະກົດນີ້ຍັງໃຊ້ກັບສາຍວົງຂອງລາວດ້ວຍ।

Verse 18

अधः शयीत सततं सावित्रीजाप्यतत्परः / शरण्यः सर्वभूतानां संविभागपरः सदा

ລາວຄວນນອນຕ່ຳເສມອ ແລະມຸ່ງໝັ້ນໃນການຈາປະສາວິຕຣີ (ຄາຍະຕຣີ) ເປັນທີ່ພຶ່ງຂອງສັດທັງປວງ ແລະຕັ້ງໃຈໃນການແບ່ງປັນຢ່າງຍຸດຕິທຳຢູ່ເສມອ।

Verse 19

परिवादं मृषावादं निद्रालस्यं विवर्जयेत् / एकाग्निरनिकेतः स्यात् प्रोक्षितां भूमिमाश्रयेत्

ຄວນຫຼີກເວັ້ນການນິນທາ ການເວົ້າຕົວະ ການນອນຫຼາຍ ແລະຄວາມຂີ້ຄ້ານ. ໃຫ້ຮັກສາໄຟສັກສິດໄຟດຽວ ຢູ່ໂດຍບໍ່ມີເຮືອນຖາວອນ ແລະພັກພິງເທິງດິນທີ່ຖືກພຣົມນ້ຳພິທີເພື່ອຊຳລະໃຫ້ບໍລິສຸດ.

Verse 20

मृगैः सह चरेद् वासं तैः सहैव च संवसेत् / शिलायां शर्करायां वा शयीत सुसमाहितः

ໃຫ້ລາວຢູ່ອາໄສ ແລະເດີນທາງໃນປ່າກັບຝູງກວາງ ຢູ່ຮ່ວມກັນດັ່ງພວກມັນ; ແລະດ້ວຍຈິດໃຈສະຫງົບມັ້ນຄົງ ໃຫ້ນອນພັກເທິງຫີນໂລ່ງ ຫຼືເທິງກອນຫີນກອນຊາຍ.

Verse 21

सद्यः प्रक्षालको वा स्यान्माससंचयिको ऽपि वा / षण्मासनिचयो वा स्यात् समानिचय एव वा

ຜູ້ນັ້ນອາດເປັນຜູ້ຊໍາລະລ້າງທັນທີ ຫຼືຜູ້ສະສົມການຊໍາລະບາບໄວ້ໜຶ່ງເດືອນ; ຫຼືສະສົມໄວ້ຫົກເດືອນ ຫຼືເຕັມໜຶ່ງປີກໍໄດ້।

Verse 22

त्यजेदाश्वयुजे मासि संपन्नं पूर्वसंचितम् / जीर्णानि चैव वासांसि शाकमूलफलानि च

ໃນເດືອນອາສວະຍຸຊະ ຄວນປະຖິ້ມ ຫຼືບໍລິຈາກສິ່ງສະສົມໄວ້ກ່ອນ; ທັງເສື້ອຜ້າເກົ່າຊໍາຮຸດ ແລະຄວນລະເວັ້ນຜັກ, ຮາກ, ແລະໝາກໄມ້ດ້ວຍ।

Verse 23

दन्तोलूखलिको वास्यात् कापोतीं वृत्तिमाश्रयेत् / अश्मकुट्टो भवेद् वापि कालपक्वभुगेव वा

ລາວອາດດໍາລົງຊີວິດແບບ ‘ແຂ້ວ-ຄົກ’ ຄືອາໄສສິ່ງທີ່ໄດ້ມາເພີຍນ້ອຍ; ຫຼືຖືວິຖີ ‘ນົກພິລາບ’ ເປັນອາຊີບ; ຫຼືເປັນ ‘ອັສມະ-ກຸດຕະ’ ຕໍາອາຫານດ້ວຍຫີນ; ຫຼືກິນແຕ່ສິ່ງທີ່ສຸກຕາມການເວລາ.

Verse 24

नक्तं चान्न समश्नीयाद् दिवा चाहृत्य शक्तितः / चतुर्थकालिको वा स्यात् स्याद्वाप्यष्टमकालिकः

ບໍ່ຄວນກິນອາຫານໃນຕອນກາງຄືນ; ແຕ່ຄວນຫາອາຫານໃນຕອນກາງວັນຕາມກໍາລັງ, ແລ້ວດໍາລົງຊີວິດໂດຍກິນໃນເວລາສ່ວນທີສີ່ຂອງວັນ—ຫຼືແມ່ນແຕ່ສ່ວນທີແປດຂອງວັນ.

Verse 25

चान्द्रायणविधानैर्वा शुक्ले कृष्णे च वर्तयेत् / पक्षे पक्षे समश्नीयाद् यवागूं क्वथितां सकृत्

ຫຼືອີກຢ່າງ ຕາມພິທີຈັນທຣາຍະນະ ຄວນຄວບຄຸມຕົນໃນປັກຂາຂາວແລະປັກຂາດໍາ; ແລະໃນແຕ່ລະປັກຂາ ຄວນຮັບປະທານພຽງຄັ້ງດຽວ ຢະວາກູ (ໂຈກຂ້າວບາເລ) ທີ່ຕົ້ມສຸກ ໃນປະລິມານເທົ່າກັນ.

Verse 26

पुष्पमूलफलैर्वापि केवलैर्वर्तयेत् सदा / स्वाभाविकैः स्वयं शीर्णैर्वैखानसमते स्थितः

ຜູ້ຕັ້ງຢູ່ໃນວິໄຂນະສະວິນັຍ ຄວນດຳລົງຊີວິດເປັນນິດດ້ວຍດອກໄມ້ ຮາກ ແລະ ໝາກໄມ້ເທົ່ານັ້ນ—ໂດຍເອົາແຕ່ສິ່ງທີ່ມີຕາມທຳມະຊາດ ແລະ ຕົກລົງເອງ।

Verse 27

भूमौ वा परिवर्तेत तिष्ठेद् वा प्रपदैर्दिनम् / स्थानासनाभ्यां विहरेन्न क्वचिद् धैर्यमुत्सृजेत्

ລາວອາດກິ້ງກັບພື້ນດິນ ຫຼື ຢືນຢູ່ເທິງປາຍນິ້ວຕີນຕະຫຼອດມື້; ອາດຜ່ານເວລາໂດຍສະຫຼັບຢືນແລະນັ່ງ—ແຕ່ບໍ່ຄວນລະທິ້ງຄວາມໝັ້ນຄົງ (dhairya) ໃນທຸກກໍລະນີ।

Verse 28

ग्रीष्मे पञ्चतपाश्च स्याद् वर्षास्वभ्रावकाशकः / आर्द्रवासास्तु हेमन्ते क्रमशो वर्धयंस्तपः

ໃນລະດູຮ້ອນ ຄວນປະຕິບັດຕະປະ ‘ຫ້າໄຟ’ (pañcatapa); ໃນລະດູຝົນ ຄວນຢູ່ໃນທີ່ໂລ່ງກາງແຈ້ງໃຕ້ເມກ; ແລະໃນລະດູໜາວ ຄວນນຸ່ງຜ້າຊຸ່ມ—ດັ່ງນີ້ຈຶ່ງເພີ່ມພູນຕະປະຕາມລຳດັບຂອງລະດູ।

Verse 29

उपस्पृश्य त्रिषवणं पितृदेवांश्च तर्पयेत् / एकपादेन तिष्ठेत मरीचीन् वा पिबेत् तदा

ເມື່ອໄດ້ປະຕິບັດອາຈະມະນະ (ācamanā) ແລະພິທີສາມເວລາ (trisavana) ຕາມສັນທະຍາທັງສາມ ແລ້ວ ຄວນຖວາຍນ້ຳບູຊາ (tarpana) ແດ່ບັນພະບຸລຸດ ແລະ ເທວະ. ຈາກນັ້ນ ເປັນວິໄນ ອາດຢືນດ້ວຍຂາຂ້າງດຽວ ຫຼື ໃນເວລານັ້ນກໍອາດ ‘ດື່ມ’ ລຳແສງຕາເວັນ (marīci) ເປັນຄຳປະຕິຍານແຫ່ງການສຳລວມ।

Verse 30

पञ्चाग्निर्धूमपो वा स्यादुष्मपः सोमपो ऽपि वा / पयः पिबेच्छुक्लपक्षे कृष्णापक्षे तु गोमयम् / शीर्णपर्णाशनो वा स्यात् कृच्छ्रैर् वा वर्तयेत् सदा

ອາດປະຕິບັດ ‘ຫ້າໄຟ’ (pañcāgni) ຫຼື ດຳລົງຊີວິດໂດຍ ‘ດື່ມຄວັນ’ ຫຼື ‘ດື່ມໄອຮ້ອນ’ ຫຼື ແມ່ນແຕ່ດຳລົງດ້ວຍໂສມະ (soma) ກໍໄດ້. ໃນຂ້າງເດືອນສວ່າງ (śukla pakṣa) ຄວນດື່ມນົມ; ແຕ່ໃນຂ້າງເດືອນມືດ (kṛṣṇa pakṣa) ຄວນຮັບຂີ້ງົວ. ຫຼື ອາດກິນໃບໄມ້ທີ່ຫຼົ່ນແຫ້ງ. ດັ່ງນີ້ຄວນດຳລົງຢູ່ເປັນນິດດ້ວຍວິໄນກຣິດສະຣະ (kṛcchra) ອັນເຂັ້ມງວດ।

Verse 31

योगाभ्यासरतश्च स्याद् रुद्राध्यायी भवेत् सदा / अथर्वशिरसो ऽध्येता वेदान्ताभ्यासतत्परः

ຜູ້ນັ້ນພຶງອຸທິດຕົນໃນການຝຶກຢະໂຍຄະ ແລະສະເໝີພາບໃນການສວດສະຫຼອງ ແລະພິຈາລະນາພຣະຣຸດຣະເປັນນິດ. ພຶງສຶກສາ Atharvaśiras (ອຸປນິສັດ) ແລະມຸ່ງໝັ້ນໃນວິໄນວິທີຂອງເວດານຕະຢ່າງຕໍ່ເນື່ອງ.

Verse 32

यमान् सेवेत सततं नियमांश्चाप्यतन्द्रितः / कृष्णाजिनी सोत्तरीयः शुक्लयज्ञोपवीतवान्

ພຶງປະພຶດຢະມະຢ່າງສະເໝີ ແລະໂດຍບໍ່ປະມາດ ພຶງປະພຶດນິຢະມະດ້ວຍ. ພຶງນຸ່ງໜັງກວາງດຳພ້ອມຜ້າຄຸມບ່າ ແລະສວມສາຍຍັດຍະໂຍປະວີຕະສີຂາວ.

Verse 33

अथ चाग्नीन् समारोप्य स्वात्मनि ध्यानतत्परः / अनग्निरनिकेतः स्यान्मुनिर्मोक्षपरो भवेत्

ແລ້ວຈຶ່ງອັນເຊີນໄຟສັກສິດທັງຫຼາຍໃຫ້ຕັ້ງຢູ່ພາຍໃນຕົນເອງ ແລະອຸທິດຕົນໃນການພິຈາລະນາອາດມັນ (Ātman). ພຶງດຳລົງຊີວິດໂດຍບໍ່ພຶງໄຟພາຍນອກ ແລະບໍ່ມີທີ່ພັກຖາວອນ; ມຸນີຜູ້ນັ້ນຈະມຸ່ງໝັ້ນສູ່ໂມກສະ (ຄວາມຫຼຸດພົ້ນ).

Verse 34

तापसेष्वेव विप्रेषु यात्रिकं भैक्षमाहरेत् / गृहमेधिषु चान्येषु द्विजेषु वनवासिषु

ຜູ້ເດີນທາງໄປຈາລິກພຶງຂໍພິນທະບາດຈາກພຣາຫມັນຜູ້ເປັນຕາປະສະເທົ່ານັ້ນ; ແລະດັ່ງດຽວກັນຈາກດວິຊະອື່ນໆ—ຈະເປັນຄົນຄອບຄົວ ຫຼືຜູ້ຢູ່ປ່າກໍຕາມ.

Verse 35

ग्रामादाहृत्य वाश्नीयादष्टौ ग्रासान् वने वसन् / प्रतिगृह्य पुटेनैव पाणिना शकलेन वा

ຢູ່ອາໄສໃນປ່າ ພຶງນຳອາຫານມາຈາກບ້ານ ແລະກິນພຽງແປດຄຳເທົ່ານັ້ນ. ເມື່ອຮັບແລ້ວ ພຶງຕັກກິນດ້ວຍຝາມືເທົ່ານັ້ນ—ຈະເປັນຝາມືປະກົບເປັນຖ້ວຍ, ດ້ວຍມືໂດຍກົງ, ຫຼືໃຊ້ຊິ້ນນ້ອຍໆເປັນທີ່ຕັກກໍໄດ້.

Verse 36

विविधाश्चोपनिषद आत्मसंसिद्धये जपेत् / विद्याविशेषान् सावित्रीं रुद्राध्यायं तथैव च

ເພື່ອບັນລຸການຮູ້ແຈ້ງຕົນເອງຢ່າງສົມບູນ ຄວນສວດອຸປະນິສັດຫຼາຍໆ ແລະຄວນຝຶກວິທະຍາພິເສດອັນສັກສິດ ເຊັ່ນ ສາວິຕຣີ (ກາຍັດຣີ) ແລະ ຣຸດຣາທະຍາຍ ດ້ວຍ.

Verse 37

महाप्रास्थानिकं चासौ कुर्यादनशनं तु वा / अग्निप्रवेशमन्यद् वा ब्रर्ह्मार्पणविधौ स्थितः

ເມື່ອຕັ້ງຢູ່ໃນວິນັຍແຫ່ງການອຸທິດຕົນແດ່ພຣະພຣະຫມັນ (brahmārpaṇa-vidhi) ແລ້ວ ຜູ້ນັ້ນອາດກະທຳ “ການອອກເດີນທາງອັນຍິ່ງໃຫຍ່” (mahāprāsthāna) ຫຼືຖືອະນະຊະນະ—ອົດອາຫານຈົນສິ້ນຊີວິດ; ຫຼືເຂົ້າໄຟ ຫຼືກະທຳການສຸດທ້າຍອື່ນໆ ໂດຍຍຶດໝັ້ນໃນພິທີອຸທິດແດ່ພຣະພຣະຫມັນນັ້ນ.

Verse 38

यस्तु सम्यगिममाश्रमं शिवं संश्रयेदशिवपुञ्जनाशनम् / तापसः स परमैश्वरं पदं याति यत्र जगतो ऽस्य संस्थितिः

ແຕ່ນັກຕະປະສະຜູ້ທີ່ພຶ່ງພາອາໄສອາສຣົມອັນເປັນມົງຄຸນແຫ່ງພຣະສິວະນີ້ຢ່າງຖືກຕ້ອງ—ອັນເປັນຜູ້ທຳລາຍກອງອະມົງຄຸນທີ່ສະສົມ—ຈະໄດ້ບັນລຸສະຖານະອັນເປັນເຈົ້າສູງສຸດ ຄື ປະຣະໄມສະວະຣະ ທີ່ເປັນຖານຮອງຮັບຄວາມຕັ້ງຢູ່ຂອງຈັກກະວານນີ້.