Adhyaya 71: Vision of the Trimūrti in Rudra, the Gautama Curse, the Manifestation of the Godāvarī, and the Niḥśvāsa-saṃhitā Account

Verse 1

अगस्त्य उवाच । एवमुक्तस्ततो देवा ऋषयश्च पिनाकिना । अहं च नृपते तस्य देवस्य प्रणतोऽभवम् ॥ ७१.१ ॥

អគស្ត្យៈបាននិយាយ៖ «ពេលត្រូវបានព្រះអង្គអ្នកកាន់ធ្នូ ពិនាកៈ មានព្រះបន្ទូលដូច្នេះ ទេវតា និងឥសីទាំងឡាយ—ហើយខ្ញុំផងដែរ ឱ ព្រះមហាក្សត្រ—បានកោតគោរពក្បាលចុះចំពោះទេវតានោះ»។

Verse 2

प्रणम्य शिरसा देवं यावत् पश्यामहे नृप । तावत् तस्यैव रुद्रस्य देहस्थं कमलासनम् ॥ ७१.२ ॥

ឱ ព្រះមហាក្សត្រ ក្រោយពេលកោតគោរពដោយក្បាលចំពោះព្រះទេវៈ យើងមើលឃើញព្រះអង្គយូរប៉ុនណា ក៏ឃើញព្រះកមលាសនៈ (ព្រះព្រហ្មា) ស្ថិតនៅក្នុងកាយរបស់រុទ្រៈ ប៉ុននោះដែរ។

Verse 3

नारायणं च हृदये त्रसरेणुसुसूक्ष्मकं । ज्वलद्भास्करवर्णाभं पश्याम भवदेहतः ॥ ७१.३ ॥

ហើយនៅក្នុងបេះដូង យើងឃើញនារាយណៈ ល្អិតជាងធូលីអណ្តាតតូចបំផុត ពន្លឺរលោងដូចព្រះអាទិត្យកំពុងឆេះ មានពណ៌និងរស្មីដ៏ភ្លឺចែងចាំង ដែលត្រូវបានដឹងឃើញពីក្នុងកាយរបស់ព្រះអង្គ។

Verse 4

तं दृष्ट्वा विस्मिताः सर्वे याजका ऋषयो मम । जयशब्दरवांश्चक्रुः सामऋग्यजुषां स्वनम् ॥ ७१.४ ॥

ពេលឃើញព្រះអង្គ នោះបូជាចារ្យ និងឥសីទាំងអស់របស់ខ្ញុំ ភ្ញាក់ផ្អើលយ៉ាងខ្លាំង; ពួកគេបន្លឺសូរសរសើរជ័យជំនះ ហើយបង្កើតសំឡេងក្រអូបនៃការសូត្រ សាមន៍ ឫក និងយជុស។

Verse 5

कृत्वोचुस्ते तदा देवं किमिदं परमेश्वर । एकस्यामेव मूर्तौ ते लक्ष्यन्ते च त्रिमूर्त्तयः ॥ ७१.५ ॥

បន្ទាប់មក ពួកគេបានទូលព្រះទេវៈថា៖ «អ្វីទៅនេះ ព្រះអម្ចាស់ដ៏អធិរាជ? ក្នុងរូបតែមួយរបស់ព្រះអង្គ ក៏ឃើញរូបបី (ត្រីមូរតិ) ផងដែរ»។

Verse 6

रुद्र उवाच । यज्ञेऽस्मिन् यद्धुतं हव्यं मामुद्दिश्य महर्षयः । ते त्रयोऽपि वयं भागं गृहीणीमः कविसत्तमाः ॥ ७१.६ ॥

រុទ្រៈបានមានព្រះបន្ទូលថា៖ «ក្នុងយញ្ញនេះ បូជាដែលមហាឥសីទាំងឡាយបានបូជាដោយចិត្តបំណងឧទ្ទិសមកខ្ញុំ នោះយើងបីអង្គក៏ទទួលយកចំណែករបស់យើងផងដែរ ឱ ឥសីដ៏ប្រសើរ»។

Verse 7

नास्माकं विविधो भावो वर्तते मुनिसत्तमाः । सम्यग्दृशः प्रपश्यन्ति विपरीतेष्वनेकशः ॥ ७१.७ ॥

ឱ មុនីដ៏ប្រសើរ ក្នុងពួកយើងមិនមានសភាពបែកបាក់ច្រើនយ៉ាងឡើយ; អ្នកដែលមានទស្សនៈត្រឹមត្រូវ ឃើញសច្ចៈបានជាច្រើនរបៀប ទោះនៅក្នុងអ្វីដែលផ្ទុយគ្នាក៏ដោយ។

Verse 8

एवमुक्ते तु रुद्रेण सर्वे ते मुनयो नृप । पप्रच्छुः शङ्करं देवं मोहशास्त्रप्रयोजनम् ॥ ७१.८ ॥

ពេលរុទ្រៈបានមានព្រះបន្ទូលដូច្នេះហើយ ឱ ព្រះរាជា មុនីទាំងអស់នោះបានសួរព្រះសង្ឃរៈ (សិវៈ) អំពីគោលបំណង និងការប្រើប្រាស់នៃ «មោហ-សាស្ត្រ» ដែលបង្កឲ្យមានភាពវង្វេង។

Verse 9

ऋषय ऊचुः । मोहनार्थं तु लोकानां त्वया शास्त्रं पृथक् कृतम् । तत् त्वया हेतुना केन कृतं देव वदस्व नः ॥ ७१.९ ॥

ព្រះឥសីទាំងឡាយបានពោលថា៖ «ដើម្បីធ្វើឲ្យមនុស្សលោកវង្វេង អ្នកបានរៀបចំសាស្ត្រមួយដាច់ដោយឡែក។ ហេតុអ្វីបានជាអ្នកធ្វើដូច្នេះ ឱ ព្រះដ៏ទេវៈ? សូមប្រាប់យើង»។

Verse 10

रुद्र उवाच । अस्ति भारतवर्षेण वनं दण्डकसंज्ञितम् । तत्र तीव्रं तपो घोरं गौतमो नाम वै द्विजः ॥ ७१.१० ॥

រុទ្រៈបានពោលថា៖ «នៅក្នុងភារតវರ್ಷ មានព្រៃមួយឈ្មោះ ដណ្ឌក។ នៅទីនោះ មានទ្វិជៈមួយឈ្មោះ គោតម បានអនុវត្តតបៈដ៏ខ្លាំង និងគួរឱ្យខ្លាច»។

Verse 11

चकार तस्य ब्रह्मा तु परितोषं गतः प्रभुः । उवाच तं मुनिं ब्रह्मा वरं ब्रूहि तपोधन ॥ ७१.११ ॥

បន្ទាប់មក ព្រះព្រហ្មា ព្រះអម្ចាស់ បានពេញចិត្តយ៉ាងខ្លាំងចំពោះគាត់ ហើយបានមានព្រះបន្ទូលទៅកាន់មុនីនោះថា៖ «ឱ អ្នកមានទ្រព្យជាតបៈ សូមនិយាយអំពីពរ ដែលអ្នកប្រាថ្នា»។

Verse 12

एवमुक्तस्तदा तेन ब्रह्मणा लोककर्तृणा । उवाच सद्यः पङ्क्तिं मे धान्यानां देहि पद्मज ॥ ७१.१२ ॥

ពេលនោះ ត្រូវបានព្រះព្រហ្មា អ្នកបង្កើតលោក មានព្រះបន្ទូលដូច្នេះ គាត់បានឆ្លើយថា៖ «សូមប្រទានឲ្យខ្ញុំភ្លាមៗ នូវជួរមួយនៃគ្រាប់ធញ្ញជាតិ ឱ បទ្មជ (កើតពីផ្កាឈូក)»។

Verse 13

एवमुक्तो ददौ तस्य तमेवार्थं पितामहः । लब्ध्वा तु तं वरं विप्रः शतशृङ्गे महाश्रमम् ॥ ७१.१३ ॥

ពេលបានស្តាប់ដូច្នេះ ពិតាមហៈ (ព្រះព្រហ្មា) បានប្រទានតាមសំណូមពរនោះឲ្យគាត់។ ក្រោយទទួលបានពរនោះ ព្រះព្រាហ្មណ៍បានទៅដល់អាស្រមដ៏ធំ នៅសតសೃઙ្គ (Śataśṛṅga)។

Verse 14

चकार तस्योषसि च पाकान्ते शालयो द्विजाः । लूयन्ते तेन मुनिना मध्याह्ने पच्यते तथा । सर्वातिथ्यमसौ विप्रो ब्राह्मणेभ्यो ददात्यलम् ॥ ७१.१४ ॥

នៅពេលអរុណោទ័យ គាត់បានរៀបចំស្រូវ; ពេលស្រូវទុំរួច ព្រះមុនីនោះឲ្យព្រះព្រាហ្មណ៍ (ទ្វិជៈ) កាត់ស្រូវ។ នៅពេលថ្ងៃត្រង់ ក៏ចម្អិនអាហារដូចគ្នា។ ព្រះព្រាហ្មណ៍នោះ បំពេញសេចក្តីស្វាគមន៍ដល់ភ្ញៀវទាំងអស់ ហើយប្រគេនដល់ព្រះព្រាហ្មណ៍ទាំងឡាយយ៉ាងគ្រប់គ្រាន់។

Verse 15

कस्यचित्त्वथ कालस्य महती द्वादशाब्दिका । अनावृष्टिर्द्विजवरा अभवल्लोमहर्षिणी ॥ ७१.१५ ॥

នៅពេលមួយណាមួយ ឱ ព្រះទ្វិជៈដ៏ប្រសើរ មានគ្រោះរាំងស្ងួតដ៏ធំមួយ កើតឡើងរយៈពេលដប់ពីរឆ្នាំ ដែលធ្វើឲ្យមនុស្សសក់ឈរភ័យខ្លាច។

Verse 16

तां दृष्ट्वा मुनयः सर्वे अनावृष्टिं वनेचराः । क्षुधया पीड्यमानास्तु प्रययुर्गौतमं तदा ॥ ७१.१६ ॥

ព្រះមុនីទាំងអស់ ដែលរស់នៅក្នុងព្រៃ បានឃើញគ្រោះរាំងស្ងួតនោះ ហើយត្រូវទុក្ខដោយភាពឃ្លាន ក៏បានទៅរកព្រះគោតម នៅពេលនោះ។

Verse 17

अथ तानागतान् दृष्ट्वा गौतमः शिरसा नतः । उवाच स्थीयतां मह्यं गृहे मुनिवरात्मजाः ॥ ७१.१७ ॥

ពេលនោះ ព្រះគោតម ឃើញពួកគេមកដល់ ក៏ឱនក្បាលគោរព ហើយនិយាយថា៖ «សូមស្នាក់នៅទីនេះ ក្នុងផ្ទះរបស់ខ្ញុំ ឱ កូនៗនៃព្រះមុនីដ៏ប្រសើរ»។

Verse 18

एवमुक्तास्तु ते तेन तस्थुर्विविधभोजनम् । भुञ्जमाना अनावृष्टिर्यावत्सा निवृताऽभवत् ॥ ७१.१८ ॥

ពួកគេបានស្តាប់ពាក្យរបស់គាត់ហើយ ស្នាក់នៅទីនោះ បរិភោគអាហារជាច្រើនប្រភេទ រហូតដល់គ្រោះមិនមានភ្លៀងនោះ បានបញ្ចប់ទៅ។

Verse 19

निवृत्तायां तु वै तस्यामनावृष्ट्यां तु ते द्विजाः । तीर्थयात्रानिमित्तं तु प्रयातुं मनसोऽभवन् ॥ ७१.१९ ॥

ប៉ុន្តែពេលភ្លៀងនោះបានឈប់ ហើយកើតមានគ្រោះរាំងស្ងួត ពួកទ្វិជៈ (ព្រាហ្មណ៍) ទាំងនោះ យកការធ្វើធម្មយាត្រាទៅកាន់ទីរថៈបរិសុទ្ធជាលេស ហើយចិត្តក៏លំអៀងទៅរកការចាកចេញ។

Verse 20

तत्र शाण्डिल्यनामानं तापसं मुनिसत्तमम् । प्रत्युवाचेतिसंचिन्त्य मिरीचः परमो मुनिः ॥ ७१.२० ॥

នៅទីនោះ ព្រះមហាមុនី មិរីចៈ បានពិចារណា ហើយឆ្លើយតប ដោយលើកឡើងអំពីតាបសៈឈ្មោះ សណ្ឌិល្យៈ ដែលជាមុនីល្អឥតខ្ចោះក្នុងចំណោមមុនីទាំងឡាយ។

Verse 21

मारीच उवाच । शाण्डिल्य शोभनं वक्ष्ये पिता ते गौतमो मुनिः । तम् अनुक्त्वा न गच्छामस् तपश् चर्तुं तपोवनम् ॥ ७१.२१ ॥

មារីចៈ បានមានព្រះវាចា៖ «ឱ សណ្ឌិល្យៈ ខ្ញុំនឹងប្រាប់អំពីពាក្យមង្គលមួយ៖ ឪពុករបស់អ្នកគឺមុនី គោតមៈ។ មិនបានជម្រាបគាត់ទេ យើងមិនទៅកាន់ព្រៃតបោវនៈ ដើម្បីអនុវត្តតបស្យា (ការតបស) ឡើយ»។

Verse 22

एवमुक्तेऽथ जहसुः सर्वे ते मुनयस्तदा । किमस्माभिः स्वको देहो विक्रीतोऽस्य अन्नभक्षणात् ॥ ७१.२२ ॥

ពេលបាននិយាយដូច្នោះ មុនីទាំងអស់នៅពេលនោះក៏សើចឡើង៖ «ហេតុអ្វីបានជារាងកាយរបស់យើងត្រូវចាត់ទុកថា ‘បានលក់ចោល’ ត្រឹមតែព្រោះបានបរិភោគអាហាររបស់បុរសនេះ?»

Verse 23

एवमुक्त्वा पुनश्चोचुः सोपाधिगमनं प्रति । कृत्वा मायामयीं गां तु तच्छालौ ते व्यसर्जयन् ॥ ७१.२३ ॥

និយាយដូច្នោះហើយ ពួកគេបាននិយាយម្ដងទៀត អំពីការចូលទៅជួបគាត់ដោយលេស; ហើយបានបង្កើតគោមួយដោយមាយា បន្ទាប់មកបានលែងវាចូលទៅក្នុងគោក្រោលរបស់គាត់។

Verse 24

तां चरन्तीं ततो दृष्ट्वा शालौ गां गौतमो मुनिः । गृहीत्वा सलिलं पाणौ याहि रुद्रेtyभाषत । ततो मायामयी सा गौः पपात जलबिन्दुभिः ॥ ७१.२४ ॥

បន្ទាប់មក ព្រះមុនី គោតមៈ ឃើញគោនោះដើរទៅមកក្នុងព្រៃសាលា ក៏យកទឹកដាក់ក្នុងបាតដៃ ហើយមានពាក្យថា «ចូរទៅកាន់ រុទ្រ»។ ទើបគោនោះ ដែលកើតពីមាយា បានដួលចុះ ព្រោះតំណក់ទឹកធ្លាក់លើវា។

Verse 25

निहतां तां ततो दृष्ट्वा मुनीन् जिगमिषूंस्तथा । उवाच गौतमो धीमांस्तान् मुनीन् प्रणतः स्थितः ॥ ७१.२५ ॥

បន្ទាប់មក ព្រះមុនី គោតមៈ ឃើញនាងត្រូវសម្លាប់ ហើយឃើញព្រះមុនីទាំងឡាយកំពុងត្រៀមចាកចេញ ក៏ឈរដោយកោតគោរព ក្បាលទាប ហើយនិយាយទៅកាន់ព្រះមុនីទាំងនោះ។

Verse 26

किमर्थं गम्यते विप्राः साधु शंसत माचिरम् । मां विहाय सदा भक्तं प्रणतं च विशेषतः ॥ ७१.२६ ॥

«ហេតុអ្វីបានជាលោកទាំងឡាយចាកចេញទៅ ឱ ព្រះវិប្រទាំងឡាយ? សូមប្រាប់ឲ្យត្រឹមត្រូវ ដោយមិនពន្យារពេល—ដោយបានទុកខ្ញុំ ដែលស្មោះភក្តិជានិច្ច និងគោរពបំផុតចំពោះលោកទាំងឡាយ»។

Verse 27

ऋषय ऊचुः । गोवध्येमिह ब्रह्मन् यावत् तव शरीरगा । तावदन्नं न भुञ्जामो भवतोऽन्नं महामुने ॥ ७१.२७ ॥

ព្រះឥសីទាំងឡាយបាននិយាយថា៖ «ឱ ព្រះព្រាហ្មណ៍, ដរាបណាយើងនៅទីនេះ ក្នុងវត្តមាននៃរាងកាយរបស់លោក, ដរាបនោះយើងមិនបរិភោគអាហារឡើយ—ជាពិសេសមិនបរិភោគអាហាររបស់លោកទេ ឱ មហាមុនី»។

Verse 28

एवमुक्तो गौतमोऽथ तान् मुनीन् प्राह धर्मवित् । प्रायश्चित्तं गोवध्याया दीयतां मे तपोधनाः ॥ ७१.२८ ॥

ពេលបានឮដូច្នោះ គោតមៈ អ្នកដឹងធម៌ បាននិយាយទៅកាន់ព្រះមុនីទាំងឡាយថា៖ «ឱ អ្នកដែលទ្រព្យសម្បត្តិគឺតបស្យា សូមកំណត់ឲ្យខ្ញុំ នូវព្រះយស្ចិត្ត សម្រាប់អំពើសម្លាប់គោ»។

Verse 29

इयं गौरमृता ब्रह्मन् मूर्च्छितेव व्यवस्थिताः । गङ्गाजलप्लुता चेयमुत्थास्यति न संशयः ॥ ७१.२९ ॥

ឱ ព្រាហ្មណ៍, គោនេះដេកដូចជាសន្លប់ ហាក់បីដូចស្លាប់; ប៉ុន្តែពេលបានព្រោះឬលាងដោយទឹកគង្គា នាងនឹងក្រោកឡើងវិញ—មិនមានសង្ស័យឡើយ។

Verse 30

प्रायश्चित्तं मृतायाः स्यादमृतायाः कृतं त्विदम् । व्रतं वा मा कृथाः कोपमित्युक्त्वा प्रययुस्तु ते ॥ ७१.३० ॥

«ព្រះយោគនេះជាប្រាយស្ចិត្តសម្រាប់អ្នកស្លាប់; តែអ្វីដែលបានធ្វើនេះ គឺសម្រាប់អ្នកមិនស្លាប់។ ឬក៏ចូររាប់ថាជាវ្រត (ពិធីបួស) ក៏បាន។ កុំខឹងឡើយ»។ និយាយដូច្នេះហើយ ពួកគេក៏ចាកចេញទៅ។

Verse 31

गतैस्तैर्गौतमो धीमान् हिमवन्तं महागिरिम् । मामाराधयिषुः प्रायात् तप्तुं चाशु महत् तपः ॥ ७१.३१ ॥

ពេលពួកគេចាកចេញទៅហើយ គោតមៈអ្នកប្រាជ្ញ បានចេញដំណើរទៅកាន់ហិមវន្ត មហាគិរី ដោយប្រាថ្នាអារាធនាខ្ញុំ និងឆាប់ធ្វើតបៈដ៏ធំ។

Verse 32

शतमेकं तु वर्षाणामहमाराधितोऽभवम् । तुष्टेन च मया प्रोक्तो वरं वरय सुव्रत ॥ ७१.३२ ॥

«អស់រយឆ្នាំពេញ ខ្ញុំត្រូវបានអារាធនា។ បន្ទាប់មក ខ្ញុំបានពោលដោយចិត្តពេញចិត្តថា៖ ‘ចូរជ្រើសពរ មនុស្សមានវ្រតល្អឥតខ្ចោះ’»។

Verse 33

सोऽब्रवीन्मां जकटासंस्थां देहि गङ्गां तपस्विनीम् । मया सार्धं प्रयात्वेषा पुण्या भागीरथी नदी ॥ ७१.३३ ॥

គាត់បាននិយាយមកខ្ញុំថា៖ «ឱ អ្នកតបៈ, សូមប្រទានគង្គា—ភាគីរថី—ដែលស្ថិតនៅក្នុងសក់ជក់; សូមឲ្យទន្លេបរិសុទ្ធនេះ ដំណើរទៅជាមួយខ្ញុំ»។

Verse 34

एवमुक्ते जटाखण्डमेकं स प्रददौ शिवः । तां गृहीत्वा गतवान् सोऽपि यत्रास्ते सा तु गौर्मृता ॥ ७१.३४ ॥

ពេលបាននិយាយដូច្នោះ ព្រះសិវៈបានប្រទានសក់ជតា​មួយចំណិត។ គាត់យកវា ហើយចេញទៅកន្លែងដែលនាងស្ថិតនៅ ប៉ុន្តែគោនោះបានស្លាប់ហើយ។

Verse 35

तज्जलप्लाविता सा गौर्गता चोत्थाय भामिनी । नदी च महती जाता पुण्यतोया शुचिह्रदा ॥ ७१.३५ ॥

ដោយទឹកនោះលិចគ្រប់ គោនោះបានរស់ឡើងវិញ ហើយចេញទៅមុខ ឱ នារីភ្លឺរលោង។ ហើយមានទន្លេធំមួយកើតឡើង មានទឹកបរិសុទ្ធបង្កើតបុណ្យ និងអាងស្អាតបរិសុទ្ធ។

Verse 36

तं दृष्ट्वा महदाश्चर्यं तत्र सप्तर्षयोऽमलाः । आजग्मुः खे विमानस्थाः साधुः साध्विति वादिनः ॥ ७१.३६ ॥

ឃើញអ чуд្ឆរិយៈដ៏ធំនោះ សប្តឫសិទាំងប្រាំពីរដែលបរិសុទ្ធ បានមកដល់ទីនោះ ស្ថិតនៅលើមេឃក្នុងរថវិមាន ហើយអំពាវនាវថា «ល្អណាស់ ល្អណាស់»។

Verse 37

साधु गौतम साधूनां कोऽन्योऽस्ति सदृशस्तव । यदेवं जाह्नवीं देवीं दण्डके चावतारयत् ॥ ७१.३७ ॥

«ល្អណាស់ ព្រះគោតមៈ! ក្នុងចំណោមអ្នកមានធម៌ តើមានអ្នកណាដូចអ្នកទៀត? ព្រោះអ្នកបានធ្វើឲ្យព្រះនាងជាឈ្មោះ ជាហ្នវី (គង្គា) ចុះមកដូចនេះ ហើយនាំនាងចុះមកដល់ព្រៃដណ្ឌកផងដែរ»។

Verse 38

एवमुक्तस्तदा तैस्तु गौतमः किमिदं त्विति । गोवध्याकारणं मह्यं तावत् पश्यति गौतमः ॥ ७१.३८ ॥

ពេលត្រូវពួកគេនិយាយដូច្នោះ ព្រះគោតមៈបានឆ្លើយថា «នេះជាអ្វីទេ?» បន្ទាប់មក គោតមៈបានយល់ឃើញតាមកម្រិតនោះ នូវមូលហេតុនៃការសម្លាប់គោ។

Verse 39

ऋषीणां मायया सर्वमिदं जातं विचिन्त्य वै । शशाप तान् जटाभस्ममिथ्याव्रतधरास्तथा । भविष्यथ त्रयीबाह्या वेदकर्मबहिष्कृताः ॥ ७१.३९ ॥

ដោយពិចារណាថា សព្វនេះកើតឡើងដោយមាយា​របស់ព្រះឥសីទាំងឡាយ គាត់បានដាក់បណ្តាសាពួកគេថា៖ «អ្នកទាំងឡាយ—ពាក់សក់ជាចង និងលាបផេះ ហើយកាន់វ្រតក្លែងក្លាយ—នឹងក្លាយជាអ្នកក្រៅត្រីវេដា ត្រូវបានបណ្តេញចេញពីពិធីកម្មវេដ»។

Verse 40

तच्छ्रुत्वा क्रूरवचनं गौतमस्य महामुनेः । ऊचुः सप्तर्षयो मैवं सर्वकालं द्विजोत्तमाः । भवन्तु किं तु ते वाक्यं मोघं नास्त्यत्र संशयः ॥ ७१.४० ॥

ពេលបានឮពាក្យដ៏កាចសាហាវរបស់មហាមុនី គោតមៈ ព្រះឥសីទាំងប្រាំពីរបាននិយាយថា៖ «កុំឲ្យកើតឡើងដូច្នោះឡើយ ឱ អ្នកកើតពីពីរដងដ៏ប្រសើរ។ ទោះយ៉ាងណា ព្រះវាចារបស់លោកមិនអាចឥតផលទេ—មិនមានសង្ស័យឡើយ»។

Verse 41

यदि नाम कलौ सर्वे भविष्यन्ति द्विजोत्तमाः । उपकारीणि ये ते हि अपकर्तार एव हि । इत्थंभूता अपि कलौ भक्तिभाजो भवन्तु ते ॥ ७१.४१ ॥

បើទោះបីនៅសម័យកលិយុគ មនុស្សទាំងអស់ត្រូវបានគេរាប់ថាជា «អ្នកកើតពីពីរដងដ៏ប្រសើរ» ក៏ដោយ អ្នកដែលមើលទៅដូចជាជួយគេ ពិតប្រាកដជាអ្នកបង្កគ្រោះថ្នាក់។ ទោះជាមានសភាពដូច្នេះក្នុងកលិយុគ ក៏សូមឲ្យពួកគេក្លាយជាអ្នកចូលរួមក្នុងភក្តិដែរ។

Verse 42

त्वद्वाक्यवह्निनिर्दग्धाः सदा कलियुगे द्विजाः । भविष्यन्ति क्रियाहीना वेदकर्मबहिष्कृताः ॥ ७१.४२ ॥

នៅកលិយុគ អ្នកកើតពីពីរដងនឹងតែងតែដូចជាត្រូវបានដុតឆេះដោយភ្លើងនៃព្រះវាចារបស់លោក; ពួកគេនឹងក្លាយជាអ្នកខ្វះពិធីកិច្ចតាមវិន័យ ត្រូវបានបណ្តេញចេញពីកាតព្វកិច្ចពិធីកម្មវេដ។

Verse 43

अस्याश्च गौणं नामेह नदी गोदावरीति च । गौर्दत्ता वरदानाच्च भवेद् गोदावरी नदी ॥ ७१.४३ ॥

នៅទីនេះ ឈ្មោះរង (ឈ្មោះប្រើទូទៅ) របស់ទន្លេនេះគឺ «គោទាវរី»។ ព្រោះនាងជា «អំណោយពីគោ» ហើយដោយព្រះពរ​ដែលបានប្រទាន ទន្លេនេះបានល្បីឈ្មោះថា គោទាវរី។

Verse 44

एतां प्राप्य कलौ ब्रह्मन् गां ददन्ति जनाश्च ये । यथाशक्त्या तु दानानि मोदन्ते त्रिदशैः सह ॥ ७१.४४ ॥

ឱ ព្រាហ្មណ៍! អ្នកណាដែលនៅសម័យកលិយុគ ទទួលបានបុណ្យឱកាសនេះ ហើយបរិច្ចាគគោ ដោយធ្វើទានតាមសមត្ថភាព នោះរីករាយរួមជាមួយត្រីទសៈ (ទេវតា)។

Verse 45

सिंहस्थे च गुरौ तत्र यो गच्छति समाहितः । स्नात्वा च विधिना तत्र पितॄन् स्तर्पयते तथा ॥ ७१.४५ ॥

នៅពេលព្រះគ្រូ (ព្រហស្បតិ) ស្ថិតនៅរាសីសីហៈ អ្នកណាដែលទៅទីនោះដោយចិត្តសមាធិ ហើយងូតទឹកតាមវិធីបញ្ញត្តិ នោះក៏បំពេញបិត្ដរទេវតា ដោយធ្វើតර්បណៈ (បូជាទឹក) ដែរ។

Verse 46

स्वर्गं गच्छन्ति पितरो निरये पतिता अपि । स्वर्गस्थाः पितरस्तस्य मुक्तिभाजो न संशयः ॥ ७१.४६ ॥

សូម្បីតែបិត្ដរដែលធ្លាក់ចូលស្ថាននរក ក៏ទៅដល់សួគ៌បាន; ហើយបិត្ដររបស់បុគ្គលនោះ ដែលស្ថិតនៅសួគ៌ នឹងចូលរួមក្នុងមុខ្កតិ (ការរំដោះ) ដោយមិនមានសង្ស័យឡើយ។

Verse 47

त्वं ख्यातिं महतीं प्राप्य मुक्तिं यास्यसि शाश्वतीम् । एवमुक्त्वाऽथ मुनयो ययुः कैलासपर्वतम् । यत्राहमुमया सार्धं सदा तिष्ठामि सत्तमाः ॥ ७१.४७ ॥

«បានទទួលកេរ្តិ៍ឈ្មោះដ៏ធំ អ្នកនឹងទៅដល់មុខ្កតិអស់កល្បជានិច្ច»។ និយាយដូច្នេះហើយ ព្រះមុនីទាំងឡាយបានទៅកាន់ភ្នំកៃលាស—ទីដែលខ្ញុំស្ថិតជានិច្ចជាមួយអុមា—ឱ អ្នកប្រសើរនៃអ្នកមានធម៌។

Verse 48

ऊचुर्मां ते च मुनयो भवितारो द्विजोत्तमाः । कलौ त्वद्रूपिणः सर्वे जटामुकुटधारिणः । स्वेच्छया प्रेतवेषाश्च मिथ्यालिङ्गधराः प्रभो ॥ ७१.४८ ॥

មុនីទាំងនោះបាននិយាយមកខ្ញុំថា៖ «នៅសម័យកលិយុគ ឱ ទ្វិជោត្តមៈ អ្នកទាំងអស់នឹងយករូបរាងដូចអ្នក ពាក់សក់ជតាជាមកុដ; ប៉ុន្តែដោយចិត្តចង់តែប៉ុណ្ណោះ ពួកគេនឹងស្លៀកពាក់រូបរាងគួរភ័យ និងកាន់សញ្ញាខាងក្រៅក្លែងក្លាយ ឱ ព្រះអម្ចាស់»។

Verse 49

तेषामनुग्रहार्थाय किञ्चिच्छास्त्रं प्रदीयताम् । येनास्मद्वंशजाः सर्वे वर्तेयुः कलिपीडिताः ॥ ७१.४९ ॥

ដើម្បីប្រទានព្រះគុណដល់ពួកគេ សូមបង្រៀនសាស្ត្រមួយចំនួន (សាស្ត្រអនុវត្ត) ដើម្បីឲ្យកូនចៅក្នុងវង្សយើងទាំងអស់ ដែលរងទុក្ខដោយយុគកលិ អាចរស់នៅ និងប្រព្រឹត្តខ្លួនបានត្រឹមត្រូវ។

Verse 50

एवमभ्यर्थितस्तैस्तु पुराऽहं द्विजसत्तमाः । वेदक्रियासमायुक्तां कृतवानस्मि संहिताम् ॥ ७१.५० ॥

ដូច្នេះ ពេលមុនពួកគេបានអង្វរ ខ្ញុំ—ឱ ព្រះទ្វិជសត្តមៈ (អ្នកកើតពីរដងដ៏ប្រសើរ)—បានរៀបចំសំហិតា​មួយ ដែលបំពាក់ដោយពិធីវេដ និងវិធីសាស្ត្រពិធីកម្ម។

Verse 51

निःश्वासाख्यां ततस्तस्यां लीना बाभ्रव्यशाण्डिलाः । अल्पापराधाच्छ्रुत्वैव गता बैडालिका भवन ॥ ७१.५१ ॥

បន្ទាប់មក ពួកបាប្រវ្យ និងសាណ្ឌិលា បានចូលទៅក្នុងទីកន្លែងដែលហៅថា «និះស្វាសា»។ តែពេលគ្រាន់តែឮថា កំហុសមានតិចតួច ពួកគេបានទៅកាន់ទីលំនៅ «បៃដាលិកា»។

Verse 52

मयैव मोहितास्ते हि भविष्यं जानता द्विजाः । लौल्यार्थिनस्तु शास्त्राणि करिष्यन्ति कलौ नराः ॥ ७१.५२ ॥

ពិតប្រាកដណាស់ ពួកទ្វិជៈទាំងនោះ ទោះដឹងអនាគតក៏ដោយ ត្រូវបានខ្ញុំបំភាន់។ នៅយុគកលិ មនុស្សដែលស្វែងរកផលចំណេញដោយលោភលន់ នឹងតែងនិពន្ធសាស្ត្រជាច្រើន។

Verse 53

निःश्वाससंहितायां हि लक्षमात्रं प्रमाणतः । सैव पाशुपती दीक्षा योगः पाशुपतस्त्विह ॥ ७१.५३ ॥

ក្នុង «និះស្វាសសំហិតា» នោះ តាមប្រមាណអធិការណ៍ គេថាមានមាត្រដ្ឋានមួយសែន។ នោះឯងជាពិធីទទួលឌីក្សា​បាសុបត; ហើយនៅទីនេះ វិន័យ/អនុវត្តគឺជា​យោគៈបាសុបត។

Verse 54

एतस्माद्वेदमार्गाद्धि यदन्यदिह जायते । तत्क्षुद्रकर्म विज्ञेयं रौद्रं शौचविवर्जितम् ॥ ७१.५४ ॥

ដូច្នេះ អ្វីៗណាដែលកើតឡើងនៅទីនេះ ដោយផ្តាច់ពីមាគ៌ាវេដ នោះគួរយល់ថា ជាកម្មតូចតាច មានលក្ខណៈហិង្សា និងខ្វះសុចរិតភាព។

Verse 55

ये रुद्रमुपजीवन्ति कलौ वैडालिका नराः । लौल्यार्थिनः स्वशास्त्राणि करिष्यन्ति कलौ नराः । उच्छुष्मरुद्रास्ते ज्ञेया नाहं तेषु व्यवस्थितः ॥ ७१.५५ ॥

នៅសម័យកលិយុគ មនុស្សខ្លះដែលរស់ដោយការអំពាវនាវរុទ្រៈ ជាមនុស្សទាប និងឆ្លៀតឱកាស; ដោយសារលោភលន់ ពួកគេនឹងតែងសាស្ត្រផ្ទាល់ខ្លួន។ ពួកគេគួរត្រូវបានដឹងថា «ឧច្ឆុṣម-រុទ្រៈ» (រុទ្រៈមានសភាពកខ្វក់); ខ្ញុំមិនស្ថិតនៅក្នុងពួកគេទេ។

Verse 56

भैरवेण स्वरूपेण देवकार्ये यदा पुरा । नर्तितं तु मया सोऽयं सम्बन्धः क्रूरकर्मणाम् ॥ ७१.५६ ॥

កាលពីបុរាណ ពេលខ្ញុំទទួលរូបរាងជាព្រះភៃរវៈ ដើម្បីបំពេញកិច្ចការរបស់ទេវតា ខ្ញុំបានរាំពិតប្រាកដ; ពីនោះហើយកើតមានទំនាក់ទំនងនេះជាមួយកម្មដ៏សាហាវ។

Verse 57

क्षयं निनीषता दैत्यानट्टहासो मया कृतः । यः पुरा तत्र ये मह्यं पतिता अश्रुबिन्दवः । असंख्यातास्तु ते रौद्रा भवितारो महीतले ॥ ७१.५७ ॥

ពេលខ្ញុំប៉ងបំផ្លាញពួកដៃត្យៈ ខ្ញុំបានសើចខ្លាំងដោយការចំអក។ ពីអំពើនោះ ទឹកភ្នែកដែលធ្លាក់ចុះពីខ្ញុំនៅទីនោះ—រាប់មិនអស់—នឹងក្លាយជាសត្វមានសភាពសាហាវលើផ្ទៃផែនដី។

Verse 58

uchChuShmaniratA raudrAH surAmAMsapriyAH sadA | strIlolAH pApakarmANaH saMbhUtA bhUtaleShu te || 71.58 ||

ពួកគេដែលជាប់ចិត្តនឹងភាពកខ្វក់ មានសភាពសាហាវ ស្រឡាញ់សុរា និងសាច់ជានិច្ច លោភលន់ស្ត្រី និងប្រព្រឹត្តអំពើបាប បានកើតឡើងលើផែនដី។

Verse 59

तेषां गौतमशापाद्धि भविष्यन्त्यन्वये द्विजाः । तेषां मध्ये सदाचाराः ये ते मच्छासने रताः ॥ ७१.५९ ॥

ពិតប្រាកដ ដោយសារព្រះសាបរបស់ គោតមៈ នឹងមានព្រហ្មណ៍ (ទ្វិជៈ) កើតឡើងក្នុងវង្សរបស់ពួកគេ។ ក្នុងចំណោមនោះ អ្នកមានសីលធម៌ល្អ—អ្នករីករាយក្នុងព្រះបន្ទូល/ព្រះបញ្ជារបស់ខ្ញុំ—នឹងមាន។

Verse 60

स्वर्गं चैवापवर्गं च इति वै संशयात् पुरा । वैडालिका अधो यास्यन्ति मम संततिदूषकाः ॥ ७१.६० ॥

កាលពីមុន មានសេចក្តីសង្ស័យថា «សួគ៌ និងការលោះបង់ (អបវರ್ಗ)»។ ប៉ុន្តែពួក វៃដាលិកៈ—អ្នកបំផ្លាញវង្សរបស់ខ្ញុំ—នឹងធ្លាក់ចុះទៅក្រោម (ទៅស្ថានទាប)។

Verse 61

प्राग्गौतमाग्निना दग्धाः पुनर्मद्वचनाद्द्विजाः । नरकं तु गमिष्यन्ति नात्र कार्या विचारणा ॥ ७१.६१ ॥

មុននេះ ព្រហ្មណ៍ទ្វិជៈ ត្រូវបានដុតដោយភ្លើងរបស់ គោតមៈ។ ប៉ុន្តែម្ដងទៀត ដោយព្រះបន្ទូលរបស់ខ្ញុំ ពួកគេនឹងទៅនរក—អំពីនេះ មិនត្រូវពិចារណាសង្ស័យឡើយ។

Verse 62

रुद्र उवाच । एवं मया ब्रह्मसुताः प्रोक्ता जग्मुर्यथागतम् । गौतमोऽपि स्वकं गेहं जगामाशु परंतपः ॥ ७१.६२ ॥

រុទ្រៈ បាននិយាយថា៖ «ដូច្នេះ កូនប្រុសរបស់ ព្រះព្រហ្ម (ព្រះបុត្រព្រហ្ម) ត្រូវបានខ្ញុំបង្រៀនហើយ បានចាកចេញត្រឡប់ទៅដូចដែលពួកគេបានមក។ គោតមៈ ក៏បានទៅផ្ទះរបស់ខ្លួនយ៉ាងរហ័ស ដោយជាអ្នកបង្ក្រាបសត្រូវ»។

Verse 63

एतद्वः कथितं विप्रा मया धर्मस्य लक्षणम् । एतस्माद्विपरीतो यः स पाषण्डरतो भवेत् ॥ ७१.६३ ॥

ឥឡូវនេះ ខ្ញុំបានប្រាប់ដល់អ្នកទាំងឡាយ ព្រះព្រហ្មណ៍ឥសីទាំងអស់ អំពីលក្ខណៈកំណត់នៃ ធម្មៈ។ អ្នកណាដែលប្រព្រឹត្តផ្ទុយពីនេះ នឹងក្លាយជាអ្នករីករាយក្នុង បាសណ្ឌៈ (សាសនាខុសឆ្គង/ការធ្វើធម៌ក្លែងក្លាយ)។