Adhyaya 20

Verse 1

नारद उवाच । ततस्तु नरकं गच्छेत्स्नानं तत्र समाचरेत् । स्नातमात्रो नरस्तत्र नरकं तत्र पश्यति

ನಾರದರು ಹೇಳಿದರು—ನಂತರ ನರಕ-ತೀರ್ಥಕ್ಕೆ ಹೋಗಿ ಅಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಬೇಕು; ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿದ ತಕ್ಷಣವೇ ಮನುಷ್ಯನು ಅಲ್ಲಿ ಆ ನರಕವನ್ನು ಕಾಣುತ್ತಾನೆ.

Verse 2

अस्यतीर्थस्य माहात्म्यं शृणु त्वं पांडुनंदन । तस्मिंस्तीर्थे तु राजेंद्र यान्यस्थीनि विनिक्षिपेत्

ಹೇ ಪಾಂಡುನಂದನ, ಈ ತೀರ್ಥದ ಮಹಾತ್ಮ್ಯವನ್ನು ಕೇಳು. ಹೇ ರಾಜೇಂದ್ರ, ಆ ತೀರ್ಥದಲ್ಲಿ ಯಾವ ಯಾವ ಅಸ್ಥಿಗಳನ್ನು ನಿಕ್ಷೇಪಿಸಿದರೆ—

Verse 3

विलयं यांति सर्वाणि रूपवान्जायते नरः । गोतीर्थं तु ततो गच्छेद्दृष्ट्वा पापात्प्रमुच्यते

ಅವುಗಳೆಲ್ಲ ಲಯವಾಗುತ್ತವೆ, ಮನುಷ್ಯನು ರೂಪವಂತನಾಗುತ್ತಾನೆ. ನಂತರ ಗೋ-ತೀರ್ಥಕ್ಕೆ ಹೋಗಬೇಕು; ಅದನ್ನು ಕಂಡ ಮಾತ್ರಕ್ಕೆ ಪಾಪದಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗುತ್ತಾನೆ.

Verse 4

ततो गच्छेत राजेंद्र कपिलातीर्थमुत्तमम् । तत्र स्नात्वा नरो राजन्गोसहस्रफलं लभेत्

ಅನಂತರ, ಹೇ ರಾಜೇಂದ್ರ, ಅತ್ಯುತ್ತಮ ಕಪಿಲಾ-ತೀರ್ಥಕ್ಕೆ ಹೋಗಬೇಕು. ಅಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿದವನು, ಹೇ ರಾಜನ್, ಸಹಸ್ರ ಗೋಧಾನಫಲಕ್ಕೆ ಸಮಾನವಾದ ಪುಣ್ಯವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.

Verse 5

ज्येष्ठमासे तु संप्राप्ते चतुर्दश्यां विशेषतः । तत्रोपोष्य नरो भक्त्या कपिलां यः प्रयच्छति

ಜ್ಯೇಷ್ಠಮಾಸವು ಬಂದಾಗ, ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಚತುರ್ದಶೀ ತಿಥಿಯಲ್ಲಿ, ಅಲ್ಲಿ ಉಪವಾಸವಿಟ್ಟು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಕಪಿಲಾ ಗೋವನ್ನು ದಾನ ಮಾಡುವವನು,

Verse 6

घृतेन दीपं प्रज्वाल्य घृतेन स्नापयेच्छिवम् । सघृतं श्रीफलं दत्वा कृत्वा चांते प्रदक्षिणम्

ತುಪ್ಪದಿಂದ ದೀಪವನ್ನು ಬೆಳಗಿಸಿ, ತುಪ್ಪದಿಂದ ಶಿವನಿಗೆ ಅಭಿಷೇಕ ಮಾಡಬೇಕು. ನಂತರ ತುಪ್ಪಸಹಿತ ಶ್ರೀಫಲ (ತೆಂಗಿನಕಾಯಿ) ಅರ್ಪಿಸಿ, ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ ಪ್ರದಕ್ಷಿಣೆ ಮಾಡಬೇಕು.

Verse 7

घंटाभरणसंयुक्तां कपिलां यः प्रयच्छति । शिवतुल्यो नरो भूत्वा न चेह जायते पुनः

ಘಂಟೆ ಮತ್ತು ಆಭರಣಗಳಿಂದ ಯುಕ್ತವಾದ ಕಪಿಲಾ ಗೋವನ್ನು ದಾನ ಮಾಡುವವನು ಶಿವತುಲ್ಯನಾಗಿ, ಇಹಲೋಕದಲ್ಲಿ ಮತ್ತೆ ಜನ್ಮಿಸುವುದಿಲ್ಲ.

Verse 8

अंगारकदिने प्राप्ते चतुर्थ्यां तु विशेषतः । स्नापयित्वा शिवं भक्त्या ब्राह्मणेभ्यस्तु भोजनम्

ಅಂಗಾರಕ (ಮಂಗಳವಾರ) ದಿನ ಬಂದಾಗ, ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಚತುರ್ಥೀ ತಿಥಿಯಲ್ಲಿ, ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಶಿವನಿಗೆ ಸ್ನಾಪನ/ಅಭಿಷೇಕ ಮಾಡಿ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗೆ ಭೋಜನ ನೀಡಬೇಕು.

Verse 9

अंगारकनवम्यां तु अमावस्यां तथैव च । स्नापयेत्तत्र यत्नेन रूपवान्सुभगो भवेत्

ಅಂಗಾರಕ-ನವಮಿಯಲ್ಲಿಯೂ ಅಮಾವಾಸ್ಯೆಯಲ್ಲಿಯೂ ಅಲ್ಲಿ ದೇವತೆಯನ್ನು ಯತ್ನಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿಸಬೇಕು; ಹೀಗೆ ಮಾಡಿದರೆ ಭಕ್ತನು ರೂಪವಂತನಾಗಿ ಸೌಭಾಗ್ಯವಂತನಾಗುತ್ತಾನೆ.

Verse 10

घृतेन स्नापयेल्लिंगं पूजयेद्भक्तितो द्विजान् । पुष्पकेण विमानेन सहस्रैः परिवारितः

ತುಪ್ಪದಿಂದ ಲಿಂಗವನ್ನು ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿಸಿ, ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ದ್ವಿಜರನ್ನು (ಬ್ರಾಹ್ಮಣರನ್ನು) ಪೂಜಿಸಿ ಸತ್ಕರಿಸಬೇಕು; ಆಗ ಅವನು ಸಾವಿರಾರು ಜನರಿಂದ ಪರಿವಾರಿತನಾಗಿ ಪುಷ್ಪಕ ವಿಮಾನದಲ್ಲಿ ಸಾಗಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಾನೆ.

Verse 11

शैवं पदमवाप्नोति नात्र चाभिगतं भवेत् । अक्षयं मोदते कालं यथा रुद्रस्तथैव च

ಅವನು ಶೈವಪದವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ; ಅಲ್ಲಿ ಮತ್ತೆ ಮರಳುವಿಕೆ ಇಲ್ಲ. ರುದ್ರನು ಹೇಗೆ ಅಕ್ಷಯಕಾಲದಲ್ಲಿ ಮೋದಿಸುತ್ತಾನೋ ಹಾಗೆಯೇ ಅವನು ಕೂಡ ಮೋದಿಸುತ್ತಾನೆ.

Verse 12

यदा तु कर्मसंयोगान्मर्त्यलोकमुपागतः । राजा भवति धर्मिष्ठो रूपवान्जायते बली

ಕರ್ಮಸಂಯೋಗದಿಂದ ಅವನು ಮর্ত್ಯಲೋಕಕ್ಕೆ ಬಂದಾಗ, ಅವನು ಅತ್ಯಂತ ಧರ್ಮಿಷ್ಠ ರಾಜನಾಗುತ್ತಾನೆ—ರೂಪವಂತನಾಗಿ ಬಲವಂತನಾಗಿ ಜನ್ಮಿಸುತ್ತಾನೆ.

Verse 13

ततो गच्छेत राजेंद्र ऋषितीर्थमनुत्तमम् । तृणबिंदुऋषिर्नाम शापदग्धो व्यवस्थितः

ನಂತರ, ಓ ರಾಜೇಂದ್ರ, ಆ ಅನುತ್ತಮ ಋಷಿತೀರ್ಥಕ್ಕೆ ಹೋಗಬೇಕು; ಅಲ್ಲಿ ತೃಣಬಿಂದು ಎಂಬ ಋಷಿ ಶಾಪದಿಂದ ದಗ್ಧನಾಗಿ ನೆಲೆಸಿದ್ದಾನೆ.

Verse 14

तस्यतीर्थप्रभावेण पापमुक्तोऽभवद्द्विजः । ततो गच्छेत राजेंद्र गणेश्वरमनुत्तमम्

ಆ ತೀರ್ಥದ ಪ್ರಭಾವದಿಂದ ಆ ದ್ವಿಜನು ಪಾಪಮುಕ್ತನಾದನು. ನಂತರ, ಹೇ ರಾಜೇಂದ್ರ, ಅನುತ್ತಮ ಗಣೇಶ್ವರಧಾಮಕ್ಕೆ ಹೋಗಬೇಕು.

Verse 15

श्रावणेमासि संप्राप्ते कृष्णपक्षे चतुर्दशीम् । स्नातमात्रो नरस्तत्र रुद्रलोके महीयते

ಶ್ರಾವಣಮಾಸ ಬಂದಾಗ, ಕೃಷ್ಣಪಕ್ಷದ ಚತುರ್ದಶಿಯಂದು, ಅಲ್ಲಿ ಕೇವಲ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿದ ನರನು ರುದ್ರಲೋಕದಲ್ಲಿ ಗೌರವಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಾನೆ.

Verse 16

पितॄणां तर्पणं कृत्वा मुच्यते च ऋणत्रयात् । गणेश्वरसमीपे तु गंगावदनमुत्तमम्

ಪಿತೃಗಳಿಗೆ ತರ್ಪಣ ಮಾಡಿದರೆ ಮನುಷ್ಯನು ತ್ರಿವಿಧ ಋಣದಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗುತ್ತಾನೆ. ಗಣೇಶ್ವರ ಸಮೀಪದಲ್ಲಿರುವ ‘ಗಂಗಾವದನ’ ಎಂಬ ತೀರ್ಥವು ಅತ್ಯುತ್ತಮವಾಗಿದೆ.

Verse 17

अकामो वा सकामो वा तत्र स्नात्वा तु मानवः । आजन्मजनितैः पापैर्मुच्यते नात्र संशयः

ನಿಷ್ಕಾಮನಾಗಲಿ ಸಕಾಮನಾಗಲಿ, ಅಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿದ ಮಾನವನು ಜನ್ಮದಿಂದ ಸಂಚಿತವಾದ ಪಾಪಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗುತ್ತಾನೆ—ಇದರಲ್ಲಿ ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ.

Verse 18

सर्वदा पर्वदिवसे स्नानं तत्र समाचरेत् । पितॄणां तर्पणं कृत्वा मुच्यते च ऋणत्रयात्

ಪರ್ವದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಸದಾ ಅಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನವನ್ನು ಆಚರಿಸಬೇಕು. ಪಿತೃಗಳಿಗೆ ತರ್ಪಣ ಮಾಡಿದರೆ ತ್ರಿವಿಧ ಋಣದಿಂದಲೂ ಮುಕ್ತನಾಗುತ್ತಾನೆ.

Verse 19

प्रयागे यत्फलं दृष्टं शंकरेण महात्मना । तदेव निखिलं पुण्यं गंगाराह्वर्कसंगमे

ಪ್ರಯಾಗದಲ್ಲಿ ಮಹಾತ್ಮ ಶಂಕರನು ಕಂಡ ಫಲವೇನು, ಅದೇ ಸಂಪೂರ್ಣ ಪುಣ್ಯವು ಗಂಗೆಯ ರಾಹು ಮತ್ತು ಅರ್ಕ (ಸೂರ್ಯ) ಸಂಗಮದಲ್ಲಿ ಲಭ್ಯವಾಗುತ್ತದೆ।

Verse 20

इति श्रीपाद्मे महापुराणे स्वर्गखंडे विंशतितमोऽध्यायः

ಇಂತೆ ಶ್ರೀಪದ್ಮ ಮಹಾಪುರಾಣದ ಸ್ವರ್ಗಖಂಡದಲ್ಲಿ ಇಪ್ಪತ್ತನೆಯ ಅಧ್ಯಾಯವು ಸಮಾಪ್ತಿಯಾಯಿತು।

Verse 21

उपोष्य रजनीमेकां मासि भाद्रपदे तथा । अमावस्यां नरः स्नात्वा व्रजेद्वै यत्र शंकरः

ಭಾದ್ರಪದ ಮಾಸದಲ್ಲಿ ಒಂದು ರಾತ್ರಿ ಉಪವಾಸವಿಟ್ಟು, ಅಮಾವಾಸ್ಯೆಯಂದು ಸ್ನಾನಮಾಡಿ, ಮನುಷ್ಯನು ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ಶಂಕರ (ಶಿವ) ಇರುವ ಸ್ಥಳಕ್ಕೆ ಹೋಗಬೇಕು।

Verse 22

सर्वदा पर्वदिवसे स्नानं तत्र समाचरेत् । पितॄणां तर्पणं कृत्वा अश्वमेधफलं लभेत्

ಪ್ರತಿ ಪರ್ವದಿನದಲ್ಲಿ ಅಲ್ಲಿ ವಿಧಿಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಬೇಕು; ಪಿತೃಗಳಿಗೆ ತರ್ಪಣ ಮಾಡಿ ಅಶ್ವಮೇಧ ಯಾಗದ ಸಮಾನ ಫಲವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ।

Verse 23

दशाश्वमेधात्पश्चिमतो भृगुर्ब्राह्मणसत्तमः । दिव्यं वर्षसहस्रं तु ईश्वरं पर्युपासत

ದಶಾಶ್ವಮೇಧದ ಪಶ್ಚಿಮದಲ್ಲಿ ಬ್ರಾಹ್ಮಣಶ್ರೇಷ್ಠ ಭೃಗು ಸಾವಿರ ದಿವ್ಯ ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ಈಶ್ವರನನ್ನು ಆರಾಧಿಸಿದನು।

Verse 24

वल्मीकावस्थितश्चासौ दक्षिणं च निकेतनम् । आश्चर्यं च महज्जातमुमायाः शंकरस्य च

ಅವನು ವಲ್ಮೀಕದ ಬಳಿಯೇ ಸ್ಥಿತನಾಗಿದ್ದನು; ಅವನ ನಿವಾಸವು ದಕ್ಷಿಣದಲ್ಲಿ ಇತ್ತು. ಉಮೆಯಿಗೂ ಶಂಕರನಿಗೂ ಮಹದಾಶ್ಚರ್ಯವು ಉಂಟಾಯಿತು.

Verse 25

गौरी तु पृच्छते देवं कोयमत्र तु संस्थितः । देवो वा दानवो वाथ कथयस्व महेश्वर

ಆಗ ಗೌರೀ ದೇವನನ್ನು ಕೇಳಿದಳು—“ಇಲ್ಲಿ ನಿಂತಿರುವವನು ಯಾರು? ದೇವನಾ ಅಥವಾ ದಾನವನಾ? ಹೇ ಮಹೇಶ್ವರ, ಹೇಳು.”

Verse 26

ईश्वर उवाच । भृगुर्नाम द्विजश्रेष्ठ ऋषीणां प्रवरो मुनिः । ध्यायते मां समाधिस्थो वरं प्रार्थयते प्रिये

ಈಶ್ವರನು ಹೇಳಿದನು—“ಪ್ರಿಯೆ, ಭೃಗು ಎಂಬ ಮುನಿಯೊಬ್ಬನು ಇದ್ದಾನೆ; ಅವನು ದ್ವಿಜರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನು, ಋಷಿಗಳಲ್ಲಿ ಅಗ್ರಗಣ್ಯನು. ಸಮಾಧಿಸ್ಥನಾಗಿ ನನ್ನನ್ನು ಧ್ಯಾನಿಸಿ ವರವನ್ನು ಬೇಡುತ್ತಿದ್ದಾನೆ.”

Verse 27

तत्र प्रहसिता देवी ईश्वरं प्रत्यभाषत । धूमावर्तशिखा जाता ततोऽद्यापि न तुष्यसि । दुराराध्योऽसि तेन त्वं नात्र कार्या विचारणा

ಅಲ್ಲಿ ದೇವಿ ನಗುತ್ತಾ ಈಶ್ವರನಿಗೆ ಹೇಳಿದಳು—“ಆಗ ಧೂಮಾವರ್ತದಂತೆ ಶಿಖೆ ಉದಯವಾಯಿತು; ಇಂದಿಗೂ ನೀನು ತೃಪ್ತನಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ಆದ್ದರಿಂದ ನೀನು ದುರಾರಾಧ್ಯನು; ಇದರಲ್ಲಿ ಇನ್ನಷ್ಟು ವಿಚಾರ ಬೇಡ.”

Verse 28

देव उवाच । न ज्ञायसे महादेवि अयं क्रोधेन चेष्टितः । दर्शयामि यथातथ्यं प्रियं ते च करोम्यहम्

ದೇವನು ಹೇಳಿದನು—“ಹೇ ಮಹಾದೇವಿ, ನೀನು ತಿಳಿಯುತ್ತಿಲ್ಲ; ಇದು ಕ್ರೋಧದ ಪ್ರೇರಣೆಯಿಂದ ನಡೆದದ್ದು. ಯಥಾರ್ಥ ಸತ್ಯವನ್ನು ನಿನಗೆ ತೋರಿಸುತ್ತೇನೆ, ನಿನಗೆ ಪ್ರಿಯವಾದುದನ್ನೂ ನಾನು ಮಾಡುತ್ತೇನೆ.”

Verse 29

स्मारितो देवदेवेन धर्मरूपो वृषस्तदा । स्मरणादेव देवस्य वृषः शीघ्रमुपस्थितः

ಆಗ ದೇವದೇವನು ಧರ್ಮಸ್ವರೂಪವಾದ ವೃಷಭನನ್ನು ಸ್ಮರಿಸಿದನು; ಆ ದೇವನ ಸ್ಮರಣಮಾತ್ರದಿಂದಲೇ ವೃಷಭನು ಶೀಘ್ರವಾಗಿ ಉಪಸ್ಥಿತನಾದನು।

Verse 30

प्राहासौ मानुषीं वाचमादेशो दीयतां प्रभो । वल्मीकैश्छादितो विप्र एनं भूमौ निपातय

ಅವನು ಮಾನವ ವಾಣಿಯಲ್ಲಿ ಹೇಳಿದನು— “ಪ್ರಭೋ, ಆಜ್ಞೆ ನೀಡಿರಿ. ಈ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ವಲ್ಮೀಕಗಳಿಂದ ಮುಚ್ಚಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದಾನೆ; ಇವನನ್ನು ಭೂಮಿಗೆ ಕೆಳಗೆ ಬೀಳಿಸಿರಿ.”

Verse 31

योगस्थस्तु ततो ध्यायंस्ततस्तेन निपातितः । तत्क्षणात्क्रोधसंतप्तो हस्तमुत्क्षिप्तवान्वृषम्

ಅವನು ಯೋಗಸ್ಥನಾಗಿ ಧ್ಯಾನಿಸುತ್ತಿದ್ದಾಗಲೇ ಅವನಿಂದ ಕೆಳಗೆ ಬೀಳಿಸಲ್ಪಟ್ಟನು; ತಕ್ಷಣವೇ ಕ್ರೋಧದಿಂದ ದಹಿಸಿ ವೃಷಭನ ಮೇಲೆ ಕೈ ಎತ್ತಿದನು।

Verse 32

एवं संभाषमाणस्तु कुत्र गच्छसि भो वृष । अद्य त्वामथ पाप्मानं प्रत्यक्षं हन्म्यहं वृष

ಹೀಗೆ ಮಾತನಾಡುತ್ತಾ ಅವನು ಹೇಳಿದನು— “ಓ ವೃಷಭ, ಎಲ್ಲಿಗೆ ಹೋಗುತ್ತೀಯ? ಇಂದು ನಿನ್ನನ್ನು—ಪಾಪಸ್ವರೂಪನನ್ನು—ನನ್ನ ಕಣ್ಣೆದುರೇ ಸಂಹರಿಸುತ್ತೇನೆ, ಓ ವೃಷಭ।”

Verse 33

धर्षितस्तु तदा विप्रो ह्यंतरिक्षं गतं वृषम् । आकाशे प्रेक्षते भूय एतदद्भुतमुत्तमम्

ಆಗ ಅಚ್ಚರಿಗೊಂಡ ವಿಪ್ರನು ಅಂತರಿಕ್ಷಕ್ಕೆ ಏರಿದ ವೃಷಭನನ್ನು ಮತ್ತೆ ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ನೋಡಿ, ಗಗನದಲ್ಲಿ ಈ ಪರಮೋತ್ತಮ ಅದ್ಭುತವನ್ನು ವಿಸ್ಮಯದಿಂದ ಕಂಡನು।

Verse 34

ततः प्रहसिते रुद्रे ऋषिरग्रे व्यवस्थितः । तृतीयं लोचनं दृष्ट्वा वैलक्ष्यात्पतितो भुवि

ಆಗ ರುದ್ರನು ಹಸಿದಾಗ, ಅವನ ಮುಂದೆ ನಿಂತಿದ್ದ ಋಷಿ ತೃತೀಯ ನೇತ್ರವನ್ನು ನೋಡಿ ಲಜ್ಜೆ‑ಸಂಕೋಚದಿಂದ ಭೂಮಿಗೆ ಬಿದ್ದನು।

Verse 35

प्रणम्य दंडवद्भूमौ स्तुवते परमेश्वरम् । प्रणिपत्य भूतनाथं भवोद्भवं त्वामहं दिव्यरूपम् । भवभीतो भुवनपते भूतं विज्ञापये किंचित्

ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ದಂಡವತ್ ಪ್ರಣಾಮ ಮಾಡಿ ನಾನು ಪರಮೇಶ್ವರನನ್ನು ಸ್ತುತಿಸುತ್ತೇನೆ. ಹೇ ಭೂತನಾಥ, ಭವೋದ್ಭವ, ದಿವ್ಯರೂಪ! ಸಂಸಾರಭಯದಿಂದ ಭೀತನಾದ ನಾನು, ಹೇ ಭುವನಪತೇ, ಒಂದು ಚಿಕ್ಕ ವಿನಂತಿಯನ್ನು ಸಲ್ಲಿಸುತ್ತೇನೆ.

Verse 36

त्वद्गुणनिकरान्वक्तुं कः शक्तो भवति मानुषो नाथ । वासुकिरयं हि कदाचिद्वदनसहस्रं भवेद्यस्य

ಹೇ ನಾಥಾ! ನಿನ್ನ ಗುಣಸಮೂಹವನ್ನು ವರ್ಣಿಸಲು ಯಾವ ಮಾನವನು ಶಕ್ತನು? ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಸಹಸ್ರಮುಖನಾಗುವ ವಾಸುಕಿಯೂ ಅದನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣ ಹೇಳಲಾರನು.

Verse 37

भक्त्या तवापि शंकरभुवनपते त्वत्स्तुतौ तु मुखरस्य । वंद्य क्षमस्व भवन्प्रसीद मे तव चरणपतितस्य

ಹೇ ಶಂಕರಧಾಮಪತೇ! ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ನಿನ್ನ ಸ್ತುತಿಯಲ್ಲಿ ನಾನು ಅತಿಯಾಗಿ ವಾಚಾಳನಾಗಿದ್ದರೆ, ಹೇ ವಂದ್ಯನೇ, ಕ್ಷಮಿಸು. ನನ್ನ ಮೇಲೆ ಪ್ರಸನ್ನನಾಗು; ನಾನು ನಿನ್ನ ಚರಣಗಳಿಗೆ ಪತಿತನಾಗಿದ್ದೇನೆ.

Verse 38

सत्वं रजस्तमस्त्वं स्थित्युत्पत्तौ विनाशने देव । त्वां मुक्त्वा भुवनपते भुवनेश्वर नैव दैवतं किंचित्

ಹೇ ದೇವಾ! ಸ್ಥಿತಿ, ಸೃಷ್ಟಿ ಮತ್ತು ಲಯಗಳಲ್ಲಿ ನೀನೇ ಸತ್ತ್ವ, ರಜಸ್, ತಮಸ್. ಹೇ ಭುವನಪತೇ, ಹೇ ಭುವನೇಶ್ವರಾ! ನಿನ್ನನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ನಿಜವಾಗಿ ಬೇರೆ ಯಾವ ದೇವತೆಯೂ ಇಲ್ಲ.

Verse 39

यमनियमयज्ञदानैर्वेदाभ्यासावधारणोद्योगात् । त्वद्भक्तेः सर्वमिदं नार्हति कलासहस्रांशेन

ಯಮ-ನಿಯಮಗಳು, ಯಜ್ಞ, ದಾನ, ವೇದಾಭ್ಯಾಸ ಮತ್ತು ಧಾರಣೆಯ ಪರಿಶ್ರಮ—ಇವೆಲ್ಲವೂ ನಿನ್ನ ಭಕ್ತಿಯ ಸಾವಿರದ ಒಂದು ಭಾಗಕ್ಕೂ ಸಮವಲ್ಲ।

Verse 40

उत्कृष्टरसरसायनखड्गांजनपादुकादि सिद्धिर्वा । चिह्नानि भवत्प्रणतानां दृश्यंत इह जन्मनि प्रकटम्

ಅಥವಾ ಅತ್ಯುತ್ತಮ ರಸ-ರಸಾಯನ, ಖಡ್ಗ, ಅಂಜನ, ಅದ್ಭುತ ಪಾದುಕಾ ಮುಂತಾದ ಸಿದ್ಧಿಗಳು—ನಿನಗೆ ಪ್ರಣಾಮ ಮಾಡುವವರ ಇಂತಹ ಚಿಹ್ನೆಗಳು ಈ ಜನ್ಮದಲ್ಲೇ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಕಾಣುತ್ತವೆ।

Verse 41

शाठ्येन नमति यद्यपि ददासि त्वं धर्ममिच्छतां देव । भक्तिर्भवच्छेदकरी मोक्षाय विनिर्मिता नाथ

ಹೇ ದೇವಾ! ಯಾರಾದರೂ ಕಪಟದಿಂದ ನಮಿಸಿದರೂ, ಧರ್ಮವನ್ನು ಬಯಸುವವರಿಗೆ ನೀನು ಧರ್ಮವನ್ನು ನೀಡುತ್ತೀ; ಆದರೆ ಭಕ್ತಿ ಮೋಕ್ಷಾರ್ಥವೇ ನಿರ್ಮಿತ—ಅದು ಸಂಸಾರಬಂಧನವನ್ನು ಛೇದಿಸುತ್ತದೆ, ನಾಥ।

Verse 42

परदारपरस्वरतं परिभवपरिदुःखशोकसंतप्तम् । परवदनवीक्षणपरं परमेश्वर मां परित्राहि

ಹೇ ಪರಮೇಶ್ವರಾ! ನಾನು ಪರಸ್ತ್ರೀ-ಪರಧನಾಸಕ್ತ, ಅವಮಾನ-ದುಃಖ-ಶೋಕದಿಂದ ದಗ್ಧ, ಮತ್ತು ಇತರರ ಮುಖವನ್ನೇ ನೋಡುವುದರಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿರುವವನು—ನನ್ನನ್ನು ರಕ್ಷಿಸು।

Verse 43

अलीकाभिमानदग्धं क्षणभंगुरविभवविलसितं देव । क्रूरं कुपथाभिमुखं पतितं मां त्राहि देवेश

ಹೇ ದೇವಾ! ನಾನು ಸುಳ್ಳು ಅಹಂಕಾರದಿಂದ ದಗ್ಧ, ಕ್ಷಣಭಂಗುರ ವೈಭವದ ಲೀಲೆಯಲ್ಲಿ ಮರುಳಾದವನು; ಕ್ರೂರ, ಕುಪಥಾಭಿಮುಖ, ಪತಿತ—ಹೇ ದೇವೇಶ, ನನ್ನನ್ನು ರಕ್ಷಿಸು।

Verse 44

दीनेंद्रियगणसार्थैर्बंधुजनैरेव पूरिता आशा । तुच्छा तथापि शंकर किं मूढं मां विडंबयसि

ನನ್ನ ಆಶೆಗಳು ದೀನ ಇಂದ್ರಿಯಗಣಗಳ ಗುಂಪಿನಂತಿರುವ ತুচ್ಛ ಬಂಧುಜನರಿಂದಲೇ ತುಂಬಿದವು. ಅವರು ನಿಷ್ಪ್ರಯೋಜಕರಾದರೂ, ಹೇ ಶಂಕರ, ನನ್ನಂಥ ಮೂಢನನ್ನು ಏಕೆ ಹಾಸ್ಯಮಾಡುತ್ತೀ?

Verse 45

तृष्णां हरस्व शीघ्रं लक्ष्मीं मां देहि हृदयवासिनीं नित्याम् । छिंधि मदमोहपाशानुत्तारय मां महादेव

ನನ್ನ ತೃಷ್ಣೆಯನ್ನು ಶೀಘ್ರವಾಗಿ ಹರಣಮಾಡು; ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುವ ನಿತ್ಯ ಲಕ್ಷ್ಮಿಯನ್ನು ನನಗೆ ದಯಪಾಲಿಸು. ಮದ ಮತ್ತು ಮೋಹದ ಪಾಶಗಳನ್ನು ಛೇದಿಸಿ, ಹೇ ಮಹಾದೇವ, ನನ್ನನ್ನು ಪಾರುಮಾಡು.

Verse 46

करुणाभ्युदयं नाम स्तोत्रमिदं सिद्धिदं दिव्यम् । यः पठति भक्तियुक्तस्तस्य तु तुष्येद्भृगोर्यथाहि शिवः

‘ಕರುಣಾಭ್ಯುದಯ’ ಎಂಬ ಈ ದಿವ್ಯ ಸ್ತೋತ್ರವು ಸಿದ್ಧಿದಾಯಕ. ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಪಠಿಸುವವನ ಮೇಲೆ ಶಿವನು ಭೃಗು ಮೇಲೆ ತೃಪ್ತನಾದಂತೆ ತೃಪ್ತನಾಗುತ್ತಾನೆ.

Verse 47

ईश्वर उवाच । अहं तुष्टोस्मि ते विप्र वरं प्रार्थय स्वेप्सितम् । उमया सहितो देवो वरं तस्य हि दापयेत्

ಈಶ್ವರನು ಹೇಳಿದರು—ಹೇ ವಿಪ್ರ, ನಾನು ನಿನ್ನಲ್ಲಿ ತೃಪ್ತನಾಗಿದ್ದೇನೆ; ನಿನಗೆ ಇಷ್ಟವಾದ ವರವನ್ನು ಬೇಡು. ಉಮೆಯೊಂದಿಗೆ ಇರುವ ದೇವನು ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ಅವನಿಗೆ ಆ ವರವನ್ನು ನೀಡುವನು.

Verse 48

भृगुरुवाच । यदि तुष्टोसि देवेश यदि देयो वरो मम । रुद्रवेदी भवेदेवमेतत्संपादयस्व मे

ಭೃಗು ಹೇಳಿದರು—ಹೇ ದೇವೇಶ, ನೀನು ತೃಪ್ತನಾಗಿದ್ದರೆ ಮತ್ತು ನನಗೆ ವರ ನೀಡಬೇಕಾದರೆ, ರುದ್ರವೇದಿ ಉಂಟಾಗಲಿ; ಪ್ರಭೋ, ಇದನ್ನು ನನ್ನಿಗಾಗಿ ನೆರವೇರಿಸು.

Verse 49

ईश्वर उवाच । एवं भवतु विप्रेंद्र क्रोधस्थानं भविष्यति । न पिता पुत्रयोश्चैव एकवाक्यं भविष्यति

ಈಶ್ವರನು ನುಡಿದನು—ತಥಾಸ್ತು, ಓ ವಿಪ್ರೇಂದ್ರ; ಇದು ಕ್ರೋಧಸ್ಥಾನವಾಗುವುದು. ತಂದೆ ಮತ್ತು ಆ ಇಬ್ಬರು ಪುತ್ರರ ನಡುವೆ ಏಕವಾಕ್ಯತೆ ಎಂದಿಗೂ ಇರುವುದಿಲ್ಲ.

Verse 50

तदाप्रभृति ब्रह्माद्याः सर्वे देवाः सकिन्नराः । उपासंतो भृगोस्तीर्थं तुष्टो यत्र महेश्वरः

ಆ ಕಾಲದಿಂದ ಬ್ರಹ್ಮಾದಿ ಸಮಸ್ತ ದೇವರುಗಳು, ಕಿನ್ನರರೊಡನೆ, ಭೃಗುತೀರ್ಥವನ್ನು ಉಪಾಸಿಸುತ್ತಾರೆ—ಅಲ್ಲಿ ಮಹೇಶ್ವರ (ಶಿವ) ಸಂತುಷ್ಟನಾಗುತ್ತಾನೆ.

Verse 51

दर्शनात्तस्य तीर्थस्य सद्यः पापात्प्रमुच्यते । अवशाः स्ववशाश्चापि म्रियंते तत्र जंतवः

ಆ ತೀರ್ಥದ ದರ್ಶನಮಾತ್ರದಿಂದಲೇ ಮನುಷ್ಯನು ತಕ್ಷಣ ಪಾಪದಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗುತ್ತಾನೆ. ಅಲ್ಲಿ ಸಾಯುವ ಜೀವಿಗಳು—ಅನಿಚ್ಛೆಯಿಂದಾಗಲಿ ಸ್ವಇಚ್ಛೆಯಿಂದಾಗಲಿ—ಎಲ್ಲರೂ ಅದೇ ಪವಿತ್ರ ಫಲವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ.

Verse 52

गुह्यातिगुह्यस्य गतिस्तेषां निःसंशया भवेत् । एतत्क्षेत्रं सुविपुलं सर्वपापप्रणाशनम्

ಅವರಿಗೆ ನಿಸ್ಸಂಶಯವಾಗಿ ಇದು ಪರಮಗುಹ್ಯದ ಮಾರ್ಗವಾಗುತ್ತದೆ. ಈ ಕ್ಷೇತ್ರವು ಅತ್ಯಂತ ವಿಶಾಲವಾಗಿದ್ದು ಸರ್ವಪಾಪಗಳನ್ನು ನಾಶಮಾಡುವುದು.

Verse 53

तत्र स्नात्वा दिवं यांति ये मृतास्तेऽपुनर्भवाः । औपानहं तदा छत्रं देयमन्नं च कांचनम्

ಅಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನಮಾಡಿ ಮರಣಿಸುವವರು ಸ್ವರ್ಗಕ್ಕೆ ಹೋಗಿ ಪುನರ್ಜನ್ಮ ಪಡೆಯುವುದಿಲ್ಲ. ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಪಾದುಕಾ, ಛತ್ರ, ಅನ್ನ ಮತ್ತು ಸ್ವರ್ಣವನ್ನು ದಾನಮಾಡಬೇಕು.

Verse 54

भोजनं च यथाशक्त्या अक्षयं तस्य तद्भवेत् । सूर्योपरागे यो दद्याद्दानं चैव यथेच्छया

ಯಥಾಶಕ್ತಿಯಾಗಿ ನೀಡಿದ ಭೋಜನವು ದಾತನಿಗೆ ಅಕ್ಷಯ ಪುಣ್ಯವಾಗುತ್ತದೆ. ಸೂರ್ಯಗ್ರಹಣಕಾಲದಲ್ಲಿ ಯಾರು ತಮ್ಮ ಇಚ್ಛೆಯಂತೆ ದಾನ ನೀಡುವರೋ, ಅವರಿಗೋ ಅವ್ಯಯ ಫಲ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ.

Verse 55

तीर्थस्नानं तु यद्दानमक्षयं तस्य तद्भवेत् । चंद्रसूर्योपरागेषु वृषोत्सर्गमनुत्तमम्

ತೀರ್ಥದಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನಮಾಡಿ ನೀಡುವ ದಾನವು ಅಕ್ಷಯ ಪುಣ್ಯವಾಗುತ್ತದೆ. ಚಂದ್ರ ಅಥವಾ ಸೂರ್ಯಗ್ರಹಣಕಾಲದಲ್ಲಿ ವೃಷೋತ್ಸರ್ಗ (ಎತ್ತಿನ ದಾನ/ವಿಮೋಚನೆ) ಅನುತ್ತಮವೆಂದು ಸ್ಮರಿಸಲಾಗಿದೆ.

Verse 56

न जानंति नरा मूढा विष्णुमायाविमोहिताः । नर्मदायां स्थितं दिव्यं वृषतीर्थं नराधिप

ನರಾಧಿಪನೇ! ವಿಷ್ಣುಮಾಯೆಯಿಂದ ವಿಮೋಹಿತರಾದ ಮೂಢ ಜನರು ನರ್ಮದೆಯಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿತವಾದ ದಿವ್ಯ ವೃಷತೀರ್ಥವನ್ನು ಅರಿಯರು.

Verse 57

भृगुतीर्थस्य माहात्म्यं यः शृणोति नरः सकृत् । विमुक्तः सर्वपापेभ्यो रुद्रलोकं स गच्छति

ಭೃಗುತೀರ್ಥದ ಮಹಾತ್ಮ್ಯವನ್ನು ಯಾರು ಒಮ್ಮೆ라도 ಕೇಳುವರೋ, ಅವರು ಸರ್ವಪಾಪಗಳಿಂದ ವಿಮುಕ್ತರಾಗಿ ರುದ್ರಲೋಕಕ್ಕೆ ಹೋಗುತ್ತಾರೆ.

Verse 58

ततो गच्छेत राजेंद्र गौतमेश्वरमुत्तमम् । तत्र स्नात्वा नरो राजन्नुपवासपरायणः

ನಂತರ, ಹೇ ರಾಜೇಂದ್ರ! ಅತ್ಯುತ್ತಮ ಗೌತಮೇಶ್ವರನ ಬಳಿಗೆ ಹೋಗಬೇಕು. ಅಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನಮಾಡಿ, ಹೇ ರಾಜನ್, ಮನುಷ್ಯನು ಉಪವಾಸವ್ರತದಲ್ಲಿ ಪರಾಯಣನಾಗಿರಬೇಕು.

Verse 59

कांचनेन विमानेन ब्रह्मलोके महीयते । धौतपापं ततो गच्छेद्धौतं यत्र वृषेण तु

ಸುವರ್ಣ ವಿಮಾನದಿಂದ ಅವನು ಬ್ರಹ್ಮಲೋಕದಲ್ಲಿ ಗೌರವಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಾನೆ. ನಂತರ ‘ಧೌತಪಾಪ’ ತೀರ್ಥಕ್ಕೆ ಹೋಗುತ್ತಾನೆ—ಧರ್ಮರೂಪ ವೃಷಭನು ಪಾಪಗಳನ್ನು ತೊಳೆಯುವ ಆ ಪವಿತ್ರ ‘ಧೌತ’ ಸ್ಥಳಕ್ಕೆ.

Verse 60

नर्मदायां स्थितं राजन्सर्वपातकनाशनम् । तत्र तीर्थे नरः स्नात्वा ब्रह्महत्यां व्यपोहति

ಓ ರಾಜನೇ, ನರ್ಮದೆಯಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲ ಪಾತಕಗಳನ್ನು ನಾಶಮಾಡುವ ತೀರ್ಥವಿದೆ. ಆ ತೀರ್ಥದಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿದವನು ಬ್ರಹ್ಮಹತ್ಯೆಯ ಪಾಪವನ್ನೂ ಸಹ ತೊಳೆದುಹಾಕುತ್ತಾನೆ.

Verse 61

तस्मिन्तीर्थे महाराज प्राणत्यागं करोति यः । चतुर्भुजस्त्रिनेत्रस्तु रुद्रतुल्यबलो भवेत्

ಓ ಮಹಾರಾಜನೇ, ಆ ತೀರ್ಥದಲ್ಲಿ ಯಾರು ಪ್ರಾಣತ್ಯಾಗ ಮಾಡುತ್ತಾರೋ, ಅವರು ಚತುರ್ಭುಜರೂ ತ್ರಿನೇತ್ರರೂ ಆಗಿ ರುದ್ರಸಮಾನ ಬಲವನ್ನು ಹೊಂದುತ್ತಾರೆ.

Verse 62

वसेत्कल्पायुतं साग्रं रुद्रतुल्यपराक्रमः । कालेन महता प्राप्तः पृथिव्यामेकराड्भवेत्

ರುದ್ರಸಮಾನ ಪರಾಕ್ರಮದಿಂದ ಅವನು ಹತ್ತು ಸಾವಿರ ಕಲ್ಪಗಳಿಗಿಂತಲೂ ಸ್ವಲ್ಪ ಹೆಚ್ಚು ಕಾಲ ವಾಸಿಸುತ್ತಾನೆ. ಮಹಾಕಾಲ ಕಳೆದ ಮೇಲೆ ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಏಕಚಕ್ರಾಧಿಪತಿಯಾಗುತ್ತಾನೆ.

Verse 63

ततो गच्छेत राजेंद्र एरंडीतीर्थमुत्तमम् । प्रयागे यत्फलं दृष्टं मार्कंडेयेन भाषितम्

ನಂತರ, ಓ ರಾಜೇಂದ್ರನೇ, ಶ್ರೇಷ್ಠವಾದ ‘ಏರಂಡೀ-ತೀರ್ಥ’ಕ್ಕೆ ಹೋಗಬೇಕು. ಅದರ ಫಲವು ಪ್ರಯಾಗದಲ್ಲಿ ಕಂಡಂತೆ ಮತ್ತು ಮಾರ್ಕಂಡೇಯ ಮುನಿಯವರು ಹೇಳಿದಂತೆ ಅದೇ ಆಗಿದೆ.

Verse 64

तत्फलं लभते राजन्स्नातमात्रस्तु मानवः । मासि भाद्रपदे चैव शुक्लपक्षस्य चाष्टमीम्

ಓ ರಾಜನೇ, ಮನುಷ್ಯನು ಕೇವಲ ಸ್ನಾನಮಾತ್ರದಿಂದಲೇ ಆ ಪುಣ್ಯಫಲವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ—ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಭಾದ್ರಪದ ಮಾಸದ ಶುಕ್ಲಪಕ್ಷದ ಅಷ್ಟಮೀ ತಿಥಿಯಲ್ಲಿ।

Verse 65

उपोष्य रजनीमेकां तत्र स्नानं समाचरेत् । यमदूतैर्न बाध्येत इंद्रलोकं स गच्छति

ಒಂದು ರಾತ್ರಿಯ ಉಪವಾಸವಿಟ್ಟು ಅಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಬೇಕು; ಅಂಥವನು ಯಮದೂತರಿಂದ ಕಾಡಲ್ಪಡುವುದಿಲ್ಲ, ಇಂದ್ರಲೋಕಕ್ಕೆ ಹೋಗುತ್ತಾನೆ।

Verse 66

ततो गच्छेत राजेंद्र सिद्धो यत्र जनार्दनः । हिरण्यद्वीपविख्यातं सर्वपापप्रणाशनम्

ನಂತರ, ಓ ರಾಜೇಂದ್ರನೇ, ಜನಾರ್ದನನು ಇರುವ ಸಿದ್ಧಸ್ಥಾನಕ್ಕೆ ಹೋಗಬೇಕು; ಅದು ‘ಹಿರಣ್ಯದ್ವೀಪ’ವೆಂದು ಪ್ರಸಿದ್ಧ, ಸರ್ವಪಾಪನಾಶಕ।

Verse 67

तत्र स्नात्वा नरो राजन्धनवान्रूपवान्भवेत् । ततो गच्छेत राजेंद्र तीर्थं कनखलं महत्

ಓ ರಾಜನೇ, ಅಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿದ ನರನು ಧನವಂತನೂ ರೂಪವಂತನೂ ಆಗುತ್ತಾನೆ. ನಂತರ, ಓ ರಾಜೇಂದ್ರನೇ, ‘ಕನಖಲ’ ಎಂಬ ಮಹಾತೀರ್ಥಕ್ಕೆ ಹೋಗಬೇಕು।

Verse 68

गरुडेन तपस्तप्तं तस्मिंस्तीर्थे नराधिप । विख्यातं सर्वलोकेषु योगिनी तत्र तिष्ठति

ಓ ನರಾಧಿಪನೇ, ಆ ತೀರ್ಥದಲ್ಲಿ ಗರುಡನು ತಪಸ್ಸು ಆಚರಿಸಿದ್ದಾನೆ; ಅದು ಸರ್ವಲೋಕಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರಸಿದ್ಧ, ಅಲ್ಲಿ ಒಂದು ಯೋಗಿನಿ ನೆಲೆಸಿದ್ದಾಳೆ।

Verse 69

क्रीडते योगिभिः सार्धं शिवेन सह नृत्यति । तत्र स्नात्वा नरो राजन्रुद्रलोके महीयते

ಅವನು ಯೋಗಿಗಳೊಂದಿಗೆ ಕ್ರೀಡಿಸಿ, ಶಿವನೊಂದಿಗೆ ನೃತ್ಯಮಾಡುತ್ತಾನೆ. ಓ ರಾಜನೇ, ಅಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿದ ಮನುಷ್ಯನು ರುದ್ರಲೋಕದಲ್ಲಿ ಗೌರವಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಾನೆ.

Verse 70

ततो गच्छेत राजेंद्र ईशतीर्थमनुत्तमम् । ईशस्तत्र विनिर्मुक्तो गत ऊर्ध्वं न संशयः

ನಂತರ, ಓ ರಾಜೇಂದ್ರನೇ, ಅನುತ್ತಮವಾದ ಈಶತೀರ್ಥಕ್ಕೆ ಹೋಗಬೇಕು. ಅಲ್ಲಿ ಈಶನು ಸಂಪೂರ್ಣ ವಿಮುಕ್ತನಾಗಿ ಮೇಲಕ್ಕೆ ಏರಿದನು—ಇದರಲ್ಲಿ ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ.

Verse 71

ततो गच्छेत राजेंद्र सिद्धो यत्र जनार्दनः । वाराहं रूपमास्थाय अचिंत्यः परमेश्वरः

ಮುಂದೆ, ಓ ಶ್ರೇಷ್ಠ ರಾಜನೇ, ಜನಾರ್ದನನು ಇರುವ ಸಿದ್ಧಸ್ಥಾನಕ್ಕೆ ಹೋಗಬೇಕು; ಅಲ್ಲಿ ಅಚಿಂತ್ಯ ಪರಮೇಶ್ವರನು ವರಾಹರೂಪವನ್ನು ಧರಿಸಿ ಸ್ಥಿತನಾಗಿದ್ದಾನೆ.

Verse 72

वराहतीर्थे नरः स्नात्वा द्वादश्यां तु विशेषतः । विष्णुलोकमवाप्नोति नरकं तु न गच्छति

ವರಾಹತೀರ್ಥದಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿದ ಮನುಷ್ಯನು—ವಿಶೇಷವಾಗಿ ದ್ವಾದಶಿಯಂದು—ವಿಷ್ಣುಲೋಕವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ; ನರಕಕ್ಕೆ ಹೋಗುವುದಿಲ್ಲ.

Verse 73

ततो गच्छेत राजेंद्र सोमतीर्थमनुत्तमम् । पौर्णिमास्यां विशेषेण तत्र स्नानं समाचरेत्

ನಂತರ, ಓ ರಾಜೇಂದ್ರನೇ, ಅನುತ್ತಮವಾದ ಸೋಮತೀರ್ಥಕ್ಕೆ ಹೋಗಬೇಕು; ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಪೌರ್ಣಿಮೆಯಂದು ಅಲ್ಲಿ ವಿಧಿಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಬೇಕು.

Verse 74

प्रणिपत्य च ईशानं बलिस्तस्य प्रसीदति । हरिश्चन्द्रपुरं दिव्यमंतरिक्षे तु दृश्यते

ಈಶಾನನಿಗೆ ಪ್ರಣಾಮ ಮಾಡಿ ಬಲಿ ಅವನ ಕೃಪೆಗೆ ಪಾತ್ರನಾಗುತ್ತಾನೆ; ಮತ್ತು ಮಧ್ಯಾಕಾಶದಲ್ಲಿ ಹರಿಶ್ಚಂದ್ರನ ದಿವ್ಯ, ತೇಜಸ್ವಿ ನಗರವು ಕಾಣುತ್ತದೆ।

Verse 75

चक्रध्वजे समावृत्ते सुप्ते नागारिकेतने । नर्मदातोयवेगेन रुरुकच्छोपसेवितम्

ಚಕ್ರಧ್ವಜನು ಮರಳಿ ಬಂದು ನಾಗಾರೀ ನಿವಾಸದಲ್ಲಿ ನಿದ್ರಿಸಿದಾಗ, ಆ ಸ್ಥಳವು ನರ್ಮದೆಯ ಜಲವೇಗದಿಂದ ಹರಿದು, ರುರುಕಚ್ಛ (ಚರಂಡಿ-ಜಲಾವೃತ ಪ್ರದೇಶ)ದಿಂದ ಉಪಸೇವಿತವಾಗಿತ್ತು।

Verse 76

तस्मिन्स्थाने निवासं च विष्णुः शंकरमब्रवीत् । द्वीपेश्वरे नरः स्नात्वा लभेद्बहुसुवर्णकम्

ಆ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುವ ವಿಷಯವಾಗಿ ವಿಷ್ಣು ಶಂಕರನಿಗೆ ಹೇಳಿದರು—ದ್ವೀಪೇಶ್ವರದಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿದ ನರನು ಬಹುಸ್ವರ್ಣ, ಅಂದರೆ ಮಹಾಪುಣ್ಯಫಲವಾದ ಸಮೃದ್ಧಿಯನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ।

Verse 77

ततो गच्छेत राजेंद्र रुद्रकन्यां तु संगमे । स्नातमात्रो नरस्तत्र देव्याः स्थानमवाप्नुयात्

ನಂತರ, ಓ ರಾಜೇಂದ್ರ, ರುದ್ರಕನ್ಯಾ ಎಂಬ ಸಂಗಮಕ್ಕೆ ಹೋಗಬೇಕು; ಅಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನಮಾತ್ರದಿಂದಲೇ ನರನು ದೇವಿಯ ಧಾಮವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ।

Verse 78

देवतीर्थं ततो गच्छेत्सर्वदेवनमस्कृतम् । तत्र स्नात्वा तु राजेंद्र दैवतैः सह मोदते

ನಂತರ ಸರ್ವ ದೇವರಿಂದ ನಮಸ್ಕೃತವಾದ ದೇವತೀರ್ಥಕ್ಕೆ ಹೋಗಬೇಕು; ಓ ರಾಜೇಂದ್ರ, ಅಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿ ನರನು ದೇವತೆಗಳೊಂದಿಗೆ ಆನಂದಿಸುತ್ತಾನೆ।

Verse 79

ततो गच्छेत राजेंद्र शिखितीर्थमनुत्तमम् । तत्र वै दीयते दानं सर्वं कोटिगुणं भवेत्

ಆಮೇಲೆ, ಹೇ ರಾಜೇಂದ್ರ, ಅನುತ್ತಮವಾದ ಶಿಖಿತೀರ್ಥಕ್ಕೆ ಹೋಗಬೇಕು. ಅಲ್ಲಿ ನೀಡುವ ಯಾವ ದಾನವೂ ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ಕೋಟಿಗುಣ ಫಲವನ್ನು ಹೊಂದುತ್ತದೆ.

Verse 80

अपरपक्षे अमावास्यां स्नानं तत्र समाचरेत् । ब्राह्मणं भोजयेदेकं कोटिर्भवति भोजिता

ಕೃಷ್ಣಪಕ್ಷದ ಅಮಾವಾಸ್ಯೆಯಲ್ಲಿ ಅಲ್ಲಿ ವಿಧಿಪೂರ್ವಕ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಬೇಕು. ಒಬ್ಬ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನಿಗೂ ಭೋಜನ ಮಾಡಿಸಿದರೆ, ಕೋಟಿಗೆ ಭೋಜನ ಮಾಡಿಸಿದ ಫಲ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ.

Verse 81

भृगुतीर्थे तु राजेंद्र तीर्थकोटिर्व्यवस्थिता । अकामो वा सकामो वा तत्र स्नायीत मानवः

ಹೇ ರಾಜೇಂದ್ರ, ಭೃಗುತೀರ್ಥದಲ್ಲಿ ತೀರ್ಥಗಳ ಕೋಟಿಯೇ ಸ್ಥಾಪಿತವಾಗಿದೆ. ನಿಷ್ಕಾಮನಾಗಲಿ ಸಕಾಮನಾಗಲಿ, ಮಾನವನು ಅಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಬೇಕು.

Verse 82

अश्वमेधमवाप्नोति दैवतैः सह मोदते । तत्र सिद्धमवाप्नोति भृगुस्तु मुनिपुंगवः । अवतारः कृतस्तेन शंकरेण महात्मना

ಅವನು ಅಶ್ವಮೇಧ ಯಜ್ಞದ ಪುಣ್ಯವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ ಮತ್ತು ದೇವತೆಗಳೊಂದಿಗೆ ಆನಂದಿಸುತ್ತಾನೆ. ಅಲ್ಲಿ ಮುನಿಪುಂಗವನಾದ ಭೃಗು ಸಿದ್ಧಿಯನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ; ಆ ಮಹಾತ್ಮ ಶಂಕರನು ಅಲ್ಲಿ ಅವತಾರವನ್ನು ಪ್ರಕಟಿಸಿದನು.