Adhyaya 13

Verse 1

इती श्रीकूर्मपुराणे षट्साहस्त्र्यां संहितायामुपरिविभागे द्वादशो ऽध्यायः व्यास उवाच भुक्त्वा पीत्वा च सुप्त्वा च स्नात्वा रथ्योपसर्पणे / ओष्ठावलमोकौ स्पृष्ट्वा वासो विपरिधाय च

ಇಂತೆ ಶ್ರೀಕೂರ್ಮಪುರಾಣದ ಷಟ್ಸಾಹಸ್ರೀ ಸಂಹಿತೆಯ ಮೇಲ್ವಿಭಾಗದ ದ್ವಾದಶ ಅಧ್ಯಾಯವು ಸಮಾಪ್ತವಾಯಿತು. ವ್ಯಾಸರು ಹೇಳಿದರು—ಭೋಜನ ಮಾಡಿ, ಪಾನ ಮಾಡಿ, ನಿದ್ರೆ ಮಾಡಿ, ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿ, ಸಾರ್ವಜನಿಕ ಮಾರ್ಗಕ್ಕೆ ಹೊರಟಾಗ, ತುಟಿಗಳು ಮತ್ತು ಗುದವನ್ನು ಸ್ಪರ್ಶಿಸಿದ ನಂತರ, ಹಾಗೂ ವಸ್ತ್ರ ಬದಲಿಸಿ ಧರಿಸಿದ ನಂತರ—

Verse 2

रेतोमूत्रपुरीषाणामुत्सर्गे ऽयुक्तभाषणे / ष्ठीवित्वाध्ययनारम्भे कासश्वासागमे तथा

ವೀರ್ಯ, ಮೂತ್ರ ಮತ್ತು ಮಲವನ್ನು ವಿಸರ್ಜಿಸುವ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ಅಯುಕ್ತವಾಗಿ ಮಾತನಾಡುವಾಗ, ಉಗುಳಿದ ತಕ್ಷಣ, ಅಧ್ಯಯನ ಆರಂಭಿಸುವ ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ, ಹಾಗೆಯೇ ಕೆಮ್ಮು ಅಥವಾ ಉಸಿರಾಟದ ತೊಂದರೆ ಬಂದಾಗ—(ವೇದಪಠಣವನ್ನು ಆರಂಭಿಸಬಾರದು).

Verse 3

चत्वरं वा श्मशानं वा समाक्रम्य द्विजोत्तमः / संध्ययोरुभयोस्तद्वदाचान्तो ऽप्याचमेत् पुनः

ಶ್ರೇಷ್ಠ ದ್ವಿಜನು ಚತ್ವರ (ಚೌರಸ್ತೆ) ಅಥವಾ ಶ್ಮಶಾನಕ್ಕೆ ಕಾಲಿಟ್ಟರೆ, ಎರಡೂ ಸಂಧ್ಯಾಕಾಲಗಳಲ್ಲಿ (ಪ್ರಾತಃ ಮತ್ತು ಸಾಯಂ) ಹಾಗೆಯೇ ಆಚಮನ ಮಾಡಬೇಕು; ಈಗಾಗಲೇ ಆಚಮನ ಮಾಡಿದರೂ ಮತ್ತೆ ಆಚಮನ ಮಾಡಬೇಕು.

Verse 4

चण्डालम्लेच्छसंभाषे स्त्रीशूद्रोच्छिष्टभाषणे / उच्छिष्टं पुरुषं स्पृष्ट्वा भोज्यं चापि तथाविधम् / आचामेदश्रुपाते वा लोहितस्य तथैव च

ಚಂಡಾಲ ಅಥವಾ ಮ್ಲೇಚ್ಛನೊಂದಿಗೆ ಸಂಭಾಷಿಸಿದ ನಂತರ, ಹಾಗೆಯೇ ಉಚ್ಛಿಷ್ಟಾವಸ್ಥೆಯಲ್ಲಿ ಸ್ತ್ರೀ ಅಥವಾ ಶೂದ್ರನೊಂದಿಗೆ ಮಾತನಾಡಿದ ನಂತರ; ಉಚ್ಛಿಷ್ಟನಾದ ಪುರುಷನನ್ನು ಅಥವಾ ಹಾಗೆಯೇ ದೂಷಿತವಾದ ಭೋಜ್ಯವನ್ನು ಸ್ಪರ್ಶಿಸಿದರೆ—ಆಚಮನ ಮಾಡಬೇಕು. ಕಣ್ಣೀರು ಬಿದ್ದಾಗಲೂ ಮತ್ತು ರಕ್ತಸ್ಪರ್ಶದಲ್ಲಿಯೂ ಇದೇ ಶುದ್ಧಿ ವಿಧಿಯಾಗಿದೆ.

Verse 5

भोजने संध्ययोः स्नात्वा पीत्वा मूत्रपुरीषयोः / आचान्तो ऽप्याचमेत् सुप्त्वा सकृत्सकृदथान्यतः

ಭೋಜನ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ಎರಡೂ ಸಂಧ್ಯೆಗಳಲ್ಲಿ (ಪ್ರಾತಃ–ಸಾಯಂ), ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿದ ನಂತರ, ಕುಡಿದ ನಂತರ, ಹಾಗೆಯೇ ಮೂತ್ರ–ಪುರೀಷ ವಿಸರ್ಜನೆಯ ನಂತರ ಆಚಮನ ಮಾಡಬೇಕು. ಈಗಾಗಲೇ ಆಚಮನ ಮಾಡಿದರೂ, ನಿದ್ರೆಯಿಂದ ಎದ್ದ ನಂತರ ಮತ್ತು ಇಂತಹ ಇತರ ಸಂದರ್ಭಗಳಲ್ಲಿ ಮರುಮರು ಆಚಮನ ಮಾಡಬೇಕು.

Verse 6

अग्नेर्गवामथालम्भे स्पृष्ट्वा प्रयतमेव वा / स्त्रीणामथात्मनः स्पर्शे नीवीं वा परिधाय च

ಅಗ್ನಿ, ಹಸುಗಳು, ಅಥವಾ ಮೈಥುನದಲ್ಲಿ ನಿರತ ವ್ಯಕ್ತಿಯನ್ನು ಸ್ಪರ್ಶಿಸಿದ ನಂತರ; ಹಾಗೆಯೇ ಸ್ತ್ರೀಯರನ್ನು ಸ್ಪರ್ಶಿಸಿದಾಗ, ತನ್ನದೇ ದೇಹವನ್ನು ಸ್ಪರ್ಶಿಸಿದಾಗ, ಅಥವಾ ನೀವಿ/ಕಟಿವಸ್ತ್ರವನ್ನು ಧರಿಸಿದ ನಂತರ—ನಿಯತ ಶೌಚನಿಯಮ ಮತ್ತು ಸಂಯಮದಿಂದ ಶುದ್ಧಿಯನ್ನು ಪಡೆಯಬೇಕು.

Verse 7

उपस्पृशेज्जलं वार्द्रं तृणं वा भूमिमेव वा / केशानां चात्मनः स्पर्शे वाससो ऽक्षालितस्य च

ನೀರನ್ನು, ತೇವವಾದ ಹುಲ್ಲನ್ನು, ಅಥವಾ ಭೂಮಿಯನ್ನು ಸ್ಪರ್ಶಿಸಿ ಕ್ಷಿಪ್ರ ಶುದ್ಧಿಯನ್ನು ಮಾಡಬೇಕು; ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಕೂದಲು ಅಥವಾ ತನ್ನ ದೇಹವನ್ನು ಸ್ಪರ್ಶಿಸಿದ ನಂತರ, ಹಾಗೆಯೇ ತೊಳೆಯದ ವಸ್ತ್ರ ಇದ್ದಾಗ.

Verse 8

अनुष्णाभिरफेनाबिरदुष्टाभिश्च धर्मतः / शौचेप्सुः सर्वदाचामेदासीनः प्रागुदङ्मुखः

ಶೌಚವನ್ನು ಬಯಸುವವನು ಸದಾ ಧರ್ಮಾನುಸಾರ ಆಚಮನ ಮಾಡಬೇಕು—ಅತಿ ಬಿಸಿ ಅಲ್ಲದ, ನುರಿಯಿಲ್ಲದ, ದೂಷಣರಹಿತ ನೀರಿನಿಂದ; ಕುಳಿತು ಪೂರ್ವ ಅಥವಾ ಉತ್ತರಮುಖವಾಗಿ.

Verse 9

शिरः प्रावृत्य कण्ठं वा मुक्तकच्छसिखो ऽपि वा / अकृत्वा पादयोः शौचमाचान्तो ऽप्यशुचिर्भवेत्

ಯಾರಾದರೂ ತಲೆ ಅಥವಾ ಕಂಠವನ್ನು ಮುಚ್ಚಿಕೊಂಡು, ಅಥವಾ ಕಚ್ಚವನ್ನು ಸಡಿಲವಾಗಿ ಇಟ್ಟು ಕೂದಲು ಬಿಚ್ಚಿಕೊಂಡಿದ್ದರೆ, ಮೊದಲು ಪಾದಶೌಚ ಮಾಡದೆ—ಆಚಮನ ಮಾಡಿದರೂ—ಅಶುಚಿಯಾಗುತ್ತಾನೆ।

Verse 10

सोपानत्को जलस्थो वा नोष्णीषी वाचमेद् बुधः / न चैव वर्षधाराभिर्न तिष्ठन् नोद्धृतोदकैः

ಬುದ್ಧಿವಂತನು ಪಾದುಕೆಯನ್ನು ಧರಿಸಿ, ನೀರಿನಲ್ಲಿ ನಿಂತು, ಅಥವಾ ತಲೆ ಮುಚ್ಚಿಕೊಂಡು ಪವಿತ್ರ ವಾಕ್ಯವನ್ನು ಉಚ್ಚರಿಸಬಾರದು. ಮಳೆಯ ಧಾರೆಯಲ್ಲಿ ಕೂಡ ಅಲ್ಲ; ಹಾಗೆಯೇ ಹೊಸದಾಗಿ ನೀರನ್ನು ಎತ್ತಿ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಿರುವ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ನಿಂತು ಕೂಡ ಅಲ್ಲ।

Verse 11

नैकहस्तार्पितजलैर्विना सूत्रेण वा पुनः / न पादुकासनस्थो वा बहिर्जानुरथापि वा

ಅನೇಕ ಕೈಗಳಿಂದ ಅರ್ಪಿಸಲಾದ ನೀರಿನಿಂದ ಆಚಮನ ಮಾಡಬಾರದು; ಹಾಗೆಯೇ ಯಜ್ಞೋಪವೀತವಿಲ್ಲದೆ ಕೂಡ ಮಾಡಬಾರದು. ಪಾದುಕೆಯ ಮೇಲೆ ಅಥವಾ ಆಸನದಲ್ಲಿ ಕುಳಿತು, ಅಥವಾ ಮೊಣಕಾಲುಗಳನ್ನು ಹೊರಗೆ ಚಾಚಿಕೊಂಡು ಕೂಡ ಆಚಮನ ಮಾಡಬಾರದು।

Verse 12

न जल्पन् न हसन् प्रेक्षन् शयानः प्रह्व एव च / नावीक्षिताभिः फेनाद्यैरुपेताभिरथापि वा

ಆಚಮನ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಜಲ್ಪಿಸಬಾರದು, ನಗಬಾರದು, ಸುತ್ತಲೂ ನೋಡಬಾರದು; ಮಲಗಿದ್ದರೂ ವಿನೀತನಾಗಿ ಸಂಯಮದಿಂದಿರಬೇಕು. ಹಾಗೆಯೇ ಫೇನಾದಿ ಲೇಪನಗಳು ಅಥವಾ ಇತರ ಅಲಂಕಾರಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಸ್ತ್ರೀಯರ ಕಡೆ ದೃಷ್ಟಿ ಹರಿಸಬಾರದು।

Verse 13

शूद्राशुचिकरोन्मुक्तैर्न क्षाराभिस्तथैव च / न चैवाङ्गुलिभिः शब्दं न कुर्वन् नान्यमानसः

ಶೂದ್ರಸ್ಪರ್ಶದಿಂದ, ಅಶುಚಿಕರ ವಸ್ತುಗಳಿಂದ, ಹಾಗೆಯೇ ಕ್ಷಾರಾದಿ ಪದಾರ್ಥಗಳಿಂದ ಮಲಿನನಾಗಬಾರದು. ಬೆರಳುಗಳನ್ನು ಚಟಕಿಸಿ ಶಬ್ದ ಮಾಡಬಾರದು; ಮೌನದಿಂದಿದ್ದು ಮನಸ್ಸನ್ನು ಬೇರೆಡೆಗೆ ತಿರುಗಿಸದೆ (ಈಶ್ವರಸ್ಮರಣೆಯಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿರವಾಗಿರಬೇಕು)।

Verse 14

न वर्णरसदुष्टाभिर्न चैव प्रदरोदकैः / न पाणिक्षुभिताभिर्वा न बहिष्कक्ष एव वा

ಬಣ್ಣ ಅಥವಾ ರುಚಿ ಕೆಟ್ಟ ನೀರಿನಿಂದ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಬಾರದು; ಬಿರುಕುಗಳಿಂದ ಹರಿಯುವ ದೂಷಿತ ನೀರಿನಿಂದಲೂ ಅಲ್ಲ, ಕೈಯಿಂದ ಕಲಕಿ ಅಶಾಂತಗೊಳಿಸಿದ ನೀರಿನಿಂದಲೂ ಅಲ್ಲ, ಬಹಿರಂಗ ಹೊರಗಿನ ಸ್ನಾನಸ್ಥಳದಲ್ಲಿಯೂ ಅಲ್ಲ।

Verse 15

हृद्गाभिः पूयते विप्रः कण्ठ्याभिः क्षत्रियः शुचिः / प्राशिताभिस्तथावैश्यः स्त्रीशूद्रौ स्पर्शतो ऽन्ततः

ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ಹೃದಯವರೆಗೆ ತಲುಪುವ ನೀರಿನಿಂದ ಶುದ್ಧನಾಗುತ್ತಾನೆ; ಕ್ಷತ್ರಿಯನು ಕಂಠವರೆಗೆ ನೀರಿನಿಂದ ಶುಚಿಯಾಗುತ್ತಾನೆ; ವೈಶ್ಯನು ಆಚಮನ ಮಾಡಿದ ನೀರಿನಿಂದ ಪವಿತ್ರನಾಗುತ್ತಾನೆ; ಸ್ತ್ರೀ ಮತ್ತು ಶೂದ್ರರು ಅಂತಿಮವಾಗಿ ನೀರಿನ ಸ್ಪರ್ಶಮಾತ್ರದಿಂದ ಶುದ್ಧರಾಗುತ್ತಾರೆ।

Verse 16

अङ्गुष्ठमूलान्तरतो रेखायां ब्राह्ममुच्यते / अन्तराङ्गुष्ठदेशिन्यो पितॄणां तीर्थमुत्तमम्

ಬೊಟ್ಟೆ ಬೆರಳಿನ ಮೂಲದ ಒಳಗಿನ ರೇಖೆಯನ್ನು ‘ಬ್ರಹ್ಮತೀರ್ಥ’ ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ. ಬೊಟ್ಟೆ ಬೆರಳು ಮತ್ತು ತರ್ಜನಿಯ ಮಧ್ಯದ ಪ್ರದೇಶವು ಪಿತೃಗಳಿಗೆ ಅರ್ಪಣೆಗೆ ಪರಮೋತ್ತಮ ತೀರ್ಥವಾಗಿದೆ।

Verse 17

कनिष्ठामूलतः पश्चात् प्राजापत्यं प्रचक्षते / अङ्गुल्यग्रे स्मृतं दैवं तदेवार्षं प्रकीर्तितम्

ಚಿಕ್ಕ ಬೆರಳಿನ ಮೂಲದಿಂದ ಮುಂದಿನ ಭಾಗವನ್ನು ‘ಪ್ರಾಜಾಪತ್ಯ’ ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ. ಬೆರಳಿನ ತುದಿಯನ್ನು ‘ದೈವ’ ಎಂದು ಸ್ಮರಿಸುತ್ತಾರೆ; ಅದೇ ‘ಆರ್ಷ’ ಎಂದೂ ಪ್ರಸಿದ್ಧವಾಗಿದೆ।

Verse 18

मूले वा दैवमार्षं स्यादाग्नेयं मध्यतः स्मृतं / तदेव सौमिकं तीर्थमेतज्ज्ञात्वा न मुह्यति

ಮೂಲದಲ್ಲಿ ಅದು ‘ದೈವ’ ಹಾಗೂ ‘ಆರ್ಷ’ ಎಂದು ಪರಿಗಣಿತ; ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ‘ಆಗ್ನೇಯ’ ಎಂದು ಸ್ಮೃತ. ಅದೇ ತೀರ್ಥ ‘ಸೌಮ್ಯ’ ಸ್ವಭಾವವೂ ಹೊಂದಿದೆ—ಇದನ್ನು ತಿಳಿದವನು ಮೋಹಕ್ಕೆ ಒಳಗಾಗುವುದಿಲ್ಲ।

Verse 19

ब्राह्मेणैव तु तीर्थेन द्विजो नित्यमुपस्पृशेत् / कायेन वाथ दैवेन तु पित्र्येण वै द्विजाः

ದ್ವಿಜನು ನಿತ್ಯ ಶುದ್ಧಿಗಾಗಿ ‘ಬ್ರಾಹ್ಮ’ ತೀರ್ಥದಿಂದಲೇ ಜಲಸ್ಪರ್ಶ (ಆಚಮನ) ಮಾಡಬೇಕು; ವಿಧಿಯಂತೆ ‘ಕಾಯ’, ‘ದೈವ’ ಮತ್ತು ‘ಪಿತೃಯ’ ತೀರ್ಥಗಳಿಂದಲೂ ಮಾಡಬಹುದು।

Verse 20

त्रिः प्राश्नीयादपः पूर्वं ब्राह्मणः प्रयतस्ततः / संमृज्याङ्गुष्ठमूलेन मुखं वै समुपस्पृशेत्

ಮೊದಲು ನಿಯಮಶೀಲ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ಮೂರು ಬಾರಿ ಜಲವನ್ನು ಆಚಮನ ಮಾಡಬೇಕು; ನಂತರ ತುಟಿಗಳನ್ನು ಒರೆಸಿ ಅಂಗುಷ್ಟದ ಮೂಲದಿಂದ ಮುಖವನ್ನು ಸ್ಪರ್ಶಿಸಿ ಶುದ್ಧಗೊಳಿಸಬೇಕು।

Verse 21

अङ्गुष्ठानामिकाभ्यां तु स्पृशेन्नेत्रद्वयं ततः / तर्जन्यङ्गुष्ठयोगेन स्पृशेन्नासापृटद्वयम्

ನಂತರ ಅಂಗುಷ್ಟ ಮತ್ತು ಅನಾಮಿಕೆಯಿಂದ ಎರಡೂ ಕಣ್ಣುಗಳನ್ನು ಸ್ಪರ್ಶಿಸಬೇಕು; ಬಳಿಕ ತರ್ಜನಿಯನ್ನು ಅಂಗುಷ್ಟದೊಂದಿಗೆ ಸೇರಿಸಿ ಮೂಗಿನ ಎರಡೂ ಬದಿಗಳನ್ನು ಸ್ಪರ್ಶಿಸಬೇಕು।

Verse 22

कनिष्ठाङ्गुष्ठयोगेन श्रवणे समुपस्पृशेत् / सर्वासामथ योगेन हृदयं तु तलेन वा / संस्पृशेद् वा शिरस्तद्वदङ्गुष्ठेनाथवा द्वयम्

ಕನಿಷ್ಠೆಯನ್ನು ಅಂಗುಷ್ಟದೊಂದಿಗೆ ಸೇರಿಸಿ ಕಿವಿಗಳನ್ನು ಮೃದುವಾಗಿ ಸ್ಪರ್ಶಿಸಬೇಕು. ನಂತರ ಎಲ್ಲಾ ಬೆರಳುಗಳನ್ನು ಒಂದಾಗಿ ಮಾಡಿ ಹಸ್ತತಲದಿಂದ ಹೃದಯವನ್ನು ಸ್ಪರ್ಶಿಸಬೇಕು; ಅಥವಾ ಅದೇ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಅಂಗುಷ್ಟದಿಂದ, ಇಲ್ಲವೇ ಎರಡೂ ಕೈಗಳಿಂದ, ಶಿರಸ್ಸನ್ನು ಸ್ಪರ್ಶಿಸಬೇಕು।

Verse 23

त्रिः प्राश्नीयाद् यदम्भस्तु सुप्रीतास्तेन देवताः / ब्रह्मा विष्णुर्महेशश्च भवन्तीत्यनुशुश्रुमः

ಜಲವನ್ನು ಮೂರು ಬಾರಿ ಆಚಮನ ಮಾಡಿದರೆ ದೇವತೆಗಳು ಅತ್ಯಂತ ಪ್ರಸನ್ನರಾಗುತ್ತಾರೆ—ಎಂದು ನಾವು ಕೇಳಿದ್ದೇವೆ—ಅಂದರೆ ಬ್ರಹ್ಮ, ವಿಷ್ಣು ಮತ್ತು ಮಹೇಶ (ಶಿವ)।

Verse 24

गङ्गा च यमुना चैव प्रीयेते परिमार्जनात् / संस्पृष्टयोर्लोचनयोः प्रीयेते शशिभास्करौ

ದೇಹವನ್ನು ಪರಿಮಾರ್ಜನದಿಂದ ಶುದ್ಧಿಗೊಳಿಸಿದರೆ ಗಂಗಾ ಮತ್ತು ಯಮುನಾ ಪ್ರಸನ್ನರಾಗುತ್ತಾರೆ; ಕಣ್ಣುಗಳನ್ನು ಸ್ಪರ್ಶಿಸಿ ಪವಿತ್ರಗೊಳಿಸಿದರೆ ಚಂದ್ರ ಮತ್ತು ಸೂರ್ಯ ಪ್ರಸನ್ನರಾಗುತ್ತಾರೆ।

Verse 25

नासत्यदस्त्रौ प्रीयेते स्पृष्टे नासापुटद्वये / कर्णयोः स्पृष्टयोस्तद्वत् प्रीयेते चानिलानलौ

ಎರಡು ನಾಸಾಪುಟಗಳನ್ನು ಸ್ಪರ್ಶಿಸಿದಾಗ ನಾಸತ್ಯರು (ಅಶ್ವಿನೀ ದೇವತೆಗಳು) ಪ್ರಸನ್ನರಾಗುತ್ತಾರೆ; ಹಾಗೆಯೇ ಕಿವಿಗಳನ್ನು ಸ್ಪರ್ಶಿಸಿದಾಗ ವಾಯು ಮತ್ತು ಅಗ್ನಿಯೂ ಪ್ರಸನ್ನರಾಗುತ್ತಾರೆ।

Verse 26

संस्पृष्टे हृदये चास्य प्रीयन्ते सर्वदेवताः / मूर्ध्नि संस्पर्शनादेकः प्रीतः स पुरुषो भवेत्

ಹೃದಯವನ್ನು ಸ್ಪರ್ಶಿಸಿದರೆ ಎಲ್ಲಾ ದೇವತೆಗಳು ಪ್ರಸನ್ನರಾಗುತ್ತಾರೆ; ಆದರೆ ತಲೆಯ ಶಿಖರವನ್ನು (ಮೂರ್ಧ್ನಿ) ಸ್ಪರ್ಶಿಸಿದರೆ ಆ ಏಕ ಪರಮಪುರುಷನೇ ಪ್ರಸನ್ನನಾಗುತ್ತಾನೆ।

Verse 27

नोच्छिष्टं कुर्वते मुख्या विप्रुषो ऽङ्गं नयन्ति याः / दन्तवद् दन्तलग्नेषु जिह्वास्पर्शे ऽशुचिर्भवेत्

ಭೋಜನಕಾಲದಲ್ಲಿ ಬಾಯಿಯನ್ನು ಉಚ್ಛಿಷ್ಟಗೊಳಿಸುವವನು, ಅಥವಾ ಹನಿಗಳು ಅಂಗದ ಮೇಲೆ ಬೀಳುವಂತೆ ಮಾಡುವವನು ಅಶುಚಿಯಾಗುತ್ತಾನೆ। ಹಲ್ಲುಗಳ ನಡುವೆ ಅಂಟಿರುವ ಆಹಾರವನ್ನು ಹಲ್ಲಿನ ಮೇಲಿರುವದಂತೆಯೇ ತಿಳಿಯಬೇಕು; ಅದನ್ನು ನಾಲಿಗೆಯಿಂದ ಸ್ಪರ್ಶಿಸಿದರೂ ಅಶುಚಿ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ।

Verse 28

स्पृशान्ति बिन्दवः पादौ य आचामयतः परान् / भूमिगैस्ते समा ज्ञेया न तैरप्रयतो भवेत्

ಇತರರಿಗೆ ಆಚಮನದ ನೀರನ್ನು ನೀಡುವಾಗ ಹನಿಗಳು ಪಾದಗಳನ್ನು ಸ್ಪರ್ಶಿಸಿದರೆ, ಅವು ಭೂಮಿಗೆ ಬಿದ್ದ ನೀರಿನಂತೆಯೇ ಎಂದು ತಿಳಿಯಬೇಕು; ಆದ್ದರಿಂದ ಅವುಗಳ ಕಾರಣದಿಂದ ಅಪ್ರಯತ್ನ (ಅಸಾವಧಾನ) ಆಗಬಾರದು।

Verse 29

मदुपर्के च सोमे च ताम्बूलस्य च भक्षणे / फलमूले चेक्षुदण्डे न दोषं प्राह वे मनुः

ಮಧುಪರ್ಕ, ಸೋಮಪಾನ, ತಾಂಬೂಲ ಭಕ್ಷಣ ಹಾಗೂ ಫಲ-ಮೂಲ-ಇಕ್ಷುದಂಡ ಸೇವನದಲ್ಲಿ ಮನುವು ದೋಷವಿಲ್ಲವೆಂದು ಹೇಳಿದನು।

Verse 30

प्रचरंश्चान्नपानेषु द्रव्यहस्तो भवेन्नरः / भूमौ निक्षिप्य तद् द्रव्यमाचम्याभ्युक्षयेत् तु तत्

ಅನ್ನಪಾನ ಕಾರ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ಸಂಚರಿಸುವಾಗ ನರನ ಕೈ ಅಶುದ್ಧವಾದರೆ, ಆ ದ್ರವ್ಯವನ್ನು ನೆಲದ ಮೇಲೆ ಇಟ್ಟು ಆಚಮನ ಮಾಡಿ ನಂತರ ಅದಕ್ಕೆ ಜಲವನ್ನು ಛಿಟಕಿಸಿ ಶುದ್ಧಿಪಡಿಸಬೇಕು।

Verse 31

तैजसं वै समादाय यद्युच्छिष्टो भवेद् द्विजः / भूमौ निक्षिप्य तद् द्रव्यमाचम्याभ्युक्षयेत् तु तत्

ದ್ವಿಜನು ಉಚ್ಛಿಷ್ಟಸ್ಪರ್ಶದಿಂದ ಅಶುದ್ಧನಾದರೆ, ಅಗ್ನಿ (ಅಥವಾ ಅಗ್ನಿಶಲಾಕೆ) ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಆ ದ್ರವ್ಯವನ್ನು ನೆಲದ ಮೇಲೆ ಇಟ್ಟು ಆಚಮನ ಮಾಡಿ ನಂತರ ಅದಕ್ಕೆ ಜಲವನ್ನು ಛಿಟಕಿಸಬೇಕು।

Verse 32

यद्यमत्रं समादाय भवेदुच्छेषणान्वितः / अनिधायैव तद् द्रव्यमाचान्तः शुचितामियात् / वस्त्रादिषु विकल्पः स्यात् तत्संस्पृष्ट्वाचमेदिह

ಜಲಪಾತ್ರವನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡಾಗ ಉಚ್ಛಿಷ್ಟದೋಷ ಬಂದರೆ, ಅದನ್ನು ಕೆಳಗೆ ಇಡದೇಯೇ ಆಚಮನ ಮಾಡಿ ಶುದ್ಧನಾಗಬೇಕು. ವಸ್ತ್ರಾದಿಗಳಲ್ಲಿ ಪರ್ಯಾಯವಿದೆ—ಅವುಗಳನ್ನು ಸ್ಪರ್ಶಿಸಿ ಇಲ್ಲಿ ಆಚಮನ ಮಾಡಬೇಕು।

Verse 33

अरण्ये ऽनुदके रात्रौ चौरव्याघ्राकुले पथि / कृत्वा मूत्रं पुरीषं वा द्रव्यहस्तो न दुष्यति

ಅರಣ್ಯದಲ್ಲಿ, ನೀರಿಲ್ಲದ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ, ರಾತ್ರಿ, ಅಥವಾ ಕಳ್ಳ-ಹುಲಿ ಭೀತಿಯ ಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿ ಮೂತ್ರ ಅಥವಾ ಮಲವಿಸರ್ಜನೆ ಮಾಡಬೇಕಾದರೆ, ಕೈಯಲ್ಲಿ ದ್ರವ್ಯ ಇದ್ದರೂ ದೋಷವಾಗದು।

Verse 34

निधाय दक्षिणे कर्णे ब्रह्मसूत्रमुदङ्मुखः / अह्नि कुर्याच्छकृन्मूत्रं रात्रौ चेद् दक्षिणामुखः

ಬ್ರಹ್ಮಸೂತ್ರವನ್ನು (ಯಜ್ಞೋಪವೀತವನ್ನು) ಬಲ ಕಿವಿಯ ಮೇಲೆ ಇಟ್ಟು ಉತ್ತರಮುಖನಾಗಿ ಇರಬೇಕು. ಹಗಲು ಆ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಮಲ‑ಮೂತ್ರ ವಿಸರ್ಜಿಸಬೇಕು; ರಾತ್ರಿ ಆದರೆ ದಕ್ಷಿಣಮುಖನಾಗಿ ಮಾಡಬೇಕು.

Verse 35

अन्तर्धाय महीं काष्ठैः पत्रैर्लोष्ठतृणेन वा / प्रावृत्य च शिरः कुर्याद् विण्मूत्रस्य विसर्जनम्

ಭೂಮಿಯನ್ನು ತೋಡಿ ಅದನ್ನು ಕಟ್ಟಿಗೆ, ಎಲೆ, ಮಣ್ಣಿನ ಗುಡ್ಡೆ ಅಥವಾ ಹುಲ್ಲಿನಿಂದ ಮುಚ್ಚಬೇಕು. ನಂತರ ತಲೆಯನ್ನು ಮುಚ್ಚಿಕೊಂಡು, ಗುಪ್ತವಾಗಿ ಹಾಗೂ ನಿಯಮದಿಂದ, ಮಲ‑ಮೂತ್ರ ವಿಸರ್ಜಿಸಬೇಕು.

Verse 36

छायाकूपनदीगोष्ठचैत्याम्भः पथि भस्मसु / अग्नौ चैव श्मशाने च विण्मूत्रे न समाचरेत्

ನೆರಳಿನಲ್ಲಿ, ಬಾವಿಯಲ್ಲಿ, ನದಿಯಲ್ಲಿ, ಗೋಶಾಲೆಯಲ್ಲಿ, ಚೈತ್ಯ‑ತೀರ್ಥಗಳ ಸಮೀಪ ಹಾಗೂ ಅವುಗಳ ಜಲದ ಬಳಿ, ದಾರಿಯಲ್ಲಿ, ಭಸ್ಮದಲ್ಲಿ, ಅಗ್ನಿಯಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ಶ್ಮಶಾನದಲ್ಲಿ—ಇಂತಹ ಸ್ಥಳಗಳಲ್ಲಿ ಮಲ‑ಮೂತ್ರ ವಿಸರ್ಜನೆ ಮಾಡಬಾರದು.

Verse 37

न गोमये न कृष्टे वा महावृक्षे न शाड्वले / न तिष्ठन् वा न निर्वासा न च पर्वतमस्तके

ಗೋಮಯದ ಮೇಲೆ ಅಲ್ಲ, ಉಳುಮೆಯಾದ ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಅಲ್ಲ, ಮಹಾವೃಕ್ಷದ ಬಳಿ ಅಲ್ಲ, ಹಸಿರು ಹುಲ್ಲಿನ ಮೇಲೆ ಅಲ್ಲ. ನಿಂತುಕೊಂಡು ಅಲ್ಲ, ವಾಸಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ಅಲ್ಲ, ಪರ್ವತಶಿಖರದಲ್ಲೂ ಅಲ್ಲ—ಮಲ‑ಮೂತ್ರ ವಿಸರ್ಜನೆ ಮಾಡಬೇಕು.

Verse 38

न जीर्णदेवायतने न वल्मीके कदाचन / न ससत्त्वेषु गर्तेषु न गच्छन् वा समाचरेत्

ಜೀರ್ಣ ದೇವಾಲಯದಲ್ಲಿ ಎಂದಿಗೂ ಅಲ್ಲ, ವಲ್ಮೀಕ (ಎರಳುಗುಡ್ಡ) ಮೇಲೆಯೂ ಅಲ್ಲ. ಜೀವಿಗಳು ವಾಸಿಸುವ ಗುಂಡಿಗಳಲ್ಲಿ ಅಲ್ಲ; ಅಂಥ ಸ್ಥಳಗಳಿಗೆ ಹೋಗಿಯೂ ಅಂಥ ಆಚರಣೆ ಮಾಡಬಾರದು.

Verse 39

तुषाङ्गारकपालेषु राजमार्गे तथैव च / न क्षेत्रे न विले वापि न तीर्थे न चतुष्पथे

ತುಷದ ರಾಶಿಗಳಲ್ಲಿ, ಭಸ್ಮದಲ್ಲಿ, ಮಡಕೆಚೂರುಗಳಲ್ಲಿ ಹಾಗೂ ರಾಜಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿ ಮಲಮೂತ್ರಾದಿ ಅಶುಚಿಕರ್ಮವನ್ನು ಎಂದಿಗೂ ಮಾಡಬಾರದು. ಕೃಷಿಕ್ಷೇತ್ರದಲ್ಲಿ ಅಲ್ಲ, ಗುಂಡಿ/ಬಿಲದಲ್ಲಿ ಅಲ್ಲ, ತೀರ್ಥದಲ್ಲಿ ಅಲ್ಲ, ನಾಲ್ಕು ದಾರಿಗಳ ಸಂಗಮದಲ್ಲೂ ಅಲ್ಲ.

Verse 40

नोद्यानोदसमीपे वा नोषरे न पराशुचौ / न सोपानत्पादुको वा छत्री वा नान्तरिक्षके

ಉದ್ಯಾನದ ಸಮೀಪದಲ್ಲಾಗಲಿ ನೀರಿನ ಬಳಿಯಲ್ಲಾಗಲಿ, ಉಪ್ಪು/ಬಂಜರು ನೆಲದಲ್ಲಾಗಲಿ, ಅತಿಶಯ ಅಶುಚಿ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಾಗಲಿ ಆ ಕ್ರಿಯೆಯನ್ನು ಮಾಡಬಾರದು. ಮೆಟ್ಟಿಲಿನ ಮೇಲೆ ನಿಂತು, ಪಾದುಕೆಯನ್ನು ಧರಿಸಿ, ಛತ್ರ ಹಿಡಿದು, ಅಥವಾ ತೆರೆದ ಅನಾವೃತ ಸ್ಥಳದಲ್ಲೂ ಮಾಡಬಾರದು.

Verse 41

न चैवाभिमुखे स्त्रीणां गुरुब्राह्मणयोर्गवाम् / न देवदेवालययोरपामपि कदाचन

ಸ್ತ್ರೀಯರ ಎದುರು ಮುಖಮಾಡಿ, ಹಾಗೆಯೇ ಗುರು, ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ಮತ್ತು ಗೋವುಗಳ ಎದುರು ಮುಖಮಾಡಿ ಆ ಕ್ರಿಯೆ ಮಾಡಬಾರದು. ದೇವತೆಗಳಿಗೂ ದೇವಾಲಯಗಳಿಗೂ ಎದುರಾಗಿ ಅಲ್ಲ; ನೀರಿನ ಕಡೆಗೂ ಎಂದಿಗೂ ಅಲ್ಲ.

Verse 42

न ज्योतींषि निरीक्षन्वानसंध्याभिमुखो ऽपिवा / प्रत्यादित्यं प्रत्यनलं प्रतिसोमं तथैव च

ನಕ್ಷತ್ರಾದಿ ಜ್ಯೋತಿಗಳನ್ನು ತೀಕ್ಷ್ಣವಾಗಿ ನೋಡಬಾರದು; ಸಂಧ್ಯಾವಿಧಿಗೆ ವಿಮುಖನಾಗಿಯೂ ಇರಬಾರದು. ಹಾಗೆಯೇ ಸೂರ್ಯ, ಅಗ್ನಿ ಮತ್ತು ಸೋಮ (ಚಂದ್ರ)ಗಳಿಗೆ ಪ್ರತಿಕೂಲವಾಗಿ ಆ ಕ್ರಿಯೆ ಮಾಡಬಾರದು.

Verse 43

आहृत्य मृत्तिकां कूलाल्लेपगन्धापकर्षणम् / कुर्यादतन्द्रितः शौचं विशुद्धैरुद्धृतोदकैः

ನದಿತೀರದಿಂದ ಶುದ್ಧ ಮಣ್ಣನ್ನು ತಂದು ಅಂಟಿಕೊಂಡ ಮಲಿನತೆ ಮತ್ತು ದುರ್ಗಂಧವನ್ನು ದೂರಮಾಡಬೇಕು. ನಂತರ ವಿಧಿಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಎತ್ತಿದ ಶುದ್ಧ ನೀರಿನಿಂದ ಆಲಸ್ಯವಿಲ್ಲದೆ ಶೌಚಶುದ್ಧಿಯನ್ನು ಆಚರಿಸಬೇಕು.

Verse 44

नाहरेन्मृत्तिकां विप्रः पांशुलान्न च कर्दमात् / न मार्गान्नोषराद् देशाच्छौचशिष्टां परस्य च

ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ಧೂಳಿನ ಸ್ಥಳದಿಂದಲೂ, ಕೆಸರಿನಿಂದಲೂ, ದಾರಿಯಿಂದಲೂ, ಉಪ್ಪು/ಉಷರ ಭೂಮಿಯಿಂದಲೂ ಶೌಚಾರ್ಥ ಮಣ್ಣನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳಬಾರದು; ಮತ್ತೊಬ್ಬರ ಶೌಚದಲ್ಲಿ ಉಳಿದ ಮಣ್ಣನ್ನೂ ಸ್ವೀಕರಿಸಬಾರದು।

Verse 45

न देवायतनात् कूपाद् ग्रामान्न च जलात् तथा / उपस्पृशेत् ततो नित्यं पूर्वोक्तेन विधानतः

ದೇವಾಲಯದ ಆವರಣದಿಂದ, ಬಾವಿಯಿಂದ, ಗ್ರಾಮದ ನೀರಿನಿಂದ, ಹಾಗೆಯೇ ಗ್ರಾಮದಲ್ಲಿ ಬೇಯಿಸಿದ ಆಹಾರಕ್ಕೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ನೀರಿನಿಂದ ಉಪಸ್ಪರ್ಶ/ಆಚಮನ ಮಾಡಬಾರದು. ಆದ್ದರಿಂದ ಪ್ರತಿದಿನ ಪೂರ್ವೋಕ್ತ ವಿಧಾನದಂತೆ ಶುದ್ಧಿ ಆಚರಿಸಬೇಕು।