Adhyaya 76

Verse 1

। सूत उवाच । तथान्यदपि तत्रास्ति भास्करत्रितयं शुभम् । यैस्तुष्टैस्त्रिषु लोकेषु मानवो मुक्तिमाप्नुयात्

ಸೂತನು ಹೇಳಿದರು—ಅಲ್ಲಿಯೇ ಭಾಸ್ಕರರ ಶುಭ ತ್ರಯವಿದೆ. ಅವರು ತೃಪ್ತರಾದರೆ ಮಾನವನು ತ್ರಿಲೋಕಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರಸಿದ್ಧವಾದ ಮುಕ್ತಿಯನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.

Verse 2

मुण्डीरं प्रथमं तत्र कालप्रियं तथापरम् । मूलस्थानं तृतीयं च सर्वव्याधिविनाशनम्

ಅಲ್ಲಿ ಮೊದಲನೆಯದು ಮುಂಡೀರ, ಎರಡನೆಯದು ಹಾಗೆಯೇ ಕಾಲಪ್ರಿಯ; ಮೂರನೆಯದು ಮೂಲಸ್ಥಾನ, ಅದು ಸರ್ವ ರೋಗಗಳನ್ನು ನಾಶಮಾಡುತ್ತದೆ.

Verse 3

तत्र संक्रमते सूर्यो मुंडीरे रजनीक्षये । कालप्रिये च मध्याह्ने मूलस्थाने क्षपागमे

ಅಲ್ಲಿ ಸೂರ್ಯನು ಮುಂಡೀರದಲ್ಲಿ ರಾತ್ರಿಯ ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ, ಕಾಲಪ್ರಿಯದಲ್ಲಿ ಮಧ್ಯಾಹ್ನದಲ್ಲಿ, ಮತ್ತು ಮೂಲಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿ ರಾತ್ರಿಯ ಆಗಮನದಲ್ಲಿ ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಸಂಕ್ರಮಿಸುತ್ತಾನೆ.

Verse 4

तस्मिन्काले नरो भक्त्या पश्येदप्येकमेवच । कृतक्षणो नरो मोक्षं सत्यं याति न संशयः

ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಇವುಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದನ್ನಾದರೂ ದರ್ಶನ ಮಾಡಿದರೆ, ಆ ಕ್ಷಣವೇ ಸಾರ್ಥಕವಾಗುತ್ತದೆ; ಅವನು ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ಮೋಕ್ಷವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ—ಸಂದೇಹವಿಲ್ಲ.

Verse 5

ऋषय ऊचुः । मुंडीरः पूर्वदिग्भागे धरित्र्याः श्रूयते किल । मध्ये कालप्रियो देवो मूलस्थानं तदन्तरे

ಋಷಿಗಳು ಹೇಳಿದರು—ಧರಿತ್ರಿಯ ಪೂರ್ವ ದಿಕ್ಕಿನ ಭಾಗದಲ್ಲಿ ಮುಂಡೀರವೆಂದು ಪ್ರಸಿದ್ಧ ಸ್ಥಳವಿದೆ; ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಕಾಲಪ್ರಿಯ ದೇವರು ವಿರಾಜಿಸುತ್ತಾನೆ; ಆ ಎರಡರ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಮೂಲಸ್ಥಾನವಿದೆ।

Verse 6

तत्कथं ते त्रयस्तत्र संजाताः सूत भास्कराः । हाटकेश्वरजे क्षेत्रे सर्वं नो ब्रूहि विस्तरात्

ಹಾಗಾದರೆ, ಹೇ ಸೂತನೇ! ಅಲ್ಲಿ ಆ ಮೂರು ಭಾಸ್ಕರರು ಹೇಗೆ ಉದ್ಭವಿಸಿದರು? ಹಾಟಕೇಶ್ವರ ಕ್ಷೇತ್ರದಲ್ಲಿ ನಡೆದ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ನಮಗೆ ವಿವರವಾಗಿ ಹೇಳು।

Verse 7

सूत उवाच । अस्ति सागरपर्यंते विटंकपुरमुत्तमम् । समुद्रवीचिसंसक्तप्रोच्चप्राकारमण्डनम्

ಸೂತನು ಹೇಳಿದನು—ಸಾಗರದ ಅಂಚಿನಲ್ಲಿ ವಿಟಂಕಪುರವೆಂಬ ಉತ್ತಮ ನಗರವಿದೆ; ಸಮುದ್ರದ ಅಲೆಗಳ ಸ್ಪರ್ಶದಿಂದ ಯುಕ್ತವಾಗಿ, ಎತ್ತರವಾದ ಪ್ರಾಕಾರಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿತವಾಗಿದೆ।

Verse 8

तत्राभूद्ब्राह्मणः कश्चित्कुष्ठव्याधिसमन्वितः । पूर्वकर्मविपाकेन यौवनेसमुपस्थिते

ಅಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ಇದ್ದನು; ಅವನು ಕುಷ್ಠವ್ಯಾಧಿಯಿಂದ ಬಳಲುತ್ತಿದ್ದನು. ಪೂರ್ವಕರ್ಮದ ವಿಪಾಕದಿಂದ ಆ ರೋಗವು ಅವನ ಯೌವನದಲ್ಲೇ ಬಂದಿತ್ತು।

Verse 9

तस्य भार्याऽभवत्साध्वी कुलीना शीलमंडना । तथाभूतमपि प्रायः सा पश्यति यथा स्मरम्

ಅವನ ಪತ್ನಿ ಸಾಧ್ವಿ—ಕುಲೀನಳಾಗಿ ಶೀಲವೆಂಬ ಆಭರಣದಿಂದ ಅಲಂಕರಿತಳಾಗಿದ್ದಳು. ಅವನು ಅಂಥ ಸ್ಥಿತಿಯಾದರೂ ಅವಳು ಬಹುಪಾಲು ಅವನನ್ನು ಪ್ರಿಯತಮನಂತೆ ನೋಡುತ್ತಿದ್ದಳು।

Verse 10

औषधानि विचित्राणि महार्घ्याण्यपि चाददे । तदर्थमुपलेपांश्च पथ्यानि विविधानि च

ಅವಳು ನಾನಾವಿಧ ವಿಚಿತ್ರ ಔಷಧಿಗಳನ್ನು, ಬಹುಮೌಲ್ಯವಾದವುಗಳನ್ನೂ ಸಹ, ಸಂಗ್ರಹಿಸಿದಳು. ಅದೇ ಉದ್ದೇಶಕ್ಕಾಗಿ ಔಷಧಲೇಪಗಳನ್ನೂ ಹಲವು ವಿಧದ ಪಥ್ಯಕ್ರಮಗಳನ್ನೂ ತಂದಳು.

Verse 11

तथा भिषग्वरान्नित्यमानिनाय च सादरम् । तदर्थे न गुणस्तस्य तथापि स्याच्छरीरजः

ಅದೇ ರೀತಿಯಾಗಿ ಅವನು ಪ್ರತಿದಿನವೂ ಗೌರವದಿಂದ ಶ್ರೇಷ್ಠ ವೈದ್ಯರನ್ನು ಕರೆತರುತ್ತಿದ್ದ. ಆದರೂ ಆ ಪ್ರಯತ್ನದಿಂದ ಲಾಭವಾಗಲಿಲ್ಲ; ದೇಹಜನ್ಯ ವ್ಯಾಧಿ ಮಾತ್ರ ಹಾಗೆಯೇ ಉಳಿಯಿತು.

Verse 12

यथायथा स गृह्णाति भेषजानि द्विजोत्तमाः । कुष्ठेन सर्वगात्रेषु व्याप्यते च तथातथा

ಹೇ ದ್ವಿಜೋತ್ತಮಾ! ಅವನು ಎಷ್ಟು ಎಷ್ಟು ಬಾರಿ ಔಷಧಿಗಳನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡನೋ, ಅಷ್ಟಷ್ಟೇ ಕুষ্ঠವು ಅವನ ಎಲ್ಲಾ ಅಂಗಗಳಲ್ಲಿ ವ್ಯಾಪಿಸುತ್ತಲೇ ಹೋಯಿತು.

Verse 13

अथैवं वर्तमानस्य तस्य विप्रवरस्य च । गृहेऽतिथिः समायातः कश्चित्पांथः श्रमान्वितः

ಹೀಗೆ ಇರುವ ಆ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನ ಮನೆಯಲ್ಲಿ, ದಾರಿಶ್ರಮದಿಂದ ದಣಿದ ಒಬ್ಬ ಪಾಂಥನು ಅತಿಥಿಯಾಗಿ ಬಂದನು.

Verse 14

अथ विप्रं गृहं प्राप्तं दृष्ट्वा तस्य सती प्रिया । अज्ञातमपिसद्भक्त्या सूपचारैरतोषयत्

ಮನೆಗೆ ಬಂದ ಆ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನನ್ನು ಕಂಡು ಅವನ ಸತೀ ಪ್ರಿಯೆ—ಅವನು ಅಪರಿಚಿತನಾದರೂ—ಸತ್ಭಕ್ತಿಯಿಂದಲೂ ಯೋಗ್ಯ ಉಪಚಾರಗಳಿಂದಲೂ ಅವನನ್ನು ತೃಪ್ತಿಪಡಿಸಿದಳು.

Verse 15

अथ तं स्नातमाचांतं कृताहारं द्विजोत्तमम् । विश्रान्तं शयने विप्रः प्रोवाच स गृहाधिपः

ಆಮೇಲೆ ಆ ದ್ವಿಜೋತ್ತಮನು ಸ್ನಾನಮಾಡಿ ಆಚಮನ ಮಾಡಿ, ಆಹಾರ ಸೇವಿಸಿ, ಶಯನದಲ್ಲಿ ವಿಶ್ರಾಂತಿಯಾದಾಗ ಗೃಹಸ್ಥ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ಅವನಿಗೆ ಹೇಳಿದನು.

Verse 16

तेजोऽन्वितं यथा भानुं रूपौदार्यगुणान्वितम् । यौवने वर्तमानं च मूर्तं काममिवापरम्

ಅವನು ಸೂರ್ಯನಂತೆ ತೇಜಸ್ವಿ, ರೂಪ-ಔದಾರ್ಯ-ಗುಣಗಳಿಂದ ಯುಕ್ತ; ಯೌವನದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿತನಾಗಿ, ಮತ್ತೊಬ್ಬ ಮೂರ್ತಿಮಂತ ಕಾಮದೇವನಂತೆ ಕಾಣುತ್ತಿದ್ದನು.

Verse 17

कुष्ठ्युवाच । कुत आगम्यते विप्र क्व यास्यसि वदाऽधुना । एवं लावण्ययुक्तोऽपि किमेकाकी यथार्तिभाक्

ಕುಷ್ಠಿಯು ಹೇಳಿದನು—ಹೇ ವಿಪ್ರ, ನೀನು ಎಲ್ಲಿಂದ ಬಂದೆ? ಈಗ ಎಲ್ಲಿಗೆ ಹೋಗುವೆ? ಇಷ್ಟು ಲಾವಣ್ಯವಿದ್ದರೂ ನೀನು ಏಕೆ ಒಬ್ಬನೇ, ದುಃಖಭಾರದಿಂದಿರುವವನಂತೆ?

Verse 18

पथिक उवाच । अस्ति कान्तीपुरीनाम पुरंदरपुरी यथा । सुस्थितैः सेविता नित्यं जनैर्धर्मव्रतान्वितैः

ಪಥಿಕನು ಹೇಳಿದನು—‘ಕಾಂತೀಪುರೀ’ ಎಂಬ ನಗರವೊಂದು ಇದೆ, ಅದು ಪುರಂದರ (ಇಂದ್ರ)ಪುರಿಯಂತೆ; ಅಲ್ಲಿ ಧರ್ಮವ್ರತಗಳಿಂದ ಯುಕ್ತರಾದ ಸ್ಥಿರಜನರು ನಿತ್ಯ ವಾಸಿಸಿ ಸೇವಿಸುತ್ತಾರೆ.

Verse 19

तस्यामहं कृतावासो गृहस्थाश्रममावहन् । ग्रस्तः कुष्ठेन रौद्रेण यथा त्वं द्विजसत्तम

ನಾನು ಅಲ್ಲಿ ವಾಸಮಾಡುತ್ತಾ ಗೃಹಸ್ಥಾಶ್ರಮವನ್ನು ಪಾಲಿಸುತ್ತಿದ್ದೆ; ಆದರೆ ಭಯಂಕರ ಕುಷ್ಠವು ನನ್ನನ್ನು ಗ್ರಸಿಸಿತು—ನಿನ್ನನ್ನು ಗ್ರಸಿಸಿದಂತೆ, ಹೇ ದ್ವಿಜಸತ್ತಮ।

Verse 20

ततः श्रुतं मया तावत्पुराणे स्कान्दसंज्ञिते । भास्करत्रितयं भूमौ सर्वव्याधिविनाशनम्

ಆಮೇಲೆ ಸ್ಕಂದನೆಂಬ ಪುರಾಣದಲ್ಲಿ ನಾನು ಕೇಳಿದೆನು—ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ‘ಭಾಸ್ಕರತ್ರಿತಯ’ ಎಂಬ ತೀರ್ಥವಿದ್ದು, ಅದು ಸರ್ವ ರೋಗಗಳನ್ನು ನಾಶಮಾಡುತ್ತದೆ।

Verse 21

ततो निर्वेदमापन्नो भेषजैः क्लेशितश्चिरम् । क्षारैश्चाम्लैः कषायैश्च कटुकैरथ तिक्तकैः

ಆಮೇಲೆ ಅವನು ಔಷಧಗಳಿಂದ ದೀರ್ಘಕಾಲ ಕಷ್ಟಪಟ್ಟು—ಕ್ಷಾರ, ಆಮ್ಲ, ಕಷಾಯ, ಕಟು, ತಿಕ್ತ ಚಿಕಿತ್ಸೆಯಿಂದ ಪೀಡಿತನಾಗಿ—ಗಾಢ ನಿರ್ವೇದಕ್ಕೆ ಒಳಗಾದನು।

Verse 22

ततो विनिश्चयं चित्ते कृत्वा गृह्य धनं महत् । मुण्डीरस्वामिनं गत्वा स्थितस्तस्यैव सन्निधौ

ಆಮೇಲೆ ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ದೃಢ ನಿರ್ಣಯ ಮಾಡಿಕೊಂಡು ಮಹಾಧನವನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಮುಂಡೀರಸ್ವಾಮಿಯನ್ನು ಸೇರಿ, ಅವನ ಸನ್ನಿಧಿಯಲ್ಲೇ ನೆಲೆಸಿದನು।

Verse 23

ततः प्रातः समुत्थाय नित्यं पश्यामि तं विभुम् । पूजयामि स्वशक्त्या च प्रणमामि ततः परम्

ನಂತರ ನಾನು ಪ್ರತಿದಿನ ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಎದ್ದು ಆ ಸರ್ವವ್ಯಾಪಿ ಪ್ರಭುವನ್ನು ದರ್ಶನ ಮಾಡುತ್ತೇನೆ; ನನ್ನ ಶಕ್ತಿಯಂತೆ ಪೂಜಿಸಿ, ಬಳಿಕ ಪುನಃ ಪುನಃ ನಮಸ್ಕರಿಸುತ್ತೇನೆ।

Verse 24

सूर्यवारे विशेषेण निराहारो यतेन्द्रियः । करोमि जागरं रात्रौ गीतवादित्रनिःस्वनैः

ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಭಾನುವಾರ ನಾನು ನಿರಾಹಾರನಾಗಿ ಇಂದ್ರಿಯಗಳನ್ನು ನಿಯಂತ್ರಿಸಿ, ಗೀತ-ಭಜನೆ ಹಾಗೂ ವಾದ್ಯಗಳ ನಾದದೊಂದಿಗೆ ರಾತ್ರಿಜಾಗರಣೆ ಮಾಡುತ್ತೇನೆ।

Verse 25

ततः संवत्सरस्यांते तं प्रणम्य दिनाधिपम् । कालप्रियं ततः पश्चाच्छ्रद्धया परया युतः

ನಂತರ ವರ್ಷದ ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ಆ ದಿನಾಧಿಪತಿ ಸೂರ್ಯದೇವನಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ, ಪರಮ ಶ್ರದ್ಧೆಯಿಂದ ಯುಕ್ತನಾಗಿ ಬಳಿಕ ಕಾಲಪ್ರಿಯ ತೀರ್ಥಕ್ಕೆ ತೆರಳಿದನು।

Verse 26

तेनैव विधिना विप्र तस्यापि दिवसेशितुः । पूजां करोमि मध्याह्ने श्रद्धा पूतेन चेतसा

ಓ ವಿಪ್ರ, ಅದೇ ವಿಧಾನದಂತೆ ನಾನೂ ಮಧ್ಯಾಹ್ನದಲ್ಲಿ ದಿನೇಶ್ವರನಾದ ಸೂರ್ಯದೇವನ ಪೂಜೆಯನ್ನು ಮಾಡುತ್ತೇನೆ, ಶ್ರದ್ಧೆಯಿಂದ ಪವಿತ್ರವಾದ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ।

Verse 27

ततोऽपि वत्सरस्यांते तं प्रणम्याथ शक्तितः । मूलस्थानं गतो देवमपरस्यां दिशि स्थितम्

ನಂತರ ಮತ್ತೊಂದು ವರ್ಷದ ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ, ಯಥಾಶಕ್ತಿ ಅವನಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ, ಪಶ್ಚಿಮ ದಿಕ್ಕಿನಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿತನಾದ ದೇವರ ಮೂಲಸ್ಥಾನಕ್ಕೆ ತೆರಳಿದನು।

Verse 28

तेनैव विधिना पूजा तस्यापि विहिता मया । संध्याकाले द्विजश्रेष्ठ यावत्संवत्सरं स्थितः

ಓ ದ್ವಿಜಶ್ರೇಷ್ಠ, ಅದೇ ವಿಧಾನದಂತೆ ನಾನು ಸಂಧ್ಯಾಕಾಲದಲ್ಲಿ ಆ ದೇವನನ್ನೂ ಪೂಜಿಸಿದೆ; ಮತ್ತು ಪೂರ್ಣ ಒಂದು ವರ್ಷ ಅಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿದ್ದೆನು।

Verse 29

ततः संवत्सरस्यांते स्वप्ने मां भास्करोऽब्रवीत् । समेत्य प्रहसन्विप्रः संप्रहृष्टेन चेतसा

ನಂತರ ವರ್ಷದ ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ಭಾಸ್ಕರನು ಸ್ವಪ್ನದಲ್ಲಿ ನನಗೆ ಹೇಳಿದನು; ಆ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ನಗುತ್ತಾ, ಅತ್ಯಂತ ಹರ್ಷಿತ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಸಮೀಪಿಸಿದನು।

Verse 30

परितुष्टोऽस्मि ते विप्र कर्मणाऽनेन भक्तितः । ममाराधनजेनैव तस्मात्कुष्ठं प्रयातु ते

ಓ ವಿಪ್ರನೇ! ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಮಾಡಿದ ಈ ಕರ್ಮದಿಂದ ನಾನು ನಿನಗೆ ಸಂತುಷ್ಟನಾಗಿದ್ದೇನೆ. ನನ್ನ ಆರಾಧನೆಯಿಂದ ಉದ್ಭವಿಸಿದ ಶಕ್ತಿಯಿಂದ ನಿನ್ನ ಕುಷ್ಠರೋಗವು ದೂರವಾಗಲಿ.

Verse 31

गच्छ शीघ्रं द्विजश्रेष्ठ श्रांतोऽसि निजमंदिरम् । पश्य बंधुजनं सर्वं सोत्कण्ठं तत्कृते स्थितम्

ಓ ದ್ವಿಜಶ್ರೇಷ್ಠನೇ! ಶೀಘ್ರ ಹೋಗು; ನೀನು ಶ್ರಾಂತನಾಗಿದ್ದೀಯೆ—ನಿನ್ನ ಮನೆಗೆ ಮರಳು. ನಿನ್ನಿಗಾಗಿ ಆತುರದಿಂದ ನಿಂತಿರುವ ಬಂಧುಜನರನ್ನೆಲ್ಲ ನೋಡು.

Verse 32

त्वया हृतं पुरा रुक्मं ब्राह्मणस्य महात्मनः । तेन कर्मविपाकेन कुष्ठव्याधिरुपस्थितः

ನೀನು ಹಿಂದೆ ಮಹಾತ್ಮನಾದ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನ ಚಿನ್ನವನ್ನು ಕದ್ದಿದ್ದೆ. ಆ ಕರ್ಮವಿಪಾಕದಿಂದಲೇ ನಿನಗೆ ಕುಷ್ಠವ್ಯಾಧಿ ಬಂದಿತು.

Verse 33

स मया नाशितस्तुभ्यं प्रहृष्टेनाधुना द्विज । एतज्ज्ञात्वा न कर्तव्यं सुवर्णहरणं पुनः

ಓ ದ್ವಿಜನೇ! ಹರ್ಷದಿಂದ ನಾನು ಈಗ ನಿನಗಾಗಿ ಆ (ವ್ಯಾಧಿ)ಯನ್ನು ನಾಶಮಾಡಿದ್ದೇನೆ. ಇದನ್ನು ತಿಳಿದು ಮತ್ತೆ ಚಿನ್ನಹರಣ ಮಾಡಬೇಡ.

Verse 34

दृश्यन्ते ये नरा लोके कुष्ठव्याधिसमाकुलाः । सुवर्णहरणं सर्वैस्तैः कृतं पापकर्मभिः

ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಕುಷ್ಠವ್ಯಾಧಿಯಿಂದ ಬಳಲುವವರಾಗಿ ಕಾಣುವ ನರರೆಲ್ಲರೂ ಪಾಪಕರ್ಮಿಗಳೇ; ಅವರು ಎಲ್ಲರೂ ಚಿನ್ನಹರಣವನ್ನು ಮಾಡಿದ್ದಾರೆ.

Verse 35

तस्माद्देयं यथाशक्त्या न स्तेयं कनकं बुधैः । इच्छद्भिः परमं सौख्यं स्वशरीरस्य शाश्वतम्

ಆದ್ದರಿಂದ ಯಥಾಶಕ್ತಿ ದಾನ ಮಾಡಬೇಕು; ಜ್ಞಾನಿಗಳು ಚಿನ್ನವನ್ನು ಕದಿಯಬಾರದು. ತಮ್ಮ ದೇಹಕ್ಕೆ ಪರಮ ಮಂಗಳ ಮತ್ತು ಶಾಶ್ವತ ಸೌಖ್ಯ ಬಯಸುವವರು ಹೀಗೆಯೇ ಆಚರಿಸಲಿ।

Verse 36

एवमुक्त्वा सहस्रांशुस्ततश्चादर्शनं गतः । अहं च विस्मयाविष्टः प्रोत्थितः शयनाद्द्रुतम्

ಹೀಗೆ ಹೇಳಿ ಸಹಸ್ರಾಂಶು (ಸೂರ್ಯ) ನಂತರ ದೃಷ್ಟಿಗೆ ಅಪ್ರತ್ಯಕ್ಷನಾದನು. ನಾನು ವಿಸ್ಮಯಾವಿಷ್ಟನಾಗಿ ತಕ್ಷಣವೇ ಹಾಸಿಗೆಯಿಂದ ಎದ್ದು ನಿಂತೆ।

Verse 37

यावत्पश्यामि देहं स्वं कुष्ठव्याधिपरिच्युतम् । द्वादशार्कप्रभं दिव्यं यथा त्वं पश्यसे द्विज

ಆಗ ನಾನು ನನ್ನ ದೇಹವನ್ನು ಕುಷ್ಠವ್ಯಾಧಿಯಿಂದ ಮುಕ್ತವಾದುದಾಗಿ ಕಂಡೆ—ದಿವ್ಯವಾಗಿ, ಹನ್ನೆರಡು ಸೂರ್ಯರಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಮಾನವಾಗಿ—ಓ ದ್ವಿಜ, ನೀನು ನೋಡುವಂತೆಯೇ।

Verse 38

तस्मात्त्वमपि विप्रेंद्र भक्त्या तद्भास्करत्रयम् । अनेन विधिना पश्य येन कुष्ठं प्रशाम्यति

ಆದ್ದರಿಂದ ಓ ವಿಪ್ರೇಂದ್ರ, ನೀನೂ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಆ ಭಾಸ್ಕರತ್ರಯವನ್ನು ಇದೇ ವಿಧಿಯಿಂದ ದರ್ಶನ ಮಾಡು; ಇದರಿಂದ ಕುಷ್ಠವು ಶಮನವಾಗುತ್ತದೆ।

Verse 39

किमौषधैः किमाहांरैः कटुकैरपि योजितैः । सर्वव्याधिप्रणाशेशे स्थितेऽस्मिन्भास्करत्रये

ಔಷಧಿಗಳೇನು ಬೇಕು, ಕಟುಮಿಶ್ರಿತ ಆಹಾರಪ್ರಯೋಗಗಳೇನು ಬೇಕು, ಸರ್ವವ್ಯಾಧಿನಾಶಕ್ಕೆ ಸಮರ್ಥವಾದ ಈ ಭಾಸ್ಕರತ್ರಯವು ಇಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿತವಾಗಿರುವಾಗ?

Verse 40

स्वस्ति तेऽस्तु गमिष्यामि सांप्रतं तां पुरीं प्रति । गृहेऽद्य तव विश्रांतो यथा विप्र निजे गृहे

ನಿನಗೆ ಮಂಗಳವಾಗಲಿ. ಈಗ ನಾನು ಆ ನಗರಿಯ ಕಡೆಗೆ ಹೊರಡುತ್ತೇನೆ. ಓ ವಿಪ್ರನೇ, ಇಂದು ನಿನ್ನ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ನಾನು ಸ್ವಗೃಹದಲ್ಲಿರುವಂತೆ ವಿಶ್ರಾಂತಿ ಪಡೆದಿದ್ದೇನೆ।

Verse 41

एवमुक्तः स पांथेन तेन विप्रः स कुष्ठभाक् । वीक्षांचक्रे ततो वक्त्रं स्वपत्न्या दुःखसंयुतः

ಆ ಪಾಂಥನು ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದಾಗ, ಕುಷ್ಠಪೀಡಿತನಾದ ಆ ವಿಪ್ರನು ದುಃಖಭಾರದಿಂದ ತನ್ನ ಪತ್ನಿಯ ಮುಖವನ್ನು ನೋಡಿದನು।

Verse 42

साऽब्रवीद्युक्तमुक्तं ते पांथेनानेन वल्लभ । तस्मात्तत्र द्रुतं गच्छ यत्र तद्भास्करत्रयम्

ಅವಳು ಹೇಳಿದಳು—ಪ್ರಿಯನೇ, ಈ ಪಾಂಥನು ಹೇಳಿದ್ದು ಯುಕ್ತವೇ. ಆದ್ದರಿಂದ ಭಾಸ್ಕರತ್ರಯ ಇರುವ ಸ್ಥಳಕ್ಕೆ ತ್ವರಿತವಾಗಿ ಹೋಗು।

Verse 43

अहं त्वया समं तत्र शुश्रूषानिरता सती । गमिष्यामि न संदेहस्तस्माद्गच्छ द्रुतं विभो

ನಾನೂ ನಿನ್ನ ಜೊತೆಗೆ ಅಲ್ಲಿ ಹೋಗುತ್ತೇನೆ—ಸೇವೆಯಲ್ಲಿ ನಿರತಳಾದ ಸತಿಯಾಗಿ. ಇದರಲ್ಲಿ ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ; ಆದ್ದರಿಂದ, ಓ ಮಹನೀಯನೇ, ತ್ವರಿತವಾಗಿ ಹೋಗು।

Verse 44

एवमुक्तस्तया सोऽथ वित्तमादाय भूरिशः । प्रस्थितः कांतया सार्धं मुण्डीरस्वामिनं प्रति

ಅವಳು ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದ ಮೇಲೆ ಅವನು ಅಪಾರ ಧನವನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು, ತನ್ನ ಕಾಂತೆಯೊಂದಿಗೆ ಮුණ್ಡೀರಸ್ವಾಮಿಯ ಕಡೆಗೆ ಹೊರಟನು।

Verse 45

प्रतिज्ञया गमिष्यामि द्रष्टुं तद्देवतात्रयम् । मुंडीरं कालनाथं च मूल स्थानं च भास्करम्

ನನ್ನ ಪ್ರತಿಜ್ಞೆಯಂತೆ, ಆ ಮೂರು ದೇವತೆಗಳಾದ ಮುಂಡೀರ, ಕಾಲನಾಥ ಮತ್ತು ಮೂಲಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿರುವ ಭಾಸ್ಕರನನ್ನು ದರ್ಶಿಸಲು ನಾನು ಹೋಗುವೆನು.

Verse 46

ततः कृच्छ्रेण महता कुष्ठव्याधिसमाकुलः । हाटकेश्वरजे क्षेत्रे संप्राप्तः स द्विजोत्तमाः

ತದನಂತರ, ಕುಷ್ಠರೋಗದಿಂದ ಬಳಲುತ್ತಿದ್ದ ಆ ಬ್ರಾಹ್ಮಣೋತ್ತಮನು ಮಹಾ ಕಷ್ಟದಿಂದ ಹಾಟಕೇಶ್ವರ ಕ್ಷೇತ್ರವನ್ನು ತಲುಪಿದನು.

Verse 47

तद्दृष्ट्वा सुमहत्क्षेत्रं तापसौघनिषेवितम् । निर्विण्णः कुष्ठरोगेण पथि श्रांतोऽब्रवीत्प्रियाम्

ತಪಸ್ವಿಗಳ ಸಮೂಹದಿಂದ ಕೂಡಿದ ಆ ವಿಶಾಲ ಕ್ಷೇತ್ರವನ್ನು ಕಂಡು, ಕುಷ್ಠರೋಗದಿಂದ ನೊಂದ ಮತ್ತು ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ಬಳಲಿದ ಅವನು ತನ್ನ ಪ್ರಿಯ ಪತ್ನಿಗೆ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದನು.

Verse 48

अहं निर्वेदमापन्नो रोगेणाथ बुभुक्षया । मुण्डीरस्वामिनं यावन्न शक्रोमि प्रसर्पितुम्

ನಾನು ರೋಗ ಮತ್ತು ಹಸಿವಿನಿಂದ ಹತಾಶನಾಗಿದ್ದೇನೆ. ಈಗ ನಾನು ಮುಂಡೀರಸ್ವಾಮಿಯವರೆಗೂ ಹರಿದುಕೊಂಡು ಹೋಗಲು ಅಸಮರ್ಥನಾಗಿದ್ದೇನೆ.

Verse 49

तस्मादत्रैव देहं स्वं विहास्यामि न संशयः । त्वं गच्छ स्वगृहं कांते सार्थमासाद्य शोभनम्

ಆದಕಾರಣ ನಾನು ಇಲ್ಲಿಯೇ ನನ್ನ ದೇಹವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸುತ್ತೇನೆ, ಇದರಲ್ಲಿ ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ. ಎಲೆ ಪ್ರಿಯೆ! ನೀನು ಯಾವುದಾದರೂ ಒಳ್ಳೆಯ ಯಾತ್ರಿಕರ ಗುಂಪಿನೊಂದಿಗೆ ನಿನ್ನ ಮನೆಗೆ ಹಿಂತಿರುಗು.

Verse 50

पत्न्युवाच । अभुक्ते त्वयि नो भुक्तं कदाचित्कांत वै मया । एकांतेऽपि महाभाग न सुप्तं जाग्रति त्वयि

ಪತ್ನಿಯು ಹೇಳಿದಳು—ಪ್ರಿಯನೇ, ನೀನು ಭೋಜನ ಮಾಡದಾಗ ನಾನು ಎಂದಿಗೂ ಭೋಜನ ಮಾಡಿಲ್ಲ. ಮಹಾಭಾಗನೇ, ಏಕಾಂತದಲ್ಲಿಯೂ ನೀನು ಜಾಗರಿತನಾಗಿರುವಾಗ ನಾನು ಎಂದಿಗೂ ನಿದ್ರೆ ಮಾಡಿಲ್ಲ.

Verse 51

तस्मादेतन्महाक्षेत्रं संप्राप्य त्वां व्यवस्थितम् । परलोकाय संत्यज्य कथं गच्छाम्यहं गृहम्

ಆದ್ದರಿಂದ ಈ ಮಹಾಕ್ಷೇತ್ರವನ್ನು ಸೇರಿ, ನೀನು ಪರಲೋಕಾರ್ಥವಾಗಿ ದೃಢನಿಶ್ಚಯದಿಂದ ಸ್ಥಿತನಾಗಿರುವುದನ್ನು ಕಂಡು, ನಿನ್ನನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿ ನಾನು ಮನೆಗೆ ಹೇಗೆ ಹೋಗಲಿ?

Verse 52

दर्शयिष्ये मुखं तेषां त्वया हीना अहं कथम् । बांधवानां गुरूणां च अन्येषां सुदृदा मपि

ನೀನು ಇಲ್ಲದೆ ನಾನು ಹೇಗೆ ಮುಖ ತೋರಿಸಲಿ—ನಮ್ಮ ಬಂಧುಗಳಿಗೆ, ಗುರುಗಳಿಗೆ, ಮತ್ತು ಇತರ ದೃಢಸ್ನೇಹಿಗಳಿಗೆ ಸಹ?

Verse 53

तस्मात्त्वया समं नाथ प्रवेक्ष्यामि हुताशनम् । स्नेहपाशविनिर्बद्धा सत्येनात्मानमालभे

ಆದ್ದರಿಂದ, ಹೇ ನಾಥನೇ, ನಾನು ನಿನ್ನೊಡನೆ ಹುತಾಶನದಲ್ಲಿ ಪ್ರವೇಶಿಸುತ್ತೇನೆ. ಸ್ನೇಹಪಾಶದಿಂದ ಬಂಧಿತಳಾಗಿ, ಸತ್ಯದಿಂದ ನನ್ನ ಆತ್ಮವನ್ನು ಅರ್ಪಿಸುತ್ತೇನೆ.

Verse 54

यावतस्तव संजाता उपवासा महामते । तावंतश्च तथास्माकं कथं गच्छामि तद्गृहम्

ಹೇ ಮಹಾಮತೇ, ನಿನಗೆ ಎಷ್ಟು ಉಪವಾಸಗಳು ಉಂಟಾಗಿದೆಯೋ, ಅಷ್ಟೇ ನನಗೂ. ಹಾಗಾದರೆ ನಾನು ಆ ಮನೆಗೆ ಹೇಗೆ ಹೋಗಲಿ?

Verse 55

एवं तस्या विदित्वा स निश्चयं ब्राह्मणस्तदा । चितिं कृत्वा तु दाहार्थं तया सार्धे ततोऽविशत्

ಅವಳ ದೃಢನಿಶ್ಚಯವನ್ನು ತಿಳಿದು ಆ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ಆಗ ದಹನಾರ್ಥ ಚಿತೆಯನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಿ, ನಂತರ ಅವಳೊಂದಿಗೆ ಅದರಲ್ಲಿ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದನು।

Verse 56

भास्करं मनसि ध्यात्वा यावदग्निं समाददे । तावत्पश्यति चाग्रस्थं सुदीप्तं पुरुषत्रयम्

ಮನಸಿನಲ್ಲಿ ಭಾಸ್ಕರನನ್ನು ಧ್ಯಾನಿಸುತ್ತಾ ಅಗ್ನಿಯನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳಲು ಹೊರಟಾಗ, ಅವನು ಮುಂದೆ ಅತ್ಯಂತ ದೀಪ್ತಿಯುತ ಮೂರು ಪುರುಷರನ್ನು ಕಂಡನು।

Verse 57

तद्दृष्ट्वा विस्मयाविष्टः क एते पुरुषास्त्रयः । न कदाचिन्मया दृष्टा ईदृक्तेजःसमन्विताः

ಅದನ್ನು ಕಂಡು ಅವನು ಆಶ್ಚರ್ಯಾವಿಷ್ಟನಾಗಿ—“ಈ ಮೂರು ಪುರುಷರು ಯಾರು? ಇಂತಹ ತೇಜಸ್ಸುಳ್ಳವರನ್ನು ನಾನು ಎಂದಿಗೂ ಕಂಡಿಲ್ಲ” ಎಂದನು।

Verse 58

पुरुषा ऊचुः । मा त्वं मृत्युपथं गच्छ कृत्वा वैराग्यमाकुलः । व्यावृत्य स्वगृहं गच्छ स्व भार्यासहितो द्विज

ಆ ಪುರುಷರು ಹೇಳಿದರು—“ಓ ದ್ವಿಜಾ! ವೈರಾಗ್ಯದ ವ್ಯಾಕುಲತೆಯಿಂದ ಮೃತ್ಯುಪಥಕ್ಕೆ ಹೋಗಬೇಡ. ಹಿಂದಿರುಗಿ ನಿನ್ನ ಪತ್ನಿಯೊಂದಿಗೆ ನಿನ್ನ ಮನೆಗೆ ಹೋಗು।”

Verse 59

ब्राह्मण उवाच । प्रतिज्ञाय मया पूर्व गृहं मुक्तं निजं यतः । मुण्डीरस्वामिनं दृष्ट्वा तथाऽन्यं कालवल्लभम्

ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ಹೇಳಿದನು—“ನಾನು ಹಿಂದೆ ಪ್ರತಿಜ್ಞೆ ಮಾಡಿದ್ದೆ; ಆದ್ದರಿಂದ ನನ್ನ ಮನೆಯನ್ನೇ ತ್ಯಜಿಸಿದೆ. ಮುಂಡೀರಸ್ವಾಮಿಯನ್ನು ಹಾಗೂ ಇನ್ನೊಬ್ಬ ಕಾಲವಲ್ಲಭನನ್ನು ದರ್ಶನಮಾಡಿ।”

Verse 60

मूलस्थानं च कर्तव्यं ततः सस्यप्रभक्षणम् । सोऽहं तानविलोक्याथ कथं गच्छामि मन्दिरम् । भक्षयामि तथा सस्यं तेन त्यक्ष्यामि जीवितम्

ಮೊದಲು ಮೂಲಾಹಾರ ವ್ರತವನ್ನು ಆಚರಿಸಬೇಕು, ನಂತರ ಧಾನ್ಯಭಕ್ಷಣ. ಈಗ ನಿಮ್ಮನ್ನು ಕಂಡ ಮೇಲೆ ನಾನು ನನ್ನ ನಿವಾಸಕ್ಕೆ ಹೇಗೆ ಹೋಗಲಿ? ಆದರೂ ಧಾನ್ಯವನ್ನು ಭುಂಜಿಸಿ, ಅದರಿಂದಲೇ ಪ್ರಾಣ ತ್ಯಜಿಸುವೆನು.

Verse 61

पुरुषा ऊचुः । वयं ते भास्करा ब्रह्मंस्त्रयोऽत्रैव समागताः । त्वद्भक्त्याकृष्टमनसो ब्रूहि किं करवामहे

ಪುರುಷರು ಹೇಳಿದರು—ಓ ಭಾಸ್ಕರಾ! ಪೂಜ್ಯ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನೇ! ನಿಮ್ಮ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಆಕರ್ಷಿತರಾಗಿ ನಾವು ಮೂವರು ಭಾಸ್ಕರರು ಇಲ್ಲಿಯೇ ಸೇರಿದ್ದೇವೆ. ಹೇಳಿ, ನಾವು ಏನು ಮಾಡಬೇಕು?

Verse 62

ब्राह्मण उवाच । यदि यूयं समायाताः स्वयमेव ममांतिकम् । त्रयोऽपि भास्करा नाशमेष कुष्ठः प्रगच्छतु

ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ಹೇಳಿದನು—ನೀವು ಸ್ವಯಂ ನನ್ನ ಸಮೀಪಕ್ಕೆ ಬಂದಿದ್ದೀರಿ, ಓ ಮೂವರು ಭಾಸ್ಕರರೇ; ಈ ಕುಷ್ಠರೋಗವು ಈಗ ನಾಶವಾಗಿ ದೂರವಾಗಲಿ.

Verse 63

तथाऽत्रैव सदा स्थेयं क्षेत्रे युष्माभिरेव हि । सांनिध्यं त्रिषु लोकेषु गन्तव्यं च यथा पुरा

ಹಾಗೆಯೇ ನೀವು ಈ ಪವಿತ್ರ ಕ್ಷೇತ್ರದಲ್ಲೇ ಸದಾ ಇಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿರಬೇಕು; ಮತ್ತು ಹಿಂದಿನಂತೆ ತ್ರಿಲೋಕಗಳಲ್ಲಿಯೂ ನಿಮ್ಮ ದಿವ್ಯ ಸಾನ್ನಿಧ್ಯವನ್ನು ನೀಡಲು ಗಮಿಸಬೇಕು.

Verse 64

भास्करा ऊचुः । एवं विप्र करिष्यामः स्थास्यामो ऽत्र सदा वयम् । त्वं चापि रोगनिर्मुक्तः सुखं प्राप्स्यस्यनुत्तमम्

ಭಾಸ್ಕರರು ಹೇಳಿದರು—ಹಾಗೆಯೇ, ಓ ವಿಪ್ರನೇ; ನಾವು ಹಾಗೆಯೇ ಮಾಡುತ್ತೇವೆ. ನಾವು ಇಲ್ಲಿ ಸದಾ ನೆಲೆಸುತ್ತೇವೆ; ನೀವೂ ರೋಗಮುಕ್ತನಾಗಿ ಅನುತ್ತಮ ಸುಖವನ್ನು ಪಡೆಯುವಿರಿ.

Verse 65

प्रासादत्रितयं तस्मादस्मदर्थं निरूपय । येन त्रिकालमासाद्य गच्छामः संनिधिं द्विज

ಆದಕಾರಣ ಹೇ ದ್ವಿಜನೇ! ನಮ್ಮ ನಿಮಿತ್ತ ಮೂರು ಪ್ರಾಸಾದಗಳನ್ನು (ಮಂದಿರಗಳನ್ನು) ನಿರ್ಧರಿಸು; ಅವನ್ನು ತ್ರಿಕಾಲದಲ್ಲಿ ಸೇರಿ ನಾವು ಪವಿತ್ರ ಸಾನ್ನಿಧ್ಯವನ್ನು ದಯಪಾಲಿಸುವೆವು.

Verse 66

एवमुक्त्वा तु ते सर्वे गताश्चाद्दर्शनं ततः । सोऽपि पश्यति कायं स्वं यावद्रोगविवर्जितम्

ಹೀಗೆ ಹೇಳಿ ಅವರು ಎಲ್ಲರೂ ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ಅಂತರಧಾನರಾದರು. ನಂತರ ಅವನೂ ತನ್ನ ದೇಹವನ್ನು ನೋಡಿದನು—ಅದು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ರೋಗವಿವರ್ಜಿತವಾಗಿತ್ತು.

Verse 67

द्वादशार्क प्रतीकाशं सर्वलक्षणलक्षितम् । ततः प्रोवाच तां भार्यां विनयावनतां स्थिताम्

ಅವನ ದೇಹವು ಹನ್ನೆರಡು ಸೂರ್ಯರಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಿಸಿ, ಎಲ್ಲ ಶುಭಲಕ್ಷಣಗಳಿಂದ ಲಕ್ಷಿತವಾಗಿತ್ತು. ಆಗ ಅವನು ವಿನಯದಿಂದ ತಲೆಬಾಗಿಕೊಂಡು ನಿಂತಿದ್ದ ಪತ್ನಿಗೆ ಹೇಳಿದನು.

Verse 68

पश्य त्वं सुभ्रूर्मे गात्रं यादृग्रूपं पुनः स्थितम् । प्रसादाद्देवदेवस्य भास्करस्यांशुमालिनः

ಹೇ ಸುಭ್ರೂ! ನೋಡು, ನನ್ನ ದೇಹವು ಯಥಾಪೂರ್ವರೂಪವಾಗಿ ಮತ್ತೆ ಸ್ಥಿತವಾಗಿದೆ—ದೇವದೇವ, ಕಿರಣಮಾಲಾಧಾರಿ ಭಾಸ್ಕರನ ಪ್ರಸಾದದಿಂದ.

Verse 69

सोऽहमत्र स्थितो नित्यं पूजयिष्यामि भास्करम् । न यास्यामि पुनः सद्म सत्यमेतन्मयोदितम्

ಆದ್ದರಿಂದ ನಾನು ಇಲ್ಲಿ ನಿತ್ಯವಾಗಿ ನೆಲೆಸಿ ಭಾಸ್ಕರನನ್ನು ಪೂಜಿಸುವೆನು. ನಾನು ಮತ್ತೆ ಮನೆಗೆ ಹೋಗುವುದಿಲ್ಲ—ಇದು ನನ್ನ ಸತ್ಯವಚನ.

Verse 72

त्रयाणामपि तेषां तु साध्वर्चाः शास्त्रसूचिताः । स्थापयामास सूर्याणां हस्तार्के सूर्यवासरे

ಆ ಮೂವರಿಗೂ ಶಾಸ್ತ್ರೋಕ್ತ ವಿಧಿಯಿಂದ ಯಥೋಚಿತ ಪೂಜೆ ನೆರವೇರಿತು; ಹಸ್ತ ನಕ್ಷತ್ರದಲ್ಲಿ, ಭಾನುವಾರ, ಸೂರ್ಯಪ್ರತಿಮೆಗಳನ್ನು ಪ್ರತಿಷ್ಠಾಪಿಸಿದನು।

Verse 73

ततस्ताः पुष्पधूपाद्यैः समभ्यर्च्य चिरं द्विजः । त्रिसंध्यं क्रमशः प्राप्तो देहांते भास्करालयम्

ನಂತರ ಆ ದ್ವಿಜನು ಪುಷ್ಪ, ಧೂಪಾದಿಗಳಿಂದ ದೀರ್ಘಕಾಲ ಅವರನ್ನು ಆರಾಧಿಸಿದನು; ಕ್ರಮವಾಗಿ ತ್ರಿಸಂಧ್ಯೆಗಳನ್ನು ಆಚರಿಸಿ, ದೇಹಾಂತದಲ್ಲಿ ಭಾಸ್ಕರನ ಧಾಮವನ್ನು ಪಡೆದನು।

Verse 74

सूत उवाच । एवं ते तत्र संजातास्त्रयोऽपि द्विजसत्तमाः । भास्करा भक्तलोकस्य सर्वव्याधिविनाशकाः

ಸೂತನು ಹೇಳಿದನು—ಓ ದ್ವಿಜಶ್ರೇಷ್ಠಾ! ಹೀಗೆ ಅಲ್ಲಿ ಆ ಮೂವರೂ ಭಾಸ್ಕರಸ್ವರೂಪಗಳಾಗಿ ಉದ್ಭವಿಸಿದರು; ಭಕ್ತಜನರಿಗೆ ಸರ್ವವ್ಯಾಧಿ ವಿನಾಶಕರಾದರು।

Verse 75

यस्तान्पश्यति काले स्वे यथोक्ते सूरर्यवासरे । स वांछितांल्लभेत्कामान्दुर्लभानपि मानवैः

ಯಥೋಕ್ತ ವಿಧವಾಗಿ, ತನ್ನ ಯೋಗ್ಯಕಾಲದಲ್ಲಿ, ಭಾನುವಾರ ಅವರಿಗೆ ದರ್ಶನ ಮಾಡುವವನು—ಮಾನವರಿಗೆ ದುರ್ಳಭವಾದರೂ ಇಷ್ಟಾರ್ಥಗಳನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ।