Adhyaya 26

Verse 1

इति श्रीकूर्मपुराणे षट्साहस्त्र्यां संहितायामुपरिविभागे पञ्चविंशो ऽध्यायः इन् रेए निछ्त् ज़ुल्äस्सिगे ज़ेइछेन्: व्यास उवाच अथातः संप्रवक्ष्यामि दानधर्ममनुत्तमम् / ब्रह्मणाभिहितं पूर्वमृषीणां ब्रह्मवादिनाम्

ດັ່ງນີ້ ໃນ «ສີຣີກູຣມະປຸຣານະ» ໃນ «ສັດສາຫັດສຣີ ສັມຫິຕາ» ພາກຫຼັງ ບົດທີ 25 ຈົບລົງ. ວຽາສະກ່າວວ່າ: “ບັດນີ້ ຂ້າພະເຈົ້າຈະອະທິບາຍ ທັມມະແຫ່ງການໃຫ້ທານ (ດານະ) ອັນສູງສຸດ ທີ່ພຣະພຣະຫມາເຄີຍປະກາດແກ່ລະສີຜູ້ກ່າວເຖິງພຣະພຣະຫມັນ.”

Verse 2

अर्थानामुदिते पात्रे श्रद्धया प्रतिपादनम् / दानमित्यभिनिर्दिष्टं भुक्तिमुक्तिफलप्रदम्

ການຖວາຍຊັບຂອງຕົນ ດ້ວຍສັດທາ ແກ່ຜູ້ຮັບທີ່ຄວນຄ່າ ຖືກກ່າວວ່າແມ່ນ “ດານະ” (ທານ) ແລະໃຫ້ຜົນທັງຄວາມສຸກໃນໂລກ ແລະ ການຫຼຸດພົ້ນ.

Verse 3

यद् ददाति विशिष्टेभ्यः श्रद्धया परया युतः / तद् वै वित्तमहं मन्ये शेषं कस्यापि रक्षति

ສິ່ງໃດກໍຕາມທີ່ຄົນໜຶ່ງໃຫ້ແກ່ຜູ້ຄວນຄ່າ ດ້ວຍສັດທາອັນສູງສຸດ—ນັ້ນແຫຼະຂ້າພະເຈົ້າເຫັນວ່າແມ່ນຊັບແທ້. ສ່ວນທີ່ເຫຼືອ ເປັນແຕ່ການເກັບຮັກສາໄວ້ແທນຜູ້ອື່ນ.

Verse 4

नित्यं नैमित्तिकं काम्यं त्रिविधं दानमुच्यते / चतुर्थं विमलं प्रोक्तं सर्वदानोत्तमोत्तमम्

ທານຖືກກ່າວວ່າມີ 3 ປະເພດ: ທານປະຈໍາ (ນິຕະຍະ), ທານຕາມໂອກາດ (ໄນມິຕຕິກະ), ແລະ ທານດ້ວຍຄວາມປາຖະໜາ (ກາມຍະ)។ ຍັງມີປະເພດທີ 4 ເອີ້ນວ່າ ‘ວິມະລະ’ ທານບໍລິສຸດ ຖືກປະກາດວ່າເປັນທານອັນຍອດຢ່າງຍິ່ງໃນບັນດາທານທັງປວງ।

Verse 5

अहन्यहनि यत् किञ्चिद् दीयते ऽनुपकारिणे / अनुद्दिश्य फलं तस्माद् ब्राह्मणाय तु नित्यकम्

ສິ່ງໃດນ້ອຍໆກໍຕາມ ທີ່ໃຫ້ທຸກມື້ແກ່ຜູ້ທີ່ບໍ່ອາດຕອບແທນ—ໂດຍບໍ່ມຸ່ງຫາຜົນ—ຄວນຖວາຍເປັນທານປະຈໍາແກ່ພຣາຫມັນ (Brāhmaṇa) ເປັນທານປະຈໍາວັນອັນຄົງທີ່।

Verse 6

यत् तु पापोपशान्त्यर्थं दीयते विदुषां करे / नैमित्तिकं तदुद्दिष्टं दानं सद्भिरनुष्ठितम्

ແຕ່ທານໃດທີ່ໃຫ້ໃນມືຂອງຜູ້ຮູ້ ເພື່ອລະງັບ ຫຼື ຊໍາລະບາບ ທານນັ້ນຖືກກ່າວວ່າເປັນ ‘ໄນມິຕຕິກະ’ ທານຕາມເຫດປັດໃຈ ທີ່ຄົນດີປະພຶດປະຕິບັດ।

Verse 7

अपत्यविजयैश्वर्यस्वर्गार्थं यत् प्रदीयते / दानं तत् काम्यमाख्यातमृषिभिर्धर्मचिन्तकैः

ທານໃດທີ່ໃຫ້ເພື່ອຫວັງໄດ້ລູກຫຼານ, ຊັຍຊະນະ, ອໍານາດອັນເປັນເຈົ້າ, ຫຼື ສະຫວັນ ທານນັ້ນບັນດາລຶສີ—ຜູ້ຄິດຄໍານຶງທາງທໍາ—ໄດ້ປະກາດວ່າເປັນ ‘ກາມຍະ-ທານ’ ທານທີ່ມຸ່ງຫາຜົນປາຖະໜາ।

Verse 8

यदीश्वरप्रीणनार्थं ब्रह्मवित्सु प्रदीयते / चेतसा धर्मयुक्तेन दानं तद् विमलं शिवम्

ເມື່ອທານຖືກຖວາຍແກ່ຜູ້ຮູ້ພຣະພຣະຫມັນ (Brahman) ເພື່ອໃຫ້ພຣະເຈົ້າ (Īśvara) ພໍພຣະໄທ, ແລະດ້ວຍໃຈທີ່ປະກອບດ້ວຍທໍາ, ທານນັ້ນຈະເປັນ ‘ວິມະລະ’ ບໍ່ມີມົນທິນ ແລະເປັນມົງຄຸນ—ບໍລິສຸດດັ່ງພຣະສິວະ (Śiva)។

Verse 9

दानधर्मं निषेवेत पात्रमासाद्य शक्तितः / उत्पत्स्यते हि तत्पात्रं यत् तारयति सर्वतः

ຄວນປະພຶດທຳແຫ່ງການໃຫ້ທານ ເມື່ອໄດ້ພົບຜູ້ຮັບທີ່ຄວນຄ່າ ແລະໃຫ້ຕາມກຳລັງຂອງຕົນ; ເພາະຜູ້ຮັບທີ່ຄວນຄ່ານັ້ນເກີດຂຶ້ນເພື່ອເປັນທາງແຫ່ງການພົ້ນທຸກໃຫ້ແກ່ຜູ້ໃຫ້ໃນທຸກປະການ.

Verse 10

कुटुम्बभक्तवसनाद् देयं यदतिरिच्यते / अन्यथा दीयते यद्धि न तद् दानं फलप्रदम्

ເມື່ອໄດ້ຈັດຫາອາຫານແລະເຄື່ອງນຸ່ງໃຫ້ຄອບຄົວແລ້ວ ສິ່ງໃດທີ່ເຫຼືອຄວນໃຫ້ທານ. ແຕ່ສິ່ງທີ່ໃຫ້ໂດຍວິທີອື່ນ ໂດຍລະເລີຍໜ້າທີ່ນີ້ ບໍ່ແມ່ນທານທີ່ໃຫ້ຜົນທາງທຳ.

Verse 11

श्रोत्रियाय कुलीनाय विनीताय तपस्विने / वृत्तस्थाय दरिद्राय प्रदेयं भक्तिपूर्वकम्

ຄວນໃຫ້ທານດ້ວຍສັດທາແລະຄວາມເຄົາລົບ ແກ່ຜູ້ຮູ້ວິທະຍາເວດ (ຊໂຣຕຣິຍະ), ແກ່ຜູ້ມີຊາດຕະກູນແລະຄວາມປະພຶດດີ, ແກ່ຜູ້ຖ່ອມຕົນ, ແກ່ນັກບຳເນັດຕະປະ, ແລະແກ່ຄົນທຸກຍາກຜູ້ດຳລົງຊີວິດດ້ວຍທາງທີ່ຊອບທຳ.

Verse 12

यस्तु दद्यान्महीं भक्त्या ब्राह्मणायाहिताग्नये / स याति परमं स्थानं यत्र गत्वा न शोचति

ແຕ່ຜູ້ໃດກໍຕາມ ຜູ້ທີ່ໃຫ້ທານແຜ່ນດິນດ້ວຍສັດທາ ແກ່ພຣາຫມັນຜູ້ຮັກສາໄຟສັກສິດ (ອາຫິຕາກນິ) ຜູ້ນັ້ນຈະໄປຮອດສະຖານສູງສຸດ ເມື່ອໄປຮອດແລ້ວບໍ່ເສົ້າໂສກອີກ.

Verse 13

इक्षुभिः संततां भुमिं यवगोधूमशलिनीम् / ददाति वेदविदुषे यः स भूयो न जायते

ຜູ້ໃດທີ່ໃຫ້ທານແຜ່ນດິນທີ່ປູກອ້ອຍໜາແໜ້ນ ແລະອຸດົມດ້ວຍຂ້າວບາເລ, ເຂົ້າສາລີ, ແລະເຂົ້າ ແກ່ຜູ້ຮູ້ເວດ ຜູ້ນັ້ນຈະບໍ່ເກີດອີກເທື່ອ (ພົ້ນຈາກການເກີດຕາຍ).

Verse 14

गोचर्ममात्रामपि वा यो भूमिं संप्रयच्छति / ब्राह्मणाय दरिद्राय सर्वपापैः प्रमुच्यते

ຜູ້ໃດບໍລິຈາກດິນ ແມ່ນແຕ່ພຽງເທົ່າຂະໜາດໜັງງົວ ໃຫ້ແກ່ພຣາຫມັນຜູ້ທຸກຍາກ ຜູ້ນັ້ນພົ້ນຈາກບາບທັງປວງ।

Verse 15

भूमिदानात् परं दानं विद्यते नेह किञ्चन / अन्नदानं तेन तुल्यं विद्यादानं ततो ऽधिकम्

ໃນໂລກນີ້ ບໍ່ມີທານໃດສູງກວ່າທານດິນ. ທານອາຫານເທົ່າທຽມກັນ ແລະທານວິຊາ (ຄວາມຮູ້) ຍິ່ງສູງກວ່ານັ້ນ.

Verse 16

यो ब्राह्मणाय शान्ताय शुचये धर्मशालिने / ददाति विद्यां विधिना ब्रह्मलोके महीयते

ຜູ້ໃດມອບວິຊາອັນສັກສິດ ຕາມພິທີອັນຖືກຕ້ອງ ໃຫ້ແກ່ພຣາຫມັນຜູ້ສະຫງົບ ບໍລິສຸດ ແລະຕັ້ງມັ່ນໃນທຳ ຜູ້ນັ້ນຖືກຍົກຍ້ອງໃນໂລກພຣະພຣົມ.

Verse 17

दद्यादहरहस्त्वन्नं श्रद्धया ब्रह्मचारिणे / सर्वपापविनिर्मुक्तो ब्रह्मणः स्थानमाप्नुयात्

ຜູ້ໃດໃຫ້ອາຫານທຸກມື້ດ້ວຍສັດທາ ແກ່ພຣະພຣົມຈາຣິນ (ນັກສຶກສາວິນັຍວິເທດ) ຜູ້ນັ້ນພົ້ນຈາກບາບທັງປວງ ແລະໄດ້ບັນລຸຖິ່ນພຣະພຣົມ.

Verse 18

गृहस्थायान्नदानेन फलं प्राप्नोति मानवः / आममेवास्य दातव्यं दत्त्वाप्नोति परां गतिम्

ມະນຸດໄດ້ຮັບຜົນບຸນຈາກການຖວາຍອາຫານແກ່ຄົນຄອບຄົວ (ຄຣະຫັດ). ຄວນຖວາຍອາຫານທີ່ປຸງໃໝ່ສົດ; ໂດຍການໃຫ້ນັ້ນ ຈຶ່ງບັນລຸຄວາມເກີນສູງສຸດ.

Verse 19

वैशाख्यां पौर्णमास्यां तु ब्राह्मणान् सप्त पञ्च वा / उपोष्य विधिना शान्तः शुचिः प्रयतमानसः

ໃນວັນເດືອນເຕັມຂອງເດືອນໄວສາຂະ ເມື່ອຖືອຸໂປສະຖະຕາມພິທີແລ້ວ ຄວນນົບນ້ອມບູຊາພຣາຫມັນ 7 ຄົນ ຫຼືຢ່າງນ້ອຍ 5 ຄົນ ດ້ວຍໃຈສະຫງົບ ບໍລິສຸດ ແລະມີວິໄນ.

Verse 20

पूजयित्वा तिलैः कृष्णैर्मधुना न विशेषतः / गन्धादिभिः समभ्यर्च्य वाचयेद् वा स्व्यं वदेत्

ເມື່ອບູຊາດ້ວຍງາດຳ ແລະດ້ວຍນ້ຳເຜິ້ງເຊັ່ນດຽວກັນ ໂດຍບໍ່ແບ່ງແຍກເປັນພິເສດ ຄວນສັກກາລະດ້ວຍກິ່ນຫອມແລະອື່ນໆ ແລ້ວໃຫ້ອ່ານຄຳພີ ຫຼືອ່ານເອງ.

Verse 21

प्रीयतां धर्मराजेति यद् वा मनसि वर्तते / यावज्जीवकृतं पापं तत्क्षणादेव नश्यति

ຖ້າແມ່ນແຕ່ຄວາມຄິດໃນໃຈເກີດຂຶ້ນວ່າ ‘ຂໍໃຫ້ທັມມະຣາຊາ (ຍະມະ) ພຣະເຈົ້າແຫ່ງຄວາມຍຸດຕິທຳ ຈົ່ງພໍພຣະໄທ’ ບາບທີ່ສະສົມມາຕະຫຼອດຊີວິດຈະສູນໄປໃນທັນທີ.

Verse 22

कृष्णाजिने तिलान् कृत्त्वा हिरण्यं मधुसर्पिषी / ददाति यस्तु विप्राय सर्वं तरति दुष्कृतम्

ຜູ້ໃດນຳງາວາງໄວ້ເທິງໜັງກວາງດຳ ແລ້ວຖວາຍໃຫ້ພຣາຫມັນ ພ້ອມດ້ວຍຄຳ ນ້ຳເຜິ້ງ ແລະນ້ຳມັນເນີຍ (ghee) ຜູ້ນັ້ນຍ່ອມຂ້າມພົ້ນບາບກຳທັງປວງ.

Verse 23

कृतान्नमुदकुम्भं च वैशाख्यां च विशेषतः / निर्दिश्य धर्मराजाय विप्रेभ्यो मुच्यते भयात्

ຜູ້ໃດຖວາຍອາຫານທີ່ປຸງສຸກແລ້ວ ແລະໝໍ້ນ້ຳ ໂດຍສະເພາະໃນເດືອນໄວສາຂະ ແລ້ວອຸທິດທານນັ້ນແດ່ທັມມະຣາຊາ (ຍະມະ) ຍ່ອມພົ້ນຈາກຄວາມຢ້ານກົວ ໂດຍການໃຫ້ແກ່ພຣາຫມັນ.

Verse 24

सुवर्णतिलयुक्तैस्तु ब्राह्मणान् सप्त पञ्च वा / तर्पयेदुदपात्रैस्तु ब्रह्महत्यां व्यपोहति

ໂດຍຖວາຍຕັຣປະນະ (ພິທີຫຼັ່ງນ້ຳບູຊາ) ແກ່ພຣາຫມັນ 7 ຄົນ ຫຼືຢ່າງນ້ອຍ 5 ຄົນ ດ້ວຍພາຊະນະນ້ຳທີ່ມີງາຜະສົມຄຳ ຍ່ອມກຳຈັດບາບ «ພຣະຫມະຫັດຕະຍາ» (ຂ້າພຣາຫມັນ) ໄດ້.

Verse 25

माघमासे तु विप्रस्तु द्वादश्यां समुपोषितः / शुक्लाम्वरधरः कृष्णैस्तिलैर्हुत्वा हुताशनम्

ໃນເດືອນມາຄະ ພຣາຫມັນພຶງຖືອຸໂປສະຖະ (ອົດອາຫານ) ໃນວັນທວາດະສີ ຢ່າງຖືກຕ້ອງ; ນຸ່ງຜ້າຂາວ ແລະຖວາຍງາດຳເຂົ້າໃນໄຟບູຊາ ຫຼັງຈາກຈຸດໄຟໃຫ້ພ້ອມແລ້ວ.

Verse 26

प्रदद्याद् ब्राह्मणेभ्यस्तु तिलानेव समाहितः / जन्मप्रभृति यत्पापं सर्वं तरति वै द्विजः

ດ້ວຍໃຈທີ່ສະຫງົບ ແລະມີສະຕິ ຄວນຖວາຍງາແກ່ພຣາຫມັນ; ເພາະດ້ວຍກຸສົນນັ້ນ ຜູ້ເປັນທະວິຊະ (ເກີດສອງຄັ້ງ) ຍ່ອມຂ້າມພົ້ນບາບທັງປວງຕັ້ງແຕ່ເກີດມາ.

Verse 27

अमावस्यामनुप्राप्य ब्राह्मणाय तपस्विने / यत्किचिद् देवदेवेशं दद्याच्चोद्दिश्य शङ्करम्

ເມື່ອວັນອະມາວັດສະຍາ (ວັນເດືອນດັບ) ມາຮອດ ຄວນຖວາຍທານບາງຢ່າງຕາມກຳລັງ ແກ່ພຣາຫມັນຜູ້ຖືຕະປະສະ ແລະອຸທິດແດ່ພຣະສັງກະຣະ (Śaṅkara) ຜູ້ເປັນເທວະເທວະເອສະ ຈອມເທວະທັງປວງ.

Verse 28

प्रीयतामीश्वरः सोमो महादेवः सनातनः / सप्तजन्मकृतं पापं तत्क्षणादेव नश्यति

ຂໍໃຫ້ພຣະອິດສະວະຣະ ໂສມະ—ມະຫາເທວະ ຜູ້ເປັນນິລັນດອນ—ຈົ່ງພໍພຣະໄທ. ບາບທີ່ສະສົມມາ 7 ຊາດ ຍ່ອມສູນສິ້ນໃນທັນທີນັ້ນ.

Verse 29

यस्तु कृष्णचतुर्दश्यां स्नात्वा देवं पिनाकिनम् / आराधयेद् द्विजमुखे न तस्यास्ति पुनर्भवः

ແຕ່ຜູ້ໃດໃນວັນສິບສີ່ຂ້າງຄ່ຳ (ກຣິດສະນະ-ຈະຕຸຣະດະຊີ) ອາບນ້ຳແລ້ວນະມັດສະການພຣະປິນາກິນ (ພຣະສິວະ) ໂດຍພິທີຜ່ານປາກຂອງດວິຊະ (ພຣາຫມະນ) ຜູ້ນັ້ນບໍ່ມີການເກີດໃໝ່ອີກເລີຍ।

Verse 30

कृष्णाष्टम्यां विशेषेण धार्मिकाय द्विजातये / स्नात्वाभ्यर्च्य यथान्यायं पादप्रक्षालनादिभिः

ໂດຍສະເພາະໃນວັນກຣິດສະນະ-ອັດຖະມີ (Kṛṣṇāṣṭamī) ດວິຊະຜູ້ດຳລົງທຳມະຄວນອາບນ້ຳແລ້ວນະມັດສະການຕາມຄວາມຖືກຕ້ອງ ພ້ອມປະຕິບັດພິທີປະເພນີເຊັ່ນ ລ້າງຕີນ ແລະການຮັບໃຊ້ອື່ນໆ।

Verse 31

प्रीयतां मे महादेवो दद्याद् द्रव्यं स्वकीयकम् / सर्वपापविनिर्मुक्तः प्राप्नोति परमां गतिम्

«ຂໍໃຫ້ພຣະມະຫາເທວະ (ຊິວະ) ພໍໃຈໃນຂ້າພະເຈົ້າ; ຂໍໃຫ້ພຣະອົງປະທານຊັບອັນເປັນຂອງຂ້າພະເຈົ້າແທ້ໆ. ຜູ້ພົ້ນຈາກບາບທັງປວງ ຍ່ອມໄດ້ຮອດຄະຕິອັນສູງສຸດ»।

Verse 32

द्विजैः कृष्णचतुर्दश्यां कृष्णाष्टम्यां विशेषतः / अमावास्यायां भक्तैस्तु पूजनीयस्त्रिलोचनः

ດວິຊະທັງຫຼາຍຄວນນະມັດສະການພຣະຕຣິໂລຈະນະ (ຊິວະ) ໃນວັນສິບສີ່ຂ້າງຄ່ຳ (ກຣິດສະນະ-ຈະຕຸຣະດະຊີ) ແລະໂດຍສະເພາະໃນວັນທີ່ແປດຂ້າງຄ່ຳ (ກຣິດສະນະ-ອັດຖະມີ); ແລະໃນວັນອະມາວາສະຍາ (ວັນເດືອນດັບ) ບັນດາຜູ້ມີພັກຕິກໍຄວນນະມັດສະການພຣະອົງເຊັ່ນກັນ।

Verse 33

एकादश्यां निराहारो द्वादश्यां पुरुषोत्तमम् / अर्चयेद् बाह्मणमुखे स गच्छेत् परमं पदम्

ໃນວັນເອກາດະຊີ ຈົ່ງອົດອາຫານ; ແລ້ວໃນວັນດວາດະຊີ ຈົ່ງນະມັດສະການພຣະປຸຣຸໂສຕຕະມະ ຜ່ານປາກ (ເປັນຮ່າງມີຊີວິດ) ຂອງພຣາຫມະນ; ຜູ້ນັ້ນຍ່ອມໄດ້ໄປຮອດບົດສູງສຸດ।

Verse 34

एषा तिथिर्वैष्णवीं स्याद् द्वादशी शुक्लपक्षके / तस्यामाराधयेद् देवं प्रयत्नेन जनार्दनम्

ຕິຖີນີ້ເອີ້ນວ່າ ວາຍສະນະວະ—ດວາດະສີ ໃນຝ່າຍຂາວ. ໃນວັນນັ້ນ ຄວນບູຊາພຣະເຈົ້າ ຈະນາຣະດະນ (Janārdana) ດ້ວຍຄວາມພາກພຽນ.

Verse 35

यत्किञ्चिद् देवमीशानमुद्दिश्य ब्राह्मणे शुचौ / दीयते विष्णवे वापि तदनन्तफलप्रदम्

ສິ່ງໃດກໍຕາມ ແມ່ນແຕ່ນ້ອຍນິດ ທີ່ໃຫ້ແກ່ພຣາຫມັນຜູ້ບໍລິສຸດ ໂດຍອຸທິດແດ່ ອີຊານະ (Īśāna) ຫຼືແດ່ ວິສນຸ ນັ້ນ ເປັນຜູ້ໃຫ້ຜົນອັນບໍ່ມີທີ່ສິ້ນສຸດ.

Verse 36

यो हि यां देवतामिच्छेत् समाराधयितुं नरः / ब्राह्मणान् पूजयेद् यत्नात् सतस्यां तोषयेत् ततः

ແທ້ຈິງ ຜູ້ໃດປາດຖະນາຈະບູຊາເທວະດາໃດ ຄວນກ່ອນອື່ນ ພາກພຽນນັບຖືບູຊາພຣາຫມັນ. ແລ້ວຈຶ່ງເຮັດໃຫ້ເທວະດານັ້ນພໍໃຈ.

Verse 37

द्विजानां वपुरास्थाय नित्यं तिष्ठन्ति देवताः / पूज्यन्ते ब्राह्मणालाभे प्रतिमादिष्वपि क्वचित्

ເທວະດາທັງຫຼາຍ ອາໄສຮ່າງກາຍຂອງຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງ (ດວິຊະ) ແລະສະຖິດຢູ່ເປັນນິດ. ເມື່ອບໍ່ມີພຣາຫມັນໃຫ້ບູຊາ ຈຶ່ງບູຊາໃນຮູບປັ້ນ ແລະອື່ນໆ ເປັນຄັ້ງຄາວ.

Verse 38

तस्मात् सर्वप्रयत्नेन तत् तत् फलमभीप्सता / द्विजेषु देवता नित्यं पूजनीया विशेषतः

ດັ່ງນັ້ນ ຜູ້ປາດຖະນາຜົນຕ່າງໆ ຄວນພາກພຽນທຸກປະການ ເພື່ອບູຊາເທວະພາບທີ່ສະຖິດຢູ່ໃນຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງ (ດວິຊະ) ຢ່າງສະເໝີ—ໂດຍສະເພາະຢ່າງຍິ່ງ.

Verse 39

विभूतिकामः सततं पूजयेद् वै पुरन्दरम् / ब्रह्मवर्चसकामस्तु ब्रह्माणं ब्रह्मकामुकः

ຜູ້ປາຖະນາວິບູຕິ ແລະ ສິຣີອໍານາດຢ່າງຕໍ່ເນື່ອງ ຄວນບູຊາພຸຣັນດະຣະ (ອິນທຣາ) ແທ້. ແຕ່ຜູ້ປາຖະນາ brahma-varcas—ຄວາມສະຫວ່າງສັກສິດແຫ່ງເວດ—ຄວນບູຊາພຣະພຣະຫມາ ເພື່ອຄວາມດີເລີດແຫ່ງພຣາຫມັນ.

Verse 40

आरोग्यकामो ऽथ रविं धनकामो हुताशनम् / कर्मणां सिद्धिकामस्तु पूजयेद् वै विनायकम्

ຜູ້ປາຖະນາສຸຂະພາບ ຄວນບູຊາຣະວິ (ພຣະອາທິດ). ຜູ້ປາຖະນາຊັບສິນ ຄວນບູຊາຫຸຕາຊະນະ (ອັກນິ—ໄຟ). ແຕ່ຜູ້ປາຖະນາຄວາມສໍາເລັດໃນການງານ ແລະ ພິທີກຳ ຄວນບູຊາວິນາຍະກະ (ຄະເນຊາ) ຜູ້ຂັດຂວາງຖືກຂັບອອກ.

Verse 41

भोगकामस्तु शशिनं बलकामः समीरणम् / मुमुक्षुः सर्वसंसारात् प्रयत्नेनार्चयेद्धरिम्

ຜູ້ປາຖະນາຄວາມສຸກແຫ່ງການເສບສົມ ຄວນບູຊາພຣະຈັນ. ຜູ້ປາຖະນາພະລັງ ຄວນບູຊາສະມີຣະນະ (ລົມ). ແຕ່ຜູ້ໃຝ່ຫາມົກສະຈາກວົງວຽນສັງສານທັງປວງ ຄວນອາຣະຈະນາພຣະຫຣິ (Hari) ດ້ວຍຄວາມພາກພຽນ.

Verse 42

यस्तु योगं तथा मोक्षमन्विच्छेज्ज्ञानमैश्वरम् / सोर्ऽचयेद् वै विरूपाक्षं प्रयत्नेनेश्वरेश्वरम्

ແຕ່ຜູ້ໃດທີ່ແສວງຫາໂຍຄະ ແລະ ມົກສະ ພ້ອມທັງປັນຍາອັນເປັນໄອສະວະຣະ (aiśvara) ຄວນບູຊາວິຣູປາກສະ (Virūpākṣa) ດ້ວຍຄວາມພາກພຽນ—ພຣະເຈົ້າແຫ່ງພຣະເຈົ້າທັງປວງ.

Verse 43

ये वाञ्छन्ति महायोगान् ज्ञानानि च महेश्वरम् / ते पूजयन्ति भूतेशं केशवं चापि भोगिनः

ຜູ້ທີ່ປາຖະນາມະຫາໂຍຄະ, ປັນຍາອັນນໍາໄປສູ່ການຫຼຸດພົ້ນ, ແລະ ປາຖະນາພຣະມະເຫສະວະຣະ—ຜູ້ຊື່ນຊົມໃນເປົ້າໝາຍຊີວິດ—ພວກເຂົາບູຊາພູເຕສະ (Bhūteśa) ແລະ ບູຊາເກສະວະ (Keśava) ດ້ວຍ.

Verse 44

वारिदस्तृप्तिमाप्नोति सुखमक्षय्यमन्नदः / तिलप्रदः प्रजामिष्टां दीपदश्चक्षुरुत्तमम्

ຜູ້ໃຫ້ນ້ຳ ຍ່ອມໄດ້ຄວາມອິ່ມໃຈ; ຜູ້ໃຫ້ອາຫານ ຍ່ອມໄດ້ຄວາມສຸກອັນບໍ່ເສື່ອມ. ຜູ້ໃຫ້ເມັດງາ ຍ່ອມໄດ້ລູກຫຼານອັນເປັນທີ່ປາຖະໜາ; ຜູ້ໃຫ້ໂຄມໄຟ ຍ່ອມໄດ້ສາຍຕາອັນປະເສີດ (ແສງສະຫວ່າງ)។

Verse 45

भूमिदः सर्वमाप्नोति दीर्घमायुर्हिरण्यदः / गृहदो ऽग्र्याणि वेश्मानि रूप्यदो रूपमुत्तमम्

ຜູ້ໃຫ້ດິນ ຍ່ອມໄດ້ທຸກສິ່ງ; ຜູ້ໃຫ້ຄຳ ຍ່ອມໄດ້ອາຍຸຍືນ. ຜູ້ໃຫ້ເຮືອນ ຍ່ອມໄດ້ວິມານອັນປະເສີດ; ຜູ້ໃຫ້ເງິນຂາວ ຍ່ອມໄດ້ຄວາມງາມອັນສູງສຸດ.

Verse 46

वासोदश्चन्द्रसालोक्यमश्विसालोक्यमश्वदः / अनडुदः श्रियं पुष्टां गोदो व्रध्नस्य विष्टपम्

ຜູ້ໃຫ້ເຄື່ອງນຸ່ງຫົ່ມ ຍ່ອມໄດ້ໂລກແຫ່ງຈັນທຣາ; ຜູ້ໃຫ້ມ້າ ຍ່ອມໄດ້ໂລກແຫ່ງອັສວິນ. ຜູ້ໃຫ້ງົວຜູ້ ຍ່ອມໄດ້ສິຣິອັນອຸດົມ; ຜູ້ໃຫ້ງົວ ຍ່ອມໄດ້ວິສະຕະປະສະຫວັນຂອງ ວຣະທນ (Vradhna).

Verse 47

यानशय्याप्रदो भार्यामैश्वर्यमभयप्रदः / धान्यदः शाश्वतं सौख्यं ब्रह्मदो ब्रह्मसात्म्यताम्

ຜູ້ໃຫ້ພາຫະນະແລະຕຽງນອນ ຍ່ອມໄດ້ຄູ່ຄອງອັນດີ; ຜູ້ໃຫ້ຄວາມບໍ່ຢ້ານກົວ ຍ່ອມໄດ້ອຳນາດແລະການຄຸ້ມຄອງ. ຜູ້ໃຫ້ເຂົ້າທັນຍາຫານ ຍ່ອມໄດ້ຄວາມສຸກອັນຖາວອນ; ຜູ້ໃຫ້ພຣະພຣະຫມະຍານ ຍ່ອມໄດ້ຄວາມກົງກັນກັບພຣະພຣະຫມະ (Brahman).

Verse 48

धान्यान्यपि यथाशक्ति विप्रेषु प्रतिपादयेत् / वेदवित्सु विशिष्टेषु प्रेत्य स्वर्गं समश्नुते

ຄວນຕາມກຳລັງຂອງຕົນ ນຳເຂົ້າທັນຍາຫານໄປຖວາຍແກ່ພຣາຫມະນະຜູ້ຮູ້; ໂດຍພິເສດແກ່ຜູ້ທີ່ໂດດເດັ່ນເປັນຜູ້ຮູ້ເວດ. ຫຼັງຄວາມຕາຍ ຍ່ອມໄດ້ເຖິງສະຫວັນ.

Verse 49

गवां घासप्रदानेन सर्वपापैः प्रमुच्यते / इन्धनानां प्रदानेन दीप्ताग्निर्जायते नरः

ຜູ້ໃຫ້ຫຍ້າອາຫານແກ່ງົວ ຍ່ອມພົ້ນຈາກບາບທັງປວງ; ຜູ້ໃຫ້ໄມ້ຟືນ ຍ່ອມເກີດໄຟມົງຄຸນອັນເຈີດຈ້າພາຍໃນຕົນ।

Verse 50

फलमूलानि शाकानि भोज्यानि विविधानि च / प्रदद्याद् ब्राह्मणेभ्यस्तु मुदा युक्तः सदा भवेत्

ຄວນຖວາຍຜົນໄມ້ ຮາກຫົວ ຜັກ ແລະອາຫານດີຫຼາຍຢ່າງແກ່ພຣະພຣາຫມັນ; ຜູ້ໃຫ້ຄວນຢູ່ກັບຄວາມຍິນດີ ແລະມີໃຈບານຢູ່ເສມອໃນການຖວາຍ।

Verse 51

औषधं स्नेहमाहारं रोगिणे रोगशान्तये / ददानो रोगरहितः सुखी दीर्घायुरेव च

ຜູ້ໃຫ້ຢາ ນ້ຳມັນ/ເນີຍ (ສເນຫະ) ແລະອາຫານບຳລຸງແກ່ຄົນເຈັບ ເພື່ອສະງົບໂລກ ຍ່ອມເປັນຜູ້ປອດໂລກ ມີຄວາມສຸກ ແລະອາຍຸຍືນແທ້।

Verse 52

असिपत्रवनं मार्गं क्षुरधारासमन्वितम् / तीव्रितापं च तरति छत्रोपानत्प्रदो नरः

ຜູ້ໃຫ້ຮົ່ມແລະເກີບເປັນທານ ຍ່ອມຂ້າມທາງໃນປ່າໃບດາບ ທີ່ຄົມດັ່ງຄົມມີດໂກນ ແລະພົ້ນຈາກຄວາມເຜົາຮ້ອນອັນຮຸນແຮງນັ້ນ।

Verse 53

यद् यदिष्टतमं लोके यच्चापि दयितं गृहे / तत्तद् गुणवते देयं तदेवाक्ष्यमिच्छता

ສິ່ງໃດທີ່ຮັກທີ່ສຸດໃນໂລກ ແລະສິ່ງໃດທີ່ຮັກທີ່ສຸດໃນເຮືອນ—ຜູ້ປາດຖະໜາບຸນອັນບໍ່ເສື່ອມ ຄວນໃຫ້ສິ່ງນັ້ນໆແກ່ຜູ້ມີຄຸນຄວາມດີ ແລະຄວນຮັບ।

Verse 54

अपने विषुवे चैव ग्रहणे चन्द्रसूर्ययोः / संक्रान्त्यादिषु कालेषु दत्तं भवति चाक्षयम्

ທານທີ່ຖວາຍໃນເວລາອາຍະນະ ແລະ ວິສຸວັດ, ໃນຄາວຄຣາສຂອງພະຈັນ ແລະ ພະອາທິດ—ທັງໃນເວລາສັງກຣານຕິ ແລະ ວັນສັກສິດອື່ນໆ—ຍ່ອມເປັນບຸນອັກຊະຍະ ບໍ່ເສື່ອມສູນ।

Verse 55

प्रयागादिषु तीर्थेषु पुण्येष्वायतनेषु च / दत्त्वा चाक्षयमाप्नोति नदीषु च वनेषु च

ເມື່ອຖວາຍທານຢູ່ຕາມຕີຣຖະອັນສັກສິດເຊັ່ນ ປຣະຍາກະ, ແລະໃນສະຖານທີ່ບູຊາອັນບໍລິສຸດ—ທັງຕາມຝັ່ງນ້ຳ ແລະ ໃນປ່າ—ຍ່ອມໄດ້ບຸນອັກຊະຍະ ບໍ່ໝົດສິ້ນ।

Verse 56

दानधर्मात् परो धर्मो भूतानां नेह विद्यते / तस्माद् विप्राय दातव्यं श्रोत्रियाय द्विजातिभिः

ສໍາລັບສັດທັງຫຼາຍໃນໂລກນີ້ ບໍ່ມີທໍາໃດສູງກວ່າທໍາແຫ່ງການໃຫ້ທານ. ດັ່ງນັ້ນ ຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງ (ທະວິຊະ) ຄວນຖວາຍແກ່ພຣາຫມະນະ—ໂດຍພິເສດແກ່ສໂຣຕຣິຍະ (śrotriya) ຜູ້ຮູ້ວິທະ ແລະ ຕັ້ງຢູ່ໃນວິໄນສັກສິດ.

Verse 57

स्वगायुर्भूतिकामेन तथा पापोपशान्तये / मुमुक्षुणा च दातव्यं ब्राह्मणेभ्यस्तथान्वहम्

ເພື່ອປາດຖະນາອາຍຸຍືນ ແລະ ຄວາມຮຸ່ງເຮືອງຂອງຕົນ, ເພື່ອບັນເທົາບາບ, ແລະຍັງໂດຍຜູ້ປາດຖະນາຫຼຸດພົ້ນ (ມຸມຸກຊຸ)—ຄວນຖວາຍທານແກ່ພຣາຫມະນະ ທຸກມື້ທຸກວັນ.

Verse 58

दीयमानं तु यो मोहाद् गोविप्राग्निसुरेषु च / निवारयति पापात्मा तिर्यग्योनिं व्रजेत् तु सः

ແຕ່ຜູ້ໃດດ້ວຍຄວາມຫຼົງ ຂັດຂວາງທານທີ່ກໍາລັງຖວາຍ—ຈະເປັນແກ່ງົວ, ແກ່ພຣາຫມະນະ, ແກ່ໄຟສັກສິດ (ອັກນິ), ຫຼືແກ່ເທວະ—ຜູ້ມີໃຈບາບນັ້ນ ຍ່ອມໄປສູ່ກໍາເນີດສັດເດຍລະສານ.

Verse 59

यस्तु द्रव्यार्जनं कृत्वा नार्चयेद् ब्राह्मणान् सुरान् / सर्वस्वमपहृत्यैनं राजा राष्ट्रात् प्रवासयेत्

ແຕ່ຜູ້ໃດ ຫາກໄດ້ຊັບສິນແລ້ວ ບໍ່ເຄົາລົບບູຊາພຣາຫມັນ ແລະ ເທວະທັງຫຼາຍ—ກະສັດຄວນຍຶດຊັບທັງໝົດ ແລະ ໄລ່ອອກຈາກອານາຈັກ।

Verse 60

यस्तु दुर्भिक्षवेलायामन्नाद्यं न प्रयच्छति / म्रियमाणेषु विप्रेषु ब्राह्मणः स तु गर्हितः

ແຕ່ພຣາຫມັນຜູ້ໃດ ໃນເວລາທຸກຍາກອົດຢາກ ບໍ່ໃຫ້ອາຫານແລະສິ່ງຫຼ້ຽງຊີວິດ—ໃນຂະນະທີ່ພຣາຫມັນນັກຮຽນກຳລັງຕາຍ—ຜູ້ນັ້ນແມ່ນຄວນຖືກຕຳນິແລະປະນາມ।

Verse 61

न तस्मात् प्रतिगृह्णीयुर्न विशेयुश्च तेन हि / अङ्कयित्वा स्वकाद् राष्ट्रात् तं राजा विप्रवासयेत्

ດັ່ງນັ້ນ ບໍ່ຄວນມີໃຜຮັບຂອງຈາກຜູ້ນັ້ນ ແລະ ບໍ່ຄວນຄົບຄ່າຫຼືຄລຸກຄະລີກັບລາວ. ກະສັດຄວນປະທັບເຄື່ອງໝາຍແຫ່ງຄວາມອັບອາຍ ແລະ ໄລ່ອອກຈາກອານາຈັກຂອງພຣະອົງ।

Verse 62

यस्त्वसद्भ्यो ददातीह स्वद्रव्यं धर्मसाधनम् / स पूर्वाभ्यधिकः पापी नरके पच्यते नरः

ແຕ່ຜູ້ໃດ ໃນໂລກນີ້ ໃຫ້ຊັບຂອງຕົນແກ່ຄົນບໍ່ສົມຄວນ ໂດຍຄິດວ່າເປັນເຄື່ອງສ້າງທຳ—ຜູ້ນັ້ນຍິ່ງເປັນຄົນບາບຫນັກກວ່າເກົ່າ ແລະ ຖືກທົນທຸກເຫມືອນຖືກຕົ້ມໃນນະລົກ।

Verse 63

स्वाध्यायवन्तो ये विप्रा विद्यावन्तो जितेन्द्रियाः / सत्यसंयमसंयुक्तास्तेभ्यो दद्याद् द्विजोत्तमाः

ພຣາຫມັນທີ່ມີຄວາມພາກພຽນໃນສະວາທະຍາຍ (ການສຶກສາພຣະເວດ) ມີວິຊາຄວາມຮູ້ແທ້ ແລະ ຊະນະອິນທຣີຍະ—ປະກອບດ້ວຍຄວາມສັດຈິງ ແລະ ຄວາມສຳລວມ—ແກ່ຜູ້ເຊັ່ນນັ້ນ ຜູ້ດີທີ່ສຸດໃນບັນດາທະວິຊະຄວນໃຫ້ທານ।

Verse 64

सुभुक्तमपि विद्वांसं धार्मिकं भोजयेद् द्विजम् / न तु मूर्खमवृत्तस्थं दशरात्रमुपोषितम्

ແມ່ນແຕ່ຜູ້ນັ້ນໄດ້ກິນອິ່ມດີແລ້ວ ກໍຄວນໃຫ້ອາຫານແກ່ດວິຊະຜູ້ຮູ້ ແລະຜູ້ຖືທຳ; ແຕ່ບໍ່ຄວນໃຫ້ແກ່ຄົນໂງ່ ຜູ້ປະພຶດຊົ່ວ ແມ່ນແຕ່ອົດອາຫານສິບຄືນກໍຕາມ।

Verse 65

सन्निकृष्टमतिक्रम्य श्रोत्रियं यः प्रयच्छति / स तेन कर्मणा पापी दहत्यासप्तमं कुलम्

ຜູ້ໃດລະເລີຍຜ່ານພຣາຫມັນຜູ້ຮູ້ເວດ (śrotriya) ຜູ້ຄວນຄ່າແລະຢູ່ໃກ້ ແລ້ວໄປໃຫ້ທານທີ່ອື່ນ—ດ້ວຍກຳນັ້ນເອງ ຍ່ອມເປັນຄົນມີບາບ ແລະເຜົາຜານຕະກູນເຖິງຊົນລຸ້ນທີ່ເຈັດ।

Verse 66

यदिस्यादधिको विप्रः शीलविद्यादिभिः स्वयम् / तस्मै यत्नेन दातव्यं अतिक्रम्यापि सन्निधिम्

ຖ້າມີພຣາຫມັນຜູ້ເຫນືອກວ່າດ້ວຍສີນ ວິຊາ ແລະຄຸນທຳອື່ນໆ ໂດຍຕົນເອງ ກໍຄວນໃຫ້ທານແກ່ທ່ານນັ້ນດ້ວຍຄວາມພາກພຽນ ແມ່ນແຕ່ຈະຕ້ອງຜ່ານຜູ້ຢູ່ໃກ້ກໍຕາມ।

Verse 67

यो ऽर्चितं प्रतिगृह्णीयाद् दद्यादर्चितमेव च / तावुभौ गच्छतः स्वर्गं नरकं तु विपर्यये

ຜູ້ໃດຮັບເອົາຂອງທີ່ໄດ້ຖວາຍດ້ວຍການບູຊາແລະການເຄົາລົບຢ່າງຖືກຕ້ອງ ແລະຜູ້ໃດກໍຖວາຍແຕ່ຂອງທີ່ໄດ້ບູຊາແລ້ວ—ທັງສອງຍ່ອມໄປສູ່ສະຫວັນ। ແຕ່ຖ້າເຮັດກົງກັນຂ້າມ (ຮັບຫຼືໃຫ້ຂອງບໍ່ບໍລິສຸດ) ຍ່ອມນຳໄປສູ່ນະລົກ।

Verse 68

न वार्यपि प्रयच्छेत नास्तिके हैतुके ऽपि च / पाषण्डेषु च सर्वेषु नावेदविदि धर्मवित्

ຜູ້ຮູ້ທຳບໍ່ຄວນໃຫ້ແມ່ນແຕ່ນ້ຳແກ່ຄົນບໍ່ເຊື່ອ (ນາສະຕິກ) ແມ່ນແຕ່ຈະເປັນຜູ້ໂຕ້ຖຽງເກັ່ງກໍຕາມ; ແລະບໍ່ຄວນໃຫ້ແກ່ພາສັນດະທັງປວງ ຫຼືຜູ້ບໍ່ຊຳນານໃນວິທີແຫ່ງເວດາ।

Verse 69

अपूपं च हिरण्यं च गामश्वं पृथिवीं तिलान् / अविद्वान् प्रतिगृह्णानो भस्मी भवति काष्ठवत्

ຜູ້ບໍ່ຮູ້ທຳ ແລະບໍ່ສົມຄວນ ຖ້າຮັບຂອງຖວາຍ—ເຂົ້າໜົມ, ຄຳ, ງົວແລະມ້າ, ດິນ ຫຼືເມັດງາ—ຈະພິນາດ ເປັນຂີ້ເຖົ່າດັ່ງໄມ້ໄຟ।

Verse 70

द्विजातिभ्यो धनं लिप्सेत् प्रशस्तेभ्यो द्विजोत्तमः / अपि वा जातिमात्रेभ्यो न तु शूद्रात् कथञ्चन

ດວິຊະຜູ້ສູງສຸດຄວນສະແຫວງຫາຊັບຈາກດວິຊະຜູ້ດີງາມ; ຫາກຈຳເປັນ ກໍຮັບໄດ້ແມ່ນແຕ່ຈາກຜູ້ເປັນດວິຊະດ້ວຍກຳເນີດ—ແຕ່ບໍ່ເຄີຍຈາກຊູດຣະເດັດຂາດ।

Verse 71

वृत्तिसङ्कोचमन्विच्छेन्नेहेत धनविस्तरम् / धनलोभे प्रसक्तस्तु ब्राह्मण्यादेव हीयते

ຄວນເລືອກວິຖີຊີວິດທີ່ພໍປະມານ ແລະຮັດກຸມ ບໍ່ຄວນພະຍາຍາມຂະຫຍາຍຊັບ. ຜູ້ຕິດໃນຄວາມໂລບຊັບ ຍ່ອມເສື່ອມຈາກພຣາຫມະນະທຳແທ້ໆ.

Verse 72

वेदानधीत्य सकलान् यज्ञांश्चावाप्य सर्वशः / न तां गतिमवाप्नोति सङ्कोचाद् यामवाप्नुयात्

ແມ່ນແຕ່ຮຽນວິທະຍາເວດທັງປວງ ແລະໄດ້ຜົນຂອງຍັດຍາທຸກປະການ ກໍຍັງບໍ່ອາດບັນລຸສະຖານະສູງສຸດທີ່ຄວນໄດ້ ເນື່ອງຈາກຄວາມຄັບແຄບໃນໃຈ.

Verse 73

प्रतिग्रहरुचिर्न स्यात् यात्रार्थं तु समाहरेत् / स्थित्यर्थादधिकं गृह्णन् ब्राह्मणो यात्यधोगतिम्

ພຣາຫມະນະບໍ່ຄວນມີໃຈມັກຮັບຂອງຖວາຍ; ຄວນເກັບຮວບຮວມແຕ່ພໍສຳລັບການເດີນທາງແຫ່ງຊີວິດ. ຖ້າຮັບເກີນກວ່າທີ່ຈຳເປັນຕໍ່ການດຳລົງຊີວິດ ພຣາຫມະນະຈະຕົກຕ່ຳ.

Verse 74

यस्तु याचनको नित्यं न स स्वर्गस्य भाजनम् / उद्वेजयति भूतानि यथा चौरस्तथैव सः

ແຕ່ຜູ້ທີ່ເປັນຄົນຂໍທານຢູ່ເປັນນິດ ບໍ່ເໝາະສົມຈະເປັນຜູ້ຮັບສະຫວັນ; ເພາະລາວກໍ່ຄວາມຫວາດຫວັນແກ່ສັດທັງຫຼາຍ ເຫມືອນໂຈນ ລາວກໍເປັນຢ່າງນັ້ນແທ້.

Verse 75

गुरून् भृत्यांश्चोज्जिहीर्षुरर्चिष्यन् देवतातिथीन् / सर्वतः प्रतिगृह्णीयान्न तु तृप्येत् स्वयं ततः

ເພື່ອຍົກຍ້ອງຄູອາຈານ ແລະຜູ້ພຶ່ງພາ ແລະເພື່ອບູຊາເທວະດາກັບແຂກ ຜູ້ໃດອາດຮັບຂອງທານຈາກທຸກທິດ; ແຕ່ບໍ່ຄວນເພີ່ມພູນຄວາມພໍໃຈສ່ວນຕົວ ຫຼືຄວາມເພີດເພີນຈາກການຮັບນັ້ນ.

Verse 76

एवं गृहस्थो युक्तात्मा देवतातिथिपूजकः / वर्तमानः संयातात्मा याति तत् परमं पदम्

ດັ່ງນັ້ນ ຄົນຄອບຄົວຜູ້ມີຈິດຕັ້ງຢູ່ໃນໂຍຄະ ເປັນຜູ້ບູຊາເທວະດາ ແລະຕ້ອນຮັບແຂກ ດຳລົງຊີວິດດ້ວຍຈິດທີ່ຄວບຄຸມໄດ້ດີ ຍ່ອມເຖິງບົດບາດອັນສູງສຸດນັ້ນ.

Verse 77

पुत्रे निधाय वा सर्वं गत्वारण्यं तु तत्त्ववित् / एकाकी विचरेन्नित्यमुदासीनः समाहितः

ຫຼືວ່າ ມອບທຸກສິ່ງໃຫ້ລູກຊາຍແລ້ວ ຜູ້ຮູ້ຄວາມຈິງຄວນເຂົ້າປ່າ ແລະດຳລົງຢູ່ຜູ້ດຽວເປັນນິດ—ບໍ່ຍຶດຕິດ, ວາງເຉີຍ, ແລະມີຈິດຕັ້ງມັ່ນສະຫງົບ.

Verse 78

एष वः कथितो धर्मो गृहस्थानां द्विजोत्तमाः / ज्ञात्वानुतिष्ठेन्नियतं तथानुष्ठापयेद् द्विजान्

ນີ້ແມ່ນທຳມະຂອງຄົນຄອບຄົວທີ່ໄດ້ກ່າວແກ່ພວກເຈົ້າແລ້ວ, ໂອ ຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງຜູ້ປະເສີດ. ເມື່ອຮູ້ແລ້ວ ຄວນປະພຶດປະຕິບັດໃຫ້ເປັນນິດ ແລະຄວນໃຫ້ຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງອື່ນໆ ປະພຶດຕາມດ້ວຍ.

Verse 79

इति देवमनादिमेकमीशं गृहधर्मेण समर्चयेदजस्त्रम् / समतीत्य स सर्वभूतयोनिं प्रकृतिं याति परं न याति जन्म

ດັ່ງນັ້ນ ຄວນນະມັດສະການບູຊາພຣະອີສະວະຣະອົງດຽວ ຜູ້ບໍ່ມີຕົ້ນກຳເນີດ ໂດຍທຳຫນ້າທີ່ແຫ່ງຊີວິດຄອບຄົວ ຢ່າງບໍ່ຂາດສາຍ. ເມື່ອຂ້າມພົ້ນປຣະກຣິຕິ ອັນເປັນຄອບຄອງກຳເນີດຂອງສັດທັງປວງ ກໍເຖິງພຣະສູງສຸດ ແລະບໍ່ກັບມາເກີດອີກ.