Adhyaya 16

Verse 1

इति श्रीकूर्मपुराणे षट्साहस्त्र्यां संहितायामुपरिविभागे पञ्चदशो ऽध्यायः व्यास उवाच न हिंस्यात् सर्वभूतानिनानृतं वावदेत् क्वचित् / नाहितं नाप्रियं वाक्यं न स्तेनः स्याद् कदाचन

ಇಂತೆ ಶ್ರೀಕೂರ್ಮಪುರಾಣದ ಷಟ್ಸಾಹಸ್ತ್ರೀ ಸಂಹಿತೆಯ ಉತ್ತರ ವಿಭಾಗದಲ್ಲಿ ಹದಿನೈದನೇ ಅಧ್ಯಾಯವು ಸಮಾಪ್ತವಾಯಿತು. ವ್ಯಾಸರು ಹೇಳಿದರು—ಯಾವ ಜೀವಿಗೂ ಹಿಂಸೆ ಮಾಡಬಾರದು; ಎಂದಿಗೂ ಅಸತ್ಯ ಹೇಳಬಾರದು; ಹಿತವಿಲ್ಲದ ಅಥವಾ ಕೇವಲ ಪ್ರಿಯವಾಗಿ ತೋರಿ ಹಾನಿಕರವಾದ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಹೇಳಬಾರದು; ಮತ್ತು ಯಾವಾಗಲೂ ಕಳ್ಳನಾಗಬಾರದು.

Verse 2

तृणं वा यदि वा शाकं मृदं वा जलमेव वा / परस्यापहरञ्जन्तुर्नरकं प्रतिपद्यते

ಹುಲ್ಲಿನ ಕಡ್ಡಿಯಾಗಲಿ, ಸೊಪ್ಪಾಗಲಿ, ಮಣ್ಣಾಗಲಿ, ನೀರಾಗಲಿ—ಇತರರದ್ದನ್ನು ಅಪಹರಿಸುವ ಜೀವಿ ನರಕವನ್ನು ಸೇರುತ್ತಾನೆ.

Verse 3

न राज्ञः प्रतिगृह्णीयान्न शूद्रपतितादपि / न चान्यस्मादशक्तश्च निन्दितान् वर्जयेद् बुधः

ಬುದ್ಧಿವಂತನು ರಾಜನಿಂದಲೂ, ಶೂದ್ರನಿಂದಲೂ, ಪತಿತಾಚಾರಿಯಿಂದಲೂ, ಅಶಕ್ತ ದಾತನಿಂದಲೂ ದಾನ ಸ್ವೀಕರಿಸಬಾರದು; ನಿಂದಿತರ ದಾನವನ್ನು ವರ್ಜಿಸಬೇಕು।

Verse 4

नित्यं याचनको न स्यात् पुनस्तं नैव याचयेत् / प्राणानपहरत्येवं याचकस्तस्य दुर्मतिः

ಮನುಷ್ಯನು ಸದಾ ಯಾಚಕನಾಗಿರಬಾರದು; ಅದೇ ವ್ಯಕ್ತಿಯನ್ನು ಮರುಮರು ಬೇಡಿಕೊಳ್ಳಬಾರದು; ಹೀಗೆ ದುರ್ಮತಿ ಯಾಚಕನು ಅವನ ಪ್ರಾಣವನ್ನೇ ಕಸಿದುಕೊಳ್ಳುವಂತೆ ಆಗುತ್ತದೆ।

Verse 5

न देवद्रव्यहारी स्याद् विशेषेण द्विजोत्तमः / ब्रह्मस्वं वा नापहरेदापद्यपि कदाचन

ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಶ್ರೇಷ್ಠ ದ್ವಿಜನು ದೇವದ್ರವ್ಯವನ್ನು ಕದಿಯುವವನಾಗಿರಬಾರದು; ಬ್ರಾಹ್ಮಣಸ್ವವನ್ನು ಆಪತ್ತಿನಲ್ಲಿಯೂ ಎಂದಿಗೂ ಅಪಹರಿಸಬಾರದು।

Verse 6

न विषं विषमित्याहुर्ब्रह्मस्वं विषमुच्यते / देवस्वं चापि यत्नेन सदा परिहरेत् ततः

ಸಾಮಾನ್ಯ ವಿಷವೇ ಅತ್ಯಂತ ಭಯಂಕರವಲ್ಲ ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ; ಬ್ರಾಹ್ಮಣಸ್ವವೇ ಪರಮ ವಿಷವೆಂದು ಉಚ್ಯತೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ದೇವಸ್ವವನ್ನೂ ಯತ್ನಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಸದಾ ದೂರವಿಡಬೇಕು।

Verse 7

पुष्पे शाक्रोदके काष्ठे तथा मूले फले तृणे / अदत्तादानमस्तेयं मनुः प्राह प्रजापतिः

ಹೂವು, ಸೊಪ್ಪು, ನೀರು, ಕಟ್ಟಿಗೆ, ಬೇರು, ಹಣ್ಣು, ಹುಲ್ಲು—ಇವುಗಳಲ್ಲಿ ಕೊಡದೆ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುವುದು ಕಳ್ಳತನವೇ; ಪ್ರಜಾಪತಿ ಮನು ‘ಅಸ್ತೇಯ’ ಎಂದು ಇದನ್ನೇ ಹೇಳಿದರು।

Verse 8

ग्रहीतव्यानि पुष्पाणि देवार्चनविधौ द्विजाः / नैकस्मादेव नियतमननुज्ञाय केवलम्

ಹೇ ದ್ವಿಜರೇ! ದೇವಾರ್ಚನೆಯ ವಿಧಿಯಲ್ಲಿ ಪುಷ್ಪಗಳನ್ನು ನಿಯಮಾನುಸಾರವಾಗಿ ಗ್ರಹಿಸಬೇಕು; ಅನುಮತಿ ಇಲ್ಲದೆ ಕೇವಲ ಒಂದೇ ಸ್ಥಳದಿಂದ ಮಾತ್ರ ನಿಯತವಾಗಿ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳಬಾರದು।

Verse 9

तृणं काष्ठं फलं पुष्पं प्रकाशं वै हरेद् बुधः / धर्मार्थं केवलं विप्रा ह्यन्यथा पतितो भवेत्

ಹೇ ವಿಪ್ರರೇ! ಬುದ್ಧಿವಂತನು ಹುಲ್ಲು, ಕಟ್ಟಿಗೆ, ಹಣ್ಣು, ಪುಷ್ಪ ಮತ್ತು ಸ್ವಲ್ಪ ಬೆಳಕು/ಇಂಧನವನ್ನು ಧರ್ಮಾರ್ಥಕ್ಕಾಗಿ ಮಾತ್ರ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳಬೇಕು; ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೆ ಅವನು ಪತಿತನಾಗುತ್ತಾನೆ।

Verse 10

तिलमुद्गयवादीनां मुष्टिर्ग्राह्या पथि स्थितैः / क्षुधार्तैर्नान्यथा विप्रा धर्मविद्भिरिति स्थितिः

ಹೇ ವಿಪ್ರರೇ! ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ಹಸಿವಿನಿಂದ ಬಳಲುವ ಪ್ರಯಾಣಿಕರು ಎಳ್ಳು, ಹೆಸರು, ಜೋಳ (ಯವ) ಮೊದಲಾದವುಗಳನ್ನು ಕೇವಲ ಒಂದು ಮುಷ್ಟಿ ಮಾತ್ರ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳಬೇಕು; ಅದಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚು ಬೇಡ—ಇದೇ ಧರ್ಮವಿದರ ಸ್ಥಿರ ನಿಯಮ।

Verse 11

न धर्मस्यापदेशेन पापं कृत्वा व्रतं चरेत् / व्रतेन पापं प्रच्छाद्य कुर्वन् स्त्रीशूद्रदम्भनम्

‘ಧರ್ಮ’ ಎಂಬ ನೆಪದಲ್ಲಿ ಪಾಪ ಮಾಡಿ ನಂತರ ವ್ರತ ಆಚರಿಸಬಾರದು; ಹಾಗೆಯೇ ವ್ರತದ ಮೂಲಕ ಪಾಪವನ್ನು ಮುಚ್ಚಿ ಸ್ತ್ರೀಯರು ಮತ್ತು ಶೂದ್ರರ ಮುಂದೆ ದಂಭದ ಮೋಸ ಮಾಡಬಾರದು।

Verse 12

प्रेत्येह चेदृशो विप्रो गर्ह्यते ब्रह्मवादिभिः / छद्मनाचरितं यच्च व्रतं रक्षांसि गच्छति

ಇಂತಹ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ಪರಲೋಕದಲ್ಲಿಯೂ ಇಹಲೋಕದಲ್ಲಿಯೂ ಬ್ರಹ್ಮವಿದರಿಂದ ಗರ್ಹಿತನಾಗುತ್ತಾನೆ; ಮತ್ತು ಅವನು ಛದ್ಮದಿಂದ ಆಚರಿಸಿದ ವ್ರತವು ರಾಕ್ಷಸರಿಗೆ ಸೇರುತ್ತದೆ (ಪುಣ್ಯವಲ್ಲ, ಆಸುರ ಫಲ ನೀಡುತ್ತದೆ)।

Verse 13

अलिङ्गी लिङ्गिवेषेण यो वृत्तिमुपजीवति / स लिङ्गिनां हरेदेनस्तिर्यग्योनौ च जायते

ಯಥಾರ್ಥ ಸಂನ್ಯಾಸಿ ಅಲ್ಲದವನು ಸಂನ್ಯಾಸಿಯ ವೇಷ ಧರಿಸಿ ಜೀವನ ನಡೆಸಿದರೆ, ಅವನು ಸತ್ಯ ತಪಸ್ವಿಗಳ ಪುಣ್ಯವನ್ನು ಅಪಹರಿಸುತ್ತಾನೆ; ಆ ಪಾಪಫಲದಿಂದ ಅವನು ತಿರ್ಯಗ್ಯೋನಿಯಲ್ಲಿಯೂ ಜನ್ಮ ಹೊಂದುತ್ತಾನೆ.

Verse 14

बैडालव्रतिनः पापा लोके धर्मविनाशकाः / सद्यः पतन्ति पापेषु कर्मणस्तस्य तत् फलम्

‘ಬೈಡಾಲವ್ರತ’ ಆಚರಿಸುವ ಆ ಪಾಪಿಗಳು—ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಧರ್ಮವನ್ನು ನಾಶಮಾಡುವ ಕಪಟರು—ತಕ್ಷಣವೇ ಪಾಪದಲ್ಲಿ ಬೀಳುತ್ತಾರೆ; ಅಂಥ ಕರ್ಮಕ್ಕೆ ಇದೇ ಫಲ.

Verse 15

पाषण्डिनो विकर्मस्थान् वामाचारांस्तथैव च / पञ्चरात्रान् पाशुपतान् वाङ्मात्रेणापि नार्चयेत्

ಪಾಷಂಡಿಗಳು, ನಿಷಿದ್ಧಕರ್ಮಗಳಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿತರಾದವರು, ವಾಮಾಚಾರಿಗಳು—ಹಾಗೆಯೇ ಪಾಂಚರಾತ್ರ ಹಾಗೂ ಪಾಶುಪತ ಅನುಯಾಯಿಗಳು—ಈ ವಿಧಿಪೂಜಾ ಪ್ರಸಂಗದಲ್ಲಿ ಮಾತಿನಿಂದಲೂ ಗೌರವಿಸಬಾರದು.

Verse 16

वेदनिन्दारतान् मर्त्यान् देवनिन्दारतांस्तथा / द्विजनिन्दारतांश्चैव मनसापि न चिन्तयेत्

ವೇದನಿಂದೆಯಲ್ಲಿ, ದೇವನಿಂದೆಯಲ್ಲಿ, ಹಾಗೂ ದ್ವಿಜನಿಂದೆಯಲ್ಲಿ ರತರಾದ ಮನುಷ್ಯರನ್ನು ಮನಸ್ಸಿನಿಂದಲೂ ಚಿಂತಿಸಬಾರದು.

Verse 17

याजनं योनिसंबन्धं सहवासं च भाषणम् / कुर्वाणः पतते जन्तुस्तस्माद् यत्नेन वर्जयेत्

ಅನರ್ಹರಿಗಾಗಿ ಯಾಜನ (ಯಜ್ಞಪೌರೋಹಿತ್ಯ), ಯೋನಿಸಂಬಂಧ, ನಿಕಟ ಸಹವಾಸ ಮತ್ತು ಆತ್ಮೀಯ ಸಂಭಾಷಣೆ—ಇವುಗಳನ್ನು ಮಾಡುವವನು ಧರ್ಮದಿಂದ ಪತನಗೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ; ಆದ್ದರಿಂದ ಇವುಗಳನ್ನು ಯತ್ನಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ವರ್ಜಿಸಬೇಕು.

Verse 18

देवद्रोहाद् गुरुद्रोहः कोटिकोटिगुणाधिकः / ज्ञानापवादो नास्तिक्यं तस्मात् कोटिगुणाधिकम्

ದೇವದ್ರೋಹಕ್ಕಿಂತ ಗುರುದ್ರೋಹವು ಕೋಟಿ ಕೋಟಿ ಪಟ್ಟು ಅಧಿಕ ಮಹಾಪಾಪ; ಹಾಗೆಯೇ ಸತ್ಯಜ್ಞಾನವನ್ನು ನಿಂದಿಸುವುದು—ಅದೇ ನಾಸ್ತಿಕ್ಯ—ಅದಕ್ಕಿಂತಲೂ ಕೋಟಿ ಗುಣ ಅಧಿಕ ಘೋರವಾಗಿದೆ।

Verse 19

गोभिश्च दैवतैर्विप्रैः कृष्या राजोपसेवया / कुलान्यकुलतां यान्ति यानि हीनानि धर्मतः

ಗೋಪಾಲನೆ, ದೇವಸೇವೆ (ಯಜ್ಞಾದಿ), ವಿಪ್ರಸಂಗ, ಕೃಷಿ ಮತ್ತು ರಾಜಸೇವೆ—ಇವುಗಳಿಂದ ಧರ್ಮದಲ್ಲಿ ಹೀನವಾದ ಕುಲಗಳೂ ಮಾನ ಕಳೆದು ‘ಅಕುಲ’ (ಲೋಕನಿಂದಿತ) ಸ್ಥಿತಿಗೆ ಬೀಳುತ್ತವೆ।

Verse 20

कुविवाहैः क्रियालोपैर्वेदानध्ययनेन च / कुलान्यकुलतां यान्ति ब्राह्मणातिक्रमेण च

ಕುವಿವಾಹಗಳು, ವಿಧಿಕ್ರಿಯೆಗಳ ಲೋಪ, ವೇದಾಧ್ಯಯನವನ್ನು ಬಿಟ್ಟುಬಿಡುವುದು, ಮತ್ತು ಬ್ರಾಹ್ಮಣರನ್ನು ಅತಿಕ್ರಮಿಸುವುದು—ಇವುಗಳಿಂದ ಕುಲಗಳು ಶ್ರೇಷ್ಠ ವಂಶಸ್ಥಿತಿಯಿಂದ ಕುಸಿದು ‘ಅಕುಲ’ (ಅಧೋಗತಿ) ಪಡೆಯುತ್ತವೆ।

Verse 21

अनृतात् पारदार्याच्च तथाभक्ष्यस्य भक्षणात् / अश्रौतधर्माचरणात् क्षिप्रं नश्यति वै कुलम्

ಸುಳ್ಳು, ಪರಸ್ತ್ರೀಗಮನ, ನಿಷಿದ್ಧ ಭಕ್ಷಣ, ಮತ್ತು ವೇದಸಮ್ಮತವಲ್ಲದ ಧರ್ಮಾಚರಣೆ—ಇವುಗಳಿಂದ ಕುಲವು ನಿಜಕ್ಕೂ ಶೀಘ್ರ ನಾಶವಾಗುತ್ತದೆ।

Verse 22

अश्रोत्रियेषु वै दानाद् वृषलेषु तथैव च / विहिताचारहीनेषु क्षिप्रं नश्यति वै कुलम्

ಅಶ್ರೋತ್ರಿಯರು (ವೇದಾಧ್ಯಯನವಿಲ್ಲದವರು), ವೃಷಲರು (ಅಯೋಗ್ಯ/ನೀಚರು), ಹಾಗೂ ವಿಧಿತ ಆಚಾರತೊಡಗಿಲ್ಲದವರಿಗೆ ದಾನ ಮಾಡಿದರೆ ಕುಲವು ನಿಜಕ್ಕೂ ಶೀಘ್ರ ನಾಶವಾಗುತ್ತದೆ।

Verse 23

नाधार्मिकैर्वृते ग्रामे न व्याधिबहुले भृशम् / न शूद्रराज्ये निवसेन्न पाषण्डजनैर्वृते

ಅಧರ್ಮಿಗಳಿಂದ ಆವರಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಗ್ರಾಮದಲ್ಲಿ, ಅತಿಯಾಗಿ ರೋಗಪೀಡಿತ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ, ಶೂದ್ರರಾಜ್ಯದಲ್ಲಿ ಹಾಗೂ ಪಾಷಂಡಜನರಿಂದ ತುಂಬಿದ ದೇಶದಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸಬಾರದು।

Verse 24

हिमवद्विन्ध्ययोर्मध्ये पूर्वपश्चिमयोः शुभम् / मुक्त्वा समुद्रयोर्देशं नान्यत्र निवसेद् द्विजः

ಹಿಮವಂತ ಮತ್ತು ವಿಂಧ್ಯಗಳ ಮಧ್ಯೆ ಪೂರ್ವದಿಂದ ಪಶ್ಚಿಮವರೆಗೆ ಇರುವ ಶುಭ ಪ್ರದೇಶದಲ್ಲೇ ದ್ವಿಜನು ವಾಸಿಸಬೇಕು; ಎರಡೂ ಸಮುದ್ರಗಳ ಕರಾವಳಿ ದೇಶಗಳನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿ ಬೇರೆಡೆ ವಾಸಿಸಬಾರದು।

Verse 25

कृष्णो वा यत्र चरति मृगो नित्यं स्वभावतः / पुण्याश्च विश्रुता नद्यस्तत्र वा निवसेद् द्विजः

ಸ್ವಭಾವತಃ ಸದಾ ಕೃಷ್ಣಮೃಗ ಸಂಚರಿಸುವ ಸ್ಥಳದಲ್ಲೋ, ಅಥವಾ ಪ್ರಸಿದ್ಧ ಪುಣ್ಯನದಿಗಳು ಹರಿಯುವ ಸ್ಥಳದಲ್ಲೋ ದ್ವಿಜನು ವಾಸಿಸಬೇಕು।

Verse 26

अर्धक्रोशान्नदीकूलं वर्जयित्वा द्विजोत्तमः / नान्यत्र निवसेत् पुण्यं नान्त्यजग्रामसन्निधौ

ದ್ವಿಜೋತ್ತಮನು ನದಿತೀರದಿಂದ ಅರ್ಧಕ್ರೋಶದ ಒಳಗೆ ವಾಸಿಸಬಾರದು; ಪುಣ್ಯಸ್ಥಳವೆಂದರೂ ಅದು ಅಂತ್ಯಜರ ಗ್ರಾಮದ ಸಮೀಪದಲ್ಲಿದ್ದರೆ ಅಲ್ಲಿ ಕೂಡ ವಾಸಿಸಬಾರದು।

Verse 27

न संवसेच्च पतितैर्न चण्डालैर्न पुक्कसैः / न मूर्खैर्नावलिप्तैश्च नान्त्यैर्नान्त्यावसायिभिः

ಪತಿತರೊಂದಿಗೆ, ಚಂಡಾಲರು ಮತ್ತು ಪುಕ್ಕಸರೊಂದಿಗೆ, ಮೂರ್ಖರು ಮತ್ತು ಅಹಂಕಾರಿಗಳೊಂದಿಗೆ, ಹಾಗೆಯೇ ಅಂತ್ಯಜರು ಹಾಗೂ ಅಂತ್ಯಜ ವೃತ್ತಿಯಿಂದ ಬದುಕುವವರೊಂದಿಗೆ ನಿಕಟವಾಗಿ ವಾಸಿಸಬಾರದು।

Verse 28

एकशय्यासनं पङ्क्तिर्भाण्डपक्वान्नमिश्रणम् / याजनाध्यापने योनिस्तथैव सहभोजनम्

ಒಂದೇ ಶಯ್ಯೆ ಅಥವಾ ಆಸನವನ್ನು ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳುವುದು, ಒಂದೇ ಪಂಕ್ತಿಯಲ್ಲಿ ಜೊತೆಯಾಗಿ ಕುಳಿತುಕೊಳ್ಳುವುದು, ಪಾತ್ರೆಗಳು ಮತ್ತು ಬೇಯಿಸಿದ ಅನ್ನವನ್ನು ಮಿಶ್ರಗೊಳಿಸುವುದು, ನಿಷಿದ್ಧ ಮಿತಿಗಳನ್ನು ಮೀರಿ ಯಾಜನ ಅಥವಾ ಅಧ್ಯಾಪನ ಮಾಡುವುದು, ಹಾಗೆಯೇ ಸಹಭೋಜನ—ಇವೆಲ್ಲ ಅಯೋಗ್ಯ ಸಾಂಕర్యದ ಕಾರಣಗಳೆಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ.

Verse 29

सहाध्यायस्तु दशमः सहयाजनमेव च / एकादश समुद्दिष्टा दोषाः साङ्कर्यसंज्ञिताः

ಹತ್ತನೆಯ ದೋಷ ‘ಸಹಾಧ್ಯಾಯ’ (ಅಯೋಗ್ಯ ಸಂಯುಕ್ತ ಪಠಣ) ಮತ್ತು ‘ಸಹಯಾಜನ’ ಕೂಡ; ಹೀಗೆ ಹನ್ನೊಂದು ದೋಷಗಳನ್ನು ಹೇಳಿ, ಅವನ್ನೆಲ್ಲ ಒಟ್ಟಾಗಿ ‘ಸಾಂಕర్య’ ಎಂದು ಕರೆಯಲಾಗಿದೆ.

Verse 30

समीपे वा व्यवस्थानात् पापं संक्रमते नृणाम् / तस्मात् सर्वप्रयत्नेन साङ्कर्यं परिवर्जयेत्

ಕೇವಲ ಸಮೀಪದಲ್ಲಿ ನಿಂತರೂ ಅಥವಾ ಹತ್ತಿರ ವಾಸಿಸಿದರೂ ಪಾಪವು ಮನುಷ್ಯರಿಗೆ ಸೋಂಕಿನಂತೆ ಹರಡಬಹುದು; ಆದ್ದರಿಂದ ಎಲ್ಲ ಪ್ರಯತ್ನದಿಂದ ಸಾಂಕర్య—ಹಾನಿಕರ ಮಿಶ್ರಣ—ವರ್ಜಿಸಬೇಕು.

Verse 31

एकपङ्क्त्युपविष्टा ये न स्पृशन्ति परस्परम् / भस्मना कृतमर्यादा न तेषां संकरो भवेत्

ಒಂದೇ ಪಂಕ್ತಿಯಲ್ಲಿ ಕುಳಿತರೂ ಪರಸ್ಪರ ಸ್ಪರ್ಶಿಸದವರು, ಭಸ್ಮದಿಂದ ಮಿತಿರೇಖೆಯನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿದವರು—ಅವರಲ್ಲಿ ಸಾಂಕర్య ಉಂಟಾಗದು.

Verse 32

अग्निना भस्मना चैव सलिलेनावसेकतः / द्वारेण स्तम्भमार्गेण षड्भिः पङ्क्तिर्विभिद्यते

ಅಗ್ನಿಯಿಂದ, ಭಸ್ಮದಿಂದ, ಮತ್ತು ನೀರನ್ನು ಛಿಟಕಿಸುವುದರಿಂದ; ಹಾಗೆಯೇ ಬಾಗಿಲಿನಿಂದ ಮತ್ತು ಕಂಬಕ್ಕೆ ಸರಿದ ಮಾರ್ಗದಿಂದ—ಈ ಆರು ವಿಧಾನಗಳಿಂದ ಪಂಕ್ತಿ (ವಿಧಿ-ಮಿತಿ) ವಿಭಜಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ.

Verse 33

न कुर्याच्छुष्कवैराणि विवादं च न पैशुनम् / परक्षेत्रे गां धयन्तीं न चाचक्षीत कस्यचित् / न संवदेत् सूतके च न कञ्चिन्मर्मणि स्पृशेत्

ನಿಷ್ಫಲ ವೈರವನ್ನು ಮಾಡಬಾರದು; ಜಗಳವನ್ನೂ ಅಪವಾದವನ್ನೂ ಮಾಡಬಾರದು. ಪರರ ಹೊಲದಲ್ಲಿ ಕರುಗೆ ಹಾಲುಣಿಸುವ ಹಸುವನ್ನು ಯಾರಿಗೂ ತೋರಿಸಬಾರದು. ಸೂತಕದಲ್ಲಿ ಮಾತಾಡಬಾರದು; ಯಾರ ಮರ್ಮಸ್ಥಾನವನ್ನೂ ಸ್ಪರ್ಶಿಸಬಾರದು.

Verse 34

न सूर्यपरिवेषं वा नेन्द्रचापं शवाग्निकम् / परस्मै कथयेद् विद्वान् शशिनं वा कदाचन

ವಿದ್ವಾಂಸನು ಸೂರ್ಯಪರಿವೇಷ, ಇಂದ್ರಚಾಪ, ಶವದಾಹಾಗ್ನಿ, ಅಥವಾ ಚಂದ್ರನನ್ನೂ (ಅಪಶಕುನವೆಂದು) ಯಾವಾಗಲೂ ಇತರರಿಗೆ ಹೇಳಿ ಪ್ರಕಟಿಸಬಾರದು.

Verse 35

न कुर्याद् बहुभिः सार्धं विरोधं बन्धुभिस्तथा / आत्मनः प्रतिकूलानि परेषां न समाचरेत्

ಬಹುಜನರೊಂದಿಗೆ ವಿರೋಧ-ಜಗಳಕ್ಕೆ ಹೋಗಬಾರದು; ಬಂಧುಗಳೊಂದಿಗೂ ವೈರಾಗ್ಯ ಮಾಡಬಾರದು. ತನ್ನಿಗೆ ಅನನುಕೂಲವಾದುದನ್ನು ಇತರರ ಮೇಲೆ ಆಚರಿಸಬಾರದು.

Verse 36

तिथिं पक्षस्य न ब्रूयात् न नक्षत्राणि निर्दिशेत् / नोदक्यामभिभाषेत नाशुचिं वा द्विजोत्तमः

ಶ್ರೇಷ್ಠ ದ್ವಿಜನು ತಿಥಿ-ಪಕ್ಷವನ್ನು ಪ್ರಕಟಿಸಬಾರದು; ನಕ್ಷತ್ರಗಳನ್ನು ಸೂಚಿಸಬಾರದು. ಋತುಮತಿಯಾದ ಸ್ತ್ರೀಯೊಂದಿಗೆ ಮಾತನಾಡಬಾರದು; ಅಶುಚಿಯೊಂದಿಗೂ ಸಂಭಾಷಿಸಬಾರದು.

Verse 37

न देवगुरुविप्राणां दीयमानं तु वारयेत् / न चात्मानं प्रशंसेद् वा परनिन्दां च वर्जयेत् / वेदनिन्दां देवनिन्दां प्रयत्नेन विवर्जयेत्

ದೇವರು, ಗುರು ಮತ್ತು ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗೆ ನೀಡಲಾಗುತ್ತಿರುವ ದಾನವನ್ನು ತಡೆಯಬಾರದು. ತನ್ನನ್ನು ತಾನು ಹೊಗಳಬಾರದು; ಪರನಿಂದೆಯನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಬೇಕು. ಪ್ರಯತ್ನಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ವೇದನಿಂದೆ ಮತ್ತು ದೇವನಿಂದೆಯನ್ನು ದೂರವಿಡಬೇಕು.

Verse 38

यस्तु देवानृषीन् विप्रान्वेदान् वा निन्दति द्विजः / न तस्य निष्कृतिर्दृष्टा शास्त्रेष्विह मुनीश्वराः

ಹೇ ಮುನೀಶ್ವರಾ! ದೇವರುಗಳನ್ನು, ಋಷಿಗಳನ್ನು, ವಿಪ್ರರನ್ನು ಅಥವಾ ವೇದಗಳನ್ನು ನಿಂದಿಸುವ ದ್ವಿಜನಿಗೆ ಇಲ್ಲಿ ಶಾಸ್ತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ಯಾವುದೇ ಪ್ರಾಯಶ್ಚಿತ್ತವೂ ಕಾಣುವುದಿಲ್ಲ।

Verse 39

निन्दयेद् वै गुरुं देवं वेदं वा सोपबृंहणम् / कल्पकोटिशतं साग्रं रौरवे पच्यते नरः

ಗುರುವನ್ನು, ದೇವತೆಯನ್ನು ಅಥವಾ ವೇದವನ್ನು—ಅದರ ಉಪಬೃಂಹಣಗಳು (ವ್ಯಾಖ್ಯಾ-ಪರಿಶಿಷ್ಟಗಳು) ಸಹಿತ—ನಿಂದಿಸುವವನು, ನೂರು ಕೋಟಿ ಕಲ್ಪಗಳಿಗಿಂತಲೂ ಅಧಿಕ ಕಾಲ ರೌರವ ನರಕದಲ್ಲಿ ದಹಿಸಲಾಗುತ್ತಾನೆ।

Verse 40

तूष्णीमासीत निन्दायां न ब्रूयात् किञ्चिदुत्तरम् / कर्णौ पिधाय गन्तव्यं न चैतानवलोकयेत्

ನಿಂದೆ ಎದುರಾದಾಗ ಮೌನವಾಗಿರಬೇಕು; ಯಾವುದೂ ಉತ್ತರಿಸಬಾರದು. ಕಿವಿಗಳನ್ನು ಮುಚ್ಚಿಕೊಂಡು ಅಲ್ಲಿಂದ ಹೊರಟುಹೋಗಬೇಕು; ಅಂಥವರನ್ನು ನೋಡಲೂ ಬೇಡ।

Verse 41

वर्जयेद् वै रहस्यानि परेषां गूहयेद् बुधः / विवादं स्वजनैः सार्धं न कुर्याद् वै कदाचन

ಬುದ್ಧಿವಂತನು ಇತರರ ರಹಸ್ಯಗಳನ್ನು ಬಹಿರಂಗಪಡಿಸದೆ ಇರಬೇಕು; ಅವರ ಗುಪ್ತ ವಿಷಯಗಳನ್ನು ಗುಪ್ತವಾಗಿಯೇ ಕಾಪಾಡಬೇಕು. ತನ್ನ ಸ್ವಜನರೊಂದಿಗೆ ಎಂದಿಗೂ ಜಗಳ-ವಿವಾದ ಮಾಡಬಾರದು।

Verse 42

न पापं पापिनां ब्रूयादपापं वा द्विजात्तमाः / सतेनतुल्यदोषः स्यान्मिथ्या द्विर्देषवान् भवेत्

ಹೇ ದ್ವಿಜೋತ್ತಮಾ! ಪಾಪಿಗಳ ಪಾಪವನ್ನು ಪ್ರಕಟಿಸಬಾರದು; ಪಾಪರಹಿತರನ್ನು ಪಾಪಿಗಳೆಂದು ಹೇಳಬಾರದು. ಹೀಗೆ ಮಾಡಿದರೆ ಕಳ್ಳತನಕ್ಕೆ ಸಮಾನ ದೋಷ ಬರುತ್ತದೆ; ಸುಳ್ಳಾಗಿದ್ದರೆ ದೋಷ ದ್ವಿಗುಣವಾಗುತ್ತದೆ।

Verse 43

यानि मिथ्याभिशस्तानां पतन्त्यश्रूणि रोदनात् / तानिपुत्रान् पशून्घ्निन्ति तेषां मिथ्याभिशंसिनाम्

ಸುಳ್ಳು ಆರೋಪದಿಂದ ಪೀಡಿತರು ಅಳುತ್ತಾ ಸುರಿಸುವ ಕಣ್ಣೀರು, ಆ ಮಿಥ್ಯಾ ನಿಂದಕರ ಪುತ್ರರು ಮತ್ತು ಪಶುಗಳನ್ನು ನಾಶಮಾಡುವದಾಗಿ ಪರಿಣಮಿಸುತ್ತದೆ।

Verse 44

ब्रिह्महत्यासुरापाने स्तेयगुर्वङ्गनागमे / दृष्टं विशोधनं वृद्धैर्नास्ति मिथ्याभिशंसने

ಬ್ರಹ್ಮಹತ್ಯೆ, ಮದ್ಯಪಾನ, ಕಳ್ಳತನ, ಗುರುಪತ್ನೀಗಮನ—ಇವುಗಳಿಗೆ ಹಿರಿಯರು ಶುದ್ಧಿಕರ ಪ್ರಾಯಶ್ಚಿತ್ತಗಳನ್ನು ಕಂಡಿದ್ದಾರೆ; ಆದರೆ ಮಿಥ್ಯಾ ನಿಂದೆಗೆ ಅಂತಹ ಶುದ್ಧಿ ಯಾವುದೂ ಕಂಡಿಲ್ಲ।

Verse 45

नेक्षेतोद्यन्तमादित्यं शशिनं चानिमित्ततः / नास्तं यान्तं न वारिस्थं नोपसृष्टं न मघ्यगम् / तिरोहितं वाससा वा नादर्शान्तरगामिनम्

ಉದಯಿಸುವ ಸೂರ್ಯನನ್ನು ನೋಡಬಾರದು; ಕಾರಣವಿಲ್ಲದೆ ಚಂದ್ರನನ್ನೂ ನೋಡಬಾರದು. ಅಸ್ತಮಿಸುವ ಸೂರ್ಯ, ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿಬಿಂಬಿತ ಸೂರ್ಯ, ಗ್ರಹಣಗ್ರಸ್ತ, ಮಧ್ಯಾಹ್ನಸ್ಥ—ಇವನ್ನೂ ನೋಡಬಾರದು; ಬಟ್ಟೆಯಿಂದ ಮುಚ್ಚಿದುದನ್ನೂ, ಕನ್ನಡಿಯ/ಪ್ರತಿಬಿಂಬದ ಮೂಲಕ ಕಾಣುವುದನ್ನೂ ನೋಡಬಾರದು।

Verse 46

न नग्नां स्त्रियमीक्षेत पुरुषं वा कदाचन / न च मूत्रं पुरीषं वा न च संस्पृष्टमैथुनम् / नाशुचिः सूर्यसोमादीन् ग्रहानालोकयेद् बुधः

ನಗ್ನ ಸ್ತ್ರೀಯನ್ನಾಗಲಿ ನಗ್ನ ಪುರುಷನನ್ನಾಗಲಿ ಎಂದಿಗೂ ನೋಡಬಾರದು; ಮೂತ್ರ, ಮಲ ಅಥವಾ ನಡೆಯುತ್ತಿರುವ ಮೈಥುನವನ್ನೂ ನೋಡಬಾರದು. ಹಾಗೆಯೇ ಅಶುಚಿ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ಜ್ಞಾನಿ ಸೂರ್ಯ-ಚಂದ್ರಾದಿ ಗ್ರಹಜ್ಯೋತಿಗಳನ್ನು ನೋಡಬಾರದು।

Verse 47

पतितव्यङ्गचण्डालानुच्छिष्टान् नावलोकयेत् / नाभिभाषेत च परमुच्छिष्टो वावगुण्ठितः

ಪತಿತರು, ಅಂಗವೈಕಲ್ಯರು, ಚಾಂಡಾಳರು—ಅವರು ಉಚ್ಛಿಷ್ಟ (ಅಶುಚಿ) ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ಇದ್ದರೆ ಅವರನ್ನು ನೋಡಲೂ ಬೇಡ; ಅವರೊಂದಿಗೆ ಮಾತನಾಡಲೂ ಬೇಡ—ವಿಶೇಷವಾಗಿ ತಾನೇ ಬಹಳ ಉಚ್ಛಿಷ್ಟನಾಗಿದ್ದಾಗ ಅಥವಾ ಆವಗುಂಠಿತ (ಆವೃತ) ಆಗಿದ್ದಾಗ।

Verse 48

न पश्येत् प्रेतसंस्पर्शं न क्रुद्धस्य गुरोर्मुखम् / न तैलोदकयोश्छायां न पत्नीं भोजने सति / नामुक्तबन्धनाङ्गां वा नोन्मत्तं मत्तमेव वा

ಶವಸ್ಪರ್ಶದಿಂದ ದೂಷಿತನಾದವನನ್ನು ನೋಡಬಾರದು; ಕ್ರುದ್ಧನಾದ ಗುರುವಿನ ಮುಖವನ್ನೂ ನೋಡಬಾರದು. ಎಣ್ಣೆಯಲ್ಲೋ ನೀರಲ್ಲೋ ತನ್ನ ಪ್ರತಿಬಿಂಬವನ್ನು ನೋಡಬಾರದು; ಭೋಜನ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಪತ್ನಿಯನ್ನು ನೋಡಬಾರದು. ಬಂಧನ ಮುಕ್ತವಾಗದ ಅಂಗಗಳಿರುವವನನ್ನು, ಉನ್ಮತ್ತನನ್ನು, ಮದ್ಯಮತ್ತನನ್ನೂ ನೋಡಬಾರದು.

Verse 49

नाश्नीयात् भार्यया सार्धंनैनामीक्षेत चाश्नतीम् / क्षुवन्तीं जृम्भमाणां वा नासनस्थां यथासुखम्

ಪತ್ನಿಯೊಂದಿಗೆ ಸೇರಿ ಭೋಜನ ಮಾಡಬಾರದು; ಅವಳು ಊಟಮಾಡುತ್ತಿರುವಾಗ ಅವಳನ್ನು ನೋಡಬಾರದು. ಅವಳು ತும್ಮುತ್ತಿರುವಾಗಲೂ ಆಕಳಿಸುತ್ತಿರುವಾಗಲೂ, ಅಥವಾ ಸುಖವಾಗಿ ಅಲಕ್ಷ್ಯವಾಗಿ ಕುಳಿತಿರುವಾಗಲೂ ಅವಳನ್ನು ನೋಡಬಾರದು.

Verse 50

नोदके चात्मनो रूपं न कूलं श्वभ्रमेव वा / न लङ्घयेच्च मूत्रं वा नाधितिष्ठेत् कदाचन

ನೀರಿನಲ್ಲಿ ತನ್ನ ರೂಪದ ಪ್ರತಿಬಿಂಬವನ್ನು ನೋಡಬಾರದು; ನದಿಯ ದಡವನ್ನಾಗಲಿ ಗುಂಡಿಯ ಅಂಚನ್ನಾಗಲಿ ಮೆಟ್ಟಿಲಾಗಿ ಏರಬಾರದು. ಮೂತ್ರದ ಮೇಲೆ ಜಿಗಿಯಬಾರದು; ಎಂದಿಗೂ ಅದರ ಮೇಲೆ ನಿಲ್ಲಬಾರದು.

Verse 51

न शूद्राय मतिं दद्यात् कृशरं पायसं दधि / नोच्छिष्टं वा मधु घृतं न च कृष्णाजिनं हविः

ಶೂದ್ರನಿಗೆ ಗುಪ್ತ ಉಪದೇಶ (ಮತಿ) ನೀಡಬಾರದು; ಕೃಶರ, ಪಾಯಸ, ದಧಿ (ಮೊಸರು) ಕೂಡ ನೀಡಬಾರದು. ಉಚ್ಛಿಷ್ಟ, ಜೇನು, ತುಪ್ಪ ನೀಡಬಾರದು; ಕೃಷ್ಣಾಜಿನ (ಕಪ್ಪು ಜಿಂಕೆಯ ಚರ್ಮ) ಮತ್ತು ಹವಿಸ್ (ಯಜ್ಞಾಹುತಿ) ಕೂಡ ನೀಡಬಾರದು.

Verse 52

न चैवास्मै व्रतं दद्यान्न च धर्मं वदेद् बुधः / न च क्रोधवशं गच्छेद् द्वेषं रागं च वर्जयेत्

ಬುದ್ಧಿವಂತನು ಅವನಿಗೆ ವ್ರತವನ್ನು ವಿಧಿಸಬಾರದು; ಧರ್ಮವನ್ನೂ ಬೋಧಿಸಬಾರದು. ಕ್ರೋಧದ ವಶಕ್ಕೆ ಹೋಗಬಾರದು; ದ್ವೇಷ ಮತ್ತು ರಾಗ—ಎರಡನ್ನೂ ತ್ಯಜಿಸಬೇಕು.

Verse 53

लोभं दम्भं तथा यत्नादसूयां ज्ञानकुत्सनम् / ईर्ष्यां मदं तथा शोकं मोहं च परिवर्जयेत्

ಯತ್ನಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಲೋಭ, ದಂಭ, ಅಸೂಯೆ ಹಾಗೂ ಸತ್ಯಜ್ಞಾನನಿಂದೆಯನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಬೇಕು; ಹಾಗೆಯೇ ಈರ್ಷೆ, ಮದ, ಶೋಕ ಮತ್ತು ಮೋಹವನ್ನೂ ಬಿಡಬೇಕು।

Verse 54

न कुर्यात् कस्यचित् पीडां सुतं शिष्यं च ताडयेत् / न हीनानुपसेवेत न च तीक्ष्णमतीन् क्वचित्

ಯಾರಿಗೂ ಪೀಡೆ ಮಾಡಬಾರದು. ಮಗನನ್ನಾಗಲಿ ಶಿಷ್ಯನನ್ನಾಗಲಿ ಶಿಸ್ತುಪಡಿಸುವಾಗಲೂ ಕ್ರೂರವಾಗಿ ಹೊಡೆಯಬಾರದು. ಹೀನಪ್ರವೃತ್ತಿಯವರನ್ನು ಸೇವಿಸಬಾರದು; ತೀಕ್ಷ್ಣ-ಕಠೋರ ಬುದ್ಧಿಯವರ ಸಂಗವನ್ನೂ ಎಂದಿಗೂ ಮಾಡಬಾರದು।

Verse 55

नात्मानं चावमन्येत दैन्यं यत्नेन वर्जयेत् / न विशिष्टानसत्कुर्यात् नात्मानं वा शपेद् बुधः

ತನ್ನನ್ನೇ ತಿರಸ್ಕರಿಸಬಾರದು; ದೈನ್ಯಭಾವವನ್ನು ಯತ್ನಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ದೂರಮಾಡಬೇಕು. ಬುದ್ಧಿವಂತನು ಶ್ರೇಷ್ಠರನ್ನು ಅವಮಾನಿಸಬಾರದು; ತನ್ನನ್ನೇ ಶಪಿಸಬಾರದು।

Verse 56

न नखैर्विलिखेद् भूमिं गां च संवेशयेन्न हि / न नदीषु नदीं ब्रूयात् पर्वतेषु च पर्वतान्

ಗೊರಕೆಯಿಂದ ಭೂಮಿಯನ್ನು ಕೆರೆಯಬಾರದು; ಹಸುವನ್ನು ಬಲವಂತವಾಗಿ ಕಟ್ಟಿಹಾಕಿ ಬಂಧಿಸಬಾರದು. ನದಿಗಳಲ್ಲಿ ಇರುವಾಗ ನದಿಯ ಹೆಸರನ್ನು ಹೇಳಬಾರದು; ಪರ್ವತಗಳಲ್ಲಿ ಇರುವಾಗ ಪರ್ವತಗಳ ಮಾತನ್ನೂ ಆಡಬಾರದು।

Verse 57

आवासे भोजने वापि न त्यजेत् हसयायिनम् / नावगाहेदपो नग्नो वह्निं नातिव्रजेत् पदा

ವಾಸಸ್ಥಳದಲ್ಲಾಗಲಿ ಭೋಜನದಲ್ಲಾಗಲಿ ಶಯ್ಯಾಸಹಚರನನ್ನು—ತನ್ನ ಆಶ್ರಯದಲ್ಲಿರುವವನನ್ನು—ತ್ಯಜಿಸಬಾರದು. ನಗ್ನವಾಗಿ ನೀರಿಗೆ ಇಳಿಯಬಾರದು; ಅಗ್ನಿಯನ್ನು ಕಾಲಿನಿಂದ ದಾಟಬಾರದು।

Verse 58

शिरो ऽभ्यङ्गावशिष्टेन तैलेनाङ्गं न लेपयेत् / न सर्पशस्त्रैः क्रीडेत स्वानि खानि न संस्पृशेत् / रोमाणि च रहस्यानि नाशिष्टेन सह व्रजेत्

ಶಿರೋಭ್ಯಂಗದ ನಂತರ ಉಳಿದ ಎಣ್ಣೆಯಿಂದ ದೇಹಕ್ಕೆ ಲೇಪ ಮಾಡಬಾರದು. ಸರ್ಪಗಳೊಡನೆ ಅಥವಾ ಶಸ್ತ್ರಗಳೊಡನೆ ಆಟವಾಡಬಾರದು; ತನ್ನ ದೇಹದ ರಂಧ್ರಗಳನ್ನು ಸ್ಪರ್ಶಿಸಬಾರದು. ಉಚ್ಛಿಷ್ಟದೊಂದಿಗೆ ಸಂಚರಿಸಬಾರದು; ಗುಪ್ತವಾಗಿ ಅಶುದ್ಧವಾಗಿ ರೋಮಗಳನ್ನು ಕೀಳಬಾರದು।

Verse 59

न पाणिपादवाङ्नेत्रचापल्यं समुपाश्रयेत् / न शिश्नोदरचापल्यं न च श्रवणयोः क्वचित्

ಕೈ, ಕಾಲು, ವಾಣಿ ಮತ್ತು ಕಣ್ಣುಗಳ ಚಂಚಲತೆಯನ್ನು ಆಶ್ರಯಿಸಬಾರದು. ಲಿಂಗ ಮತ್ತು ಉದರದ ಚಪಲತೆಯಿಗೂ ಒಳಗಾಗಬಾರದು; ಕಿವಿಗಳನ್ನು ಎಂದಿಗೂ ಅಲೆದಾಡಲು ಬಿಡಬಾರದು।

Verse 60

न चाङ्गनखवादं वै कुर्यान्नाञ्जलिना पिबेत् / नाभिहन्याज्जलं पद्भ्यां पाणिना वा कदाचन

ದೇಹವನ್ನು ಕೆರೆಯುವುದು ಅಥವಾ ನಖಗಳನ್ನು ಸವರಿ ಕೀಳುವುದು ಮಾಡಬಾರದು; ಅಂಜಲಿಯಿಂದ ನೀರು ಕುಡಿಯಬಾರದು. ಕಾಲಿನಿಂದ ನೀರನ್ನು ಹೊಡೆಯಬಾರದು; ಕೈಯಿಂದಲೂ ಎಂದಿಗೂ ಚಿಮ್ಮಬಾರದು।

Verse 61

न शातयेदिष्टकाभिः फलानि न फलेन च / न म्लेच्छभाषां शिक्षेत नाकर्षेच्च पदासनम्

ಇಟ್ಟಿಗೆಗಳಿಂದ ಹಣ್ಣುಗಳನ್ನು ಕೆಡವಬಾರದು; ಹಣ್ಣಿನಿಂದ ಹಣ್ಣನ್ನೂ ಹೊಡೆಯಬಾರದು. ಮ್ಲೇಚ್ಛಭಾಷೆ (ಅಶುದ್ಧ ವಾಣಿ) ಕಲಿಯಬಾರದು; ಪಾದಾಸನ ಅಥವಾ ಆಸನವನ್ನು ಎಳೆದುಕೊಂಡು ಹೋಗಬಾರದು।

Verse 62

न भेदनमवस्फोटं छेदनं वा विलेखनम् / कुर्याद् विमर्दनं धीमान् नाकस्मादेव निष्फलम्

ಬುದ್ಧಿವಂತನು ಅದನ್ನು ಬಿರುಕುಮಾಡುವುದು, ಹೊಡೆದು ಒಡೆಯುವುದು, ಕತ್ತರಿಸುವುದು ಅಥವಾ ಕೆರೆಯುವುದು ಮಾಡಬಾರದು; ಕಠಿಣವಾಗಿ ಒರೆಸುವುದೂ ಬೇಡ—ಅಕಸ್ಮಾತ್ ಮಾಡಿ ವಿಧಿಯನ್ನು ನಿಷ್ಫಲಗೊಳಿಸಬಾರದು।

Verse 63

नोत्सङ्गेभक्षयेद् भक्ष्यं वृथा चेष्टां च नाचरेत् / न नृत्येदथवा गायेन्न वादित्राणि वादयेत्

ಮಡಿಲಲ್ಲಿ ಇಟ್ಟು ಆಹಾರ ಸೇವಿಸಬಾರದು; ವ್ಯರ್ಥ ಚಟುವಟಿಕೆಗಳನ್ನು ಮಾಡಬಾರದು. ಅಶಿಸ್ತಾಗಿ ನೃತ್ಯ ಮಾಡಬಾರದು, ಹಾಡಬಾರದು, ವಾದ್ಯಗಳನ್ನು ವಾದಿಸಬಾರದು.

Verse 64

न संहताभ्यां पाणिभ्यां कण्डूयेदात्मनः शिरः / न लौकिकैः स्तवैर्देवांस्तोषयेद् बाह्यजैरपि

ಎರಡು ಕೈಗಳನ್ನು ಸೇರಿಸಿ ತಲೆಯನ್ನು ಕೆರೆಯಬಾರದು. ಹಾಗೆಯೇ ಲೋಕಿಕ ಸ್ತುತಿಗಳಿಂದಲೂ, ಕೇವಲ ಬಾಹ್ಯ ಪ್ರದರ್ಶನಮಾತ್ರವಾದ ಆಚರಣೆಗಳಿಂದಲೂ ದೇವರನ್ನು ತೃಪ್ತಿಪಡಿಸಲು ಯತ್ನಿಸಬಾರದು.

Verse 65

नाक्षैः क्रीडेन्न धावेत नाप्सु विण्मूत्रमाचरेत् / नोच्छिष्टः संविशेन्नित्यं न नग्नः स्नानमाचरेत्

ಪಾಶೆಗಳೊಂದಿಗೆ ಆಟವಾಡಬಾರದು, ಓಡಾಡಬಾರದು; ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಮಲಮೂತ್ರ ವಿಸರ್ಜಿಸಬಾರದು. ಉಚ್ಛಿಷ್ಟ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ಎಂದಿಗೂ ಮಲಗಬಾರದು; ನಗ್ನವಾಗಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಬಾರದು.

Verse 66

न गच्छेन्न पठेद् वापि न चैव स्वशिरः स्पृशेत् / न दन्तैर्नखरोमाणि छिन्द्यात् सुप्तं न बोधयेत्

ಅನుచಿತ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ನಡೆಯಬಾರದು, ಪಠಣವೂ ಮಾಡಬಾರದು; ಹಾಗೆಯೇ ತನ್ನ ತಲೆಯನ್ನು ಅವಮಾನವಾಗಿ ಸ್ಪರ್ಶಿಸಬಾರದು. ಹಲ್ಲಿನಿಂದ ನಖ ಅಥವಾ ಕೂದಲು ಕತ್ತರಿಸಬಾರದು; ನಿದ್ರಿಸುತ್ತಿರುವವನನ್ನು ಎಬ್ಬಿಸಬಾರದು.

Verse 67

न बालातपमासेवेत् प्रेतधूमं विवर्जयेत् / नैकः सुप्याच्छून्यगृहे स्वयं नोपानहौ हरेत्

ತೀವ್ರ ಬಿಸಿಲಿಗೆ ತಾನು ಒಳಗಾಗಬಾರದು; ಚಿತೆಯ ಹೊಗೆಯನ್ನು ದೂರವಿಡಬೇಕು. ಖಾಲಿ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬನೇ ಮಲಗಬಾರದು; ತನ್ನ ಪಾದರಕ್ಷೆಯನ್ನು ತಾನೇ ತೆಗೆದುಹಾಕಬಾರದು.

Verse 68

नाकारणाद् वा निष्ठीवेन्न बाहुभ्यां नदीं तरेत् / न पादक्षालनं कुर्यात् पादेनैव कदाचन

ಕಾರಣವಿಲ್ಲದೆ ಉಗುಳಬಾರದು. ಕೇವಲ ಭುಜಬಲದಿಂದ ಈಜುತ್ತಾ ನದಿಯನ್ನು ದಾಟಬಾರದು. ಎಂದಿಗೂ ಒಂದು ಪಾದದಿಂದ ಮತ್ತೊಂದು ಪಾದವನ್ನು ತೊಳೆಯಬಾರದು.

Verse 69

नाग्नौ प्रतापयेत् पादौ न कांस्ये धावयेद् बुधः / नाभिप्रासरयेद् देवं ब्राह्मणान् गामथापि वा / वाय्वग्निगुरुविप्रान् वा सूर्यं वा शशिनं प्रति

ಬುದ್ಧಿವಂತನು ಅಗ್ನಿಯಲ್ಲಿ ಪಾದಗಳನ್ನು ತಾಪಿಸಬಾರದು; ಕಂಚಿನ ಪಾತ್ರೆಯಲ್ಲಿ ಪಾದಗಳನ್ನು ತೊಳೆಯಬಾರದು. ದೇವತೆ, ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ಅಥವಾ ಗೋವಿನ ಕಡೆಗೆ ಪಾದಗಳನ್ನು ಚಾಚಬಾರದು; ವಾಯು, ಅಗ್ನಿ, ಗುರು, ಪಂಡಿತ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು, ಸೂರ್ಯ ಅಥವಾ ಚಂದ್ರನ ಕಡೆಗೂ ಪಾದಗಳನ್ನು ಚಾಚಬಾರದು.

Verse 70

अशुद्धः शयनं यानं स्वाध्यायं स्नानवाहनम् / बहिर्निष्क्रमणं चैव न कुर्वोत कथञ्चन

ಅಶುದ್ಧ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ಯಾವ ಕಾರಣಕ್ಕೂ ಮಲಗಬಾರದು, ಪ್ರಯಾಣ/ಸವಾರಿ ಮಾಡಬಾರದು, ಸ್ವಾಧ್ಯಾಯ ಮಾಡಬಾರದು, ಸ್ನಾನ ಮಾಡಬಾರದು, ವಾಹನ ಏರಬಾರದು, ಹೊರಗೂ ಹೋಗಬಾರದು.

Verse 71

स्वप्नमध्ययनं स्नानमुद्वर्तं भोजनं गतिम् / उभयोः संध्ययोर्नित्यं मध्याह्ने चैव वर्जयेत्

ಪ್ರಾತಃಸಂಧ್ಯೆ ಮತ್ತು ಸಾಯಂಸಂಧ್ಯೆ—ಎರಡೂ ಸಂಧಿಕಾಲಗಳಲ್ಲಿ ಹಾಗೂ ಮಧ್ಯಾಹ್ನದಲ್ಲಿಯೂ, ನಿದ್ರೆ, ಅಧ್ಯಯನ, ಸ್ನಾನ, ದೇಹಕ್ಕೆ ಉಡ್ವರ್ತನ/ಮರ್ದನ, ಭೋಜನ ಮತ್ತು ಅನಾವಶ್ಯಕ ಸಂಚರಣೆ—ಇವೆಲ್ಲವನ್ನೂ ಸದಾ ವರ್ಜಿಸಬೇಕು.

Verse 72

न स्पृशेत् पाणिनोच्छिष्टो विप्रोगोब्राह्मणानलान् / न चासनं पदा वापि न देवप्रतिमां स्पृशेत्

ಕೈಯಲ್ಲಿ ಉಚ್ಛಿಷ್ಟ (ಆಹಾರಶೇಷ) ಇರುವ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ಗೋವು, ಬ್ರಾಹ್ಮಣ ಮತ್ತು ಅಗ್ನಿಯನ್ನು ಸ್ಪರ್ಶಿಸಬಾರದು. ಪಾದದಿಂದ ಆಸನವನ್ನು ಸ್ಪರ್ಶಿಸಬಾರದು; ದೇವಪ್ರತಿಮೆಯನ್ನೂ ಸ್ಪರ್ಶಿಸಬಾರದು.

Verse 73

नाशुद्धो ऽग्निं परिचरेन्न देवान् कीर्तयेदृषीन् / नावगाहेदगाधाम्बु धारयेन्नानिमित्ततः

ಅಶುದ್ಧ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ಪವಿತ್ರ ಅಗ್ನಿಯನ್ನು ಪರಿಚರಿಸಬಾರದು, ದೇವರನ್ನು ಪೂಜಿಸಬಾರದು, ಋಷಿಗಳ ನಾಮಕೀರ್ತನೆ ಮಾಡಬಾರದು. ಆಳವಾದ ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಬಾರದು; ಕಾರಣವಿಲ್ಲದೆ ಉಪವಾಸ ಕೈಗೊಳ್ಳಬಾರದು.

Verse 74

न वामहस्तेनोद्धत्य पिबेद् वक्त्रेण वा जलम् / नोत्तरेदनुपस्पृश्य नाप्सु रेतः समुत्सृजेत्

ಎಡಗೈಯಿಂದ ಎತ್ತಿದ ನೀರನ್ನು ಕುಡಿಯಬಾರದು; ಪಾತ್ರಕ್ಕೆ ಬಾಯಿಯನ್ನು ನೇರವಾಗಿ ಇಟ್ಟು ಕುಡಿಯಬಾರದು. ಶುದ್ಧಿಗಾಗಿ ನೀರನ್ನು ಸ್ಪರ್ಶಿಸದೆ ಮಲಮೂತ್ರ ವಿಸರ್ಜನೆ ಮಾಡಬಾರದು; ನೀರಿನಲ್ಲಿ ವೀರ್ಯವನ್ನು ಬಿಡಬಾರದು.

Verse 75

अमेध्यलिप्तमन्यद् वा लोहितं वा विषाणि वा / व्यतिक्रमेन्न स्त्रवन्तीं नाप्सु मैथुनमाचरेत् / चैत्यं वृक्षं न वै छिन्द्यान्नाप्सु ष्ठीवनमाचरेत्

ಅಪವಿತ್ರತೆಯಿಂದ ಲಿಪ್ತವಾದುದು, ರಕ್ತ ಅಥವಾ ಕೊಂಬುಗಳನ್ನು ದಾಟಬಾರದು. ರಜಸ್ವಲೆಯಾದ ಸ್ತ್ರೀಯನ್ನು ದಾಟಬಾರದು; ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಮೈಥುನ ಮಾಡಬಾರದು. ಚೈತ್ಯಕ್ಕೆ ಸೇರಿದ ಮರವನ್ನು ಕತ್ತರಿಸಬಾರದು; ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಉಗುಳಬಾರದು.

Verse 76

नास्थिभस्मकपालानि न केशान्न च कण्टकान् / तुषाङ्गारकरीषं वा नाधितिष्ठेत् कदाचन

ಎಲುಬು, ಭಸ್ಮ, ಕಪಾಲಗಳ ಮೇಲೆ ಎಂದಿಗೂ ಕಾಲಿಡಬಾರದು; ಕೂದಲು ಅಥವಾ ಮುಳ್ಳಿನ ಮೇಲೂ ಅಲ್ಲ. ಹೊಟ್ಟು, ಉರಿಯುವ ಕೆಂಡಗಳು ಅಥವಾ ಗೋಮಯದ ಮೇಲೂ ಎಂದಿಗೂ ನಿಲ್ಲಬಾರದು.

Verse 77

न चाग्निं लङ्घयेद् धीमान् नोपदध्यादधः क्वचित् / न चैनं पादतः कुर्यान्मुखेन न धमेद् बुधः

ಬುದ್ಧಿವಂತನು ಪವಿತ್ರ ಅಗ್ನಿಯನ್ನು ದಾಟಬಾರದು; ಅದರ ಕೆಳಗೆ ಯಾವಾಗಲೂ ಏನನ್ನೂ ಇಡಬಾರದು. ಕಾಲಿನಿಂದ ಅವಮಾನಿಸಬಾರದು; ವಿವೇಕಿಯು ಬಾಯಿಯಿಂದ ಊದಬಾರದು.

Verse 78

न कूपमवरोहेत नावेक्षेताशुचिः क्वचित् / अग्नौ न च क्षिपेदग्निं नाद्भिः प्रशमयेत् तथा

ಬಾವಿಗೆ ಇಳಿಯಬಾರದು; ಅಶುಚಿಯಾದವನು ಯಾವಾಗಲೂ ಅದರಲ್ಲಿ ನೋಡುವುದಿಲ್ಲ. ಅಗ್ನಿಯಲ್ಲಿ ಏನನ್ನೂ ಎಸೆಯಬಾರದು; ಹಾಗೆಯೇ ನೀರಿನಿಂದ ಅಗ್ನಿಯನ್ನು ನಂದಿಸಬಾರದು।

Verse 79

सुहृन्मरणमार्तिं वा न स्वयं श्रावयेत् परान् / अपण्यं कूटपण्यं वा विक्रये न प्रयोजयेत्

ಸ್ನೇಹಿತನ ಮರಣ ಅಥವಾ ವೇದನೆಯ ಸುದ್ದಿಯನ್ನು ತಾನೇ ಇತರರಿಗೆ ಹೇಳಬಾರದು. ಮಾರಾಟಕ್ಕೆ ಅಯೋಗ್ಯವಾದುದು ಅಥವಾ ನಕಲಿ/ಮೋಸದ ಸರಕುಗಳನ್ನು ವ್ಯಾಪಾರದಲ್ಲಿ ಬಳಸಬಾರದು।

Verse 80

न वह्निं मुखनिश्वासैर् ज्वालयेन्नाशुचिर्बुधः / पुण्यस्थानोदकस्थाने सीमान्तं वा कृषेन्न तु

ಅಶುಚಿಯಾದ ಜ್ಞಾನಿ ಬಾಯಿಯಿಂದ ಊದಿ ಅಗ್ನಿಯನ್ನು ಹೊತ್ತಿಸಬಾರದು. ಪುಣ್ಯಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ, ತೀರ್ಥಜಲಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿ, ಅಥವಾ ಗಡಿರೇಖೆಯ ಮೇಲೆ ಉಳುಮೆ ಮಾಡಬಾರದು।

Verse 81

न भिन्द्यात् पूर्वसमयमभ्युपेतं कदाचन / परस्परं पशून् व्यालान् पक्षिणो नावबोधयेत्

ಹಿಂದೆ ಅಂಗೀಕರಿಸಿದ ಒಪ್ಪಂದವನ್ನು ಎಂದಿಗೂ ಮುರಿಯಬಾರದು. ಹಾಗೆಯೇ ಪಶುಗಳು, ಕಾಡುಮೃಗಗಳು ಅಥವಾ ಪಕ್ಷಿಗಳನ್ನು ಪರಸ್ಪರ ವಿರುದ್ಧವಾಗಿ ಕೆರಳಿಸಬಾರದು।

Verse 82

परबाधं न कुर्वोत जलवातातपादिभिः / कारयित्वा स्वकर्माणि कारून् पश्चान्न वञ्चयेत् / सायंप्रातर् गृहद्वारान् भिक्षार्थं नावघट्टयेत्

ನೀರು, ಗಾಳಿ, ತಾಪ, ಬಿಸಿಲು ಮೊದಲಾದವುಗಳಿಂದ ಇತರರಿಗೆ ಹಾನಿ ಮಾಡಬಾರದು. ಕೆಲಸಗಾರರಿಂದ ಕೆಲಸ ಮಾಡಿಸಿ ನಂತರ ಅವರನ್ನು ವಂಚಿಸಬಾರದು. ಹಾಗೆಯೇ ಸಂಜೆ ಮತ್ತು ಪ್ರಾತಃಕಾಲ ಭಿಕ್ಷಾರ್ಥವಾಗಿ ಮನೆಬಾಗಿಲುಗಳನ್ನು ತಟ್ಟಬಾರದು।

Verse 83

बहिर्माल्यं बहिर्गन्धं भार्यया सह भोजनम् / विगृह्य वादं कुद्वारप्रवेशं च विवर्जयेत्

ಮನೆಯ ಹೊರಗೆ ಪ್ರದರ್ಶನಾರ್ಥವಾಗಿ ಮಾಲೆ‑ಸುಗಂಧ ಧರಿಸಬಾರದು; ಪತ್ನಿಯೊಂದಿಗೆ ಅಶೋಭನ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಭೋಜನ ಮಾಡಬಾರದು. ಕಲಹಕಾರಿ ವಾದ ಮತ್ತು ಕುದ್ವಾರ/ಗುಪ್ತ ಮಾರ್ಗ ಪ್ರವೇಶವನ್ನು ವರ್ಜಿಸಬೇಕು.

Verse 84

न खादन्ब्राह्मणस्तिष्ठेन्न जल्पेद् वा हसन् बुधः / स्वमग्निं नैव हस्तेन स्पृशेन्नाप्सु चिरं वसेत्

ಊಟ ಮಾಡುವಾಗ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ನಿಂತಿರಬಾರದು; ಜ್ಞಾನಿಯು ಆ ವೇಳೆ ಅರ್ಥರಹಿತ ಮಾತು ಅಥವಾ ನಗು ಮಾಡಬಾರದು. ತನ್ನ ಪವಿತ್ರ ಅಗ್ನಿಯನ್ನು ಕೈಯಿಂದ ಸ್ಪರ್ಶಿಸಬಾರದು; ನೀರಿನಲ್ಲಿ ದೀರ್ಘಕಾಲ ಇರಬಾರದು.

Verse 85

न पक्षकेणोपधमेन्न शूर्पेण न पाणिना / मुखे नैव धमेदग्निं मुखादग्निरजायत

ಅಗ್ನಿಯನ್ನು ರೆಕ್ಕೆಯಿಂದಲೂ, ಶೂರ್ಪದಿಂದಲೂ, ಕೈಯಿಂದಲೂ ಊದಬಾರದು. ಬಾಯಿಂದಲೂ ಅಗ್ನಿಗೆ ಊದಬಾರದು—ಅಗ್ನಿ ಮುಖದಿಂದಲೇ ಜನಿಸಿದದೆಂದು ಶ್ರುತಿ ಹೇಳುತ್ತದೆ.

Verse 86

परस्त्रियं न भाषेत नायाज्यं याजयेद् द्विजः / नैकश्चरेत् सभां विप्रः समवायं च वर्जयेत्

ದ್ವಿಜನು ಪರಸ್ತ್ರೀಯೊಂದಿಗೆ ಮಾತಾಡಬಾರದು; ಯಜ್ಞಕ್ಕೆ ಅಯೋಗ್ಯನಿಗಾಗಿ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ಯಜ್ಞ ಮಾಡಿಸಬಾರದು. ಪಂಡಿತ ವಿಪ್ರನು ಸಭೆಗೆ ಒಬ್ಬನೇ ಹೋಗಬಾರದು; ಗುಂಪುಗೂಡಿಕೆ/ಗುಪ್ತ ಸಂಧಿಗಳನ್ನು ವರ್ಜಿಸಬೇಕು.

Verse 87

न देवायतनं गच्छेत् कदाचिद् वाप्रदक्षिणम् / न वीजयेद् वा वस्त्रेण न देवायतने स्वपेत्

ದೇವಾಲಯದಲ್ಲಿ ಎಂದಿಗೂ ಅಪ್ರದಕ್ಷಿಣವಾಗಿ ತಿರುಗಬಾರದು. ಬಟ್ಟೆಯಿಂದ ಗಾಳಿ ಬೀಸಬಾರದು; ದೇವಾಲಯದ ಒಳಗೆ/ಪ್ರಾಂಗಣದಲ್ಲಿ ನಿದ್ರಿಸಬಾರದು.

Verse 88

नैको ऽध्वानं प्रपद्येत नाधार्मिकजनैः सह / न व्याधिदूषितैर्वापि न शूद्रैः पतितेन वा

ಒಬ್ಬನೇ ಪ್ರಯಾಣಕ್ಕೆ ಹೊರಡಬಾರದು; ಅಧಾರ್ಮಿಕರ ಸಂಗದಲ್ಲಿಯೂ ಅಲ್ಲ; ರೋಗದಿಂದ ದೂಷಿತರ ಸಂಗದಲ್ಲಿಯೂ ಅಲ್ಲ; ಪತಿತ (ಬಹಿಷ್ಕೃತ) ಶೂದ್ರನ ಸಂಗದಲ್ಲಿಯೂ ಅಲ್ಲ।

Verse 89

नोपानद्वर्जितो वाथ जलादिरहितस्तथा / न रात्रौ नारिणा सार्धं न विना च कमण्डलुम् / नाग्निगोब्राह्मणादीनामन्तरेण व्रजेत् क्वचित्

ಚಪ್ಪಲಿ ಇಲ್ಲದೆ, ಹಾಗೆಯೇ ನೀರು ಮೊದಲಾದವುಗಳಿಲ್ಲದೆ ಹೋಗಬಾರದು. ರಾತ್ರಿ, ಮಹಿಳೆಯೊಂದಿಗೆ, ಮತ್ತು ಕಮಂಡಲು ಇಲ್ಲದೆ ಪ್ರಯಾಣಿಸಬಾರದು. ಅಗ್ನಿ, ಗೋವು, ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ಮೊದಲಾದ ಪೂಜ್ಯರನ್ನು ತಿರಸ್ಕರಿಸಿ ಎಲ್ಲಿಗೂ ಹೋಗಬಾರದು.

Verse 90

न वत्सतन्त्रीं विततामतिक्रामेत् क्वचिद् द्विजः / न निन्देद् योगिनः सिद्धान् व्रतिनो वायतींस्तथा

ದ್ವಿಜನು ಎಲ್ಲಿಯೂ ಹರಡಿರುವ ವತ್ಸತಂತ್ರಿ (ಸೀಮಾ-ಕಯಿರು)ಯನ್ನು ಮೀರಿ ಹೋಗಬಾರದು; ಹಾಗೆಯೇ ಯೋಗಿಗಳು, ಸಿದ್ಧರು, ವ್ರತಧಾರಿಗಳು ಮತ್ತು ಯತಿಗಳು (ಸನ್ಯಾಸಿಗಳು) ಇವರನ್ನು ನಿಂದಿಸಬಾರದು.

Verse 91

देवतायतनं प्राज्ञो देवानां चैव सत्रिणाम् / नाक्रामेत् कामतश्छायां ब्राह्मणानां च गोरपि

ಪ್ರಾಜ್ಞನು ದೇವತಾಲಯ (ದೇವರ ನಿವಾಸ)ವನ್ನು, ಹಾಗೆಯೇ ದೇವರುಗಳ ಮತ್ತು ಸತ್ರಯಾಗದಲ್ಲಿ ನಿರತರಾದವರ ಪವಿತ್ರ ಆವರಣವನ್ನು ಅವಮಾನಿಸಬಾರದು. ಹಾಗೆಯೇ ಕೇವಲ ಇಚ್ಛೆಯಿಂದ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನ ಹಾಗೂ ಗೋವಿನ ನೆರಳಿನ ಮೇಲೂ ಕಾಲಿಡಬಾರದು.

Verse 92

स्वां तु नाक्रमयेच्छायां पतिताद्यैर्न रोगिभिः / नाङ्गारभस्मकेशादिष्वधितिष्ठेत् कदाचन

ಪತಿತರು ಮೊದಲಾದವರಿಂದಲೂ ರೋಗಿಗಳಿಂದಲೂ ತನ್ನ ನೆರಳನ್ನು ಮೀರಿಸಿಕೊಳ್ಳಬಾರದು (ನೆರಳಿನ ಮೇಲೆ ಕಾಲಿಡಲು ಬಿಡಬಾರದು). ಹಾಗೆಯೇ ಕೆಂಡ, ಭಸ್ಮ, ಕೂದಲು ಮೊದಲಾದವುಗಳ ಮೇಲೆ ಎಂದಿಗೂ ನಿಲ್ಲಬಾರದು.

Verse 93

वर्जयेन्मार्जनीरेणुं स्नानवस्त्रघचोदकम् / न भक्षयेदभक्ष्याणि नापेयं च पिबेद् द्विजः

ದ್ವಿಜನು ಒಗೆಯುವಾಗ ಏಳುವ ಧೂಳನ್ನೂ, ಸ್ನಾನ ಹಾಗೂ ವಸ್ತ್ರಪ್ರಕ್ಷಾಳನದಲ್ಲಿ ಬಳಕೆಯಾದ ನೀರನ್ನೂ ವರ್ಜಿಸಬೇಕು. ನಿಷಿದ್ಧ ಆಹಾರವನ್ನು ತಿನ್ನಬಾರದು; ನಿಷಿದ್ಧ ಪಾನೀಯವನ್ನು ಕುಡಿಯಬಾರದು.