Adhyaya 22

Verse 1

इति श्रीकूर्मपुराणे षट्साहस्त्र्यां संहितायां पूर्वविभागे एकविशो ऽध्यायः सूत उवाच जयध्वजस्य पुत्रो ऽभूत् तालाजङ्घ इति स्मृतः / शतपुत्रास्तु तस्यासन् तालजङ्घाः प्रकीर्तिताः

ດັ່ງນີ້ໃນ «ສຣີກູຣະມະປຸຣານະ» ສັງຫິຕາ 6,000 ຄຳກອນ ໃນພາກຕົ້ນ ບົດທີ 21 ຈົບລົງ. ສູຕະກ່າວວ່າ: “ຈະຍະທະວະຈະ ມີບຸດຊາຍຊື່ ຕາລະຈັງຄະ; ທ່ານນັ້ນມີບຸດຊາຍຮ້ອຍຄົນ ທີ່ຖືກສັນລະເສີນວ່າ ຕາລະຈັງຄະທັງຫຼາຍ”។

Verse 2

तेषां ज्येष्ठो महावीर्यो वीतिहोत्रो ऽभवन्नृपः / वृषप्रभृतयश्चान्ये यादवाः पुण्यकर्मिणः

ໃນພວກເຂົາ ຜູ້ໃຫຍ່ສຸດແມ່ນ ວີຕິໂຫຕຣະ ກະສັດຜູ້ກ້າຫານຍິ່ງ. ແລະຜູ້ອື່ນໆ ເລີ່ມຈາກ ວຶຣະສະ ກໍເປັນຍາດະວະ ຜູ້ກະທຳກຸສົນອັນປະເສີດ.

Verse 3

वृषो वंशकरस्तेषां तस्य पुत्रो ऽभवन्मधुः / मधोः पुत्रशतं त्वासीद् वृषणस्तस्य वंशभाक्

ໃນພວກເຂົາ ວຶຣະສະ ເປັນຜູ້ສ້າງຕັ້ງວົງສາ. ບຸດຂອງລາວແມ່ນ ມະທຸ. ມະທຸມີບຸດຮ້ອຍຄົນ; ໃນນັ້ນ ວຶຣະສະນະ ເປັນຜູ້ຮັບສືບວົງສາ ແລະສືບຕໍ່ຕະກູນນັ້ນ.

Verse 4

वीतिहोत्रसुतश्चापि विश्रुतो ऽनन्त इत्युत / दुर्जयस्तस्य पुत्रो ऽबूत् सर्वशास्त्रविशारदः

ແລະບຸດຂອງ ວີຕິໂຫຕຣະ ກໍໂດງດັງວ່າ ອະນັນຕະ. ບຸດຂອງລາວແມ່ນ ດຸຣະຊະຍະ ຜູ້ຊໍານານໃນສາດສະຕຣະທັງປວງ.

Verse 5

तस्य भार्या रूपवती गुणैः सर्वैरलङ्कृता / पतिव्रतासीत् पतिना स्वधर्मपरिपालिका

ພຣະຍາຂອງລາວງາມສະງ່າ ປະດັບດ້ວຍຄຸນຄ່າທຸກປະການ; ເປັນປະຕິວຣະຕາ ຊື່ສັດຕໍ່ສາມີ ຮັກສາທຳມະຂອງຕົນຄຽງຄູ່ກັບພຣະສາມີ.

Verse 6

स कदाचिन्महाभागः कालिन्दीतीरसंस्थिताम् / अपश्यदुर्वशीं देवीं गायन्तीं मधुरस्वनाम्

ຄັ້ງໜຶ່ງ ຜູ້ມີບຸນຍາທິການນັ້ນ ໄດ້ເຫັນເທວີອຸຣະວະຊີ ຢືນຢູ່ຝັ່ງແມ່ນ້ຳກາລິນດີ (ຢະມຸນາ) ຮ້ອງເພງດ້ວຍສຽງຫວານລະມຸນ.

Verse 7

ततः कामाहतमनास्तत्समीपमुपेत्य वै / प्रोवाच सुचिरं कालं देवि रन्तुं मयार्ऽहसि

ແລ້ວນັ້ນ ໃຈຂອງລາວຖືກກາມະກະທົບ ຈຶ່ງເຂົ້າໄປໃກ້ນາງ ແລະກ່າວວ່າ: “ໂອ ເທວີ, ຂໍໃຫ້ເຈົ້າຍອມຮ່ວມສຸກກັບຂ້ອຍເປັນເວລາຍາວນານ.”

Verse 8

सा देवी नृपतिं दृष्ट्वा रूपलावण्यसंयुतम् / रेमे तेन चिरं कालं कामदेवमिवापरम्

ເມື່ອເທວີນັ້ນເຫັນພຣະຣາຊາຜູ້ມີຮູບງາມແລະເສນ່ຫາ ນາງກໍໄດ້ຮ່ວມສຸກກັບລາວເປັນເວລາຍາວນານ ດັ່ງກັບລາວເປັນກາມະເທວະອີກອົງໜຶ່ງ.

Verse 9

कालात् प्रबुद्धो राजा तामुर्वशीं प्राह शोभनाम् / गमिष्यामि पुरीं रम्यां हसन्ती साब्रवीद् वचः

ເມື່ອເວລາມາຮອດ ພຣະຣາຊາກໍຕື່ນຂຶ້ນ ແລະກ່າວກັບອຸຣະວະຊີຜູ້ສະຫງ່າງາມວ່າ: “ຂ້ອຍຈະໄປຍັງນະຄອນອັນງາມ.” ນາງຍິ້ມ ແລະຕອບດ້ວຍຖ້ອຍຄຳເຫຼົ່ານີ້.

Verse 10

न ह्यनेनोपभोगेन भवता राजसुन्दर / प्रीतिः संजायते मह्यं स्थातव्यं वत्सरं पुनः

ໂອ ພະຣາຊາຜູ້ງາມສົມບູນ, ດ້ວຍການເສບສຸກແບບນີ້ກັບທ່ານ ຄວາມຮັກແທ້ບໍ່ເກີດໃນໃຈຂ້າ. ດັ່ງນັ້ນ ທ່ານຈົ່ງຢູ່ແຍກອອກອີກໜຶ່ງປີ.

Verse 11

तामब्रवीत् स मतिमान् गत्वा शीघ्रतरं पुरीम् / आगमिष्यामि भूयो ऽत्र तन्मे ऽनुज्ञातुमर्हसि

ຜູ້ມີປັນຍານັ້ນເວົ້າກັບນາງວ່າ: “ຂ້າຈະໄປນະຄອນໃຫ້ໄວ ແລ້ວຈະກັບມາທີ່ນີ້ອີກ. ດັ່ງນັ້ນ ຂໍໃຫ້ເຈົ້າອະນຸຍາດແກ່ຂ້າ.”

Verse 12

तमब्रवीत् सा सुभगा तथा कुरु विशांपते / नान्ययाप्सरसा तावद् रन्तव्यं भवत् पुनः

ນາງອັບສະຣາຜູ້ມີສິຣິມົງຄຸນເວົ້າກັບລາວວ່າ: “ດີແລ້ວ—ຈົ່ງເຮັດຕາມນັ້ນ ໂອ ຜູ້ເປັນເຈົ້າແຫ່ງປະຊາ. ແຕ່ຈົນກວ່າເວລານັ້ນ ທ່ານຢ່າໄດ້ຫຼິ້ນສະໜຸກກັບອັບສະຣາອື່ນອີກ.”

Verse 13

ओमित्युक्त्वा ययौ तूर्णं पुरीं परमशोभनाम् / गत्वा पतिव्रतां पत्नीं दृष्ट्वा बीतो ऽभवन्नृपः

ລາວເວົ້າວ່າ “ໂອມ” ແລ້ວຮີບໄປຫານະຄອນອັນງາມສະຫງ່າທີ່ສຸດ. ເມື່ອໄປຮອດ ແລະເຫັນພັນລະຍາຜູ້ຮັກສາທຳແຫ່ງຄວາມສັດຊື່ຕໍ່ສາມີ (pativratā) ພະຣາຊາກໍເກີດຄວາມຫວາດຫວັນ.

Verse 14

संप्रेक्ष्य सा गुणवती भार्या तस्य पतिव्रता / भीतं प्रसन्नया प्राह वाचा पीनपयोधरा

ເມື່ອນາງພັນລະຍາຜູ້ມີຄຸນຄວາມດີ ແລະເປັນພະຍາຜູ້ສັດຊື່ (pativratā) ເຫັນລາວຫວາດຫວັນ ນາງກໍເວົ້າດ້ວຍຖ້ອຍຄຳອ່ອນໂຍນ ແລະສະຫງົບໃຈ ເພື່ອປອບໃຈສາມີ.

Verse 15

स्वामिन् किमत्र भवतो भीतिरद्य प्रवर्तते / तद् ब्रूहि मे यथा तत्त्वं न राज्ञां कीर्तये त्विदम्

ໂອ ພຣະເຈົ້າ! ເປັນຫຍັງຄວາມຢ້ານກົວຈຶ່ງເກີດຂຶ້ນໃນພຣະອົງໃນມື້ນີ້? ຂໍໃຫ້ຕອບຂ້ອຍຕາມຄວາມຈິງດັ່ງທີ່ເປັນ; ຂ້ອຍບໍ່ໄດ້ຖາມເພື່ອສັນລະເສີນກະສັດ ແຕ່ເພື່ອເຂົ້າໃຈຕັດຕະວະທີ່ແທ້ຈິງ।

Verse 16

स तस्या वाक्यमाकर्ण्य लज्जावनतचेतनः / नोवाच किञ्चिन्नृपतिर्ज्ञानदृष्ट्या विवेद सा

ເມື່ອໄດ້ຍິນຄໍາຂອງນາງ ກະສັດກໍກົດຫົວໃຈລົງດ້ວຍຄວາມອາຍ ບໍ່ໄດ້ເວົ້າຫຍັງເລີຍ; ແຕ່ນາງ ດ້ວຍດວງຕາແຫ່ງປັນຍາທີ່ແທ້ ກໍເຂົ້າໃຈສະພາບໃນໃຈຂອງພຣະອົງ।

Verse 17

न भेतव्यं त्वया स्वामिन् कार्यं पापविशोधनम् / भीते त्वयि महाराज राष्ट्रं ते नाशमेष्यति

ໂອ ພຣະເຈົ້າ! ທ່ານບໍ່ຄວນຢ້ານ; ວຽກທີ່ຄວນເຮັດແມ່ນການຊໍາລະບາບໃຫ້ບໍລິສຸດ. ຖ້າທ່ານ, ໂອ ມະຫາກະສັດ, ຕົກຢູ່ໃນຄວາມຢ້ານ ອານາຈັກຂອງທ່ານຈະເຖິງຄວາມພິນາດ.

Verse 18

तदा स राजा द्युतिमान् निर्गत्य तु पुरात् ततः / गत्वा कण्वाश्रमं पुण्यं दृष्ट्वा तत्र महामुनिम्

ແລ້ວກະສັດຜູ້ສະຫວ່າງໄສນັ້ນ ອອກຈາກເມືອງຂອງພຣະອົງ; ໄປຮອດອາສຣົມອັນສັກສິດຂອງກັນວະ ແລະໄດ້ເຫັນມະຫາມຸນີຢູ່ທີ່ນັ້ນ.

Verse 19

निशम्य कण्ववदनात् प्रायश्चित्तविधिं शुभम् / जगाम हिमवत्पृष्ठं समुद्दिश्य महाबलः

ເມື່ອໄດ້ຟັງຈາກປາກຂອງກັນວະ ວິທີປຣາຍະຊິດຕະອັນເປັນມົງຄຸນ ຜູ້ມີພະລັງໃຫຍ່ນັ້ນກໍອອກເດີນທາງ ກໍານົດໃຈມຸ່ງໄປຫາສັນຫຼັງອັນສູງຂອງພູຫິມາລະຍະ.

Verse 20

सो ऽपश्यत् पथि राजेन्द्रो गन्धर्ववरमुत्तमम् / भ्राजमानं श्रिया व्योम्नि भूषितं दिव्यमालया

ແລ້ວພຣະຣາຊາຜູ້ສົງເກີດ ໄດ້ເຫັນຢູ່ທາງ ຄັນທະວະຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່ທີ່ສຸດ—ສ່ອງສະຫວ່າງດ້ວຍສິຣີໃນຟ້າ ແລະປະດັບດ້ວຍມາລາທິບພະຍະ।

Verse 21

वीक्ष्य मालाममित्रघ्नः सस्माराप्सरसां वराम् / उर्वशीं तां मनश्चक्रे तस्या एवेयमर्हति

ເມື່ອເຫັນມາລາ ຜູ້ປະຫານສັດຕູນັ້ນ ກໍລະລຶກເຖິງອັບສະຣາຜູ້ຍິ່ງທີ່ສຸດ; ແລ້ວຕັ້ງໃຈໄວ້ທີ່ ອຸຣະວະສີ ຄິດວ່າ “ມາລານີ້ຄວນແກ່ນາງແຕ່ຜູ້ດຽວ.”

Verse 22

सो ऽतीव कामुको राजा गन्धर्वेणाथ तेन हि / चकार सुमहद् युद्धं मालामादातुमुद्यतः

ພຣະຣາຊານັ້ນ ຖືກໄຟກາມະເຜົາຜານຢ່າງແຮງ ຈຶ່ງຕໍ່ສູ້ສົງຄາມອັນໃຫຍ່ຫຼວງກັບຄັນທະວະນັ້ນ ເພື່ອຈະຊິງເອົາມາລາ।

Verse 23

विजित्य समरे मालां गृहीत्वा दुर्जयो द्विजाः / जगाम तामप्सरसं कालिन्दीं द्रष्टुमादरात्

ເມື່ອຊະນະໃນສົງຄາມ ແລະໄດ້ຄອບຄອງມາລາແລ້ວ ດຸຣຊະຍະ ພຣາຫມັນຜູ້ຊະນະຍາກ ກໍໄປດ້ວຍຄວາມອາທອນ ເພື່ອຈະເຫັນອັບສະຣານັ້ນ ຄາລິນດີ।

Verse 24

अदृष्ट्वाप्सरसं तत्र कामबाणाभिपीडितः / बभ्राम सकलां पृथ्वीं सप्तद्वीपसमन्विताम्

ເມື່ອບໍ່ເຫັນອັບສະຣາຢູ່ທີ່ນັ້ນ ຖືກລູກສອນແຫ່ງກາມະບີບຄັ້ນ ລາວຈຶ່ງພະເນຈອນໄປທົ່ວແຜ່ນດິນທັງປວງ ພ້ອມດ້ວຍເຈັດທະວີບ (ສັບຕະທະວີບ).

Verse 25

आक्रम्य हिमवत्पार्श्वमुर्वशीदर्शनोत्सुकः / जगाम शैलप्रवरं हेमकूटमिति श्रुतम्

ດ້ວຍຄວາມປາຖະໜາຈະເຫັນ ອຸຣະວະຊີ (Urvaśī) ຢ່າງແຮງ ລາວໄດ້ຂ້າມຂ້າງພູຫິມາລະຍະ ແລ້ວໄປຮອດ ເຮມະກູດ (Hemakūṭa) ພູອັນປະເສີດສຸດ—ດັ່ງທີ່ປະເພນີເລົ່າກັນມາ।

Verse 26

तत्र तत्राप्सरोवर्या दृष्ट्वा तं सिंहविक्रमम् / कामं संदधिरे घोरं भूषितं चित्रमालया

ທີ່ນັ້ນທີ່ນີ້ ອັບສະຣາຜູ້ປະເສີດທັງຫຼາຍ ເຫັນລາວຜູ້ມີວິກຣະມະດັ່ງສິງ ກໍເກີດຄວາມປາຖະໜາອັນຮຸນແຮງ ເມື່ອລາວປະດັບດ້ວຍພວງມາລາອັນວິຈິດງາມ।

Verse 27

संस्मरन्नुर्वशीवाक्यं तस्यां संसक्तमानसः / न पश्यति स्मताः सर्वागिरिशृङ्गाणिजग्मिवान्

ເມື່ອລະລຶກເຖິງຖ້ອຍຄຳຂອງ ອຸຣະວະຊີ (Urvaśī) ໃຈຂອງລາວກໍຕິດພັນຢູ່ກັບນາງ; ລາວບໍ່ທັນເຫັນສິ່ງໃດເລີຍ ແລະເດີນຕໍ່ໄປ ຜ່ານຍອດພູທັງຫຼາຍໂດຍບໍ່ໄດ້ເຫັນມັນ।

Verse 28

तत्राप्यप्सरसं दिव्यामदृष्ट्वा कामपीडितः / देवलोकं महामेरुं ययौ देवपराक्रमः

ແມ່ນແຕ່ທີ່ນັ້ນ ເມື່ອລາວບໍ່ໄດ້ເຫັນອັບສະຣາອັນສະຫວ່າງໄສ ລາວຖືກຄວາມປາຖະໜາບີບຄັ້ນ; ແຕ່ ເທວະປະຣາກຣະມະ (Deva-parākrama) ກໍໄປຕໍ່ສູ່ໂລກເທວະ ມຸ່ງໜ້າຫາ ມະຫາເມຣຸ (Mahāmeru) ອັນຍິ່ງໃຫຍ່।

Verse 29

स तत्र मानसं नाम सरस्त्रैलोक्यविश्रुतम् / भेजे शृङ्गाण्यतिक्रम्य स्वबाहुबलभावितः

ທີ່ນັ້ນ ລາວໄດ້ເຖິງສະຣະຊື່ ມານະສະ (Mānasa) ອັນໂດ່ງດັງໃນສາມໂລກ; ຂ້າມພົ້ນຍອດພູທັງຫຼາຍ ລາວມາຮອດທີ່ນັ້ນ ໂດຍອາໄສພະລັງແຂນຂອງຕົນເອງ।

Verse 30

स तस्य तीरे सुभगां चरन्तीमतिलालसाम् / दृष्टवाननवद्याङ्गीं तस्यै मालां ददौ पुनः

ທີ່ຝັ່ງນ້ຳນັ້ນ ພຣະອົງໄດ້ເຫັນນາງຜູ້ງາມສະຫງ່າ ກຳລັງເດີນຫຼິ້ນ ດ້ວຍໃຈປາຖະໜາແຮງ. ເຫັນນາງຜູ້ມີອະວະຍະວະບໍ່ມີຕຳໜິ ພຣະອົງຈຶ່ງຖວາຍພວງດອກໄມ້ໃຫ້ນາງອີກຄັ້ງ.

Verse 31

स मालया तदा देवीं भूषितां प्रेक्ष्य मोहितः / रेमे कृतार्थमात्मानं जानानः सुचिरं तया

ແລ້ວເມື່ອເຫັນເທວີຖືກປະດັບດ້ວຍພວງດອກໄມ້ ພຣະອົງກໍຫຼົງໄຫຼ. ພຣະອົງໄດ້ສຳລານກັບນາງເປັນເວລາດົນ ໂດຍເຫັນວ່າຕົນໄດ້ສຳເລັດກິດ ແລະບັນລຸຈຸດປະສົງແລ້ວ.

Verse 32

अथोर्वशी राजवर्यं रतान्ते वाक्यमब्रवीत् / किं कृतं भवता पूर्वं पुरीं गत्वा वृथा नृप

ຕໍ່ມາ ອຸຣະວະສີໄດ້ກ່າວກັບພຣະຣາຊາຜູ້ປະເສີດ ໃນທ້າຍແຫ່ງການສຳລານຮັກວ່າ: “ໂອ ພຣະຣາຊາ, ກ່ອນນີ້ທ່ານໄປເມືອງໂດຍເປົ່າ ໄດ້ກະທຳສິ່ງໃດສຳເລັດບໍ?”

Verse 33

स तस्यै सर्वमाचष्ट पत्न्या यत् समुदीरितम् / कण्वस्य दर्शनं चैव मालापहरणं तथा

ພຣະອົງໄດ້ເລົ່າໃຫ້ນາງຟັງທັງໝົດ ຕາມທີ່ມະເຫສີໄດ້ກ່າວ—ທັງການໄດ້ພົບກັບລະສີກັນວະ ແລະເຫດການທີ່ພວງດອກໄມ້ຖືກແຍ່ງໄປ.

Verse 34

श्रुत्वैतद् व्याहृतं तेन गच्छेत्याह हितैषिणी / शापं दास्यति ते कण्वो ममापि भवतः प्रिया

ເມື່ອນາງໄດ້ຟັງຄຳທີ່ພຣະອົງເວົ້າ ນາງຜູ້ປາດຖະໜາດີກໍກ່າວວ່າ “ໄປເຖີດ.” ແລ້ວນາງເພີ່ມອີກວ່າ “ລະສີກັນວະຈະໃຫ້ຄຳສາບແກ່ທ່ານແນ່ນອນ—ແມ່ນແຕ່ຂ້ອຍກໍເປັນຜູ້ຮັກຂອງທ່ານ.”

Verse 35

तयासकृन्महाराजः प्रोक्तो ऽपि मदमोहितः / न तत्यजाथ तत्पार्श्वं तत्र संन्यस्तमानसः

ແມ່ນແຕ່ນາງໄດ້ເອີ້ນແລະຕັກເຕືອນຊ້ຳໆ ກະສັດໃຫຍ່ຜູ້ຖືກຄວາມຫຼົງໃນຄວາມຍິ່ງແລະມົວມົນຄອບງຳ ກໍບໍ່ຍອມລະຈາກຂ້າງນາງ; ໃຈຂອງພຣະອົງຝາກໄວ້ທີ່ນັ້ນ ຕິດພັນທັງໝົດ।

Verse 36

ततोर्वशी कामरूपा राज्ञे स्वं रूपमुत्कटम् / सुरोमशं पिङ्गलाक्षं दर्शयामास सर्वदा

ແລ້ວຕໍ່ມາ ອຸຣະວະສີ ຜູ້ປ່ຽນຮູບໄດ້ຕາມປາຖະໜາ ໄດ້ສະແດງໃຫ້ກະສັດເຫັນຢູ່ເລື້ອຍໆ ຮູບງາມອັນແຮງກ້າຂອງນາງ: ຂົນລຸກຊັນ ແລະດວງຕາສີເຫຼືອງນ້ຳຕານ।

Verse 37

तस्यां विरक्तचेतस्कः स्मृत्वा कण्वाभिभाषितम् / धिङ्मामिति विनिश्चित्यतपः कर्तुं समारभत्

ຢູ່ທີ່ນັ້ນ ໃຈຂອງພຣະອົງເກີດຄວາມເບື່ອໜ່າຍ ແລະນຶກເຖິງຖ້ອຍຄຳຂອງ຤ິສີກັນວະ; ພຣະອົງຕັດສິນວ່າ “ຊ່າງນ່າອາຍຂ້າເອງ!” ແລ້ວເລີ່ມປະຕິບັດຕະປະ (tapas) ຢ່າງເຂັ້ມງວດ।

Verse 38

संवत्सरद्वादशकं कन्दमूलफलाशनः / भूय एव द्वादशकं वायुभक्षो ऽभवन्नृपः

ຕະຫຼອດ 12 ປີ ກະສັດກິນແຕ່ຫົວພືດ ຮາກ ແລະໝາກໄມ້; ແລ້ວອີກ 12 ປີຕໍ່ມາ ພຣະອົງກໍເປັນຜູ້ດຳລົງຊີວິດດ້ວຍລົມຫາຍໃຈເທົ່ານັ້ນ।

Verse 39

गत्वा कण्वाश्रमं भीत्या तस्मै सर्वं न्यवेदयत् / वासमप्सरसा भूयस्तपोयोगमनुत्तमम्

ຈາກນັ້ນ ດ້ວຍຄວາມຢ້ານກົວ ພຣະອົງໄດ້ໄປຫາອາສຣົມຂອງ຤ິສີກັນວະ ແລະກ່າວບອກທຸກຢ່າງແກ່ທ່ານ—ວ່ານາງອັບສະຣາໄດ້ກັບມາພັກອາໄສອີກ ແລະວ່າວິໄນຕະປະກັບການສຳລວມໂຍກະອັນສູງສຸດຂອງພຣະອົງກຳລັງຖືກທົດສອບ।

Verse 40

वीक्ष्य तं राजशार्दूलं प्रसन्नो भगवानृषिः / कर्तुकामो हि निर्बोजं तस्याघमिदमब्रवीत्

ເມື່ອພຣະລິສີຜູ້ມີພຣະພາກ ເຫັນພຣະຣາຊາຜູ້ດຸດັ່ງເສືອໃນຫມູ່ກະສັດ ກໍເກີດຄວາມປິຕິ; ດ້ວຍປາຖະໜາໃຫ້ບາບນັ້ນ “ໄຮ້ເມັດ” ບໍ່ອາດງອກອີກ ຈຶ່ງກ່າວຖ້ອຍຄໍານີ້ແກ່ພຣະອົງ.

Verse 41

गच्छ वाराणसीं दिव्यामीश्वराध्युषितां पुरीम् / आस्ते मोचयितुं लोकं तत्र देवो महेश्वरः

ຈົ່ງໄປຫານະຄອນວາຣານະສີອັນທິບພະ ເມືອງທີ່ພຣະອີສະວະຣະສະຖິດ. ທີ່ນັ້ນພຣະເທວະມະເຫສະວະຣະ (ຮະຣະ) ປະທັບຢູ່ເພື່ອປົດປ່ອຍໂລກ.

Verse 42

स्नात्वा संतर्प्य विधिवद् गङ्गायान्देवताः पितॄन् / दृष्ट्वा विश्वेश्वरं लिङ्गङ्किल्बिषान्मोक्ष्यसे ऽखिलात्

ເມື່ອອາບນ້ຳໃນແມ່ນ້ຳຄັງຄາ ແລະບຳເນີນພິທີສັນຕັບຍະຕາມຄວນ ໃຫ້ເທວະທັງຫຼາຍແລະບັນພະບຸລຸດພໍໃຈດ້ວຍເຄື່ອງບູຊາ; ແລ້ວເມື່ອໄດ້ເຫັນລິງຄະຂອງວິສເວສະວະຣະ ເຈົ້າຈະພົ້ນຈາກບາບທັງປວງໂດຍສິ້ນເຊີງ.

Verse 43

प्रणम्य शिरसा कण्वमनुज्ञाप्य च दुर्जयः / वाराणस्यां हरं दृष्ट्वा पापान्मुक्तो ऽभवत् ततः

ດຸຣະຊະຍະ ກໍກົດສະຫຼຸດດ້ວຍສີສະຕໍ່ພຣະລິສີກັນວະ ແລະຂໍອະນຸຍາດ; ແລ້ວໄປຫາວາຣານະສີ ແລະເມື່ອໄດ້ເຫັນພຣະຮະຣະ (ພຣະສິວະ) ທີ່ນັ້ນ ກໍພົ້ນຈາກບາບທັງຫຼາຍ.

Verse 44

जगाम स्वपुरीं शुभ्रां पालयामास मेदिनीम् / याजयामास तं कण्वो याचितो घृणया मुनिः

ພຣະອົງໄດ້ກັບໄປຍັງນະຄອນຫຼວງອັນສະຫວ່າງຜ່ອງຂອງຕົນ ແລະປົກຄອງແຜ່ນດິນ. ຕໍ່ມາ ພຣະມຸນີກັນວະ ຜູ້ມີເມດຕາກະຣຸນາ ເມື່ອຖືກອ້ອນວອນ ກໍໄດ້ປະກອບພິທີຍັດຍະໃຫ້ພຣະອົງເປັນປຸໂຣຫິດ.

Verse 45

तस्य पुत्रो ऽथ मतिमान् सुप्रतीक इति श्रुतः / बभूव जातमात्रं तं राजानमुपतस्थिरे

ແລ້ວບຸດຂອງທ່ານກໍເກີດຂຶ້ນ—ມີປັນຍາ ແລະໂດງດັງດ້ວຍນາມ «ສຸປຣະຕີກ». ພໍເກີດທັນທີ ພວກເຂົາກໍເຂົ້າໄປນົບນ້ອມຮັບໃຊ້ພຣະອົງເປັນກະສັດ.

Verse 46

उर्वश्यां च महावीर्याः सप्त देवसुतोपमाः / कन्या जगृहिरे सर्वा जन्धर्वदयिता द्विजाः

ແລະໃນນາງອຸຣະວະສີ ກໍເກີດທິດາ 7 ອົງ—ມີ຤ິດທານຸພາບຍິ່ງໃຫຍ່ ດຸດດັ່ງບຸດແຫ່ງເທວະ. ທິດາທັງໝົດນັ້ນ ຖືກພຣະລິສີຜູ້ເປັນດວິຊະ ຮັບເປັນພັນລະຍາ ເປັນທີ່ຮັກຂອງຄັນທະວະ.

Verse 47

एष व कथितः सम्यक् सहस्त्रजित उत्तमः / वंशः पापहरो नृणां क्रोष्टोरपि निबोधत

ດັ່ງນີ້ «ສະຫັດສະຣະຈິດ» ຜູ້ປະເສີດ ໄດ້ຖືກກ່າວຢ່າງຖືກຕ້ອງແລ້ວ. ບັດນີ້ ຈົ່ງຮູ້ຈັກສາຍວົງ «ກໂຣສຕຸ» ດ້ວຍ—ວົງສານີ້ເວົ້າກັນວ່າ ຊ່ວຍລ້າງບາບຂອງມະນຸດ.