Adhyaya 25

Verse 1

इति श्रीब्रह्माण्डे महापुराणे वायुप्रोक्ते मध्यभागे तृतीय उपोद्धातपादेर्ऽजुनोपाख्याने चतुर्विंशतितमो ऽध्यायः // २४// वसिष्ठ उवाच ततस्त द्रक्तियोगेन स प्रीतात्मा जगत्पतिः / प्रत्यक्षमगमत्तस्य सर्वैः सह मरुद्गणैः

ດັ່ງນີ້ ໃນສຣີພຣະຫມານຑະ ມະຫາປຸຣານະ ພາກກາງທີ່ວາຍຸໄດ້ກ່າວ ໃນອຸໂປດທາດະປາດທີ 3 ໃນເລື່ອງອັຣຊຸນ ຈົບບົດທີ 24. ວະສິດຖະກ່າວວ່າ—ຕໍ່ມາ ໂດຍໂຍຄະແຫ່ງການໄດ້ເຫັນ ພຣະຈັກກະພັດແຫ່ງໂລກ (ພຣະສິວະ) ຜູ້ມີໃຈປິຕິ ໄດ້ປາກົດຕໍ່ໜ້າເຂົາ ພ້ອມດ້ວຍຫມູ່ມະຣຸດທັງປວງ

Verse 2

तं दृष्ट्वा देवदेवेशं त्रिनेत्रं चन्द्रशेखरम् / वृषेन्द्रवाहनं शंभुं भूतकोटिसमन्वितम्

ເມື່ອເຫັນພຣະເຈົ້າແຫ່ງເທວະທັງປວງ ຜູ້ມີສາມນັຍນ໌ ທອງຈັນເປັນມົງກຸດ ພຣະສັມພູຜູ້ຂີ່ງົວອັນປະເສີດ ມີຫມູ່ພູດນັບໂກຕິລ້ອມຮອບ

Verse 3

ससंभ्रमं समुत्थाय हर्षेणाकुललोचनः / प्रणाममकरोद्भक्त्या शर्वाय भुवि भार्गवः

ພາຣຄະວະຜູ້ມີດວງຕາສັ່ນໄຫວດ້ວຍປິຕິ ລຸກຂຶ້ນດ້ວຍຄວາມຮີບຮ້ອນ ແລ້ວກໍ່ກາບລົງກັບພື້ນດິນດ້ວຍສັດທາຕໍ່ພຣະສະຣະວະ

Verse 4

उत्थायोत्थाय देवेशं प्रणम्य शिरसासकृत् / कृताञ्जलिपुटो रामस्तुष्टाव च जगत्पतिम्

ຣາມະລຸກຂຶ້ນຊ້ຳໆ ແລ້ວນົບນ້ອມດ້ວຍສີສະຕໍ່ພຣະເຈົ້າແຫ່ງເທວະ ຈາກນັ້ນປະນົມມືສັນລະເສີນພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າແຫ່ງໂລກ

Verse 5

राम उवाच नमस्ते देवदेवेश नमस्ते परमेश्वर / नमस्ते जगतो नाथ नमस्ते त्रिपुरान्तक

ຣາມະກ່າວວ່າ: ນະມັດສະການແດ່ພຣະເຈົ້າແຫ່ງເທວະທັງປວງ; ນະມັດສະການແດ່ພຣະປະຣະເມສະວະ. ນະມັດສະການແດ່ພຣະນາຖແຫ່ງໂລກ; ນະມັດສະການແດ່ພຣະຕຣິປຸຣານຕະກະ

Verse 6

नमस्ते सकलाध्यक्ष नमस्ते भक्तवत्सल / नमस्ते सर्वभूतेश नमस्ते वृषभध्वज

ນະມັດສະການແດ່ພຣະຜູ້ເປັນປະທານເໜືອທຸກສິ່ງ; ນະມັດສະການແດ່ພຣະຜູ້ເມດຕາຕໍ່ຜູ້ພັກດີ. ນະມັດສະການແດ່ພຣະເຈົ້າແຫ່ງສັດທັງປວງ; ນະມັດສະການແດ່ພຣະຜູ້ມີທຸງເປັນຮູບງົວ

Verse 7

नमस्ते सकलाधीश नमस्ते करुणाकर / नमस्ते सकलावास नमस्ते नीललोहित

ຂໍນົບນ້ອມແດ່ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າແຫ່ງທຸກສິ່ງ; ຂໍນົບນ້ອມແດ່ພຣະຜູ້ເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມເມດຕາ. ຂໍນົບນ້ອມແດ່ພຣະຜູ້ເປັນທີ່ພັກພິງຂອງສັດທັງປວງ; ຂໍນົບນ້ອມແດ່ນີລໂລຫິຕ (ຄໍສີຟ້າ) ພຣະເຈົ້າ.

Verse 8

नमः सकलदेवारिगणनाशाय शूलिने / कपालिने नमस्तुभ्यं सर्वलोकैकपालिने

ຂໍນົບນ້ອມແດ່ຜູ້ຖືຕຣີສູນ ຜູ້ທຳລາຍຫມູ່ສັດຕູຂອງເທວະ. ຂໍນົບນ້ອມແດ່ຜູ້ຖືກະໂຫຼກ ຜູ້ພິທັກອົງດຽວແຫ່ງສັບພະໂລກ.

Verse 9

श्मशानवासिने नित्यं नमः कैलासवासिने / नमो ऽस्तु पाशिने तुभ्यं कालकूटविषाशिने

ຂໍນົບນ້ອມແດ່ຜູ້ພັກຢູ່ປ່າຊ້າເປັນນິດ; ຂໍນົບນ້ອມແດ່ຜູ້ພັກຢູ່ເຂົາໄກລາສ. ຂໍນົບນ້ອມແດ່ຜູ້ຖືບ່ວງບາດ; ຂໍນົບນ້ອມແດ່ຜູ້ເສວຍພິດກາລະກູຏະ.

Verse 10

विभवे ऽमरवन्द्याय प्रभवे ते स्वयंभुवे / नमो ऽखिलजगत्कर्मसाक्षिभूताय शंभवे

ຂໍນົບນ້ອມແດ່ພຣະຜູ້ມີອຳນາດຮຸ່ງເຮືອງ ຜູ້ຖືກເທວະທັງປວງບູຊາ; ແດ່ພຣະຜູ້ເປັນປະຖົມເຫດ ແລະເກີດຂຶ້ນດ້ວຍພຣະອົງເອງ. ຂໍນົບນ້ອມແດ່ພຣະສັມພູ ຜູ້ເປັນພະຍານແຫ່ງກຳທັງປວງໃນສັບພະຈັກກະວານ.

Verse 11

नमस्त्रिपथ गाफेनभासिगार्द्धन्दुमौलिने / महाभोगीन्द्रहाराय शिवाय परमात्मने

ຂໍນົບນ້ອມແດ່ຜູ້ມີຈັນທຣ໌ເສີຍເປັນມົງກຸດ ສ່ອງສະຫວ່າງດ້ວຍຟອງແຫ່ງຕຣີປະຖະຄາ (ຄົງຄາ). ຂໍນົບນ້ອມແດ່ພຣະສິວະ ພຣະປະຣະມາດມັນ ຜູ້ປະດັບສາຍຄໍມະຫາພະໂພກີນທຣະ (ນາກໃຫຍ່).

Verse 12

भस्मसंच्छन्नदेहाय नमोर्ऽकाग्नीन्दुचक्षुषे / कपर्दिने नमस्तुभ्यमन्धकासुरमर्द्दिने

ຂໍນົບນ້ອມແດ່ພຣະອົງຜູ້ມີກາຍຖືກປົກຄຸມດ້ວຍຂີ້ເຖົ່າສັກສິດ ຜູ້ມີດວງຕາເປັນຕາເວັນ ໄຟ ແລະດວງຈັນ. ຂໍນົບນ້ອມແດ່ຜູ້ມັດຜົມ ຜູ້ປາບອັນທະກະອະສູຣາ.

Verse 13

त्रिपुरध्वंसिने दक्षयज्ञविध्वंसिने नमः / गिरिजाकुचकाश्मीरविरञ्जितमहोरसे

ຂໍນົບນ້ອມແດ່ຜູ້ທຳລາຍຕຣິປຸຣະ ແລະຜູ້ທຳລາຍພິທີຍັດຂອງທັກຊະ. ຂໍນົບນ້ອມແດ່ຜູ້ມີອົກອັນກວ້າງໃຫຍ່ ທີ່ຖືກປະດັບດ້ວຍກຸມກຸມະຈາກອົກຂອງກິຣິຈາ.

Verse 14

महादेवाय मह ते नमस्ते कृत्तिवाससे / योगिध्येयस्वरूपाय शिवायाचिन्त्यतेजसे

ຂໍນົບນ້ອມແດ່ມະຫາເທວະ ຜູ້ນຸ່ງຫົ່ມຫນັງ (ກຣິຕຕິວາສະ). ຂໍນົບນ້ອມແດ່ພຣະສິວະ ຜູ້ເປັນຮູບທີ່ໂຍຄີພິຈາລະນາ ແລະມີຣັດສະມີທີ່ຄິດບໍ່ເຖິງ.

Verse 15

स्वभक्तहृदयांभोजकर्णिकामध्यवर्त्तिने / सकलागमसिद्धान्तसाररूपाय ते नमः

ຂໍນົບນ້ອມແດ່ຜູ້ສະຖິດຢູ່ກາງເກສອນດອກບົວໃນດວງໃຈຂອງຜູ້ພັກຕະ. ຂໍນົບນ້ອມແດ່ຜູ້ເປັນແກ່ນສານແຫ່ງອາຄະມະ ແລະສິດທານຕະທັງປວງ.

Verse 16

नमो निखिलयोगेन्द्रबोधनायामृतात्मने / शङ्करायाखिलव्याप्तमहिम्ने परमात्मने

ຂໍນົບນ້ອມແດ່ຜູ້ໃຫ້ການຮູ້ແຈ້ງແກ່ໂຍເຄນທຣະທັງປວງ ຜູ້ມີອາດມັນເປັນອະມຣິຕະ. ຂໍນົບນ້ອມແດ່ພຣະສັງກະຣະ ຜູ້ມີມະຫິມາແຜ່ຊ່ານທົ່ວທຸກສິ່ງ ຜູ້ເປັນປະຣະມາດມັນ.

Verse 17

नमः शर्वाय शान्ताय ब्रह्मणे विश्वरुपिणे / आदिमध्यान्तहीनाय नित्यायाव्यक्तमूर्त्तये

ຂໍນົບນ້ອມແດ່ ສາຣະວະຜູ້ສະງົບ ແດ່ ພຣະພຣະມັນຜູ້ມີຮູບເປັນສາກົນ; ຜູ້ບໍ່ມີຕົ້ນ‑ກາງ‑ປາຍ ເປັນນິດ ແລະມີມູຣຕິອັນບໍ່ປະກົດ

Verse 18

व्यक्ताव्यक्तस्वरूपाय स्थूलसूक्ष्मात्मने नमः / नमो वेदान्तवेद्याय विश्वविज्ञानरूपिणे

ຂໍນົບນ້ອມແດ່ຜູ້ມີສະພາວະທັງປະກົດແລະບໍ່ປະກົດ ເປັນອາດມັນທັງຫຍາບແລະລະອຽດ; ນົບນ້ອມແດ່ຜູ້ຮູ້ໄດ້ດ້ວຍເວທານຕະ ຜູ້ເປັນຮູບແຫ່ງປັນຍາສາກົນ

Verse 19

नमः सुरासुरश्रेणिमौलिपुष्पार्चिताङ्घ्रये / श्रीकण्ठाय जगद्धात्रे लोककर्त्रे नमोनमः

ຂໍນົບນ້ອມຊ້ຳໆແດ່ ສຣີກັນຖະ ຜູ້ມີພຣະບາດຖືກບູຊາດ້ວຍດອກໄມ້ຈາກມົງກຸດຂອງເທວະແລະອະສູຣ; ຜູ້ຄ້ຳຈຸນຈັກກະວານ ແລະຜູ້ສ້າງໂລກ

Verse 20

रजोगुणात्मने तुभ्यं विश्वसृष्टिविधायिने / हिरण्यगर्भरूपाय हराय जगदादये

ຂໍນົບນ້ອມແດ່ພຣະອົງຜູ້ມີຣະໂຈຄຸນເປັນແກ່ນ ຜູ້ວາງລະບຽບແຫ່ງການສ້າງສັນສາກົນ; ແດ່ ຫະຣະ ປະຖົມແຫ່ງໂລກ ຜູ້ມີຮູບເປັນຫິຣັນຍະຄັນພະ

Verse 21

नमो विश्वात्मने लोकस्थितिव्या पारकारिणे / सत्त्वविज्ञानरुपाय पराय प्रत्यगात्मने

ຂໍນົບນ້ອມແດ່ ວິສະວາຕະມັນ ຜູ້ປະກອບກິດແຫ່ງການທຳນຸບຳລຸງສະພາບຂອງໂລກ; ແດ່ຜູ້ເປັນຮູບແຫ່ງປັນຍາສັດຕະວະ ຜູ້ສູງສຸດ ແລະອາດມັນພາຍໃນ (ປຣັດຍັກ)

Verse 22

तमोगुणविकाराय जगत्संहारकारिणे / क्ल्पान्ते रुद्ररूपाय परापर विदे नमः

ຂໍນົບນ້ອມແດ່ພຣະຜູ້ຮູ້ທັງປະຣາ-ອະປະຣາ ຜູ້ເປັນການແປປ່ຽນແຫ່ງຕະໂມຄຸນ ຜູ້ທຳລາຍໂລກ ແລະຜູ້ປາກົດເປັນຣຸດຣະໃນທ້າຍກັລປະ

Verse 23

अविकाराय नित्याय नमः सदसदात्मने / बुद्धिबुद्धिप्रबोधाय बुद्धीन्द्रियविकारिणे

ຂໍນົບນ້ອມແດ່ພຣະຜູ້ບໍ່ແປປ່ຽນ ແລະນິລັນດອນ ຜູ້ເປັນອາດຕະມັນທັງມີແລະບໍ່ມີ; ຜູ້ປຸກປັນຍາ ແລະຜູ້ຄຸ້ມຄອງການແປປ່ຽນຂອງພຸດທິແລະອິນທຣີ

Verse 24

वस्वादित्यमरुद्भिश्च साध्यरुद्राश्विभेदतः / यन्मायाभिन्नमतयो देवास्तस्मै नमोनमः

ວະສຸ, ອາທິຕະຍະ, ມະຣຸດ, ສາທະຍະ, ຣຸດຣະ ແລະ ອັດສະວິນ—ເທວະທີ່ຖືກແບ່ງເປັນຫຼາຍປະເພດນີ້ ລ້ວນມີຄວາມເຫັນແຕກຕ່າງເນື່ອງຈາກມາຍາຂອງພຣະອົງ; ຂໍນົບນ້ອມພຣະອົງຊ້ຳໆ

Verse 25

अविकारमजं नित्यं सूक्ष्मरूपमनौपमम् / तव यत्तन्न जानन्ति योगिनो ऽपि सदामलाः

ສະພາບຂອງພຣະອົງນັ້ນ ບໍ່ແປປ່ຽນ ບໍ່ເກີດ ນິລັນດອນ ລະອຽດລຶກຊຶ້ງ ແລະບໍ່ມີສິ່ງໃດເທົ່າທຽມ; ແມ່ນແຕ່ໂຢຄີຜູ້ບໍລິສຸດຕະຫຼອດກໍບໍ່ຮູ້

Verse 26

त्वामविज्ञाय दुर्ज्ञेयं सम्यग्ब्रह्मादयो ऽपि हि / संसरन्ति भवे नूनं न तत्कर्मात्मकाश्चिरम्

ໂອ ພຣະຜູ້ຍາກຈະຮູ້ແຈ້ງ! ເມື່ອບໍ່ຮູ້ພຣະອົງໃຫ້ຖືກຕ້ອງ ແມ່ນແຕ່ພຣະພຣົມາ ແລະອື່ນໆ ກໍຈະເວັນວ່າຍໃນສັງສານແນ່ນອນ; ເນື່ອງຈາກເປັນໄປຕາມກຳ ຈຶ່ງບໍ່ຢູ່ຍືນຍາວ

Verse 27

यावन्नोपैति चरणौ तवाज्ञानविघातिनः / तावद्भ्रमति संसारे पण्डितो ऽचेतनो ऽपि वा

ຕາບໃດຍັງບໍ່ເຂົ້າເຖິງພຣະບາດຄູ່ຂອງພຣະອົງຜູ້ທຳລາຍອະວິຊາ ຕາບນັ້ນຍັງພາກພຽນຫຼົງວຽນໃນສັງສາຣ ຈະເປັນບັນດິດຫຼືຜູ້ບໍ່ຮູ້ກໍຕາມ

Verse 28

स एव दक्षः स कृती स मुनिः स च पण्डितः / भवतश्चरणांभोजे येन बुद्धिः स्थिरीकृता

ຜູ້ໃດທີ່ເຮັດໃຫ້ປັນຍາຂອງຕົນມັ່ນຄົງຢູ່ໃນດອກບົວແຫ່ງພຣະບາດຂອງພຣະອົງ ຜູ້ນັ້ນແມ່ນຜູ້ຊ່ຽວຊານ ຜູ້ສຳເລັດ ມຸນີ ແລະບັນດິດແທ້

Verse 29

सुसूक्ष्मत्वेन गहनः सद्भावस्ते त्रयीमयः / विदुषामपि मूढेन स मया ज्ञायते कथम्

ສະພາວະແທ້ຂອງພຣະອົງອັນເປັນໄຕຣເວດາ ລຶກຊຶ້ງເນື່ອງຈາກລະອຽດຍິ່ງ; ແມ່ນແຕ່ນັກປັນຍາກໍຍາກຈະຮູ້—ແລ້ວຂ້າຜູ້ໂງ່ຈະຮູ້ໄດ້ແນວໃດ

Verse 30

अशब्दगोजरत्वेन महिम्नस्तव सांप्रतम् / स्तोतुमप्यनलं सम्यक्त्वा महं जडधीर्यतः

ພຣະມະຫິມາຂອງພຣະອົງຢູ່ນອກຂອບເຂດຂອງຄຳເວົ້າ; ດັ່ງນັ້ນຂ້າຜູ້ປັນຍາທຶບຈຶ່ງບໍ່ອາດສັນລະເສີນໄດ້ຢ່າງຖືກຕ້ອງ

Verse 31

तस्मादज्ञानतो वापि मया भक्त्यैव संस्तुतः / प्रीतश्च भव देवेश ननु त्वं भक्तवत्सलः

ດັ່ງນັ້ນ ແມ່ນແຕ່ເນື່ອງຈາກຄວາມບໍ່ຮູ້ ຂ້າກໍສັນລະເສີນພຣະອົງດ້ວຍພັກຕິເທົ່ານັ້ນ; ໂອ ເທເວດາເອດສາ ຂໍໃຫ້ພຣະອົງພໍພຣະໄທ—ເພາະພຣະອົງເປັນຜູ້ເມດຕາຕໍ່ຜູ້ພັກດີ

Verse 32

वसिष्ठ उवाच इति स्तुतस्तदा तेन भक्त्या रामेण शङ्करः / मेघगंभीरया वाचा तमुवाच हसन्निव

ວະສິດຖະກ່າວວ່າ—ເມື່ອຣາມາສັນລະເສີນດ້ວຍພັກຕິ ພຣະສັງກະຣະຈຶ່ງກ່າວກັບເຂົາດ້ວຍສຽງລຶກດັ່ງເມກ ຮາວກັບຍິ້ມ

Verse 33

भगवानुवाच रामाहं सुप्रसन्नो ऽस्मि शोर्ंयशालितया तव / तपसा मयि भक्त्या च स्तोत्रेण च विशेषतः

ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຕັດວ່າ—ໂອ ຣາມາ, ເຮົາພໍໃຈຢ່າງຍິ່ງເນື່ອງຈາກຄວາມກ້າຫານ, ຕະປະ, ພັກຕິຕໍ່ເຮົາ ແລະໂດຍພິເສດບົດສັນລະເສີນນີ້

Verse 34

वरं वरय तस्मात्त्वं यद्यदिच्छसि चेतसा / तुभ्यं तत्तदशेषेण दास्याम्यहमशेषतः

ດັ່ງນັ້ນ ຈົ່ງຂໍພອນຕາມທີ່ໃຈເຈົ້າປາຖະໜາ; ເຮົາຈະປະທານໃຫ້ເຈົ້າຢ່າງຄົບຖ້ວນທຸກປະການ

Verse 35

वसिष्ठ उवाच इत्युक्तो देवदेवेन तं प्रणम्य भृगूद्वहः / कृताञ्जलिपुटो भूत्वा राजन्निदमुवाच ह

ວະສິດຖະກ່າວວ່າ—ເມື່ອເທວະເໜືອເທວະຕັດດັ່ງນີ້ ຜູ້ປະເສີດໃນວົງພຣຶກຸ ກໍໄດ້ກາບນົບ ແລະປະນົມມື ໂອ ພຣະຣາຊາ ແລ້ວກ່າວດັ່ງນີ້

Verse 36

यदि देव प्रसन्नस्त्वं वारर्हे ऽस्मि च यद्यहम् / भवतस्तदभीप्सामि हेतुमस्त्राण्यशेषतः

ຂ້າແຕ່ເທວະ, ຖ້າພຣະອົງພໍໃຈ ແລະຂ້າພະເຈົ້າສົມຄວນແກ່ພອນ, ຂ້າພະເຈົ້າຂໍອາວຸດທິບທັງປວງຈາກພຣະອົງ ພ້ອມເຫດແລະເຄັດລັບໂດຍຄົບຖ້ວນ

Verse 37

अस्त्रे शस्त्रे च शास्त्रे च न मत्तो ऽभ्यधिको भवेत् / लोकेषु मांरणेजेता न भवेत्त्वत्प्रसादतः

ໃນອັດສະຕຣາ ຊັດສະຕຣາ ແລະ ຊາສະຕຣາ ຂໍຢ່າໃຫ້ຜູ້ໃດເກີນຂ້າ; ແລະໂດຍພຣະປະສາດຂອງທ່ານ ຂໍຢ່າໃຫ້ຜູ້ໃດເປັນຜູ້ຊະນະຄວາມຕາຍໃນໂລກທັງຫຼາຍ

Verse 38

वसिष्ठ उवाच तथेत्युक्त्वा ततः शंभुरस्त्रशस्त्राण्यशेषतः / ददौ रामाय सुप्रीतः समन्त्राणि क्रमान्नृप

ວະສິດຖະກ່າວວ່າ “ດັ່ງນັ້ນແຫຼະ” ແລ້ວຊັມພູຜູ້ປິຕິຍິນດີ ໄດ້ປະທານອັດສະຕຣາ ແລະ ຊັດສະຕຣາທັງປວງ ພ້ອມມົນຕຣາ ໃຫ້ແກ່ຣາມາຕາມລຳດັບ ໂອ ພະຣາຊາ

Verse 39

सप्रयोगं ससंहारमस्त्रग्रामं चतुर्विधम् / प्रसादाभिमुखो रामं ग्राहयामास शङ्करः

ພ້ອມວິທີໃຊ້ ແລະ ວິທີຖອນຄືນ ອັດສະຕຣາເປັນກຸ່ມສີ່ປະເພດນັ້ນ ພຣະສັງກະຣະຜູ້ເປັນປະສາດ ໄດ້ໃຫ້ຣາມາຮັບໄວ້

Verse 40

असंगवेगं शुभ्राश्वं सुध्वजं च रथोत्तमम् / इषुधी चाक्षयशरौ ददौ रामाय शङ्करः

ພຣະສັງກະຣະໄດ້ປະທານແກ່ຣາມາ ມ້າຂາວທີ່ໄວບໍ່ມີອຸປະສັກ ລົດຮົບອັນຍອດພ້ອມທຸງງາມ ແລະ ກະບອກເກັບລູກສອນທີ່ມີລູກສອນບໍ່ໝົດ

Verse 41

अभेद्यमजरं दिव्यं दृढज्यं विजयं धनुः / सर्वशस्त्रसहं चित्रं कवचं च महाधनम्

ຄັນທະນູ ‘ວິຊະຍະ’ ທີ່ບໍ່ອາດທຳລາຍ ບໍ່ເສື່ອມຊາ ເປັນທິບ ແລະມີສາຍທະນູແນ່ນໜາ; ພ້ອມກັບເກາະອັນວິຈິດທີ່ທົນຕໍ່ອາວຸດທັງປວງ ມີຄ່າມະຫາສານ

Verse 42

अजेयत्वं च युद्धेषु शौर्यं चाप्रतिमं भुवि / स्वेच्छया धारणे शाक्तिं प्राणानां च नराधिप

ໂອ ນະຣາທິປະ! ພຣະອົງໄດ້ປະທານໃຫ້ທ່ານຄວາມບໍ່ພ່າຍໃນສົງຄາມ, ຄວາມກ້າຫານອັນຫາທຽບບໍ່ໄດ້ໃນໂລກ, ແລະພະລັງຮັກສາປຣານາຕາມໃຈປາດຖະນາຂອງຕົນ।

Verse 43

ख्यातिं च बीजमेत्रेण तन्नाम्ना सर्वलौकिकीम् / तपः प्रभावं च महत्प्रददौ भार्गवाय सः

ດ້ວຍເພີງແຕ່ເມັດແຫ່ງນາມນັ້ນ ພຣະອົງໄດ້ປະທານຊື່ສຽງໃນທຸກໂລກ ແລະມອບອານຸພາບແຫ່ງຕະປະອັນຍິ່ງໃຫຍ່ແກ່ພາຣຄະວະ

Verse 44

भक्ति चात्मनि रामाय दत्त्वा राजन्यथोचिताम् / सहितः सकलैर्भूतैश्चामरैश्चन्द्रशेखरः

ຈັນທຣະເສຂະຣະໄດ້ປະທານພັກຕິອັນສົມຄວນແກ່ກະສັດໃຫ້ແກ່ພຣະຣາມຕໍ່ພຣະອົງ ແລະປະທັບຢູ່ພ້ອມດ້ວຍໝູ່ພູຕະທັງປວງ ແລະຜູ້ຖືຈາມະຣະ

Verse 45

तेनैव वपुषा शंभुः क्षिप्रमन्तरधाद्धरः / कृतकृत्यस्ततो रामो लब्ध्वा सर्वमभीप्सितम्

ດ້ວຍພຣະວະພຸອັນດຽວນັ້ນ ສັມພຸຜູ້ຄ້ຳຈຸນແຜ່ນດິນໄດ້ອັນຕະທານໄປໂດຍໄວ; ແລ້ວພຣະຣາມໄດ້ຮັບທຸກສິ່ງທີ່ປາດຖະນາ ແລະເປັນຜູ້ສຳເລັດກິດ

Verse 46

अदृश्यतां गते शर्वे महोदरमुवाच ह / महोदर मदर्थे त्वमिदं सर्वमशेषतः

ເມື່ອສະຣະວະອັນຕະທານໄປແລ້ວ (ພຣະຣາມ) ໄດ້ກ່າວກັບມະໂຫດະຣະວ່າ “ໂອ ມະໂຫດະຣະ! ເພື່ອເຮົາ ທ່ານຈົ່ງເຮັດສິ່ງນີ້ທັງໝົດໃຫ້ຄົບຖ້ວນບໍ່ໃຫ້ເຫຼືອ”

Verse 47

रथचापादिकं तावत्परिरक्षितुमर्हसि / यदा कृत्यं ममैतेन तदानीं त्वं मया स्मृतः / रथचापादिकं सर्वं प्रहिणु त्वं मदन्तिकम्

ບັດນີ້ ທ່ານຈົ່ງຮັກສາລົດຮົບ, ຄັນທະນູ ແລະອຸປະກອນອື່ນໆໄວ້ກ່ອນ. ເມື່ອໃດຂ້ອຍມີກິດຕ້ອງໃຊ້ມັນ ຂ້ອຍຈະລະລຶກເຖິງທ່ານ; ເມື່ອນັ້ນ ຈົ່ງສົ່ງລົດຮົບແລະຄັນທະນູທັງໝົດມາຫາຂ້ອຍ.

Verse 48

वसिष्ठ उवाच तथेत्युक्त्वा गते तस्मिन्भृगुवर्यो महोदरे / कृतकृत्यो गुरुजनं द्रष्टुं गन्तुमियेष सः

ວະສິດຖະກ່າວວ່າ “ດັ່ງນັ້ນເຖີດ.” ເມື່ອເຂົາໄດ້ໄປແລ້ວ ທີ່ມະໂຫດະ ຤ິສີຜູ້ປະເສີດແຫ່ງວົງສ໌ພຣິກຸ ໄດ້ສຳເລັດກິດທີ່ຄວນເຮັດ ແລ້ວປາຖະນາຈະໄປພົບພາບບັນດາຄູອາຈານຜູ້ໃຫຍ່.

Verse 49

गच्छन्नथ तदासौ तु हिमाद्रिवनगह्वरे / विवेश कन्दरं रामो भाविकर्मप्रचोदितः

ເມື່ອເດີນທາງຕໍ່ໄປ ຣາມະໄດ້ເຂົ້າສູ່ຫວ່າງຫຸບປ່າໃນພູຫິມາດຣີ ແລະດ້ວຍແຮງຜັກດັນແຫ່ງກຳທີ່ຈະບັງເກີດ ຈຶ່ງເຂົ້າໄປໃນຖ້ຳໜຶ່ງ.

Verse 50

स तत्र ददृशे बालं धृतप्राणमनुद्रुतम् / व्याघ्रेण विप्रतनयं रुदन्तं भीतभीतवत्

ທີ່ນັ້ນ ລາວເຫັນເດັກນ້ອຍຄົນໜຶ່ງ—ກັ້ນລົມຫາຍໃຈ ໜີບໍ່ພົ້ນ—ເປັນລູກພຣາຫມັນທີ່ຮ້ອງໄຫ້ ດ້ວຍຄວາມຢ້ານກົວຢ່າງຫນັກ ເນື່ອງຈາກເສືອ.

Verse 51

दृष्ट्वानुकंपहृदयस्तत्परित्राणकातरः / तिष्ठतिष्ठेति तं व्याघ्रं वदन्नुच्चैरथान्वयात्

ເມື່ອເຫັນແລ້ວ ໃຈຂອງລາວເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມເມດຕາ; ດ້ວຍຄວາມຮ້ອນໃຈຈະຊ່ວຍຊີວິດ ລາວຈຶ່ງວິ່ງເຂົ້າຫາເສືອ ພ້ອມຮ້ອງດັງໆວ່າ “ຢຸດ! ຢຸດ!”

Verse 52

तमनुद्रुत्य वेगेन चिरादिव भृगूद्वहः / आससाद वने घोरं शार्दूलमतिभीषणम्

ທ່ານຜູ້ສູງສຸດໃນວົງສ໌ພຣຶກຸ ໄດ້ໄລ່ຕາມດ້ວຍຄວາມໄວ ປານດັ່ງຜ່ານໄປດົນນານ ແລ້ວພົບເສືອອັນນ່າສະພຶງຢ່າງຍິ່ງໃນປ່າ।

Verse 53

व्याघ्रेणानुद्रुतः सो ऽपि पलायन्वनगह्वरे / निपपात द्विजसुतस्त्रस्तः प्राणभयातुरः

ເມື່ອຖືກເສືອໄລ່ຕາມ ບຸດພຣາຫມັນນັ້ນກໍຫນີເຂົ້າໄປໃນຫຸບເຂົາປ່າ ດ້ວຍຄວາມຢ້ານຕາຍຈຶ່ງລົ້ມລົງ

Verse 54

रामो ऽपि क्रोधरक्ताक्षो विप्रपुत्रपरीप्सया / तृणमूलं समादाय कुशास्त्रेणाभ्यमन्त्रयत्

ເພື່ອປົກປ້ອງບຸດພຣາຫມັນ ພຣະຣາມຜູ້ມີດວງຕາແດງດ້ວຍໂທສະ ໄດ້ຢືນຮາກຫຍ້າ ແລ້ວສວດມົນຕຣາແຫ່ງກຸສາສຕຣາກຳກັບ

Verse 55

तावत्तरक्षुर्बलवानाद्रवत्पतितं द्विजम् / दृष्ट्वा ननादसुभृशं रोदसी कम्पयन्निव

ໃນຂະນະນັ້ນ ຫມີຜູ້ແຂງແຮງເຫັນດວິຊະທີ່ລົ້ມຢູ່ ກໍວິ່ງເຂົ້າມາ ແລະຮ້ອງຄຳຮາມດັງສະໜັ່ນ ປານຈະເຮັດໃຫ້ຟ້າດິນສັ່ນ

Verse 56

दग्ध्वा त्वस्त्राग्निना व्याघ्रं प्रहरन्तं नखाङ्कुरैः / अकृतव्रणमेवाशु मोक्षयामास तं द्विजम्

ເຂົາໄດ້ເຜົາເສືອທີ່ກຳລັງຕະປົບດ້ວຍເລັບ ດ້ວຍໄຟແຫ່ງອັສຕຣາ ແລ້ວປົດປ່ອຍດວິຊະນັ້ນທັນທີ ໂດຍບໍ່ໃຫ້ເກີດບາດແຜເລີຍ

Verse 57

सो ऽपि ब्रह्माग्निनिर्दग्धदेहः पाप्मा नभस्तले / गान्धर्वं वपुरास्थाय राममाहेति सादरम्

ເຂົາຜູ້ມີບາບນັ້ນ ຖືກໄຟພຣະພຣະຫມາເຜົາກາຍ ຢູ່ເທິງນະພາ ແປງເປັນຮູບຄັນທັຣວະ ແລ້ວກ່າວກັບພຣະຣາມດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ।

Verse 58

विप्रशापेन भोपूर्वमहं प्राप्तस्तरक्षुताम् / गच्छामि मोचितः शापात्त्वयाहमधुना दिवम्

ໂອ ທ່ານຜູ້ປະເສີດ! ກ່ອນນີ້ເນື່ອງຈາກຄຳສາບຂອງພຣາຫມັນ ຂ້ອຍໄດ້ຕົກເປັນຍັກ; ບັດນີ້ທ່ານໄດ້ປົດສາບໃຫ້ ຂ້ອຍຈະໄປສູ່ສະຫວັນ।

Verse 59

इत्युक्त्वा तु गते तस्मिन्रामो वेगेन विस्मितः / पतितं द्विजपुत्रं तं कृपया व्यवपद्यत

ເມື່ອເຂົາເວົ້າດັ່ງນັ້ນແລ້ວຈາກໄປ ພຣະຣາມກໍປະຫລາດໃຈ ແລະຮີບໄປດ້ວຍຄວາມເມດຕາ ຫາບຸດພຣາຫມັນທີ່ລົ້ມຢູ່ນັ້ນ।

Verse 60

माभैरेवं वदन्वाणीमारादेव द्विजात्मजम् / परमृशत्तदङ्गानि शनैरुज्जीवयन्नृप

ພຣະຣາມຜູ້ເປັນກະສັດ ກ່າວວ່າ “ຢ່າຢ້ານ” ແລ້ວຢູ່ໃກ້ໆ ລູບສຳຜັດອວຍວະຂອງບຸດພຣາຫມັນນັ້ນ ແລະຄ່ອຍໆຊຸບຊີວິດໃຫ້ຟື້ນຄືນ।

Verse 61

रामेणोत्थापितश्चैवं स तदोन्मील्य लोचने / विलोकयन्ददर्शाग्रे भृगुश्रेष्ठमवस्थितम्

ເມື່ອພຣະຣາມຊ່ວຍຍົກໃຫ້ລຸກ ເຂົາກໍເປີດຕາ ແລະມອງໄປມາ ກໍເຫັນພຣະ຤ິສີພຶກຸຜູ້ປະເສີດຢືນຢູ່ຂ້າງໜ້າ।

Verse 62

भस्मीकृतं च शार्दूलं दृष्टवा विस्मयमागतः / गतभीराह कस्त्वं भोः कथं वेह समागतः

ເມື່ອເຫັນເສືອທີ່ຖືກເຜົາຈົນເປັນຂີ້ເຖົ່າ ລາວກໍຕົກໃຈປະຫລາດ. ເມື່ອຄວາມຢ້ານຫາຍໄປ ຈຶ່ງກ່າວວ່າ “ໂອ ທ່ານຜູ້ປະເສີດ, ທ່ານແມ່ນໃຜ ແລະມາທີ່ນີ້ໄດ້ແນວໃດ?”

Verse 63

केन वायं निहन्तुं मामुद्यतो भस्मसात्कृतः / तरक्षुर्भीषणाकारः साक्षान्मृत्युरिवापरः

ໃຜກັນທີ່ເຮັດໃຫ້ຜູ້ນີ້—ຜູ້ຈະຂ້າຂ້ອຍ—ກາຍເປັນຂີ້ເຖົ່າ? ຕະຣັກຊຸຜູ້ມີຮູບຮ່າງນ່າຢ້ານນີ້ ດັ່ງຄວາມຕາຍອີກອົງໜຶ່ງທີ່ປາກົດຕໍ່ໜ້າ.

Verse 64

भयसंमूढमनमो ममाद्यापि महामते / हते ऽपि तस्मिन्नखिला भान्ति वै तन्मया दिशः

ໂອ ທ່ານຜູ້ມີປັນຍາຍິ່ງ, ໃຈຂ້ອຍຍັງສັບສົນດ້ວຍຄວາມຢ້ານ. ແມ່ນແຕ່ເຂົາຖືກຂ້າແລ້ວ ທຸກທິດກໍຍັງຄ້າຍວ່າເຕັມໄປດ້ວຍເຂົາ.

Verse 65

त्वामेव मन्ये सकलं पिता माता सुत्दृद्गुरू / परमापदमापन्नं त्वं मां समुपजीवयन्

ຂ້ອຍເຫັນທ່ານເປັນທຸກສິ່ງ—ພໍ່ ແມ່ ລູກ ແລະຄູຜູ້ໝັ້ນຄົງ. ເມື່ອຂ້ອຍຕົກໃນພິບັດອັນໃຫຍ່ ທ່ານແມ່ນຜູ້ຄ້ຳຈຸນຊີວິດຂ້ອຍ.

Verse 66

आसीन्मुनिवरः कश्चिच्छान्तो नाम महातपाः / पुत्रस्तस्यास्मि तीर्थार्थी शालग्राममयासिषम्

ເຄີຍມີລະສີຜູ້ບຳເພັນຕະປະຢ່າງຍິ່ງ ຊື່ “ຊານຕະ”. ຂ້ອຍແມ່ນລູກຂອງທ່ານ ເປັນຜູ້ແສວງຫາການໄປຕີຣຖະ ແລະຂ້ອຍມີດາບທີ່ເຮັດຈາກຫີນຊາລະກຣາມ.

Verse 67

तस्मात्संप्रस्थितश्शैलं दिदृक्षुर्गन्धमादनम् / नानामुनिगणैर्जुष्टं पुण्यं बदरिकाश्रमम्

ດັ່ງນັ້ນ ຂ້າພະເຈົ້າຈຶ່ງອອກເດີນທາງເພື່ອປາດຖະໜາຈະເຫັນພູກັນທະມາດະນະ ແລະມຸ່ງໄປຫາບະດະຣິກາອາສຣົມອັນສັກສິດ ທີ່ມີຫມູ່ລິສີຫຼາຍພຳນັກ

Verse 68

गन्तुकामो ऽपहायाहं पन्थानं तु हिमाचले / प्रविशन्गहनं रम्यं प्रदेशालोकनाकुलम्

ດ້ວຍຄວາມປາດຖະໜາຈະໄປຫາຫິມາຈະລະ ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ລະທິ້ງເສັ້ນທາງ ແລະເຂົ້າໄປໃນຖິ່ນທີ່ທຶບໜາແລະງາມ; ເຫັນທິວທັດຮອບດ້ານແລ້ວໃຈກໍວຸ້ນວາຍ

Verse 69

दिशंप्राचीं समुद्दिश्य क्रोशमात्रमयासिषम् / ततो दिष्टवशेनाहं प्राद्रवं भयपीडितः

ຂ້າພະເຈົ້າຫັນໄປທາງທິດຕາເວັນອອກ ເດີນໄດ້ພຽງໜຶ່ງໂກຣະສະເທົ່ານັ້ນ; ແລ້ວດ້ວຍອຳນາດແຫ່ງຊະຕາ ຖືກຄວາມຢ້ານກົວບີບຄັ້ນ ຂ້າພະເຈົ້າຈຶ່ງວິ່ງໜີ

Verse 70

पतितश्च त्वया भूयोभूमेरुत्थापितो ऽधुना / पित्रेव नितरां पुत्रः प्रेम्णात्यर्थं दयालुना / इत्येष मम वृत्तान्तः साकल्येनोदितस्तव

ຂ້າພະເຈົ້າເຄີຍລົ້ມລົງ ແຕ່ບັດນີ້ທ່ານໄດ້ຍົກຂ້າພະເຈົ້າຂຶ້ນຈາກພື້ນອີກຄັ້ງ—ດຸຈບິດາຜູ້ເມດຕາຍິ່ງ ຍົກບຸດດ້ວຍຄວາມຮັກ. ນີ້ແມ່ນເລື່ອງລາວຂອງຂ້າພະເຈົ້າທີ່ໄດ້ກ່າວແກ່ທ່ານຢ່າງຄົບຖ້ວນ

Verse 71

वसिष्ठ उवाच इति पृष्टस्तदा तेन स्ववृत्तान्तमशेषतः / कथयामास राजेन्द्र रामस्तस्मै यथाक्रमम्

ວະສິດຖະກ່າວວ່າ—ໂອ ຣາເຈນທຣະ! ເມື່ອຖືກຖາມເຊັ່ນນັ້ນ ພຣະຣາມາຈຶ່ງເລົ່າເລື່ອງຂອງພຣະອົງທັງໝົດໃຫ້ເຂົາຟັງຕາມລຳດັບ

Verse 72

ततस्तौ प्रीतिसंयुक्तौ कथयन्तौ परस्परम् / स्थित्वा नातिचिरं कालमथ गन्तुमियेष सः

ຈາກນັ້ນທັງສອງຜູ້ເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມປິຕິ ໄດ້ສົນທະນາກັນ; ຢືນຢູ່ໄມ່ດົນ ແລ້ວເຂົາກໍປາດຖະນາຈະໄປ.

Verse 73

अन्वीयमानस्तेनाथ रामस्तस्माद्गुहामुखात् / निष्क्रम्यावसथं पित्रोः संप्रतस्थे मुदान्वितः

ເມື່ອມີເຂົາຕາມມາ ພຣະຣາມາກໍອອກຈາກປາກຖ້ຳນັ້ນ ແລ້ວເດີນທາງໄປຫາທີ່ພັກຂອງບິດາມານາດ້ວຍຄວາມປິຕິ.

Verse 74

अकृतव्रण एवासौ व्याघ्रेण भुवि पातितः / रामेण रक्षितश्चाभुद्यस्माद्ध्याघ्रं विनिघ्नता

ເຂົາຖືກເສືອໂຄ່ງຕີລົ້ມລົງພື້ນ ແມ່ນວ່າບໍ່ມີບາດແຜ; ແຕ່ພຣະຣາມາໄດ້ປົກປ້ອງເຂົາໂດຍສັງຫານເສືອນັ້ນ ຈຶ່ງລອດພົ້ນ.

Verse 75

तस्मात्तदेव नामास्य बभूव प्रथितं भुवि / विप्रपुत्रस्य राजेन्द्र तदेतत्सो ऽकृतव्रणः

ດັ່ງນັ້ນ ໂອ້ຣາຊາເອນທຣາ ນາມນັ້ນເອງໄດ້ໂດງດັງໃນໂລກ ສໍາລັບບຸດພຣາຫມັນນັ້ນ—ເຂົາຖືກເອີ້ນວ່າ ‘ອະກຣິຕະວຣະນະ’.

Verse 76

तदा प्रभृति रामस्य च्छायेवातपगा भुवि / बभूव मित्रमत्यर्थं सर्वावस्थासु पार्थिव

ນັບແຕ່ນັ້ນມາ ໂອ້ພາຣຖິວາ ເຂົາເປັນດັ່ງເງົາໃນຍາມແດດຮ້ອນສໍາລັບພຣະຣາມາໃນໂລກ; ໃນທຸກສະພາບ ເຂົາເປັນມິດທີ່ສະນິທຢ່າງຍິ່ງ.

Verse 77

स तेनानुगतो राजन्भृगोरासाद्य सन्निधिम् / दृष्ट्वा ख्यातिं च सो ऽभ्येत्य विनयेनाभ्यवादयत्

ຂ້າແຕ່ພະຣາຊາ ລາວໄດ້ຕິດຕາມໄປຈົນເຖິງສຳນັກຂອງ຤ິສີພຣຶກຸ ເມື່ອເຫັນນາງຄະຍາຕິ ກໍເຂົ້າໄປນົບນ້ອມດ້ວຍຄວາມຖ່ອມຕົນ

Verse 78

स ताभ्यां प्रियमाणाभ्यामाशीर्भिरभिनन्दितः / दिनानि कतिचित्तत्र न्यवसत्तत्प्रियेप्सया

ທັງສອງມີໃຈຍິນດີ ແລະອວຍພອນຊົມເຊີຍເຂົາ ເພື່ອປາດຖະນາໄດ້ຮັບຄວາມເມດຕາ ເຂົາຈຶ່ງພັກຢູ່ທີ່ນັ້ນຫຼາຍມື້

Verse 79

ततस्तयोरनुमते च्यवनस्य महामुनेः / आश्रमं प्रतिचक्राम शिष्यसंघैः समावृतम्

ຕໍ່ມາໄດ້ຮັບອະນຸຍາດຈາກທັງສອງ ລາວຈຶ່ງກັບໄປຫາອາສຣົມຂອງມະຫາມຸນີ ຈະຍະວະນະ ຜູ້ຖືກລ້ອມຮອບດ້ວຍຫມູ່ສິດ

Verse 80

नियन्त्रितान्तः करणं तं च संशान्तमानसम् / सुकन्याचापि तद्भार्यामवन्दत महामनाः

ຜູ້ມີໃຈຍິ່ງໃຫຍ່ໄດ້ນົບນ້ອມຕໍ່ມຸນີຜູ້ຄວບຄຸມອິນຊີພາຍໃນ ແລະມີຈິດສະຫງົບ ພ້ອມທັງນົບນ້ອມຕໍ່ນາງສຸກັນຍາ ຜູ້ເປັນພັນລະຍາຂອງທ່ານ

Verse 81

ताभ्यां च प्रीतियुक्ताभ्यां रामः समभिनन्दितः / और्वाश्रमं समापेदे द्रष्टुकामस्तपोनिधिम्

ໄດ້ຮັບການຕ້ອນຮັບດ້ວຍຄວາມຮັກຈາກທັງສອງ ຣາມະຈຶ່ງໄປຮອດອາສຣົມຂອງອໍຣະວະ ເພື່ອປາດຖະນາເຫັນຄັງແຫ່ງຕະປະ

Verse 82

तं चाभिवाद्य मेधावी तेन च प्रतिनन्दितः / उवास तत्र तत्प्रीत्या दिनानि कतिचिन्नृप

ຜູ້ມີປັນຍານັ້ນໄດ້ກ່າວນະມັດສະການຕໍ່ທ່ານ ແລະທ່ານກໍຕ້ອນຮັບດ້ວຍຄວາມຍິນດີ. ໂອ ພະຣາຊາ, ເພື່ອຄວາມພໍໃຈຂອງທ່ານ ລາວພັກຢູ່ທີ່ນັ້ນຫຼາຍມື້.

Verse 83

विसृष्टस्तेन शनकैरृचीकभवनं मुदा / प्रतस्थे भार्गवः श्रीमानकृतव्रणसंयुतः

ເມື່ອຖືກອະນຸຍາດໃຫ້ຈາກໄປຢ່າງຄ່ອຍໆ ພຣະພາຣຄະວະຜູ້ສົມບູນກໍອອກເດີນທາງດ້ວຍຄວາມຍິນດີໄປຫາອາສຣົມຂອງຣຸຈີກະ; ບາດແຜຂອງລາວກໍຫາຍດີແລ້ວ.

Verse 84

अवन्दत पितुः पित्रोर्नत्वा पादौ पृथक् पृथक् / तौ च तं नृप संहर्षाच्चाशिषा प्रत्यनन्दताम्

ລາວໄດ້ກາບບູຊາທີ່ພຣະບາດຂອງພໍ່ແລະແມ່ແຍກກັນ. ໂອ ພະຣາຊາ, ທັງສອງຍິນດີຢ່າງຫຼາຍ ແລະປະທານພອນຕອບແທນໃຫ້ລາວ.

Verse 85

पृष्टश्च ताभ्यामखिलं निजवृत्तमुदारधीः / कथयामास राजेन्द्र यथावृत्तमनुक्रमात्

ເມື່ອທັງສອງຖາມ ຜູ້ມີໃຈກວ້າງນັ້ນ ໂອ ພະຣາຊາຜູ້ເປັນໃຫຍ່ ໄດ້ເລົ່າເລື່ອງທັງໝົດຂອງຕົນຕາມລຳດັບ ດັ່ງທີ່ເກີດຂຶ້ນຈິງ.

Verse 86

स्थित्वा दिनानि कतिचित्तत्रापि तदनुज्ञया / जगामावसथं पित्रोर्मुदा परमया युतः

ຢູ່ທີ່ນັ້ນອີກຫຼາຍມື້ ແລ້ວໄດ້ຮັບອະນຸຍາດຈາກທ່ານ ລາວກໍໄປຫາທີ່ພັກຂອງພໍ່ແມ່ ດ້ວຍຄວາມປິຕິຍິນດີຢ່າງຍິ່ງ.

Verse 87

अभ्येत्य पितरौ राजन्नासी नावाश्रमोत्तमे / अवन्दत तयोः पादौ यथावद्भृगुनन्दन

ໂອ ພະຣາຊາ, ພຣະບຸດຜູ້ເປັນບຣິກຸນັນດະນະ ໄດ້ເຂົ້າໄປຫາບິດາມານດາ ແລ້ວນັ່ງຢູ່ນາວາອາສຣົມອັນປະເສີດ ແລະກາບບູຊາທີ່ພຣະບາດຂອງທ່ານທັງສອງຕາມຄວາມຄວນ.

Verse 88

पादप्रणामावनतं समुत्थाप्य च सादरम् / आश्लिष्य नेत्रसलिलैर्नन्दन्तौ पर्यषिञ्चताम्

ເມື່ອເຂົາກົ້ມກາບທີ່ພຣະບາດ ທັງສອງກໍຍົກເຂົາຂຶ້ນດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ ໂອບກອດ ແລະດ້ວຍຄວາມປິຕິໄດ້ຊະໂລມເຂົາດ້ວຍນ້ຳຕາ.

Verse 89

आशीर्भिरभिनन्द्याङ्के समारोप्य सुहुर्मुखम् / विक्षन्तौ तस्य चाङ्गानि परिस्पृश्यापतुर्मुदम्

ພວກເຂົາໃຫ້ພອນແລະຊົມເຊີຍ ຍົກບຸດຜູ້ໜ້າຜ່ອງໃສໃຫ້ນັ່ງໃນຕັກ ແລະເບິ່ງພ້ອມລູບໄລ້ອະວະຂອງເຂົາ ຈົນທັງສອງເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມປິຕິ.

Verse 90

अपृच्छताञ्च तौ रामं कलेनैतावता त्वया / किं कृतं पुत्र को वायं कुत्र वा त्वमुपस्थितः

ແລ້ວທັງສອງຖາມພຣະຣາມວ່າ “ລູກເອີຍ, ໃນເວລາຍາວນີ້ເຈົ້າໄດ້ເຮັດຫຍັງ? ຜູ້ນີ້ແມ່ນໃຜ? ແລະເຈົ້າມາຈາກໃສຈຶ່ງມາຮອດນີ້?”

Verse 91

कथं सह सकाशे त्वमास्थितो वात्र वागतः / त्वयेतदखिलं वत्स कथ्यतां तथ्यमावयोः

“ເຈົ້າຢູ່ກັບເຂົາໄດ້ແນວໃດ ຫຼືມາຮອດນີ້ໄດ້ແນວໃດ? ລູກເອີຍ, ຈົ່ງເລົ່າທຸກຢ່າງໃຫ້ພວກເຮົາຟັງຕາມຄວາມຈິງ.”