Adhyaya 19

Verse 1

इति श्रीकूर्मपुराणे षट्साहस्त्र्यां संहितायां पूर्वविभागे अष्टादशो ऽध्यायः सूत उवाच अदितिः सुषुवे पुत्रमादित्यं कश्यपात् प्रभुम् / तस्यादित्यस्य चैवसीद् भार्याणां तु चतुष्टयम् / संज्ञा राज्ञी प्रभा छाया पुत्रांस्तासां निबोधत

ດັ່ງນີ້ ໃນ «ສຣີກູຣມະປຸຣານະ» ໃນ «ສັດສາຫັດສຣີ ສັມຫິຕາ» ໃນພາກຕົ້ນ—ເປີດບົດທີ 18. ສູຕະກ່າວວ່າ: ອະດິຕິໄດ້ປະສູດບຸດຜູ້ເປັນອາທິຕະ ຈາກກັດຊະຍະປະ ຜູ້ເປັນພຣະອົງ. ແລະອາທິຕະນັ້ນມີມະໄຫລສີ່ນາງ—ສັມຊະຍາ, ຣາຊຍີ, ປຣະພາ, ແລະ ຈາຍາ. ບັດນີ້ ຈົ່ງຟັງບຸດທີ່ເກີດແຕ່ນາງເຫຼົ່ານັ້ນ।

Verse 2

संज्ञा त्वाष्ट्री च सुषुवे सूर्यान्मनुमनुत्तमम् / यमं च यमुनां चैव राज्ञी रैवतमेव च

ສັມຊະຍາ ຜູ້ເປັນທິດາຂອງຕະວັດສະຕຣິ ໄດ້ປະສູດແກ່ສູຣຍະ ມະນຸຜູ້ປະເສີດຍິ່ງ; ແລະຍັງປະສູດ ຍະມະ ແລະ ຍະມຸນາ ພ້ອມທັງ ຣາຊຍີ ແລະ ໄຣວະຕະ ອີກດ້ວຍ।

Verse 3

प्रभा प्रभातमादित्याच्छाया सावर्णमात्मजम् / शनिं च तपतीं चैव विष्टिं चैव यथाक्रमम्

ຈາກອາທິຕະ (ພຣະອາທິດ) ເກີດ ປຣະພາ ແລະ ປຣະພາຕະ; ແລະຈາກ ຈາຍາ ເກີດ ສາວັນນະ (ບຸດຂອງນາງ) ພ້ອມທັງ ຊະນິ, ຕະປະຕີ, ແລະ ວິສຕິ ຕາມລຳດັບ។

Verse 4

मनोस्तु प्रथमस्यासन् नव पुत्रास्तु संयमाः / इक्ष्वाकुर्नभगश्चैव धृष्टः शर्यातिरेव च

ສໍາລັບມະນຸອົງທໍາອິດ ມີພຣະບຸດ 9 ອົງ ຜູ້ມີສັງຍະມະຄວບຄຸມຈິດ—ອິກສະວາກຸ, ນະພະກະ, ທຣິດຖະ, ແລະ ຊະຣະຍາຕິ ເປັນຕົ້ນ।

Verse 5

नरिष्यन्तश्च नाभागो ह्यरिष्टः कारुषकस्तथा / पृषध्रश्च महातेजा नवैते शक्रसन्निभाः

ແລະຍັງມີ ນະຣິສະຍັນຕະ, ນາພາກະ, ອະຣິດຖະ, ກາຣຸສະກະ; ພ້ອມທັງ ປຣິສະທຣະ ຜູ້ມີເທຊະອັນໃຫຍ່. ທັງ 9 ອົງນີ້ ສະເໝີດັ່ງ ຊັກຣະ (ອິນທຣະ) ໃນພະລັງກ້າ.

Verse 6

इला ज्येष्ठा वरिष्ठा च सोमवंशविवृद्धये / बुधस्य गत्वा भवनं सोमपुत्रेण संगता

ອິລາ ຜູ້ເປັນອົງໃຫຍ່ ແລະ ປະເສີດທີ່ສຸດ ເພື່ອໃຫ້ວົງຈັນທຣະເຈີຣິນ ໄດ້ໄປຍັງພຣະນິເວດຂອງ ພຸດະ; ແລະໄດ້ຮ່ວມສັມພັນກັບພຣະບຸດຂອງ ໂສມະ.

Verse 7

असूत सौम्यजं देवी पुरूरवसमुत्तमम् / पितॄणां तृप्तिकर्तारं बुधादिति हि नः श्रुतम्

ເທວີໄດ້ປະສູດ ປຸຣູຣະວະ ຜູ້ປະເສີດ ເປັນພຣະບຸດຂອງ ໂສມຍະ (ພຸດະ). ພວກເຮົາໄດ້ຍິນວ່າ ທ່ານເກີດຈາກ ພຸດະ ແລະເປັນຜູ້ເຮັດໃຫ້ ປິຕຣະ (ບັນພະບຸຣຸດ) ອິ່ມໃຈ ດ້ວຍພິທີບູຊາ.

Verse 8

संप्राप्य पुंस्त्वममलं सुद्युम्न इति विश्रुतः / इला पुत्रत्रयं लेभे पुनः स्त्रीत्वमविन्दत

ເມື່ອໄດ້ກັບຄືນສູ່ຄວາມເປັນຊາຍອັນບໍລິສຸດ ທ່ານຈຶ່ງເປັນທີ່ຮູ້ຈັກວ່າ ສຸດຍຸມນະ. ຈາກອິລາ ທ່ານໄດ້ມີພຣະບຸດ 3 ອົງ ແລ້ວຕໍ່ມາ ກໍໄດ້ຮັບສະພາບເປັນຍິງອີກຄັ້ງ.

Verse 9

उत्कलश्च गयश्चैव विनताश्वस्तथैव च / सर्वे ते ऽप्रतिमप्रख्याः प्रपन्नाः कमलोद्भवम्

ອຸດກະລະ ແລະ ກະຍາ ພ້ອມທັງ ວິນະຕາສະວະ ດ້ວຍ—ທຸກຜູ້ທີ່ໂດດເດັ່ນບໍ່ມີຜູ້ເທົ່າ ໄດ້ເຂົ້າໄປພຶ່ງພາອາໄສຕໍ່ “ຜູ້ເກີດຈາກດອກບົວ” (ພຣະພຣະຫມາ).

Verse 10

इक्ष्वाकोश्चाभवद् वीरो विकुक्षिर्नाम पार्थिवः / ज्येष्ठः पुत्रशतस्यापि दश पञ्च च तत्सुताः

ຈາກ ອິກສະວາກຸ ໄດ້ປາກົດກະສັດຜູ້ກ້າຫານ ຊື່ ວິກຸກຊິ. ແມ່ນແຕ່ອິກສະວາກຸມີລູກຊາຍໜຶ່ງຮ້ອຍ ແຕ່ວິກຸກຊິເປັນຜູ້ໃຫຍ່ສຸດ; ແລະວິກຸກຊິມີລູກຊາຍສິບຫ້າຄົນ.

Verse 11

तेषाञ्ज्येष्ठः ककुत्स्थो ऽभूत् काकुत्स्थो हि सुयोधनः / सुयोधनात् पृथुः श्रीमान् विश्वकश्च पृथोः सुतः

ໃນບັນດາພວກນັ້ນ ຜູ້ໃຫຍ່ສຸດແມ່ນ ກະກຸດສະຖະ; ກະກຸດສະຖະນັ້ນແທ້ ຖືກເອີ້ນອີກຊື່ວ່າ ສຸໂຍທະນະ. ຈາກສຸໂຍທະນະ ເກີດ ປຣຶຖຸ ຜູ້ສະຫງ່າງາມ; ແລະ ວິສະວະກະ ແມ່ນລູກຂອງປຣຶຖຸ.

Verse 12

विश्वकादार्द्रको धीमान् युवनाश्वस्तु तत्सुतः / स गोकर्णमनुप्राप्य युवनाश्वः प्रतापवान्

ຈາກ ວິສະວະກາ ເກີດ ອາຣດຣະກະ ຜູ້ມີປັນຍາ; ແລະລູກຂອງລາວແມ່ນ ຢຸວະນາສະວະ. ຢຸວະນາສະວະ ຜູ້ກ້າຫານ ມີສະຫງ່າລາສີແຫ່ງກະສັດ ໄດ້ເດີນທາງໄປຮອດ ໂກກັນນະ (Gokarṇa).

Verse 13

दृष्ट्वा तु गौतमं विप्रं तपन्तमनलप्रभम् / प्रणम्य दण्डवद् भूमौ पुत्रकामो महीपतिः / अपृच्छत् कर्मणा केन धार्मिकं प्राप्नुयात् सुतम्

ເມື່ອເຫັນ ພຣາຫມະນ-຤ິສີ ໂກຕະມະ ຜູ້ບໍລິສຸດ ກຳລັງບຳເນັດຕະປະ ສະຫວ່າງໄສດັ່ງໄຟ, ກະສັດຜູ້ປາຖະໜາລູກ ໄດ້ກົ້ມກາບແບບດັນດະວັດ ລົງກັບພື້ນດິນ ແລ້ວຖາມວ່າ: “ດ້ວຍກຳກັບການໃດ ຈຶ່ງຈະໄດ້ບຸດຜູ້ຊອບທຳ?”

Verse 14

गौतम उवाच आराध्य पूर्वपुरुषं नारायणमनामयम् / अनादिनिधनं देवं धार्मिकं प्राप्नुयात् सुतम्

ໂກຕະມະກ່າວວ່າ: ຜູ້ໃດບູຊານາຣາຍະນະ ປຸຣຸສະບູຮານ ຜູ້ບໍ່ມີທຸກໂທດ ເປັນພຣະເຈົ້າບໍ່ມີຕົ້ນບໍ່ມີປາຍ ແລະຊົງຮັກສາທຳ ຈະໄດ້ບຸດຜູ້ຊອບທຳ ຍຶດທຳມະ.

Verse 15

यस्य पुत्रः स्वयं ब्रह्मा पौत्रः स्यान्नीललोहितः / तमादिकृष्णमीशानमाराध्याप्नोति सत्सुतम्

ຜູ້ໃດທີ່ບຸດຂອງຕົນເປັນພຣະພຣະຫມາເອງ ແລະຫຼານເປັນນີລະໂລຫິຕະ (ຣຸທຣະ) — ດ້ວຍການບູຊາອີສານະ ອາດິກຣິສນະ ຜູ້ດຳເດີມ ຈະໄດ້ບຸດຜູ້ດີງາມ ມີຄຸນທຳ.

Verse 16

न यस्य भगवान् ब्रह्मा प्रभावं वेत्ति तत्त्वतः / तमाराध्य हृषीकेशं प्राप्नुयाद्धार्मिकं सुतम्

ແມ່ນແຕ່ພຣະພຣະຫມາຜູ້ມີພຣະພາກ ກໍບໍ່ຮູ້ອຳນາດອັນແທ້ຈິງຂອງພຣະອົງໄດ້ຢ່າງຄົບຖ້ວນ; ຜູ້ໃດບູຊາຮຣິສີເກຊະ ຈະໄດ້ບຸດຜູ້ຊອບທຳ ຍຶດທຳມະ.

Verse 17

स गौतमवचः श्रुत्वा युवनाश्वो महीपतिः / आराधयन्महायोगं वासुदेवं सनातनम्

ເມື່ອໄດ້ຟັງຖ້ອຍຄຳຂອງໂກຕະມະ ພຣະຣາຊາຢຸວະນາສະວະ ຜູ້ປົກຄອງແຜ່ນດິນ ກໍເລີ່ມບູຊາວາສຸເທວະ ຜູ້ນິລັນດອນ ພຣະເຈົ້າສູງສຸດຜູ້ຮູ້ໄດ້ດ້ວຍມະຫາໂຍຄະ.

Verse 18

तस्य पुत्रो ऽभवद् वीरः श्रावस्तिरिति विश्रुतः / निर्मिता येन श्रावस्तिर्गौडदेशे महापुरी

ບຸດຂອງພຣະອົງເກີດເປັນວິລະຊົນ ມີນາມລືຊາວ່າ “ສຣາວັສຕີ”; ເຂົາເປັນຜູ້ສ້າງນະຄອນໃຫຍ່ ສຣາວັສຕີ ໃນແດນເກົາດະ.

Verse 19

तस्माच्च बृहदश्वो ऽभूत् तस्मात् कुवलयाश्वकः / धुन्धुमारत्वमगमद् धुन्धुं हत्वा महासुरम्

ຈາກທ່ານນັ້ນ ເກີດມີ ບຣິຫັດອັສວະ; ຈາກລາວນັ້ນອີກ ເກີດມີ ກຸວະລະຍາອັສວະກະ. ເມື່ອຂ້າອະສຸຣະໃຫຍ່ ທຸນທຸ ແລ້ວ ຈຶ່ງໄດ້ນາມ «ທຸນທຸມາຣ» ຜູ້ປະຫານທຸນທຸ.

Verse 20

धुन्धुमारस्य तनयास्त्रयः प्रोक्ता द्विजोत्तमाः / दृढाश्वश्चैव दण्डाश्वः कपिलाश्वस्तथैव च

ໂອ ພຣາຫມະນະຜູ້ປະເສີດ, ທຸນທຸມາຣ ຖືກກ່າວວ່າມີບຸດຊາຍສາມອົງ: ດຣິດຫາອັສວະ, ດັນດາອັສວະ, ແລະ ກະປິລາອັສວະ.

Verse 21

दृढाश्वस्य प्रमोदस्तु हर्यश्वस्तस्य चात्मजः / हर्यश्वस्य निकुम्भस्तु निकुम्भात् संहताश्वकः

ຈາກ ດຣິດຫາອັສວະ ເກີດມີ ປຣະໂມດະ; ແລະບຸດຂອງລາວແມ່ນ ຫະຣະຍະອັສວະ. ຈາກ ຫະຣະຍະອັສວະ ເກີດມີ ນິກຸມພະ; ແລະຈາກ ນິກຸມພະ ເກີດມີ ສັມຫະຕາອັສວະກະ.

Verse 22

कृशाश्वश्च रणाश्वश्च संहताश्वस्य वै सुतौ / युवनाश्वो रणाश्वस्य शक्रतुल्यबलो युधि

ກຣິຊາອັສວະ ແລະ ຣະນາອັສວະ ແມ່ນບຸດສອງອົງຂອງ ສັມຫະຕາອັສວະ. ແລະ ຢຸວະນາອັສວະ ບຸດຂອງ ຣະນາອັສວະ ມີກຳລັງໃນສົງຄາມເທົ່າທຽມ ຊັກຣະ (ອິນທຣະ).

Verse 23

कृत्वा तु वारुणीमिष्टिमृषीणां वै प्रसादतः / लेभे त्वप्रतिमं पुत्रं विष्णुभक्तमनुत्तमम् / मान्धातारं महाप्राज्ञं सर्वशस्त्रभृतां वरम्

ແລ້ວຕໍ່ມາ ເມື່ອໄດ້ປະກອບພິທີຍັດ «ວາຣຸນີ» ໂດຍພຣະກະຣຸນາຂອງລະສີທັງຫຼາຍ, ລາວໄດ້ບຸດຜູ້ຫາຜູ້ເທົ່າບໍ່ໄດ້—ມານທາຕຣະ—ຜູ້ເປັນພະພັກຕະຂອງ ວິສນຸ ຢ່າງສູງສຸດ, ມີປັນຍາໃຫຍ່, ແລະເປັນຍອດໃນບັນດາຜູ້ຖືອາວຸດທັງປວງ.

Verse 24

मान्धातुः पुरुकुत्सो ऽभूदम्बरीषश्च वीर्यवान् / मुचुकुन्दश्च पुण्यात्मा सर्वे शक्रसमा युधि

ຈາກ ມານທາຕຣິ ເກີດ ປຸຣຸກຸດສະ; ແລະ ອຳບະຣີສະ ຜູ້ກ້າຫານ; ພ້ອມດ້ວຍ ມຸຈຸກຸນດະ ຜູ້ມີຈິດບຸນ—ໃນສົງຄາມ ທຸກອົງ ເທົ່າທຽມ ກັບ ສັກຣະ (ອິນທຣະ)។

Verse 25

अम्बरीषस्य दायादो युवनाश्वो ऽपरः स्मृतः / हरितो युवनाश्वस्य हारितस्तत्सुतो ऽभवत्

ຈາກ ອຳບະຣີສະ ມີທາຍາດອີກອົງ ຊື່ ຢຸວະນາສະວະ. ຈາກ ຢຸວະນາສະວະ ເກີດ ຫະຣິຕະ; ແລະ ບຸດຂອງ ຫະຣິຕະ ແມ່ນ ຫາຣິຕະ.

Verse 26

पुरुकुत्सस्य दायादस्त्रसदस्युर्महायशाः / नर्मदायां समुत्पन्नः संभूतिस्तत्सुतो ऽभवत्

ຈາກ ປຸຣຸກຸດສະ ເກີດທາຍາດ ຕຣາສະດັດສະຢຸ ຜູ້ມີກຽດຍິ່ງ. ແລະ ທີ່ຝັ່ງ ແມ່ນ້ຳນະຣະມະດາ ໄດ້ປາກົດ ສຳບູຕິ ເປັນບຸດຂອງລາວ.

Verse 27

विष्णुवृद्धः सुतस्तस्य त्वनरण्यो ऽभवत् परः / बृहदशवो ऽनरण्यस्य हर्यश्वस्तत्सुतो ऽभवत्

ບຸດຂອງລາວແມ່ນ ວິສະນຸວຶດທະ; ແລະ ຈາກລາວ ເກີດ ອະນະຣັນຍະ ຜູ້ໂດດເດັ່ນ. ບຸດຂອງ ອະນະຣັນຍະ ແມ່ນ ບຣິຫະດະສະວະ; ແລະ ບຸດຂອງ ບຣິຫະດະສະວະ ແມ່ນ ຫະຣະຍະສະວະ.

Verse 28

सो ऽतीव धार्मिको राजा कर्दमस्य प्रजापतेः / प्रसादाद्धार्मिकं पुत्रं लेभे सूर्यपरायणम्

ກະສັດອົງນັ້ນ ມີທຳມະຢ່າງຍິ່ງ; ໂດຍພຣະກະລຸນາຂອງ ປຣະຊາປະຕິ ກັຣດະມະ ລາວໄດ້ຮັບບຸດຜູ້ມີທຳມະ ແລະ ອຸທິດໃຈແດ່ ສູຣະຍະ (ພຣະອາທິດ).

Verse 29

स तु सूर्यं समभ्यर्च्य राजा वसुमनाः शुभम् / लेभे त्वप्रतिमं पुत्रं त्रिधन्वानमरिन्दमम्

ພຣະຣາຊາວະສຸມະນາ ໄດ້ນະມັດສະການບູຊາພຣະອາທິດຢ່າງຖືກພິທີ ແລະດ້ວຍໃຈອັນມີສິຣິ ໄດ້ຮັບພຣະຣາຊບຸດອັນຫາຜູ້ເທົ່າບໍ່ໄດ້ ຊື່ ຕຣິທະນວາ ຜູ້ປະຫານສັດຕູ।

Verse 30

अयजच्चाश्वमेधेन शत्रून् जित्वा द्विजोत्तमाः / स्वाध्यायवान् दानशीलस्तितिक्षुर्धर्मतत्परः

ເມື່ອຊະນະສັດຕູແລ້ວ ທ່ານຜູ້ເປັນດວິຊະອຸດຕະມະ ໄດ້ປະກອບພິທີຍັດ ອັດສະວະເມດະ. ທ່ານຮັກການສະວາດຢາຍ ໃຈບຸນກຸສົນ ອົດທົນ ແລະມຸ່ງໝັ້ນໃນທຳມະ।

Verse 31

ऋषयस्तु समाजग्मुर्यज्ञवाटं महात्मनः / वसिष्ठकश्यपमुखा देवाश्चेन्द्रपुरोगमाः

ແລ້ວບັນດາຣິສີໄດ້ມາຊຸມນຸມທີ່ລານພິທີຍັດຂອງຜູ້ມີຈິດໃຫຍ່ ໂດຍມີ ວະສິດຖະ ແລະ ກັດສະຍະປະ ເປັນຜູ້ນຳ; ພຣະເທວະທັງຫຼາຍກໍມາດ້ວຍ ໂດຍມີ ອິນທຣະ ເປັນຫົວໜ້າ।

Verse 32

तान् प्रणम्य महाराजः पप्रच्छ विनयान्वितः / समाप्य विधिवद् यज्ञं वसिष्ठादीन् द्विजोत्तमान्

ພຣະມະຫາຣາຊາໄດ້ນະມັດສະການພວກເຂົາ ດ້ວຍຄວາມຖ່ອມຕົນ; ແລ້ວເມື່ອສຳເລັດພິທີຍັດຕາມວິທີການອັນຖືກຕ້ອງ ຈຶ່ງຖາມບັນດາພຣາຫມະນະຜູ້ສູງສຸດ ເຊັ່ນ ວະສິດຖະ ແລະອື່ນໆ।

Verse 33

वसुमना उवाच किंस्विच्छेयस्करतरं लोके ऽस्मिन् ब्राह्मणर्षभाः / यज्ञस्तपो वा संन्यासो ब्रूत मे सर्ववेदिनः

ວະສຸມະນາກ່າວວ່າ: “ໂອ ພຣາຫມະນະຜູ້ປະເສີດ, ໃນໂລກນີ້ ສິ່ງໃດໜ້າຈະນຳໄປສູ່ຄວາມດີສູງສຸດຍິ່ງກວ່າ—ການບູຊາຍັດ, ຕະປະ (ຄວາມພາກເພັງ), ຫຼື ສັນນະຍາສະ (ການສະຫຼະລະ)? ຂໍທ່ານຜູ້ຮູ້ທຸກວິທະຍາແຫ່ງເວດ ຈົ່ງບອກຂ້າພະເຈົ້າເຖີດ.”

Verse 34

वसिष्ठ उवाच अधीत्य वेदान् विधिवत् पुत्रानुत्पाद्य धर्मतः / इष्ट्वा यज्ञेश्वरं यज्ञैर् गच्छेद वनमथात्मवान्

ວະສິດຖະ ກ່າວວ່າ: ເມື່ອຮຽນວິດາທັງຫຼາຍຕາມພິທີອັນຖືກຕ້ອງ ໃຫ້ກໍ່ກຳເນີດບຸດຕາມທຳມະ ແລະບູຊາພຣະເຈົ້າແຫ່ງຍັດຍາດ້ວຍຍັດຍາ ແລ້ວຜູ້ມີຈິດສະຫງົບຄວນເຂົ້າປ່າເປັນວານະປຣັສຖະ.

Verse 35

पुलस्त्य उवाच आराध्य तपसा देवं योगिनं परमेष्ठिनम् / प्रव्रजेद् विधिवद् यज्ञैरिष्ट्वा पूर्वं सुरोत्तमान्

ພຸລັສຕະ ກ່າວວ່າ: ບູຊາດ້ວຍຕະປະສະແດ່ພຣະເທວະອັນສູງສຸດ ຜູ້ເປັນຈອມໂຍຄີ ແລະຜູ້ຈັດວາງສູງສຸດ; ແລ້ວເມື່ອໄດ້ບຳເນີນຍັດຍາຖືກພິທີແດ່ເທວະຜູ້ປະເສີດກ່ອນ ຈຶ່ງຄວນອອກບວດລະທິ້ງໂລກຕາມວິນັຍ.

Verse 36

पुलह उवाच यमाहुरेकं पुरुषं पुराणं परमेश्वरम् / तमाराध्य सहस्त्रांशुं तपसा मोक्षमाप्नुयात्

ພຸລະຫະ ກ່າວວ່າ: ຜູ້ທີ່ເຂົາກ່າວວ່າເປັນບຸຣຸສະອົງດຽວ ບູຮານ ແລະເປັນພຣະເຈົ້າສູງສຸດ; ເມື່ອບູຊາພຣະອົງນັ້ນ—ຜູ້ມີພັນລຳແສງ—ດ້ວຍຕະປະສະ ຍ່ອມບັນລຸໂມກສະ.

Verse 37

जमदग्निरुवाच अजस्य नाभावध्येकमीश्वरेण समर्पितम् / बीजं भगवता येन स देवस्तपसेज्यते

ຈະມະດັກນິ ກ່າວວ່າ: ເມັດພັນອັນດຽວ ບໍ່ມີສິ່ງໃດເທົ່າທຽມ ທີ່ພຣະອີສະວະຣະໄດ້ຝາກໄວ້ໃນດອກບົວແຫ່ງນາບີຂອງຜູ້ບໍ່ເກີດ (ອະຊະ); ໂດຍເມັດພັນນັ້ນ ພຣະພະຄະວານຈຶ່ງກໍ່ເກີດສັບພະສິ່ງ. ເທວະອົງນັ້ນແຫຼະ ຄວນບູຊາດ້ວຍຕະປະສະ.

Verse 38

विश्वामित्र उवाच यो ऽग्निः सर्वात्मको ऽनन्तः स्वयंभूर्विश्वतोमुखः / स रुद्रस्तपसोग्रेण पूज्यते नेतरैर्मखैः

ວິສວາມິຕຣະ ກ່າວວ່າ: ໄຟນັ້ນຜູ້ເປັນອາດມານແຫ່ງສັບພະສິ່ງ ອະນັນຕະ ເກີດຂຶ້ນເອງ ແລະຫັນໜ້າໄປທຸກທິດ; ພຣະອົງນັ້ນແມ່ນ ຣຸດຣະ ແລະຖືກບູຊາແທ້ດ້ວຍພະລັງຕະປະສະອັນແຮງກ້າ ບໍ່ແມ່ນດ້ວຍມະຄະ/ຍັດຍາອື່ນໆແຕ່ຢ່າງດຽວ.

Verse 39

भरद्वाज उवाच यो यज्ञैरिज्यते देवो जातवेदाः सनातनः / स सर्वदैवततनुः पूज्यते तपसेश्वरः

ພະພຣະດວາຊາກ່າວວ່າ: ພຣະເທວະນິລັນດອນ «ຊາຕະເວດັສ» ຜູ້ຖືກບູຊາດ້ວຍພິທີຍັດ ແມ່ນຮ່າງຮວມແຫ່ງເທວະທັງປວງ; ເປັນອົງອິດສະວະຣະແຫ່ງຕະປະ ຄວນແກ່ການນົບນ້ອມບູຊາ.

Verse 40

अत्रिरुवाच यतः सर्वमिदं जातं यस्यापत्यं प्रजापतिः / तपः सुमहदास्थाय पूज्यते स महेश्वरः

ອະຕຣີກ່າວວ່າ: ຈາກພຣະອົງນັ້ນ ສັບພະສິ່ງທັງປວງເກີດຂຶ້ນ; ແມ່ນແຕ່ພຣະປະຊາປະຕິກໍເປັນລູກຫຼານຂອງພຣະອົງ. ມະເຫສະວະຣະນັ້ນ ຕັ້ງຢູ່ໃນຕະປະອັນຍິ່ງໃຫຍ່ ແລະຖືກບູຊາ.

Verse 41

गौतम उवाच यतः प्रधानपुरुषौ यस्य शक्तिमयं जगत् / स देवदेवस्तपसा पूजनीयः सनातनः

ໂກຕະມະກ່າວວ່າ: ຈາກພຣະອົງ ປະທານ (ທໍາມະຊາດດັ້ງເດີມ) ແລະ ປຸຣຸສະ (ຈິດຮູ້) ເກີດຂຶ້ນ; ແລະດ້ວຍພຣະພະລັງຂອງພຣະອົງ ຈັກກະວານນີ້ຖືກປົກຄຸມ. ພຣະອົງແມ່ນເທວະເທວະ ຜູ້ນິລັນດອນ ຄວນບູຊາດ້ວຍຕະປະ.

Verse 42

कश्यप उवाच सहस्त्रनयनो देवः साक्षी स तु प्रजापतिः / प्रसीदति महायोगी पूजितस्तपसा परः

ກັດຊະປະກ່າວວ່າ: ພຣະເທວະຜູ້ມີພັນຕາ ແມ່ນພະຍານຜູ້ເຫັນທຸກສິ່ງ; ແທ້ຈິງພຣະອົງແມ່ນປະຊາປະຕິ. ມະຫາໂຢຄີຜູ້ສູງສຸດນັ້ນ ຈະພໍໃຈເມື່ອຖືກບູຊາດ້ວຍຕະປະອັນສູງສຸດ.

Verse 43

क्रतुरुवाच प्राप्ताध्ययनयज्ञस् लब्धपुत्रस्य चैव हि / नान्तरेण तपः कश्चिद्धर्मः शास्त्रेषु दृश्यते

ກຣະຕຸກ່າວວ່າ: ແມ່ນແຕ່ຜູ້ທີ່ບັນລຸການຮຽນວິທະຍາເວດ ແລະໄດ້ບຸນຈາກຍັດ, ຫຼືແມ່ນແຕ່ຜູ້ມີບຸດຫຼານ, ໃນຄຳພີກໍບໍ່ເຫັນທຳມະໃດທີ່ມີໄດ້ໂດຍບໍ່ອາໄສຕະປະ.

Verse 44

इत्याकर्ण्य स राजर्षिस्तान् प्रणम्यातिहृष्टधीः / विसर्जयित्वा संपूज्य त्रिधन्वानमथाब्रवीत्

ເມື່ອໄດ້ຟັງດັ່ງນັ້ນ ຣາຊະຣິສີຜູ້ມີປັນຍາຍິນດີຢ່າງຫຼາຍ ໄດ້ກົ່ມກາບບູຊາບັນດາມຸນີເຫຼົ່ານັ້ນ. ແລ້ວລາອອກດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ ແລະບູຊາຕຣິທະນວານຢ່າງຄົບຖ້ວນ ຈຶ່ງກ່າວຄໍາຕໍ່ໄປ।

Verse 45

आराधयिष्ये तपसा देवमेकाक्षराह्वयम् / प्राणं बृहन्तं पुरुषमादित्यान्तरसंस्थितम्

ດ້ວຍຕະປະສະ (ການບໍາເນົາພະຕະ) ຂ້າພະເຈົ້າຈະບູຊາເທວະຜູ້ຖືກເອີ້ນວ່າ «ເອກາກະສະຣະ»—ປຣານະອັນກວ້າງໃຫຍ່, ມະຫາປຸຣຸສະ, ຜູ້ສະຖິດຢູ່ໃນອາທິຕະ (ດວງອາທິດ).

Verse 46

त्वं तु धर्मरतो नित्यं पालयैतदतन्द्रितः / चातुर्वर्ण्यसमायुक्तमशेषं क्षितिमण्डलम्

ແຕ່ເຈົ້ານັ້ນ ຜູ້ຍຶດໝັ້ນໃນທັມມະເປັນນິດ ຈົ່ງປົກປ້ອງແລະປົກຄອງໂດຍບໍ່ປະມາດ ຜືນແຜ່ນດິນທັງປວງນີ້ ອັນຈັດລຽງຕາມຈາຕຸວັນນະ (ວັນນະສີ່).

Verse 47

एवमुक्त्वा स तद्राज्यं निधायात्मभवे नृपः / जगामारण्यमनघस्तपश्चर्तुमनुत्तमम्

ເມື່ອກ່າວດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ກະສັດຜູ້ບໍ່ມີມົນທິນ ໄດ້ມອບອານາຈັກນັ້ນໃຫ້ແກ່ບຸດຂອງຕົນ ແລ້ວເດີນເຂົ້າປ່າ ເພື່ອປະພຶດຕະປະສະອັນສູງສຸດຫາທຽບບໍ່ໄດ້।

Verse 48

हिमवच्छिखरे रम्ये देवदारुवने शुभे / कन्दमूलफलाहारो मुन्यन्नैरयजत् सुरान्

ໃນຍອດພູຫິມະວັນອັນງາມ ໃນປ່າເດວະດາຣຸອັນເປັນມົງຄຸນ ມຸນີນັ້ນດໍາລົງຊີວິດດ້ວຍການກິນຮາກ ຫົວ ແລະໝາກໄມ້ ແລ້ວບູຊາເທວະທັງຫຼາຍດ້ວຍອາຫານງ່າຍໆຂອງນັກບໍາເນົາພະຕະ।

Verse 49

संवत्सरशतं साग्रं तपोनिर्धूतकल्मषः / जजाप मनसा देवीं सावित्ररिं वेदमातरम्

ເມື່ອໄດ້ຊໍາລະມົນທິນດ້ວຍຕະປະແລ້ວ ທ່ານໄດ້ຈະປະດ້ວຍໃຈແດ່ ພຣະເທວີສາວິຕຣີ ມານດາແຫ່ງເວດ ຕະຫຼອດຮ້ອຍປີແລະຍັງເກີນກວ່ານັ້ນ.

Verse 50

तस्यैवं जपतो देवः स्वयंभूः परमेश्वरः / हिरण्यगर्भो विश्वात्मा तं देशमगमत् स्वयम्

ເມື່ອທ່ານຍັງຄົງຈະປະມົນຕຣາຢູ່ແບບນັ້ນ ພຣະເທວະຜູ້ເກີດດ້ວຍຕົນເອງ ພຣະອີສະວະຣະສູງສຸດ—ຮິຣັນຍະຄັຣພະ ວິສະວາຕະມາ ວິນຍານແຫ່ງສາກົນ—ໄດ້ເສດັດມາຍັງສະຖານທີ່ນັ້ນດ້ວຍພຣະອົງເອງ.

Verse 51

दृष्ट्वा देवं समायान्तं ब्रह्माणं विश्वतोमुखम् / ननाम शिरसा तस्य पादयोर्नाम कीर्तयन्

ເມື່ອເຫັນພຣະພຣະຫມາກໍາລັງເສດັດມາ—ຜູ້ມີໃບໜ້າຫັນໄປທຸກທິດ—ທ່ານກໍໄດ້ກົ້ມສີສະລົງທີ່ພຣະບາດ ພ້ອມທັງຂັບຂານພຣະນາມເພື່ອສັນລະເສີນ.

Verse 52

नमो देवाधिदेवाय ब्रह्मणे परमात्मने / हिर्ण्यमूर्तये तुभ्यं सहस्त्राक्षाय वेधसे

ນະໂມແດ່ພຣະເທວະເຫນືອພຣະເທວະທັງປວງ—ແດ່ພຣະພຣະຫມັນ ພຣະອາຕະມາສູງສຸດ. ນະໂມແດ່ພຣະອົງຜູ້ມີຮູບກາຍດັ່ງຄໍາ, ແດ່ພຣະອົງຜູ້ມີພັນຕາ, ແດ່ເວທະສະ ຜູ້ຈັດວາງແລະສ້າງສັນທຸກສິ່ງ.

Verse 53

नमो धात्रे विधात्रे च नमो वेदात्ममूर्तये / सांख्ययोगाधिगम्याय नमस्ते ज्ञानमूर्तये

ນະໂມແດ່ພຣະອົງຜູ້ຄ້ຳຈຸນ (ທາຕຣະ) ແລະຜູ້ຈັດວາງ (ວິທາຕຣະ); ນະໂມແດ່ພຣະອົງຜູ້ມີຮູບເປັນເວດ. ນະໂມແດ່ພຣະອົງຜູ້ຮູ້ໄດ້ດ້ວຍສາງຂະຍະແລະໂຢກະ; ນະໂມແດ່ພຣະອົງ ຜູ້ເປັນຮູບແຫ່ງປັນຍາອັນທິບ.

Verse 54

नमस्त्रिमूर्तये तुभ्यं स्त्रष्ट्रे सर्वार्थवेदिने / पुरुषाय पुराणाय योगिनां गुरवे नमः

ນະມະສະການແດ່ພຣະອົງຜູ້ມີຮູບສາມ (ຕຣິມູຣຕິ) ແດ່ຜູ້ສ້າງ ແລະຜູ້ຮູ້ຄວາມໝາຍກັບເປົ້າໝາຍທັງປວງ. ນະມະສະການແດ່ປຸຣຸສະບູຮານ ຜູ້ເກົ່າແກ່ ແລະຄູອາຈານຂອງໂຍຄີທັງຫຼາຍ.

Verse 55

ततः प्रसन्नो भगवान् विरिञ्चो विश्वभावनः / वरं वरय भद्रं ते वरदो ऽस्मीत्यभाषत

ແລ້ວພຣະວິຣິນຈະ (ພຣະພຣະຫມາ) ຜູ້ອຸ້ມຊູຈັກກະວານ ກໍເກີດຄວາມປິຕິ ແລະກ່າວວ່າ: “ຈົ່ງເລືອກພອນ; ຂໍໃຫ້ຄວາມມົງຄຸນແກ່ເຈົ້າ. ເຮົາເປັນຜູ້ປະທານພອນ.”

Verse 56

राजोवाच जपेयं देवदेवेश गायत्रीं वेदमातरम् / भूयो वर्षशतं साग्रं तावदायुर्भवेन्मम

ພຣະຣາຊາກ່າວວ່າ: “ໂອ ພຣະເຈົ້າແຫ່ງເທວະທັງປວງ, ຖ້າຂ້າພະເຈົ້າສວດຈະປະ (japa) ຄາຖາ ກາຍະຕຣີ—ແມ່ແຫ່ງເວດ—ແລ້ວ ອາຍຸຂອງຂ້າພະເຈົ້າຈະເພີ່ມເຖິງຮ້ອຍປີເຕັມ ແລະເກີນນັ້ນບໍ?”

Verse 57

बाढमित्याह विश्वात्मा समालोक्य नराधिपम् / स्पृष्ट्वा कराभ्यां सुप्रीतस्तत्रैवान्तरधीयत

“ດີແທ້” ພຣະວິສະວາຕະມາ—ອາຕະມາແຫ່ງສາກົນ—ກ່າວ ແລະເບິ່ງໄປຫາພຣະຣາຊາ. ພຣະອົງແຕະດ້ວຍມືທັງສອງດ້ວຍຄວາມປິຕິ ແລ້ວກໍອັນຕະຣະທານໄປໃນທີ່ນັ້ນເທົ່ານັ້ນ.

Verse 58

सो ऽपि लब्धवरः श्रीमान् जजापातिप्रसन्नधीः / शान्तस्त्रिषवणस्नायी कन्दमूलफलाशनः

ພຣະອົງນັ້ນດ້ວຍ—ໄດ້ຮັບພອນ ແລະມີສິຣີມົງຄຸນ—ໄດ້ປະຕິບັດຈະປະ (japa) ດ້ວຍຈິດທີ່ແຈ້ງໃສ ແລະປິຕິດ້ວຍພຣະເຈົ້າແຫ່ງສັດທັງປວງ. ພຣະອົງສະງົບ ອາບນ້ຳສາມເວລາຕໍ່ມື້ ແລະດຳລົງຊີວິດດ້ວຍຮາກ ຫົວ ແລະໝາກໄມ້.

Verse 59

तस्य पूर्णे वर्षशते भगवानुग्रदीधितिः / प्रादुरासीन्महायोगी भानोर्मण्डलमध्यतः

ເມື່ອຄົບຖ້ວນໜຶ່ງຮ້ອຍປີຂອງລາວ ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ ອຸກຣະດີທິຕິ ມະຫາໂຍຄີ ປາກົດອອກຈາກກາງມົນດົນພຣະອາທິດ।

Verse 60

तं दृष्ट्वा वेदविदुषं मण्डलस्थं सनातनम् / स्वयंभुवमनाद्यन्तं ब्रह्माणं विस्मयं गतः

ເມື່ອເຫັນພຣະພຣະຫມາ ຜູ້ເກີດດ້ວຍຕົນເອງ ຜູ້ຮູ້ວິທີແຫ່ງເວດ ປະທັບຢູ່ໃນມົນດົນອັນສັກສິດ ນິລັນດອນ ບໍ່ມີຕົ້ນບໍ່ມີປາຍ ລາວກໍຕົກຢູ່ໃນຄວາມພິສົດອັນໃຫຍ່.

Verse 61

तुष्टाव वैदिकैर्मन्त्रैः सावित्र्या च विशेषतः / क्षणादपश्यत् पुरुषं तमेव परमेश्वरम्

ລາວໄດ້ສັນລະເສີນພຣະອົງດ້ວຍມົນຕຣາແຫ່ງເວດ ໂດຍພິເສດດ້ວຍສາວິຕຣີ (ກາຍະຕຣີ) ແລະໃນພິບຕາ ລາວໄດ້ເຫັນພຸຣຸສະນັ້ນເອງ ເປັນພຣະປະຣະເມສະວະຣະ.

Verse 62

चतुर्मुखं जटामौलिमष्टहस्तं त्रिलोचनम् / चन्द्रावयवलक्षमाणं नरनारीतनुं हरम्

ລາວໄດ້ເຫັນຮະຣະ (ພຣະສິວະ): ສີ່ໜ້າ ມີຊົງຈະຕາມໍລິເປັນມົງກຸດ ແປດມື ສາມຕາ ມີເຄື່ອງໝາຍພຣະຈັນເປັນອາພອນ ແລະພຣະວິກາຍເປັນຊາຍ-ຍິງຮ່ວມກັນ (ອັດທະນາຣີສະວະຣະ).

Verse 63

भासयन्तं जगत् कृत्स्नं नीलकण्ठं स्वरश्मिभिः / रक्ताम्बरधरं रक्तं रक्तमाल्यानुलेपनम्

ຂ້ອຍໄດ້ເຫັນພຣະອົງຄໍສີນ້ຳເງິນ (ນີລະກັນຖະ) ສ່ອງສະຫວ່າງໂລກທັງປວງດ້ວຍລັງສີຂອງພຣະອົງ—ນຸ່ງຜ້າສີແດງ ສະຫວ່າງແດງ ປະດັບດ້ວຍພວງມາລາສີແດງ ແລະຄຣື່ອງທາສີແດງ.

Verse 64

तद्भावभावितो दृष्ट्वा सद्भावेन परेण हि / ननाम शिरसा रुद्रं सावित्र्यानेन चैव हि

ເມື່ອເຫັນພຣະອົງ ຜູ້ທີ່ທັດສະນະຖືກຊຶມຊາບໄປດ້ວຍພາວະເທວະນັ້ນ ຜູ້ນັ້ນດ້ວຍສັດທາບໍລິສຸດສູງສຸດ ໄດ້ກົດຫົວນົບນ້ອມຕໍ່ພຣະຣຸດຣະ ແລະກໍໄດ້ຖວາຍຄວາມເຄົາລົບດ້ວຍມົນສາວິຕຣີ (ກາຍະຕຣີ) ດ້ວຍເຊັ່ນກັນ।

Verse 65

नमस्ते नीलकण्ठाय भास्वते परमेष्ठिने / त्रयीमयाय रुद्राय कालरूपाय हेतवे

ນະມັດສະການແດ່ພຣະນີລະກັນຖະ ຜູ້ສ່ອງສະຫວ່າງ ແລະເປັນພຣະເຈົ້າສູງສຸດ; ນະມັດສະການແດ່ພຣະຣຸດຣະ ຜູ້ເປັນຮ່າງແຫ່ງໄຕຣີ (ວິທີສາມວິເທ) ແລະແດ່ຫຼັກເຫດອັນເປັນມູນ ຜູ້ຮັບຮູບເປັນກາລະ (ເວລາ).

Verse 66

तदा प्राह महादेवो राजानं प्रीतमानसः / इमानि मे रहस्यानि नामानि शृणु चानघ

ແລ້ວພຣະມະຫາເທວະ ດ້ວຍຈິດໃຈປິຕິຍິນດີ ໄດ້ກ່າວກັບພຣະຣາຊາວ່າ: “ໂອ ຜູ້ບໍ່ມີມົນທິນ, ຈົ່ງຟັງນາມລັບໆເຫຼົ່ານີ້ຂອງເຮົາ.”

Verse 67

सर्ववेदेषु गीतानि संसारशमनानि तु / नमस्कुरुष्व नृपते एभिर्मां सततं शुचिः

ໃນວິເທທັງປວງ ມີບົດສັນລະເສີນທີ່ຂັບຮ້ອງ ເພື່ອລະງັບພັນທະແຫ່ງສັງສານ. ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ພຣະຣາຊາ, ຈົ່ງດຳລົງຄວາມບໍລິສຸດ ແລະນົບນ້ອມຂ້າພະເຈົ້າຢ່າງສະເໝີ ດ້ວຍຄຳສັນລະເສີນເຫຼົ່ານີ້.

Verse 68

अध्यायं शतरुद्रीयं यजुषां सारमुद्धृतम् / जपस्वानन्यचेतस्को मय्यासक्तमना नृप

ໂອ ພຣະຣາຊາ, ຈົ່ງສວດຈະປະບົດ “ສະຕະຣຸດຣີຍະ” ອັນຖືກຍົກຂຶ້ນເປັນແກ່ນສານແຫ່ງຍະຊຸຣເວດ, ດ້ວຍໃຈບໍ່ວອກແວກ ແລະໃຫ້ຈິດຜູກພັນແນ່ນອນໃນເຮົາ.

Verse 69

ब्रह्मचारी मिताहारो भस्मनिष्ठः समाहितः / जपेदामरणाद् रुद्रं स याति परमं पदम्

ຜູ້ປະພຶດພຣະພົວພັນ (ພຣະພຣະຈາຣີ) ກິນອາຫານພອດປານກາງ ຍຶດຖືບັສມະ (ຂີ້ເຖົ່າສັກສິດ) ແລະມີໃຈສະຫງົບຮວບຮວມ—ຄວນສວດຊື່/ມັນຕຣາຂອງຣຸດຣະຈົນກວ່າຈະຕາຍ; ຜູ້ນັ້ນຈະເຖິງສະຖານະສູງສຸດ।

Verse 70

इत्युक्त्वा भगवान् रुद्रो भक्तानुग्रहकाम्यया / पुनः संवत्सरशतं राज्ञे ह्यायुरकल्पयत्

ເມື່ອພຣະຣຸດຣະ ພຣະຜູ້ມີພຣະພາກ ກ່າວດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ດ້ວຍພຣະປະສົງຈະໂປດປານແກ່ຜູ້ພັກດີ ພຣະອົງໄດ້ກຳນົດອາຍຸໃຫ້ພຣະຣາຊາອີກເທື່ອ ເປັນຮ້ອຍປີ।

Verse 71

दत्त्वास्मै तत् परं ज्ञानं वैराग्यं परमेश्वरः / क्षणादन्तर्दधे रुद्रस्तदद्भुतमिवाभवत्

ພຣະປະເມສະວະຣະ ຣຸດຣະ ໄດ້ປະທານປັນຍາອັນສູງສຸດ ແລະ ໄວຣາຄະຍະ (ຄວາມຄາຍຄວາມຍຶດຕິດ) ອັນສູງສຸດແກ່ເຂົາ; ແລ້ວໃນພິບຕາ ພຣະຣຸດຣະກໍອັນຕະຣະທານໄປ—ເຫດນັ້ນຊ່າງນ່າອັດສະຈັນຍິ່ງ।

Verse 72

राजापि तपसा रुद्रं जजापानन्यमानसः / भस्मच्छन्नस्त्रिषवणं स्नात्वा शान्तः समाहितः

ພຣະຣາຊາກໍເຊັ່ນກັນ ໄດ້ສວດຊື່ພຣະຣຸດຣະດ້ວຍຕະປະສະ (ຄວາມພາກເພັງ) ມີໃຈດຽວບໍ່ແບ່ງ. ທາບັສມະ (ຂີ້ເຖົ່າສັກສິດ) ແລະອາບນ້ຳໃນສາມຍາມຂອງວັນ (ຕຣິສະວະນະ) ຢູ່ດ້ວຍຄວາມສະຫງົບ ແລະສະມາທິໝັ້ນຄົງ।

Verse 73

जपतस्तस्य नृपतेः पूर्णे वर्षशते पुनः / योगप्रवृत्तिरभवत् कालात् कालात्मकं परम्

ເມື່ອພຣະຣາຊານັ້ນສວດຢູ່ ເມື່ອຄົບຮ້ອຍປີອີກເທື່ອ ກະແສໂຍຄະກໍເກີດຂຶ້ນໃນພຣະອົງອີກ—ໂດຍກາລະ (ເວລາ) ອັນເປັນພຣະສັດຈະສູງສຸດ ຜູ້ມີສະພາບເປັນເວລາເອງ।

Verse 74

विवेश तद् वेदसारं स्थानं वै परमेष्ठिनः / भानोः स मण्डलं शुभ्रं ततो यातो महेश्वरम्

ລາວໄດ້ເຂົ້າໄປສູ່ຖິ່ນພຳນັກທີ່ເປັນແກ່ນສານຂອງເວດທັງປວງ—ເປັນສະຖານສູງສຸດຂອງພຣະປະຣະເມດຖິນ (ພຣະພຣະຫມາ). ຕໍ່ມາລາວໄດ້ໄປຮອດມົນທົນພຣະອາທິດອັນສະຫວ່າງໄສ ແລະບໍລິສຸດ; ແລ້ວຈາກນັ້ນໄດ້ໄປຫາພຣະມະເຫສວຣ (ມະຫາເທວ)។

Verse 75

यः पठेच्छृणुयाद् वापि राज्ञश्चरितमुत्तमम् / सर्वपापविनिर्मुक्तो ब्रह्मलोके महीयते

ຜູ້ໃດກໍຕາມທີ່ອ່ານສະດຸດຫຼືແມ່ນແຕ່ຟັງ ປະຫວັດອັນປະເສີດແຫ່ງຈະຣິຍາຂອງພຣະຣາຊາ ຜູ້ນັ້ນຈະພົ້ນຈາກບາບທັງປວງ ແລະໄດ້ຮັບການສັນລະເສີນໃນໂລກຂອງພຣະພຣະຫມາ (ພຣະບຣະຫມາ)។