Skanda Purana — Nagara Khanda, Shloka 3
सूत उवाच सांकृत्यस्य मुनेर्वंशे स संभूतो द्विजोत्तमः । प्रभाव इति विख्यातो दत्तसंज्ञो निमेः सुतः
sūta uvāca sāṃkṛtyasya munervaṃśe sa saṃbhūto dvijottamaḥ | prabhāva iti vikhyāto dattasaṃjño nimeḥ sutaḥ
សូត្រាបានមានព្រះវាចា៖ ក្នុងវង្សនៃមុនី សាំងក្រឹត្យៈ បានកើតមានព្រះព្រាហ្មណ៍ដ៏ប្រសើរ។ គេដឹងថា «ប្រភាវៈ» ហើយក៏ហៅថា «ទត្តៈ» ជាបុត្ររបស់ និមិ។
Sūta (Lomaharṣaṇa)
Tirtha: Hāṭakeśvara-kṣetra (narrative frame)
Type: kshetra
Listener: Ṛṣis at the discourse (unspecified)
Scene: Sūta in Naimiṣāraṇya begins the genealogy: a luminous lineage-tree motif behind him; names ‘Sāṃkṛtya’, ‘Nimi’, ‘Prabhāva/Datta’ inscribed on leaves, indicating paramparā.
FAQs
Purāṇas preserve sacred memory through named lineages, linking holy-site service to venerable ṛṣi traditions.
The identification of Trijāta occurs within the Hāṭakeśvara-kṣetra māhātmya narrative of Nāgarakhaṇḍa.
None; it provides identity and lineage details.