Adhyaya 31

Verse 1

। सूत उवाच । तथान्यदपि तत्रास्ति नागतीर्थमनुत्तमम् । यत्र स्नातस्य सर्पाणां न भयं जायते क्वचित्

ಸೂತನು ಹೇಳಿದರು—ಅಲ್ಲಿ ಇನ್ನೊಂದು ಅನುತ್ತಮ ನಾಗತೀರ್ಥವಿದೆ; ಅಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿದವನಿಗೆ ಯಾವಾಗಲೂ ಸರ್ಪಭಯ ಉಂಟಾಗುವುದಿಲ್ಲ.

Verse 2

तत्र श्रावणपञ्चम्यां यो नरः स्नानमाचरेत् । कृष्णायां न भयं तस्य कुलेऽपि स्यादहेः क्वचित्

ಅಲ್ಲಿ ಶ್ರಾವಣ ಪಂಚಮಿಯಲ್ಲಿ ಯಾರು ಸ್ನಾನ ಮಾಡುತ್ತಾರೋ, ಅವರಿಗೆ ಕೃಷ್ಣಪಕ್ಷದಲ್ಲಿಯೂ ಎಂದಿಗೂ ಸರ್ಪಭಯ ಇರುವುದಿಲ್ಲ—ಅವರ ಕುಲದಲ್ಲಿಯೂ ಅಲ್ಲ.

Verse 3

तत्र पूर्वं तपस्तप्तं मातुः शापप्रपीडितैः । शेष प्रभृतिनागैस्तु मुक्तिहेतोर्हुताशनात्

ಅಲ್ಲಿ ಪೂರ್ವಕಾಲದಲ್ಲಿ ತಾಯಿಯ ಶಾಪದಿಂದ ಪೀಡಿತರಾದ ಶೇಷಪ್ರಮುಖ ನಾಗರು, ಮೋಕ್ಷಹೇತುವಾಗಿ ಹುತಾಶನವಾದ ಅಗ್ನಿಯನ್ನು ಸಾಧನಮಾಡಿಕೊಂಡು ತಪಸ್ಸು ಆಚರಿಸಿದರು।

Verse 4

कम्बलाश्वतरौ नागौ तथा ख्यातौ धरातले । तत्र तप्त्वा तपस्तीव्रं संसिद्धिं परमां गतौ

ಧರಾತಲದಲ್ಲಿ ಕಂಬಲ ಮತ್ತು ಅಶ್ವತರ ಎಂಬ ಇಬ್ಬರು ನಾಗರು ಪ್ರಸಿದ್ಧರು. ಅವರು ಅಲ್ಲಿ ತೀವ್ರ ತಪಸ್ಸು ಮಾಡಿ ಪರಮ ಸಿದ್ಧಿಯನ್ನು ಪಡೆದರು।

Verse 5

अनंतो वासुकिश्चैव तक्षकश्च महावलः । कर्कोटश्चैव नागेन्द्रो मणिकण्ठस्तथापरः

ಅನಂತ, ವಾಸುಕೀ, ಮಹಾಬಲಿಯಾದ ತಕ್ಷಕ; ಹಾಗೆಯೇ ನಾಗೇಂದ್ರ ಕರ್ಕೋಟ, ಮತ್ತೊಬ್ಬ ಮಣಿಕಂಠ—ಇವರೂ (ಅವರಲ್ಲಿ) ಇದ್ದರು।

Verse 6

ऐरावतस्तथा शंखः पुण्डरीको महाविषः । शेषपूर्वाः स्मृता नागा एतेऽत्र नव नायकाः

ಹಾಗೆಯೇ ಐರಾವತ, ಶಂಖ, ಪುಂಡರೀಕ, ಮಹಾವಿಷ. ಶೇಷನನ್ನು ಮುಂಚೂಣಿಯಾಗಿ ಸ್ಮರಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಇವರೆ ಇಲ್ಲಿ ಒಂಬತ್ತು ನಾಗನಾಯಕರು।

Verse 7

एतेषां पुत्रपौत्राश्च तेषामपि विभूतिभिः । असंख्याभिरिदं व्याप्तं समस्तं धरणीतलम्

ಇವರ ಪುತ್ರ-ಪೌತ್ರರೂ ಸಹ, ಅವರ ಅಸಂಖ್ಯಾತ ವಿಭೂತಿಗಳಿಂದ, ಈ ಸಮಸ್ತ ಧರಣೀತಲವು ವ್ಯಾಪ್ತವಾಯಿತು।

Verse 8

अथ ते कुटिला दुष्टा भक्षयंति सदा जनान् । बहुत्वादपि संस्पर्शादपराधं विनापि च

ಆಗ ಆ ವಕ್ರಸ್ವಭಾವದ ದುಷ್ಟ ಸರ್ಪಗಳು ಸದಾ ಜನರನ್ನು ಭಕ್ಷಿಸತೊಡಗಿದವು; ತಮ್ಮ ಅಪಾರ ಸಂಖ್ಯೆಯಿಂದಲೂ ಕೇವಲ ಸ್ಪರ್ಶಮಾತ್ರದಿಂದಲೂ, ಮಾನವರಿಗೆ ಅಪರಾಧವಿಲ್ಲದಿದ್ದರೂ ಸಹ।

Verse 9

ततः प्रजा इमाः सर्वा ब्रह्माणं शरणं गताः । पीडिताः स्म सुरश्रेष्ठ सर्पेभ्यो रक्ष सत्वरम्

ಆದ್ದರಿಂದ ಈ ಸಮಸ್ತ ಪ್ರಜೆಗಳು ಬ್ರಹ್ಮನ ಶರಣು ಹೊಂದುತ್ತಾ ಹೇಳಿದರು—“ಹೇ ದೇವಶ್ರೇಷ್ಠಾ! ನಾವು ಪೀಡಿತರಾಗಿದ್ದೇವೆ; ಸರ್ಪಗಳಿಂದ ತ್ವರಿತವಾಗಿ ನಮ್ಮನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಿರಿ।”

Verse 10

यावन्न शून्यतां याति सकलं वसुधातलम् । व्याप्तं सर्वैस्ततः सर्पैर्विषाढ्यैरतिभीषणैः

ಸಕಲ ವಸುದಾತಲವು ಜನಶೂನ್ಯವಾಗುವ ಮುನ್ನವೇ—ಏಕೆಂದರೆ ಅದು ವಿಷಭರಿತವಾದ ಅತ್ಯಂತ ಭೀಕರ ಸರ್ಪಗಳಿಂದ ಎಲ್ಲೆಡೆ ವ್ಯಾಪಿಸಿದೆ—

Verse 11

अथ तानब्रवीद्ब्रह्मा शेषाद्यान्नवनायकान् । स्वसंततेः प्ररक्षध्वं भक्ष्यमाणा इमाः प्रजाः

ಆಗ ಬ್ರಹ್ಮನು ಶೇಷಾದಿ ಆ ಒಂಬತ್ತು ನಾಯಕರಿಗೆ ಹೇಳಿದರು—“ನಿಮ್ಮ ಸ್ವಸಂತತಿಯನ್ನು ನಿಯಂತ್ರಿಸಿ ರಕ್ಷಿಸಿರಿ; ಈ ಪ್ರಜೆಗಳು ಭಕ್ಷಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಿದ್ದಾರೆ!”

Verse 13

अथ तेषां बहुत्वाच्च नैव रक्षा प्रजायते । वारिता अपि ते यस्मात्प्रकुर्वंति प्रजाक्षयम्

ಆದರೆ ಅವರ ಅಪಾರ ಸಂಖ್ಯೆಯಿಂದ ಪ್ರಜೆಯ ರಕ್ಷಣೆ ನಿಜವಾಗಿ ಸಾಧ್ಯವಾಗಲಿಲ್ಲ; ಏಕೆಂದರೆ ತಡೆದರೂ ಸಹ ಅವರು ಪ್ರಜಾಕ್ಷಯವನ್ನುಂಟುಮಾಡುತ್ತಲೇ ಇದ್ದರು।

Verse 14

ततः कोपपरीतात्मा तानाहूय कुलाधिपान् । तानुवाच स्वयं ब्रह्मा सर्वदेवसमागमे

ಅನಂತರ ಧರ್ಮೋಚಿತ ಕೋಪದಿಂದ ಆವೇಶಗೊಂಡ ಬ್ರಹ್ಮನು ಆ ಕುಲಾಧಿಪತಿಗಳನ್ನು ಕರೆಸಿ, ಸರ್ವದೇವರ ಮಹಾಸಭೆಯಲ್ಲಿ ಸ್ವತಃ ಅವರಿಗೆ ಮಾತಾಡಿದನು।

Verse 15

भक्षयंति यतः सर्पा अपराधं विना प्रजाः । वारिता अपि ते तस्मात्तान्निगृह्णामि सांप्रतम्

ಯಾಕೆಂದರೆ ಸರ್ಪಗಳು ಅಪರಾಧವಿಲ್ಲದ ಪ್ರಜೆಯನ್ನು ಕೂಡ ಭಕ್ಷಿಸುತ್ತವೆ; ತಡೆದರೂ ನಿಲ್ಲುವುದಿಲ್ಲ; ಆದ್ದರಿಂದ ನಾನು ಈಗ ಅವರನ್ನು ದಂಡಿಸಿ ನಿಯಂತ್ರಿಸುತ್ತೇನೆ।

Verse 18

तच्छ्रुत्वा वेपमानास्ते सर्पाणां नवनायकाः । प्रोचुः प्रांजलयः सद्यः प्रणिपत्य पितामहम्

ಅದನ್ನು ಕೇಳಿ ಸರ್ಪಗಳ ಒಂಬತ್ತು ನಾಯಕರು ನಡುಗಿದರು; ಕೈಮುಗಿದು ತಕ್ಷಣ ಪಿತಾಮಹ ಬ್ರಹ್ಮನಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ ಹೇಳಿದರು।

Verse 19

भगवन्कुटिला ज्ञातिरस्माकं भवता कृता । तत्कस्मात्कुरुषे कोपं जातिधर्मानुवर्तिनाम्

ಭಗವನ್! ನಮ್ಮಿಗೆ ವಕ್ರವಾದ (ಕುಟಿಲ) ಜಾತಿ-ವಂಶಪಂಕ್ತಿಯನ್ನು ನೀವೇ ನಿರ್ಮಿಸಿದ್ದೀರಿ; ಹಾಗಿದ್ದರೆ ಜಾತಿಧರ್ಮವನ್ನು ಅನುಸರಿಸುವವರ ಮೇಲೆ ನೀವು ಏಕೆ ಕೋಪಗೊಳ್ಳುತ್ತೀರಿ?

Verse 20

ब्रह्मोवाच । यदि नाम मया सृष्टा यूयं दिष्ट्या विषोल्बणाः । अपराधं विना कस्माद्भक्षयध्व इमाः प्रजाः

ಬ್ರಹ್ಮನು ಹೇಳಿದನು—ನಾನು ನಿಮ್ಮನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದ್ದೇ ಸರಿ, ವಿಧಿವಶಾತ್ ನೀವು ವಿಷದಿಂದ ಉಗ್ರರಾಗಿದ್ದರೂ; ಅಪರಾಧವಿಲ್ಲದೆ ಈ ಪ್ರಜೆಯನ್ನು ನೀವು ಏಕೆ ಭಕ್ಷಿಸುತ್ತೀರಿ?

Verse 21

नागा ऊचुः । मर्यादां कुरु देवेश अस्माकं मानवैः सह । अथवा संप्रयच्छस्व स्थानं मानुषवर्जितम्

ನಾಗರು ಹೇಳಿದರು—ಹೇ ದೇವೇಶ! ಮಾನವರೊಂದಿಗೆ ನಮ್ಮಿಗೆ ಯೋಗ್ಯ ಮર્યಾದೆಯನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸು; ಇಲ್ಲವೆ ಮಾನವವರ್ಜಿತ ನಿವಾಸಸ್ಥಾನವನ್ನು ನಮಗೆ ದಯಪಾಲಿಸು।

Verse 22

पारिक्षितमखे तस्मिन्सर्पाणां चित्रभानुना । समंताद्दह्यमानानां रक्षोपायं प्रचिंतय

ಆ ಪಾರಿಕ್ಷಿತ ಯಾಗದಲ್ಲಿ ಚಿತ್ರಭಾನು ಎಲ್ಲೆಡೆ ದಹಿಸುತ್ತಿರುವ ಸರ್ಪಗಳ ರಕ್ಷಣೋಪಾಯವನ್ನು ಚಿಂತಿಸು।

Verse 23

यथा न संततिच्छेदो जायते प्रपितामह । अस्माकं सर्वलोकेषु तथा त्वं कर्तुमर्हसि

ಹೇ ಪ್ರಪಿತಾಮಹ! ಎಲ್ಲ ಲೋಕಗಳಲ್ಲಿಯೂ ನಮ್ಮ ಸಂತತಿ ಛೇದವಾಗದಂತೆ ನೀನು ಮಾಡುವುದು ಯುಕ್ತವಾಗಿದೆ।

Verse 24

ब्रह्मोवाच । जरत्कारुरिति ख्यातो भविष्यति क्वचिद्द्विजः । स संतानकृते भार्यां भूमावन्वेषयिष्यति

ಬ್ರಹ್ಮನು ಹೇಳಿದರು—ಎಲ್ಲೋ ‘ಜರತ್ಕಾರು’ ಎಂದು ಖ್ಯಾತನಾಗುವ ಒಬ್ಬ ದ್ವಿಜನು ಭವಿಷ್ಯದಲ್ಲಿ ಉಂಟಾಗುವನು; ಸಂತಾನಾರ್ಥವಾಗಿ ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಪತ್ನಿಯನ್ನು ಅನ್ವೇಷಿಸುವನು।

Verse 25

भाविनी च भवद्वंशे जरत्कन्या सुशोभना । सा देया चादरात्तस्मै पुत्रार्थं वरवर्णिनी

ಮತ್ತೆ ನಿಮ್ಮ ವಂಶದಲ್ಲಿ ‘ಜರತ್ಕನ್ಯಾ’ ಎಂಬ ಸುಶೋಭಿತ ಕನ್ಯೆ ಹುಟ್ಟುವಳು; ಶ್ರೇಷ್ಠವರ್ಣಳಾದ ಆಕೆಯನ್ನು ಪುತ್ರಾರ್ಥವಾಗಿ ಅವನಿಗೆ ಆದರದಿಂದ ನೀಡಬೇಕು।

Verse 26

ताभ्यां यो भविता पुत्रः स शेषान्रक्षयिष्यति । सर्पाञ्छुद्धसमाचारान्मर्यादासु व्यवस्थितान्

ಆ ಇಬ್ಬರಿಂದ ಜನಿಸುವ ಪುತ್ರನು ಉಳಿದ ನಾಗರನ್ನು ರಕ್ಷಿಸುವನು—ಶುದ್ಧಾಚಾರಿಗಳಾಗಿ ಮર્યಾದೆಗಳಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿತರಾಗಿರುವವರನ್ನು।

Verse 27

सुतलं नितलं चैव तथैव वितलं च यत् । तस्याधस्ताच्चतुर्थे च वसतिर्वो धरातले

ಸುತಲ, ನಿತಲ ಹಾಗೂ ವಿತಲಗಳ ಕೆಳಗೆ, ಅವುಗಳಿಗೂ ಅಧಃ ಇರುವ ನಾಲ್ಕನೇ ಪ್ರದೇಶದಲ್ಲಿ, ಭೂಮಿಯ ಮೇಲೆ ನಿಮ್ಮ ವಾಸಸ್ಥಾನ ಸ್ಥಾಪಿತವಾಗುವುದು।

Verse 28

मया दत्तेऽतिरम्ये च सर्वभोगसमन्विते । तस्माद्व्रजत तत्रैव परित्यज्य महीतलम्

ನಾನು ದತ್ತವಾದ ಆ ಸ್ಥಳವು ಅತಿರಮ್ಯವೂ ಸರ್ವಭೋಗಸಮನ್ವಿತವೂ ಆಗಿದೆ; ಆದ್ದರಿಂದ ಭೂತಲವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿ ಅಲ್ಲಿಗೇ ಹೋಗಿರಿ।

Verse 29

तत्र भुंजथ सद्भोगा न्गत्वाऽशु मम शासनात् । पुत्रपौत्रसमोपेतांस्त्रिदशैरपि दुर्लभान्

ನನ್ನ ಆಜ್ಞೆಯಿಂದ ಶೀಘ್ರವಾಗಿ ಅಲ್ಲಿಗೆ ಹೋಗಿ, ಪುತ್ರ-ಪೌತ್ರರೊಂದಿಗೆ, ಸತ್ಭೋಗಗಳನ್ನು ಅನುಭವಿಸಿರಿ—ಅವು ದೇವತೆಗಳಿಗೂ ದುರ್ಲಭವಾದ ವರಗಳು।

Verse 30

नागा ऊचुः । भोगानपि प्रभुंजाना न वयं तत्र पद्मज । शक्नुमो वस्तुमुर्व्यां नस्तस्मात्स्थानं प्रदर्शय । मर्यादया वर्तयामो यत्रस्था मानवैः समम्

ನಾಗರು ಹೇಳಿದರು—ಹೇ ಪದ್ಮಜ! ಅಲ್ಲಿ ಭೋಗಗಳನ್ನು ಅನುಭವಿಸಿದರೂ ನಾವು ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸಲಾರವು; ಆದ್ದರಿಂದ ನಮಗೆ ಯೋಗ್ಯ ಸ್ಥಳವನ್ನು ತೋರಿಸು, ಅಲ್ಲಿ ಮર્યಾದೆಯಲ್ಲಿ ನಡೆದು ಮಾನವರೊಂದಿಗೆ ಸಮವಾಗಿ ವಾಸಿಸಬಹುದು।

Verse 31

ब्रह्मोवाच । एषा तिथिर्मया दत्ता युष्माकं धरणीतले । पंचमी शेषकालस्तु नेयस्तत्रं रसातले

ಬ್ರಹ್ಮನು ಹೇಳಿದರು—ಈ ತಿಥಿಯನ್ನು ನಾನು ನಿಮಗೆ ಭೂಮಿತಳದಲ್ಲಿ ದತ್ತವಾಗಿ ನೀಡಿದ್ದೇನೆ. ಪಂಚಮಿಯಲ್ಲಿ ಉಳಿದ ಕಾಲವನ್ನು ಅಲ್ಲಿ ರಸಾತಲದಲ್ಲೇ ಕಳೆಯಬೇಕು.

Verse 32

तत्रागतैर्न हंतव्या मानवा दोषवर्जिताः । मंत्रसंरक्षितांगाश्च तथौषधिकृतादराः

ಅಲ್ಲಿ ಬಂದ ದೋಷರಹಿತ ಮಾನವರನ್ನು ಹಾನಿಗೊಳಿಸಬಾರದು; ಅವರ ಅಂಗಗಳು ಮಂತ್ರಗಳಿಂದ ರಕ್ಷಿತವಾಗಿವೆ, ಮತ್ತು ಔಷಧೋಪಚಾರಗಳಿಂದ ಯಥೋಚಿತವಾಗಿ ಪಾಲನೆಗೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ.

Verse 33

चमत्कारपुरे क्षेत्रे मया दत्ता स्थितिः सदा । पृथिव्यां कुलमुख्यानां नागानां नागसत्तमाः

ಹೇ ನಾಗಸತ್ತಮ! ಚಮತ್ಕಾರಪುರ ಕ್ಷೇತ್ರದಲ್ಲಿ ಭೂಮಿಯ ಮೇಲೆ ಕುಲಮುಖ್ಯರಾದ ಶ್ರೇಷ್ಠ ನಾಗರಿಗೆ ನಾನು ಸದಾ ವಾಸಸ್ಥಾನವನ್ನು ದತ್ತವಾಗಿ ನೀಡಿದ್ದೇನೆ.

Verse 34

सूत उवाच । एवमुक्ताश्च ते नागा ब्रह्मणा सत्वरं ययुः । पातालं कुलमुख्याश्च तस्मिन्क्षेत्रे व्यवस्थिताः

ಸೂತನು ಹೇಳಿದರು—ಬ್ರಹ್ಮನು ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದಾಗ ಆ ನಾಗರು ತ್ವರಿತವಾಗಿ ಪಾತಾಳಕ್ಕೆ ತೆರಳಿದರು; ಕುಲಮುಖ್ಯರು ಆ ಕ್ಷೇತ್ರದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿರರಾದರು.

Verse 35

तत्र श्रावणपंचम्यां यस्तान्पूजयते नरः । स प्राप्नोति नरोऽभीष्टं तेषामेव प्रसादतः

ಅಲ್ಲಿ ಶ್ರಾವಣ ಪಂಚಮಿಯಲ್ಲಿ ಯಾರು ಆ ನಾಗರನ್ನು ಪೂಜಿಸುತ್ತಾರೋ, ಆ ವ್ಯಕ್ತಿ ಅವರದೇ ಪ್ರಸಾದದಿಂದ ತನ್ನ ಅಭೀಷ್ಟವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.

Verse 36

तस्य वंशेऽपि सर्पाणां न भयं स्यान्न किल्बिषम् । न रोगो नोपसर्गश्च न च भूतभयं क्वचित्

ಆ ಭಕ್ತನ ವಂಶದಲ್ಲಿಯೂ ಸರ್ಪಭಯ ಉಂಟಾಗದು, ಪಾಪವೂ ತಾಗದು; ರೋಗವಿಲ್ಲ, ಉಪಸರ್ಗವಿಲ್ಲ, ಎಲ್ಲಿಯೂ ಭೂತಭಯವೂ ಇಲ್ಲ।

Verse 37

अपुत्रस्तत्र यः श्राद्धं करोति सुतवांछया । पुत्रं विशिष्टमासाद्य पितॄणामनृणो हि सः

ಆ ತೀರ್ಥದಲ್ಲಿ ಅಪುತ್ರನಾದವನು ಪುತ್ರಕಾಂಕ್ಷೆಯಿಂದ ಶ್ರಾದ್ಧವನ್ನು ಮಾಡಿದರೆ, ಅವನು ವಿಶಿಷ್ಟ ಪುತ್ರನನ್ನು ಪಡೆದು ಪಿತೃಋಣದಿಂದ ನಿಜವಾಗಿ ಮುಕ್ತನಾಗುತ್ತಾನೆ।

Verse 38

तथा वंध्या च या नारी पंचम्यां भास्करोदये । श्रावणे कुरुते स्नानं कृष्णपक्षे विशेषतः । सा सद्यो लभते पुत्रं स्ववंशोद्धरणक्षमम्

ಹಾಗೆಯೇ ವಂಧ್ಯೆಯಾದ ಸ್ತ್ರೀ ಶ್ರಾವಣಮಾಸದ ಕೃಷ್ಣಪಕ್ಷದಲ್ಲಿ ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಪಂಚಮಿಯಂದು ಸೂರ್ಯೋದಯಕಾಲದಲ್ಲಿ ಅಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿದರೆ, ಅವಳು ತಕ್ಷಣವೇ ವಂಶೋದ್ದಾರಕ್ಕೆ ಸಮರ್ಥನಾದ ಪುತ್ರನನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾಳೆ।

Verse 39

सर्वरोगविनिर्मुक्तं सुरूपं विनयान्वितम् । भ्रष्टराज्यो नरो यो वा तत्र स्नानं समाचरेत्

ಯಾವ ನರನು ಅಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನವನ್ನು ಆಚರಿಸುತ್ತಾನೋ, ಅವನು ಎಲ್ಲಾ ರೋಗಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗಿ ಸುಂದರರೂಪವೂ ವಿನಯವೂ ಹೊಂದುವನು; ರಾಜ್ಯಭ್ರಷ್ಟನಾದವನೂ ಸ್ನಾನದಿಂದ ಮತ್ತೆ ಭಾಗ್ಯವನ್ನು ಪಡೆಯುವನು।

Verse 40

ततः पूजयते नागाञ्छ्रावणे पंचमीदिने । स हत्वाऽरिगणा न्सर्वान्भूयोराज्यमवाप्नुयात्

ನಂತರ ಶ್ರಾವಣಮಾಸದ ಪಂಚಮಿದಿನದಲ್ಲಿ ನಾಗದೇವರನ್ನು ಪೂಜಿಸಬೇಕು; ಅವನು ಎಲ್ಲಾ ಶತ್ರುಗಣಗಳನ್ನು ಜಯಿಸಿ ಮತ್ತೆ ರಾಜ್ಯವನ್ನು ಪಡೆಯುವನು।

Verse 41

येषां मृत्युर्मनुष्याणां जायते सर्पभक्षणात् । न तेषां जायते मुक्तिः प्रेतभावात्कथंचन

ಯಾರ ಮಾನವರ ಮರಣವು ಸರ್ಪದಂಶದಿಂದ ಸಂಭವಿಸುವುದೋ, ಅವರು ಪ್ರೇತಭಾವಕ್ಕೆ ಬೀಳುವ ಕಾರಣ ಯಾವ ರೀತಿಯಲ್ಲೂ ಮುಕ್ತಿಯನ್ನು ಪಡೆಯರು.

Verse 42

यावन्न क्रियते श्राद्धं तस्मिंस्तीर्थे द्विजोत्तमाः । तस्मात्सर्वप्रयत्नेन मृतस्याहिप्रदंक्षणात् । श्राद्धं कार्यं प्रयत्नेन तस्मिंस्तीर्थेऽहिसंभवे

ಹೇ ದ್ವಿಜೋತ್ತಮರೇ, ಆ ತೀರ್ಥದಲ್ಲಿ ಶ್ರಾದ್ಧವನ್ನು ಮಾಡುವವರೆಗೆ (ವಿಮೋಚನೆ) ದೊರಕದು. ಆದ್ದರಿಂದ ಸರ್ಪದಂಶದಿಂದ ಮೃತನಾದವನಿಗಾಗಿ ಆ ಅಹಿಸಂಭವ ತೀರ್ಥದಲ್ಲಿ ಸಂಪೂರ್ಣ ಪ್ರಯತ್ನದಿಂದ ಶ್ರಾದ್ಧವನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಬೇಕು.

Verse 43

अत्र वः कीर्तयिष्यामि पुरावृत्तां कथां शुभाम् । इन्द्रसेनस्य राजर्षेः सर्वपातकनाशिनीम्

ಇಲ್ಲಿ ನಾನು ನಿಮಗೆ ಪುರಾತನಕಾಲದ ಶುಭ ಕಥೆಯನ್ನು ವರ್ಣಿಸುತ್ತೇನೆ—ರಾಜರ್ಷಿ ಇಂದ್ರಸೇನನ ಕಥೆಯನ್ನು, ಅದು ಸರ್ವ ಪಾಪಗಳನ್ನು ನಾಶಮಾಡುವುದು.

Verse 44

इन्द्रसेनो महीपालः पुरासीद्रिपुदर्पहा । अश्वमेधसहस्रेण इष्टं तेन महात्मना

ಇಂದ್ರಸೇನನೆಂಬ ಮಹೀಪಾಲನು ಪುರಾತನದಲ್ಲಿ ಇದ್ದನು; ಶತ್ರುಗಳ ದರ್ಪವನ್ನು ನಾಶಮಾಡುವವನು. ಆ ಮಹಾತ್ಮನು ಸಹಸ್ರ ಅಶ್ವಮೇಧ ಯಜ್ಞಗಳನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಿದ್ದನು.

Verse 45

ततः स दैवयोगेन प्रसुप्तः शयने शुभे । दष्टः सर्पेण मुक्तश्च इन्द्रसेनो महीपतिः । वियुक्तश्चैव सहसा जीवितव्येन तत्क्षणात्

ನಂತರ ದೈವಯೋಗದಿಂದ ಶುಭ ಶಯನದಲ್ಲಿ ನಿದ್ರಿಸುತ್ತಿದ್ದ ರಾಜ ಇಂದ್ರಸೇನನನ್ನು ಸರ್ಪವು ದಂಶಿಸಿ, ಅವನು ಪ್ರಾಣಮುಕ್ತನಾದನು; ಆ ಕ್ಷಣದಲ್ಲೇ ಅವನು ಅಚಾನಕವಾಗಿ ಆಯುಷ್ಯದಿಂದ ವಿಯುಕ್ತನಾದನು.

Verse 46

ततस्तस्य सुतोऽभीष्टस्तस्योद्देशेन कृत्स्नशः । चकार प्रेतकार्याणि स्मृत्युक्तानि च भक्तितः

ನಂತರ ಅವನ ಪ್ರಿಯ ಪುತ್ರನು ತಂದೆಯ ಉದ್ದೇಶದಿಂದ ಸ್ಮೃತಿಗಳಲ್ಲಿ ವಿಧಿಸಿದಂತೆ ಸಮಸ್ತ ಪ್ರೇತಕಾರ್ಯಗಳನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ನೆರವೇರಿಸಿದನು।

Verse 47

गंगायामस्थिपातं च कृत्वा श्राद्धानि षोडश । गयां गत्वा ततश्चक्रे श्राद्धं श्रद्धासमन्वितः

ಗಂಗೆಯಲ್ಲಿ ಅಸ್ಥಿವಿಸರ್ಜನೆ ಮಾಡಿ ಅವನು ಷೋಡಶ ಶ್ರಾದ್ಧಗಳನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಿದನು; ನಂತರ ಗಯೆಗೆ ಹೋಗಿ ಶ್ರದ್ಧೆಯಿಂದ ಅಲ್ಲಿ ಕೂಡ ಶ್ರಾದ್ಧ ಮಾಡಿದನು।

Verse 48

अथ स्वप्नांतरे प्राप्तः पिता तस्य स भूपतिः । प्रोवाच दुःखितः पुत्रं बाष्पव्याकुललोचनम्

ನಂತರ ಸ್ವಪ್ನದಲ್ಲಿ ಅವನ ತಂದೆ—ಆ ರಾಜನು—ಪ್ರಾಪ್ತನಾಗಿ, ದುಃಖದಿಂದ ಕಣ್ಣೀರಿನಿಂದ ವ್ಯಾಕುಲವಾದ ಕಣ್ಣುಗಳಿರುವ ಪುತ್ರನಿಗೆ ಮಾತಾಡಿದನು।

Verse 49

सर्पमृत्योः सकाशान्मे प्रेतत्वं पुत्र संस्थितम् । तेन मे भवता दत्तं न किञ्चिदुपतिष्ठते

ಓ ಪುತ್ರನೇ, ಸರ್ಪಮರಣದ ಕಾರಣದಿಂದ ನಾನು ಪ್ರೇತತ್ವದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿತನಾಗಿದ್ದೇನೆ; ಆದ್ದರಿಂದ ನೀನು ಅರ್ಪಿಸಿದ ಯಾವುದೂ ನನಗೆ ತಲುಪುವುದಿಲ್ಲ।

Verse 50

चमत्कारपुरं क्षेत्रं तस्मात्त्वं गच्छ सत्वरम् । तत्र तीर्थे कुरु श्राद्धं सर्पाणां मत्कृते सुत

ಆದ್ದರಿಂದ ನೀನು ತ್ವರಿತವಾಗಿ ಚಮತ್ಕಾರಪುರ ಕ್ಷೇತ್ರಕ್ಕೆ ಹೋಗು; ಅಲ್ಲಿ ತೀರ್ಥದಲ್ಲಿ ನನ್ನಿಗಾಗಿ ಸರ್ಪಗಳಿಗೆ ಉದ್ದೇಶಿಸಿ ಶ್ರಾದ್ಧ ಮಾಡು, ಪುತ್ರನೇ।

Verse 51

येन संजायते मोक्षः प्रेतत्वा द्दारुणान्मम । स ततः प्रातरुत्थाय तत्स्मृत्वा नृपतेर्वचः

ಈ ತೀರ್ಥಕರ್ಮದಿಂದ ನನಗೆ ಈ ಭಯಾನಕ ಪ್ರೇತಸ್ಥಿತಿಯಿಂದ ಮೋಕ್ಷವು ದೊರೆಯುವುದು. ನಂತರ ಅವನು ಪ್ರಾತಃಕಾಲದಲ್ಲಿ ಎದ್ದು ರಾಜನ ವಚನವನ್ನು ಸ್ಮರಿಸಿದನು.

Verse 52

प्रेतरूपस्य दुःखार्तस्तत्तीर्थं सत्वरं गतः । चकार च ततः श्राद्धं श्रावणे पंच मीदिने

ತಂದೆಯ ಪ್ರೇತರೂಪದ ದುಃಖದಿಂದ ಪೀಡಿತನಾಗಿ ಅವನು ತ್ವರಿತವಾಗಿ ಆ ತೀರ್ಥಕ್ಕೆ ಹೋದನು. ನಂತರ ಶ್ರಾವಣ ಮಾಸದ ಪಂಚಮಿಯಂದು ಶ್ರಾದ್ಧವನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಿದನು.

Verse 53

स्नात्वा श्रद्धासमोपेतः संनिवेश्य पुरोधसम् । ततः स दर्शनं प्राप्तो भूयोऽपि च यथा पुरा

ಸ್ನಾನಮಾಡಿ ಶ್ರದ್ಧೆಯಿಂದ ತುಂಬಿದವನಾಗಿ ಅವನು ಪುರೋಹಿತನನ್ನು ಆಸನದಲ್ಲಿ ಕುಳ್ಳಿರಿಸಿದನು. ನಂತರ ಅವನಿಗೆ ಹಿಂದಿನಂತೆ ಮತ್ತೆ ದರ್ಶನ ದೊರೆಯಿತು.

Verse 55

फलं श्राद्धस्य चात्र त्वं कारणं शृणु पुत्रक । श्राद्धार्हा ब्राह्मणाश्चात्र चमत्कारपुरोद्भवाः

ಪುತ್ರನೇ, ಇಲ್ಲಿ ಶ್ರಾದ್ಧಕ್ಕೆ ಫಲ ಸಿದ್ಧವಾಗುವ ಕಾರಣವನ್ನು ಕೇಳು. ಇಲ್ಲಿ ಚಮತ್ಕಾರಪುರದಿಂದ ಉದ್ಭವಿಸಿದ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರೇ ಶ್ರಾದ್ಧಾರ್ಹರು.

Verse 56

क्षेत्रेऽपि गर्हिताः श्राद्धे येऽन्यत्र व्यंगकादयः । अत्र यत्क्रियते किञ्चिद्दानं वा व्रतमेव च

ಇತರತ್ರ ಶ್ರಾದ್ಧದಲ್ಲಿ ನಿಂದಿತರಾಗುವವರು—ವಿಕಲಾಂಗರು ಮೊದಲಾದವರು—ಅವರಿಗೂ ಈ ಕ್ಷೇತ್ರದಲ್ಲಿ (ದೋಷವಿಲ್ಲ). ಇಲ್ಲಿ ಮಾಡುವ ಯಾವುದೇ ದಾನವಾಗಲಿ ವ್ರತವಾಗಲಿ, ಎಲ್ಲವೂ ಸಾರ್ಥಕವಾಗಿ ಫಲ ನೀಡುತ್ತದೆ.

Verse 57

तथान्यदपि विप्रार्हं कर्म यज्ञसमुद्भवम् । तत्तेषां वचनात्सर्वं पूर्णं स्यादपि खंडितम् । परोक्षे वापि संपूर्णं वृथा संजायते स्फुटम्

ಹಾಗೆಯೇ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗೆ ಯೋಗ್ಯವಾದ, ಯಜ್ಞಧರ್ಮದಿಂದ ಉದ್ಭವಿಸಿದ ಮತ್ತೊಂದು ಯಾವುದೇ ಕರ್ಮವೂ—ಅವರ ವಚನಮಾತ್ರದಿಂದ—ಖಂಡಿತವಾದರೂ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗುತ್ತದೆ. ಆದರೆ ಅವರು ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷವಾಗಿರದಿದ್ದರೆ, ಸಂಪೂರ್ಣವಾದ ಕರ್ಮವೂ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ವ್ಯರ್ಥವಾಗಿ ಫಲಹೀನವಾಗುತ್ತದೆ.

Verse 58

तस्मादस्मात्पुराद्विप्रान्समानीय ततः परम् । मम नाम्ना कुरु श्राद्धं येन मुक्तिः प्रजायते

ಆದ್ದರಿಂದ ಈ ನಗರದಿಂದಲೇ ಪಂಡಿತ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರನ್ನು ಕರೆತಂದು, ನಂತರ ನನ್ನ ನಾಮದಲ್ಲಿ ಶ್ರಾದ್ಧವನ್ನು ನೆರವೇರಿಸು—ಅದರಿಂದ ಮೋಕ್ಷವು ಜನಿಸುತ್ತದೆ.

Verse 59

अथासौ प्रातरुत्थाय स्मरमाणः पितुर्वचः । दुःखेन महताविष्टः प्रविवेश पुरोत्तमे

ನಂತರ ಅವನು ಪ್ರಾತಃಕಾಲದಲ್ಲಿ ಎದ್ದು, ತಂದೆಯ ವಚನವನ್ನು ಸ್ಮರಿಸುತ್ತಾ, ಮಹಾದುಃಖದಿಂದ ಆವರಿತನಾಗಿ, ಆ ಶ್ರೇಷ್ಠ ನಗರಕ್ಕೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದನು.

Verse 60

ततश्चान्वेषयामास श्राद्धार्हान्ब्राह्मणान्नृपः । यत्नतोऽपि न लेभे स धनाढ्या ब्राह्मणा यतः

ನಂತರ ರಾಜನು ಶ್ರಾದ್ಧಕ್ಕೆ ಯೋಗ್ಯವಾದ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರನ್ನು ಹುಡುಕಿದನು; ಆದರೆ ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿದರೂ ಯಾರನ್ನೂ ಪಡೆಯಲಿಲ್ಲ—ಏಕೆಂದರೆ ಅಲ್ಲಿ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ಧನಾಢ್ಯರಾಗಿದ್ದರು.

Verse 61

न तत्र दुःखितः कश्चिद्दरिद्रोऽपि न दुःखितः । नाकर्मनिरतो वापि पाखण्डनिरतोऽथवा

ಅಲ್ಲಿ ಯಾರೂ ದುಃಖಿತರಿರಲಿಲ್ಲ; ಬಡವರೂ ದುಃಖಿತರಿರಲಿಲ್ಲ. ಯಾರೂ ಅಕರ್ಮದಲ್ಲಿ ನಿರತರಿರಲಿಲ್ಲ, ಯಾರೂ ಪಾಖಂಡ ಅಥವಾ ಕಪಟಾಚಾರದಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿರಲಿಲ್ಲ.

Verse 62

स्थानेस्थाने महानादा उत्सवाश्च गृहेगृहे । वेदविद्याविनोदाश्च स्मृति वादास्तथैव च

ಎಲ್ಲೆಡೆ ಉತ್ಸವಗಳ ಮಹಾನಾದ ಕೇಳಿಬರುತ್ತಿತ್ತು; ಮನೆಮನೆಗೂ ಹಬ್ಬಗಳು. ವೇದವಿದ್ಯೆಯ ವಿನೋದವೂ, ಸ್ಮೃತಿನಿಷ್ಠ ಶಾಸ್ತ್ರವಾದಗಳೂ ಹಾಗೆಯೇ ನಡೆಯುತ್ತಿದ್ದವು.

Verse 63

श्रूयंते याज्ञिकानां च यज्ञकर्मसमुद्भवाः । न दुर्भिक्षं न च व्याधिर्नाकालमरणं नृणाम् । न मृत्युः कस्यचित्तत्र पुरे ब्राह्मण सेविते

ಯಾಜ್ಞಿಕರ ಯಜ್ಞಕರ್ಮಗಳಿಂದ ಉದ್ಭವಿಸಿದ ಧ್ವನಿಗಳು ಕೇಳಿಬರುತ್ತಿದ್ದವು. ಅಲ್ಲಿ ದುರ್ಭಿಕ್ಷವೂ ಇಲ್ಲ, ವ್ಯಾಧಿಯೂ ಇಲ್ಲ, ಜನರಿಗೆ ಅಕಾಲಮರಣವೂ ಇಲ್ಲ; ಬ್ರಾಹ್ಮಣಸೇವಿತ ಆ ಪುರದಲ್ಲಿ ಯಾರಿಗೂ ಮರಣ ಸಂಭವಿಸಲಿಲ್ಲ.

Verse 64

यथर्तुवर्षी पर्जन्यः सस्यानि गुणवन्ति च । भूरिक्षीरस्रवा गावः क्षीराण्याजाविकानि च

ಋತುವಿಗೆ ತಕ್ಕಂತೆ ಮಳೆ ಸುರಿಯುತ್ತಿತ್ತು; ಬೆಳೆಗಳು ಗುಣವಂತವಾಗಿ ಸಮೃದ್ಧವಾಗಿದ್ದವು. ಹಸುಗಳು ಅಪಾರ ಹಾಲು ಸುರಿಸುತ್ತಿದ್ದವು; ಮೇಕೆ-ಕುರಿಗಳ ಹಾಲೂ ಸಹ ಬಹಳವಾಗಿತ್ತು.

Verse 65

यंयं प्रार्थयते विप्रं स श्राद्धार्थं महीपतिः । स स तं भर्त्सयामास दुरुक्तैः कोपसंयुतः

ಶ್ರಾದ್ಧಾರ್ಥವಾಗಿ ರಾಜನು ಯಾವ ಯಾವ ವಿಪ್ರನನ್ನು ಬೇಡಿಕೊಂಡನೋ, ಆ ಆ ವಿಪ್ರನು ಕೋಪದಿಂದ ಕೂಡಿಕೊಂಡು ಕಠೋರ ವಚನಗಳಿಂದ ಅವನನ್ನು ಗದರಿಸುತ್ತಿದ್ದನು.

Verse 66

धिग्धिक्पापसमाचार क्षत्रियापसदात्मक । किं कश्चिद्ब्राह्मणोऽश्नाति प्रेतश्राद्धे विशेषतः

“ಧಿಕ್ ಧಿಕ್! ಪಾಪಾಚಾರಿಯೇ, ಕ್ಷತ್ರಿಯರಲ್ಲಿ ಅಧಮನೇ! ಯಾವ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ನಿನ್ನ ಅನ್ನವನ್ನು ತಿನ್ನುವನು—ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಪ್ರೇತಶ್ರಾದ್ಧದಲ್ಲಿ?”

Verse 67

तस्माद्गच्छ द्रुतं यावन्न कश्चिच्छपते द्विजः । निहन्ति वा प्रकोपेन स्वर्गमार्गनिरोधकम्

ಆದ್ದರಿಂದ ತಕ್ಷಣ ಹೋಗು—ಯಾವುದೇ ದ್ವಿಜನು ನಿನ್ನನ್ನು ಶಪಿಸುವ ಮೊದಲು; ಇಲ್ಲವೇ ಕೋಪದಿಂದ ನಿನ್ನನ್ನು ಸಂಹರಿಸಿ ನಿನ್ನ ಸ್ವರ್ಗಮಾರ್ಗವನ್ನು ತಡೆದುಬಿಡುವನು।

Verse 68

सूत उवाच । ततः स दुःखितो राजा निश्चक्राम भयार्दितः । चमत्कारपुरात्तस्माद्वैलक्ष्यं परमं गतः

ಸೂತನು ಹೇಳಿದರು—ಆಮೇಲೆ ದುಃಖಿತನಾದ ಆ ರಾಜನು ಭಯದಿಂದ ಆಕ್ರಾಂತನಾಗಿ ಹೊರಟನು; ಚಮತ್ಕಾರಪುರವೆಂಬ ನಗರದಿಂದ ಹೊರಬಂದು ಪರಮ ಗೊಂದಲಕ್ಕೆ ಒಳಗಾದನು।

Verse 69

चिन्तयामास राजेंद्र स्मृत्वावस्थां पितुश्च ताम् । किं करोमि क्व गच्छामि कथं मे स्यात्पितुर्गतिः

ತಂದೆಯ ಆ ಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ನೆನೆದು ರಾಜೇಂದ್ರನು ಚಿಂತಿಸಿದನು—“ನಾನು ಏನು ಮಾಡಲಿ? ಎಲ್ಲಿಗೆ ಹೋಗಲಿ? ನನ್ನ ತಂದೆಗೆ ಸದ್ಗತಿ ಹೇಗೆ ಸಿಗಲಿ?”

Verse 70

ततः स सचिवान्सर्वान्प्रेषयित्वा गृहं प्रति । एकाकी भिक्षुरूपेण स्थितस्तत्रैव सत्पुरे

ನಂತರ ಅವನು ಎಲ್ಲಾ ಸಚಿವರನ್ನು ಮನೆಗೆ ಕಳುಹಿಸಿ, ಒಬ್ಬನೇ ಭಿಕ್ಷುರೂಪವನ್ನು ಧರಿಸಿ ಅದೇ ಸತ್ಪುರದಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿದನು।

Verse 71

स ज्ञात्वा नगरे तत्र ब्राह्मणं शंसितव्रतम् । सर्वेषां ब्राह्मणेंद्राणां मध्ये दाक्षिण्यभाजनम्

ಅಲ್ಲಿ ಆ ನಗರದಲ್ಲಿ ಅವನು ವ್ರತಪ್ರಸಿದ್ಧನಾದ ಒಬ್ಬ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನನ್ನು ತಿಳಿದುಕೊಂಡನು—ಬ್ರಾಹ್ಮಣೇಂದ್ರರ ಮಧ್ಯೆ ದಾನ-ದಕ್ಷಿಣೆಗೂ ಗೌರವಕ್ಕೂ ಪರಮ ಪಾತ್ರನಾದವನು।

Verse 72

देवशर्माभिधानं तु शरणागतवत्सलम् । आहिताग्निं चतुर्वेदं स्मृतिमार्गानुयायिनम्

ಅವನ ಹೆಸರು ದೇವಶರ್ಮಾ—ಶರಣಾಗತರ ಮೇಲೆ ವಾತ್ಸಲ್ಯವಿರುವವನು; ಆಹಿತಾಗ್ನಿ, ಚತುರ್ವೇದಜ್ಞ, ಸ್ಮೃತಿಮಾರ್ಗಾನುಯಾಯಿ.

Verse 73

ततस्तु प्रातरुत्थाय कृत्वांत्यजमयं वपुः । शोधयामास कृच्छ्रेण मलोत्सर्गनिकेतनम्

ನಂತರ ಪ್ರಾತಃಕಾಲ ಎದ್ದು, ಅಂತ್ಯಜಸಮಾನ ದೇಹವನ್ನು ಧರಿಸಿ, ಬಹಳ ಕಷ್ಟದಿಂದ ಮಲವಿಸರ್ಜನಾ ಸ್ಥಳವನ್ನು ಶುದ್ಧಗೊಳಿಸಲು ಆರಂಭಿಸಿದನು.

Verse 74

अथ यः कुरुते कर्म तत्र विष्ठाप्रशोधनम् । सोऽभ्येत्य तमुवाचेदं कोपसंरक्तलोचनः

ಆಗ ಅಲ್ಲಿ ಮಲಶೋಧನೆಯ ಕೆಲಸ ಮಾಡುವವನು, ಕೋಪದಿಂದ ಕೆಂಪಾದ ಕಣ್ಣುಗಳೊಂದಿಗೆ ಅವನ ಬಳಿಗೆ ಬಂದು ಹೀಗೆಂದನು.

Verse 75

कुतस्त्वमिह संप्राप्तो मद्वृत्तेरुपघातकृत् । तस्माद्गच्छ द्रुतं नो चेन्नयिष्ये यमसादनम्

“ನೀನು ಎಲ್ಲಿಂದ ಇಲ್ಲಿ ಬಂದೆ, ನನ್ನ ಜೀವನೋಪಾಯಕ್ಕೆ ಧಕ್ಕೆ ತರುವವನೇ? ಆದ್ದರಿಂದ ಬೇಗ ಹೋಗು; ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೆ ನಿನ್ನನ್ನು ಯಮಸದನಕ್ಕೆ ಕಳುಹಿಸುತ್ತೇನೆ!”

Verse 76

तस्यैवं वदतोऽप्याशु बलात्स पृथिवीपतिः । शोधयामास तत्स्थानं देवशर्मसमुद्भवम्

ಅವನು ಹೀಗೆ ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದರೂ, ಭೂಪತಿ ದಿಟ್ಟ ಸಂಕಲ್ಪಬಲದಿಂದ ದೇವಶರ್ಮಾಸಂಬಂಧಿತ ಆ ಸ್ಥಳವನ್ನು ತ್ವರಿತವಾಗಿ ಶುದ್ಧಗೊಳಿಸುವುದನ್ನು ಮುಂದುವರಿಸಿದನು.

Verse 77

ततः संवत्सरस्यांते चंडालेन द्विजोत्तमाः । स प्रोक्त उचिते काले प्रणिपत्य च दूरतः

ನಂತರ ವರ್ಷದ ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ, ಹೇ ದ್ವಿಜೋತ್ತಮರೇ, ಯುಕ್ತಕಾಲದಲ್ಲಿ ಆ ಚಾಂಡಾಲನು ದೂರದಿಂದಲೇ ಪ್ರಣಾಮ ಮಾಡಿ ಅವನನ್ನು ಉದ್ದೇಶಿಸಿ ಮಾತಾಡಿದನು।

Verse 78

स्वामिंस्तव कुलेप्येवं गूथाशोधनकर्मकृत् । तदस्माकं न चान्यस्य तत्किमन्यः प्रवेशितः

“ಸ್ವಾಮಿ! ನಿಮ್ಮ ಕುಲದಲ್ಲಿಯೂ ಹೀಗೆಯೇ ಮಲಶೋಧನೆಯ ಕೆಲಸ ಮಾಡುವವನು ಇದ್ದಾನೆ. ಆ ಕೆಲಸ ನಮ್ಮದೇ, ಬೇರೆ ಯಾರದ್ದೂ ಅಲ್ಲ—ಹಾಗಿದ್ದರೆ ಮತ್ತೊಬ್ಬನನ್ನು ಏಕೆ ಅದಕ್ಕೆ ಸೇರಿಸಿದರು?”

Verse 79

अथ श्रुत्वा च तद्वाक्यं स प्राह द्विजसत्तमः । न मया कश्चिदन्योऽत्र निर्दिष्टो गोप्यकर्मणि । अधिकारस्त्वयात्मीयस्तथा कार्यो यथा पुरा

ಆ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ ದ್ವಿಜಸತ್ತಮನು ಹೇಳಿದನು—“ಈ ಗುಪ್ತಕಾರ್ಯದಲ್ಲಿ ನಾನು ಇಲ್ಲಿ ಬೇರೆ ಯಾರನ್ನೂ ನೇಮಿಸಿಲ್ಲ. ಅಧಿಕಾರ ನಿನ್ನದೇ; ಹಿಂದಿನಂತೆಲೇ ಆ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ನೆರವೇರಿಸು.”

Verse 80

तदान्यदिवसे प्राप्ते सोंऽत्यजः कोपसंयुतः । शस्त्रमादाय संप्राप्तो वधार्थं तस्य भूपतेः

ಮತ್ತೊಂದು ದಿನ ಆ ಅಂತ್ಯಜನು ಕೋಪದಿಂದ ತುಂಬಿ ಶಸ್ತ್ರವನ್ನು ಹಿಡಿದು ಆ ರಾಜನನ್ನು ಕೊಲ್ಲುವ ಉದ್ದೇಶದಿಂದ ಅಲ್ಲಿ ಬಂದನು।

Verse 81

शस्त्रोद्यतकरं दृष्ट्वा प्रहारेकृतनिश्चयम् । ततस्तं लीलया भूयो मुष्टिना मूर्ध्न्यताडयत्

ಶಸ್ತ್ರ ಎತ್ತಿದ ಕೈಯೊಂದಿಗೆ ಹೊಡೆಯಲು ನಿಶ್ಚಯಿಸಿದವನಾಗಿ ಅವನನ್ನು ನೋಡಿ, ಅವನು ಲೀಲೆಯಂತೆ ಮತ್ತೆ ಮುಷ್ಟಿಯಿಂದ ಅವನ ತಲೆಯ ಮೇಲೆ ಹೊಡೆದನು।

Verse 82

ततस्तस्य विनिष्क्रांते लोचने तत्क्षणाद्द्विजाः । सुस्राव रुधिरं पश्चात्पपात गतजीवितः

ಅದೇ ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ ಅವನ ಕಣ್ಣುಗಳು ಹೊರಬಂದವು, ಓ ದ್ವಿಜರೇ; ರಕ್ತವು ಹರಿದು, ಸ್ವಲ್ಪದಲ್ಲೇ ಅವನು ಪ್ರಾಣವಿಲ್ಲದೆ ನೆಲಕ್ಕುರುಳಿದನು।

Verse 83

तं श्रुत्वा निहतं तेन चंडालं निजकिंकरम् । देवशर्मातिकोपेन तद्वधार्थमुपागतः

ತನ್ನ ಸೇವಕನಾದ ಚಂಡಾಲನು ಅವನಿಂದ ಹತನಾದನೆಂದು ಕೇಳಿ, ದೇವಶರ್ಮನು ಭಾರೀ ಕೋಪದಿಂದ ಅವನ ವಧಾರ್ಥವಾಗಿ ಅಲ್ಲಿ ಬಂದನು।

Verse 84

ततः पुत्रैश्च पौत्रैश्च सहितोऽन्यैश्च बन्धुभिः । लोष्टैस्तं ताडयामास भर्त्समानो मुहुर्मुहुः

ನಂತರ ಪುತ್ರರು, ಪೌತ್ರರು ಹಾಗೂ ಇತರ ಬಂಧುಗಳೊಂದಿಗೆ ಸೇರಿ, ಮಣ್ಣಿನ ಗುಡ್ಡೆಗಳಿಂದ ಅವನನ್ನು ಹೊಡೆದು, ಮರುಮರು ನಿಂದಿಸಿದನು।

Verse 85

सोऽपि संताड्यमानस्तु प्रहारैर्जर्जरीकृतः । वेदोच्चारं ततश्चक्रे दर्शयित्वोपवीतकम्

ಅವನು ಹೊಡೆತಗಳಿಂದ ಜರ್ಜರಿತನಾದರೂ, ಯಜ್ಞೋಪವೀತವನ್ನು ತೋರಿಸಿ, ನಂತರ ವೇದೋಚ್ಚಾರವನ್ನು ಆರಂಭಿಸಿದನು।

Verse 86

अथ ते विस्मिताः सर्वे देवशर्मपुरःसराः । ब्राह्मणास्तं समुद्वीक्ष्य वेदोच्चारपरायणम्

ಆಮೇಲೆ ದೇವಶರ್ಮನ ಮುನ್ನಡೆದಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರೂ ಅವನನ್ನು ವೇದೋಚ್ಚಾರದಲ್ಲಿ ಸಂಪೂರ್ಣ ನಿರತನಾಗಿ ಕಂಡು ಆಶ್ಚರ್ಯಪಟ್ಟರು।

Verse 87

पृष्टश्च किमिदं कर्म तवांत्यजजनोचितम् । एषा वेदात्मिका वाणी स्पष्टाक्षरकलस्वना । तत्किं शापपरिभ्रष्टस्त्वं कश्चिद्ब्राह्मणोत्तमः

ಅವನನ್ನು ಕೇಳಿದರು—“ಅಂತ್ಯಜನಿಗೆ ಯೋಗ್ಯವಾದ ಈ ಕೆಲಸವನ್ನು ನೀನು ಏಕೆ ಮಾಡುತ್ತೀ? ಆದರೆ ನಿನ್ನ ವಾಣಿ ವೇದಮಯ, ಸ್ಪಷ್ಟ ಅಕ್ಷರಗಳೂ ಮಧುರ ನಾದವೂ ಹೊಂದಿದೆ. ಹಾಗಾದರೆ ನೀನು ಶಾಪದಿಂದ ಸ್ಥಿತಿಭ್ರಷ್ಟನಾದ ಯಾವುದೋ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನೇ?”

Verse 88

येनैवं कुरुषे कर्म गर्हितं चांत्यजैरपि । ततः स प्रहसन्नाह क्षत्रियोऽहं महीपतिः । विष्णुसेन इति ख्यातो हैहयान्वयसंभवः

“ಅಂತ್ಯಜರೂ ನಿಂದಿಸುವಂತಹ ಈ ಗರ್ಹಿತ ಕರ್ಮವನ್ನು ನೀನು ಏಕೆ ಮಾಡುತ್ತೀ?” ಎಂದು ಕೇಳಿದಾಗ ಅವನು ನಗುತ್ತಾ ಹೇಳಿದನು—“ನಾನು ಕ್ಷತ್ರಿಯ, ರಾಜನು. ವಿಷ್ಣುಸೇನನೆಂದು ಖ್ಯಾತನಾಗಿದ್ದೇನೆ; ಹೈಹಯ ವಂಶದಲ್ಲಿ ಜನಿಸಿದವನು.”

Verse 89

सोहमाराधनार्थाय त्वस्मिन्स्थान उपागतः । अद्य संवत्सरो जातः कर्मण्यस्मिन्रतस्य च

“ಆರಾಧನೆ ಮತ್ತು ಪ್ರಸಾದಸಿದ್ಧಿಗಾಗಿ ನಾನು ಈ ಸ್ಥಳಕ್ಕೆ ಬಂದಿದ್ದೇನೆ. ಈ ನಿಯಮಕರ್ಮದಲ್ಲಿ ನಿರತನಾಗಿ ಇಂದು ನನಗೆ ಪೂರ್ಣ ಒಂದು ವರ್ಷವಾಗಿದೆ.”

Verse 90

सूत उवाच । तस्य तद्वचनं श्रुत्वा स विप्रः कृपयान्वितः । कृतांजलिपुटो भूत्वा तमुवाच महीपतिम्

ಸೂತನು ಹೇಳಿದನು—ಅವನ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ ಆ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ಕರುಣೆಯಿಂದ ತುಂಬಿದನು. ಕೈಜೋಡಿಸಿ ಆ ರಾಜನಿಗೆ ಹೀಗೆಂದನು.

Verse 92

नास्ति मे किञ्चिदप्राप्तं तथाऽसाध्यं महीपते । तस्मात्तव करिष्यामि कृत्यं यद्यपि दुर्लभम्

“ಓ ಮಹೀಪತೇ! ನನಗೆ ಅಪ್ರಾಪ್ಯವಾದುದೂ ಇಲ್ಲ, ಅಸಾಧ್ಯವಾದುದೂ ಇಲ್ಲ. ಆದ್ದರಿಂದ ನಿನ್ನ ಅಗತ್ಯ ಕೃತ್ಯವನ್ನು, ಅದು ಎಷ್ಟೇ ದುರ್ಲಭವಾದರೂ, ನಾನು ನೆರವೇರಿಸುತ್ತೇನೆ.”

Verse 93

राजोवाच । पिता ममाहिना दष्टः प्रेतत्वं समुपागतः । सोऽत्र नागह्रदे श्राद्धे कृते मुक्तिमवाप्नुयात्

ರಾಜನು ಹೇಳಿದನು— ನನ್ನ ತಂದೆಯನ್ನು ಸರ್ಪವು ಕಚ್ಚಿ ಅವರು ಪ್ರೇತತ್ವಕ್ಕೆ ಹೋಗಿದ್ದಾರೆ. ಇಲ್ಲಿ ನಾಗಹ್ರದದಲ್ಲಿ ಶ್ರಾದ್ಧ ಮಾಡಿದರೆ ಅವರು ಮುಕ್ತಿಯನ್ನು ಪಡೆಯುವರು.

Verse 94

तस्मात्तत्तारणार्थाय विप्रकृत्यं समाचर । एतदर्थं मयैतत्ते कृतं कर्म विगर्हितम्

ಆದ್ದರಿಂದ ಅವನ ತಾರಣಾರ್ಥವಾಗಿ ಬ್ರಾಹ್ಮಣೋಚಿತ ಕರ್ಮವನ್ನು ಆಚರಿಸು. ಈ ಉದ್ದೇಶಕ್ಕಾಗಿ ನಾನು ನಿನಗೆ ಈ ನಿಂದ್ಯ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ಮಾಡಿದೆನು.

Verse 95

देवशर्मोवाच । एवं कुरु नृपश्रेष्ठ श्राद्धेऽहं ते पितुः स्वयम् । ब्राह्मणः संभविष्यामि तस्माच्छ्राद्धं समाचर

ದೇವಶರ್ಮನು ಹೇಳಿದನು— ಓ ನೃಪಶ್ರೇಷ್ಠ, ಹಾಗೆಯೇ ಮಾಡು. ನಿನ್ನ ತಂದೆಯ ಶ್ರಾದ್ಧದಲ್ಲಿ ನಾನು ಸ್ವತಃ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನಾಗಿ (ಗ್ರಾಹಿ/ಆಚಾರ್ಯ) ಇರುವೆನು; ಆದ್ದರಿಂದ ಶ್ರಾದ್ಧ ಆಚರಿಸು.

Verse 96

सूत उवाच । अथ ते सुहृदस्तस्य पुत्राः पौत्राश्च बांधवाः । प्रोचुर्नैतत्प्रयुक्तं ते श्राद्धं भोक्तुं विगर्हितम्

ಸೂತನು ಹೇಳಿದನು— ಆಗ ಅವನ ಸ್ನೇಹಿತರು, ಅವರ ಪುತ್ರರು, ಪೌತ್ರರು ಮತ್ತು ಬಂಧುಗಳು ಹೇಳಿದರು— ನಿನ್ನಿಂದ ಏರ್ಪಡಿಸಲಾದ ಈ ಶ್ರಾದ್ಧವನ್ನು ಭೋಜನ ಮಾಡುವುದು ಅಯೋಗ್ಯವೂ ನಿಂದ್ಯವೂ ಆಗಿದೆ.

Verse 97

तस्माद्यदि भवानस्य श्राद्धे भोक्ता ततः स्वयम् । सर्वे भवन्तं त्यक्षामस्तथान्येऽपि द्विजोत्तमाः

ಆದ್ದರಿಂದ ನೀವು ಸ್ವತಃ ಅವನ ಶ್ರಾದ್ಧದಲ್ಲಿ ಭೋಕ್ತನಾಗಿ (ಭೋಜನಗ್ರಾಹಿಯಾಗಿ) ಇದ್ದರೆ, ನಾವು ಎಲ್ಲರೂ ನಿಮ್ಮನ್ನು ತ್ಯಜಿಸುವೆವು; ಇತರ ದ್ವಿಜೋತ್ತಮರೂ ಹಾಗೆಯೇ.

Verse 98

देवशर्मोवाच । कामं त्यजत मां सर्वे यूयमन्येऽपि ये द्विजाः । मयैवास्य प्रतिज्ञातं भोक्तुं श्राद्धे महीपतेः

ದೇವಶರ್ಮನು ಹೇಳಿದನು—ನೀವು ಎಲ್ಲರೂ ಇಚ್ಛಿಸಿದರೆ ನನ್ನನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿರಿ; ಇತರ ದ್ವಿಜರೂ ತ್ಯಜಿಸಬಹುದು. ಆದರೆ ನಾನು ಸ್ವತಃ ರಾಜನ ಶ್ರಾದ್ಧದಲ್ಲಿ ಭೋಜನ ಮಾಡುವೆನೆಂದು ಪ್ರತಿಜ್ಞೆ ಮಾಡಿದ್ದೇನೆ.

Verse 99

एवमुक्त्वा स विप्रेंद्रस्तेनैव सहितस्तदा । नागह्रदं समासाद्य श्राद्धे वै भुक्तवानथ

ಹೀಗೆ ಹೇಳಿ ಆ ವಿಪ್ರೇಂದ್ರನು ಅವನೊಂದಿಗೆ ಆಗ ನಾಗಹ್ರದವನ್ನು ಸೇರಿ, ಅಲ್ಲಿ ಶ್ರಾದ್ಧಕರ್ಮದಲ್ಲಿ ಭೋಜನ ಮಾಡಿದನು.

Verse 100

भुक्तमात्रे ततस्तस्मिन्वागुवाचाशरीरिणी । नादयंती जगत्सर्वं हर्षयंती महीपतिम्

ಭೋಜನ ಮುಗಿದ ತಕ್ಷಣ ಅಶರೀರ ವಾಣಿ ಮಾತನಾಡಿತು; ಅದು ಸಮಸ್ತ ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿ ನಾದಿಸಿ ರಾಜನನ್ನು ಹರ್ಷಗೊಳಿಸಿತು.

Verse 101

प्रेतभावाद्विनिर्मुक्तः पुत्राहं त्वत्प्रभावतः । स्वस्ति तेऽस्तु गमिष्यामि सांप्रतं त्रिदिवालयम्

‘ನಿನ್ನ ಪ್ರಭಾವದಿಂದ ನಾನು ಪ್ರೇತಭಾವದಿಂದ ಮುಕ್ತನಾದೆನು; ನಾನು ನಿನ್ನ ಪುತ್ರನು. ನಿನಗೆ ಸ್ವಸ್ತಿ ಇರಲಿ; ಈಗ ನಾನು ತ್ರಿದಿವಾಲಯವಾದ ದೇವಲೋಕಕ್ಕೆ ಹೋಗುತ್ತೇನೆ.’

Verse 102

तत्कृत्वा नृपतिर्हृष्टस्तं प्रणम्य द्विजोत्तमम् । प्रोवाच कुरु मे वाक्यं यद्ब्रवीमि द्विजोत्तम

ಅದು ನಡೆದ ಬಳಿಕ ರಾಜನು ಹರ್ಷಗೊಂಡನು; ಆ ದ್ವಿಜೋತ್ತಮನಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ ಹೇಳಿದನು—‘ಓ ದ್ವಿಜೋತ್ತಮ, ನಾನು ಹೇಳುವುದನ್ನು ನನ್ನಿಗಾಗಿ ನೆರವೇರಿಸು.’

Verse 103

अस्ति माहिष्मतीनाम नगरी नर्मदातटे । सा चास्माकं राजधानी पितृपर्यागता विभो

ನರ್ಮದಾ ತಟದಲ್ಲಿ ‘ಮಾಹಿಷ್ಮತೀ’ ಎಂಬ ನಗರಿಯಿದೆ. ಓ ವಿಭೋ, ಅದೇ ನಮ್ಮ ರಾಜಧಾನಿ; ಪಿತೃಪರಂಪರೆಯಿಂದ ನಮಗೆ ದೊರೆತ ವಾರಸತ್ವ.

Verse 104

अहं यच्छामि ते ब्रह्मन्समस्तविषयान्विताम् । मया भृत्येन तत्रस्थः कुरु राज्यमकंटकम्

ಓ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನೇ, ಆ ರಾಜಧಾನಿಯನ್ನು ಸಮಸ್ತ ವಿಷಯ-ಪ್ರದೇಶಗಳೊಡನೆ ನಿನಗೆ ನೀಡುತ್ತೇನೆ. ನಾನು ನಿನ್ನ ಭೃತ್ಯನಾಗಿ ಅಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸುವೆ; ನೀನು ನಿರ್ಬಾಧವಾಗಿ ರಾಜ್ಯ ಮಾಡು.

Verse 106

सूत उवाच । एवं विसर्जितस्तेन जगाम स महापतिः । स्वं देशं हर्षसंयुक्तः कृतकृत्यो द्विजोत्तमाः

ಸೂತನು ಹೇಳಿದರು—ಇಂತೆ ಅವನಿಂದ ವಿದಾಯಗೊಂಡ ಆ ಮಹಾಪತಿ ತನ್ನ ದೇಶಕ್ಕೆ ಹೋದನು; ಹರ್ಷಸಹಿತನಾಗಿ, ಕೃತಕೃತ್ಯನಾಗಿ—ಓ ದ್ವಿಜೋತ್ತಮರೇ!

Verse 107

सोऽपि सर्वैः परित्यक्तो ब्राह्मणैः पुरवासिभिः । देवशर्मा समुद्दिश्य दोषं श्राद्धसमुद्भवम्

ಅವನೂ—ದೇವಶರ್ಮ—ಎಲ್ಲರಿಂದಲೂ ತ್ಯಜಿಸಲ್ಪಟ್ಟನು; ಬ್ರಾಹ್ಮಣರೂ ನಗರವಾಸಿಗಳೂ, ಶ್ರಾದ್ಧದಿಂದ ಉದ್ಭವಿಸಿದ ದೋಷವೆಂದು ಅವನ ಮೇಲೆ ಆರೋಪಿಸಿ.

Verse 108

ततो नागह्रदे तस्मिन्स कृत्वा निजमन्दिरम् । निवासमकरोत्तत्र स्वाध्यायनिरतः शुचिः

ನಂತರ ಆ ನಾಗಹ್ರದದಲ್ಲಿ ಅವನು ತನ್ನದೇ ಮಂದಿರ/ನಿವಾಸವನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಿ ಅಲ್ಲಿ ವಾಸಮಾಡಿದನು—ಶುಚಿಯಾಗಿ, ಸ್ವಾಧ್ಯಾಯದಲ್ಲಿ ನಿರತನಾಗಿ.

Verse 109

तत्रस्थस्य निरस्तस्य ये पुत्राः स्युर्द्विजोत्तमाः । तेषां संततयो ऽद्यापि ते प्रोक्ता बाह्यवासिनः

ಹೇ ದ್ವಿಜೋತ್ತಮರೇ! ಅಲ್ಲಿ ನಿರ್ವಾಸಿತನಾಗಿ ವಾಸಿಸಿದ್ದ ಅವನಿಗೆ ಜನಿಸಿದ ಪುತ್ರರ ಸಂತತಿ ಇಂದಿಗೂ ‘ಬಾಹ್ಯವಾಸಿನರು’ (ಹೊರಗೆ ವಾಸಿಸುವವರು) ಎಂದು ಪ್ರಸಿದ್ಧವಾಗಿದೆ।

Verse 110

एतद्वः सर्वमाख्यातं नागतीर्थसमुद्भवम् । माहात्म्यं ब्राह्मणश्रेष्ठाः सर्वपातकनाशनम्

ಹೇ ಬ್ರಾಹ್ಮಣಶ್ರೇಷ್ಠರೇ! ನಾಗತೀರ್ಥದಿಂದ ಉದ್ಭವಿಸಿದ ಈ ಸಮಸ್ತ ಮಹಾತ್ಮ್ಯವನ್ನು ನಿಮಗೆ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ವಿವರಿಸಿದ್ದೇನೆ; ಇದು ಸರ್ವಪಾತಕಗಳನ್ನು ನಾಶಮಾಡುವ ಪವಿತ್ರಾಖ್ಯಾನ.

Verse 111

यश्चैतत्पठते भक्त्या संप्राप्ते पंचमीदिने । शृणुयाद्वा न वंशेऽपि तस्य स्यात्सार्पजं भयम्

ಪಂಚಮೀ ತಿಥಿಯಲ್ಲಿ ಯಾರು ಇದನ್ನು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಪಠಿಸುತ್ತಾರೋ—ಅಥವಾ ಕೇಳುತ್ತಾರೋ—ಅವರ ವಂಶದಲ್ಲಿಯೂ ಸರ್ಪಜನ್ಯ ಭಯ ಇರುವುದಿಲ್ಲ।

Verse 112

तथा विमुच्यते पापाद्भक्षजातान्न संशयः । कृतादज्ञानतो विप्राः सत्यमेतन्मयोदितम्

ಅದೇ ರೀತಿ, ಅಯೋಗ್ಯ ಭಕ್ಷಣದಿಂದ ಉಂಟಾಗುವ ಪಾಪದಿಂದಲೂ ವಿಮುಕ್ತಿ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ—ಸಂದೇಹವಿಲ್ಲ. ಹೇ ವಿಪ್ರರೇ! ಅಜ್ಞಾನದಿಂದ ಮಾಡಿದ ದೋಷಗಳ ವಿಷಯದಲ್ಲಿಯೂ ನಾನು ಹೇಳಿದ್ದು ಸತ್ಯ.

Verse 113

तस्मात्सर्वप्रयत्नेन नागतीर्थमनुत्तमम् । माहात्म्यं पठनीयं वा श्रोतव्यं वा समाहितैः

ಆದ್ದರಿಂದ, ಸರ್ವಪ್ರಯತ್ನದಿಂದ ಅನುತ್ತಮ ನಾಗತೀರ್ಥವನ್ನು ಗೌರವಿಸಬೇಕು; ಸಮಾಹಿತಚಿತ್ತರಾಗಿ ಅದರ ಮಹಾತ್ಮ್ಯವನ್ನು ಪಠಿಸಬೇಕು—ಅಥವಾ ಕನಿಷ್ಠ ಶ್ರವಣ ಮಾಡಬೇಕು।

Verse 114

श्राद्धकाले तु संप्राप्ते यश्चैतत्पठते द्विजः । स प्राप्नोति फलं कृत्स्नं गयाश्राद्धसमुद्भवम्

ಶ್ರಾದ್ಧಕಾಲ ಬಂದಾಗ ಈ ಪಾಠವನ್ನು ಪಠಿಸುವ ದ್ವಿಜನು ಗಯಾಶ್ರಾದ್ಧದಿಂದ ಉಂಟಾಗುವ ಸಂಪೂರ್ಣ ಫಲವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ।

Verse 115

तथा ये कीर्तिता दोषाः श्राद्धे द्रव्यसमुद्भवाः । व्रतवैक्लव्यजाश्चापि तथा ब्राह्मणसंभवाः

ಅದೇ ರೀತಿ ಶ್ರಾದ್ಧದಲ್ಲಿ ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟ ದೋಷಗಳು—ದ್ರವ್ಯದಿಂದ ಉಂಟಾದವು, ವ್ರತದ ವೈಕಲ್ಯದಿಂದ ಉಂಟಾದವು, ಹಾಗೆಯೇ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಂದ ಉಂಟಾದವು—

Verse 116

ते सर्वे नाशमायांति कीर्त्यमाने समाहितैः । नागह्रदस्य माहात्म्ये श्राद्धकाल उपस्थिते

ಶ್ರಾದ್ಧಕಾಲದಲ್ಲಿ ಸಮಾಹಿತರಾಗಿ ನಾಗಹ್ರದದ ಮಹಾತ್ಮ್ಯವನ್ನು ಕೀರ್ತಿಸುವಾಗ ಆ ಎಲ್ಲ ದೋಷಗಳು ನಾಶವಾಗುತ್ತವೆ।

Verse 117

तथा विनिहता गोभिर्ब्राह्मणैः श्वापदैरपि । एतस्मिन्पठिते श्राद्धे गच्छंति परमां गतिम्

ಅದೇ ರೀತಿ ಹಸುಗಳಿಂದಲೂ, ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಂದಲೂ, ಕಾಡುಮೃಗಗಳಿಂದಲೂ ಹತರಾದವರೂ—ಶ್ರಾದ್ಧಕಾಲದಲ್ಲಿ ಇದನ್ನು ಪಠಿಸಿದರೆ—ಪರಮಗತಿಯನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ।