Adhyaya 115

Verse 1

त्रिजातो ब्राह्मणस्तत्र किन्नामा कस्य सम्भवः । किंगोत्रश्चैव किंसंज्ञः कीर्तयस्व महामते

ព្រះព្រាហ្មណ៍ឈ្មោះ ត្រីជាតា នៅទីនោះ—ឈ្មោះពេញរបស់គាត់ជាអ្វី កើតពីអ្នកណា មានគោត្រាអ្វី ហើយត្រូវបានហៅដោយនាមអ្វី? សូមប្រកាសមក ឱ មហាមតិ។

Verse 2

किं कुलीनैर्गुणाढ्यैर्वा तेजोविद्याविचक्षणैः । त्रिजातोऽपि वरं सोऽपि स्वं स्थानं येन चोद्धृतम्

តើត្រូវការអ្វីទៀតពីអ្នកកំណើតខ្ពង់ខ្ពស់ ឬអ្នកសម្បូរគុណធម៌ ឬអ្នកឆ្លាតវៃក្នុងតេជៈ និងវិជ្ជា? សូម្បី ត្រីជាតា ក៏ជាអ្នកប្រសើរបំផុត ដ្បិតដោយគាត់ ទីកន្លែងរបស់ខ្លួនត្រូវបានលើកស្ទួយ និងស្ដារឡើងវិញ។

Verse 3

सूत उवाच सांकृत्यस्य मुनेर्वंशे स संभूतो द्विजोत्तमः । प्रभाव इति विख्यातो दत्तसंज्ञो निमेः सुतः

សូត្រាបានមានព្រះវាចា៖ ក្នុងវង្សនៃមុនី សាំងក្រឹត្យៈ បានកើតមានព្រះព្រាហ្មណ៍ដ៏ប្រសើរ។ គេដឹងថា «ប្រភាវៈ» ហើយក៏ហៅថា «ទត្តៈ» ជាបុត្ររបស់ និមិ។

Verse 4

स एवं स्थानमुद्धृत्य चकारायतनं शुभम् । त्रिजातेश्वरनाम्ना च देवदेवस्य शूलिनः

ដោយបានស្ដារឡើងវិញនូវទីសក្ការៈនោះហើយ គាត់បានសាងសង់អាយតនៈដ៏មង្គលមួយ សម្រាប់ព្រះសូលិន—ព្រះដ៏ជាព្រះនៃទេវទាំងអស់—ហើយបានដាក់ព្រះនាមថា «ត្រីជាតេស្វរ»។

Verse 5

तमाराध्य दिवा नक्तं सम्यक्छ्रद्धासमन्वितः । सशरीरो गतः स्वर्गं ततः कालेन केनचित्

ដោយបានបូជាព្រះអង្គនោះទាំងថ្ងៃទាំងយប់ ដោយសទ្ធាដ៏មាំមួន និងការគោរពត្រឹមត្រូវ មនុស្សម្នាក់នឹងទៅដល់សួគ៌ ដោយសារីរាង្គនេះឯង បន្ទាប់ពីកាលមួយបានកន្លងផុត។

Verse 6

यस्तं पश्यति सद्भक्त्या स्नापयेद्विषुवे सदा । न त्रिजातः कुले तस्य कथञ्चिदपि जायते

អ្នកណាដែលបានឃើញព្រះអង្គនោះដោយភក្តីស្មោះ ហើយធ្វើស្នាន (ស្រោចទឹកបូជា) ជានិច្ចនៅថ្ងៃវិសុវត់ ក្នុងវង្សកុលរបស់គេ មិនដែលកើតមានអ្នកមានកំណើតចម្រុះ/ធ្លាក់ចុះឡើយ។

Verse 7

ऋषय ऊचुः । यानि गोत्राणि नष्टानि यानि संस्थापितानि च । नामतस्तानि नो ब्रूहि तत्पुरं सूत नन्दन

ព្រះឥសីទាំងឡាយបានមានវាចា៖ «គោត្រាណាខ្លះបានបាត់បង់ ហើយគោត្រាណាខ្លះត្រូវបានស្ថាបនាឡើងវិញ សូមប្រាប់យើងតាមនាម។ ឱ កូនរបស់សូត្រា សូមពណ៌នាទីក្រុងនោះដល់យើងផង»។

Verse 8

सूत उवाच । तत्रोपमन्युगोत्रा ये क्रौंचगोत्रसमुद्भवाः । कैशोर्यं गोत्रसंभूतास्त्रैवणेया द्विजोत्तमः

សូត្រាបានមានពាក្យថា៖ នៅទីនោះ មានពួកអ្នកនៃគោត្រា អុបមន្យុ ដែលកើតចេញពីគោត្រា ក្រោញ្ច និងពួកអ្នកកើតក្នុងគោត្រា កៃសោរីយៈ ព្រមទាំងព្រះព្រាហ្មណ៍ ត្រៃវណេយៈ អ្នកទ្វិជៈដ៏ឧត្តម។

Verse 9

ते भूयोऽपि न संप्राप्ता यथा गोत्रचतुष्टयम् । तत्पूर्वकं शुकादीनां यन्नष्टं नागजाद्भयात्

ប៉ុន្តែពួកគេមិនបានត្រឡប់មកវិញទៀតឡើយ ដូចជាក្រុមគោត្រាចំនួនបួនមួយ។ មុននេះ សន្តានដែលចាប់ផ្តើមពី សុកៈ និងអ្នកដទៃ ដែលបានបាត់បង់ដោយសារភ័យខ្លាចកើតពីពួកនាគ ក៏មិនបានលេចឡើងវិញដែរ។

Verse 10

शेषान्वः संप्रवक्ष्यामि ब्राह्मणान्गोत्रसंभवान् । कौशिकान्वयसं भूताः षड्विंशतिश्च ते स्मृताः

ឥឡូវនេះ ខ្ញុំនឹងប្រាប់អ្នកអំពីព្រាហ្មណ៍ដែលនៅសល់ ដែលកើតពីគោត្រានានា។ អ្នកដែលកើតក្នុងសន្តាន កೌសិកៈ ត្រូវបានចងចាំថាមានចំនួនម្ភៃប្រាំមួយ។

Verse 11

कश्यपान्वयसंभूताः सप्ताशीतिर्द्विजोत्तमाः । लक्ष्मणान्वयसंभूता एकविंशतिरागताः

អ្នកកើតក្នុងសន្តាន កश्यપៈ មានទ្វិជៈដ៏ឧត្តមចំនួន ប៉ែតសិបប្រាំពីរ។ អ្នកកើតក្នុងសន្តាន លក្ខ្មណៈ មានចំនួន ម្ភៃមួយ បានមកដល់ទីនោះ។

Verse 12

तत्र नष्टाः पुनः प्राप्तास्तस्मिन्स्थाने सुदुःखिताः । भारद्वाजास्त्रयः प्राप्ताः कौंडनीयाश्चतुर्दश

នៅទីនោះ អ្នកដែលបានបាត់បង់ បានត្រឡប់មកដល់វិញនៅកន្លែងនោះ ដោយទុក្ខព្រួយយ៉ាងខ្លាំង។ ពួកភារទ្វាជៈ ចំនួនបី បានត្រឡប់មកវិញ ហើយពួកកೌណ្ឌិនីយៈ ចំនួនដប់បួន។

Verse 13

रैतिकानां तथा विंशत्पाराशर्याष्टकं तथा । गर्गाणां च द्विविंशं च हारीतानां विविंशतिः

ដូច្នេះដែរ ក្នុងវង្សរៃតិកា មាន២០; ក្នុងវង្សបារាសារីយៈ មាន៨; ក្នុងវង្សគರ್ಗា មាន២២; និងក្នុងវង្សហារីតា មាន២០។

Verse 14

और्वभार्गवगोत्राणां पञ्चविंशदुदाहृताः । गौतमानां च षड्विंशमालूभायनविंशतिः

ក្នុងគោត្រ អោរវ-ភារគវៈ បានរៀបរាប់ថាមាន២៥។ ក្នុងគោត្រ គោតមៈ មាន២៦; និងក្នុងគោត្រ អាលូភាយនៈ មាន២០។

Verse 15

मांडव्यानां त्रिविंशच्च बह्वृचानां त्रिविंशतिः । सांकृत्यानां विशिष्टानां पृथक्त्वेन दशैव तु

ក្នុងវង្សមាណ្ឌវ្យៈ គេនិយាយថាមាន២៣; ក្នុងក្រុមបហ្វ្រឹច (រីគវេទ) មាន២០; និងក្នុងសាំក្រឹត្យៈដ៏វិសេស ដែលរាប់ដោយឡែក មាន១០ពិតប្រាកដ។

Verse 16

तथैवांगिरसानां च पंच चैव प्रकीर्तिताः । आत्रेया दश संख्याताः शुक्लात्रेयास्तथैव च

ដូចគ្នានេះដែរ ក្នុងក្រុមអង្គិរសៈ បានប្រកាសថាមាន៥។ អាត្រេយៈ ត្រូវបានរាប់ថាមាន១០—ដូចគ្នានឹងសុក្លាត្រេយៈផងដែរ។

Verse 19

याजुषास्त्रिंशतिः ख्याताश्च्यावनाः सप्त विंशतिः । आगस्त्याश्च त्रयस्त्रिंशज्जैमिनेया दशैव तु

យាជុសៈ ល្បីថាមាន៣០; ច្យាវនៈ មាន២៧; អាគស្ត្យៈ មាន៣៣; និងជៃមិនេយៈ មាន១០ពិតប្រាកដ។

Verse 21

औशनसाश्च दाशार्हास्त्रयस्त्रय उदाहृताः । लोकाख्यानां तथा षष्टिरैणिशानां द्विसप्ततिः

អៅសនៈ និង ដាសារហៈ ត្រូវបានរំលឹកថា មានបីៗដូចគ្នា។ ក្នុងក្រុមលោកាខ្យៈ មានហុកសិប; ក្នុងក្រុមអៃណិឝៈ មានចិតសិបពីរ។

Verse 22

कापिष्ठलाः शार्कराख्या दत्ताख्याः सप्तसप्ततिः । शार्कवानां शतं प्रोक्तं दार्ज्यानां सप्तसप्ततिः

កាពិષ્ઠលៈ អ្នកដែលហៅថា សារករៈ និងអ្នកដែលគេស្គាល់ថា ដត្តៈ មានចំនួនចិតសិបប្រាំពីរ។ សារកវៈ ត្រូវបាននិយាយថា មានមួយរយ; ដារជ្យៈ មានចិតសិបប្រាំពីរ។

Verse 23

कात्यायन्यास्त्रयोऽधिष्ठा वैदिशाश्च त्रयः स्मृताः । कृष्णात्रेयास्तथा पंच दत्तात्रेया स्तथैव च

ក្នុងក្រុមកាត្យាយនី មានអធិષ્ઠា (អ្នកគ្រប់គ្រង) បី។ វៃទិឝៈ ត្រូវបានចងចាំថា មានបី។ ដូចគ្នានេះ ក្រឹષ્ણាត្រេយៈ មានប្រាំ ហើយ ដត្តាត្រេយៈ ក៏ដូចគ្នា។

Verse 24

नारायणाः शौनकेया जाबालाः शतसंख्यया । गोपाला जामदन्याश्च शालिहोत्राश्च कर्णिकाः

នារាយណៈ សោនកេយៈ និង ជាបាលៈ មានចំនួនមួយរយ។ ហើយក៏មានផងដែរ គោបាលៈ ជាមដន្យៈ សាលិហោត្រៈ និង កර්ណិកៈ។

Verse 25

भागुरायणकाश्चैव मातृकास्त्रैणवास्तथा । सर्वे ते ब्राह्मणश्रेष्ठाः क्रमेण द्विजसत्तमाः

ហើយក៏មាន ភាគុរាយណកៈ មាតૃកៈ និង ត្រៃណវៈ ដូចគ្នា។ ពួកគេទាំងអស់ ជាព្រះព្រាហ្មណ៍ដ៏ឧត្តម ជាទ្វិជសត្តមៈ តាមលំដាប់រៀងៗខ្លួន។

Verse 26

एतेषामेव सर्वेषां सत्काराय द्विजोतमाः । चत्वारिंशत्तथाष्टौ च पुरा प्रोक्ताः स्वयंभुवा

ដើម្បីគោរពបូជាក្រុមទាំងអស់នេះទាំងមូល ឱ ព្រះទ្វិជជនដ៏ប្រសើរ កាលពីបុរាណ ព្រះស្វយಂಭូ (ព្រះព្រហ្ម) បានកំណត់ និងប្រកាសចំនួនសែសិបប្រាំបី។

Verse 27

ते सर्वे च पृथक्त्वेन निर्दिष्टाः पद्मयोनिना । संध्यातर्पणकृत्यानि वैश्वदेवोद्भवानि च । श्राद्धानि पक्षकृत्यानि पितृपिंडांस्तथैव च

ព្រះបដ្មយោនិ (ព្រះព្រហ្ម) បានបញ្ជាក់ពួកវាទាំងអស់ដោយឡែកៗគ្នា៖ កិច្ចសន្ធ្យា និងតර්បណ, ពិធីដែលពាក់ព័ន្ធនឹង វៃශ්វទេវ, ពិធីស្រាទ្ធ, កិច្ចបូជាពាក់កណ្តាលខែ, ហើយទាំងការថ្វាយបិណ្ឌដល់បិតೃទាំងឡាយផងដែរ។

Verse 28

यज्ञोपवीतसंयुक्ताः प्रवराश्चैव कृत्स्नशः । तथा मौंजीविशेषाश्च शिखाभेदाः प्रकीर्तिताः

ពួកគេត្រូវបានបំពាក់យ៉ាងត្រឹមត្រូវដោយខ្សែព្រះ (យជ្ញោបវីត) ហើយបានប្រកាសព្រវរៈ (បន្ទាត់វង្សឥសី) ទាំងស្រុង; ដូចគ្នានេះផងដែរ ប្រភេទខ្សែមោញជី និងភាពខុសគ្នានៃសិខា (ចុងសក់/ក្បាលកោរ) ត្រូវបានលើកឡើង។

Verse 29

त्रिजातेन समाराध्य देवदेवं पितामहम् । तेषां कृत्वा द्विजेद्राणामात्मकीर्तिकृते तदा

ដោយពិធី ‘ត្រីជាត’ នោះ មហात्मាបានបូជាទេវទេវ ព្រះបិតាមហ (ព្រះព្រហ្ម) ហើយបន្ទាប់មក បានរៀបចំសម្រាប់ទ្វិជជនដ៏ឧត្តមទាំងនោះ ដើម្បីជាកិត្តិយសដល់ខ្លួនឯង។

Verse 30

ऋषय ऊचुः । कथं सन्तोषितो ब्रह्मा त्रिजातेन महात्मना । कर्मकांडं कथं भिन्नं कृतं तेन महात्मना । सर्वं विस्तरतो ब्रूहि परं कौतूहलं हि नः

ឥសីទាំងឡាយបាននិយាយថា៖ «តើមហात्मា ត្រីជាត បានធ្វើដូចម្តេចឲ្យព្រះព្រហ្មពេញព្រះហឫទ័យដោយពិធីត្រីជាត? ហើយតើគាត់បានបែងចែកផ្នែកកರ್ಮកाण्ड (ពិធីកម្ម) ដូចម្តេច? សូមប្រាប់យើងទាំងអស់ដោយលម្អិត ព្រោះយើងមានក្តីចង់ដឹងយ៉ាងខ្លាំង»។

Verse 31

सूत उवाच । तस्यार्थे ब्राह्मणैः सर्वैस्तोषितः प्रपितामहः । अनेनैवोद्धृतं स्थानमस्माकं सकलं विभो

សូត្រាបាននិយាយថា៖ ដើម្បីបំណងរបស់គាត់ ព្រះបិតាមហាបុរាណ (ព្រះព្រហ្មា) បានពេញព្រះហឫទ័យដោយព្រះព្រាហ្មណ៍ទាំងអស់។ ដោយកិច្ចនេះឯង ឱ​ព្រះអម្ចាស់ ស្ថានបរិសុទ្ធទាំងមូលរបស់យើងត្រូវបានលើកទ្រនិងស្ដារឡើងវិញ។

Verse 32

तस्मादस्य विभो यच्छ वेदज्ञानमनुतमम् । येन कर्मविशेषाश्च जायतेऽत्र पुरोत्तमे

ដូច្នេះ ឱ​ព្រះអម្ចាស់ដ៏មានអំណាច សូមប្រទានដល់គាត់នូវចំណេះដឹងវេទដ៏លើសលប់—ដោយចំណេះដឹងនោះ នៅទីនេះក្នុងទីក្រុងដ៏ប្រសើរបំផុត កិច្ចពិធីកម្មពិសេសៗនៃការបូជាកម្ម នឹងកើតមាន និងត្រូវបានបង្កើតឲ្យត្រឹមត្រូវ។

Verse 33

एतस्य च गुरुत्वं च प्रसादात्तव पद्मज । यथा भवति देवेश तया नीतिर्विधीयताम्

ហើយសូមឲ្យអំណាចជាគ្រូបង្រៀនរបស់គាត់ កើតឡើងដោយព្រះគុណរបស់ព្រះអង្គ ឱ​ព្រះបុត្រនៃផ្កាឈូក។ ឱ​ព្រះអម្ចាស់នៃទេវតា សូមបញ្ញត្តិនូវវិធីប្រព្រឹត្តដ៏ត្រឹមត្រូវ តាមរបៀបដែលវានឹងកើតមានពិតប្រាកដ។

Verse 34

ब्रह्मा ददौ ततस्तस्य मंत्रग्राममनुत्तमम् । येन विज्ञायते सर्वं वेदार्थो यज्ञकर्म च

បន្ទាប់មក ព្រះព្រហ្មា បានប្រទានដល់គាត់នូវក្រុមមន្តដ៏លើសលប់—ដោយមន្តទាំងនោះ អ្វីៗទាំងអស់ត្រូវបានដឹង៖ អត្ថន័យវេទ និងវិធីធ្វើយញ្ញកម្ម (ពិធីបូជាភ្លើង) ផងដែរ។

Verse 35

ततः प्रोवाच तान्सर्वान्प्रहष्टेनातरात्मना । एष वेदार्थसंपन्नो भविष्यति महायशाः

បន្ទាប់មក ដោយចិត្តខាងក្នុងពោរពេញដោយសេចក្តីរីករាយ គាត់បាននិយាយទៅកាន់ពួកគេទាំងអស់ថា៖ «មនុស្សនេះ នឹងពេញលេញដោយអត្ថន័យវេទ ហើយនឹងមានកេរ្តិ៍ឈ្មោះដ៏ធំធេង»។

Verse 37

तत्कार्यं स्वर्गमोक्षाय मम वाक्यात्प्रबोधितैः । वेदार्थानेष सर्वेषां युष्माकं योजयिष्यति

កិច្ចការនោះ គឺសម្រាប់សុខសួគ៌ និងមោក្សៈ។ ដោយបានភ្ញាក់ឡើងតាមព្រះវាចារបស់ខ្ញុំ គាត់នឹងភ្ជាប់ និងបង្ហាញអត្ថន័យវេទៈដល់អ្នកទាំងអស់គ្នា។

Verse 38

ये चान्येषु च देशेषु स्थानेषु च गताः क्वचित् । एतत्स्थानं परित्यज्य सत्यमेतद्विजोत्तमाः

ហើយអ្នកណាដែលបានទៅកាន់ដែនដីផ្សេងៗ និងទីកន្លែងផ្សេងៗណាមួយ ដោយបានបោះបង់ទីស្ថានបរិសុទ្ធនេះ—នេះជាសេចក្តីពិត ឱ ព្រះទ្វិជោត្តមា។

Verse 39

वेदस्थाने च बुद्ध्यैष यत्कर्म प्रचरिष्यति । नानृते वाथ पापे च वाणी चास्य चरिष्यति

នៅក្នុងទីស្ថានវេទៈ បញ្ញារបស់គាត់នឹងដំណើរការតាមកាតព្វកិច្ចណាដែលគាត់ប្រតិបត្តិ; ហើយវាចារបស់គាត់ក៏មិននឹងរអិលទៅក្នុងការកុហក ឬអំពើបាបឡើយ។

Verse 40

एवमुक्त्वा स देवेशो विरराम पितामहः । भर्तृयज्ञोऽपि ताः सर्वाश्चक्रे यज्ञक्रियाः शुभाः

ព្រះបិតាមហៈ ព្រះអម្ចាស់នៃទេវតាទាំងឡាយ បានមានព្រះវាចារដូច្នេះហើយ ក៏ស្ងៀមស្ងាត់។ ហើយភរត្រយជ្ញៈក៏បានប្រតិបត្តិពិធីយជ្ញកិរិយាទាំងអស់នោះ ដោយសុភមង្គល។

Verse 41

ब्राह्मणानां हितार्थाय श्रुत्यर्थं तस्य केवलम् । दशप्रमाणाः संप्रोक्ताः सर्वे ते ब्राह्मणोत्तमाः

ដើម្បីសេចក្តីប្រយោជន៍របស់ព្រះព្រាហ្មណ៍ទាំងឡាយ ហើយសម្រាប់ការអភិរក្ស និងបន្តបន្ទាប់អត្ថន័យស្រុតិ (śruti) តែប៉ុណ្ណោះ អាជ្ញាធរដប់រូបត្រូវបានតែងតាំងដោយសមរម្យ—ពួកគេទាំងអស់ជាព្រាហ្មណោត្តមា។

Verse 42

चतुःषष्टिषु गोत्रेषु ह्येवं ते ब्राह्मणोत्तमाः । तेन तत्र समानीतास्त्रिजातेन महात्मना

ដូច្នេះ ព្រះព្រាហ្មណ៍ដ៏ប្រសើរ​ទាំងនោះ ដែលស្ថិតក្នុង ៦៤ គោត្រា ត្រូវបានមហាត្មា ត្រីជាតា នាំមកប្រមូលផ្តុំ​នៅទីនោះ។

Verse 43

तेषामेकत्र जातानि दशपंचशतानि च । सामान्य भोगमोक्षाणि तानि तेन कृतानि च

នៅទីនោះ ក្នុងកន្លែងតែមួយ មានពួកគេកើតមានដល់ ១៥០០ គ្រួសារ; ហើយគាត់បានរៀបចំឲ្យមានការផ្គត់ផ្គង់រួម សម្រាប់ជីវភាព និងសម្រាប់មោក្ខៈ (សុខុមាលភាពវិញ្ញាណ)។

Verse 44

अष्टषष्टिविभागेन पूर्वमायुव्ययोद्भवम् । तत्रासीदथ गोत्रे च पुरुषाणां प्रसंख्यया

កាលពីមុន ដោយការបែងចែកជា ៦៨ ផ្នែក នៅទីនោះបានកើតមានការរៀបចំមានលំដាប់ ទាក់ទងនឹងជីវិត និងការចំណាយ; ហើយក្នុងគោត្រាទាំងឡាយ ក៏មានការរាប់ចំនួនបុរសតាមលេខផងដែរ។

Verse 45

ततः प्रभृति सर्वेषां सामान्येन व्यवस्थितम् । त्रिजातस्य च वाक्येन येन दूरादपि द्रुतम्

ចាប់តាំងពីពេលនោះមក សម្រាប់ពួកគេទាំងអស់ វាត្រូវបានកំណត់ជាច្បាប់រួម; ហើយដោយពាក្យរបស់ ត្រីជាតា ដែលធ្វើឲ្យសូម្បីអ្នកនៅឆ្ងាយក៏ប្រញាប់អនុវត្ត—ការរៀបចំនោះបានបន្ត។

Verse 46

समागच्छंति विप्रेन्द्राः पुरवृद्धिः प्रजायते । न कश्चिद्याति संत्यक्त्वा दौस्थ्यादन्यत्र च द्विजाः

ព្រះព្រាហ្មណ៍ដ៏អធិបតីមកប្រមូលផ្តុំ ហើយទីក្រុងក៏រីកចម្រើន។ គ្មានអ្នកទ្វិជៈណាម្នាក់ចាកចេញ ដោយបោះបង់ចោលព្រោះភាពលំបាក ទៅកាន់ទីផ្សេងទៀតឡើយ។

Verse 47

ततस्तेषां सुतैः पौत्रैर्नप्तृभिश्च सहस्रशः । दौहित्रैर्भागिनेयैश्च भूयो भूरि प्रपूरितम्

បន្ទាប់មក ដោយកូនៗ ចៅៗ និងចៅទួត—រាប់ពាន់ៗ—ទាំងកូនប្រុសរបស់កូនស្រី និងកូនប្រុសរបស់បងប្អូនស្រីផងដែរ វាត្រូវបានបំពេញឡើងវិញម្តងហើយម្តងទៀត ដោយសម្បូរបែបយ៉ាងខ្លាំង។

Verse 48

तत्पुरं वृद्धिमायाति दूर्वांकुरैरिव द्विजाः । कांडात्कांडात्प्ररोहद्भिः संख्याहीनैरनेकधा

ឱ ព្រះព្រាហ្មណ៍ទាំងឡាយ ទីក្រុងនោះកើនឡើងយ៉ាងធំធេង ដូចពន្លកស្មៅទូರ್ವា ដែលលូតចេញពីដើមទៅដើម ឥតអស់ចំនួន និងច្រើនបែបច្រើនយ៉ាង។

Verse 49

सूत उवाच । एतद्वः सर्वमाख्यातं गोत्रसंख्यानकं शुभम् । ऋषीणां कीर्तनं चापि सर्वपातकनाशनम्

សូតាបាននិយាយថា៖ «រឿងរ៉ាវសុភមង្គលទាំងមូលនេះ អំពីការរាប់បញ្ជីគោត្រ (វង្សត្រកូល) ខ្ញុំបានប្រាប់ដល់អ្នកទាំងឡាយរួចហើយ។ ការសូត្រឈ្មោះព្រះឥសីទាំងឡាយផងដែរ ជាអ្នកបំផ្លាញបាបទាំងអស់»។

Verse 50

यश्चैतत्पठते नित्यं शृणुयाद्वा प्रभक्तितः । न स्यात्तस्य कुलच्छेदः कदाचिदपि भूतले

អ្នកណាដែលសូត្រនេះរៀងរាល់ថ្ងៃ ឬស្តាប់វាដោយភក្តីភាពជ្រាលជ្រៅ នោះវង្សត្រកូលរបស់គាត់ នឹងមិនត្រូវកាត់ផ្តាច់ឡើយ នៅពេលណាមួយលើផែនដីនេះ។

Verse 51

तथा विमुच्यते पापैराजन्ममरणोद्भवैः । न पश्यति वियोगं च कदाचित्प्रियसंभवम्

ដូច្នេះផងដែរ គាត់ត្រូវបានដោះលែងពីបាបទាំងឡាយ ដែលកើតចេញពីកំណើត និងមរណៈ ក្នុងវដ្តជីវិត។ ហើយគាត់មិនដែលឃើញការបែកចេញពីអ្នកជាទីស្រឡាញ់របស់គាត់ឡើយ។