Adhyaya 21

Verse 1

इति श्रीकूर्मपुराणे षट्साहस्त्र्यां संहितायां पूर्वविभागे विशो ऽध्यायः रोमहर्षण उवाच ऐलः पुरूरवाश्चाथ राजा राज्यमपालयत् / तस्य पुत्रा बभूवुर्हि षडिन्द्रसमतेजसः

ດັ່ງນີ້ ໃນ «ສຣີກູຣມະປຸຣານະ» ສັງຫິຕາ 6,000 ຄາຖາ ໃນພາກຕົ້ນ ບົດທີ 21 ໂຣມະຫັຣສະນະ ກ່າວວ່າ: «ໄອລະ ປຸຣູຣະວາສ ໄດ້ປົກຄອງແລະພິທັກຮັກສາອານາຈັກ. ແທ້ຈິງ ພຣະອົງມີບຸດ 6 ອົງ ມີຣັດສະມີເທົ່າທຽມພຣະອິນທຣະ»

Verse 2

आयुर्मायुरमावायुर्विश्वायुश्चैव वीर्यवान् / शतायुश्च श्रुतायुश्च दिव्याश्चैवोर्वशीसुताः

ອາຍຸ, ມາຍຸ, ອະມາວາຍຸ, ແລະ ວິສວາຍຸ ຜູ້ກ້າຫານ; ພ້ອມດ້ວຍ ສະຕາຍຸ, ສຣຸຕາຍຸ, ແລະ ດິວຍະ—ເຫຼົ່ານີ້ແທ້ຈິງແມ່ນບຸດຂອງ ອຸຣະວະຊີ.

Verse 3

आयुषस्तनया वीराः पञ्चैवासन् महौजसः / स्वर्भानुतनयायां वै प्रभायामिति नः श्रुतम्

ພວກເຮົາໄດ້ຍິນວ່າ ອາຍຸສະ (Āyuṣa) ມີບຸດວີລະຊົນ 5 ຄົນ ທຸກຄົນມີພະລັງອັນຍິ່ງໃຫຍ່ ເກີດຈາກ ປຣະພາ (Prabhā) ທິດາຂອງ ສະວັຣພານຸ (Svarbhānu) ດັ່ງທີ່ເຮົາໄດ້ຟັງມາ।

Verse 4

नहुषः प्रथमस्तेषां धर्मज्ञो लोकविश्रुतः / नहुषस्य तु दायादाः षडिन्द्रोपमतेजसः

ໃນພວກນັ້ນ ນະຫຸຊະ (Nahusha) ເປັນຄົນທໍາອິດ ເປັນຜູ້ຮູ້ທັນທຳມະ ແລະໂດງດັງໄປທົ່ວໂລກ. ສ່ວນທາຍາດຂອງ ນະຫຸຊະ ມີ 6 ຄົນ ແຕ່ລະຄົນມີຣັດສະມີສະຫງ່າງາມດຸດດັ່ງ ພຣະອິນທຣະ (Indra).

Verse 5

उत्पन्नाः पितृकन्यायां विरजायां महाबलाः / यतिर्ययातिः संयातिरायातिः पञ्चको ऽश्वकः

ຈາກ ວິຣາຈາ (Virajā) ທິດາແຫ່ງປິຕຣະ (Pitṛs) ໄດ້ເກີດບຸດຜູ້ມີພະລັງອັນໃຫຍ່: ຢະຕິ (Yati), ຢະຢາຕິ (Yayāti), ສັມຢາຕິ (Saṁyāti), ອາຢາຕິ (Āyāti) ແລະ ປັນຈະກະ (Pañcaka) ທີ່ເອີ້ນອີກຊື່ວ່າ ອັດສະວະກະ (Aśvaka).

Verse 6

तेषां ययातिः पञ्चानां महाबलपराक्रमः / देवयानीमुखनसः सुतां भार्यामवाप सः / शर्मिष्ठामासुरीं चैव तनयां वृषपर्वणः

ໃນບຸດທັງ 5 ນັ້ນ ຢະຢາຕິ (Yayāti) ຜູ້ມີພະລັງແລະວິລະກຳອັນຍິ່ງໃຫຍ່ ໄດ້ຮັບ ເທວະຢານີ (Devayānī) ທິດາຂອງ ຊຸກຣະ/ອຸສະນັສ (Śukra/Uśanas) ເປັນພຣະຍາ; ແລະຍັງໄດ້ຮັບ ຊາຣມິດຖາ (Śarmiṣṭhā) ນາງອະສຸຣະ ທິດາຂອງ ວຣິສະປະຣະວັນ (Vṛṣaparvan) ອີກດ້ວຍ.

Verse 7

यदुं च तुर्वसुं चैव देवयानी व्यजायत / द्रुह्युं चानुं च पूरुं च शर्मिष्ठा चाप्यजीजनत्

ເທວະຢານີ (Devayānī) ໄດ້ໃຫ້ກໍ່ກຳເນີດ ຢະດຸ (Yadu) ແລະ ຕຸຣວະສຸ (Turvasu). ສ່ວນ ຊາຣມິດຖາ (Śarmiṣṭhā) ກໍໄດ້ໃຫ້ກໍ່ກຳເນີດ ດຣຸຫຍຸ (Druhyu), ອະນຸ (Anu) ແລະ ປູຣຸ (Pūru) ດ້ວຍ.

Verse 8

सो ऽभ्यषिञ्चदतिक्रम्य ज्येष्ठं यदुमनिन्दितम् / पुरुमेव कनीयासं पितुर्वचनपालकम्

ພະຣາຊາໄດ້ປະກອບພິທີອະພິເສກ ຂ້າມຜ່ານຍະດຸ ຜູ້ເປັນພີ່ໃຫຍ່ອັນບໍ່ມີມົນທິນ ແລະອະພິເສກໃຫ້ແຕ່ປູຣຸ ຜູ້ເປັນນ້ອງ ເພາະເປັນຜູ້ຮັກສາພຣະບັນຊາຂອງພໍ່ຢ່າງສັດຊື່।

Verse 9

दिशि दक्षिणपूर्वस्यां तुर्वसुं पुत्रमादिशत् / दक्षिणापरयो राजा यदुं ज्येष्ठं न्ययोजयत् / प्रतीच्यामुत्तारायां च द्रुह्युं चानुमकल्पयत्

ໃນທິດອາຄະເນ ພະຣາຊາໄດ້ແຕ່ງຕັ້ງທຸຣະວະສຸ ຜູ້ເປັນພຣະຣາຊະບຸດ. ໃນແດນທິດອາຄະໄຕ ພະອົງໄດ້ມອບໝາຍຍະດຸ ຜູ້ເປັນພີ່ໃຫຍ່. ແລະໃນທິດຕາເວັນຕົກກັບທິດເໜືອ ພະອົງໄດ້ຈັດສັນດຣຸຫຍຸ ຢ່າງຖືກຄວນ.

Verse 10

तैरियं पृथिवी सर्वा धर्मतः परिपालिता / राजापि दारसहितो नवं प्राप महायशाः

ໂດຍພວກເຂົາ ແຜ່ນດິນທັ້ງປວງໄດ້ຮັບການປົກປ້ອງຕາມທຳມະ. ແລະພະຣາຊາຜູ້ມີກຽດຍົດ ພ້ອມດ້ວຍພະມະເຫສີ ກໍໄດ້ບັນລຸສະພາບໃໝ່ແຫ່ງຄວາມຮຸ່ງເຮືອງແລະຊື່ສຽງ.

Verse 11

यदोरप्यभवन् पुत्राः पञ्च देवसुतोपमाः / सहस्त्रजित् तथाज्येष्ठः क्रोषटुर्नालो ऽजितोरघुः

ແລະຍະດຸກໍມີບຸດຫ້າອົງ ດຸດດັ່ງບຸດແຫ່ງເທວະ: ສະຫັດສະຣະຈິດ; ແລະຜູ້ເປັນພີ່ໃຫຍ່ ກໂຣສະຕຸ; ນາລ; ອະຈິຕ; ແລະ ຣາຄຸ.

Verse 12

सहस्त्रजित्सुतस्तद्वच्छतजिन्नाम पार्थिवः / सुताः शतजितो ऽप्यासंस्त्रयः परमधार्मिकाः

ສະຫັດສະຣະຈິດມີບຸດອົງໜຶ່ງເຊັ່ນກັນ ເປັນກະສັດນາມ ສະຕະຈິດ. ແລະສະຕະຈິດກໍມີບຸດສາມອົງ ທັງໝົດເປັນຜູ້ຍຶດຖືທຳມະຢ່າງສູງສຸດ.

Verse 13

हैहयश्च हयश्चैव राजा वेणुहयः परः / हैहयस्याभवत् पुत्रो धर्म इत्यभिविश्रुतः

ມີກະສັດ ໄຫຫະຍະ ແລະ ໄຫຍະ ພ້ອມທັງມີຜູ້ປົກຄອງອັນສູງສົ່ງ ເວນຸຫະຍະ. ຈາກໄຫຫະຍະ ເກີດບຸດຜູ້ມີນາມ «ທັມມະ» ອັນໂດ່ງດັງ.

Verse 14

तस्य पुत्रो ऽभवद् विप्रा धर्मनेत्रः प्रतापवान् / धर्मनेत्रस्य कीर्तिस्तु संजितस्तत्सुतो ऽभवत्

ໂອ ພວກພຣາຫມັນ! ບຸດຂອງທ່ານນັ້ນແມ່ນ ທັມມະເນດຣະ ຜູ້ກ້າຫານມີອານຸພາບ. ຈາກທັມມະເນດຣະ ເກີດ ກີຣຕິ; ແລະບຸດຂອງກີຣຕິ ແມ່ນ ສັມຈິຕ.

Verse 15

महिष्मान् संजितस्याभूद् भद्रश्रेण्यस्तदन्वयः / भद्रश्रेण्यस्य दायादो दुर्दमो नाम पार्थिवः

ຈາກ ສັມຈິຕ ເກີດ ມະຫິສມານ; ໃນສາຍວົງນັ້ນ ປາກົດ ພັດຣະເຊຣນຍະ. ແລະທາຍາດຂອງພັດຣະເຊຣນຍະ ແມ່ນກະສັດ ດຸຣດະມະ.

Verse 16

दुर्दमस्य सुतो धीमान् धनको नाम वीर्यवान् / धनकस्य तु दायादाश्चत्वारो लोकसम्मताः

ດຸຣດະມະ ມີບຸດຜູ້ສະຫລາດແລະກ້າຫານ ຊື່ ທະນະກະ. ແລະ ທະນະກະ ມີທາຍາດສີ່ຄົນ ອັນໂດ່ງດັງ ເປັນທີ່ຍອມຮັບໃນປະຊາຊົນ.

Verse 17

कृतवीर्यः कृताग्निश्च कृतवर्मा तथैव च / कृतौजाश्च चतुर्थो ऽभूत् कार्तवीर्योर्ऽजुनो ऽभवत्

ມີ ກຣິຕະວີຣຍະ, ກຣິຕະອາກນິ, ແລະ ກຣິຕະວັຣມາ; ກຣິຕະໂອຊາ ເປັນຄົນທີ່ສີ່. ຈາກ ກາຣຕະວີຣຍະ ເກີດ ອາຣຊຸນ (ກາຣຕະວີຣຍະ-ອາຣຊຸນ).

Verse 18

सहस्त्रबाहुर्द्युतिमान् धनुर्वेदविदां वरः / तस्य रामो ऽभवन्मृत्युर्जामदग्न्यो जनार्दनः

ສະຫັດສະຣະບາຫຸ ສ່ອງແສງຮຸ່ງເຮືອງ ແລະເປັນຜູ້ເກັ່ງກ້າໃນວິຊາຄັນທະນູເວດ; ແຕ່ສໍາລັບລາວ ຣາມະ—ຈາມະດັກນະ ຈະນາຣະດະນະ—ກາຍເປັນຄວາມຕາຍເອງ.

Verse 19

तस्य पुत्रशतान्यासन् पञ्च तत्र महारथाः / कृतास्त्रा बलिनः शूरा धर्मात्मानो नमस्विनः

ລາວມີບຸດຫຼາຍຮ້ອຍ; ໃນນັ້ນມີຫ້າອົງເປັນມະຫາຣະຖີ—ຊໍານານອາວຸດ ມີພະລັງ ກ້າຫານ ມີຈິດໃນທຳ ແລະຄວນແກ່ການນົບນ້ອມບູຊາ.

Verse 20

शूरश्च शूरसेनश्च धृष्णः कृष्णस्तथैव च / जयध्वजश्च बलवान् नारायणपरो नृपः

ມີກະສັດນາມ ຊູຣະ ແລະ ຊູຣະເສນະ, ອີກທັງ ທຣິສນະ ແລະ ກຣິສນະ; ແລະ ຊະຍະທະວະຊະ ຜູ້ມີພະລັງຫນັກແນ່ນ—ເປັນກະສັດຜູ້ອຸທິດໃຈແດ່ນາຣາຍະນະ.

Verse 21

शूरसेनादयः सर्वे चत्वारः प्रथितौजसः / रुद्रभक्ता महात्मानः पूजयन्ति स्म शङ्करम्

ທັງສີ່—ເລີ່ມຈາກຊູຣະເສນະ—ໂດດເດັ່ນດ້ວຍພະລັງ; ເປັນມະຫາອາດສະຈັນ ເປັນຜູ້ພັກດີຕໍ່ຣຸດຣະ ແລະເຄີຍບູຊາຊັງກະຣະ (ພຣະສິວະ) ຢູ່ເສມອ.

Verse 22

जयध्वजस्तु मतिमान् देवं नारायणं हरिम् / जगाम शरणं विष्णुं दैवतं धर्मतत्परः

ແຕ່ຈະຍະທະວະຊະ ຜູ້ມີປັນຍາ ແລະຕັ້ງໃຈໃນທຳ ໄດ້ໄປພຶ່ງພາເປັນທີ່ພັກພິ້ນຕໍ່ພຣະຮາຣິ—ນາຣາຍະນະ ວິສນຸ—ເຖິງຂັ້ນຖືພຣະອົງເປັນເທວະຕາທີ່ເລືອກເອງແຕ່ຜູ້ດຽວ.

Verse 23

तमूचुरितरे पुत्रा नायं धर्मस्तवानघ / ईश्वराराधनरतः पितास्माकमभूदिति

ແລ້ວບຸດອື່ນໆກ່າວວ່າ: «ໂອ ຜູ້ບໍ່ມີບາບ, ນີ້ບໍ່ແມ່ນທຳມະຂອງເຈົ້າ; ເພາະພໍ່ຂອງພວກເຮົາເຄີຍເປັນຜູ້ອຸທິດໃຈໃນການບູຊາພຣະອີສະວະຣະ (Īśvara)»।

Verse 24

तानब्रवीन्महातेजा एष धर्मः परो मम / विष्णोरंशेन संभूता राजानो यन्महीतले

ຜູ້ມີລັດສະໝີອັນໃຫຍ່ກ່າວກັບເຂົາເຈົ້າວ່າ: «ນີ້ແມ່ນທຳມະອັນສູງສຸດຂອງເຮົາ—ວ່າບັນດາກະສັດໃນແຜ່ນດິນ ເກີດຈາກສ່ວນໜຶ່ງຂອງພຣະວິສະນຸ (Viṣṇu)»។

Verse 25

राज्यं पालयतावश्यं भगवान् पुरुषोत्तमः / पूजनीयो यतो विष्णुः पालको जगतो हरिः

ຜູ້ປົກຄອງອານາຈັກ ຈຳເປັນຕ້ອງຍຶດຖືພຣະຜູ້ເປັນບຸລຸດສູງສຸດ (Puruṣottama) ຜູ້ມີພຣະພອນ ເປັນພຣະອົງນຳທາງ. ພຣະວິສະນຸ (Viṣṇu) ຄວນໄດ້ຮັບການບູຊາ ເພາະຮາຣິ (Hari) ແມ່ນຜູ້ປົກປ້ອງໂລກ।

Verse 26

सात्त्विकी राजसी चैव तामसी च स्वयंभुवः / तिस्त्रस्तु मूर्तयः प्रोक्ताः सृष्टिस्थित्यन्तहेतवः

ສະວະຍັມພູ (ພຣະອົງຜູ້ເກີດດ້ວຍຕົນເອງ) ຖືກກ່າວວ່າມີຮູບສາມປະການ—ສາຕະວິກ, ຣາຈະສິກ, ແລະ ຕາມະສິກ—ອັນໄດ້ປະກາດເປັນເຫດແຫ່ງການສ້າງ, ການດຳລົງ, ແລະການສິ້ນສຸດ।

Verse 27

सत्त्वात्मा भगवान् विष्णुः संस्थापयति सर्वदा / सृजेद् ब्रह्मा रजोमूर्तिः संहरेत् तामसो हरः

ພຣະພະຄະວານ ວິສະນຸ (Bhagavān Viṣṇu) ຜູ້ມີທາດສັດຕະວະ ຍ່ອມຄ້ຳຈຸນແລະສະຖາປະນາຈັກກະວານເສມອ. ພຣະພຣະຫມາ (Brahmā) ຜູ້ເປັນຮູບແຫ່ງຣາຈະສະ ຍ່ອມສ້າງສັນ; ແລະ ຮາຣະ (Hara/Śiva) ຜູ້ເປັນຮູບແຫ່ງຕາມະສະ ຍ່ອມຖອນຄືນໃນການສິ້ນສຸດ।

Verse 28

तस्मान्महीपतीनां तु राज्यं पालयतामयम् / आराध्यो भगवान् विष्णुः केशवः केशिमर्दनः

ດັ່ງນັ້ນ ສໍາລັບພະມະຫາກະສັດຜູ້ປົກປ້ອງແຜ່ນດິນ ນີ້ແມ່ນທາງທີ່ຄວນ: ຈົ່ງນະມັດສະການພຣະວິສນຸ—ເກສະວະ ຜູ້ປະຫານເກສີ—ເປັນອາລົມບູຊາສູງສຸດ.

Verse 29

निशम्य तस्य वचनं भ्रातरो ऽन्ये मनस्विनः / प्रोचुः संहारकृद् रुद्रः पूजनीयो मुमुक्षुभिः

ເມື່ອໄດ້ຟັງຄໍາຂອງລາວ ພີ່ນ້ອງອື່ນໆຜູ້ມີໃຈສູງສົ່ງ ກໍຕອບວ່າ: “ຣຸດຣະ ຜູ້ກໍ່ໃຫ້ເກີດການສະຫຼາຍ ຄວນໄດ້ຮັບການບູຊາຈາກຜູ້ປາຖະໜາຫຼຸດພົ້ນ.”

Verse 30

अयं हि भगवान् रुद्रः सर्वं जगदिदं शिवः / तमोगुणं समाश्रित्य कल्पान्ते संहरेत् प्रभुः

ແທ້ຈິງແລ້ວ ພຣະຣຸດຣະຜູ້ເປັນພຣະຜູ້ເຈົ້ານີ້ ແມ່ນພຣະສິວະເອງ ແລະເປັນທັງມວນໂລກນີ້. ໂດຍອາໄສຄຸນຕະມັດ ພຣະອົງຈຶ່ງສະຫຼາຍຈັກກະວານໃນທ້າຍກະລະປະ.

Verse 31

या सा घोरतरा मूर्तिरस्य तेजामयी परा / संहरेद् विद्यया सर्वं संसारं शूलभृत् तया

ຮູບອັນສະຫວ່າງໄສສູງສຸດ ແລະນ່າຢ້ານຢ່າງຍິ່ງຂອງພຣະອົງ—ເປັນພະລັງແຫ່ງເຕຊະອັນບໍລິສຸດ—ໂດຍອໍານາດແຫ່ງວິທະຍາອັນສັກສິດ ຜູ້ຖືຕຣິສູນຈຶ່ງສະຫຼາຍວົງຈອນແຫ່ງສັງສານທັງປວງ.

Verse 32

ततस्तानब्रवीद् राजा विचिन्त्यासौ जयध्वजः / सत्त्वेन मुच्यते जन्तुः सत्त्वात्मा भगवान् हरिः

ຕໍ່ມາ ພະຣາຊາໄຊຍະທະວະຈະ ໄດ້ຄິດພິຈາລະນາແລ້ວ ກ່າວກັບພວກເຂົາວ່າ: “ສັດມີຊີວິດພົ້ນໄດ້ໂດຍສັດຕະວະ; ເພາະພຣະຫະຣິ (ຮາຣິ) ເປັນຜູ້ມີສະພາບແຫ່ງສັດຕະວະ.”

Verse 33

तमूचुर्भ्रातरो रुद्रः सेवितः सात्त्विकैर्जनैः / मोचयेत् सत्त्वसंयुक्तः पूजयेशं ततो हरम्

ແລ້ວພວກພີ່ນ້ອງກ່າວວ່າ: «ຣຸດຣະ (Rudra) ໄດ້ຮັບການບູຊາໂດຍຜູ້ມີຈິດສັດຕະວິກ. ເມື່ອປະສານກັບສັດຕະວະ ພຣະອົງປະທານການຫຼຸດພົ້ນ; ດັ່ງນັ້ນຄວນບູຊາ ອີຊະ (Śiva) ກ່ອນ ແລ້ວຈຶ່ງບູຊາ ຮະຣິ (Viṣṇu)»។

Verse 34

अथाब्रवीद् राजपुत्रः प्रहसन् वै जयध्वजः / स्वधर्मो मुक्तये पन्था नान्यो मुनिभिरष्यते

ແລ້ວເຈົ້າຊາຍ ຈະຍະດະວະຈະ (Jayadhvaja) ຍິ້ມແລ້ວກ່າວວ່າ: «ສະວະທັມມະ (svadharma) ໜ້າທີ່ຕາມທຳມະຂອງຕົນ ແມ່ນເສັ້ນທາງໄປສູ່ການຫຼຸດພົ້ນ; ບໍ່ມີທາງອື່ນໃດທີ່ບັນດາມຸນີຮັບຮອງ»។

Verse 35

तथा च वैष्णवी शक्तिर्नृपाणां देवता सदा / आराधनं परो धर्मो पुरारेरमितौजसः

ດັ່ງນັ້ນ ພະລັງເທວະວາຍສະນະວີ (Vaiṣṇavī śakti) ເປັນເທວະຜູ້ຄຸ້ມຄອງຂອງກະສັດທັງຫຼາຍຢູ່ເທື່ອ. ທຳມະອັນສູງສຸດຄື ການບູຊາດ້ວຍພັກຕິຕໍ່ພຣະອົງຜູ້ມີອານຸພາບຫາທຽບບໍ່ໄດ້—ຜູ້ປະຫານຕຣິປຸຣະ.

Verse 36

तमब्रवीद् राजपुत्रः कृष्णो मतिमतां वरः / यदर्जुनो ऽस्मज्जनकः स्वधर्मं कृतवानिति

ແລ້ວເຈົ້າຊາຍ ກຣິດສະນະ (Kṛṣṇa) ຜູ້ເປັນເລີດໃນບັນດາຜູ້ມີປັນຍາ ກ່າວວ່າ: «ເພາະອາຣຈຸນ (Arjuna) ຜູ້ເປັນບັນພະບຸລຸດຂອງພວກເຮົາ ໄດ້ປະຕິບັດສະວະທັມມະຂອງຕົນ»។

Verse 37

एवं विवादे वितते शूरसेनो ऽब्रवीद् वचः / प्रमाणमृषयो ह्यत्र ब्रूयुस्ते यत् तथैव तत्

ເມື່ອການໂຕ້ຖຽງຮຸນແຮງຂຶ້ນ ຊູຣາເສນະ (Śūrasena) ກ່າວວ່າ: «ໃນທີ່ນີ້ ບັນດາຣິຊິ-ມຸນີ ແມ່ນມາດຕະຖານແຫ່ງອຳນາດຢືນຢັນ; ສິ່ງໃດທີ່ພວກທ່ານກ່າວວ່າແມ່ນຢ່າງນັ້ນ ກໍແມ່ນຢ່າງນັ້ນແທ້»។

Verse 38

ततस्ते राजशार्दूलाः पप्रच्छुर्ब्रह्मवादिनः / गत्वा सर्वे सुसंरब्धाः सप्तर्षोणां तदाश्रमम्

ຕໍ່ມາ ບັນດາກະສັດຜູ້ດຸດັນດັ່ງເສືອ ໄດ້ໄປດ້ວຍຄວາມມຸ່ງໝັ້ນອັນແຮງກ້າ ສູ່ອາສຣົມຂອງພຣະລິສີເຈັດອົງ ແລະໄດ້ຖາມບັນດາພຣະບຣະຫມະວາດິນ ຜູ້ອະທິບາຍສັດທຳອັນສັກສິດ।

Verse 39

तानब्रुवंस्ते मुनयो वसिष्ठाद्या यथार्थतः / या यस्याभिमता पुंसः सा हि तस्यैव देवता

ແລ້ວບັນດາມຸນີ—ວະສິດຖະ ແລະອົງອື່ນໆ—ໄດ້ກ່າວຢ່າງຖືກຕ້ອງວ່າ: “ເທວະອົງໃດທີ່ບຸກຄົນຮັກແລະເລືອກເປັນທີ່ພຶ່ງ ເທວະອົງນັ້ນແຫຼະເປັນອິດຕະເທວະຕາ (iṣṭa-devatā) ຂອງເຂົາ.”

Verse 40

किन्तु कार्यविशेषेण पूजिताश्चेष्टदा नृणाम् / विशेषात् सर्वदा नायं नियमो ह्यन्यथा नृपाः

ແຕ່ເມື່ອມີກິດຈະການສະເພາະຈະຕ້ອງສຳເລັດ ເທວະທັງຫຼາຍກໍຖືກບູຊາຕາມຄວາມປາດຖະໜາ ແລະຄວາມພາກພຽນຂອງມະນຸດ. ດັ່ງນັ້ນ ກົດນີ້ບໍ່ແມ່ນຕາຍຕົວທຸກເວລາ; ໃນກໍລະນີພິເສດມັນອາດແຕກຕ່າງໄດ້ ໂອ ກະສັດທັງຫຼາຍ।

Verse 41

नृपाणां दैवतं विष्णुस्तथैव च पुरन्दरः / विप्राणामग्निरादित्यो ब्रह्मा चैव पिनाकधृक्

ສຳລັບກະສັດ ເທວະຜູ້ຄຸ້ມຄອງແມ່ນ ພຣະວິສນຸ ແລະພ້ອມກັນນັ້ນ ພຸຣັນດະຣະ (ອິນທຣະ) ດ້ວຍ. ສຳລັບພຣາຫມະນະ ແມ່ນ ອັກນິ, ອາທິຕຍະ (ພຣະອາທິດ), ພຣະບຣະຫມາ ແລະຜູ້ຖືຄັນທະນູພິນາກະ (ພຣະສິວະ) ດ້ວຍ.

Verse 42

देवानां दैवतं विष्णुर्दानवानां त्रिशूलभृत् / गन्धर्वाणां तथा सोमो यक्षाणामपि कथ्यते

ສຳລັບເທວະທັງຫຼາຍ ເທວະຜູ້ເປັນປະທານແມ່ນ ພຣະວິສນຸ; ສຳລັບດານະວະ ແມ່ນຜູ້ຖືຕຣິຊູລ (ພຣະສິວະ). ສຳລັບຄັນທະຣະວະ ແມ່ນ ໂສມ; ແລະສຳລັບຢັກສະ ກໍຖືກກ່າວວ່າມີເທວະປະທານກຳນົດໄວ້ເຊັ່ນກັນ.

Verse 43

विद्याधराणां वाग्देवी साध्यानां भगवान्रविः / रक्षसां शङ्करो रुद्रः किंनराणां च पार्वती

ສໍາລັບພວກວິດຍາທະຣາ ອະທິເທວະຄື ວາກເທວີ ເທວີແຫ່ງວາຈາ; ສໍາລັບພວກສາດຍາ ຄື ພຣະອາທິດຜູ້ມີພຣະພອນ (ຣະວິ). ສໍາລັບພວກຣາກຊະສາ ຄື ສັງກະຣະ—ຣຸດຣະ; ແລະສໍາລັບພວກກິນນະຣາ ຄື ພາຣະວະຕີ.

Verse 44

ऋषीणां दैवतं ब्रह्मा महादेवश्च शूलभृत् / मनूनां स्यादुमा देवी तथा विष्णुः सभास्करः

ສໍາລັບພວກຣິສີ ອະທິເທວະຄື ພຣະພຣະຫມາ ແລະຍັງມີ ມະຫາເທວະ ຜູ້ຖືຕຣິສູນ. ສໍາລັບພວກມະນຸ ອະທິເທວີຄື ອຸມາ; ແລະອະທິເທວະຄື ວິສນຸ ຄຽງຄູ່ກັບ ພາສະກະຣະ (ພຣະອາທິດ).

Verse 45

गृहस्थानां च सर्वे स्युर्ब्रह्मा वै ब्रह्मचारिणाम् / वैखानसानामर्कः स्याद् यतीनां च महेश्वरः

ສໍາລັບຄົນຄອບຄົວ (ຄຣະຫັດສະຖະ) ເທວະທັງປວງຖືກນັບວ່າສະຖິດຢູ່. ສໍາລັບພວກພຣະຫມະຈາຣິນ ອະທິເທວະແທ້ໆຄື ພຣະພຣະຫມາ. ສໍາລັບພວກໄວຄານະສະ ຜູ້ບໍາເນັດພຣະວິນັຍ ພຣະອາທິດ (ອາຣກະ) ເປັນຜູ້ປະທານ; ແລະສໍາລັບພວກຢະຕິນ ຜູ້ສະຫຼະໂລກ ມະເຫສະວະຣະ (ຊິວະ) ເປັນອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ.

Verse 46

भूतानां भगवान् रुद्रः कूष्माण्डानां विनायकः / सर्वेषां भगवान् ब्रह्मा देवदेवः प्रजापतिः

ໃນບັນດາສັດທັງປວງ ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຜູ້ມີພຣະພອນຄື ຣຸດຣະ; ໃນບັນດາກູສະມານດາ ຄື ວິນາຍະກະ. ສໍາລັບສັດທັງປວງ ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຜູ້ມີພຣະພອນຄື ພຣະພຣະຫມາ—ເທວະເທວະ, ພຣະປະຊາປະຕິ ຜູ້ເປັນເຈົ້າແຫ່ງກໍາເນີດສັບພັນ.

Verse 47

इत्येवं भगवान् ब्रह्मा स्वयं देवो ऽभ्यभाषत / तस्माज्जयध्वजो नूनं विष्ण्वाराधनमर्हति

ດັ່ງນີ້ແລ້ວ ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຜູ້ມີພຣະພອນ ພຣະພຣະຫມາ—ຜູ້ເປັນເທວະໂດຍພຣະອົງເອງ—ໄດ້ປະກາດດ້ວຍພຣະອົງເອງວ່າ: “ດັ່ງນັ້ນ ຈະຍະທະວະຈະ ຍ່ອມຄວນແກ່ການບູຊາອາຣາທະນາພຣະວິສນຸ.”

Verse 48

तान् प्रणम्याथ ते जग्मुः पुरीं परमशोभनाम् / पालयाञ्चक्रिरे पृथ्वीं जित्वा सर्वरिपून् रणे

ເມື່ອກ່າວນົບນ້ອມກົດກາບພວກນັ້ນແລ້ວ ພວກເຂົາຈຶ່ງໄປສູ່ນະຄອນອັນງາມສະຫງ່າມຫາທຽບບໍ່ໄດ້; ແລະເມື່ອຊະນະສັດຕູທັງປວງໃນສົງຄາມ ກໍ່ປົກຄອງແຜ່ນດິນ।

Verse 49

ततः कदाचिद् विप्रेन्द्रा विदेहो नाम दानवः / भीषणः सर्वसत्त्वानां पुरीं तेषां समाययौ

ຕໍ່ມາໃນຄັ້ງໜຶ່ງ ໂອ ພຣາຫມັນຜູ້ປະເສີດ ມີດານະວະຊື່ ວິເດຫະ ຜູ້ນ່າຢ້ານກົວຕໍ່ສັດທັງປວງ ໄດ້ມາຮອດນະຄອນຂອງພວກເຂົາ।

Verse 50

दंष्ट्राकरालो दीप्तात्मा युगान्तदहनोपमः / शूलमादाय सूर्याभं नादयन् वै दिशो दश

ມີຂຽວຟັນຍາວນ່າສະພຶງ ດວງໃຈສ່ອງສະຫວ່າງ ດັ່ງໄຟໃນວາລະສິ້ນຍຸກ; ລາວຊັກຕຣິສູນທີ່ສະຫວ່າງດັ່ງຕາເວັນ ແລະຮ້ອງຄຳຮາມໃຫ້ທິດທັງສິບກ້ອງກັງວານ।

Verse 51

तन्नादश्रवणान्मर्त्यास्तत्र ये निवसन्ति ते / तत्यजुर्जोवितं त्वन्ये दुद्रुवुर्भयविह्वलाः

ເມື່ອໄດ້ຍິນສຽງອັນນ່າສະພຶງນັ້ນ ມະນຸດທີ່ອາໄສຢູ່ທີ່ນັ້ນ ບາງຄົນກໍ່ສິ້ນຊີວິດໄປເລີຍ; ບາງຄົນອື່ນຕົກໃຈຫວາດຫວັນ ແລະຫນີກະເຈີດກະເຈີນ।

Verse 52

ततः सर्वे सुसंयत्ताः कार्तवीर्यात्मजास्तदा / युयुधुर्दानवं शक्तिगिरिकूटासिमुद्गरैः

ຕໍ່ມາ ບຸດທັງປວງຂອງກາຣຕະວີຣຍະ ພ້ອມສັບພະອາວຸດ ໄດ້ເຂົ້າປະລະດານະວະນັ້ນ ຟັນຟາດດ້ວຍຫອກ ຍອດພູເປັນອາວຸດ ດາບ ແລະຄ້ອນກະບອງ।

Verse 53

तान् सर्वान् दानवो विप्राः शूलेन प्रहसन्निव / वारयामास घोरात्मा कल्पान्ते भैरवो यथा

ໂອ ພຣະພຣາຫມັນທັງຫຼາຍ, ດານະວະນັ້ນມີໃຈດຸຮ້າຍ ໄດ້ກັ້ນພວກເຂົາທັງໝົດດ້ວຍຕຣິສູນ ດັ່ງກຳລັງຫົວເຮາະ, ເຫມືອນພຣະໄພຣະວະໃນທ້າຍກັລປະ।

Verse 54

शूरसेनादयः पञ्च राजानस्तु महाबलाः / युद्धाय कृतसंरम्भा विदेहं त्वभिदुद्रुवुः

ກະສັດຜູ້ມີພະລັງຫ້າພະອົງ ເລີ່ມຈາກຊູຣາເສນະ ໄດ້ປຸກໃຈເພື່ອສົງຄາມ ແລ້ວພຸ່ງຕົງໄປຫາແດນວິເທຫະ।

Verse 55

शूरो ऽस्त्रं प्राहिणोद् रौद्रं शूरसेनस्तु वारुणम् / प्राजापत्यं तथा कृष्णो वायव्यं धृष्ण एव च

ຊູຣະໄດ້ຍິງອາສະຕຣະຂອງຣຸດຣະ; ຊູຣາເສນະໄດ້ຍິງອາສະຕຣະຂອງວາຣຸນະ. ຄຣິດສະນະກໍໄດ້ປ່ອຍອາສະຕຣະຂອງປຣາຊາປະຕິ, ແລະ ດຣິສະນະໄດ້ປ່ອຍອາສະຕຣະຂອງວາຍຸ।

Verse 56

जयध्वजश्च कौबेरमैन्द्रमाग्नेयमेव च / भञ्जयामास शूलेन तान्यस्त्राणि स दानवः

ແລ້ວ ຈະຍະທະວະຈະ ດານະວະນັ້ນ ໄດ້ທຸບທຳລາຍອາວຸດຂອງເກົາເບຣະ, ຂອງອິນທຣະ, ແລະຂອງອັກນິ ດ້ວຍຕຣິສູນ ໃຫ້ແຕກກະຈາຍໄປ।

Verse 57

ततः कृष्णो महावीर्यो गदामादाय भीषणाम् / स्पृष्ट्वा मन्त्रेण तरसा चिक्षेप न ननाद च

ຕໍ່ມາ ຄຣິດສະນະ ວິລະບຸລຸດຜູ້ກ້າຫານ ໄດ້ຖືຄະທາອັນນ່າຢ້ານ; ແລ້ວແຕະມັນດ້ວຍມັນຕຣະ ແລະຂວ້າງມັນດ້ວຍຄວາມໄວຢ່າງແຮງ—ແຕ່ບໍ່ໄດ້ຮ້ອງຄຳຮືອອອກມາ।

Verse 58

संप्राप्य सा गादास्योरो विदेहस्य शिलोपमम् / न दानवं चालयितुं शशाकान्तकसंनिभम्

ຄອນກະບອງນັ້ນຟາດໃສ່ອົກໄດຕະແຫ່ງວິເທຫະ ແຂງດັ່ງຫີນ ແຕ່ກໍບໍ່ອາດເຮັດໃຫ້ອະສຸຣະນັ້ນສັ່ນໄຫວ; ຄວາມໝັ້ນຄົງຂອງມັນດັ່ງຫນາມທີ່ທະລຸລຶກ ບໍ່ຍອມອ່ອນ.

Verse 59

दुद्रुवुस्ते भयग्रस्ता दृष्ट्वा तस्यातिपौरुषम् / जयध्वजस्तु मतिमान् सस्मार जगतः पतिम्

ເຫັນຄວາມກ້າຫານອັນເຫຼືອລ້ຳຂອງລາວ ພວກນັ້ນກໍຕົກໃຈຫນີໄປ; ແຕ່ໄຊຍະທະວະຊະ ຜູ້ມີປັນຍາ ຈິດໝັ້ນຄົງ ໄດ້ລະລຶກເຖິງພຣະເຈົ້າແຫ່ງສາກົນ.

Verse 60

विष्णुं ग्रसिष्णुं लोकादिमप्रमेयमनामयम् / त्रातारं पुरुषं पूर्वं श्रीपतिं पीतवाससम्

ຂ້າພະເຈົ້າຂໍພຶ່ງພາພຣະວິດສະນຸ—ຜູ້ກືນກິນທຸກສິ່ງ—ຜູ້ເປັນປະຖົມກໍ່ກຳເນີດແຫ່ງໂລກ, ບໍ່ອາດວັດໄດ້ ແລະປອດຈາກທຸກໂທດ; ພຣະຜູ້ຄຸ້ມຄອງ, ປຸຣຸສະດັ້ງເດີມ, ຄູ່ຄອງຂອງພຣະສຣີ, ຜູ້ນຸ່ງຜ້າສີເຫຼືອງ.

Verse 61

ततः प्रादुरभूच्चक्रं सूर्यायुतसमप्रभम् / आदेशाद् वासुदेवस्य भक्तानुग्रहकारणात्

ແລ້ວຈັກຣະກໍປາກົດຂຶ້ນ ສະຫວ່າງໄສເທົ່າກັບພຣະອາທິດນັບໝື່ນ; ເກີດຕາມພຣະບັນຊາຂອງວາສຸເທວະ ເພື່ອປະທານພຣະກະຣຸນາແກ່ຜູ້ພັກດີ.

Verse 62

जग्राह जगतां योनिं स्मृत्वा नारायणं नृपः / प्राहिणोद् वै विदेहाय दानवेभ्यो यथा हरिः

ກະສັດໄດ້ລະລຶກເຖິງນາຣາຍະນະ—ຄັນທະແຫ່ງໂລກ ແລະແຫຼ່ງກຳເນີດຂອງສາກົນ—ແລ້ວຈຶ່ງຮັບເອົາພາລະ ແລະສົ່ງຄຳສັ່ງໄປຫາວິເທຫະ ເພື່ອປະຫານດານະວະ ດັ່ງທີ່ຮະຣິເຄີຍກະທຳ.

Verse 63

संप्राप्य तस्य घोरस्य स्कन्धदेशं सुदर्शनम् / पृथिव्यां पातयामास शिरो ऽद्रिशिखराकृति

ເມື່ອເຖິງບ່ອນບ່າຂອງສັດຕູອັນນ່າຢ້ານນັ້ນ ການຟັນອັນສະຫງ່າງາມໄດ້ໂຍນຫົວຂອງມັນ ທີ່ຄ້າຍຍອດພູ ໃຫ້ຕົກລົງສູ່ແຜ່ນດິນ।

Verse 64

तस्मिन् हते देवरिपौ शीराद्या भ्रातरो नृपाः / समाययुः पुरीं रम्यां भ्रातरं चाप्यपूजयन्

ເມື່ອສັດຕູຂອງເທວະດານັ້ນຖືກສັງຫານແລ້ວ ພວກເຈົ້າຊາຍພີ່ນ້ອງ—ຊີຣາ ແລະອື່ນໆ—ໄດ້ມາພ້ອມກັນສູ່ນະຄອນອັນງາມ ແລະໄດ້ນົບນ້ອມບູຊາພີ່ຊາຍຂອງຕົນຕາມຄວນ।

Verse 65

श्रुत्वाजगाम भगवान् जयध्वजपराक्रमम् / कार्तवीर्यसुतं द्रष्टुं विश्वामित्रो महामुनिः

ເມື່ອໄດ້ຍິນເລື່ອງພະລັງກຳລັງຂອງໄຊຍະທະວະຊະ ພຣະມະຫາມຸນີ ວິສະວາມິດຕະ ກໍອອກເດີນທາງ ເພື່ອໄປເບິ່ງບຸດຂອງກາດຕະວີຣະຍະ।

Verse 66

तमागतमथो दृष्ट्वा राजा संभ्रान्तमानसः / समावेश्यासने रम्ये पूजयामास भावतः

ເມື່ອເຫັນທ່ານມາຮອດ ພຣະຣາຊາມີໃຈຕື່ນຕົກດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ ໄດ້ເຊີນໃຫ້ນັ່ງເທິງອາສນະອັນງາມ ແລະບູຊາດ້ວຍສັດທາຈາກໃຈຈິງ।

Verse 67

उवाच भगवान् घोरः प्रसादाद् भवतो ऽसुरः / निपातितो मया संख्ये विदेहो दानवेश्वरः

ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ ນາມ «ໂຄຣະ» ກ່າວວ່າ: “ໂດຍພຣະກະລຸນາຂອງທ່ານ ໂອ້ພຣະອົງ, ອະສຸຣະ ວິເທຫະ ຈອມເຈົ້າແຫ່ງດານະວະ ຖືກຂ້າພະເຈົ້າປະຫານລົງໃນສົງຄາມ.”

Verse 68

त्वद्वाक्याच्छिन्नसंदेहो विष्णुं सत्यपराक्रमम् / प्रपन्नः शरणं तेन प्रसादो मे कृतः शुभः

ດ້ວຍພຣະວາຈາຂອງທ່ານ ຄວາມສົງໄສຂອງຂ້າພະເຈົ້າຖືກຕັດຂາດ. ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ເຂົ້າພຶ່ງພາພຣະວິສນຸ ຜູ້ມີວິລະພາບອັນແທ້ຈິງ; ໂດຍການມອບຕົນນັ້ນ ພຣະກະລຸນາອັນມົງຄຸນໄດ້ປະທານແກ່ຂ້າພະເຈົ້າ।

Verse 69

यक्ष्यामि परमेशानं विष्णुं पद्मदलेक्षणम् / कथं केन विधानेन संपूज्यो हरिरीश्वरः

ຂ້າພະເຈົ້າປາດຖະນາຈະບູຊາພຣະປະເມສານ—ພຣະວິສນຸ ຜູ້ມີດວງຕາດັ່ງກີບດອກບົວ. ດ້ວຍວິທີໃດ ແລະຕາມພິທີກຳໃດ ຈຶ່ງຈະບູຊາພຣະຫຣິ ອິສະວະຣະ ໃຫ້ສົມບູນ?

Verse 70

को ऽयं नारायणो देवः किंप्रभावश्च सुव्रत / सर्वमेतन्ममाचक्ष्व परं कौतूहलं हि मे

“ພຣະນາຣາຍະນະເຈົ້ານີ້ແມ່ນໃຜ? ພຣະອຳນາດແລະພຣະມະຫິມາຂອງພຣະອົງເປັນຢ່າງໃດ, ໂອ ຜູ້ມີພຣະວິນັຍອັນດີ? ຂໍໃຫ້ບອກຂ້າພະເຈົ້າໃຫ້ຊັດເຈນທັງໝົດ, ເພາະຄວາມຢາກຮູ້ອັນໃຫຍ່ໄດ້ເກີດຂຶ້ນໃນຂ້າພະເຈົ້າ.”

Verse 71

विश्वामित्र उवाच यतः प्रवृत्तिर्भूतानां यस्मिन् सर्वमिदं जगत् / स विष्णुः सर्वभूतात्मा तमाश्रित्य विमुच्यते

ວິສວາມິດຕະກ່າວວ່າ: ຈາກພຣະອົງໃດ ການເກີດຂຶ້ນແລະການເຄື່ອນໄຫວຂອງສັດທັງປວງເກີດຂຶ້ນ, ແລະໃນພຣະອົງໃດ ຈັກກະວານນີ້ທັງໝົດດຳລົງຢູ່—ພຣະອົງນັ້ນແມ່ນພຣະວິສນຸ, ອາດຕະມາພາຍໃນສັດທັງປວງ. ຜູ້ໃດພຶ່ງພາພຣະອົງ ຍ່ອມພົ້ນທຸກ.

Verse 72

स्ववर्णाश्रमधर्मेण पूज्यो ऽयं पुरुषोत्तमः / अकामहतभावेन समाराध्यो न चान्यथा

ພຣະປຸຣຸສົດຕະມະ ຜູ້ສູງສຸດນີ້ ຄວນບູຊາຕາມທຳມະຂອງວັນນະແລະອາສຣະມະຂອງຕົນ. ພຣະອົງຄວນຖືກປະນີປະນອມດ້ວຍໃຈທີ່ບໍ່ຖືກຄວາມປາຖະໜາທຳລາຍ—ບໍ່ແມ່ນດ້ວຍວິທີອື່ນໃດ.

Verse 73

एतावदुक्त्वा भगवान विश्वामित्रो महामुनिः / शूराद्यैः पूजितो विप्रा जगामाथ स्वमालयम्

ເມື່ອກ່າວເທົ່ານີ້ແລ້ວ ພຣະມະຫາມຸນີ ວິສະວາມິດຕຣະ ຜູ້ນ່າເຄົາລົບ; ໄດ້ຮັບການບູຊາຈາກ ຊູຣາ ແລະຜູ້ອື່ນໆ, ໂອ ພຣາຫມະນ; ແລ້ວຈຶ່ງໄປສູ່ທີ່ພັກຂອງຕົນ.

Verse 74

अथ शूरादयो देवमयजन्त महेश्वरम् / यज्ञेन यज्ञगम्यं तं निष्कामा रुद्रमव्ययम्

ຕໍ່ມາ ຊູຣາ ແລະຜູ້ອື່ນໆ ໄດ້ບູຊາ ພຣະມະເຫສະວະຣະ—ຣຸດຣະ ຜູ້ບໍ່ເສື່ອມສະລາຍ—ດ້ວຍຍັດຍະ; ບູຊາພຣະອົງຜູ້ເຂົ້າເຖິງໄດ້ດ້ວຍຍັດຍະ ໂດຍຈິດບໍ່ຫວັງຜົນ.

Verse 75

तान् वसिष्ठस्तु भगवान् याजयामास सर्ववित् / गौतमो ऽत्रिरगस्त्यश्च सर्वे रुद्रपरायणाः

ຕໍ່ມາ ພຣະວະສິດຖະ ຜູ້ຮູ້ທຸກສິ່ງ ແລະມີພຣະພາວະ ໄດ້ນຳພິທີຍັດຍະໃຫ້ເຂົາເຈົ້າ; ແລະ ໂກຕະມະ, ອະຕຣິ, ອະກັສຕະຍະ ກໍດ້ວຍ—ທຸກອົງລ້ວນມີຣຸດຣະເປັນທີ່ພຶ່ງ.

Verse 76

विश्वामित्रस्तु भगवान् जयध्वजमरिन्दमम् / याजयामास भूतादिमादिदेवं जनार्दनम्

ຕໍ່ມາ ພຣະວິສະວາມິດຕຣະ ຜູ້ນ່າເຄົາລົບ ໄດ້ໃຫ້ ຊະຍະທະວະຊະ ຜູ້ປະຫານສັດຕູ ປະກອບຍັດຍະ ແດ່ ຊະນາຣະດະນະ—ພຣະເຈົ້າດັ້ງເດີມ ແຫ່ງສັດທັງປວງ.

Verse 77

तस्य यज्ञे महायोगी साक्षाद् देवः स्वयं हरिः / आविरासीत् स भगवान् तदद्भुतमिवाभवत्

ໃນຍັດຍະນັ້ນ ພຣະຫຣິ ຜູ້ເປັນມະຫາໂຍຄີ ແລະເປັນເທວະໂດຍຕົນເອງ ໄດ້ປາກົດຕໍ່ໜ້າ. ການປາກົດຂອງພຣະພາກະວານນັ້ນ ດຸດດັ່ງອັດສະຈັນເກີດຂຶ້ນ.

Verse 78

य इमं शृणुयान्नित्यं जयध्वजपराक्रमम् / सर्वपापविमुक्तात्मा विष्णुलोकं स गच्छति

ຜູ້ໃດຟັງເລື່ອງວິລະກຳຂອງ ຈະຍະທະວະຈະ ນີ້ເປັນນິດ ຈະພົ້ນຈາກບາບທັງປວງ; ຈິດບໍລິສຸດ ແລະໄດ້ເຖິງໂລກຂອງ ວິດສະນຸ।