Adhyaya 9

Verse 1

शिवशर्मोवाच । का इमा रूपलावण्य सौभाग्यनिधयः स्त्रियः । दिव्यालंकारधारिण्यो दिव्यभोगसमन्विताः

ಶಿವಶರ್ಮನು ಹೇಳಿದನು—ರೂಪ-ಲಾವಣ್ಯ ಹಾಗೂ ಸೌಭಾಗ್ಯದ ನಿಧಿಯಾದ ಈ ಸ್ತ್ರೀಯರು ಯಾರು? ದಿವ್ಯ ಆಭರಣಗಳನ್ನು ಧರಿಸಿ, ದಿವ್ಯ ಭೋಗಗಳಿಂದ ಸಮನ್ವಿತರಾಗಿದ್ದಾರೆ।

Verse 2

गणावूचतुः । एता वारविलासिन्यो यज्ञभाजां प्रियंकराः । गीतज्ञा नृत्यकुशला वाद्यविद्या विचक्षणाः

ಆ ಇಬ್ಬರು ಗಣರು ಹೇಳಿದರು—ಇವರು ನಗರದ ವಾರವಿಲಾಸಿನಿಯರು; ಯಜ್ಞಪുണ್ಯಭಾಜರಿಗೆ ಪ್ರಿಯಕರರು. ಗೀತದಲ್ಲಿ ನಿಪುಣರು, ನೃತ್ಯದಲ್ಲಿ ಕುಶಲರು, ವಾದ್ಯವಿದ್ಯೆಯಲ್ಲಿ ವಿಚಕ್ಷಣರು।

Verse 3

कामकेलिकलाभिज्ञा द्यूतविद्याविशारदाः । रसज्ञा भाववेदिन्यश्चतुराश्चोचितोक्तिषु

ಅವರು ಕಾಮಕೇಳಿ ಕಲೆಯಲ್ಲಿ ಅಭಿಜ್ಞರು, ದ್ಯೂತವಿದ್ಯೆಯಲ್ಲಿ ವಿಶಾರದರು, ರಸಜ್ಞರು, ಭಾವಗಳನ್ನು ಅರಿಯುವವರು, ಯುಕ್ತವಾದ ಮಧುರ ವಾಕ್ಯದಲ್ಲಿ ಚತುರರು।

Verse 4

नानादेश विशेषज्ञा नानाभाषा सुकोविदाः । संकेतोदंतनिपुणा नैकास्वैरचरा मुदा

ಅವರು ಅನೇಕ ದೇಶಗಳ ವಿಶೇಷ ಆಚರಣೆಗಳಲ್ಲಿ ಪರಿಣತರು, ಅನೇಕ ಭಾಷೆಗಳಲ್ಲಿ ಸುಕೋವಿದರು, ಸಂಕೇತ-ಇಂಗಿತಗಳಲ್ಲಿ ನಿಪುಣರು, ಮತ್ತು ಹರ್ಷದಿಂದ ಅನೇಕ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಸ್ವೈರವಾಗಿ ಸಂಚರಿಸುವವರು।

Verse 5

लीलानर्मसुसाभिज्ञाः सुप्रलापेषु पंडिताः । यूनां मनांसि सततं स्वैर्हावै रमयंत्यमूः

ಈ ಅಪ್ಸರೆಯರು ಲೀಲಾ-ನರ್ಮಗಳಲ್ಲಿ ನಿಪುಣರು, ಸುಪ್ರಲಾಪಗಳಲ್ಲಿ ಪಂಡಿತರು; ತಮ್ಮ ಹಾವಭಾವ-ಲಾಸ್ಯಗಳಿಂದ ಸದಾ ಯುವಕರ ಮನಸ್ಸನ್ನು ರಮಿಸುತ್ತಾರೆ।

Verse 6

निर्मथ्यमानात्क्षीरोदात्पूर्वमप्सरसस्त्वमूः । निःसृतास्त्रिजगज्जेतुर्मोहनास्त्रमनोभुवः

ಕ್ಷೀರಸಾಗರವನ್ನು ಮೊದಲಾಗಿ ಮಥಿಸಿದಾಗ ಈ ಅಪ್ಸರೆಯರು ಹೊರಬಂದರು; ತ್ರಿಜಗಜ್ಜೇತ ಮನೋಭವ (ಕಾಮ)ನ ಮోహನಾಸ್ತ್ರವೇ ಇವರು।

Verse 7

उर्वशी मेनका रंभा चंद्रलेखा तिलोत्तमा । वपुष्मतीकांतिमती लीलावत्युत्पलावती

ಉರ್ವಶೀ, ಮೆನಕಾ, ರಂಭಾ, ಚಂದ್ರಲೇಖಾ, ತಿಲೋತ್ತಮಾ; ಹಾಗೆಯೇ ವಪುಷ್ಮತೀ, ಕಾಂತಿಮತೀ, ಲೀಲಾವತೀ, ಉತ್ಪಲಾವತೀ—ಇವರು ಅಪ್ಸರೆಯರು।

Verse 8

अलंबुषा गुणवती स्थूलकेशी कलावती । कलानिधिर्गुणनिधिः कर्पूरतिलकोर्वरा

ಅಲಂಬುಷಾ, ಗುಣವತೀ, ಸ್ಥೂಲಕೇಶೀ, ಕಲಾವತೀ; ಹಾಗೆಯೇ ಕಲಾನಿಧಿ, ಗುಣನಿಧಿ, ಕರ್ಪೂರತಿಲಕಾ, ಉರ್ವರಾ—ಇವರೂ ಅಪ್ಸರೆಯರು।

Verse 9

अनंगलतिका चापि तथा मदनमोहिनी । चकोराक्षी चंद्रकला तथा मुनिमनोहरा

ಅನಂಗಲತಿಕಾ ಸಹ, ಹಾಗೆಯೇ ಮದನಮೋಹಿನೀ; ಚಕೋರಾಕ್ಷೀ, ಚಂದ್ರಕಲಾ ಮತ್ತು ಮುನಿಮನೋಹರಾ—ಇವರೂ ಅಪ್ಸರೆಯರು।

Verse 10

ग्रावद्रावा तपोद्वेष्टी चारुनासा सुकर्णिका । दारुसंजीविनी सुश्रीः क्रतुशुल्का शुभानना

ಗ್ರಾವದ್ರಾವಾ, ತಪೋದ್ವೇಷ್ಟೀ, ಚಾರುನಾಸಾ, ಸುಕರ್ಣಿಕಾ; ದಾರುಸಂಜೀವಿನೀ, ಸುಶ್ರೀ, ಕ್ರತುಶುಲ್ಕಾ, ಶುಭಾನನಾ—ಇವರೂ ಅಪ್ಸರೆಯರ ಗಣದಲ್ಲಿ ಪ್ರಸಿದ್ಧರು.

Verse 11

तपःशुल्का तीर्थशुल्का दानशुल्का हिमावती । पंचाश्वमेधिका चैव राजसूयार्थिनी तथा

ತಪಃಶುಲ್ಕಾ, ತೀರ್ಥಶುಲ್ಕಾ, ದಾನಶುಲ್ಕಾ, ಹಿಮಾವತೀ; ಹಾಗೆಯೇ ಪಂಚಾಶ್ವಮೇಧಿಕಾ ಮತ್ತು ರಾಜಸೂಯಾರ್ಥಿನೀ—ಇವರೂ ಅಪ್ಸರೆಯರಲ್ಲಿ ಗಣ್ಯರು.

Verse 12

अष्टाग्निहोमिका तद्वद्वाजपेयशतोद्भवा । इत्याद्यप्सरसां श्रेष्ठं सहस्रं षष्टिसंमितम्

ಅಷ್ಟಾಗ್ನಿಹೋಮಿಕಾ ಹಾಗೂ ವಾಜಪೇಯಶತೋದ್ಭವಾ—ಇತ್ಯಾದಿ. ಹೀಗೆ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಅಪ್ಸರೆಯರ ಸಂಖ್ಯೆ ಒಟ್ಟು ಒಂದು ಸಾವಿರ ಅರವತ್ತು.

Verse 13

एतस्मिन्नप्सरोलोके वसंत्यन्या अपिस्त्रियः । सदा स्खलितलावण्याः सदास्खलितयौवनाः

ಈ ಅಪ್ಸರಲೋಕದಲ್ಲಿ ಇನ್ನೂ ಅನೇಕ ಸ್ತ್ರೀಯರೂ ವಾಸಿಸುತ್ತಾರೆ—ಅವರ ಲಾವಣ್ಯ ಸದಾ ಉಕ್ಕಿ ಹರಿಯುತ್ತದೆ, ಅವರ ಯೌವನ ಸದಾ ಪರಿಪೂರ್ಣವಾಗಿರುತ್ತದೆ.

Verse 14

दिव्यांबरा दिव्यमाल्या दिव्यगंधानुलेपनाः । दिव्यभोगैः सुसंपन्नाः स्वेच्छाविधृतविग्रहाः

ಅವರು ದಿವ್ಯ ವಸ್ತ್ರಧಾರಿಣಿಯರು, ದಿವ್ಯ ಮಾಲಾಭೂಷಿತರು, ದಿವ್ಯ ಸುಗಂಧ ಲೇಪನದಿಂದ ಅನೂಲಿಪ್ತರು; ದಿವ್ಯ ಭೋಗಗಳಿಂದ ಸಮೃದ್ಧರಾಗಿ ಸ್ವೇಚ್ಛೆಯಿಂದ ರೂಪವನ್ನು ಧರಿಸುತ್ತಾರೆ.

Verse 15

कृत्वा मासोपवासानि स्खलंति ब्रह्मचर्यतः । सकृदेव द्विकृत्वो वा त्रिःकृत्वो दैवयोगतः

ಮಾಸೋಪವಾಸಗಳನ್ನು ಮಾಡಿದರೂ ಕೆಲವರು ಬ್ರಹ್ಮಚರ್ಯವ್ರತದಿಂದ ಸ್ಖಲಿಸಬಹುದು—ದೈವಯೋಗಬಲದಿಂದ ಒಮ್ಮೆ, ಎರಡೊಮ್ಮೆ ಅಥವಾ ಮೂರೊಮ್ಮೆ ಕೂಡ।

Verse 16

ता इमा दिव्यभोगिन्यो रूपलावण्यसंपदः । निवसंत्यप्सरोलोके सर्वकामसमन्विताः

ಆ ಸ್ತ್ರೀಯರು ದಿವ್ಯಭೋಗಗಳನ್ನು ಅನುಭವಿಸುವವರು, ರೂಪಲಾವಣ್ಯಸಂಪನ್ನರು; ಅಪ್ಸರಲೋಕದಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸಿ ಸರ್ವಕಾಮಗಳಿಂದ ಸಮನ್ವಿತರಾಗಿರುತ್ತಾರೆ।

Verse 17

कृत्वा व्रतानि सांगानि कामिकानि विधानतः । भवंति स्वैरचारिण्यो देवभोग्या इहागताः

ವಿಧಿಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಅಂಗೋಪಾಂಗಗಳೊಡನೆ ಕಾಮ್ಯವ್ರತಗಳನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಿ, ಅವರು ಇಲ್ಲಿ ಸ್ವೈರಚಾರಿಣಿಯರಾಗಿ ದೇವಭೋಗಕ್ಕೆ ಯೋಗ್ಯರಾಗುತ್ತಾರೆ।

Verse 18

पतिव्रतधृता नार्यो बलेन बलिना धृताः । भर्तबुद्ध्यारमंतेतं कदाचित्ता इमा द्विज

ಈ ಪತಿವ್ರತಾ ಸ್ತ್ರೀಯರು ಒಂದು ಪ್ರಬಲ ಶಕ್ತಿಯಿಂದ ಬಂಧಿತರಾಗಿದ್ದಾರೆ; ಹೇ ದ್ವಿಜ, ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಅವರು ಅವನನ್ನು ಭರ್ತನೆಂದು ಭಾವಿಸಿ ಅವನಲ್ಲೇ ರಮಿಸುತ್ತಾರೆ।

Verse 19

भर्तरि प्रोषिते याश्च ब्रह्मचर्यव्रताः सदा । विप्लवं ते सकृद्दैवात्ता एता वामलोचनाः

ಭರ್ತನು ಪ್ರೋಷಿತನಾಗಿದ್ದಾಗ ಸದಾ ಬ್ರಹ್ಮಚರ್ಯವ್ರತದಲ್ಲಿದ್ದವರು ದೈವವಶಾತ್ ಒಮ್ಮೆ ಸ್ಖಲಿಸಿದರು; ಆದ್ದರಿಂದ ಅವರು ಈ ವಾಮಲೋಚನರಾಗಿದ್ದಾರೆ।

Verse 20

कुसुमानि सुगंधीनि सुवासं चंदनं तथा । सुगौरं चापि कर्पूरं सुसूक्ष्माण्यंबराणि च

ಸುಗಂಧ ಪುಷ್ಪಗಳು, ಶ್ರೇಷ್ಠ ಸುಗಂಧ ದ್ರವ್ಯಗಳು, ಚಂದನ; ಪ್ರಕಾಶಮಾನ ಶ್ವೇತ ಕರ್ಪೂರ ಮತ್ತು ಅತಿ ಸೂಕ್ಷ್ಮ ವಸ್ತ್ರಗಳು—ಇವೆಲ್ಲವನ್ನೂ ಸಮರ್ಪಿಸಬೇಕು।

Verse 21

पर्णानि ऋजुताराणि जीर्णानि कठिनानि च । साग्राणि स्वर्णवर्णानि स्थूलनीलशिराणि च

ಎಲೆಗಳು—ನೇರವಾಗಿಯೂ ದೃಢವಾಗಿಯೂ; ಹಳೆಯವು ಮತ್ತು ಕಠಿಣವು; ಮುನಿಯುಕ್ತ ತುದಿಯುಳ್ಳವು; ಸ್ವರ್ಣವರ್ಣದ ಛಾಯೆಯುಳ್ಳವು; ಮತ್ತು ದಪ್ಪ ನೀಲಿ ಶಿರೆಗಳಿರುವವು—ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ।

Verse 22

सुवासोपस्कराढ्यानि नागवल्ल्या द्विजोत्तम । शय्याविचित्राभरणा रतिशालोचितानि च

ಹೇ ದ್ವಿಜೋತ್ತಮ! ಶ್ರೇಷ್ಠ ವಸ್ತ್ರಗಳು ಮತ್ತು ವೈಭವೋಪಕರಣಗಳಿಂದ ಸಮೃದ್ಧವಾಗಿ, ನಾಗವಲ್ಲಿ (ಪಾನಲತೆ) ಸಹಿತ; ವಿಚಿತ್ರ ಶಯ್ಯೆಗಳು ಹಾಗೂ ಆಭರಣಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿತವಾಗಿ, ರತಿಶಾಲೆಗೆ ಯೋಗ್ಯವಾದ ವಸ್ತುಗಳೂ ಸೇರಿ।

Verse 23

बहुकौतुकवस्तूनि समर्च्यद्विजदंपती । भोगदानमिदं काम्यं प्रतिसंक्रमणं रवेः

ಅನೇಕ ಮನೋಹರ ವಸ್ತುಗಳಿಂದ ಬ್ರಾಹ್ಮಣ ದಂಪತಿಯನ್ನು ವಿಧಿಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಸತ್ಕರಿಸಿ, ಈ ಇಷ್ಟಾರ್ಥ ‘ಭೋಗದಾನ’ವನ್ನು ರವಿ (ಸೂರ್ಯ) ಸಂಕ್ರಮಣಕಾಲದಲ್ಲಿ ಮಾಡಬೇಕು।

Verse 24

किंवा प्रतिव्यतीपातमेकसंवत्सरावधि । कोदादिति च मंत्रेण या दद्याद्वरवर्णिनी

ಅಥವಾ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಪ್ರತಿವ್ಯತೀಪಾತ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ, ಒಂದು ವರ್ಷದ ಅವಧಿಯವರೆಗೆ, ‘ಕೋದಾದಿತಿ’ ಎಂಬ ಮಂತ್ರದಿಂದ ಶ್ರೇಷ್ಠವರ್ಣದ ಸುಂದರಿ ದಾನ ನೀಡಿದರೆ (ಆ ಫಲವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾಳೆ)।

Verse 25

कामरूपधरो देवः प्रीयतामिति वादिनी । सा श्रेष्ठाऽप्सरसां मध्ये वसेत्कल्पमिहांगना

“ಇಚ್ಛಾರೂಪಧಾರಿಯಾದ ದೇವನು ಪ್ರಸನ್ನನಾಗಲಿ” ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾ, ಅಪ್ಸರೆಯರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠಳಾದ ಆ ಸ್ತ್ರೀ ಅಲ್ಲಿ ಒಂದು ಸಂಪೂರ್ಣ ಕಲ್ಪಕಾಲ ವಾಸಿಸಿದಳು।

Verse 26

कन्यारूपधराकाचिद्याभुक्ता केनचित्क्वचित् । देवरूपेण तं कालमारभ्य ब्रह्मचारिणी

ಕನ್ಯಾರೂಪವನ್ನು ಧರಿಸಿದ ಒಬ್ಬಳನ್ನು ಎಲ್ಲೋ ಯಾರೋ ಭೋಗಿಸಿದರು; ಆ ಕಾಲದಿಂದಲೇ—ಅದು ದೇವರೂಪದಲ್ಲಿ ಸಂಭವಿಸಿದ್ದರಿಂದ—ಅವಳು ಬ್ರಹ್ಮಚಾರಿಣಿಯಾಗಿ ಬದುಕಿದಳು।

Verse 27

तदेव वृत्तं ध्यायंती निधनं याति कालतः । दिव्यरूपधरा सेह जायते दिव्य भोगभाक्

ಅದೇ ಘಟನೆಗೆ ಧ್ಯಾನಮಾಡುತ್ತಾ ಅವಳು ಕಾಲಕ್ರಮದಲ್ಲಿ ನಿಧನ ಹೊಂದಿದಳು; ನಂತರ ದಿವ್ಯರೂಪವನ್ನು ಧರಿಸಿ ಇಲ್ಲಿ ಜನ್ಮಿಸಿ, ದಿವ್ಯಭೋಗಗಳನ್ನು ಅನುಭವಿಸಿದಳು।

Verse 28

निदानमप्सरोलोकस्येतिशृण्वन्द्विजाग्रणीः । सौरं लोकमथ प्राप्य क्षणेन स विमानगः

ಅಪ್ಸರಲೋಕವನ್ನು ಪಡೆಯುವ ಕಾರಣ ಇದೆಯೆಂದು ಕೇಳಿ, ಹೇ ದ್ವಿಜಶ್ರೇಷ್ಠ, ವಿಮಾನಾರೂಢನಾದ ಅವನು ಕ್ಷಣದಲ್ಲೇ ಸೌರಲೋಕವನ್ನು ತಲುಪಿದನು।

Verse 29

यथा कदंबकुसुमं किंजल्कैः सर्वतोवृतम् । देदीप्यमानं हि तथा समंताद्भानुभानुभिः

ಯಥಾ ಕದಂಬಪುಷ್ಪವು ಕಿಂಜಲ್ಕತಂತುಗಳಿಂದ ಎಲ್ಲೆಡೆ ಆವರಿಸಲ್ಪಟ್ಟು ದೀಪ್ತವಾಗಿರುತ್ತದೋ, ಹಾಗೆಯೇ ಅದು ಸುತ್ತಮುತ್ತ ಕಿರಣಗಳ ಮೇಲೆ ಕಿರಣಗಳಿಂದ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತಿತ್ತು।

Verse 30

दूराद्रविं स विज्ञाय धृततामरसद्वयम् । नवभिर्योजनानां च सहस्रैः संमितेन ह

ದೂರದಿಂದಲೇ ಸೂರ್ಯನನ್ನು ತಿಳಿದು ಅವನು ಎರಡು ಕಮಲಗಳನ್ನು ಧರಿಸಿದನು; ಮತ್ತು ಆ ಸೂರ್ಯಮಂಡಲವು ಒಂಬತ್ತು ಸಹಸ್ರ ಯೋಜನ ಪ್ರಮಾಣವೆಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ।

Verse 31

विचित्रेणैकचक्रेण सप्तसप्तियुतेन च । अनूरुणाधिष्ठितेन पुरतोधृतरश्मिना

ಅದು ವಿಚಿತ್ರ ಏಕಚಕ್ರ ರಥ; ಏಳು ಅಶ್ವಗಳಿಂದ ಯುಕ್ತ; ಅನೂರಣನು ಸಾರಥಿಯಾಗಿ, ಕಿರಣಗಳು ಮುಂಭಾಗಕ್ಕೆ ಹರಡಿದ್ದವು।

Verse 32

अप्सरोमुनिगंधर्व सर्पग्रामणि नैरृतैः । स्यंदनेनातिजविना प्रणनाम कृतांजलिः

ಅಪ್ಸರಸರು, ಮುನಿಗಳು, ಗಂಧರ್ವರು, ನಾಗನಾಯಕರು, ನೈರೃತರು ಸುತ್ತುವರಿದಾಗ, ಅತಿವೇಗದ ರಥದಲ್ಲಿ ಇದ್ದ ಅವನು ಕೈಜೋಡಿಸಿ ಪ್ರಣಾಮ ಮಾಡಿದನು।

Verse 33

तस्य प्रणामंदेवोपि भ्रूभंगेनानुमन्य च । अतिदूरं नभोवर्त्म व्यतिचक्राम सक्षणात्

ಅವನ ಪ್ರಣಾಮವನ್ನು ದೇವನು ಕೇವಲ ಭ್ರೂಭಂಗದಿಂದ ಅಂಗೀಕರಿಸಿದನು; ಮತ್ತು ಕ್ಷಣದಲ್ಲೇ ಅವನು ಆಕಾಶದ ಅತಿದೂರ ಮಾರ್ಗವನ್ನು ದಾಟಿದನು।

Verse 34

प्रक्रांते द्युमणौ दूरं शिवशर्मातिशर्मवान् । प्रोवाच भगवद्भक्तौ कथं लभ्यं रवेः पदम्

ದ್ಯುಮಣಿ (ಸೂರ್ಯ) ದೂರ ಮುಂದೆ ತೆರಳಿದಾಗ, ಮಹಾನಂದದಿಂದ ತುಂಬಿದ ಶಿವಶರ್ಮನು ಹೇಳಿದನು—“ಭಗವದ್ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ರವಿಯ ಪದವನ್ನು ಹೇಗೆ ಪಡೆಯಬಹುದು?”

Verse 35

एतदिच्छाम्यहं श्रोतुमाचक्षाथां ममाग्रतः । सतां साप्तपदी मैत्री तन्मे मैत्र्या प्रणोदितौ

ನಾನು ಇದನ್ನು ಕೇಳಲು ಇಚ್ಛಿಸುತ್ತೇನೆ—ನನ್ನ ಮುಂದೆಯೇ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಹೇಳಿರಿ. ಸತ್ಪುರುಷರಲ್ಲಿ ‘ಸಪ್ತಪದಿ’ಯಿಂದ ಮೈತ್ರಿ ದೃಢವಾಗುತ್ತದೆ; ಆದ್ದರಿಂದ ಮೈತ್ರಿಯಿಂದ ಪ್ರೇರಿತರಾಗಿ ನನಗೆ ಹೇಳಿರಿ।

Verse 36

गणावूचतुः । शृणु द्विज महाप्राज्ञ त्वय्यकथ्यं न किंचन । सत्संगादेव साधूनां सत्कथा संप्रवर्तते

ಗಣರು ಹೇಳಿದರು—ಓ ಮಹಾಪ್ರಾಜ್ಞ ದ್ವಿಜ, ಕೇಳು; ನಿನಗೆ ಹೇಳಬಾರದು ಎಂಬುದು ಏನೂ ಇಲ್ಲ. ಸಾಧುಗಳ ಸತ್ಸಂಗದಿಂದಲೇ ಸತ್ಕಥೆ ಪ್ರವಹಿಸುತ್ತದೆ।

Verse 37

नियंता सर्वभूतानां य एकःकारणं परम् । अनामा गोत्ररहितो रूपादि परिवर्जितः

ಅವನೇ ಏಕೈಕ ಪರಮಕಾರಣ, ಸರ್ವಭೂತಗಳ ನಿಯಂತಾ—ನಾಮರಹಿತ, ಗೋತ್ರರಹಿತ, ರೂಪಾದಿ ಲಕ್ಷಣಗಳಿಗೆ ಅತೀತ।

Verse 38

आविर्भाव तिरोभावौ यद्भूनर्तनवर्तिनौ । स एव वक्ति सततं सर्वात्मा वेदपूरुषः

ಭೂತಗಳ ನೃತ್ಯಪ್ರವಾಹದಲ್ಲಿ ಆವಿರ್ಭಾವ-ತಿರೋಭಾವಗಳು ನಡೆಯುವಲ್ಲಿ—ಅವನೇ ಸರ್ವಾತ್ಮ, ವೇದಪುರುಷ, ನಿರಂತರವಾಗಿ ವಚನವನ್ನು ಉಚ್ಚರಿಸುತ್ತಾನೆ।

Verse 39

योसावादित्यपुरुषः सोसावहमिति स्फुटम् । अंधतमः प्रविशंति ये चैवान्यमुपासते

ಆ ಆದಿತ್ಯಪುರುಷನೇ ‘ನಾನು’—ಇದು ಸ್ಪಷ್ಟ. ಇತರರನ್ನು ಉಪಾಸಿಸುವವರು ಘೋರ ಅಂಧಕಾರಕ್ಕೆ ಪ್ರವೇಶಿಸುತ್ತಾರೆ।

Verse 40

निश्चितार्थां श्रुतिमिमां ब्राह्मणासो द्विजोत्तम । तमेकमुपतिष्ठंते निश्चित्येति पुनःपुनः

ಹೇ ದ್ವಿಜೋತ್ತಮ! ಈ ಶ್ರುತಿಯ ನಿಶ್ಚಿತಾರ್ಥವನ್ನು ತಿಳಿದು ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ಪುನಃ ಪುನಃ ವಿಚಾರಿಸಿ ಆ ಏಕ ಪರಮ ತತ್ತ್ವವನ್ನೇ ಉಪಾಸಿಸುತ್ತಾರೆ.

Verse 41

उपलभ्य च सावित्रीं नोपतिष्ठेत यः पराम् । काले त्रिकालं सप्ताहात्स पतेन्नात्र संशयः

ಪರಮ ಸಾವಿತ್ರೀ (ಗಾಯತ್ರೀ) ಯನ್ನು ಪಡೆದವನೂ ಯೋಗ್ಯಕಾಲದಲ್ಲಿ—ದಿನದಲ್ಲಿ ತ್ರಿಕಾಲ—ಅವಳ ಉಪಾಸನೆ ಮಾಡದಿದ್ದರೆ, ಅವನು ಏಳು ದಿನಗಳಲ್ಲೇ ಪತಿತನಾಗುತ್ತಾನೆ; ಇದರಲ್ಲಿ ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ.

Verse 42

तावत्प्रातर्जपंस्तिष्ठेद्यावदर्धोदयो रवेः । आसनस्थो जपेन्मौनी प्रत्यगातारकोदयात्

ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಸೂರ್ಯ ಅರ್ಧೋದಯವಾಗುವವರೆಗೆ ಜಪದಲ್ಲಿ ನಿರತರಾಗಿರಬೇಕು. ಯೋಗ್ಯ ಆಸನದಲ್ಲಿ ಕುಳಿತು ಮೌನವನ್ನು ಧರಿಸಿ, ಪ್ರಾತಃತಾರೋದಯವು ದಾಟುವವರೆಗೆ ಜಪವನ್ನು ಮುಂದುವರಿಸಬೇಕು.

Verse 43

सादित्यां मध्यमां संध्यां जपेदादित्यसंमुखः । काललोपो न कर्तव्यस्ततः कालं प्रतीक्षयेत्

ಮಧ್ಯಾಹ್ನದ ಸಾದಿತ್ಯ ಸಂಧ್ಯೆಯಲ್ಲಿ ಸೂರ್ಯನ ಎದುರುಮುಖವಾಗಿ ಜಪ ಮಾಡಬೇಕು. ಕಾಲಲೋಪ ಮಾಡಬಾರದು; ಆದ್ದರಿಂದ ಯಥಾಕಾಲವನ್ನು ಕಾಯ್ದು ಸಂಧ್ಯಾಕರ್ಮ ನೆರವೇರಿಸಬೇಕು.

Verse 44

काले फलंत्योषधयः काले पुष्पंति पादपाः । वर्षंति तोयदाः काले तस्मात्कालं न लंघयेत्

ಕಾಲಕ್ಕೆ ತಕ್ಕಂತೆ ಔಷಧಿಗಳು ಫಲಿಸುತ್ತವೆ, ಕಾಲಕ್ಕೆ ತಕ್ಕಂತೆ ಮರಗಳು ಪುಷ್ಪಿಸುತ್ತವೆ, ಕಾಲಕ್ಕೆ ತಕ್ಕಂತೆ ಮೇಘಗಳು ಜಲವನ್ನು ಸುರಿಸುತ್ತವೆ; ಆದ್ದರಿಂದ ನಿಯತಕಾಲವನ್ನು ಲಂಘಿಸಬಾರದು.

Verse 45

मंदेहदेहनाशार्थमुदयास्तमये रविः । समीहते द्विजोत्सृष्टं मंत्रतोयांजलित्रयम्

ಮಂದೇಹರ ದೇಹನಾಶಾರ್ಥವಾಗಿ ಸೂರ್ಯನು ಉದಯಾಸ್ತಮಯಕಾಲಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರಯತ್ನಿಸುತ್ತಾನೆ; ಆದ್ದರಿಂದ ದ್ವಿಜನು ಮಂತ್ರಸಂಸ್ಕೃತ ಜಲದಿಂದ ಅರ್ಪಿಸುವ ಮೂರು ಅಂಜಲಿಗಳನ್ನು ಅವನು ಅಪೇಕ್ಷಿಸುತ್ತಾನೆ.

Verse 46

गायत्रीमंत्रतोयाढ्यं दत्तं येनांजलित्रयम् । काले सवित्रे किं न स्यात्तेन दत्तं जगत्त्रयम्

ಯೋಗ್ಯಕಾಲದಲ್ಲಿ ಗಾಯತ್ರೀಮಂತ್ರಸಂಪನ್ನ ಜಲದಿಂದ ಸವಿತೃಗೆ ಮೂರು ಅಂಜಲಿಗಳನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಿದವನಿಗೆ ಏನು ಅಸಾಧ್ಯ? ಅವನು ತ್ರಿಲೋಕವನ್ನೇ ದಾನ ಮಾಡಿದಂತೆ.

Verse 47

किं किं न सविता सूते काले सम्यगुपासितः । आयुरारोग्यमैश्वर्यं वसूनि सपशूनि च

ಯೋಗ್ಯಕಾಲದಲ್ಲಿ ಸಮ್ಯಗ್ ಉಪಾಸಿತನಾದ ಸವಿತೃ ಏನು ಕೊಡದೆ ಬಿಡುತ್ತಾನೆ? ಆಯುಷ್ಯ, ಆರೋಗ್ಯ, ಐಶ್ವರ್ಯ, ಧನಸಂಪತ್ತು ಮತ್ತು ಪಶುಸಹಿತ ಸಮೃದ್ಧಿಯನ್ನು ನೀಡುತ್ತಾನೆ.

Verse 48

मित्रपुत्र कलत्राणि क्षेत्राणि विविधानि च । भोगानष्टविधांश्चापि स्वर्गं चाप्यपवर्गकम्

ಅವನು ಮಿತ್ರರು, ಪುತ್ರರು, ಪತ್ನಿಯರು; ವಿಧವಿಧವಾದ ಕ್ಷೇತ್ರಭೂಮಿಗಳು; ಅಷ್ಟವಿಧ ಭೋಗಗಳು; ಹಾಗೆಯೇ ಸ್ವರ್ಗ ಮತ್ತು ಅಪವರ್ಗ (ಮೋಕ್ಷ)ವನ್ನೂ ನೀಡುತ್ತಾನೆ.

Verse 49

अष्टादश सुविद्यासु मीमांसातिगरीयसी । ततोपि तर्कशास्त्राणि पुराणं तेभ्य एव च

ಅಷ್ಟಾದಶ ವಿದ್ಯೆಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಮೀಮಾಂಸೆಯೇ ಅತ್ಯಂತ ಗರಿಷ್ಠವೆಂದು ಹೇಳಲ್ಪಡುತ್ತದೆ; ಅದಕ್ಕಿಂತ ಮೇಲಾಗಿ ತರ್ಕಶಾಸ್ತ್ರಗಳು, ಅವುಗಳಿಗಿಂತಲೂ ಮೇಲಾಗಿ ಪುರಾಣವು ಸ್ಥಿತವಾಗಿದೆ.

Verse 50

ततोपि धर्मशास्त्राणि तेभ्यो गुर्वी श्रुतिर्द्विज । ततोप्युपनिषच्छ्रेष्ठा गायत्री च ततोधिका

ಅವುಗಳಿಗಿಂತಲೂ ಶ್ರೇಷ್ಠವು ಧರ್ಮಶಾಸ್ತ್ರಗಳು; ಅವುಗಳಿಗಿಂತಲೂ ಗಂಭೀರವಾದುದು, ಹೇ ದ್ವಿಜ, ಶ್ರುತಿ. ಅದಕ್ಕಿಂತಲೂ ಶ್ರೇಷ್ಠವು ಉಪನಿಷತ್ತುಗಳು; ಅವುಗಳಿಗಿಂತಲೂ ಅಧಿಕವಾದುದು ಗಾಯತ್ರಿ.

Verse 51

दुर्लभा सर्वमंत्रेषु गायत्री प्रणवान्विता । न गायत्र्याधिकं किंचित्त्रयीषु परिगीयते

ಎಲ್ಲ ಮಂತ್ರಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಪ್ರಣವಯುಕ್ತ ಗಾಯತ್ರಿ ಅತ್ಯಂತ ದುರ್ಲಭ. ತ್ರಿವೇದಗಳಲ್ಲಿ ಗಾಯತ್ರಿಗಿಂತ ಅಧಿಕವಾದುದು ಯಾವುದೂ ಕೀರ್ತಿಸಲ್ಪಡುವುದಿಲ್ಲ.

Verse 52

न गायत्री समो मंत्रो न काशी सदृशी पुरी । न विश्वेश समं लिंगं सत्यंसत्यं पुनःपुनः

ಗಾಯತ್ರಿಗೆ ಸಮನಾದ ಮಂತ್ರವಿಲ್ಲ; ಕಾಶಿಗೆ ಸಮಾನವಾದ ಪುರಿಯಿಲ್ಲ; ವಿಶ್ವೇಶನಿಗೆ ಸಮನಾದ ಲಿಂಗವಿಲ್ಲ—ಇದು ಸತ್ಯ, ಸತ್ಯ, ಪುನಃ ಪುನಃ ಸತ್ಯ.

Verse 53

गायत्री वेदजननी गायत्री ब्राह्मणप्रसूः । गातारं त्रायते यस्माद्गायत्री तेन गीयते

ಗಾಯತ್ರಿ ವೇದಜನನಿ; ಗಾಯತ್ರಿ ಬ್ರಾಹ್ಮಣಪ್ರಸೂ. ಗಾತಾ (ಜಪಕ/ಪಠಕ)ನನ್ನು ರಕ್ಷಿಸುವುದರಿಂದಲೇ ಅವಳು ‘ಗಾಯತ್ರಿ’ ಎಂದು ಕೀರ್ತಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಾಳೆ.

Verse 54

वाच्यवाचकसंबंधो गायत्र्याः सवितुर्द्वयोः । वाच्योसौ सविता साक्षाद्गायत्रीवाचिकापरा

ಗಾಯತ್ರಿ ಮತ್ತು ಸವಿತೃ—ಇವರಿಬ್ಬರಲ್ಲೂ ವಾಚ್ಯ-ವಾಚಕ ಸಂಬಂಧವಿದೆ. ವಾಚ್ಯನು ಸాక్షಾತ್ ಸವಿತೃ; ಗಾಯತ್ರಿ ಪರಮ ವಾಚಿಕಾ (ಪ್ರಕಾಶಕ ವಾಣಿ) ಆಗಿದ್ದಾಳೆ.

Verse 55

प्रभावेणैव गायत्र्याः क्षत्रियः कौशिको वशी । राजर्षित्वं परित्यज्य ब्रह्मर्षिपदमीयिवान्

ಗಾಯತ್ರಿಯ ಕೇವಲ ಪ್ರಭಾವದಿಂದ ವಶನಾದ ಕೌಶಿಕನು—ಕ್ಷತ್ರಿಯನಾಗಿದ್ದರೂ—ರಾಜರ್ಷಿತ್ವವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿ ಬ್ರಹ್ಮರ್ಷಿ ಪದವನ್ನು ಪಡೆದನು.

Verse 56

सामर्थ्यं प्राप चात्युच्चैरन्यद्भुवनसर्जने । किं किं न दद्याद्गायत्री सम्यगेवमुपासिता

ಅವನು ಇತರ ಭುವನಗಳನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸುವಷ್ಟು ಅತ್ಯುನ್ನತ ಸಾಮರ್ಥ್ಯವನ್ನು ಪಡೆದನು. ಹೀಗೆ ಸಮ್ಯಕ್ ಉಪಾಸಿತ ಗಾಯತ್ರಿ ಏನು ನೀಡದು?

Verse 57

न ब्राह्मणो वेदपाठान्न शास्त्रपठनादपि । देव्यास्त्रिकालमभ्यासाद्बाह्मणः स्याद्धि नान्यथा

ಕೇವಲ ವೇದಪಾಠದಿಂದಲೂ ಶಾಸ್ತ್ರಪಠನದಿಂದಲೂ ನಿಜವಾದ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನಾಗುವುದಿಲ್ಲ; ದೇವಿ (ಗಾಯತ್ರಿ)ಯ ತ್ರಿಕಾಲ ಅಭ್ಯಾಸದಿಂದಲೇ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನಾಗುತ್ತಾನೆ—ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೆ ಅಲ್ಲ.

Verse 58

गायत्र्येव परं विष्णुर्गायत्र्येव परःशिवः । गायत्र्येव परोब्रह्मा गायत्र्येव त्रयी ततः

ಗಾಯತ್ರಿಯೇ ಪರಮ ವಿಷ್ಣು, ಗಾಯತ್ರಿಯೇ ಪರಮ ಶಿವ; ಗಾಯತ್ರಿಯೇ ಪರಮ ಬ್ರಹ್ಮ—ಆದ್ದರಿಂದ ಗಾಯತ್ರಿಯೇ ತ್ರಯೀ (ತ್ರಿದೇವರು ಮತ್ತು ತ್ರಿವೇದ).

Verse 59

देवत्रयं स भगवानंशुमाली दिवाकरः । सर्वेषां महसां राशिः कालकालप्रवर्तकः

ಕಿರಣಮಾಲಾಧಾರಿ ದಿವಾಕರನಾದ ಆ ಭಗವಾನ್ ಸೂರ್ಯನೇ ದೇವತ್ರಯ; ಅವನೇ ಸಮಸ್ತ ತೇಜಸ್ಸಿನ ನಿಧಿ, ಕಾಲ ಮತ್ತು ಅದರ ಚಕ್ರಗಳ ಪ್ರವર્તಕನು.

Verse 60

अर्कमुद्दिश्य सततमस्मल्लोकनिवासिनः । श्रुतिं ह्युदाहरंतीमां सारासारविवेकिनः

ಸೂರ್ಯನನ್ನು ದೃಷ್ಟಿಯಲ್ಲಿ ಇಟ್ಟುಕೊಂಡು, ನಮ್ಮ ಲೋಕದ ನಿವಾಸಿಗಳು—ಸಾರಾಸಾರ ವಿವೇಕಿಗಳು—ಈ ವೈದಿಕ ಶ್ರುತಿವಾಕ್ಯವನ್ನು ಸದಾ ಉಚ್ಚರಿಸುತ್ತಾರೆ।

Verse 61

एषो ह देवः प्रदिशोनु सर्वाः पूर्वो ह जातः स उ गर्भे अंतः । स एव जातः स जनिष्यमाणः प्रत्यङ्जानास्तिष्ठति सर्वतोमुखः

ಈ ದೇವನೇ ಎಲ್ಲ ದಿಕ್ಕುಗಳಲ್ಲಿಯೂ ವ್ಯಾಪ್ತನಾಗಿದ್ದಾನೆ; ಮೊದಲಾಗಿ ಜನಿಸಿದವನು, ಗರ್ಭದೊಳಗೂ ಅವನೇ. ಅವನೇ ಜನಿಸಿದವನು, ಅವನೇ ಜನಿಸಬೇಕಾದವನು; ಅಂತರ್ಮುಖನಾಗಿ ಸರ್ವತೋಮುಖವಾಗಿ ನಿಂತಿದ್ದಾನೆ।

Verse 62

सदैवमुपतिष्ठेरन्सौरसूक्तैरतंद्रिताः । ये नमंत्यत्र ते विप्रा विप्रा भास्करसन्निभाः

ಸೌರಸೂಕ್ತಗಳಿಂದ ಅಲಸ್ಯವಿಲ್ಲದೆ ಸದಾ (ಸೂರ್ಯನನ್ನು) ಉಪಾಸಿಸಲಿ. ಇಲ್ಲಿ ನಮಿಸುವ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ಭಾಸ್ಕರನಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಮಾನ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಾಗುತ್ತಾರೆ।

Verse 63

पुष्यार्केप्यथ हस्तार्के मूलार्केप्यथवा द्विज । उत्तरार्केऽथ यत्कार्यं तत्फलत्येव नान्यथा

ಓ ದ್ವಿಜನೇ! ಪುಷ್ಯಾರ್ಕ, ಹಸ್ತಾರ್ಕ, ಮೂಲಾರ್ಕ ಅಥವಾ ಉತ್ತರಾರ್ಕ ದಿನದಲ್ಲಿ ಮಾಡುವ ಯಾವ ಕಾರ್ಯವೂ ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ಫಲಿಸುತ್ತದೆ; ಬೇರೆ ರೀತಿಯಲ್ಲಲ್ಲ।

Verse 64

पौषे मास्यर्कदिवसे यः स्नात्वा भास्करोदये । दानहोमंजपंकुर्यादर्चामर्कस्य सुव्रत

ಓ ಸುವ್ರತನೇ! ಪೌಷ ಮಾಸದ ಅರ್ಕದಿನದಲ್ಲಿ ಭಾಸ್ಕರೋದಯದಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿ ದಾನ, ಹೋಮ, ಜಪ ಮಾಡಿ ಸೂರ್ಯಾರ್ಚನೆ ಮಾಡುವವನು (ನಿಶ್ಚಿತ ಪುಣ್ಯವನ್ನು) ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ।

Verse 65

श्रद्धावानेकभक्तश्च कामक्रोधविवर्जितः । सहाप्सरोभिर्द्युतिमान्स वसेदत्र भोगवान्

ಶ್ರದ್ಧಾವಂತನಾಗಿ ಏಕಭಕ್ತಿಯಿಂದ, ಕಾಮಕ್ರೋಧವಿಲ್ಲದವನು—ಇಲ್ಲಿ ಅಪ್ಸರೆಯರೊಂದಿಗೆ ತೇಜಸ್ವಿಯಾಗಿ ವಾಸಿಸಿ ದಿವ್ಯಭೋಗಗಳನ್ನು ಅನುಭವಿಸುತ್ತಾನೆ।

Verse 66

अयने विषुवे चापि षडशीतिमुखेषु वा । विष्णुपद्यां च ये दद्युर्महादानानि सुव्रताः

ಅಯನ, ವಿಷುವ, ಷಡಶೀತಿಮುಖ ಸಂಧಿಗಳು ಹಾಗೂ ವಿಷ್ಣುಪದೀ ದಿನದಲ್ಲಿ ಮಹಾದಾನ ಮಾಡುವ ಸುವ್ರತಿಗಳು ಶ್ರೇಷ್ಠ ವ್ರತಧಾರಿಗಳೆಂದು ಕೀರ್ತಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಾರೆ।

Verse 67

तिलाञ्जुह्वति साज्यांश्च ब्राह्मणान्भोजयंति च । पितॄनुद्दिश्य च श्राद्धं ये कुर्वंति विपश्चितः

ಘೃತಸಹಿತ ತಿಲವನ್ನು ಅಗ್ನಿಯಲ್ಲಿ ಹೋಮ ಮಾಡಿ, ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗೆ ಭೋಜನ ಮಾಡಿಸಿ, ಪಿತೃಗಳನ್ನು ಉದ್ದೇಶಿಸಿ ಶ್ರಾದ್ಧ ಮಾಡುವ ಜ್ಞಾನಿಗಳು ಪುಣ್ಯಸಮೃದ್ಧ ಧರ್ಮವನ್ನು ಆಚರಿಸುತ್ತಾರೆ।

Verse 68

महापूजां च ये कुर्युर्महामंत्राञ्जपंति च । तेऽत्र वैकर्तने लोके विकर्तनसमप्रभा

ಮಹಾಪೂಜೆ ಮಾಡಿ ಮಹಾಮಂತ್ರಗಳನ್ನು ಜಪಿಸುವವರು—ಇಲ್ಲಿ ವೈಕರ್ತನ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ವಿಕರ್ತನ (ಸೂರ್ಯ) ಸಮಪ್ರಭೆಯಿಂದ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತಾರೆ।

Verse 69

न दरिद्रा न च दुःखार्ता न व्याधि परिपीडिताः । संक्रमेष्वर्कभक्ता ये न विरूपा न दुर्भगाः

ಸಂಕ್ರಾಂತಿ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಅರ್ಕ (ಸೂರ್ಯ) ಭಕ್ತರಾಗಿರುವವರು ದರಿದ್ರರಲ್ಲ, ದುಃಖಪೀಡಿತರಲ್ಲ, ರೋಗದಿಂದ ಕಾಡಲ್ಪಡುವವರಲ್ಲ; ಅವರು ವಿರೂಪರೂ ಅಲ್ಲ, ದುರ್ಭಾಗ್ಯರೂ ಅಲ್ಲ।

Verse 70

संक्रमेषु न यैर्दत्तं न स्नातं तीर्थवारिषु । विशेषहोमो न कृतः कपिलाज्याप्लुतैस्तिलैः

ಸಂಕ್ರಾಂತಿಯಂದು ದಾನವನ್ನೂ ಕೊಡದೆ, ತೀರ್ಥಜಲಗಳಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನವನ್ನೂ ಮಾಡದೆ, ಕಪಿಲಾ ಗೋವಿನ ಘೃತದಲ್ಲಿ ನೆನೆಸಿದ ಎಳ್ಳಿನಿಂದ ವಿಶೇಷ ಹೋಮವನ್ನೂ ವಿಧಿವತ್ತಾಗಿ ಮಾಡದೆ ಇರುವವರು—

Verse 71

ते दृश्यंते प्रतिद्वारं विहीन नयनाननाः । देहिदेहीति जल्पंतो देहिनः सपटच्चराः

ಅವರು ಪ್ರತಿದ್ವಾರದಲ್ಲೂ ಕಾಣಿಸುತ್ತಾರೆ—ಕಣ್ಣುಮುಖವಿಲ್ಲದವರಾಗಿ; ‘ಕೊಡು, ಕೊಡು’ ಎಂದು ಜಪಿಸುತ್ತಾ, ಚಿಂದಿಗಳೊಂದಿಗೆ ದೇಹಧಾರಿಗಳು ಅಲೆದಾಡುತ್ತಾರೆ।

Verse 72

समं कृष्णलकेनापि यो दद्यात्कांचनं कृती । सूर्यग्रहे कुरुक्षेत्रे स वसेदत्र पुण्यभाक्

ಸಮರ್ಥನು ಸೂರ್ಯಗ್ರಹಣಕಾಲದಲ್ಲಿ ಕುರುಕ್ಷೇತ್ರದಲ್ಲಿ ಕೃಷ್ಣಲ ಪ್ರಮಾಣವಾದರೂ ಚಿನ್ನವನ್ನು ದಾನ ಮಾಡಿದರೆ, ಅವನು ಇಲ್ಲಿ ಮಹಾಪುಣ್ಯದ ಪಾಲುದಾರನಾಗಿ ವಾಸಿಸುತ್ತಾನೆ।

Verse 73

सर्वं गंगासमं तोयं सर्वे ब्रह्मसमा द्विजाः । सर्वं देयं स्वर्णसमं राहुग्रस्ते दिवाकरे

ದಿವಾಕರ ಸೂರ್ಯನು ರಾಹುವಿಂದ ಗ್ರಸಿಸಲ್ಪಟ್ಟಾಗ, ಎಲ್ಲ ನೀರೂ ಗಂಗಾಸಮಾನ, ಎಲ್ಲ ದ್ವಿಜರೂ ಬ್ರಹ್ಮಸಮಾನ, ಮತ್ತು ಪ್ರತಿಯೊಂದು ದಾನವೂ ಸ್ವರ್ಣದಾನಸಮಾನವಾಗುತ್ತದೆ।

Verse 74

दत्तं जप्तं हुतं स्नातं यत्किंचित्सदनुष्ठितम् । भानूपरागे श्राद्धादि तद्धेतुर्ब्रध्न संनिधे

ಸೂರ್ಯಗ್ರಹಣಕಾಲದಲ್ಲಿ ವಿಧಿವತ್ತಾಗಿ ಮಾಡಿದ ದಾನ, ಜಪ, ಹೋಮ, ಸ್ನಾನ ಹಾಗೂ ಶ್ರಾದ್ಧಾದಿ—ಇವೆಲ್ಲವೂ ಬ್ರಧ್ನ (ಸೂರ್ಯ)ನ ಸನ್ನಿಧಿಯಲ್ಲಿ ಅತ್ಯಂತ ಫಲಪ್ರದವಾಗುತ್ತವೆ।

Verse 75

रविवारे संक्रमश्चेदुपरागोऽथवाभवेत् । तदा यदर्जितं पुण्यं तदिहाक्षयमाप्यते

ರವಿವಾರಕ್ಕೆ ಸಂಕ್ರಾಂತಿ ಅಥವಾ ಗ್ರಹಣ ಸಂಭವಿಸಿದರೆ, ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಸಂಪಾದಿಸಿದ ಪುಣ್ಯವು ಈ ಜನ್ಮದಲ್ಲೇ ಅಕ್ಷಯವಾಗುತ್ತದೆ।

Verse 76

भानुवारो यदा षष्ठ्यां सप्तम्यामथ जायते । तदा यत्सुकृतं कर्म कृतं तदिह भुज्यते

ರವಿವಾರವು ಷಷ್ಠಿ ಅಥವಾ ಸಪ್ತಮಿ ತಿಥಿಗೆ ಬಂದಾಗ, ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಮಾಡಿದ ಸತ್ಕರ್ಮದ ಫಲ ಇಹಲೋಕದಲ್ಲೇ ಅನುಭವವಾಗುತ್ತದೆ।

Verse 77

हंसो भानुः सहस्रांशुस्तपनस्तापनो रवि । विकर्तनो विवस्वांश्च विश्वकर्मा विभावसुः

ಹಂಸ, ಭಾನು, ಸಹಸ್ರಾಂಶು, ತಪನ, ತಾಪನ, ರವಿ; ವಿಕರ್ತನ, ವಿವಸ್ವಾನ್, ವಿಶ್ವಕರ್ಮಾ, ವಿಭಾವಸು—ಇವು ಸೂರ್ಯನ ನಾಮಗಳು।

Verse 78

विश्वरूपो विश्वकर्ता मार्तंडो मिहिरोंऽशुमान् । आदित्यश्चोष्णगुः सूर्योऽर्यमा ब्रध्नो दिवाकरः

ವಿಶ್ವರൂപ, ವಿಶ್ವಕರ್ತಾ, ಮಾರ್ತಂಡ, ಮಿಹಿರ, ಅಂಶುಮಾನ; ಆದಿತ್ಯ, ಉಷ್ಣಗು, ಸೂರ್ಯ, ಅರ್ಯಮಾ, ಬ್ರಧ್ನ, ದಿವಾಕರ—ಇವು ಸೂರ್ಯನ ನಾಮಗಳು।

Verse 79

द्वादशात्मा सप्तहयो भास्करो हस्करः खगः । सुरः प्रभाकरः श्रीमांल्लोकचक्षुर्ग्रहेश्वरः

ದ್ವಾದಶಾತ್ಮಾ, ಸಪ್ತಹಯ, ಭಾಸ್ಕರ, ಹಸ್ಕರ, ಖಗ; ಸುರ, ಪ್ರಭಾಕರ, ಶ್ರೀಮಾನ್, ಲೋಕಚಕ್ಷು, ಗ್ರಹೇಶ್ವರ—ಇವು ಸೂರ್ಯನ ನಾಮಗಳು।

Verse 80

त्रिलोकेशो लोकसाक्षीतमोरिः शाश्वतः शुचिः । गभस्तिहस्तस्तीव्रांशुस्तरणिः सुमहोरणिः

ತ್ರಿಲೋಕೇಶ, ಲೋಕಸಾಕ್ಷಿ, ತಮೋರಿ, ಶಾಶ್ವತ, ಶುಚಿ; ಗಭಸ್ತಿಹಸ್ತ, ತೀವ್ರಾಂಶು, ತರಣಿ, ಸುಮಹೋರಣಿ—ಇವು ಸೂರ್ಯದೇವನ ಪವಿತ್ರ ನಾಮಗಳು.

Verse 81

द्युमणिर्हरिदश्वोर्को भानुमान्भयनाशनः । छन्दोश्वो वेदवेद्यश्च भास्वान्पूषा वृषाकपिः

ದ್ಯುಮಣಿ, ಹರಿದಶ್ವ, ಅರ್ಕ, ಭಾನುಮಾನ, ಭಯನಾಶನ; ಛಂದೋಶ್ವ, ವೇದವೇದ್ಯ, ಭಾಸ್ವಾನ್, ಪೂಷಾ, ವೃಷಾಕಪಿ—ಇವು ಸೂರ್ಯನ ನಾಮಗಳು.

Verse 82

एकचक्ररथो मित्रो मंदेहारिस्तमिस्रहा । दैत्यहा पापहर्ता च धर्मोधर्म प्रकाशकः

ಏಕಚಕ್ರರಥ, ಮಿತ್ರ, ಮಂದೇಹರ ಸಂಹಾರಕ, ತಮಿಸ್ರಾ-ಅಂಧಕಾರನಾಶಕ; ದೈತ್ಯಹಾ, ಪಾಪಹರ್ತಾ, ಧರ್ಮಾಧರ್ಮಪ್ರಕಾಶಕ—ಇವು ಸೂರ್ಯನ ನಾಮಗಳು.

Verse 83

हेलिकश्चित्रभानुश्च कलिघ्नस्तार्क्ष्यवाहनः । दिक्पतिः पद्मिनीनाथः कुशेशयकरो हरिः

ಹೇಲಿಕ, ಚಿತ್ರಭಾನು, ಕಲಿಘ್ನ, ತಾರ್ಕ್ಷ್ಯವಾಹನ; ದಿಕ್ಪತಿ, ಪದ್ಮಿನೀನಾಥ, ಕುಶೇಶಯಕರ, ಹರಿ—ಇವು ಸೂರ್ಯದೇವನ ಪವಿತ್ರ ನಾಮಗಳು.

Verse 84

घर्मरश्मिर्दुर्निरीक्ष्यश्चंडांशुः कश्यपात्मजः । एभिः सप्ततिसंख्याकैः पुण्यैः सूर्यस्य नामभिः

ಘರ್ಮರಶ್ಮಿ, ದುರ್ಣಿರೀಕ್ಷ್ಯ, ಚಂಡಾಂಶು, ಕಶ್ಯಪಾತ್ಮಜ—ಸೂರ್ಯನ ಈ ಎಪ್ಪತ್ತು ಪುಣ್ಯನಾಮಗಳಿಂದ ಸವಿತಾ ಸ್ತುತಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಾನೆ.

Verse 85

प्रणवादि चतुर्थ्यंतैर्नमस्कार समन्वितैः । प्रत्येकमुच्चरन्नाम दृष्ट्वादृष्ट्वा दिवाकरम्

ಓಂನಿಂದ ಆರಂಭಿಸಿ ಚತುರ್ಥೀ ಪ್ರತ್ಯಯ (—ಾಯ) ಯುಕ್ತ ‘ನಮಃ’ ಸಹಿತವಾಗಿ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ನಾಮವನ್ನು ಕ್ರಮವಾಗಿ ಉಚ್ಚರಿಸುತ್ತಾ, ದಿವಾಕರ ಸೂರ್ಯನನ್ನು ಪುನಃ ಪುನಃ ದರ್ಶಿಸಬೇಕು।

Verse 86

विगृह्य पाणियुग्मेन ताम्रपात्रं सुनिर्मलम् । जानुभ्यामवनिं गत्वा परिपूर्य जलेन च

ಎರಡು ಕೈಗಳಿಂದ ಅತ್ಯಂತ ನಿರ್ಮಲ ತಾಮ್ರಪಾತ್ರವನ್ನು ಹಿಡಿದು, ಮೊಣಕಾಲುಗಳ ಮೇಲೆ ಭೂಮಿಗೆ ಇಳಿದು, ಆ ಪಾತ್ರವನ್ನು ನೀರಿನಿಂದ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ತುಂಬಬೇಕು।

Verse 87

करवीरादि कुसुमै रक्तचंदनमिश्रितैः । दूर्वांकुरैरक्षतैश्च निक्षिप्तैः पात्रमध्यतः

ಕರವೀರಾದಿ ಪುಷ್ಪಗಳನ್ನು ರಕ್ತಚಂದನದೊಂದಿಗೆ ಮಿಶ್ರಿಸಿ, ದೂರ್ವಾಂಕುರಗಳು ಹಾಗೂ ಅಕ್ಷತಗಳನ್ನು ಸೇರಿಸಿ, ಅವನ್ನು ಪಾತ್ರದ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ನಿಕ್ಷೇಪಿಸಬೇಕು।

Verse 88

दद्यादर्घ्यमनर्घ्याय सवित्रे ध्यानपूर्वकम् । उपमौलि समानीय तत्पात्रं नान्यदृङ्मनाः

ಧ್ಯಾನಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಸವಿತೃ ದೇವರಿಗೆ ಅಮೂಲ್ಯ ಅರ್ಘ್ಯವನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು; ಆ ಪಾತ್ರವನ್ನು ಶಿರೋಮೌಲಿವರೆಗೆ ಎತ್ತಿ, ದೃಷ್ಟಿ-ಮನಸ್ಸನ್ನು ಬೇರೆಡೆಗೆ ಹರಿಯದಂತೆ ಮಾಡಬೇಕು।

Verse 89

प्रतिमंत्रं नमस्कुर्यादुदयास्तमये रविम् । अनया नामसप्तत्या महामंत्ररहस्यया

ಪ್ರತಿ ಮಂತ್ರದೊಂದಿಗೆ ಸೂರ್ಯೋದಯ ಮತ್ತು ಸೂರ್ಯಾಸ್ತ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ರವಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಬೇಕು—ಮಹಾಮಂತ್ರದ ರಹಸ್ಯರೂಪವಾದ ಈ ಎಪ್ಪತ್ತು ನಾಮಗಳ ಮೂಲಕ।

Verse 90

एवं कुर्वन्नरो जातु न दरिद्रो न दुःखभाक् । व्याधिभिर्मुच्यते घोरैरपिजन्मांतरार्जितैः

ಈ ರೀತಿಯಾಗಿ ಆಚರಿಸುವ ನರನು ಎಂದಿಗೂ ದರಿದ್ರನಾಗುವುದಿಲ್ಲ, ದುಃಖಭಾಗಿಯೂ ಆಗುವುದಿಲ್ಲ. ಅವನು ಘೋರ ರೋಗಗಳಿಂದಲೂ ಮುಕ್ತನಾಗುತ್ತಾನೆ, ಅವು ಪೂರ್ವಜನ್ಮಾರ್ಜಿತವಾದರೂ ಸಹ.

Verse 91

विनौषधैर्विना वैद्यैर्विनापथ्यपरिग्रहैः । कालेन निधनं प्राप्तः सूर्यलोके महीयते

ಔಷಧಿಗಳಿಲ್ಲದೆ, ವೈದ್ಯರಿಲ್ಲದೆ, ಪಥ್ಯನಿಯಮಗಳನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸದೆ ಕೂಡ, ನಿಯತಕಾಲದಲ್ಲಿ ಮರಣವನ್ನು ಹೊಂದಿದ ಮೇಲೆ ಅವನು ಸೂರ್ಯಲೋಕದಲ್ಲಿ ಗೌರವಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಾನೆ.

Verse 92

इत्येकदेशः कथितो भानुलोकस्य सत्तम । महातेजोनिधेरस्य कोविशेषमवैत्यहो

ಹೇ ಸತ್ತಮಾ! ಹೀಗೆ ಭಾನುಲೋಕದ ಕೇವಲ ಒಂದು ಭಾಗವೇ ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ. ಮಹಾತೇಜಸ್ಸಿನ ಈ ನಿಧಿಯ ವಿಶೇಷ ಮಹಿಮೆಯನ್ನು ಯಾರು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಅರಿಯಬಲ್ಲರು?

Verse 93

स्वकर्णविषयीकुर्वन्नितिपुण्यकथामिमाम् । क्षणादालोकयांचक्रे महेंद्रस्य महापुरीम्

ಈ ಪುಣ್ಯಕಥೆಯನ್ನು ತನ್ನ ಕಿವಿಗಳಿಗೆ ವಿಷಯವನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಿಕೊಂಡು, ಅವನು ಕ್ಷಣಮಾತ್ರದಲ್ಲಿ ಮಹೇಂದ್ರ (ಇಂದ್ರ)ನ ಮಹಾಪುರಿಯನ್ನು ದರ್ಶನಮಾಡಿದನು.

Verse 94

अगस्तिरुवाच । श्रुत्वा सौरीं कथमेतामप्सरोलोकसंयुताम् । न दरिद्रो भवेत्क्वापि नाधर्मेषु प्रवर्तते

ಅಗಸ್ತ್ಯನು ಹೇಳಿದರು: ಅಪ್ಸರಾಲೋಕಸಂಯುಕ್ತವಾದ ಈ ಸೌರೀ ಕಥೆಯನ್ನು ಕೇಳಿದವನು ಎಲ್ಲಿಯೂ ದರಿದ್ರನಾಗುವುದಿಲ್ಲ; ಅಧರ್ಮದಲ್ಲಿ ಪ್ರವೃತ್ತನಾಗುವುದೂ ಇಲ್ಲ.

Verse 95

ब्राह्मणैः सततं श्राव्यमिदमाख्यानमुत्तमम् । वेदपाठेन यत्पुण्यं तत्पुण्यफलदायकम्

ಈ ಉತ್ತಮಾಖ್ಯಾನವನ್ನು ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ಸದಾ ಪಠಿಸಿ ಶ್ರವಣ ಮಾಡಬೇಕು. ವೇದಪಾಠದಿಂದ ಉಂಟಾಗುವ ಪುಣ್ಯಫಲವನ್ನೇ ಇದು ದಯಪಾಲಿಸುತ್ತದೆ.

Verse 96

ब्राह्मणाः क्षत्रिया वैश्याः शृण्वंतोऽध्यायमुत्तमम् । पातकानि विसृज्येह गतिं यास्यंत्यनुत्तमाम्

ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು, ಕ್ಷತ್ರಿಯರು, ವೈಶ್ಯರು ಈ ಉತ್ತಮ ಅಧ್ಯಾಯವನ್ನು ಶ್ರವಣ ಮಾಡಿದರೆ, ಇಹದಲ್ಲೇ ಪಾಪಗಳನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿ ಅನುತ್ತಮ ಗತಿಯನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ.