Adhyaya 5

Verse 1

शिवशर्मोवाच । तपसा दमशौचाभ्यांगुरुशुश्रूषया तथा । भक्त्याभावेन तुष्टोस्मि तवाद्य चसुपुत्रक

ಶಿವಶರ್ಮನು ಹೇಳಿದರು—ನಿನ್ನ ತಪಸ್ಸು, ದಮ, ಶೌಚ ಮತ್ತು ಗುರುಶುಶ್ರೂಷೆಯನ್ನು ಭಕ್ತಿಭಾವದಿಂದ ನೆರವೇರಿಸಿದ ಕಾರಣ ನಾನು ಇಂದು ಸಹ ನಿನ್ನ ಮೇಲೆ ಪ್ರಸನ್ನನಾಗಿದ್ದೇನೆ, ಹೇ ಸುಪುತ್ರಾ।

Verse 2

त्यजामि वैकृतं रूपं मत्तः सुखमवाप्नुहि । एवमुक्वा सुतं विप्रो दर्शयामास तां तनुम्

ನಾನು ಈ ವಿಕೃತ ರೂಪವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸುತ್ತೇನೆ; ನನ್ನಿಂದ ಸುಖವನ್ನು ಪಡೆಯು. ಹೀಗೆಂದು ಹೇಳಿ ಆ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ಮಗನಿಗೆ ತನ್ನ ನಿಜ ದೇಹವನ್ನು ತೋರಿಸಿದನು।

Verse 3

यथापूर्वं स्थितौ तौ तु तथा स दृष्टवान्गुरू । दीप्तिमंतौ महात्मानौ सूर्यबिंबोपमावुभौ

ಅವರು ಇಬ್ಬರೂ ಹಿಂದಿನಂತೆಯೇ ನಿಂತಿದ್ದಂತೆ ಅವನು ಗುರುಗಳನ್ನು ಕಂಡನು—ಇಬ್ಬರೂ ದೀಪ್ತಿಮಂತ ಮಹಾತ್ಮರು, ಸೂರ್ಯಬಿಂಬದಂತೆ।

Verse 4

ननाम पादौ सद्भक्त्या उभयोस्तु महात्मनोः । ततः सुतं समामंत्र्य हर्षेण महतान्वितः

ಅವನು ಸದ್ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಇಬ್ಬರು ಮಹಾತ್ಮರ ಪಾದಗಳಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಿದನು. ಬಳಿಕ ಮಗನನ್ನು ಕರೆದು ಮಹಾ ಹರ್ಷದಿಂದ ತುಂಬಿದನು।

Verse 5

इति श्रीपद्मपुराणे भूमिखंडे देवासुरे इंद्राभिषेकोनाम पंचमोऽध्यायः

ಇಂತೆ ಶ್ರೀಪದ್ಮಪುರಾಣದ ಭೂಮಿಖಂಡದಲ್ಲಿ ದೇವಾಸುರಪ್ರಕರಣದಲ್ಲಿ “ಇಂದ್ರಾಭಿಷೇಕ” ಎಂಬ ಪಂಚಮ ಅಧ್ಯಾಯವು ಸಮಾಪ್ತವಾಯಿತು।

Verse 6

प्रविष्टो वैष्णवं धाम स मुनिर्दुर्लभं पदम् । नत्वन्यैः प्राप्यते पुण्यैस्तपोभिर्मुक्तिदं पदम्

ಆ ಮುನಿಯು ವೈಷ್ಣವ ಧಾಮಕ್ಕೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದನು—ಅದು ದುರ್ಲಭ, ದುರಾಪ್ಯ ಪದ. ಆ ಮುಕ್ತಿದಾಯಕ ಸ್ಥಾನವು ಕೇವಲ ಇತರ ಪುಣ್ಯಗಳಲ್ಲಿಯೂ ತಪಸ್ಸುಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಮಾತ್ರದಿಂದ ದೊರೆಯದು.

Verse 7

विष्णोस्तु चिंतनैर्न्यासध्यानज्ञानैः स्तवैस्तथा । न दानैस्तीर्थयात्राभिर्दृश्यते मधुसूदनः

ಮಧುಸೂದನ (ವಿಷ್ಣು) ಕೇವಲ ಚಿಂತನೆ, ನ್ಯಾಸ, ಧ್ಯಾನ, ಜ್ಞಾನ ಅಥವಾ ಸ್ತೋತ್ರಗಳಿಂದಲೇ ನಿಜವಾಗಿ ‘ದರ್ಶನ’ ನೀಡುವುದಿಲ್ಲ; ದಾನ ಹಾಗೂ ತೀರ್ಥಯಾತ್ರೆಯಿಂದ ಮಾತ್ರವೂ ಸಾಕ್ಷಾತ್ಕಾರವಾಗದು.

Verse 8

समाधिज्ञानयोगेन दृश्यते परमं पदम् । महायोगैर्यथा विप्रः प्रविष्टो वैष्णवीं तनुम्

ಸಮಾಧಿ-ಜ್ಞಾನಯೋಗದಿಂದ ಪರಮ ಪದವು ದರ್ಶನವಾಗುತ್ತದೆ; ಮಹಾಯೋಗಬಲದಿಂದ ಒಬ್ಬ ವಿಪ್ರನು ವೈಷ್ಣವೀ (ವಿಷ್ಣುಸಂಬಂಧಿ) ತನುವಿಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದಂತೆ.

Verse 9

सूत उवाच । ततस्तत्र तपस्तेपे सोमशर्मा महाद्युतिः । अश्मलोष्टसमं मेने कांचनंभूषणं पुनः

ಸೂತನು ಹೇಳಿದನು—ಆಮೇಲೆ ಅಲ್ಲಿ ಮಹಾದ್ಯುತಿಯ ಸೋಮಶರ್ಮನು ತಪಸ್ಸು ಮಾಡಿದನು; ಮತ್ತು ಚಿನ್ನದ ಆಭರಣಗಳನ್ನು ಮತ್ತೆ ಕಲ್ಲು ಹಾಗೂ ಮಣ್ಣಿನ ಗುಡ್ಡೆಗಳ ಸಮಾನವೆಂದು ಭಾವಿಸಿದನು.

Verse 10

जिताहारः स धर्मात्मा निद्रया परिवर्जितः । स सर्वान्विषयांस्त्यक्त्वा एकांतमपि सेवते

ಆ ಧರ್ಮಾತ್ಮನು ನಿಯತಾಹಾರಿಯು, ನಿದ್ರಾಭೋಗವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿದವನು; ಎಲ್ಲ ವಿಷಯಗಳನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಏಕಾಂತವನ್ನೂ ಆಶ್ರಯಿಸುತ್ತಾನೆ.

Verse 11

योगासनसमारूढो निराशो निःपरिग्रहः । तस्य वेला सुसंप्राप्ता मृत्युकालस्य वै तदा

ಯೋಗಾಸನದಲ್ಲಿ ದೃಢವಾಗಿ ಆಸೀನನಾಗಿ, ನಿರಾಶನೂ ನಿರ್ಪರಿಗ್ರಹಿಯೂ ಆಗಿದ್ದ ಅವನಿಗೆ ಆಗ ನಿಯತ ಸಮಯ ಸುಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಬಂದಿತು—ನಿಜಕ್ಕೂ ಅಂದು ಮರಣಕಾಲವು ಸಮೀಪಿಸಿತು।

Verse 12

आगता दानवा विप्रं सोमशर्माणमंतिके । मृत्युकाले तु संप्राप्ते प्राणयात्रा प्रवर्तिनः

ದಾನವರು ಬ್ರಾಹ್ಮಣ ಸೋಮಶರ್ಮನ ಸಮೀಪಕ್ಕೆ ಬಂದರು; ಮರಣಕಾಲವು ಬಂದಾಗ, ಪ್ರಾಣಗಳ ಅಂತಿಮ ಯಾತ್ರೆ ಆರಂಭವಾಗುತ್ತಿದ್ದ ವೇಳೆ।

Verse 13

शालिग्रामे महाक्षेत्रे ऋषीणां मानवर्द्धने । केचिद्वदंति वै दैत्याः केचिद्वदंति दानवाः

ಋಷಿಗಳೂ ಜನರೂ ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕವಾಗಿ ವೃದ್ಧಿಯಾಗುವ ಶಾಲಿಗ್ರಾಮ ಮಹಾಕ್ಷೇತ್ರದಲ್ಲಿ—ಕೆಲವರು ಅವರನ್ನು ದೈತ್ಯರೆಂದು, ಕೆಲವರು ದಾನವರೆಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ।

Verse 14

एवंविधो महाशब्दः कर्णरंध्रं गतस्तदा । तस्यैव विप्रवर्यस्य सुचिरात्सोमशर्मणः

ಆಗ ಅಂಥ ಮಹಾಶಬ್ದವು ಆ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಬ್ರಾಹ್ಮಣ ಸೋಮಶರ್ಮನ ಕರ್ಣರಂಧ್ರಕ್ಕೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿತು—ಬಹುಕಾಲದ ನಂತರ।

Verse 15

ज्ञानध्यानविलग्नस्य प्रविष्टं दैत्यजं भयम् । तेन ध्यानेन तस्यापि दैत्यभीत्यैव वै तदा

ಜ್ಞಾನಧ್ಯಾನದಲ್ಲಿ ಲೀನನಾಗಿದ್ದ ಅವನ ಮನಸ್ಸಿಗೆ ದೈತ್ಯಜನ್ಯ ಭಯ ಪ್ರವೇಶಿಸಿತು; ಆದರೆ ಅದೇ ಧ್ಯಾನದ ಬಲದಿಂದ ಆ ಭಯವೂ ಆಗ ಕೇವಲ ದೈತ್ಯಭೀತಿಯಾಗಿ ಉಳಿದು, ಅವನನ್ನು ಅಶಾಂತಗೊಳಿಸಲಿಲ್ಲ।

Verse 16

सत्वरं चैव तत्प्राणा गतास्तस्य महात्मनः । दैत्यभयेन संयुक्तः स हि मृत्युवशं गतः

ತಕ್ಷಣವೇ ಆ ಮಹಾತ್ಮನ ಪ್ರಾಣಗಳು ಹೊರಟುವು; ದೈತ್ಯಭಯದಿಂದ ಆವರಿತನಾಗಿ ಅವನು ನಿಜವಾಗಿ ಮೃತ್ಯುವಶನಾದನು।

Verse 17

तस्माद्दैत्यगृहे जातो हिरण्यकशिपोः सुतः । देवासुरे महायुद्धे निहतश्चक्रपाणिना

ಆದ್ದರಿಂದ ದೈತ್ಯಗೃಹದಲ್ಲಿ ಹಿರಣ್ಯಕಶಿಪುವಿನ ಪುತ್ರನು ಜನಿಸಿದನು; ದೇವಾಸುರ ಮಹಾಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಚಕ್ರಪಾಣಿಯಿಂದ ಅವನು ಹತನಾದನು।

Verse 18

युद्ध्यमानेन तेनापि प्रह्लादेन महात्मना । सुदृष्टं वासुदेवत्वं विश्वरूपसमन्वितम्

ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿದ್ದರೂ ಆ ಮಹಾತ್ಮ ಪ್ರಹ್ಲಾದನು ವಿಶ್ವರೂಪಸಮನ್ವಿತ ವಾಸುದೇವತ್ವವನ್ನು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ದರ್ಶನಮಾಡಿದನು।

Verse 19

योगाभ्यासेन पूर्वेण ज्ञानमासीन्महात्मनः । सस्मार पूर्वकं सर्वं चरितं शिवशर्मणः

ಹಿಂದಿನ ಯೋಗಾಭ್ಯಾಸದಿಂದ ಆ ಮಹಾತ್ಮನಲ್ಲಿ ಜ್ಞಾನೋದಯವಾಯಿತು; ಶಿವಶರ್ಮನ ಪೂರ್ವಚರಿತವನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಅವನು ಸ್ಮರಿಸಿದನು।

Verse 20

प्रागहं सोमशर्माख्यः प्रविष्टो दानवीं तनुम् । अस्मात्कायात्कदा पुण्यं केवलं धाम उत्तमम्

ಹಿಂದೆ ನಾನು ಸೋಮಶರ್ಮನೆಂದು ಪ್ರಸಿದ್ಧನಾಗಿದ್ದೆ; ಆದರೆ ದಾನವದೇಹದಲ್ಲಿ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದೆ. ಈ ದೇಹದಿಂದ ಯಾವಾಗ ನಾನು ಆ ಪರಮ ಪುಣ್ಯವಾದ, ಏಕಮಾತ್ರ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಧಾಮವನ್ನು ಪಡೆಯುವೆನು?

Verse 21

प्रयास्यामि महापुण्यैर्ज्ञानाख्यैर्मोक्षदायकम् । समरे म्रियमाणेन प्रह्लादेन महात्मना

ನಾನು ‘ಜ್ಞಾನ’ವೆಂದು ಪ್ರಸಿದ್ಧವಾದ, ಮಹಾಪುಣ್ಯಕರ ಹಾಗೂ ಮೋಕ್ಷಪ್ರದ ಉಪದೇಶವನ್ನು ವಿವರಿಸುತ್ತೇನೆ—ಯುದ್ಧಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಮರಣಾಸನ್ನನಾಗಿದ್ದ ಮಹಾತ್ಮ ಪ್ರಹ್ಲಾದನು ಹೇಳಿದಂತೆ।

Verse 22

एवं चिंता कृता पूर्वं श्रूयतां द्विजसत्तमाः । एवं तु च समाख्यातं सर्वसंदेहनाशनम्

ಈ ರೀತಿಯಾಗಿ ಮೊದಲು ಚಿಂತಿಸಿ—ಈಗ ಕೇಳಿರಿ, ಓ ದ್ವಿಜಶ್ರೇಷ್ಠರೇ. ಈ ವಿಧವಾಗಿ ಅದು ವಿವರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ; ಅದು ಎಲ್ಲಾ ಸಂಶಯಗಳನ್ನು ನಾಶಮಾಡುತ್ತದೆ।

Verse 23

सूत उवाच । प्रह्लादे निहते संख्ये देवदेवेन चक्रिणा । रुरुदे कमला सा तु हतपुत्रा च कामिनी

ಸೂತನು ಹೇಳಿದನು—ದೇವದೇವನಾದ ಚಕ್ರಧಾರಿ ಭಗವಂತನು ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಪ್ರಹ್ಲಾದನನ್ನು ಸಂಹರಿಸಿದಾಗ, ಪುತ್ರವಿಯೋಗದಿಂದ ಆ ಪ್ರಿಯೆ ಕಮಲಾ ಅಳಲಾರಂಭಿಸಿದಳು।

Verse 24

प्रह्लादस्य तु या माता हिरण्यकशिपोः प्रिया । प्रह्लादस्य महाशोकैर्दिवारात्रौ प्रशोचति

ಪ್ರಹ್ಲಾದನ ತಾಯಿ, ಹಿರಣ್ಯಕಶಿಪುವಿಗೆ ಪ್ರಿಯಳಾದ ಅವಳು, ಪ್ರಹ್ಲಾದನ ಮಹಾಶೋಕದಿಂದ ಹಗಲು-ರಾತ್ರಿ ದುಃಖಿಸುತ್ತಿದ್ದಳು।

Verse 25

पतिव्रता महाभागा कमला नाम तत्प्रिया । रोदमानां दिवारात्रौ नारदस्तामुवाच ह

ಅವನ ಪ್ರಿಯ ಪತ್ನಿ, ಪತಿವ್ರತೆಯಾದ ಮಹಾಭಾಗ್ಯವತಿ ‘ಕಮಲಾ’ ಹಗಲು-ರಾತ್ರಿ ಅಳುತ್ತಿರಲು, ನಾರದನು ಅವಳಿಗೆ ಮಾತಾಡಿದನು।

Verse 26

मा शुचस्त्वं महाभागे पुत्रार्थं पुण्यभागिनि । निहतो वासुदेवेन तव पुत्रः समेष्यति

ಹೇ ಮಹಾಭಾಗ್ಯವತೀ ಪುಣ್ಯಭಾಗಿನೀ! ಪುತ್ರನಿಗಾಗಿ ಶೋಕಿಸಬೇಡ. ವಾಸುದೇವನಿಂದ ಹತನಾದರೂ ನಿನ್ನ ಪುತ್ರನು ಮತ್ತೆ ನಿನ್ನ ಬಳಿಗೆ ಬರುವನು.

Verse 27

भूयः स्वलक्षणोपेतस्त्वत्सुतश्च महामतिः । प्रह्लादेति च वै नाम पुनरस्य भविष्यति

ಮತ್ತೆ ನಿನ್ನ ಪುತ್ರನು ಶುಭಲಕ್ಷಣಗಳಿಂದ ಯುಕ್ತನಾಗಿ ಮಹಾಮತಿಯಾಗಿ ಜನ್ಮಿಸುವನು; ಅವನ ಹೆಸರೂ ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ಪುನಃ ‘ಪ್ರಹ್ಲಾದ’ವೇ ಆಗುವುದು.

Verse 28

विहीनश्चासुरैर्भावैर्देवत्वेन समन्वितः । इंद्रत्वे मोदते भद्रे सर्वदेवैर्नमस्कृतः

ಆಸುರಭಾವಗಳಿಂದ ವಿಮುಕ್ತನಾಗಿ ದೇವತ್ವದಿಂದ ಸಮನ್ವಿತನಾಗಿ, ಹೇ ಭದ್ರೇ, ಅವನು ಇಂದ್ರಪದದಲ್ಲಿ ಆನಂದಿಸುತ್ತಾನೆ ಮತ್ತು ಸರ್ವ ದೇವರಿಂದ ನಮಸ್ಕೃತನಾಗುತ್ತಾನೆ.

Verse 29

सुखीभवमहाभागेतेनपुत्रेणवैसदा । न प्रकाश्या त्वया देवि सुवार्तेयं च कस्यचित्

ಹೇ ಮಹಾಭಾಗ್ಯವತೀ! ಆ ಪುತ್ರನಿಂದ ಸದಾ ಸುಖಿಯಾಗಿರು. ಹೇ ದೇವಿ, ಈ ಶುಭವಾರ್ತೆಯನ್ನು ಯಾರಿಗೂ ಪ್ರಕಟಿಸಬೇಡ.

Verse 30

कर्त्तव्यमज्ञानभावैः सुगोप्यं कुरु त्वं सदा । एवमुक्त्वा गतो विप्रो नारदो मुनिसत्तमः

‘ಕರ್ತವ್ಯವಾದುದನ್ನು ಮಾಡು; ಅಜ್ಞಾನಭಾವವುಳ್ಳವರಿಂದ ಇದನ್ನು ಸದಾ ಚೆನ್ನಾಗಿ ಗುಪ್ತವಾಗಿಟ್ಟುಕೋ.’ ಎಂದು ಹೇಳಿ ಮುನಿಶ್ರೇಷ್ಠ ಬ್ರಾಹ್ಮಣ ನಾರದರು ಹೊರಟುಹೋದರು.

Verse 31

कमलायाश्चोदरे तु जन्मा स्यानुत्तमं पुनः । प्रह्लादेति च वै नाम तस्याख्यानं महात्मनः

ಮತ್ತೆ ಕಮಲೆಯ ಗರ್ಭದಲ್ಲಿ ಅವನಿಗೆ ಅತ್ಯುತ್ತಮ ಜನ್ಮ ಉಂಟಾಗುವುದು; ಆ ಮಹಾತ್ಮನ ಹೆಸರು ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ‘ಪ್ರಹ್ಲಾದ’—ಇದೇ ಅವನ ಪವಿತ್ರಾಖ್ಯಾನ.

Verse 32

बाल्यं भावं गतो विप्राः कृष्णमेव व्यचिंतयत् । नरसिंहप्रसादेन देवराजो भवेद्दिवि

ಓ ವಿಪ್ರರೇ, ಬಾಲ್ಯಸ್ಥಿತಿಗೆ ಬಂದ ಅವನು ಕೇವಲ ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನನ್ನೇ ಧ್ಯಾನಿಸಿದನು; ನರಸಿಂಹಪ್ರಸಾದದಿಂದ ಸ್ವರ್ಗದಲ್ಲಿ ದೇವರಾಜನಾದನು.

Verse 33

देवत्वं लभ्य चैवासावैंद्रं पदमनुत्तमम् । मोक्षं यास्यति ज्ञानात्मा वैष्णवं धाम चोत्तमम्

ದೇವತ್ವವನ್ನು ಪಡೆದು ಅವನು ಇಂದ್ರನ ಅನುತ್ತಮ ಪದವನ್ನು ಸೇರುತ್ತಾನೆ; ಜ್ಞಾನಸ್ವರೂಪನಾಗಿ ಮೋಕ್ಷವನ್ನೂ ವಿಷ್ಣುವಿನ ಪರಮಧಾಮವನ್ನೂ ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.

Verse 34

असंख्याता महाभागाः सृष्टेर्भावा ह्यनेकशः । मोह एवं न कर्त्तव्यो ज्ञानवद्भिर्महात्मभिः

ಓ ಮಹಾಭಾಗ, ಸೃಷ್ಟಿಯ ಭಾವಗಳೂ ರೂಪಗಳೂ ಅಸಂಖ್ಯಾತ ಮತ್ತು ಅನೇಕ ವಿಧಗಳಿವೆ; ಆದ್ದರಿಂದ ಜ್ಞಾನವಂತ ಮಹಾತ್ಮರು ಇಂತಹ ಮೋಹಕ್ಕೆ ಒಳಗಾಗಬಾರದು.

Verse 35

एतद्वः सर्वमाख्यातं यथापृष्टं द्विजोत्तमाः । अन्यं पृच्छ महाभाग संदेहं ते भिनद्म्यहम्

ಓ ದ್ವಿಜೋತ್ತಮರೇ, ನೀವು ಕೇಳಿದಂತೆ ಇದನ್ನೆಲ್ಲಾ ನಾನು ವಿವರಿಸಿದೆನು. ಓ ಮಹಾಭಾಗ, ಇನ್ನೊಂದು ಕೇಳು—ನಿನ್ನ ಸಂದೇಹವನ್ನು ನಾನು ನಿವಾರಿಸುವೆನು.

Verse 36

विजयं देवतानां तु दानवानां महत्क्षयम् । कृतं हि देवदेवेन स्थापितं भुवनत्रयम्

ದೇವದೇವನು ದೇವತೆಗಳಿಗೆ ವಿಜಯವನ್ನುಂಟುಮಾಡಿ, ದಾನವರ ಮಹಾ ಕ್ಷಯವನ್ನು ಮಾಡಿದನು; ಹಾಗೆಯೇ ತ್ರಿಲೋಕವನ್ನು ಸ್ಥೈರ್ಯದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಾಪಿಸಿದನು.

Verse 37

ऋषय ऊचुः । इन्द्रत्वं कस्य संजातं देवानां शब्दधारकम् । केन दत्तं त्वमाचक्ष्व विस्तराद्द्विजसत्तम

ಋಷಿಗಳು ಹೇಳಿದರು—ದೇವರಲ್ಲಿ ‘ಇಂದ್ರ’ ಎಂಬ ಪದವಿಯನ್ನು ಧರಿಸುವ ಈ ಇಂದ್ರತ್ವವು ಯಾರಿಂದ ಉಂಟಾಯಿತು? ಯಾರು ಅದನ್ನು ದತ್ತವಾಗಿ ನೀಡಿದರು? ಹೇ ದ್ವಿಜಶ್ರೇಷ್ಠ, ವಿವರವಾಗಿ ಹೇಳು.

Verse 38

सूत उवाच । विस्तरेण प्रवक्ष्यामि इन्द्रत्वे येन सत्तमः । प्राप्त एष महाभागो यथा पुण्यतमेन च

ಸೂತನು ಹೇಳಿದನು—ಈ ಪರಮಶ್ರೇಷ್ಠ ಮಹಾಭಾಗನು ಇಂದ್ರತ್ವವನ್ನು ಹೇಗೆ ಪಡೆದನು, ಅತ್ಯಂತ ಪುಣ್ಯಮಾರ್ಗದಿಂದ ಅದು ಹೇಗೆ ಲಭಿಸಿತು ಎಂಬುದನ್ನು ನಾನು ವಿವರವಾಗಿ ಹೇಳುವೆನು.

Verse 39

हतेषु तेषु दैत्येषु समस्तेषुमहाहवे । अतिनष्टेषु पापेषु गोविंदेन महात्मना

ಮಹಾಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಆ ಎಲ್ಲಾ ದೈತ್ಯರು ಹತರಾದಾಗ, ಮಹಾತ್ಮ ಗೋವಿಂದನಿಂದ ಪಾಪಗಳು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ನಾಶವಾದಾಗ,

Verse 40

ततो देवाः सगंधर्वा नागा विद्याधरास्तथा । संप्रोचुर्माधवं सर्वे बद्धप्रांजलयस्ततः

ನಂತರ ದೇವತೆಗಳು ಗಂಧರ್ವರೊಂದಿಗೆ, ಹಾಗೆಯೇ ನಾಗರು ಮತ್ತು ವಿದ್ಯಾಧರರೂ—ಎಲ್ಲರೂ ಅಂಜಲಿ ಬದ್ಧರಾಗಿ ಆ ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಮಾಧವನನ್ನು ಸಂಬೋಧಿಸಿದರು.

Verse 41

भगवन्देवदेवेश हृषीकेश नमोस्तु ते । विज्ञापयामहे त्वां वै तत्सर्वमवधार्यताम्

ಹೇ ಭಗವನ್, ದೇವದೇವೇಶ, ಹೃಷೀಕೇಶ! ನಿಮಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ. ನಾವು ನಿಮಗೆ ವಿನಂತಿಸುತ್ತೇವೆ; ದಯವಿಟ್ಟು ಈ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಶ್ರದ್ಧೆಯಿಂದ ಕೇಳಿ ಪರಿಗಣಿಸಿರಿ.

Verse 42

शास्ता गोप्ता च पुण्यात्मा अस्माकं कुरु केशव । राजानं पुण्यधर्माणं त्वमिंद्रं लोकशासनम्

ಹೇ ಕೇಶವ! ನಮ್ಮಿಗೆ ಧರ್ಮಮಯ ಶಾಸ್ತಾ ಮತ್ತು ರಕ್ಷಕನಾಗಿರು. (ಅವನನ್ನು) ಪುಣ್ಯಧರ್ಮನಿಷ್ಠ ರಾಜನಾಗಿ ಮಾಡು—ಇಂದ್ರಸಮಾನ, ಲೋಕಶಾಸಕನಾಗಿ.

Verse 43

त्रैलोक्यस्य प्रजा देव यमाश्रित्य सुखं लभेत् । वासुदेव उवाच । मम लोके महाभागा वैष्णवेन समन्वितः

ಹೇ ದೇವ! ತ್ರೈಲೋಕ್ಯದ ಪ್ರಜೆ ಯಮನ ಆಶ್ರಯದಿಂದ ಸುಖವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ. ವಾಸುದೇವನು ಹೇಳಿದನು—ಹೇ ಮಹಾಭಾಗ! ನನ್ನ ಲೋಕದಲ್ಲಿ (ಜೀವ) ವೈಷ್ಣವಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಸಮನ್ವಿತನಾಗಿ ವಾಸಿಸುತ್ತಾನೆ.

Verse 44

तेजसा ब्राह्मणश्रेष्ठश्चिरकालं निवासितः । तस्य कालः प्रपूर्णश्च मम लोके महात्मनः

ಹೇ ಬ್ರಾಹ್ಮಣಶ್ರೇಷ್ಠ! ತನ್ನ ತೇಜಸ್ಸಿನ ಪ್ರಭಾವದಿಂದ ಅವನು ದೀರ್ಘಕಾಲ (ಅಲ್ಲಿ) ವಾಸಿಸಿದನು; ಮತ್ತು ಆ ಮಹಾತ್ಮನ ನನ್ನ ಲೋಕದಲ್ಲಿನ ನಿಯತಕಾಲವೂ ಪೂರ್ಣವಾಯಿತು.

Verse 45

वसतस्तस्य विप्रस्य मद्भक्तस्य सुरोत्तमाः । तेजसा वैष्णवेनैव भवतां पालको हि सः

ಹೇ ಸುರೋತ್ತಮರೇ! ನನ್ನ ಭಕ್ತನಾದ ಆ ವಿಪ್ರನು (ಅಲ್ಲಿ) ವಾಸಿಸುತ್ತಿರುವಾಗ, ಅವನ ವೈಷ್ಣವ ತೇಜಸ್ಸಿನಿಂದಲೇ—ಅವನು ನಿಜವಾಗಿ ನಿಮ್ಮೆಲ್ಲರ ಪಾಲಕನು, ರಕ್ಷಕನು.

Verse 46

भविष्यति स धर्मात्मा स च धर्मानुरंजकः । पालको धारकश्चैव स च ब्राह्मणसत्तमः

ಅವನು ಧರ್ಮಾತ್ಮನಾಗಿ ಧರ್ಮವನ್ನು ಉತ್ತೇಜಿಸುವವನಾಗುವನು. ರಕ್ಷಕನೂ ಪೋಷಕನೂ ಆಗಿ—ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾಗುವನು.

Verse 47

भविष्यति स धर्मात्मा भवतां त्राणकारणात् । अदित्यास्तनयश्चैव सुव्रताख्यो महामनाः

ನೀವು ಅವನ ರಕ್ಷಣೆಗೆ ಕಾರಣರಾಗಿರುವುದರಿಂದ ಅವನು ಧರ್ಮಾತ್ಮನಾಗುವನು. ಹಾಗೆಯೇ ಅದಿತಿಯ ಪುತ್ರನಾಗಿ ಜನಿಸಿ—ಸುವ್ರತನೆಂಬ ಮಹಾಮನಸ್ವಿಯಾಗುವನು.

Verse 48

महाबलो महावीर्यः स व इंद्रो भविष्यति । सूत उवाच । एवं वरान्स देवेशो दत्वा देवेभ्य उत्तमम्

ಮಹಾಬಲವೂ ಮಹಾವೀರ್ಯವೂಳ್ಳ ಅವನು ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ಇಂದ್ರನಾಗುವನು. ಸೂತನು ಹೇಳಿದನು—ದೇವೇಶನು ದೇವರಿಗೆ ಈ ಶ್ರೇಷ್ಠ ವರಗಳನ್ನು ನೀಡಿ (ಮುಂದೆ ಹೊರಟನು).

Verse 49

देवा विजयिनः सर्वे विष्णुना सह सत्तमाः । कश्यपं पितरं दृष्टुं मातरं च ततो गताः

ಆಮೇಲೆ ವಿಜಯಿಗಳಾದ ಶ್ರೇಷ್ಠ ದೇವರೆಲ್ಲರೂ ವಿಷ್ಣುವಿನೊಂದಿಗೆ ತಮ್ಮ ತಂದೆ ಕಶ್ಯಪನನ್ನೂ ತಾಯಿಯನ್ನೂ ದರ್ಶನ ಮಾಡಲು ಹೋದರು.

Verse 50

प्रणेमुस्ते महात्मान उभावेतौ सुखासनौ । ऊचुः प्रांजलयः सर्वे हर्षेण महतान्विताः

ಅವರು ಎಲ್ಲರೂ ಪ್ರಾಂಜಲಿಗಳಾಗಿ ಸುಖಾಸನದಲ್ಲಿ ಆಸೀನರಾದ ಆ ಇಬ್ಬರು ಮಹಾತ್ಮರಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ, ಮಹಾ ಹರ್ಷದಿಂದ ತುಂಬಿ ಮಾತನಾಡಿದರು.

Verse 51

युवयोश्च प्रसादेन देवत्वं हि गता वयम् । हर्षेण महताविष्टो देवान्वाक्यमुवाच सः

ನಿಮ್ಮಿಬ್ಬರ ಪ್ರಸಾದದಿಂದಲೇ ನಾವು ನಿಜವಾಗಿ ದೇವತ್ವವನ್ನು ಪಡೆದಿದ್ದೇವೆ. ಮಹಾ ಹರ್ಷದಿಂದ ಆವಿಷ್ಟನಾಗಿ ಅವನು ದೇವರಿಗೆ ಈ ವಚನಗಳನ್ನು ಹೇಳಿದರು.

Verse 52

कश्यप उवाच । यूयं वै सत्यधर्मेण वर्तमानाः सदैव हि । आवयोश्च प्रसादेन तपसश्च प्रभावतः

ಕಶ್ಯಪನು ಹೇಳಿದರು—ನೀವು ಸದಾ ಸತ್ಯಧರ್ಮದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿತರಾಗಿದ್ದೀರಿ; ನಮ್ಮಿಬ್ಬರ ಪ್ರಸಾದದಿಂದಲೂ ತಪಸ್ಸಿನ ಪ್ರಭಾವದಿಂದಲೂ ಇದು ಸಂಭವಿಸಿದೆ.

Verse 53

प्राप्तवंतो भवंतस्तु देवत्वं चाक्षयं पदम् । वरमेव ददाम्येषां बहुप्रीतिसमन्विताः

ನೀವು ದೇವತ್ವವನ್ನೂ ಅಕ್ಷಯ ಪದವನ್ನೂ ಪಡೆದಿದ್ದೀರಿ. ಬಹುಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ನಾನು ಅವರಿಗೆ ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ಒಂದು ವರವನ್ನು ನೀಡುತ್ತೇನೆ.

Verse 54

अमरा निर्जराश्चैव अक्षयाश्च भविष्यथ । सर्वकामसमृद्धार्थाः सर्वसिद्धिसमन्विताः

ನೀವು ಅಮರರು, ಅಜರರು, ಅಕ್ಷಯರು ಆಗುವಿರಿ. ಎಲ್ಲ ಕಾಮನೆಗಳ ಸಮೃದ್ಧಿ, ಎಲ್ಲಾರ್ಥಗಳ ಸಮೃದ್ಧಿ ಮತ್ತು ಸರ್ವಸಿದ್ಧಿಗಳಿಂದ ಯುಕ್ತರಾಗುವಿರಿ.

Verse 55

देवा नागाश्च गंधर्वा मत्प्रसादान्महासुराः । विष्णुरुवाच । वरं वरय भद्रं ते देवमातर्यशस्विनि

ನನ್ನ ಪ್ರಸಾದದಿಂದ ದೇವರು, ನಾಗರು, ಗಂಧರ್ವರು, ಮಹಾಸುರರೂ ಸಹ ಅನುಗ್ರಹಿತರಾಗುತ್ತಾರೆ. ವಿಷ್ಣು ಹೇಳಿದರು—ವರವನ್ನು ಬೇಡು; ನಿನಗೆ ಮಂಗಳವಾಗಲಿ, ಹೇ ಯಶಸ್ವಿನಿ ದೇವಮಾತೆ.

Verse 56

मनसा चेप्सितं सर्वं तत्ते दद्मि सुनिश्चितम् । अदितिरुवाच । पूर्वं पुत्रवती भूता प्रसादात्तव माधव

“ನಿನ್ನ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಇಚ್ಛಿಸಿದ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ನಿನಗೆ ನೀಡುವೆನು.” ಎಂದು. ಅದಿತಿ ಹೇಳಿದರು—“ಹೇ ಮಾಧವ, ಪೂರ್ವದಲ್ಲಿ ನಿನ್ನ ಪ್ರಸಾದದಿಂದ ನಾನು ಪುತ್ರವತಿಯಾದೆ.”

Verse 57

अमरा निर्जराः सर्वे अक्षयाः पुण्यवत्सलाः । अमी पुत्रा मया लब्धाः श्रूयतां मधुसूदन

ಇವರೆಲ್ಲ ಅಮರರು, ಅಜರರು, ಅಕ್ಷಯರು, ಪುಣ್ಯಪ್ರಿಯರು. ಈ ಪುತ್ರರನ್ನು ನಾನು ಪಡೆದಿದ್ದೇನೆ; ಹೇ ಮಧುಸೂದನ, ಕೇಳು.

Verse 58

सुतरां त्वं च गोविंद सर्वकामसमृद्धिदः । मम गर्भे वसंश्चैव भवांश्च मम नंदनः

ಹೇ ಗೋವಿಂದ, ನೀನು ನಿಜಕ್ಕೂ ಸರ್ವಕಾಮಸಿದ್ಧಿಯನ್ನು ನೀಡುವವನು. ನನ್ನ ಗರ್ಭದಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸಿ ನನ್ನ ಮಗನಾಗು.

Verse 59

त्वया पुत्रेण नित्यं च यथा नंदामि केशव । एवं महोदयं नाथ पूरयस्व मनोरथम्

ಹೇ ಕೇಶವ, ನಿನ್ನನ್ನು ಪುತ್ರನಾಗಿ ಪಡೆದರಿಂದ ನಾನು ನಿತ್ಯವೂ ಹರ್ಷಿಸುವಂತೆ, ಹೇ ಮಹೋದಯ ನಾಥ, ನನ್ನ ಮನೋರಥವನ್ನು ಪೂರ್ಣಗೊಳಿಸು.

Verse 60

वासुदेव उवाच । भवत्या देवकार्यार्थं गंतव्यं मानुषीं तनुम् । तदाहं तव गर्भे वै वासं यास्यामि निश्चितम्

ವಾಸುದೇವನು ಹೇಳಿದರು—ದೇವಕಾರ್ಯಸಿದ್ಧಿಗಾಗಿ ನೀನು ಮಾನವದೇಹವನ್ನು ಧರಿಸಬೇಕು. ಆದ್ದರಿಂದ ನಾನು ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ನಿನ್ನ ಗರ್ಭದಲ್ಲೇ ವಾಸಮಾಡುವೆನು.

Verse 61

युगे द्वादशके प्राप्ते भूभारहरणाय वै । जमदग्निसुतो देवि रामो नाम द्विजोत्तमः

ದ್ವಾದಶ ಯುಗವು ಬಂದಾಗ, ಭೂಭಾರವನ್ನು ನಿವಾರಿಸಲು, ಹೇ ದೇವಿ, ಜಮದಗ್ನಿಯ ಪುತ್ರ ‘ರಾಮ’ ಎಂಬ ದ್ವಿಜೋತ್ತಮನು ಪ್ರಾದುರ್ಭವಿಸಿದನು।

Verse 62

प्रतापतेजसायुक्तः सर्वक्षत्रवधाय च । तव पुत्रो भविष्यामि सर्वशस्त्रभृतां वरः

ಪ್ರತಾಪ-ತೇಜಸ್ಸಿನಿಂದ ಯುಕ್ತನಾಗಿ, ಸಮಸ್ತ ಕ್ಷತ್ರಿಯರ ವಧಾರ್ಥವಾಗಿ, ನಾನು ನಿನ್ನ ಪುತ್ರನಾಗುವೆನು—ಶಸ್ತ್ರಧಾರಿಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನು।

Verse 63

सप्तविंशतिके प्राप्ते त्रेताख्ये तु तथा युगे । रामो नाम भविष्यामि तव पुत्रः पतिव्रते

ಸಪ್ತವಿಂಶತಿ ಚಕ್ರವು ಬಂದಾಗ, ಹಾಗೆಯೇ ‘ತ್ರೇತಾ’ ಯುಗದಲ್ಲಿ, ಹೇ ಪತಿವ್ರತೆ, ನಾನು ‘ರಾಮ’ ಎಂಬ ನಾಮದಿಂದ ನಿನ್ನ ಪುತ್ರನಾಗುವೆನು।

Verse 64

पुनः पुत्रो भविष्यामि तवैव शृणु पुण्यधेः । अष्टाविंशतिके प्राप्ते द्वापरांते युगे तदा

ನಾನು ಮತ್ತೆ ನಿನ್ನದೇ ಪುತ್ರನಾಗುವೆನು—ಕೇಳು, ಹೇ ಪುಣ್ಯನಿಧೇ। ಅಷ್ಟಾವಿಂಶತಿ ಚಕ್ರವು ಬಂದಾಗ, ದ್ವಾಪರಯುಗಾಂತದಲ್ಲಿ, ಆಗ…

Verse 65

सर्वदैत्यविनाशार्थे भूभारहरणाय च । वासुदेवाख्यस्ते पुत्रो भविष्यामि न संशयः

ಸರ್ವ ದೈತ್ಯರ ವಿನಾಶಾರ್ಥವೂ ಭೂಭಾರಹರಣಾರ್ಥವೂ, ನಾನು ‘ವಾಸುದೇವ’ ಎಂಬ ನಾಮದಿಂದ ನಿನ್ನ ಪುತ್ರನಾಗುವೆನು—ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ।

Verse 66

इदानीं कुरु कल्याणि मद्वाक्यं धर्मसंयुतम् । सर्वलक्षणसंपन्नं सत्यधर्मसमन्वितम्

ಇದೀಗ ಹೇ ಕಲ್ಯಾಣಿ, ಧರ್ಮಸಂಯುತವಾದ ನನ್ನ ವಾಕ್ಯವನ್ನು ಆಚರಿಸು—ಸರ್ವ ಶುಭಲಕ್ಷಣಸಂಪನ್ನವಾಗಿ ಸತ್ಯಧರ್ಮಸಮನ್ವಿತವಾಗಿದೆ.

Verse 67

सर्वज्ञं सर्वदे देवि पुत्रमुत्पाद्य सुंदरम् । इंद्रत्वं तस्य दास्यामि इंद्रः सोपि भविष्यति

ಹೇ ದೇವಿ, ಹೇ ಸರ್ವದೆ, ಸರ್ವಜ್ಞನಾದ ಸುಂದರ ಪುತ್ರನನ್ನು ಜನ್ಮಕೊಟ್ಟ ಬಳಿಕ ನಾನು ಅವನಿಗೆ ಇಂದ್ರತ್ವವನ್ನು ನೀಡುವೆನು; ಅವನೂ ಇಂದ್ರನಾಗುವನು.

Verse 68

एवं संभाषितं श्रुत्वा महाहर्षसमन्विता । देवदेवप्रसादेन इंद्रः पुत्रो भविष्यति

ಈ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ ಅವಳು ಮಹಾಹರ್ಷದಿಂದ ತುಂಬಿದಳು. ದೇವದೇವನ ಪ್ರಸಾದದಿಂದ ಇಂದ್ರನು ಪುತ್ರನಾಗಿ ಜನಿಸುವನು.

Verse 69

एवमस्तु महाभाग तव वाक्यं करोम्यहम् । ततस्ता देवताः सर्वा जग्मुः स्वस्थानमेव हि

“ಏವಮಸ್ತು, ಹೇ ಮಹಾಭಾಗ! ನಿನ್ನ ವಾಕ್ಯವನ್ನು ನಾನು ನೆರವೇರಿಸುವೆನು.” ನಂತರ ಎಲ್ಲಾ ದೇವತೆಗಳು ತಮ್ಮ ತಮ್ಮ ಸ್ಥಾನಗಳಿಗೆ ತೆರಳಿದರು.

Verse 70

हरिणा सह ते सर्वे निरातंका मुदान्विताः । सूत उवाच । अदितिः कश्यपं प्राह ऋतुं प्राप्य मनस्विनी

ಅವರು ಎಲ್ಲರೂ ಹರಿಯೊಂದಿಗೆ ಭಯರಹಿತರಾಗಿ ಆನಂದದಿಂದ ತುಂಬಿದರು. ಸೂತನು ಹೇಳಿದನು—ಮನಸ್ವಿನಿಯಾದ ಅದಿತಿ ಯೋಗ್ಯ ಋತುವನ್ನು ಪಡೆದು ಕಶ್ಯಪನಿಗೆ ಹೇಳಿದಳು.

Verse 71

भगवन्दीयतां पुत्रः सुरेंद्रपदभोजकः । चिंतयित्वा क्षणं विप्रस्तामुवाच मनस्विनीम्

ಓ ಭಗವತೀ ದೇವಿ, ದೇವೇಂದ್ರನ ಪದಪದ್ಮಗಳನ್ನು ಪಡೆಯುವ ಪುತ್ರನು ನಿನಗೆ ದತ್ತವಾಗಲಿ. ಕ್ಷಣಕಾಲ ಚಿಂತಿಸಿ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ಆ ದೃಢಮನಸ್ಕಳಿಗೆ ಹೀಗೆಂದನು.

Verse 72

एवमस्तु महाभागे तव पुत्रो भविष्यति । त्रैलोक्यस्यापि कर्ता स यज्ञभोक्ता स एव च

ತಥಾಸ್ತು, ಓ ಮಹಾಭಾಗೆ—ನಿನಗೆ ಪುತ್ರನು ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ಜನಿಸುವನು. ಅವನು ತ್ರಿಲೋಕಗಳ ಕರ್ತಾ (ಪಾಲಕ) ಆಗುವನು; ಯಜ್ಞಗಳ ಭೋಕ್ತನೂ ಅವನೇ.

Verse 73

तस्याः शिरसि सन्यस्य स्वहस्तं च द्विजोत्तमः । तपश्चचार तेजस्वी सत्यधर्मसमन्वितः

ಅವಳ ಶಿರಸ್ಸಿನ ಮೇಲೆ ತನ್ನ ಕೈಯನ್ನು ಇಟ್ಟು, ಆ ದ್ವಿಜೋತ್ತಮನು—ತೇಜಸ್ವಿ, ಸತ್ಯಧರ್ಮಸಮನ್ವಿತ—ತಪಸ್ಸನ್ನು ಆಚರಿಸಿದನು.

Verse 74

सुव्रतो नाम तेजस्वी विष्णुलोके वसेत्सदा । तस्य पुण्यक्षये जाते विष्णुलोकाद्द्विजोत्तमाः

ಸುವ್ರತನೆಂಬ ತೇಜಸ್ವಿ ಸದಾ ವಿಷ್ಣುಲೋಕದಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುತ್ತಾನೆ. ಆದರೆ ಅವನ ಪುಣ್ಯ ಕ್ಷಯವಾದಾಗ, ಓ ದ್ವಿಜೋತ್ತಮರೇ, ಅವನು ವಿಷ್ಣುಲೋಕದಿಂದ (ಪ್ರಸ್ಥಾನಗೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ)…

Verse 75

पतनं कर्मवशतस्ततस्तस्य द्विजोत्तमाः । पुण्यगर्भं गतो विप्र अदित्यास्तु महातपाः

ಓ ದ್ವಿಜೋತ್ತಮರೇ, ಅವನ ಪತನವು ಕರ್ಮವಶದಿಂದ ಸಂಭವಿಸಿತು. ನಂತರ, ಓ ವಿಪ್ರ, ಮಹಾತಪಸ್ವಿಗಳಾದ ಆದಿತ್ಯರು ‘ಪುಣ್ಯಗರ್ಭ’ ಎಂಬ ಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಪಡೆದರು.

Verse 76

इंद्रत्वं भोक्तुकामार्थं सत्यपुण्येन कर्मणा । गर्भं दधार सा देवी पुण्येन तपसा किल

ಇಂದ್ರತ್ವವನ್ನು ಅನುಭವಿಸಬೇಕೆಂಬ ಇಚ್ಛೆಯಿಂದ, ಸತ್ಯಪುಣ್ಯಕರ್ಮಬಲದಿಂದ, ಆ ದೇವಿಯು ಪವಿತ್ರ ತಪಸ್ಸಿನ ಮಹಿಮೆಯಿಂದ ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ಗರ್ಭವನ್ನು ಧರಿಸಿದಳು.

Verse 77

तपस्तेपे निरालस्या वनवासं गता सती । दिव्यं वर्षशतं यातं तपंत्यां देवमातरि

ಆಲಸ್ಯವಿಲ್ಲದೆ ಆ ಸತಿ ವನವಾಸಕ್ಕೆ ಹೋಗಿ ತಪಸ್ಸು ಆಚರಿಸಿದಳು. ದೇವಮಾತೆ ತಪಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ನಿರತರಾಗಿರುವಾಗ ದಿವ್ಯವಾದ ನೂರು ವರ್ಷಗಳು ಕಳೆದವು.

Verse 78

तपंत्यथ तपस्तीव्रं दुष्करं देवतासुरैः । ततः सा तपसा तेन तेजसा च प्रभान्विता

ನಂತರ ಅವಳು ದೇವರುಗಳಿಗೂ ಅಸುರರಿಗೂ ದುರ್ಲಭವಾದ ತೀವ್ರ ತಪಸ್ಸನ್ನು ಕೈಗೊಂಡಳು. ಆ ತಪಸ್ಸು ಮತ್ತು ಅದರ ತೇಜಸ್ಸಿನಿಂದ ಅವಳು ಪ್ರಕಾಶವತಿಯಾದಳು.

Verse 79

सूर्यतेजः प्रतीकाशा द्वितीय इव भास्करः । शुशुभे सा यथा दीप्ता परमं ध्यानमास्थिता

ಅವಳು ಸೂರ್ಯತೇಜಸ್ಸಿನಂತೆ, ಎರಡನೆಯ ಭಾಸ್ಕರನಂತೆ, ಅತ್ಯಂತ ದೀಪ್ತಿಯಾಗಿ ಶೋಭಿಸಿದಳು; ಪರಮ ಧ್ಯಾನದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿರಳಾಗಿ ನೆಲಸಿದಳು.

Verse 80

रूपेणाधिकतां याता तपसस्तेजसा तदा । तपोध्यानपरा सा च वायुभक्षा तपस्विनी

ಆಗ ತಪಸ್ಸಿನ ತೇಜಸ್ಸಿನಿಂದ ಅವಳ ರೂಪ ಇನ್ನೂ ಅಧಿಕವಾಗಿ ಉನ್ನತವಾಯಿತು. ತಪೋಧ್ಯಾನದಲ್ಲಿ ಪರಾಯಣಳಾದ ಆ ತಪಸ್ವಿನಿ ವಾಯುವನ್ನೇ ಆಹಾರವಾಗಿ ಮಾಡಿಕೊಂಡಳು.

Verse 81

अधिकं शुशुभे देवी दक्षस्य तनया तदा । सिद्धाश्च ऋषयः सर्वे देवाश्चापि महौजसः

ಆಗ ದೇವಿ—ದಕ್ಷನ ಪುತ್ರಿ—ಇನ್ನಷ್ಟು ಪ್ರಕಾಶದಿಂದ ಶೋಭಿಸಿದಳು; ಎಲ್ಲ ಸಿದ್ಧರು, ಎಲ್ಲ ಋಷಿಗಳು ಹಾಗೂ ಮಹಾತೇಜಸ್ವಿ ದೇವತೆಗಳೂ ಅಲ್ಲಿ ಉಪಸ್ಥಿತರಿದ್ದರು।

Verse 82

स्तुवंति तां महाभागां रक्षंति च सुतत्पराः । पूर्णे वर्षशते तस्या विष्णुस्तत्र समागतः

ಅವರು ಆ ಮಹಾಭಾಗ್ಯವತಿಯನ್ನು ಸ್ತುತಿಸುತ್ತಾ, ಅತ್ಯಂತ ತತ್ಪರತೆಯಿಂದ ಅವಳನ್ನು ರಕ್ಷಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ಅವಳಿಗೆ ಪೂರ್ಣ ನೂರು ವರ್ಷಗಳು ಪೂರ್ಣವಾದಾಗ ಅಲ್ಲಿ ವಿಷ್ಣು ಬಂದನು।

Verse 83

तामुवाच महाभागामदितिं तपसान्विताम् । देवि गर्भः सुसंपूर्णः सूतिकालः प्रवर्तते

ತಪಸ್ಸಿನಿಂದ ಯುಕ್ತಳಾದ ಮಹಾಭಾಗ್ಯವತಿ ಅದಿತಿಗೆ ಅವನು ಹೇಳಿದನು—“ದೇವಿ, ಗರ್ಭವು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿದೆ; ಈಗ ಪ್ರಸವಕಾಲವು ಆರಂಭವಾಗುತ್ತಿದೆ।”

Verse 84

तवैव तपसा पुष्टस्तेजसा च प्रवर्द्धितः । अद्यैव गर्भमेतं त्वं मुंच मुंच यशस्विनि

ಈ ಗರ್ಭವು ನಿನ್ನ ತಪಸ್ಸಿನಿಂದಲೇ ಪೋಷಿತವಾಗಿ, ನಿನ್ನ ತೇಜಸ್ಸಿನಿಂದಲೇ ವೃದ್ಧಿಯಾಗಿದೆ; ಓ ಯಶಸ್ವಿನಿ, ಇಂದುಲೇ ಈ ಗರ್ಭವನ್ನು ಬಿಡು, ಬಿಡು।

Verse 85

एवमाभाष्य देवेशः स जगाम स्वकं गृहम् । असूत पुत्रं सा देवी काले प्राप्ते महोदये

ಹೀಗೆ ಹೇಳಿ ದೇವೇಶನು ತನ್ನ ಸ್ವಧಾಮಕ್ಕೆ ಹೋದನು. ಯೋಗ್ಯ ಕಾಲ ಬಂದಾಗ, ಶುಭ ಮಹೋದಯದಲ್ಲಿ, ಆ ದೇವಿ ಪುತ್ರನನ್ನು ಪ್ರಸವಿಸಿದಳು।

Verse 86

सा पुत्रं दीप्तिसंयुक्तं द्वितीयमिव भास्करम् । सुभगं चारुसर्वांगं सर्वलक्षणसंयुतम्

ಅವಳು ತನ್ನ ಪುತ್ರನನ್ನು ದೀಪ್ತಿಯುಳ್ಳವನಾಗಿ, ಎರಡನೆಯ ಸೂರ್ಯನಂತೆ ಕಂಡಳು—ಅತಿಸುಭಗ, ಸುಂದರ ಸರ್ವಾಂಗಯುಕ್ತ ಮತ್ತು ಸರ್ವ ಶುಭಲಕ್ಷಣಸಂಪನ್ನ।

Verse 87

चतुर्बाहुं महाकायं लोकपालं सुरेश्वरम् । तेजोज्वालासमाकीर्णं चक्रपद्मसुहस्तकम्

ಅವನು ಚತುರ್ಭುಜ, ಮಹಾಕಾಯ, ಲೋಕಪಾಲ ಹಾಗೂ ಸುರೇಶ್ವರ; ತೇಜೋಜ್ವಾಲೆಯಿಂದ ಆವರಿತನಾಗಿ, ಕೈಗಳಲ್ಲಿ ಚಕ್ರ ಮತ್ತು ಪದ್ಮವನ್ನು ಧರಿಸಿದ್ದನು।

Verse 88

चंद्रबिंबानुकारेण वदनेन महामतिः । राजमानं महाप्राज्ञं तेजसा वैष्णवेन च

ಚಂದ್ರಬಿಂಬದಂತೆ ಮುಖವಿರುವ ಆ ಮಹಾಮತಿ, ಮಹಾಪ್ರಾಜ್ಞ, ವೈಷ್ಣವ ತೇಜಸ್ಸಿನಿಂದ ದೀಪ್ತನಾಗಿ ಅತ್ಯಂತ ರಾಜಮಾನನಾಗಿದ್ದನು।

Verse 89

अन्यैश्च लक्षणैर्दिव्यैर्दिव्यभावैरलंकृतम् । सर्वलक्षणसंपूर्णं चंद्रास्यं कमलेक्षणम्

ಇತರ ದಿವ್ಯ ಲಕ್ಷಣಗಳೂ ದಿವ್ಯ ಭಾವಗಳೂ ಅಲಂಕರಿಸಿದ, ಸರ್ವಲಕ್ಷಣಸಂಪೂರ್ಣ—ಚಂದ್ರಮುಖ, ಕಮಲನೇತ್ರ।

Verse 90

आजग्मुस्ते त्रयो देवा ऋषयो वेदपारगाः । गंधर्वाश्च ततो नागाः सिद्धाविद्याधरास्तथा

ಆಗ ಆ ಮೂರು ದೇವರುಗಳು ಬಂದರು; ವೇದಪಾರಂಗತರಾದ ಋಷಿಗಳೂ ಆಗಮಿಸಿದರು. ನಂತರ ಗಂಧರ್ವರು, ತದನಂತರ ನಾಗರು, ಹಾಗೆಯೇ ಸಿದ್ಧರು ಮತ್ತು ವಿದ್ಯಾಧರರೂ ಬಂದರು।

Verse 91

ऋषयः सप्त ते दिव्याः पूर्वापरमहौजसः । अन्ये च मुनयः पुण्याः पुण्यमंगलदायिनः

ಆ ಏಳು ಋಷಿಗಳು ದಿವ್ಯರು, ಪೂರ್ವಾಪರ ಕಾಲಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಪರಮ ತೇಜಸ್ವಿಗಳು; ಇನ್ನೂ ಇತರ ಪುಣ್ಯ ಮುನಿಗಳೂ ಇದ್ದಾರೆ, ಅವರು ಪುಣ್ಯಮಂಗಳವನ್ನು ದಾನಮಾಡುವವರು.

Verse 92

आजग्मुस्ते महात्मानो हर्षनिर्भरमानसाः । तस्मिञ्जाते महाभागे भगवंतो महौजसि

ಆ ಮಹಾತ್ಮರು ಹರ್ಷದಿಂದ ತುಂಬಿದ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಅಲ್ಲಿ ಆಗಮಿಸಿದರು; ಆ ಮಹಾಭಾಗ್ಯಶಾಲಿ, ಮಹಾತೇಜಸ್ವಿ ಭಗವಂತನು ಜನಿಸಿದಾಗ.

Verse 93

आजग्मुर्देवताः सर्वे पर्वतास्तु तपस्विनः । क्षीराद्याः सागराः सर्वे नद्यश्चैव तथामलाः

ಎಲ್ಲ ದೇವತೆಗಳು ಆಗಮಿಸಿದರು; ತಪಸ್ವಿ ಪರ್ವತಗಳೂ ಬಂದವು. ಕ್ಷೀರಸಾಗರದಿಂದ ಆರಂಭಿಸಿ ಎಲ್ಲಾ ಸಾಗರಗಳೂ ಬಂದವು; ಹಾಗೆಯೇ ನಿರ್ಮಲ ನದಿಗಳೂ ಬಂದವು.

Verse 94

प्रीतिमंतस्ततः सर्वे ये चान्ये हि चराचराः । मंगलैस्तु महोत्साहं चक्रुः सर्वे सुरेश्वराः

ಆಮೇಲೆ ಎಲ್ಲರೂ ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ತುಂಬಿದರು—ಚರಾಚರವಾದ ಇತರ ಎಲ್ಲ ಜೀವಿಗಳೂ ಸಹ; ಮತ್ತು ಎಲ್ಲ ಸುರೇಶ್ವರರು ಮಂಗಳಕರ್ಮಗಳಿಂದ ಮಹೋತ್ಸಾಹವನ್ನು (ಉತ್ಸವೋತ್ಸುಕತೆಯನ್ನು) ಉಂಟುಮಾಡಿದರು.

Verse 95

ननृतुश्चाप्सराः संघा गंधर्वा ललितं जगुः । वेदमंत्रैस्ततो देवा ब्राह्मणा वेदपारगाः

ಅಪ್ಸರೆಯರ ಗುಂಪುಗಳು ನೃತ್ಯಮಾಡಿದವು, ಗಂಧರ್ವರು ಮಧುರವಾಗಿ ಹಾಡಿದರು; ನಂತರ ದೇವರೂ ಮತ್ತು ವೇದಪಾರಂಗತ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರೂ ವೇದಮಂತ್ರಗಳನ್ನು ಜಪಿಸಿ ಪಠಿಸಿದರು.

Verse 96

स्तुवंति तं महात्मानं सुतं वै कश्यपस्य च । ब्रह्मा विष्णुश्च रुद्रश्च वेदाश्चैव समागताः

ಅವರು ಕಶ್ಯಪನ ಪುತ್ರನಾದ ಆ ಮಹಾತ್ಮನನ್ನು ಸ್ತುತಿಸಿದರು. ಅಲ್ಲಿ ಬ್ರಹ್ಮ, ವಿಷ್ಣು, ರುದ್ರ ಹಾಗೂ ವೇದಗಳೂ ಸಹ ಸಮಾಗಮಗೊಂಡಿದ್ದವು.

Verse 97

सांगोपांगैश्च संयुक्तास्तस्मिञ्जाते महौजसि । त्रैलोक्ये यानि सत्वानि पुण्ययुक्तानि सत्तम

ಆ ಮಹೌಜಸ್ವಿ ಜನಿಸಿದಾಗ, ತ್ರಿಲೋಕದಲ್ಲಿನ ಎಲ್ಲಾ ಸತ್ತ್ವಗಳು ಅಂಗೋಪಾಂಗಗಳೊಡನೆ ಪುಣ್ಯದಿಂದ ಯುಕ್ತವಾದವು, ಹೇ ಸತ್ತಮ।

Verse 98

समागतानि तत्रैव तस्मिञ्जाते महौजसि । मंगलं चक्रिरे सर्वे गीतपुण्यैर्महोत्सवैः

ಅಲ್ಲಿಯೇ ಎಲ್ಲರೂ ಸಮಾಗಮಗೊಂಡರು; ಆ ಮಹೌಜಸ್ವಿ ಜನಿಸಿದಾಗ, ಪವಿತ್ರ ಗೀತೆಗಳಿಂದ ಪುಣ್ಯಮಯ ಮಹೋತ್ಸವಗಳೊಂದಿಗೆ ಎಲ್ಲರೂ ಮಂಗಳಕರ್ಮಗಳನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಿದರು.

Verse 99

हर्षेण निर्भराः सर्वे पूजयंतो महौजसः । ब्रह्माद्याश्च त्रयो देवाः कश्यपोथ बृहस्पतिः

ಎಲ್ಲರೂ ಹರ್ಷದಿಂದ ತುಂಬಿ ಆ ಮಹೌಜಸ್ವಿಯನ್ನು ಪೂಜಿಸುತ್ತಿದ್ದರು—ಬ್ರಹ್ಮಾದಿ ತ್ರಿದೇವರು, ಹಾಗೆಯೇ ಕಶ್ಯಪ ಮತ್ತು ಬೃಹಸ್ಪತಿಯೂ.

Verse 100

चक्रिरे नामकर्माणि तस्यैव हि महात्मनः । वसुदत्तेति विख्यातो वसुदेति पुनस्तव

ಆ ಮಹಾತ್ಮನಿಗೇ ನಾಮಕರಣಕರ್ಮವನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಿದರು. ಅವನು ‘ವಸುದತ್ತ’ ಎಂದು ಖ್ಯಾತನಾದನು; ಮತ್ತೆ ‘ವಸುದೇವ’ ಎಂದೂ ಕರೆಯಲ್ಪಟ್ಟನು, ಹೇ ನೀನು.

Verse 101

आखंडलेति तन्नाम मरुत्वान्नाम ते पुनः । मघवांश्च बिडौजास्त्वं पाकशासन इत्यपि

ನಿನ್ನ ನಾಮ ‘ಆಖಂಡಲ’; ಮತ್ತೆ ನೀ ‘ಮರುತ್ವಾನ್’ ಎಂದೂ ಕರೆಯಲ್ಪಡುವೆ. ನೀ ‘ಮಘವಾನ್’, ‘ಬಿಡೌಜಾಃ’ ಹಾಗೂ ‘ಪಾಕಶಾಸನ’ ಎಂಬ ನಾಮಗಳಿಂದಲೂ ಪ್ರಸಿದ್ಧನು.

Verse 102

शक्रश्चैव हि विख्यात इंद्रश्चैवेति ते सुतः । इत्येतानि च नामानि तस्यैव च महात्मनः

ಹೇ ಪುತ್ರ, ಅವನು ‘ಶಕ್ರ’ ಎಂದು ಪ್ರಸಿದ್ಧನು; ‘ಇಂದ್ರ’ ಎಂದೂ ಕರೆಯಲ್ಪಡುವನು. ಇವುಗಳೆಲ್ಲ ಆ ಮಹಾತ್ಮನ ನಾಮಗಳೇ.

Verse 103

चक्रुश्च देवताः सर्वाः संतुष्टा हृष्टमानसाः । स्नानं तु कारयामासुः संस्काराणि महासुरः

ಎಲ್ಲ ದೇವತೆಗಳು ಸಂತೃಪ್ತರಾಗಿ ಹರ್ಷಿತಮನಸ್ಸಿನಿಂದಿದ್ದರು. ಆಗ ಆ ಮಹಾಸುರನು ಸ್ನಾನವನ್ನೂ ಸಂಸ್ಕಾರಕರ್ಮಗಳನ್ನೂ ನೆರವೇರಿಸಿಸಿದನು.

Verse 104

विश्वकर्माणमाहूय ददुराभरणानि च । तानि पुण्यानि दिव्यानि तस्मै ते तु महात्मने

ವಿಶ್ವಕರ್ಮನನ್ನು ಆಹ್ವಾನಿಸಿ ಅವರು ಆಭರಣಗಳನ್ನೂ ನೀಡಿದರು—ಆ ಪುಣ್ಯಮಯ, ದಿವ್ಯ ಅಲಂಕಾರಗಳನ್ನು ಆ ಮಹಾತ್ಮನಿಗೆ ಅರ್ಪಿಸಿದರು.

Verse 105

जाते तस्मिन्महाभागे देवराजे महात्मनि । एवं मुदं ततः प्रापुः सर्वे देवा महौजसः

ಆ ಮಹಾಭಾಗ್ಯಶಾಲಿ, ಮಹಾತ್ಮ ದೇವರಾಜನು ಜನಿಸಿದಾಗ, ಎಲ್ಲ ಮಹೌಜಸ್ವಿ ದೇವರುಗಳು ಪರಮಾನಂದವನ್ನು ಪಡೆದರು.

Verse 106

पुण्ये तिथौ तथा ऋक्षे सुमुहूर्ते महात्मभिः । इंद्रत्वे स्थापितो देवैरभिषिक्तः सुमंगलैः

ಪುನ್ಯ ತಿಥಿ, ಶುಭ ನಕ್ಷತ್ರ ಮತ್ತು ಉತ್ತಮ ಮುಹೂರ್ತದಲ್ಲಿ ಮಹಾತ್ಮರು ಅವನನ್ನು ಇಂದ್ರಪದದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಾಪಿಸಿದರು; ದೇವತೆಗಳು ಅತ್ಯಂತ ಮಂಗಳಕರ ಅಭಿಷೇಕವಿಧಿಗಳಿಂದ ಅವನಿಗೆ ಅಭಿಷೇಕ ಮಾಡಿದರು।

Verse 107

प्राप्तमैंद्रपदं तेन प्रसादात्तस्य चक्रिणः । तपश्चकार तेजस्वी वसुदत्तः सुरेश्वरः

ಆ ಚಕ್ರಧಾರಿ ಪ್ರಭುವಿನ ಪ್ರಸಾದದಿಂದ ಅವನು ಇಂದ್ರಪದವನ್ನು ಪಡೆದನು; ನಂತರ ತೇಜಸ್ವಿಯಾದ ವಸುದತ್ತನು, ದೇವರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನು, ತಪಸ್ಸನ್ನು ಆಚರಿಸಿದನು।

Verse 108

उग्रेण तेजसा युक्तो वज्रपाशांकुशायुधः

ಉಗ್ರ ತೇಜಸ್ಸಿನಿಂದ ಯುಕ್ತನಾದ ಅವನು ವಜ್ರ, ಪಾಶ ಮತ್ತು ಅಂಕುಶಗಳನ್ನು ಆಯುಧಗಳಾಗಿ ಧರಿಸಿದನು।

Verse 109

सूत उवाच । उग्रं समस्तं तपसः प्रभावं विलोक्य शुक्रो निजगाद गाथाम् । लोकेषु कोन्यो न भविष्यतीति यथा हि चायं च सुदर्शनीयः

ಸೂತನು ಹೇಳಿದನು—ಆ ತಪಸ್ಸಿನ ಉಗ್ರ ಹಾಗೂ ಸಂಪೂರ್ಣ ಪ್ರಭಾವವನ್ನು ನೋಡಿ ಶುಕ್ರನು ಈ ಗಾಥೆಯನ್ನು ಉಚ್ಚರಿಸಿದನು—“ಲೋಕಗಳಲ್ಲಿ ಇವನಂತ ಮತ್ತೊಬ್ಬನು ಯಾರು ಆಗುವನು? ಏಕೆಂದರೆ ಇವನು ಅತ್ಯಂತ ದರ್ಶನೀಯನು.”

Verse 110

विष्णोः प्रसादान्न परो महात्मा संप्राप्तमैश्वर्यमिहैव दिव्यम्

ವಿಷ್ಣುವಿನ ಪ್ರಸಾದದಿಂದ ಆ ಮಹಾತ್ಮನು ಅಪ್ರತಿಮನು; ಇಲ್ಲಿಯೇ ಅವನು ದಿವ್ಯ ಐಶ್ವರ್ಯವನ್ನು ಪಡೆದನು।

Verse 111

अनेन तुल्यो न भविष्यतीति लोकेषु चान्यस्तपसोग्रवीर्यः

ಲೋಕಗಳಲ್ಲಿ ಅವನಿಗೆ ಸಮಾನವಾದ ಉಗ್ರ ತಪೋಬಲವುಳ್ಳ ಮತ್ತೊಬ್ಬನು ಇರಲಾರನು।