Adhyaya 41

Verse 1

इति श्रीकूर्मपुराणे षट्साहस्त्र्यां संहितायामुपरिविभागे चत्वारिंशो ऽध्यायः सूत उवाच इदं त्रैलोक्यविख्यातं तीर्थं नैमिशमुत्तमम् / महादेवप्रियकरं महापातकनाशनम्

ដូច្នេះ ក្នុង «ស្រីកូರ್ಮបុរាណ» ក្នុង សំហិតា «ឥត្សាហស្រី» ផ្នែកខាងលើ (ឧបរិវិភាគ) ចាប់ផ្តើមជំពូកទី៤១។ សូតៈបាននិយាយថា៖ «ទីរថៈណៃមិសៈដ៏ឧត្តមនេះ ល្បីល្បាញទូទាំងលោកទាំងបី ជាទីពេញព្រះហឫទ័យរបស់ មហាទេវ ហើយបំផ្លាញសូម្បីមហាបាតក (បាបធ្ងន់ធ្ងរ)»។

Verse 2

महादेवं दिदृक्षूणामृषीणणां परमेष्ठिनाम् / ब्रहामणा निर्मितं स्थानं तपस्तप्तुं द्विजोत्तमाः

សម្រាប់ឥសីដ៏ខ្ពង់ខ្ពស់បំផុត ដែលប្រាថ្នាចង់ឃើញមហាទេវៈ ព្រះព្រាហ្មណ៍ទ្វិជជាន់ខ្ពស់បានបង្កើតទីស្ថានបរិសុទ្ធមួយ ដើម្បីអនុវត្តតបស្យា។

Verse 3

मरीचयो ऽत्रयो विप्रा वसिष्ठाः क्रतवस्तथा / भृगवो ऽङ्गिरसः पूर्वा ब्रह्माणं कमलोद्भवम्

ឥសីដ៏គួរគោរព—មរីចិ អត្រី វសិષ્ઠ និងក្រតុ ព្រមទាំងភೃគុ និងអង្គិរាសដ៏បុរាណ—ទាំងអស់បានកើតឡើងតាំងពីដើម ដោយពាក់ព័ន្ធនឹងព្រះព្រហ្មា អ្នកកើតពីផ្កាឈូក។

Verse 4

समेत्य सर्ववरदं चतुर्मूर्ति चतुर्मुखम् / पृच्छन्ति प्रणिपत्यैनं विश्वकर्माणमच्युतम्

ពួកគេប្រមូលផ្តុំគ្នា ហើយចូលទៅជិតវិશ્વកម្មា អ្នកប្រទានពរ​គ្រប់យ៉ាង មានរូបបួន និងមុខបួន។ ពួកគេកោតគោរពក្បាលចុះ ហើយសួរព្រះស្ថាបត្យករដ៏អច្យុត ដោយសេចក្តីគោរព។

Verse 5

षट्कुलीया ऊचुः भगवन् देवमीशानं भर्गमेकं कपर्दिनम् / केनोपायेन पश्यामो ब्रूहि देवनमस्कृतम्

ឥសីសឋ្កុលីយៈបាននិយាយថា៖ «ឱ ព្រះអម្ចាស់ដ៏គួរគោរព សូមប្រាប់យើង—ដោយវិធីណា យើងអាចឃើញព្រះឥសានៈ ដ៏ទេវៈ ព្រះភರ್ಗៈដ៏ភ្លឺរលោងតែមួយ ព្រះកបර්ឌិន អម្ចាស់សក់ជក់ ដែលសូម្បីទេវតាក៏គោរព?»

Verse 6

ब्रह्मोवाच सत्रं सहस्रमासध्वं वाङ्मनोदोषवर्जिताः / देशं च वः प्रवक्ष्यामि यस्मिन् देशे चरिष्यथ

ព្រះព្រហ្មាបានមានព្រះបន្ទូលថា៖ «ចូរធ្វើសត្រៈយជ្ញៈអស់ពាន់ខែ ដោយគ្មានកំហុសនៃពាក្យ និងចិត្ត។ ហើយខ្ញុំនឹងប្រាប់អ្នកផងដែរ អំពីតំបន់—ដីដែលអ្នកត្រូវស្នាក់នៅ និងអនុវត្តវត្តបរិសុទ្ធរបស់អ្នក»។

Verse 7

उक्त्वा मनोमयं चक्रं स सृष्ट्वा तानुवाच ह / क्षिप्तमेतन्मया चक्रमनुव्रजत मा चिरम् / यत्रास्य नेमिः शीर्येत स देशः पुरुषर्षभाः

បន្ទាប់ពីបានមានព្រះវាចាដូច្នោះ ព្រះអង្គបានបង្កើតចក្រ​ដោយចិត្ត (manomaya) ហើយមានព្រះបន្ទូលទៅកាន់ពួកគេថា៖ «ខ្ញុំបានបោះចក្រនេះហើយ—ចូរតាមវា​ឲ្យទាន់ពេល កុំឲ្យយូរ។ កន្លែងណាដែលគែមចក្រ​របស់វាបែក ឬសឹករលួយ កន្លែងនោះហើយជាដែនដីដែលត្រូវស្វែងរក ឱ បុរសប្រសើរបំផុត»។

Verse 8

ततो मुमोच तच्चक्रं ते च तत्समनुव्रजन् / तस्य वै व्रजतः क्षिप्रं यत्र नेमिरशीर्यत / नैमिसं तत्स्मृतं नाम्ना पुण्यं सर्वत्र पूजितम्

បន្ទាប់មក ព្រះអង្គបានលែងចក្រនោះ ហើយពួកគេក៏តាមពីក្រោយវា។ ខណៈវារត់ទៅយ៉ាងលឿន កន្លែងដែលគែមចក្រ (nemi) សឹករលួយ ត្រូវបានចងចាំដោយនាម «ណៃមិសៈ» (Naimiṣa) — ជាទីបរិសុទ្ធមានមង្គល ដែលគេគោរពបូជាទូទាំងទីកន្លែង។

Verse 9

सिद्धचारणसंकीर्णं यक्षगन्धर्वसेवितम् / स्थानं भगवतः शंभोरेतन्नैमिशमुत्तमम्

ទីនោះពោរពេញដោយសិទ្ធៈ និងចារណៈ ហើយមានយក្ស និងគន្ធರ್ವៈមកបម្រើ។ ណៃមិសៈដ៏ឧត្តមនេះ ជាស្ថានដ្ឋានបរិសុទ្ធរបស់ព្រះភគវន្ត សម្ភូ (Śaṃbhu) — ព្រះសិវៈ។

Verse 10

अत्र देवाः सगन्धर्वाः सयक्षोरगराक्षसाः / तपस्तप्त्वा पुरा देवा लेभिरे प्रवरान् वरान्

នៅទីនេះ កាលពីបុរាណ ព្រះទេវតា​ជាមួយគន្ធર્વៈ យក្ស នាគ និងរាក្សស បានអនុវត្តតបស្យា (tapas) យ៉ាងតឹងរឹង ហើយដោយអំណាចតបស្យានោះ ព្រះទេវតាបានទទួលពរ​ដ៏ប្រសើរ។

Verse 11

इमं देशं समाश्रित्य षट्कुलीयाः समाहिताः / सत्रेणाराध्य देवेशं दृष्टवन्तो महेश्वरम्

ដោយអាស្រ័យលើដែនដីនេះ សាវកឥសីទាំងប្រាំមួយវង្ស បានប្រមូលផ្តុំដោយចិត្តស្ងប់ស្ងាត់។ ពួកគេបានបូជាព្រះដេវេស (ព្រះអម្ចាស់នៃទេវតា) ដោយសត្រ (satra) ហើយដោយហេតុនោះ បានឃើញព្រះមហេស្វរ (Mahādeva) — ព្រះសិវៈ។

Verse 12

अत्र दानं तपस्तप्तं स्नानं जप्यादिकं च यत् / एकैकं पावयेत् पापं सप्तजन्मकृतं द्विजाः

នៅទីនេះ ឱ ព្រះព្រាហ្មណ៍ទ្វិជៈទាំងឡាយ កិច្ចមួយៗ—ការធ្វើទាន តបស្យាដែលបានអនុវត្តត្រឹមត្រូវ ការងូតទឹក និងការអនុវត្តដូចជា ជបៈ—អាចបរិសុទ្ធបាបដែលបានសន្សំមកពីកំណើតប្រាំពីរ។

Verse 13

अत्र पूर्वं स भगवानृषीणां सत्रमासताम् / प्रोवाच वायुर्ब्रह्माण्डं पुराणं ब्रह्मभाषितम्

នៅទីនេះ កាលពីបុរាណ ពេលព្រះឥសីទាំងឡាយអង្គុយក្នុងសត្រៈ (ពិធីយញ្ញៈយូរ) ព្រះវាយុដ៏គួរគោរព បានបកស្រាយ «ពុរាណព្រហ្មាណ្ឌ» ដែលព្រះព្រហ្មបានប្រកាសដើមមក។

Verse 14

अत्र देवो महादेवो रुद्राण्या किल विश्वकृत् / रमते ऽध्यापि भगवान् प्रमथैः परिवारितः

នៅទីនេះ ព្រះមហាទេវ—អ្នកបង្កើតលោក—ពិតប្រាកដថា នៅតែរីករាយជាមួយព្រះរុទ្រាណី; ព្រះអម្ចាស់ដ៏ព្រះពរ ស្ថិតនៅសព្វថ្ងៃ ដោយមានព្រមថៈ (Pramatha) ជាវង្សបរិវារ។

Verse 15

अत्र प्राणान् परित्यज्य नियमेन द्विजातयः / ब्रह्मलोकं गमिष्यन्ति यत्र गत्वा न जायते

នៅទីនេះ ព្រះព្រាហ្មណ៍ទ្វិជៈទាំងឡាយ បោះបង់ព្រលឹងដង្ហើមតាមនិយម (វិន័យកំណត់) នឹងទៅដល់ព្រហ្មលោក; ទៅដល់ទីនោះហើយ មិនមានការកើតឡើងវិញទៀតឡើយ។

Verse 16

अन्यच्च तीर्थप्रवरं जाप्येश्वरमितिश्रुतम् / जजाप रुद्रमनिशं यत्र नन्दी महागणः

ហើយនៅទីនោះ ក៏មានទីរមណីយដ្ឋានបរិសុទ្ធដ៏ប្រសើរមួយទៀត ដែលតាមប្រពៃណីហៅថា «ជាប្យេឥស្វរ» (Jāpyeśvara)។ នៅទីនោះ នន្ទី មហាគណៈ អ្នកបម្រើព្រះសិវៈ បានជបៈរुद្រៈដោយមិនឈប់ឈរ។

Verse 17

प्रीतस्तस्य महादेवो देव्या सह पिनाकधृक् / ददावात्मसमानत्वं मृत्युवञ्चनमेव च

ព្រះមហាទេវៈ អ្នកកាន់ពិនាកៈ ព្រមទាំងព្រះនាងទេវី ទ្រង់ពេញព្រះហឫទ័យចំពោះគាត់ ហើយប្រទានសភាពស្មើនឹងព្រះស្វរូបរបស់ទ្រង់ និងអំណាចលួចលាក់ឈ្នះមរណៈផង។

Verse 18

अभूदृषिः स धर्मात्मा शिलादो नाम धर्मवित् / आराधयन्महादेवं पुत्रार्थं वृषभध्वजम्

មានឥសីមួយអង្គ មានចិត្តធម៌ ឈ្មោះ សិលាទៈ ជាអ្នកដឹងធម៌; ព្រះអង្គបានបូជាព្រះមហាទេវៈ ព្រះអម្ចាស់មានទង់រូបគោ ដើម្បីប្រាថ្នាបុត្រ។

Verse 19

तस्य वर्षसहस्रान्ते तप्यमानस्य विश्वकृत् / शर्वः सोमो गणवृतो वरदो ऽस्मीत्यभाषत

ពេលការតបស្យារបស់គាត់បានគ្រប់ពាន់ឆ្នាំ ខណៈគាត់នៅតែអត់ធ្មត់ក្នុងតបស្យា ព្រះសរវៈ—សោមៈ អ្នកបង្កើតលោក ព័ទ្ធដោយគណៈទាំងឡាយ—បានមានព្រះវាចា៖ «យើងជាអ្នកប្រទានពរ»។

Verse 20

स वव्रे वरमीशानं वरेण्यं गिरिजापतिम् / अयोनिजं मृत्युहीनं देहि पुत्रं त्वया समम्

គាត់បានជ្រើសពរពីព្រះអីសានៈ ព្រះអម្ចាស់ដ៏គួរគោរព ជាស្វាមីនៃគិរិជា ដោយអង្វរ៖ «សូមប្រទានបុត្រមួយ អយោនិជៈ មិនស្ថិតក្រោមមរណៈ ហើយស្មើនឹងព្រះអង្គ»។

Verse 21

तथास्त्वित्याह भगवान् देव्या सह महेश्वरः / पश्यतस्तस्य विप्रर्षेरन्तर्धानं गतो हरः

ព្រះមហេស្វរៈ ព្រមទាំងព្រះនាងទេវី ទ្រង់មានព្រះវាចា៖ «ដូច្នោះហើយ»។ ហើយខណៈព្រះវិប្រឥសីនោះកំពុងមើលឃើញ ព្រះហរៈបានលាក់អង្គបាត់ទៅ។

Verse 22

ततो यियक्षुः स्वां भूमिं शिलादो धर्मवित्तमः / चकर्ष लाङ्गलेनोर्वों भित्त्वादृश्यत शोभनः

បន្ទាប់មក សិលាទៈ អ្នកដឹងធម៌ដ៏ប្រសើរ ប្រាថ្នាបូជាបរិសុទ្ធដីរបស់ខ្លួន សម្រាប់យញ្ញៈ បានច្រាស់ដីដោយចង្កេះនង្គ័ល; ពេលបំបែកផ្ទៃដី នោះមានអង្គដ៏រុងរឿងមួយបានបង្ហាញឡើង។

Verse 23

संवर्तकानलप्रख्यः कुमारः प्रहसन्निव / रूपलावण्यसंपन्नस्तेजसा भासयन् दिशः

យុវកដ៏ទេវីនោះ បង្ហាញខ្លួនដូចភ្លើងបំផ្លាញលោក (សំវર્તកានល) ប៉ុន្តែដូចជាញញឹមទន់ភ្លន់; មានរូបសម្រស់ល្អឥតខ្ចោះ ហើយបំភ្លឺទិសទាំងឡាយដោយពន្លឺតេជៈរបស់ទ្រង់។

Verse 24

कुमारतुल्यो ऽप्रतिमो मेघगम्भीरया गिरा / शिलादं तात तातेति प्राह नन्दी पुनः पुनः

នន្ទី អង្គឥតប្រៀប ដូចកុមាររុងរឿង បាននិយាយដោយសំឡេងជ្រៅដូចពពកផ្គរលាន់ ហៅសិលាទៈម្តងហើយម្តងទៀតថា៖ «ឪពុក! ឪពុកជាទីស្រឡាញ់!»

Verse 25

तं दृष्ट्वा नन्दनं जातं शिलादः परिषस्वजे / मुनिभ्यो दर्शयामास ये तदाश्रमवासिनः

ពេលឃើញកូនជាទីស្រឡាញ់ នន្ទនៈ បានកើតឡើង សិលាទៈបានឱបក្រសោបគាត់។ បន្ទាប់មក គាត់បាននាំកុមារនោះទៅបង្ហាញដល់ព្រះឥសីទាំងឡាយ ដែលស្នាក់នៅក្នុងអាស្រមនោះ។

Verse 26

जातकर्मादिकाः सर्वाः क्रियास्तस्य चकार ह / उपनीय यथाशास्त्रं वेदमध्यापयत् सुतम्

គាត់បានធ្វើពិធីកិច្ចទាំងអស់តាមក្រឹត្យ ដោយចាប់ផ្តើមពីពិធីជាតកರ್ಮ (jātakarma)។ បន្ទាប់មក បានធ្វើពិធីឧបនយន (upanayana) តាមសាស្ត្រ ហើយឲ្យកូនបានសិក្សាវេដៈ។

Verse 27

अधीतवेदो भगवान् नन्दी मतिमनुत्तमाम् / चक्रे महेश्वरं द्रष्टुं जेष्ये मृत्युमिति प्रभुम्

នន្ទីដ៏ព្រះពរ ដែលបានសិក្សាវេទទាំងឡាយ បានបង្កើតសេចក្តីសម្រេចដ៏លើសលប់ថា៖ «ខ្ញុំនឹងបានឃើញព្រះមហេស្វរៈ; ខ្ញុំនឹងឈ្នះមរណៈ» ដោយដាក់ចិត្តលើព្រះអម្ចាស់កំពូល។

Verse 28

स गत्वा सरितं पुण्यामेकाग्रश्रद्धयान्वितः / जजाप रुद्रमनिशं महेशासक्तमानसः

គាត់បានទៅដល់ទន្លេបរិសុទ្ធមួយ ដោយមានសទ្ធាដែលផ្តោតតែមួយ ហើយបានសូត្រមន្ត្ររុទ្រៈជានិច្ច ដោយចិត្តជាប់ជានិច្ចនឹងមហេសៈ (សិវៈ)។

Verse 29

तस्य कोट्यां तु पूर्णायां शङ्करो भक्तवत्सलः / आगत्य साम्बः सगणो वरदो ऽस्मीत्युवाच ह

ពេលកូដិ (មួយកោដិ) នោះបានបំពេញរួច សង្ករៈ—អ្នកស្រឡាញ់អ្នកបូជាដោយមេត្តា—បានមកដល់ទីនោះជាសាម្ពៈ ព្រមទាំងពួកគណៈ ហើយមានព្រះវាចាថា៖ «ខ្ញុំជាអ្នកប្រទានពរ»។

Verse 30

स वव्रे पुनरेवाहं जपेयं कोटिमीश्वरम् / तावदायुर्महादेव देहीति वरमीश्वर

បន្ទាប់មក ខ្ញុំបានជ្រើសពរនេះម្តងទៀតថា៖ «សូមឲ្យខ្ញុំសូត្រឈ្មោះព្រះអម្ចាស់មួយកោដិដង។ ឱ មហាទេវៈ សូមប្រទានអាយុកាលឲ្យខ្ញុំត្រឹមតែប៉ុន្មានដែលត្រូវការ សម្រាប់ជបៈនោះ»—ដូច្នេះខ្ញុំបានសុំពរ ព្រះអម្ចាស់។

Verse 31

एवमस्त्विति संप्रोच्य देवो ऽप्यन्तरधीयत / जजाप कोटिं भगवान् भूयस्तद्गतमानसः

ព្រះទេវតាបានមានព្រះវាចាថា «ដូច្នោះហើយ» ហើយក៏លាក់ខ្លួនបាត់ពីភ្នែក។ បន្ទាប់មក អ្នកមានព្រះពរនោះបានសូត្រមន្ត្រមួយកោដិដងម្តងទៀត ដោយចិត្តលង់ជាប់ទាំងស្រុងក្នុងព្រះអម្ចាស់នោះឯង។

Verse 32

द्वितीयायां च कोट्यां वै संपूर्णायां वृषध्वजः / आगत्य वरदो ऽस्मीति प्राह भूतगणैर्वृतः

នៅពេលកោដិទីពីរបានបំពេញសព្វគ្រប់ ព្រះវೃಷធ្វជៈ (ព្រះសិវៈ ដែលមានទង់មានគោ) បានមកដល់ ដោយមានកងពួកភូតជាច្រើនព័ទ្ធជុំវិញ ហើយមានព្រះវាចា៖ «ខ្ញុំបានមកហើយ—សូមស្នើ ព្រោះខ្ញុំជាអ្នកប្រទានពរ»។

Verse 33

तृतीयां जप्तुमिच्छामि कोटिं भूयो ऽपि शङ्कर / तथास्त्वित्याह विश्वात्मा देवो ऽप्यन्तरधीयत

«ឱ សង្ឃរៈ ខ្ញុំប្រាថ្នាចង់សូត្រជបៈកោដិទីបីម្តងទៀត—បន្ថែមមួយកោដិទៀត»។ ព្រះអម្ចាស់ជាព្រលឹងនៃសកលលោកបានឆ្លើយថា «ដូច្នោះហើយ» ហើយព្រះទេវតាក៏លាក់ខ្លួនបាត់ពីទស្សនៈ។

Verse 34

कोटित्रये ऽथ संपूर्णे देवः प्रीतमना भृशम् / आगत्य वरदो ऽस्मीति प्राह भूतगणैर्वृतः

នៅពេលកោដិបីបានបំពេញសព្វគ្រប់ ព្រះទេវៈមានព្រះហឫទ័យរីករាយយ៉ាងខ្លាំង បានមកដល់ ដោយមានកងពួកសត្វមានជីវិតព័ទ្ធជុំវិញ ហើយមានព្រះវាចា៖ «ខ្ញុំជាអ្នកប្រទានពរ»។

Verse 35

जपेयं कोटिमन्यां वै भूयो ऽपि तव तेजसा / इत्युक्ते भगवानाह न जप्तव्यं त्वया पुनः

«ដោយអំណាចនៃតេជស៍វិញ្ញាណរបស់ព្រះ ខ្ញុំអាចជបៈបន្ថែមមួយកោដិទៀតបានផង»។ ពេលបាននិយាយដូច្នេះ ព្រះអម្ចាស់មានព្រះវាចា៖ «អ្នកមិនគួរជបៈម្តងទៀតទេ»។

Verse 36

अमरो जरया त्यक्तो मम पार्श्वगतः सदा / महागणपतिर्देव्याः पुत्रो भव महेश्वरः

«មានអមរមួយ អស់កម្លាំងដោយជរា តែងឈរនៅជិតខ្ញុំជានិច្ច។ ឱ មហេស្វរៈ សូមឲ្យគាត់ក្លាយជាមហាគណបតិ—ជាព្រះបុត្ររបស់ព្រះនាងទេវី»។

Verse 37

योगीश्वरो योगनेता गणानामीश्वरेश्वरः / सर्वलोकाधिपः श्रीमान् सर्वज्ञो मद्बलान्वितः

ព្រះអង្គជាព្រះអធិរាជនៃយោគី ជាអ្នកដឹកនាំយោគៈ ជាព្រះអធិបតីលើគណៈទាំងឡាយ ជាព្រះអធិរាជលើអធិរាជទាំងអស់; ជាព្រះដ៏មានសិរី ជាអធិបតីលើលោកទាំងមូល—ដឹងគ្រប់យ៉ាង ហើយប្រកបដោយពលានុភាពដែលជាពលានៃខ្ញុំជាទីបំផុត។

Verse 38

ज्ञानं तन्मामकं दिव्यं हस्तामलकवत् तव / आभूतसंप्लवस्थायी ततो यास्यसि मत्पदम्

ចំណេះដឹងដ៏ទេវីយ៍ដែលជារបស់ខ្ញុំនោះ នឹងច្បាស់លាស់សម្រាប់អ្នកដូចផ្លែឈើនៅលើបាតដៃ។ វានឹងស្ថិតជាមួយអ្នករហូតដល់ការលាយលង់នៃសត្វទាំងឡាយ ហើយបន្ទាប់មកនឹងនាំអ្នកទៅកាន់ស្ថានភាព/ព្រះបាទរបស់ខ្ញុំ។

Verse 39

एतदुक्त्वा महादेवो गणानाहूय शङ्करः / अभिषेकेण युक्तेन नन्दीश्वरमयोजयत्

ព្រះមហាទេវ—សង្ករ—បានមានព្រះបន្ទូលដូច្នេះហើយ ក៏ហៅគណៈទាំងឡាយមក ហើយបានតាំងនន្ទីឥશ્વរ ដោយពិធីអភិសេកត្រឹមត្រូវ។

Verse 40

उद्वाहयामास च तं स्वयमेव पिनाकधृक् / मरुतां च शुभां कन्यां सुयशेति च विश्रुताम्

ព្រះបិនាកធ្រឹក (ព្រះសិវៈ អ្នកកាន់ធ្នូបិនាក) បានរៀបអាពាហ៍ពិពាហ៍ឲ្យគាត់ដោយព្រះអង្គផ្ទាល់ ជាមួយកូនស្រីដ៏មង្គលរបស់មរុត ដែលល្បីឈ្មោះថា សុយាសា។

Verse 41

एतज्जप्येश्वरं स्थानं देवदेवस्य शूलिनः / यत्र तत्र मृतो मर्त्यो रुद्रलोके महीयते

នេះជាស្ថានដ៏បរិសុទ្ធនៃ ជាប្យេឥશ્વរ—ព្រះសូលិន ព្រះនៃព្រះទាំងឡាយ។ មនុស្សណាម្នាក់ស្លាប់នៅទីនេះ ទោះនៅទីណាក៏ដោយ គេត្រូវបានគោរពលើកតម្កើងនៅក្នុងលោករុទ្រ។